Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

De Bradelbinding

Gister weer bezig geweest met het inbinden van het boek
‘De Bradelbinding’, de 2018 heruitgaven door Rob Koch van
Atelier de Ganzenweide.

WP_20181124_09_46_37_ProStukLeerUitDeTasOpMaatGesneden

Eerst een stuk leer uit de oude tas gesneden. Op maat voor de boekband. De binding wordt een eenvoudige bandzetter. Ik heb nog geen idee hoe de Bradelbinding werkt. Dat hoop ik te leren als ik het boek in elkaar gezet heb. Ik moet dus nog een paar dagen geduld hebben.


WP_20181124_09_46_49_ProBradeltestOpDeFoliepers

Ik wil de tekst ‘Bradel’ op de boekband gaan aanbrengen met de foliepers. Tot nu toe loopt dat niet altijd even goed als ik dat zou willen. Het leer is het stuk waaruit ik de vorm voor de boekband heb gesneden. Je ziet onder aan de foto dat de rits in dit deel van de tas kapot is.


WP_20181124_10_39_03_ProBradeltestsMetDeFoliepersOpLeer

Een paar pogingen. Leuk is te zien dat de resultaten anders zijn afhankelijk van het leer. De tas bestaat uit een aantal stukken en bijvoorbeeld de stukken voor de bodem (boven) zijn steviger dan de soepele zijkanten.


WP_20181124_10_50_38_ProBradelMetMijnFoliepers

‘Bradel’, verticaal op de boekband, net onder de foliepers vandaan. Hopelijk is het een beetje gelukt.


WP_20181124_11_06_24_ProBradelDezeHoekIsNietMooiRechtgoekigMaarZoMaximaalVerschillendLeer

Ik wil twee naden en verschillende soorten leer op de buitenkant van de boekband krijgen. Daarom heb ik dichter langs de kant van het leer moeten snijden en is een hoek niet helemaal compleet. Daar zie je straks weinig tot niets van omdat dit deel aan de binnenkant van de boekband komt. Maar een heel nauwlettende toeschouwer kan dat later natuurlijk zien.


WP_20181124_11_50_18_ProDeRandenMoetenNogOmgeslagenWordenDeTekstOpDeBandStaatVerticaal

De randen moeten nog ingeslagen en vastgelijmd worden maar dit geeft al wel een beeld van hoe de boekband er uit gaat zien.


WP_20181124_11_59_15_ProDeRandenVoorDeTweedeKeerInlijmen

De hele leren bekleding had ik al een keer ingelijmd. De platten zijn daarna tegen het leer gelijmd en nu zijn de randen aan de beurt. Voor het eerst heb ik een stukje gereedschap van IBookbinding gebruikt. Een ‘3D-Printed Corner Cutting Tool’. Werkt perfect. Een eenvoudig idee dat heel goed werkt.


WP_20181124_12_03_11_ProBradelDeHoekenVastgezetMetDeMetalenKnijpers

De twee naden in het leer lopen aan de bovenkant en onderkant van de boekband. Dat wil zeggen dat het leer aan de korte kant op deze plaatsen net iets dikker is (dubbel). Daar kan ook het stiksel loslaten door het snijden van de hoeken bijvoorbeeld. Dus heb ik die twee plaatsen even vastgelijmd en met een knijper op zijn plaats gehouden. Morgen zien of ik er mee verder kan. Als straks de boekband gereed is hoop ik de tekst nog wat te kunnen verbeteren.


De Bradelbinding

WP_20181121_14_21_12_ProDeBradelbindingUitDeBoekenpers

Ben vandaag begonnen met het ‘bevrijden’ van het boekblok van ‘De Bradelbinding’ uit de boekenpers. Daar zat het nu al een paar dagen in. Het boekje is ingenaaid en gelijmd. Tijd voor het gaas en de schutbladeren.


WP_20181121_15_24_07_ProBoekblokMetSchutbladenEnGaas

Dat ging allemaal vrij vlot. Heb de platten en de rug ook gesneden. Ben ook druk geweest met het passen en meten van het leer. Dat tas heeft wel panelen die ooit rechthoekig zijn geweest maar door het vullen en gebruiken van de leren tas staat het leer stiekem een beetje bol. Je krijgt dat ook niet helemaal strakgetrokken. Ik ben benieuwd hoe dat straks met het lijmen gaat.


WP_20181121_15_48_07_ProDeBasisVoorDeBoekband

De leerdressing was de afgelopen dagen niet echt gedroogd. Maar een paar uur niet onder bezwaar deed wonderen. Het leer wordt lichter van kleur maar is tegelijk soepeler. De basis van de boekband ben ik hierboven nog aan het passen en meten. Die is intussen in elkaar gezet. Ik ben met de boekband aan het kijken waar ik het stuk leer het best kan snijden. Grootste probleem is nog voldoende leer te vinden van de tas, die ik kan gebruiken om met mijn foliepers de titel op de band te kunnen zetten.


Een beetje India, een beetje China (met de Assistant to the Judge of Hell)

In het British Museum zie je zoveel moois.
Deze keer een paar voorbeelden uit India en China.

167 WP_20180909_11_13_09_ProStoneBracketSculptureOfADancerAboutAS1100-1200KarnatakaIndia

De kwaliteit is fascinerend: Stone bracket sculpture of a dancer, about AD 1100 – 1200, Karnataka, India.


168 WP_20180909_11_16_36_ProSandstoneSculptureOfHariharaAboutAD1000ProbablyKhajurahoMadhyaPradeshIndia

Sandstone sculpture of Harihara, about AD 1000, probably Khajuraho, Madhya Pradesh, India. Khajuraho is schitterend. Ik was daar in 1995. Een heel landelijk gebied. Je kunt er goed fietsen. Schitterende tempels.


Hindoeïsme is voor westerlingen vaak moeilijk.
Maar de kunst helpt ons een aantal klassieke beelden te herkennen.

Wikipedia:

Harihara is the fused representation of Vishnu (Hari) and Shiva (Hara) from the Hindu tradition.

HariHara is een vertegenwoordiging van de samenvloeiing van Vishnu (Hari)
en Shiva (Hara).
Shiva (linkerhelft) is in dit beeld te herkennen aan de Trishula (drietand).
Vishnu (rechts) aan de Chakra (meerdere vormen maar hier ‘wiel’) en Conch (schelp).

169 WP_20180909_11_17_32_ProSculptureOfVishnuAndLakshmiAbout1000-1100ProbablyDuladeoTempleKhajurahoMadhyaPradeshIndia

Sculpture of Vishnu and Lakshmi, about 1000 – 1100, probably Duladeo Temple, Khajuraho, Madhya Pradesh, India.


170 WP_20180909_11_59_46_ProTangYinThatchedCottageInTheWesternMountains1520MingJiangsuProvince01

Dan nog twee werken uit China. Eerst een prachtig schilderij. Heel groot en daarom past het niet helemaal op de foto. Tang Yin, Thatched cottage in the Western Mountains, 1520, Ming, Jiangsu Province.

170 WP_20180909_11_59_46_ProTangYinThatchedCottageInTheWesternMountains1520MingJiangsuProvince02

Het huis en de eigenaar die we in het huis zien, staan centraal op het schilderij. De eigenaar is de opdrachtgever van het schilderij. Die sfeer in de bergen en met de natuur is geweldig.


171 WP_20180909_12_03_14_ProFigureOfAnAssistantToTheHudgeOfHellMingDynastyAbout1522-1620NorthChinaMetBoek

Dit is zo fantastisch; de assistent van de Rechter van Hel (the assistance to the Judge of Hell). Ik heb er twee versies van. Deze foto heb ik toch gekozen omdat het dikke pak met de boekrollen er zo prominent bij horen.

172 WP_20180909_12_03_14_ProFigureOfAnAssistantToTheHudgeOfHellMingDynastyAbout1522-1620NorthChina

Hier komen de kleuren van de baard, handen en gezicht beter in beeld: Figure of an assistant to the Judge of Hell (hoofdletters zijn van mij), Ming Dynasty, about 1522 – 1620, North China.


De Bradelbinding

WP_20181118_13_21_45_ProHetBegin

Een vorige keer was ik hiermee geëindigd. Een van de minder mooi gedrukte teksten heb ik wat bijgeschaafd met ecoline. Nu ga ik dit gebruiken om ‘een vlekje weg te werken’ in het boek dat ik ga binden: De Bradelbinding, heet het boek.


WP_20181118_13_25_38_ProGesneden

Eerst heb ik de twee helften van de tekst uitgesneden.


WP_20181118_13_27_16_ProHetIdee

Die passen dadelijk prima op twee naast elkaar gelegen pagina’s.


WP_20181118_13_27_35_ProvlekjeWegwerken

Want op die blanco pagina heb ik een vlekje gemaakt. Met verf. Dat zie je hier bovenaan.


WP_20181118_14_07_27_ProLeerdressing

Een tijd terug kocht ik een flesje leerdressing. Die heb ik toegepast op het leer van de tas.


WP_20181118_14_31_22_ProGeillustreerd

De teksten zijn aangebracht en hebben een tijdje in de boekenpers gezeten. Om goed en gelijkmatig op te drogen. Dan kan het boek genaaid worden.


WP_20181118_14_32_55_ProGeprikt

Eerst prikken. Atelier De Ganzenweide levert altijd een aantal blanco pagina’s mee. Daar heb ik twee katernen van gemaakt zodat ik zowel aan het begin als aan het eind van het boek een paar lege pagina’s heb. Zo kom ik op 6 katernen.


WP_20181118_15_05_35_Pro‌Ingebonden

Genaaid. Intussen is de rug ook ingelijmd en ligt het boekje in de boekenpers goed te drogen.


Amritsar: Shree Durgiana Temple

De Shree Durgiana Temple of Shri Durgiana Mandir is bekend vanwege
de zilveren deuren. Dat wist ik niet maar als je de tempel
bezoekt wordt meteen duidelijk hoe bijzonder de deuren zijn.
Bovendien heb ik een zwak voor deuren.

DSC_9940AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeuren01

In iedere windrichting is een set (en soms meerdere) van deze deuren te zien. Steeds met wisselende afbeeldingen.


DSC_9940AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeuren02Detail

Detail van een van de deuren.


DSC_9941AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeurenDetail

Nog een detail van een deur. Sommige deuren lijken pas gepoetst. Andere zijn wat doffer maar daarom niet minder mooi. we zien daar dadelijk nog voorbeelden van.


DSC_9942AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeuren


DSC_9943AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeuren02Details


DSC_9943AmritsarShreeDurgianaTempleZilverenDeuren01


DSC_9944AmritsarShreeDurgianaTemple01

Omdat het hier niet zo heel druk was toen we de tempel bezochten konden we tot aan de tempeldeuren de tempel benaderen. Je ziet hier goed de marmeren onderkant en de gouden bovenkant. Wat het metaal precies is dat gebruikt wordt voor de bovenkant weet ik niet.


DSC_9944AmritsarShreeDurgianaTemple02DetailVanHetMarmer

Detail van het marmer.


DSC_9945AmritsarShreeDurgianaTemple


DSC_9946AmritsarShreeDurgianaTemple


DSC_9947AmritsarShreeDurgianaTempleTempeldeuren

Het is niet alles goud dat er blinkt.


DSC_9948AmritsarShreeDurgianaTemplePaneelVanEenDeurIederPaneelHeeftEenSchildjeMetToelichting

Deze deuren hebben ieder drie panelen. Op ieder paneel zit onderaan een schildje met daarop tekst. Ik kan die niet lezen maar ga er maar even van uit dat het een aanwijzing is voor wie of wat er op het paneel wordt afgebeeld.


DSC_9949AmritsarShreeDurgianaTemplePaneelVanEenDeur

Paneel van een zilveren tempeldeur.


DSC_9950AmritsarShreeDurgianaTemplePneelVanEenDeur

Deze panelen lijken al een tijdje niet meer gepoetst. Maar daarom niet minder mooi. Sterker nog, deze afbeeldingen zijn minder lieflijk. Eigenlijk mooier.


DSC_9951AmritsarShreeDurgianaTemple


DSC_9952AmritsarShreeDurgianaTemple

De volgende blogpost zal foto’s bevatten die wat meer op afstand genomen zijn en die meer van de tempels rond deze centrale tempel, midden in het water, zullen laten zien.


Boek over de Bradelbinding

Ik ga een boek inbinden over de Bradelbinding.
De bradelbindingwijze ken ik alleen nog niet.
Dus ga ik eerst het boek inbinden op de meest eenvoudige manier:
de bandzetter.
Dan ga ik het boekje lezen en dan ga ik de bindwijze
eens toepassen.
Maar nu eerst inbinden.
Vanochtend heb ik besloten de bekleding van de band te
gaan maken van een oude leren tas.
Die heb ik een tijd geleden al uit elkaar gehaald.

WP_20181117_09_26_32_ProGebruiktStukLeer(Tas)MooiVoorBoekje

Dat gebruikte leer is niet meer egaal van kleur. Daardoor krijgt zo’n tas (en dus ook de boekband) meer karakter. Ik ga proberen een paar naden zichtbaar op de boekband te krijgen.


WP_20181117_09_27_17_ProInDeTasZitNogDeBodem(Wit)

In het stuk dat ik ga gebruiken zit ook de bodem van de tas. Die is aan de binnenkant extra verstevigd (het witte gedeelte op de foto). Het is een soort foamlaag van een paar millimeter. Die maakt die bodem ook minder flexibel (en dikker) dus die moet er uit.


WP_20181117_10_09_55_ProbodemUitDeTasGehaald

Nu die extra bodemlaag eruit is zijn ook de naden aan de randen weer zichtbaar. Ik ga het leer onder bezwaar leggen in de hoop dat het stuk in zijn geheel wat vlakker wordt. Maar een paar uur onder bezwaar tegen jaren in een naad gestikt gezeten te hebben…..


WP_20181117_10_11_02_ProPassenOpDeTasDatGaatLukken

Even passen. Het stuk leer in in ieder geval groot genoeg. Nog wel even nadenken hoe een titel op het leer te krijgen zonder al te veel leerafval te maken.


WP_20181117_11_03_05_ProPotentieleIllustratie

Bij het vouwen van het boek heb ik verf tussen twee katernen gekregen. Daarom heb ik het plan opgevat om op de twee blanco pagina’s een afbeelding op te nemen. eerste poging is een lino opnieuw af te drukken, nu met twee kleuren gelijktijdig, die ik een jaar geleden maakte.


WP_20181117_11_45_37_ProDrukwerkComplementerenMetKleur

Maar misschien ga ik de naam van de binder in het boek opnemen.


Het boek is overigens geschreven door Johann C. Denninger.
De versie die ik ga inbinden is de versie van Atelier de Ganzenweide,
van uitgever Rob Koch.

Waarom zijn godsdienst of regt of kunst zoo heilig

Aan Willemien van Gogh
Parijs, eind oktober 1887
Brief nummer 574

Waarom zijn godsdienst of regt of kunst zoo heilig. Menschen die niets anders doen dan verliefd zijn zijn misschien ernstiger en heiliger dan zij die hun liefde en hun hart opofferen aan een idee.

Groet moe regt hartelijk voor me.

 

Vincent

Amritsar: Shree Durgiana Temple

In Amritsar is een soort tweede ‘Gouden tempel’ ontstaan.
Wanneer de renovatie gestart is weet ik niet maar op Wikipedia
is te lezen dat het plan was om die in 2015 af te ronden.
In 2016 was dat nog niet helemaal afgerond.
Onderdeel van de renovatie was om de tophelft van de tempel
te bedekken met een gouden of goudkleurige bekleding.
Die was in 2016 al wel gereed.
De Shree Durgiana Temple is een Hindoetempel gewijd aan Durga.

DSC_9923AmritsarShreeDurgianaTempleNaRenovatie

Als een riksja ons afzet is het niet meteen duidelijk waar het tempelcomplex is. Er zijn nogal wat open ruimtes.


Wikipedia:

The temple and its precincts are under a beautification programme since 2013, which is planned to be completed by 2015. This will provide more space for worship both inside and outside the temple premises. As per the Master Plan prepared for reshaping the environment around the temple, 55 properties have been acquired with adequate compensation package and demolished for the purpose of development works. Under this plan a multi-storied parking complex, an open-air theatre, a shopping complex and other facilities are under construction.

Er is een verfraaiingsprogramma aan de gang sinds 2013 met
het doel om in 2015 gereed te zijn.
Er zal meer plaats ontstaan voor de pegrims, zowel in als buiten de tempel.
Er is een Master Plan om ook de omgeving van de tempel aan te pakken.
Daarvoor zijn 55 gebouwen gekocht en gesloopt met als doel het gebied
opnieuw te ontwikkelen.
Er komt een parking met meerdere verdiepingen, een openluchttheater en
een winkelcentrum.

DSC_9924AmritsarShreeDurgianaTempleDeIngang

Maar we vinden een plaats om onze schoenen achter te laten en de ingang. We zijn er niet alleen maar de drukte die we eerder zagen bij de Sri Harmandir Sahib is hier nu niet.


DSC_9925AmritsarShreeDurgianaTemple

Achtergrondinformatie en gedragsregels.


DSC_9926AmritsarShreeDurgianaTempleGuruHarshSahaiMalKapoor

Met het gezicht naar de ingang staat er een standbeeld van een van de oprichters van dit complex: Guru Harsh Sahai Mal Kapoor.


DSC_9927AmritsarShreeDurgianaTempleBovenDeIngang

Versiering boven de ingang.


DSC_9928AmritsarShreeDurgianaTempleEersteBlikOpDeTempel

Een eerste blik, vanuit de verte, op de tempel.


DSC_9929AmritsarShreeDurgianaTempleDeIngangMetHemelsefiguren

In het poortgebouw zien de mozaïeken tegen het plafond er nog erg fris uit. Hemelse figuren.


DSC_9930AmritsarShreeDurgianaTempleDeIngang

De rechterhelft. Misschien kort daarvoor gerenoveerd.


DSC_9931AmritsarShreeDurgianaTempleDeIngang

En een pauw in de hoek.


DSC_9932AmritsarShreeDurgianaTempleToegangsdeurLinks

De tempel werd ook wel de ‘Silver temple’ of Zilveren tempel genoemd. Dat was vanwege de deuren van zilver. Een beetje zoals deze deuren van de ingang. Dit is de linkerdeur.


DSC_9933AmritsarShreeDurgianaTempleDetailVanDeDeur

Dit is een detail van de rechter deur. Op het schild staat een datum 1 december 1981.


DSC_9934AmritsarShreeDurgianaTempleToegangsdeurRechts

Dit is die grote rechter deur.


DSC_9935AmritsarShreeDurgianaTemple

Waarom de eerste foto van de tempel deze ‘halve’ foto is kan ik me niet meer herinneren. Maar overzichtsfoto’s van de tempel volgen in een latere post. Maar hier is al te zien dat het onderste deel van het gebouw met marmer is bedekt en de bovenste helft met goud.


DSC_9936AmritsarShreeDurgianaTemple

Daar zie je dan dergelijke afbeeldingen en versieringen.


DSC_9937AmritsarShreeDurgianaTemple


DSC_9938AmritsarShreeDurgianaTemple


DSC_9939AmritsarShreeDurgianaTemplePasGerenoveerd


Ik kan haast niet wachten op de volgende blog over deze tempel.

Mooie beelden uit het British Museum

Uit Klein-Azie en India.

160 DSC_4384LondenBritishMuseum

Stond een beetje opzij. Er is ook zoveel te zien. Ik ben vergeten het bordje te fotograferen maar het roept beelden op van de Ishtar gate.


161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 01

China, Sancai figures from Tomb of Liu Tingxun who died AD 728.

161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 02


Wikipedia:

Sancai (literally: “three colours”) is a versatile type of decoration on Chinese pottery using glazes or slip, predominantly in the three colours of brown (or amber), green, and a creamy off-white. It is particularly associated with the Tang Dynasty (618–907) and its tomb figures, appearing around 700.

Sancai of letterlijk ‘drie kleuren’ is een aardewerk in bruin (of amber),
groen en een roomkleurig wit. Wordt in verband gebracht met de Tang dynastie,
in het bijzonder bij grafbeelden.

162 WP_20180909_11_02_51_ProIndiaBritishMuseumLondenShivaMaheshvaraGreenChloriteAD700-900Kashmir

Shiva Maheshvara, green chlorite, AD 700 – 900, Kashmir.


163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia01

Vishnu and his consorts within an arched temple niche, Pala Dynasty, about AD 1000, East India.

163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia02

Detail.


164 WP_20180909_11_06_14_ProIndiaBritishMuseumLondenTheDivineCoupleShivaAndParvati1200-1300OrissaIndia

The divine couple Shiva and Parvati, 1200 – 1300, Orissa, India.


165 WP_20180909_11_07_33_ProIndiaBritishMuseumLondenTheThreePuriGodsJagannatha(right)Balabhadra(left)AndSisterSubhadra(Centre)1700-1800PuriOdisha

The Three Puri Gods, Jagannatha (right), Balabhadra (left) and Sister Subhadra (centre), 1700 – 1800, Puri, Odisha.


166 WP_20180909_11_11_57_ProIndiaBritishMuseumLondenStonePanelOfAnElephantAndRidersAbout1200-1300Karnataka

Stone panel of an elephant and riders, about 1200 – 1300, Karnataka, India.


Super mooi!
Er volgt nog meer.

De Bradelbinding, door Johann C. Denninger

WP_20181114_16_37_03_ProDeBradelBinding

‘De Bradelbinding’ is een klein boekje dat ik kocht van Atelier De Ganzenweide. De boekbinder en uitgever Rob Koch verzorgt met enige regelmaat boeken in losse katernen. die kunnen wij hobby boekbinders dan voorzien van een mooie binding en boekband. Hier zie je dat ik begonnen ben met de katernen te vouwen. Niet alle bladen zaten op de juiste volgorde in mijn setje.


Op de website van De Ganzenweide is uitgebreid de ontstaansgeschiedenis
van deze uitgave te lezen.

Het eerste deel van de tekst op die webpagina gaat als volgt:

De uit Duitsland afkomstige boekbinder Alexis Pierre Bradel (spreek uit Bradèl) maakte aan het eind van de 18e eeuw in Frankrijk furore met een vereenvoudigde Duitse bindwijze, hier in België en in Nederland genoemd de Bradelbinding.

Johann Denninger (1916-1996), roepnaam Han, was een bekwaam en enthousiast handboekbinder, die zeer geïnteresseerd was in de verschillende technieken van het boekenbinden. Samen met zijn eega Jeanneke Denninger trok hij door Europa langs bibliotheken, ateliers en antiquaren, op zoek naar boekbanden, van door en volgens Bradel gebonden boeken.

Han Denninger stond als mede-oprichter aan de wieg van de Nederlandse Handboekbindersliga en de Stichting Boekbehoud, welke twee organisaties zo’n tien jaar geleden samen gingen tot de Stichting Handboekbinden.

In 1990 produceerde Han Denninger een interessant boekwerkje waarin hij verslag deed van zijn zoektochten naar de Bradelbanden en waarin hij een beschrijving gaf van hoe te binden volgens Bradel.

De zoon van Han en Jeanneke, Charleshan, was ook betrokken bij de productie, hij tekende alle verhelderende illustraties in het boekje.

Maar het boekje is niet meer verkrijgbaar.

Tot de uitgave van Atelier De Ganzenweide dus.
Als ik het ingebonden heb, ga ik het eens goed lezen.

Argusvlinder met houten letters

Op de Boek Kunst beurs, afgelopen weekend, kocht ik wat houten letters.
Een beperkt aantal, verschillend van grootte en lettertype.
Ik kan er in ieder geval 1 woord mee maken: Argusvlinder.
Vandaag heb ik die tekst afgedrukt, met drie kleuren.
De letters zijn niet perfect meer maar ik ben niet ontevreden
met de resultaten. Het worden mooie boekbanden of stofomslagen.

Van het drukwerk heb ik een paar foto’s gemaakt.
Er zijn meer afdrukken maar die ga ik eerst nog wat
verder bewerken en daarvoor moeten ze eerst drogen.

WP_20181114_14_37_01_ProArgusvlinder

Sommigen van de letters zijn een heel klein beetje minder hoog dan de andere. Een heel klein stukje papier verhielp dat probleem. Ik kan de letters ‘R’ eens verwisselen. Dat past misschien beter in het woord ‘Argus’. Daar is de ‘R’ nu erg groot en breed.


WP_20181114_14_37_17_ProArgusvlinder

Ik verdenk de ‘I’ ervan een omgedraaid uitroepteken te zijn. Maar dat is wel grappig.


WP_20181114_14_50_28_ProArgusvlinder

In het begin heb ik met rode inkt gedrukt Daarna heb ik geel ingezet voor de tekst ‘Argus’. Die kleuren lopen dan mooi door elkaar.


WP_20181114_15_05_19_ProArgusvlinder

Het lijkt zwart maar deze inkt is donkerblauw. De verschillende letter groottes en types maakt het wel speels.


Chinees porselein

Het is een wereld op zich zelf: Chinees porselein.
Er is erg veel van, veel is fantastisch mooi en van een hoge kwaliteit.
In het British Museum is er een aparte afdeling voor het Chinees porselein.
De kasten staan er eivol en waarschijnlijk hebben ze nog veel en veel meer.

158 DSC_4381DishWithElevenBoysArPlayWanliJingdezhen1573-1620

Dish with eleven boys at play, Wanli, Jingdezhen, 1573 – 1620. Het thema van deze schaal ” is een bekend thema in de Chinese kunst. In allerlei kunstvormen komt het terug.


157 DSC_4379 ServingDishWithFencaiPeachesJingdezhen1723-1735

Ook dergelijke afbeeldingen behoren bij de klassiekers: Serving dish with fencai peaches, Jingdezhen, 1723 – 1735.


Wikipedia:

Famille rose (known in Chinese as Fencai or Ruancai, meaning ‘soft colours’, and later as Yangcai meaning ‘foreign colours’) was introduced during the reign of the Kangxi Emperor (1654–1722), possibly around 1720. It used mainly pink or purple and remained popular throughout the 18th and the 19th centuries, also being widely adopted by European factories.

Famille rose enamel ware allows a greater range of colour and tone than was previously possible, enabling the depiction of more complex images, including flowers, figures and insects.

Dus Fencai slaat op de techniek die het mogelijk maakte veel genuanceerder,
een breder scala aan kleuren te gebruiken.
Het werd geïntroduceerd tijdens de regeringsjaren van Keizer Kangxi.

156 DSC_4377MoonFlaskYongzhengRegionJingdezhen1723-1735

In het klassieke China zijn de zon en de maan erg belangrijk. Dit flesje heet dan ook een maanfles of ‘Moon flask’. Prachtige afbeelding, heel verfijnd van kleur.


159 WP_20180909_11_42_03_Pro IncenseStickHoldersZhangzhouWhiteWare1600-1949

Twee wierrookbranders in de vorm van olifanten.Incense stick holders, Zhangzhou, White ware, 1600 – 1949. Beetje ruime datering.


Kinderpostzegels (tijd van het jaar)

Het is weer die tijd van het jaar.
Ze (kinderen) zijn blijkbaar niet alleen goed voor de koopkracht
van mensen maar ze staan deze tijd van het jaar extra centraal.

Bijvoorbeeld door de Kinderpostzegels.
Ik heb er dit jaar gekocht.

Kinderpostzegels2018 MeneerDeUil

Hier kocht ik ze voor: Meneer de Uil van Fabeltjesland. Als kind mocht ik kijken en luisteren naar de Fabeltjeskrant en dan naar bed.


Kinderpostzegels2018 Vel

Fabeltjesland was een soort spiegel van onze wereld. Met boze mensen, techneuten, poetsers, over het paard getilde figuren, sluwe onbetrouwbare figuren, bemoeizuchtige oude vrijsters, gemeente- en postambtenaren, zielige figuren, enz. Erg leuk.


Rijmen en dichten

Ik ging zowat aan mezelf twijfelen.
Het gezegde kon ik me goed herinneren maar L. zei
dat ze het nog nooit gehoord had.

Een erg korte rondgang op het internet leidt tot een hele reeks
varianten op het gezegde:
‘Hij kan rijmen en dichten zonder het hemd van zijn gat te lichten’

Rijmen en dichten zonder je hemd op te lichten
Rijmen en dichten zonder het hemd op te lichten
Rijmen en dichten zonder de slip van hun hemd op te lichten
Rijmen en dichten zonder ’t gat op te lichten
Rijmen en dichten zonder zijn been op te lichten
Rijmen en dichten zonder mijn hemd van mijn gat af te lichten
Rijmen en dichten zonder uw gat op te lichten

PaulKustersToosEnHenk

Paul Kusters, Toos en Henk. Toos is al aan het rijmen en dichten geslagen.


Goden van Egypte

Toen ik zaterdag toch al in Leiden was
ben ik meteen ook gaan kijken naar de tentoonstelling
Goden van Egypte in het Rijksmuseum voor Oudheden (RMO).
De tentoonstelling is absoluut de moeite waard.
De godenwereld van het oude Egypte is een puzzel.
Daarin probeert de tentoonstelling orde in aan te brengen.
Dat doet men op een hele goede manier met prachtige voorbeelden
en leuke filmpjes.
Ik heb er een paar foto’s gemaakt maar ga kijken en geniet
van de tentoonstelling en het boek dat bij de tentoonstelling
verschijnt.
Afgelopen zaterdag was het ook druk op de reguliere afdelingen
van het museum. Een goed teken.

WP_20181110_13_21_07_ProHathor

De wetenschappers onder ons zullen vooral gericht zijn op het informatiegehalte van de voorwerpen maar ik wordt helemaal blij als er ook zo iets moois te zien is als deze koeienkop met de zonneschijf tussen de hoorns.

WP_20181110_13_21_15_ProHathorText

Koeienkop van Hathor. Deze kop vas van een groot koeienbeeld met de figuur van een grafeigenaar voor haar borst. De zonneschijf tussen haar hoorns herinnert aan haar hemelse aspect. Grafbeeld. Kalksteen. Uit Deir el-Medina, Nieuwe Rijk, 19e – 20ste dynastie (1292 – 1077 voor Christus).


WP_20181110_13_46_08_ProReAny01

Nog een grafvondst. De afbeelding in het midden van een persoon die aan een lotusbloem ruikt. Prachtig toch! De vaardige geest van Re’ Any.

WP_20181110_13_46_08_ProReAny02

De vaardige geest van Re’ Any.

WP_20181110_13_46_20_ProReAnyText

De vaardige geest van Re’ Any. Any ruikt aan een lotusbloem. Hij wordt een vaardige geest van Re genoemd: een aanduiding voor een overledene die bij de zonnegod voortleeft en zijn familieleden kan bijstaan. Huisstele. Kalksteen. Uit Deir el-Medina (?), Nieuwe Rijk 19e dynastie (circa 1250 voor Christus).


WP_20181110_14_15_28_ProSobek

Op de tentoonstelling werd ook aandacht besteed aan Egyptische elementen die ook nu nog in de hedendaagse cultuur voorkomen. Dit is het stripfiguur Sobek.

WP_20181110_14_15_35_ProSobekText

Sobek is gemaakt door Bright Ideas Design Co. in Taiwan, in een reeks van Egyptische goden (The Legend of Pharaoh). Het is een uitbeelding van de Egyptische god Sobek in een intrigerende mix van Oudegyptische en Chinese esthetiek. Kunststof, Uit Taiwan.


Weekend van de Boek Kunst Beurs

Afgelopen zaterdag was ik op de Boek Kunst Beurs in Leiden.
Als u dit leest dan is de beurs al bijna voorbij.
Dit jaarlijks evenement voor margedrukkers en handboekbinders
trekt ruim 120 standhouders naar de Pieterskerk.
Om elkaar te ontmoeten, hun laatste boeken te tonen en verkopen,
hun gereedschap (oud en nieuw) te verkopen en om materialen
aan te bieden.

WP_20181110_11_17_04_ProBoekKunstBeurs

Boek Kunst Beurs in Leiden 2018.


WP_20181110_11_21_11_ProBoekKunstBeurs

Tasje voor de beursuitgave. dit jaar was de beursuitgaven van Tomas Lieske. Meer daarover verderop.


WP_20181111_13_12_47_ProDePosterZitAlInHetArchief

Vandaag ben ik naar mijn werkplaats gegaan om alle spullen die ik gekocht heb en die in de werkplaats horen, daar naar toe te brengen. Eerst maar eens de poster van het raam gehaald en in het archief gestoken.


WP_20181111_13_22_00_ProGekochtVoorDeWerkplaats

Een overzicht van de boeken in losse katernen (4 stuks), de snijhulpmiddeltjes die gaan helpen mooie hoeken te snijden in het boekbinderslinnen, boekenleggers (Hier ben je gebleven), houten letters, GrafiekWereld. De rest is thuis gebleven.


WP_20181111_13_24_19_ProHoutenLettersArgusvlinder

Deze houten letters, van verschillende lettertypes en grootte, heb ik op de beurs gekocht. Ze vormen het woord Argusvlinder.


WP_20181111_13_29_32_ProMooiMarginaal

Dit is de catalogus van Mooi Marginaal. Een tweejaarlijkse wedstrijd voor het beste op het (private press) boekengebied.


WP_20181111_13_31_25_ProDeTechniekVanDeEchteBradelbinding

Dit zijn de losse bladen van het boek: ‘De techniek van de echte Bradelbinding’. Ik zou graag het boekje met die techniek maken, maar dan moet ik het eerst eens goed kunnen lezen. Soort ‘kip of het ei’-situatie.


WP_20181111_13_33_12_ProEvelien KroeseZwammenSmullen

Evelien Kroese, Zwammen smullen. Tweede en herziene druk van dit kookboekje dat zich richt op paddenstoelen.


WP_20181111_14_05_51_ProHierBenJeGebleven

Op de beurs kocht ik drie boekenleggers. De drie verschillen van kleur. Ze zijn mooi breed en dat geeft mij de kans een soort ‘kontzak’ op de boekenleggers aan te brengen. Als ik een boek koop bewaar ik vaak het bonnetje, de boekenlegger van de winkel, een recensie over het boek enz. Dat past dan mooi in de ‘achterzak’.

WP_20181111_14_06_15_ProHierBenJeGeblevenAchterkant

De achterzakken zijn steeds anders van model. Het papier dat ik gebruik is in alle drie de gevallen hetzelfde. De afbeelding zijn stukken van de Celestographs van August Strindberg. Het papier is Lessebo Design Natural, ongestreken papier met opdikking 1.3. Het weegt 115 gr/m2.


WP_20181111_14_33_37_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

De beursuitgave is dit jaar van Tomas Lieske. Hij heeft vanmiddag gesigneerd (als het goed is). Het boekje heet: “De route naar Saint-Denis”, Beursuitgave, 2018.


WP_20181111_14_33_59_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

Het boekje is niet zozeer ingebonden als wel gevouwen. Slim in elkaar gezet. Gebruik makend van de verschillende eigenschappen van de mooie papiersoorten.


WP_20181111_14_34_28_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018


WP_20181111_14_34_49_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

De instructie en het eindresultaat.


Het was weer goed toeven op de beurs.
Naast al deze boeken en gereedschap kocht ik ook nog een versie van de Rubaiyat.
Vorig jaar kocht ik daar ook al een versie van.
Maar daar kom ik apart nog op terug.

Gezien: Robert Redford in The Old Man & the Gun

De hoofdrolspelers van de film zijn:

Robert Redford
Sissy Spacek
Casey Affleck
Danny Glover
Tom Waits

RobertRedfordTheOldManAndTheGun2018

Op het lijf geschreven voor Robert Redford. Althans zo lijkt het toch. Genieten. Lachen.


****

Gelezen: Night

Night is een boek van Elie Wiesel.
Het is een boek dat al veel eerder verschenen is maar dat
in 2018 verschenen is bij de Folio Society.

Wikipedia:

Eliezer (Elie) Wiesel (Sighet, 30 september 1928 – Boston, 2 juli 2016) was een Joods-Amerikaans schrijver van verschillende boeken over zijn ervaringen in de Holocaust, die hij overleefde. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede in 1986.

WP_20181109_08_59_04_ProEleiWieselNightFolioSociety2018

Elie Wiezel, Night, in de uitgave van de Folio Society uit 2018.


Wikipedia gaat verder:

Wiesel werd geboren in Sighet (nu: Sighetu Marmației), als zoon van Sjlomo en Sara, orthodoxe joden van Hongaarse afkomst die een kruidenierszaak hadden. Hij had drie zussen, Bea, Hilda en Tzipora. De Hongaars sprekende stad Sighet in Roemenië werd geannexeerd door Hongarije in 1940, en in 1944 deporteerden de nazi’s de Hongaarse joden naar Auschwitz-Birkenau. Zijn moeder en Tzipora, de jongste zus, werden er vermoord; hij en zijn vader werden naar het aangrenzende werkkamp Auschwitz III Monowitz gestuurd. In januari 1945, werden vader en zoon gedwongen te marcheren naar Buchenwald, waar Elies vader overleed.

WP_20181109_08_59_29_ProElieWieselNightFolioSociety

De ervaringen die hierboven kort, bondig en zakelijk beschreven worden, zijn het onderwerp van het boek ‘Night’.


Wikipedia vervolgd:

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij in een Frans weeshuis gestopt. In 1948 begon Wiesel een studie aan het Sorbonne. Hij vond een baan bij de Franse krant L’arche als journalist en raakte in contact met de Nobelprijs voor de Literatuur-winnaar François Mauriac, die hem uiteindelijk kon overtuigen zijn Holocaustervaringen op te schrijven. Dat leverde zijn eerste roman, in het Jiddisch, Un di velt hot geshvign (En de wereld zweeg) op, die in 1956 in Buenos Aires verscheen. Twee jaar later zag de sterk ingekorte bewerking La nuit (Nacht) bij Les Éditions de Minuit het licht, waarschijnlijk Wiesels beroemdste werk en het begin van een lange reeks werken in het Frans. In 2007 schreef hij een nieuw voorwoord bij een heruitgave van La nuit.

WP_20181109_08_59_55_ProElieWieselNightFolioSociety

De uitgave van de Folio Society is een vertaling uit het Frans in het Engels door Marion Wiesel, zijn vrouw.


Wat moet je over een dergelijk boek zeggen.
De gebeurtenissen zijn zo afschuwelijk dat het boek onaantastbaar wordt.
De indruk die achterblijft na het kezen is enorm.

Iets triviaals bleef in mijn hoofd spelen.
De SS-ers dwingen, als Russische troepen in de buurt van Auschwitz komen,
de mensen in het kamp te lopen naar Buchenwald,
’s nachts, door de sneeuw, geen eten, geen goede kleding, in hoog tempo,
mensen die niet meer konden werden ter plaatse geëxecuteerd.
Buchenwald is een kamp op Duits grondgebied. Vlak bij Weimar.

Waarom heet dit kamp ‘Buchenwald‘, beukenhout (niet te verwarren met Bücher Wald)?
Het kamp werd bij de inrichting ervan in 1937 ‘Konzentrationslager Ettersberg’ genoemd.
Die naam kwam de nazi’s niet goed uit.
Het deed te veel denken aan Goethe.
Het ‘Nationalsozialistische Kulturgesellschaft’ in Weimar besloot toen het een
andere naam te geven: ‘K.L. Hochwald, Post Weimar’.
Maar Heinrich Himmler veranderde die naam in „K.L. Buchenwald, Post Weimar“.
Dus ook toen werden de feiten naar de hand van regerende politici gezet
omdat dit beter uitkwam.
Al in 1937 stierven er 48 gevangenen.

Nog even over de zinken clichés

Van de verkoopster ontving ik de volgende adviezen voor
het afdrukken van de clichés:

De clichés moeten, indien los, opgeplakt met een speciaal dubbelzijdig tape, op een voet geplakt worden en op de goede hoogte gebracht worden voor de drukpers. In Ned. is de hoogte Hollandse hoogte.

De op een voet , bij jou was dat multiplex, zittende clichés waren al ongeveer op hoogte, anders moest er een dun kartonnetje of papier onder bij geplakt worden.

Dan worden die drukvormen in een cylinderpers gezet, ingeinkt met boekdruk inkt en dan een vel papier erop en wordt de afdruk gemaakt.

De foto clichés kunnen het beste op een cylinderpers afgedrukt worden net als de lijnclichés maar de laatste kunnen ook op een degelpers afgedrukt worden.

De verkoopster heeft zelf geen ervaring met het afdrukken van dergelijke clichés,
maar de persoon die haar bovenstaande adviezen gaf, duidelijk wel.

Ik heb geen cylinderpers en ook geen degelpers.
Dus heb ik eerst een geprobeerd of ik er een paar kon afdrukken
alsof het om een linosnede haat.

WP_20181107_14_03_12_ProDeGroteOnbekende

Dat werkt nog niet perfect. Maar dat kan allerlei redenen hebben. De dikte van de inkt, de kwaliteit van de clichés of misschien gaat het gewoon niet onder een boekenpers.


WP_20181107_15_03_54_ProClichéEnResultaat

Dit is Kasteel Bouvigne, net buiten Breda. Boven de cliché en onder de afdruk.


WP_20181107_16_09_37_ProEenSerieDrukproeven

Ik heb een hele reeks afdrukken gemaakt. Dan weer met meer inkt, dan met minder, dan langer in de pers, dan korter, enz.


WP_20181107_16_46_30_ProGrappigeOudeAfdrukken

Bouvigne en de Grote Markt van Breda met de Grote Toren. Ze doen niet onder voor foto’s uit die tijd zullen we maar zeggen. De zoektocht gaat nog verder. Als ik er in slaag de afdrukken egaler te krijgen, dan ben ik al heel tevreden.