Ik lees onder andere: De Bourgondiërs

Met het boek ben ik net begonnen.
Ik ben op pagina 63 (van 517 pagina’s tekst).
Dan lees ik ook nog eens meerdere boeken tegelijkertijd.
Dus het kan even duren voor ik het uit heb.
Waarom zouden zoveel mensen dit boek lezen?

Even los van het feit dat DWDD aandacht aan het boek schonk.
Dat op zich lijkt me geen reclame voor het boek.
De periode van de geschiedenis is interessant maar dat is waar
voor zoveel periodes.

Eerlijk gezegd kan ik niet beoordelen of de visie van Van Loo klopt.
Daarvoor heb ik eenvoudigweg te weinig kennis.
Is het misschien zijn schrijfstijl?
Dat zou best wel eens kunnen.

Wat denk je van de volgende passage:

In 1314 gaf de Franse koning Filips de Schone de geest. Hij liet drie zonen na die verzuimden troonopvolgers te verwekken en op de koop toe allemaal vroeg de pijp uit gingen. Lodewijk de Twister, Filips de Lange en Karel de Schone zongen het samen amper 14 jaar uit als vorst. De krap vijf dagen durende regeerperiode van babykoning Jan de Postume zette al helemaal geen zoden aan de dijk.

De Bourgondiërs, pagina 54.

BartVanLooDeBourgondiërsAartsvadersVanDeLageLanen

Bart van Loo, De Bourgondiërs – Aartsvaders van de Lage Landen.


Tot nu vermaakt het boek me wel.

Bedrieglijk echt

JonaLenderingBedrieglijkEchtOudePapyriModerneControverses

Het nieuwe boek van Jona Lendering lag gisteren in de brievenbus.


Lendering schrijft dagelijks op zijn blog Mainzer Beobachter ten minste een bericht over de oudheid. Die berichten lees ik meerdere keren per week. Zo ben ik in aanraking gekomen met zijn boeken. Die raad ik iedereen aan. Ook al heb ik dit boek nog niet gelezen.


Zijn vorige boek heb ik gelezen als een soort leeshulp bij
de Historiën van Herodotos. Na het lezen van zijn boeken
snap je zoveel meer van de geschiedenis als wetenschap.

Deze keer gaat het over een belangrijke bron
voor de wetenschap die geschiedenis heet: de geschreven bronnen;
en hoe daar verkeerd mee omgegaan kan worden.
De andere belangrijke bron zijn de archeologische vondsten.

Zijn schrijfstijl is begrijpelijk zonder dat hij het je te
makkelijk maakt. Geschiedenis is tenslotte een wetenschap.

Heel leuk (kleine spoiler) is de papyrologie bingo
achter in het boel!
Kopen dus.

52 leuke, leerzame, korte verhalen over geschiedenis

LeonardRutgersDeKlassiekeWereldIn52Ontdekkingen

Leonard Rutgers vindt mijn titel van dit stukje vast niet correct. Het gaat niet zo maar over geschiedenis, het gaat over de klassieke wereld. Maar verder geeft mijn titel precies weer wat je kunt lezen in ‘De klassieke wereld in 52 ontdekkingen’.


De stukken zijn vlot, begrijpelijk, met humor en veel kennis geschreven.
Je wordt niet met die kennis doodgegooid, het zijn logische verhalen.
Ze zijn niet langer dan 5 pagina’s met eigenlijk wel altijd één
paginagrootte illustratie daarbij.
Met ieder verhaal ontdoet Rutgers weer een geschiedenis van de vaak
misleidende sterke verhalen die er over de ronde doen.
Die sterke verhalen zijn niet nodig, je zult zien:
de werkelijkheid is al sterk en interessant genoeg.
Een van de beste voorbeelden (maar het was erg moeilijk kiezen)
gaat over de Drie Koningen. Het verhaal kent bijna iedereen.
Toch komt het maar op 1 plaats in de evangeliën voor.
Zo romantisch als de meeste mensen het zich herinneren is het
oorspronkelijke verhaal niet. Maar er zit wel een lange geschiedenis
aan het verhaal vast dat Rutgers uit de doeken doet.
Als je dat leest zie je dat de bijbel een verzameling schitterende verhalen is
die veel (goddelijke) wijsheid bevat maar ook geschreven is in een
bepaalde tijd met hun eigen specifieke achtergrond.
Dat is overigens waar voor veel van de grote verhalen van
de verschillende godsdiensten en culturen die onze wereld kent en kende.
Het verhaal is misschien anders dan wat mensen zich herinneren maar
tegelijk ook rijker, logischer en het zal nog meer tot ons spreken.
De Drie koningen bespreekt Rutgers aan de hand van een mozaïek
dat je vandaag nog steeds in de buurt van Ravenna kunt zien.

DSC_4599BalthassarMelchiorCasparInRavenna

In 2014 maakte ik er deze foto van.


Volgens mij een ideaal boek voor op vakantie (korte verhalen)
voor alle leeftijden (want erg interessant en afwisselend).
Ik heb er en minste 1 bestemming uitgehaald, die als het uitkomt,
we later dit jaar gaan bezoeken.

Middeleeuwse Tuinen in het RMO (versie warmteplan)

Al een paar dagen ben ik bezig met het voorbereiden van een blogpost
op basis van mijn bezoek afgelopen zaterdag aan de tentoonstelling
‘Middeleeuwse tuinen’ in het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden.
Maar ook vandaag ging het niet lukken om het af te krijgen.
Ik schuif de warmte maar de schuld in de schoenen.

Daarom een eerste, heel korte versie.

IMG_1027MiddeleeuwseTuinenInHetRMO

Dit is de introductie van de tentoonstelling.


IMG_1065MiddeleeuwseTuinenInHetRMOMariaMetKindFalnamehWaarzeggersboekIndia1550-1600

Er zijn vele mooie gebruiksvoorwerpen, boeken en er is kunst te zien. Maar voor mij was dit wel heel bijzonder. Omdat het India komt en omdat je het niet vaak ziet. Maria met kind, uit de Falnameh (Waarzeggersboek misschiens is ‘het boek met voortekenen” een betere naam?). India, 1550 – 1600.


Er volgt nog veel meer, als het weer morgen beter is,
gaat dat vast lukken.

RMO lichtshow

Gisteren was ik in het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden.
Daar projecteert men op die prachtige tempel van Taffeh
een paar keer per dag een lichtshow.
Hier een paar foto’s daarvan.

IMG_1084RMOLeidenTempelVanTaffehEgypte25BC-25AD

De grote binnenruimte van het museum wordt verduisterd en dan kan het lichtspel beginnen.


IMG_1086RMOLeidenTempelVanTaffehEgypte25BC-25AD

Soms zie je bijna de vormen van de Egyptische tempel niet meer.


IMG_1088RMOLeidenTempelVanTaffehEgypte25BC-25AD

Een Griekse strijder gaat het gevecht aan.


IMG_1089RMOLeidenTempelVanTaffehEgypte25BC-25AD


IMG_1090RMOLeidenTempelVanTaffehEgypte25BC-25AD

Een overzicht van allerlei voorwerpen die te zien zijn in dit schitterende museum. Warm vandaag? Misschien niet in het RMO.


Nubië: land van de zwarte farao’s

NubiëLandVanDeZwarteFaraos


De tentoonstelling bestaat uit drie delen, drie periodes.
Kerma, Napata en Meroë
Nubië was een groot en machtig land in Oost Afrika, ten zuiden van Egypte.
Vandaag heet het land dat daar georganiseerd is: Soedan.

Wil je er meer over weten dan is een bezoek aan het Drents Museum
een goed idee. De reis naar Assen is het dubbel en dwars waard.
De voorwerpen die mij aanspraken heb ik gefotografeerd.

IMG_0377DecoratieInDeVormVanEenSchorpioenKerma-periode1700-1550VChrKermaFaience

Decoratie in de vorm van een schorpioen, Kerma-periode, 1700 – 1550 voor Chr., Kerma, faience.

IMG_0378DecoratieInDeVormVanEenSchorpioenKerma-periode1700-1550VChrKermaFaienceTekst


IMG_0379GordelMetHangerVanGeglazuurdKwartsKerma-Periode1700-1550VChrKermaGeglazuurdKwartsEnFaience

Gordel met hanger van geglazuurd kwarts, Kerma-periode, 1700 – 1550 voor Chr., Kerma, geglazuurd kwarts en faience.

IMG_0379GordelMetHangerVanGeglazuurdKwartsKerma-Periode1700-1550VChrKermaGeglazuurdKwartsEnFaienceTekst


IMG_0380HalssnoerMetRondeKralenLerma-Periode1700-1550VChrKermaCarneool

Halssnoer met ronde kralen, Kerma-periode, 1700 – 1550 voor Chr., Kerma, carneool.

IMG_0381HalssnoerMetRondeKralenLerma-Periode1700-1550VChrKermaCarneool


Wikipedia:

Carneool is een vlees- tot bruinrode, doorschijnende tot ondoorzichtige chalcedoonvariëteit. Het behoort tot de kwartsen. Het element dat de rode kleur veroorzaakt, is ijzer dat in kleine onzuiverheden in het mineraal zit. Door verhitting kan de kleur verdiepen. Carneool is genoemd naar het Latijnse caro, dat “vlees” betekent. De oude Nederlandse naam is kornalijn.

Nubië


IMG_0382HoofdVanEgyptischStandbeeldEgyptisch1784-1668VChrKermaGranodioriet

Hoofd van Egyptisch standbeeld, Egyptisch, 1784 – 1668 voor Chr., Kerma, granodioriet.

IMG_0383HoofdVanEgyptischStandbeeldEgyptisch1784-1668VChrKermaGranodiorietTekst


Vrij naar Wikipedia:

Het stollingsgesteente granodioriet is een diepte- en ganggesteente met tussen de 63 en 68% silica. Het wordt gevormd in de kern en de magma-gangen van vulkanen.

IMG_0384RantsoenmuntenVoorSoldatenEgyptisch1844-1897VChrUronartiFortHout

Rantsoenmunten voor soldaten, Egyptisch, 1844 – 1897 voor Chr., Uronarti Fort, hout.

IMG_0385RantsoenmuntenVoorSoldatenEgyptisch1844-1897VChrUronartiFortHoutTekst


Deze munt is zo groot als een ontbijtbord.
Zo iets had ik nog nooit eerder gezien.
Ik had ook nog nooit van het begrip ‘Rantsoenmunt’ gehoord of gelezen.
Prachtig.

Uronarti Fort is een fort dat door de Egyptenaren is aangelegd bij
hun kolonisatie van Nubië. Er zijn een reeks van dergelijke forten
bekend. Een aantal van hen staan nu onder water (Nassermeer).
Uronarti Fort niet.

IMG_0386HoofdVanEenGevangeneKerma-Periode1700-1550VChrKermaFaience

Hoofd van een gevangene, Kerma-periode, 1700 – 1550 voor Chr., Kerma, faience.

IMG_0387HoofdVanEenGevangeneKerma-Periode1700-1550VChrKermaFaienceTekst


IMG_0388BeeldjeVanEenNijlpaardEgyptisch1991-1640VChrKermaFaience

Beeldje van een nijlpaard, Egyptisch, 1991 – 1640 voor Chr., Kerma, faience.

IMG_0389BeeldjeVanEenNijlpaardEgyptisch1991-1640VChrKermaFaienceTekst


Bij het zien van dergelijke beeldjes verwonder ik me steeds weer.
De beeldjes zijn klein, haast lieflijk terwijl nijlpaarden
zulke enorme beesten zijn. Groot, enorm groot en voor mensen gevaarlijk.
Er is een dwergvariant maar of die door de Egyptenaren worden uitgebeeld?

Wikipedia:

Er gaat een Afrikaanse legende over waarom het nijlpaard geen haar heeft: “Lang geleden zou het dier prachtig haar hebben gehad. Het was hier zo trots op, dat het ging opscheppen tegen de haas, en vertelde de haas dat die maar lelijk haar had. De haas werd kwaad, en stak terwijl het nijlpaard lag te slapen zijn haar in brand. Sindsdien is het nijlpaard kaal, en het schaamt zich nu zo voor zijn lijf, dat het onder water is gaan leven.”

IMG_0390MenatEgyptisch1390-1352VChrSemnaBrons

Menat, Egyptisch, 1390 – 1352 voor Chr., Semna, brons.

IMG_0391MenatEgyptisch1390-1352VChrSemnaBronsTekst


IMG_0392HoofdVanKoninhinTiye(Teye)Egyptisch1390-1352VChrDongolaPeridotiet

Hoofd van Koningin Tiye (Teye), Egyptisch, 1390 – 1352 voor Chr., Dongola, peridotiet.

IMG_0393HoofdVanKoninhinTiye(Teye)Egyptisch1390-1352VChrDongolaPeridotietTekst


Wikipedia
(Gelukkig steun ik Wikipedia financieel en kan dus onbezwaard naar hun verwijzen):

Peridotiet is een grof kristallijn ultramafisch gesteente met hoge dichtheid dat hoofdzakelijk bestaat uit de mineralen olivijn en twee pyroxenen. Het is een mantelgesteente en bevat per definitie minder dan 48% silica. Verder is het rijk aan ijzer en magnesium.

IMG_0394SfinxMeroitischePeriode50-300NaChrGebelBarkalGranodioriet

IMG_0395SfinxMeroitischePeriode50-300NaChrGebelBarkalGranodioriet

Sfinx, Meroïtische-periode, 50 – 300 na Chr., Gebel Barkal, granodioriet.

IMG_0396SfinxMeroitischePeriode50-300NaChrGebelBarkalGranodioriet


IMG_0397NubiëAardewerkKrokodellenEnWijnranken

Details van dit voorwerp kon ik niet vinden. Ook niet in het boek dat bij de tentoonstelling verscheen. Aardewerk met afbeelding van krokodillen en wijnranken.


IMG_0399HalssnoerMeroitischePeriode270vCgr-320NaChrMeroëGoudEnCarneool

IMG_0399HalssnoerMeroitischePeriode270vCgr-320NaChrMeroëGoudEnCarneoolDetail

Halssnoer, Meroïtische-periode, 270 voor Chr. – 320 na Chr., Meroë, goud en carneool.

IMG_0398HalssnoerMeroitischePeriode270vCgr-320NaChrMeroëGoudEnCarneoolTekst


IMG_0400KoninklijkeVoetensteunMetAfbeeldingenVanGevangenenMeroitischePeriode270VChr.-320NaChrGebelBarkal

Koninklijke voetensteun met afbeeldingen van gevangenen, Meroïtische-periode, 270 voor Chr. – 320 na Chr., Gebel Barkal.

IMG_0401KoninklijkeVoetensteunMetAfbeeldingenVanGevangenenMeroitischePeriode270VChr.-320NaChrGebelBarkalTekst


IMG_0402DecoratoeInDeVormVanVastgebondenGevangeneMeroitischePeriode1-100NaChrGebelBarkalBrons

Decoratie in de vorm van vastgebonden gevangenen, Meroïtische-periode, 1 – 100 na Chr., Gebel Barkal, brons.

IMG_0403DecoratoeInDeVormVanVastgebondenGevangenenMeroitischePeriode1-100NaChrGebelBarkalBrons


IMG_0404OffertafelVanPrinsTedekenMeroitischePeriode200-100VChrMeroëGraniet

Offertafel van Prins Tedeken, Meroïtische-periode, 200 – 100 voor Chr., Meroë, graniet. De twee goden op deze tafel zijn Nebthet en Anubis. Ik vind de tafel er uit zien als een mozaïek maar dat is helemaal niet het geval. De afbeelding is gegraveerd in het graniet.

IMG_0405OffertafelVanPrinsTedekenMeroitischePeriode200-100VChrMeroëGranietNebthetAnubisTekst


IMG_0406HalssnoerMetRamskoppenMeroitischePeriode270-50VCgrMeroëGoudEnCarneool

IMG_0408HalssnoerMetRamskoppenMeroitischePeriode270-50VCgrMeroëGoudEnCarneoolDetail

Halssnoer met ramskoppen, Meroïtische-periode, 270 – 50 voor Chr., Meroë, goud en carneool. Die kleine carneolen kraaltjes, schitterend. De sieraden op de tentoonstelling zijn verbluffend!

IMG_0407HalssnoerMetRamskoppenMeroitischePeriode270-50VCgrMeroëGoudEnCarneoolTekst


IMG_0411OffertafelVanKoningPiyeNapatePeriode743-712VChrEl-KoerroeVerguldBronsZijaanzicht

IMG_0413OffertafelVanKoningPiyeNapatePeriode743-712VChrEl-KoerroeVerguldBronsBovenaanzicht

Offertafel van Koning Piye, Napata-periode 743 – 712 voor Chr., El-Koerroe, verguld brons. Voor mij weer een eerste. Het is de eerste keer dat ik een driedimensionale offertafel zie. Je ziet ze vaak op afbeeldingen op steles of op wanden. Maar een echt driedimensionaal voorbeeld heb ik niet eerder gezien.

IMG_0412OffertafelVanKoningPiyeNapatePeriode743-712VChrEl-KoerroeVerguldBronsTekst


IMG_0414ShabtisVanKoninhTaharqaEnKoninhSenkamaniskenNapata-Periode690-664En643-623VChrNoeriTravertijnMagnesietSerpentinietFaience

IMG_0418ShabtisVanKoninhTaharqaEnKoninhSenkamaniskenNapata-Periode690-664En643-623VChrNoeriTravertijnMagnesietSerpentinietFaience

Shabti’s van Koning Taharqa en Koning Senkamanisken, Napata-periode, 690 – 664 en 643 – 623 voor Chr., Noeri, travertijn, magnesiet, serpentiniet en faience

IMG_0417ShabtisVanKoninhTaharqaEnKoninhSenkamaniskenNapata-Periode690-664En643-623VChrNoeriTravertijnMagnesietSerpentinietFaience


IMG_0415HoofdVanEenCanopischeVaasNapata-Periode690-664VChrNoeriTravertijn

Hoofd van een canopische vaas, Napata-periode, 690 – 664 voor Chr., Noeri, travertijn. Canopen vazen komen steeds in sets van 4 voor. De deksels zijn dan afbeeldingen van Imsety, Duamutef, Qebehsenuef en Hapi (baviaan). Deze vaas hoorde bij Atakhabasken, vrouw van Taharqa.

IMG_0416HoofdVanEenCanopischeVaasNapata-Periode690-664VChrNoeriTravertijnImsetyDuamutefQebehsenuefHapiAtakhabaskenTaharqaTekst


IMG_0419SteleVanKoningAspeltaNapata-Periode593-568VCgrNoeriPorfierDetailKoningAspelta

Detail van de stele van koning Aspelta. Je ziet hier de koning zelf in aanbidding.

IMG_0422SteleVanKoningAspeltaNapata-Periode593-568VCgrNoeriPorfier

Stele van Koning Aspelta, Napata-periode 593 – 568 voor Chr., Noeri, porfier.

IMG_0420SteleVanKoningAspeltaNapata-Periode593-568VCgrNoeriPorfierTekst


Wikipedia:

Porfier (ook wel: porfirisch gesteente) is een stollingsgesteente met een typische textuur van relatief grote fenocrysten in een grondmassa van kleinere kristallen. Deze textuur wordt een porfirische textuur genoemd.

Porfirische texturen kunnen afanitisch (microscopisch) of faneritisch (macroscopisch) zijn, waarbij respectievelijk de kristallen in de grondmassa niet te onderscheiden zijn (zoals bij basalt) en de kristallen wel nog te zien zijn met het blote oog (zoals bij graniet).

IMG_0423DodenmaskerVanKoninginMalakayeNapata-Periode664-653VChrNoeriVerguldZilver

IMG_0425DodenmaskerVanKoninginMalakayeNapata-Periode664-653VChrNoeriVerguldZilver

IMG_0426DodenmaskerVanKoninginMalakayeNapata-Periode664-653VChrNoeriVerguldZilver

Dodenmasker van Koningin Malakaye, Napata-periode, 664 – 653 voor Chr., Noeri, verguld zilver. Ik was er niet zeker van of ik de gelige kleur vastgelegd kreeg op de foto. Vandaar dat ik meerdere pogingen heb gedaan.

IMG_0428DodenmaskerVanKoninginMalakayeNapata-Periode664-653VChrNoeriVerguldZilverTekst


IMG_0429BouwoffersVankoninhAnlamaniNapate-Periode623-593VChrNoeriFaienceLapisLazuliAmazonietTravertijnKwartsGoudLoodZilverEnBrons

Nog een eerste keer. Dit is de eerste keer dat ik ‘bouwoffers’ zie. Bouwoffers van Koning Anlamani, Napate-periode, 623 – 593 voor Chr., Noeri, faience, lapis lazuli, amazoniet, travertijn, kwarts, goud, lood, zilver en brons.

IMG_0430BouwoffersVankoninhAnlamaniNapate-Periode623-593VChrNoeriFaienceLapisLazuliAmazonietTravertijnKwartsGoudLoodZilverEnBronsTekst


IMG_0431PaardensieradenVanSjabatkaNapata-Periode712-698VChrEl-KoerroeBronsFaienceKaurischelpen

Paardensieraden van Sjabatka, Napata-periode, 712 – 698 voor Chr., El-Koerroe, brons, faience en kauri-schelpen.

IMG_0432PaardensieradenVanSjabatkaNapata-Periode712-698VChrEl-KoerroeBronsFaienceKaurischelpenPiyeShabakaTanwetamaniTekst


IMG_0433BorstsieraadInDeVormVanEenAltaarNapata-periode743-712VChrEl-KoerroeFaience

Borstsieraad in de vorm van een altaar, Napata-periode, 743 – 712 voor Chr., El-Koerroe, faience.

IMG_0434BorstsieraadInDeVormVanEenAltaarNapata-periode743-712VChrEl-KoerroeFaience


IMG_0435KraagNapata-periode712-698VChrEl-KoerroeElektrum

Kraag, Napata-periode, 712 – 698 voor Chr., El-Koerroe, elektrum.
IMG_0436KraagNapata-periode712-698VChrEl-KoerroeElektrumTekst


Wikipedia (vandaag veel onbekende mineralen en gesteentes):

Elektrum is een in de natuur voorkomende legering van goud en zilver met sporen van koper en andere metalen. Afhankelijk van de verhoudingen van goud en zilver kan de kleur variëren van bleek tot helder geel. De legering werd onder andere gebruikt om bekers en munten te maken, bijvoorbeeld in het oude Griekenland.

IMG_0439StandbeeldVanKoningSenkamaniskenNapate-periode643-623VChrGebelBarkalGraniet-gneis

IMG_0442StandbeeldVanKoningSenkamaniskenNapate-periode643-623VChrGebelBarkalGraniet-gneis

Standbeeld van Koning Senkamanisken, Napata-periode, 643 – 623 voor Chr., Gebel Barkal, graniet-gneis.

IMG_0440StandbeeldVanKoningSenkamaniskenNapate-periode643-623VChrGebelBarkalGraniet-gneis


Nou, het kostte even wat tijd om de foto’s op mijn blog te krijgen.
In het echt zijn de voorwerpen nog mooier en beter te bekijken.
De tentoonstelling ‘Nubië: land van de zwarte farao’s’ is echt de moeite waard.
Een kans als deze doet zich niet zo vaak voor.

Nubië, land van de zwarte farao’s

Nubië

Vandaag was ik in Assen voor deze tentoonstelling: Nubië, land van de zwarte farao’s. In het Drents Museum.


Maar mijn blog van vandaag gaat niet zozeer over de tentoonstelling,
die de moeite waard is, maar over een boek. Een boek dat is de museumwinkel
lag en waarvan ik eerder al eens een recensie las.

De reis van Breda naar Assen is wel een heuvel:
drie uur met de trein heen (als er geen verdachte tassen stonden) en
drie uur met de trein terug (als er geen trein stuk ging).
Maar dat was allemaal wel het geval. Dus ga maar uit van 7 tot 8 uur reizen.

Maar de tentoonstelling maakt veel goed.
Anders wel het boek: Unearthing Ancient Nubia.
Het boek is een selectie van de foto’s die gemaakt zijn tijdens de
Amerikaanse expedities, begin twintigste eeuw.
Die stonden onder leiding van George Andrew Reisner.
De expeditie werd uitgevoerd voor Harvard University en de
Boston Museum of Fine Arts.

Wat mij zo trok aan het boek is dat de foto’s gemaakt zijn door
vooral Egyptenaren. Mensen met ervaring met dergelijk werk maar
voor wie Nubië net zo bijzonder was als voor Amerikanen.

IMG_0451DetailUnearthingAncientNubiaSamenstellerLawrenceMBermanPhotoMohammedaniIbrahimIbrahimKermaStatueOfLadySennuwyEmerging19131216

Dit is de foto op de omslag van Unearthing Ancient Nubia, Lawrence M. Berman. Maar de foto is gemaakt door Mohammedani Ibrahim Ibrahim in Kerma: Statue of Lady Sennuwy emerging. De foto werd gemaakt op 16 december 1916. Het beeld is een zittende figuur, maar dat kon men hier nog niet zien. Wat je hier ziet is werkelijk het topje van de ijsberg.


Als ik de gegevens mag geloven is dit namelijk het bovenste stukje
van het beeld wat zich nu in Boston bevindt:

Statue of Lady Sennuwy Museum of Fine Arts Boston MFA14720

Dit beeld van meer dan 1300 kilo, met pallet meer dan 1,5 meter hoog. Misschien is het niet hetzelfde beeld maar dan hebben ze een beetje zitten goochelen met het identificatienummer van het beeld. Wat vreemd is dat de foto gemaakt is op 16 december 1916 (volgens het boek) maar dat het Boston Museum of Fine Arts als ‘Accession date’ (aanwinst) 2 July 1914 opgeeft op hun website. Het goede nieuws is: als het niet hetzelfde beeld is, stelt het wel dezelfde persoon voor.


Het boek bevat erg mooie foto’s die een heel goed beeld geven
onder welke omstandigheden de opgravingen plaats vonden.
Ik heb in de trein al kunnen genieten.

IMG_0451UnearthingAncientNubiaSamenstellerLawrenceMBermanPhotographsFromTheHarverdUniversityBostonMuseumOfFineArtsExpedition

Dit is de stofomslag van het boek.


Wik je nog wat meer over dit boek weten, kijk dan eens op deze weblog.

Gelezen: Wahibre-em-achet en andere Grieken

JonaLenderingWahibre-em-achetEnAndereGriekenLandverhuizersInDeOudheid

Jona Lendering, Wahibre-em-achet en andere Grieken. Landverhuizers in de oudheid. Dit heldere boekje is uitgegeven ter gelegenheid van de ‘Week van de Klassieken’. In tegenstelling tot andere boekjes die uitgegeven worden bij een ‘week’ een heel geslaagd boekje.


Lees je met enige regelmaat de weblog van Jona Lendering, dan
komen het onderwerp van het boekje, de vele sprekende voorbeelden
en de conclusies niet echt als een verrassing.
Maar het boekje zet een aantal dingen eens op een rij, het zet
de deur open, voor leken zoals ik, naar de nieuwste ontwikkelingen
in het vakgebied oudheidkunde.
Dat DNA- en isotopenonderzoek samengaan met het onderzoeken van
en museumvoorwerpen en oude teksten en dat dit verschuivingen
mee gaat brengen in het huidige beeld van de oudheid,
is verrassend.
‘Oudheidkunde’ laat misschien een wat stoffige indruk achter,
dat doet het boekje van Lendering juist niet.
De wetenschap heeft 1 heel groot probleem: er is altijd
te weinig informatie. Dat leidt ertoe dat je op z’n best
een reconstructie kunt maken van het verleden waarbij
aannames (al dan niet uitgesproken) een grote rol spelen.

Maar het boekje spreekt het best zelf (pagina 50):

Er is een hypothese die alle puzzelstukjes verklaart: interne spanningen tussen enerzijds een onderklasse (al dan niet van nomadische afkomst) die een vroege vorm van Dorisch sprak maar niet kon schrijven, en anderzijds een elite in de burchten die wel schreef, maar in de loop van de dertiende en twaalfde eeuw door geweld de controle over de burchten verloor. Toen de Grieken later opnieuw begonnen te schrijven, deden ook de afstammelingen van de oude onderklasse daaraan mee, zodat het lijkt alsof er een dialect bij is gekomen terwijl in feite alleen maar een nieuwe groep deel is gaan nemen aan de schrijfcultuur.

Bovenstaande tekst is misschien een beetje uit zijn context gehaald maar laat
duidelijk zijn dat het boekje niet altijd heel eenvoudig is, maar wel logisch.

Nog twee stukjes (pagina 57-58):

Het sjabloon waarmee mensen in de Oudheid vertelden over migratie, illustreert dat ze het niet vreemd vonden als een volk voor hongersnood of oorlogsgeweld wegvluchtte. Ze keken er evenmin van op dat in een bepaald gebied meer dan één etnische groep verbleef. Nu de archeologie is verrijkt met DNA- en isotopenonderzoek, blijkt migratie normaler dan verwacht. De verplaatsing van de Romeinse legionairs (of een functionaris als Wahibre-em-achet) was niet uitzonderlijk. Nomadisme was in de Oudheid een gebruikelijke levenswijze: boeren konden hun vaste woonplaats opgeven om met kuddes op pad te gaan, en omgekeerd konden nomaden sedentair worden. Kortom, de mensen waren destijds heel mobiel. En ze wisten het: in het antieke wereldbeeld stamden iedereen af van landverhuizers, en de antieke talen kenden dan ook geen woorden die geheel met ons begrip “migratie” overeenkomen.

 

De vorige alinea is een samenvatting van dit boekje, maar eigenlijk wordt het hier pas interessant. De antieke manier van denken – iedereen stamt af van allochtonen – is immers nogal anders dan die in de huidige samenleving, waarin iedereen een vaste woon- en verblijfplaats heeft en een landverhuizer geldt als afwijkend. Het is lastig een hedendaagse Vergilius aan te wijzen die bootvluchtelingen presenteert als degenen die beschaving komen brengen.

 

Het contrast tussen toen en nu is verrassend.

Dan het laatste stukje;

Dat laat onverlet dat het tevens zinvol is te begrijpen dat de hedendaagse, westerse visie op migratie precies dat is: een hedendaagse, westerse visie. Je kunt ook op een andere manier over migratie denken – of er geheel niet over denken – en de confrontatie daarmee helpt je scherper te zien dat jouw visie plaats- en tijdsgebonden is. Wat uiteraard niet wil zeggen dat ze onjuist is. Onze visie is immers die van een (post)industriële, bureaucratische samenleving en niet die van een agrarische samenleving zonder groot staatsapparaat. Seizoensmigratie maakte plaats voor arbeiderswijken en maakt nu plaats voor een samenleving vol flexwerkplekken.

Kortom het boekje is super actueel en relevant.
Voor 2,99 Euro kun je het niet laten liggen zou ik zeggen.
Voor de gelegenheid heb ik er nog een ander boek bij gekocht.
Dat heb ik nog niet gelezen maar de ondertitel alleen al:

Marcel Hulspas, Uit de diepten van de hel –
Keizers, bisschoppen, ketters, het verval van het christendom en de opkomst van de islam.

Aan het lezen: Johan de Witt en Engeland (en de Speelhuislaan)

Geen saai geschiedenisboek maar een boek dat laat
zien hoe je van oude brieven geschiedenis kunt maken.

Even wat achtergrondinformatie over Johan de Witt:

Johan de Witt werd geboren op 24 september 1625 te Dordrecht als zoon van Jacob de Witt en Anna van den Corput en broer van Cornelis de Witt. Johan ging eerst naar de Latijnse school in Dordrecht, studeerde rechten in Leiden en promoveerde in Frankrijk. Hij vestigde zich in 1647 als advocaat in Den Haag, werd in 1650 pensionaris van Dordrecht en in 1653 raadpensionaris van Holland. Als raadpensionaris was hij de hoogste ambtenaar van het gewest Holland, voorzitter van de Hollandse Staten en lid van de Hollandse afvaardiging in de Staten-Generaal waar hij optrad als woordvoerder. Johan de Witt was verantwoordelijk voor zowel het binnenlandse als buitenlandse beleid en was zo bijna twintig jaar lang een van de meest invloedrijke figuren in de Republiek. Johan trouwde met Wendela Bicker (1635-1668) en kreeg in totaal acht kinderen waarvan er drie jong stierven.

Deze informatie is afkomstig van de website van het Huygens ING.

Johan de Witt schreef en ontving als raadpensionaris bijzonder veel brieven. Zijn briefwisseling is hierdoor zeer veelzijdig en bestaat onder meer uit brieven van belangrijke staatslieden, buitenlandse ambtsdragers, legeraanvoerders, wetenschappers, kunstenaars, familieleden en talloze verzoeken om een recommandatie.Verreweg de meeste brieven zijn geschreven in de periode 1653-1672, terwijl een kleiner deel uit de periode vóór 1653 dateert. Na zijn dood is zijn persoonlijk archief overgedragen aan de staat en wordt nu bewaard op het Nationaal Archief: inventaris Raadpensionaris De Witt, 3.01.17.

SamenstellingInekeHuysmanRoosjePeetersTekeningenJeanMarcVanTolJohanDeWittEnEngeland

Voor de ontsluiting van de brieven van De Witt heeft Huygens ING samenwerking gezocht met het Nationaal Archief en Early Modern Letters Online – EMLO – een project van Cultures of Knowledge, onderdeel van Oxford University en de Bodleian Library. Een team van vrijwilligers, gastonderzoekers en stagiaires ontsluit de brieven op gegevens als verzender, ontvanger, datum, plaats van verzending en ontvangst, taal en archiefgegevens. Ook zijn er bij iedere brief links aangebracht naar een digitale afbeelding en naar gedigitaliseerde edities. Vanaf 14 maart 2019 zullen de eerste zevenduizend veelal diplomatieke brieven online raadpleegbaar zijn.

Ter gelegenheid van de ontsluiting van al die brieven is er ook
een boek verschenen dat ik aan het lezen ben.
‘Lezen’ is misschien niet helemaal de juiste term.
Je leest, kijkt en verwondert je.
Al die mensen die De Witt brieven schreven.
Al die onderwerpen.
Al die ingewikkelde handschriften.

Het boek bevat een serie van 20 voorbeelden (we noemen dat dan een bloemlezing)
die samengesteld is door Ineke Huysman en Roosje Peeters.
Het geheel is voorzien van tekeningen gemaakt door Jean-Marc van Tol (een
van de makers van Fokke en Sukke).

Voor deze blogpost bladerde ik meteen naar ‘De Vrede van Breda’.
Een brief van een onbekende schrijver aan Johan de Witt van 24 mei 1667.
Het is een soort ooggetuigenverslag van het begin van de vredesonderhandelingen.
Een klein stukje uit de hertaling, de brief ‘vertaald’ naar hedendaags Nederlands:

Na ruim een week incognito in de stad te hebben verbleven, zijn de Engelse ambassadeurs vanmiddag om 12 uur eindelijk vanuit het Speelhuis, waar ze vanmorgen heen zijn gegaan, officieel de stad binnengekomen.
Enkele ruiters haalden het gezelschap op en bij de tweede brug werden zij verwelkomd door de heer Hauterive.
Zij verlieten de koets voor een korte begroeting, waarna de heer Hollis zei: ‘Er is geen tijd om hier lang te blijven staan.’
Hij verzocht de heer Hauterive ook plaats te nemen in de koets, wat deze deed na de twee ambassadeurs.
Daarna namen ook de andere edelen plaats in de koets.

 

Het was een entree zo voornaam als men zich maar kan voorstellen. Vooraan reden twee heren in livrei op mooie paarden, gevold door acht pages te paard in blauw livrei dat rijkelijk met zilver was afgezet. Zowel hun kleding als rokken waren zo rijk omzoomd, dat moeilijk te zien was waar de stof in het borduursel overging. Toen volgden trompetters……

Lees de rest zelf in dit vermakelijke boek.
De afbeelding van de brief waarvan ik in deze blogpost een stukje opnam
kun je hier vinden.

Gelezen: Engelbrecht van Nassau

De Erfgoedvereniging ‘Engelbrecht van Nassau’ bestond eind 2018
65 jaar. Reden voor een speciale uitgave van hun kwartaalblad.
Deze keer helemaal gewijd aan Philips Willem van Nassau, de vergeten Nassau.

EngelbrechtVanNassauPrinsPhilipsWillemVanNassauPieterClaeszSoutman

Jaargang 37, nummer 2018/4 met op de omslag met Prins Philips Willem van Nassau door Pieter Claesz Soutman.


Je leest niet vaak over deze telg van de familie Oranje-Nassau.
Over zijn halfbroer Maurits lees je veel meer.
De reden is waarschijnlijk dat Philips Willem lange tijd (28 jaar!)
gevangen gezeten heeft in Spanje in een poging Willem van Oranje
(zijn vader) in te tomen.

Dus prima dat er een keer uitgebreid aandacht voor is.
Paar verbeterpunten:
= in de tekst staan verspreid over de verschillende artikelen,
wel heel veel dezelfde feiten te lezen;
= hier en daar staan in de tekst en de noten nog de place holders
voor namen van boeken ed die een eindredacteur of de corrector
toch had kunnen zien.

Verder heb ik het met plezier gelezen!

Koh-I-Noor: berg van licht

De afgelopen weken heb ik het boek Koh-I-Noor gelezen.
Een soort biografie van een diamant.
Want de Koh-I-Noor is een beroemde en beruchte diamant.
Menig Indiaas restaurant is er naar vernoemd.

De schrijvers van het boek zijn William Dalrymple en Anita Anand.
Mevrouw Anand ken ik niet, heb niet eerder van haar iets gelezen.
William Dalrymple, die ken ik wel.

Dalrymple heeft ouders van Engelse adel en schrijft regelmatig boeken
op het snijvlak van populaire en academische historische boeken.
Hij is een neef van Virginia Woolf.
De eerste keer dat ik iets van hem las ging het over Hyderabad
en de voormalige machthebbers daar (Nizam).
In dat artikel/boekfragment beschreef hij een bezoek van Jacky Kennedy
aan Hyderabad, op een tijd dat de macht van de Nizam verdwenen was
maar de familie nog wel de paleizen bewoonde.
Een ongelofelijk verhaal.
Wil je meer over deze man weten, lees dan het Engelstalig artikel
op Wikipedia over hem.

WilliamDaltympleAndAnitaAnandKoh-I-Noor

William Dalrymple en Anita Anand, Koh-I-Noor – de geschiedenis van ’s werelds bekendste diamant.


Ook de biografie van de Koh-I-Noor is een ongelofelijk verhaal.
Van een eerst onbekende maar grote diamant (in die tijd
de grootste of een van de grootste diamanten ter wereld),
die niet bijzonder hoog werd aangeslagen in India omdat
men de voorkeur gaf aan smaragden en robijnen.
Tot de grootste diamant in de Engelse kroonjuwelen.
Tussen die twee uitersten veel moorden, politiek, graaizucht
en ellende. Tot op de dag van vandaag.

Koh-I-Noor

Een van de kronen uit de brede collectie Britse kroonjuwelen. Midden voor de Koh-I-Noor.


Dat de Engelsen ‘onder verdachte omstandigheden’ aan de diamant
gekomen zijn is een understatement.
Net als in de Nederlandse koloniale geschiedenis
werd het mijn en dijn vaker door het recht van de sterkste
bepaald in plaats van door eigendomsbewijzen of het in
bezit hebben van roerende en onroerende goederen.

Het boek is doorspekt met vertalingen en/of toelichtingen
op oude Punjabse, Perzische en Indiase teksten.
Een boeiende reeks maharadja’s, krijgsheren en avonturiers
komen voorbij.
Maar ook een 10-jarige heerser over de Punjab die onder druk
de diamant ‘weggeeft’.

Aan anekdotes geen gebrek zoals dit verhaal uit 2010 (het boek
begint met een tekst uit de 10e eeuw voor onze jaartelling):

In 2010 bracht de Britse premier Cameron een officieel bezoek aan Punjab. De Indiase media legden hem toen voor dat de teruggave een eerste excuus zou zijn voor de uitbuiting van India tijdens de Raj. “Zodra je ja zegt tegen de een, realiseer je je dat het hele British Museum leeg zou raken,” antwoordde hij met mogelijkerwijze de ruzies over de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles in het achterhoofd. “Ik vrees dat ik moet zeggen dat hij blijft waar hij is.”

Het boek leest als een detective en legt veel dilemma’s op
tafel die herkenbaar zijn met onze eigen koloniale geschiedenis
maar die daardoor niet eenvoudiger op te lossen zijn.

Even een zijstapje.
Couperus schreef een boek getiteld: De berg van licht.
Koh-I-Noor betekent ‘Berg van licht’.
Die twee dingen hebben misschien met elkaar te maken?

Spaarbankboekje

Vandaag besteed ik aandacht aan een spaarbankboekje
van mijn vader dat in gebruik is geweest tussen
14 augustus 1946 en 18 september 1950.

Dat kom je niet meer tegen.

KatholiekeSpaarbankTeBredaBoekjeBuitenkant

Dit is de buitenkant van het spaarbankboekje. Het boekje was van de Katholieke Spaarbank te Breda. Karnemelkstraat 8.


KatholiekeSpaarbankTeBredaBoekjeBuitenkantOnderControle

Zo schrijven wij ‘controle’ niet meer.


KatholiekeSpaarbankTeBredaBoekjePagina01

De eerste pagina met een foto van het bankgebouw in Breda (?) Ik herken dit niet van de huidige Karnemelkstraat.


KatholiekeSpaarbankTeBredaBoekjeSpaarregelement

Achterin staat het ‘Spaarreglement van de vereeniging Katholieke Spaarbank’ met 18 artikelen “Aldus vastgesteld in de Bestuursvergadering gehouden den 23en Juni 1944.”

Gelezen: Het visioen van Constantijn

JonaLenderingVincentHunnikHetVisioenVanConstatijnEenGebeurtenisDieDeWereldVeranderde

Het boek van Jona Lendering & Vincent Hunink: Het visioen van Constantijn – Een gebeurtenis die de wereld veranderde.


Keizer Constantijn krijgt aan de vooravond van een belangrijke
veldslag een visioen. De veldslag wordt gewonnen en dit geeft
ruimte voor zijn bekering naar het christendom.
Een stapje of beter gezegd een evolutie in het denken van
deze persoon, Constantijn, heeft grote gevolgen, tot op de
dag van vandaag, voor Europa en de wereld.
Maar hoe verliep dat nou?
Was er een visioen?
Welke feiten hebben we?
Deze en nog veel meer vragen zijn vragen waar historici
steeds maar weer een antwoord op zoeken.

Als voorbeeld kiest Jona Lendering deze gebeurtenis en
in het boek verschijnt een nieuwe vertaling van een van de
belangrijkste bewijsstukken in deze cold case:
Vincent Hunink maakte de nieuwe vertaling van ‘De lofrede van 310’.
De lofrede is afkomstig uit een verzameling verhalen die
Panegyrici Latini heet (Latijnse lofredes).
De verzameling bestaat uit 12 lofredes die tegen het eind van
de vierde eeuw bij elkaar zijn gebracht met als doel
ze te gebruiken in het onderwijs.

Het lijkt misschien ingewikkeld maar het is een heel leesbaar boek
dat ik met veel plezier en interesse gelezen heb.
Voor mij heeft het een aantal stilzwijgende aannames die ik
voor mezelf had ontwikkeld, verder bevestigd.
Mocht je eens een gevoel willen krijgen voor de schrijfstijl
en redeneertrend, bezoek dan bijvoorbeeld zijn website
Mainzer Beobachter.

Gelezen. Alfred Birney: De tolk van Java

WP_20180307_14_11_50_ProAlfredBirneyDeTolkVanJava

Alfred Birney, De tolk van Java.


Waarom dit boek in de literaire prijzen valt is mij onduidelijk.
Daarmee is niet gezegd dat het boek niet relevant is.

Het boek beschrijft het leven van een man en zijn familieleden in
wat we nu Indonesie noemen. De tijd waarin de gebeurtenissen zich afspelen
is de bezetting door Japan en de politionele acties.

Daarnaast beschrijft het boek het leven van het gezin van de man
uit Indonesie in Nederland na de politionele acties.

Het boek beschrijft dit van verschillende invalshoeken.
Van officiele rapporten, krantenartikelen, officiele brieven van de
mariniers, ervaringen van dader, slachtoffers en betrokkenen.
Een manuscript over de tijd als Nederlands marinier van Indonesische geboorte.

Best complex allemaal en soms schijnbaar ongestructureerd.

Maar het geeft heel goed aan in welke positie mensen kunnen geraken in een oorlog.
Daarom is dit boek relevant. Mensen in Nederland hebben hier vaak
geen voorstelling van.

Denk Syrie.
Vandaag wordt je onderdrukt door Bashar al-Assad, dan door zijn tegenstanders,
dan door IS, dan door een tegenstander van Assad die steun krijgt van Assad.
Dan door een aspirant-lid van de EU en de diverse groepen worden soms wel
en dan weer niet gesteund door grootmachten als Rusland en de USA.
Al die mensen hebben zo hun eigen idee over de regio maar jij krijgt
de bommen op je kop, jouw winkels zijn leeg en er is geen water.

Het boek ‘De tolk van Java’ deed mij erg denken aan het luisterboek
‘Indië vaarwel’ van Pans Schomper.
De Nederlandse gebeurtenissen van de tweede generatie zijn in
‘De tolk van Java’ wel nieuw.

Goed om te lezen, soms langdradig.
Relevant? Zeker maar literatuur?

Gezien: Leven? of Theater?

De DVD bevat twee zaken: een documentaire over het leven en werk van
Charlotte Salomon en de film gemaakt door Frans Weizs met
min of meer hetzelfde onderwerp.
De documentaire heb ik gezien.
Die is goed maar is inmiddels al weer gedateerd.
Immers die is gemaakt terwijl een deel van het werk van Charlotte
(de brief) nog onbekend was.

De film heb ik niet kunnen afkijken.
Dat kan komen omdat de griep me nogal heeft aangepakt
of omdat mijn analyse correct is en de film wel erg zweverig is.
Mijn advies: haal die DVD uit de handel.
Verkoop in plaats daarvan het boek: Charlotte van David Foenkinos.

WP_20180303_12_10_04_ProLevenOfTheaterFransWeisz


Gertrude Bell: feminisme, archeologie en politiek

In het Rijksmuseum Voor Oudheden zag ik een film liggen
over Gertrude Bell. Eerder had ik nog nooit van haar gehoord.
Vandaag zag ik de documentaire.
Het is een soort hoorspel met beelden.
De filmbeelden zijn afwisselend historische beelden, foto’s
gemaakt door Gertrude Bell, krantenfoto’s uit die tijd en
oude filmbeelden.
Prachtige zwart/wit beelden van Baghdad en Mosul, Jeruzalem en London.
Je ziet haar en T.E. Lawrence naast Churchill bij een conferentie.
De gesproken teksten zijn voorgelezen brieffragmenten van Gertrude
en haar tijdgenoten.
Ze verbleef lang in het Midden-Oosten en speelde een rol in de totstandkoming
van Jordanie en Irak.

De Engelstalige Wikipedia (de Nederlandstalige is maar vier regels):

Gertrude Margaret Lowthian Bell, CBE (14 July 1868 – 12 July 1926) was an English writer, traveller, political officer, administrator, and archaeologist who explored, mapped, and became highly influential to British imperial policy-making due to her knowledge and contacts, built up through extensive travels in Greater Syria, Mesopotamia, Asia Minor, and Arabia. Along with T. E. Lawrence, Bell helped support the Hashemite dynasties in what is today Jordan as well as in Iraq.

She played a major role in establishing and helping administer the modern state of Iraq, utilising her unique perspective from her travels and relations with tribal leaders throughout the Middle East. During her lifetime she was highly esteemed and trusted by British officials and given an immense amount of power for a woman at the time. She has been described as “one of the few representatives of His Majesty’s Government remembered by the Arabs with anything resembling affection”.

WP_20171119_15_38_17_ProLettersToBaghdadGertrudeBell

De documentaire is niet ondertiteld dus er is wat aandacht bij het bekijken en beluisteren nodig. De beelden zijn prachtig.


1917 Romanovs & Revolution

Okay, meestal is een tentoonstelling in het Hermitage
Amsterdam wel de moeite waard.
Het begon allemaal met een veel kleiner museum.
Met kleine tentoonstellingen met een erg hoge kwaliteit.

WP_20170918_13_39_12_Pro1917Romanovs&Revolution

De kwaliteit stond bij de tentoonstelling
‘1917 Romanovs & Revolution’ duidelijk onder druk van
toeschouwersaantallen en het ‘historisch momentum’.

Het eerste deel van de tentoonstelling was goed bedacht:
de grote zaal als een winkelpassage met achter ieder
raam een andere winkel (= lees thema).

Maar boven werd de tentoonstelling vooral veel tekst,
grote foto’s aan de wand, facsimile’s en moderne
kopieën van oude foto’s.
Veel van de tentoongestelde werken waren al eerder op
een tentoonstelling in Amsterdam te zien. Jammer.

WP_20170906_13_50_49_ProVaasMetAfbeeldingVanEenVarenFrankrijk,Nancy,EtablissementGalléCa1914Glas

Slechte foto maar wat een pracht van een vaas! Vaas met afbeelding van een varen, Frankrijk, Nancy, Etablissement Gallé, circa 1914, glas. Als voorbeeld van de heersende smaak in het Rusland van de gegoeden.


WP_20170906_14_00_44_ProGeorgyVereyskyWinterLandscape1917WatercolourOnPaper

Georgy Vereysky, Winter landscape, 1917, watercolour on paper. Als een van de voorbeelden van de vernieuwende stromingen in de Russiche kunst.


WP_20170906_14_14_38_ProWerkenVanGraafLNTolsto,5eDruk12DelenMoskouDrukkerijVanAIMamontovEnCo1886PersoonlijkeBibliotheekAlexanderIII

De ‘Werken van graaf L.N. Tolstoj’, 5e druk, bestaand uit 12 delen, Moskou, Drukkerij van A.I. Mamontov & Co, 1886, uit de persoonlijke bibliotheek van Alexander III. Als voorbeeld van de voorspellers van de revolutie.

WP_20170906_14_14_56_ProWerkenVanGraafLNTolsto,5eDruk12DelenMoskouDrukkerijVanAIMamontovEnCo1886PersoonlijkeBibliotheekAlexanderIIITekst


WP_20170906_14_36_57_ProGezichtOpAmsterdamDoorRaamHermitageAanDeAmstel

Gezicht vanuit het Hermitage op Amsterdam. Als voorbeeld van hoe snel je aandacht werd afgeleid.


WP_20170906_14_57_25_ProDrukpersWerkendModelEigendomVanTsarevitsjAleksejHandgemaaktGevangenenEersteGevangenisNizjni-Novgorod1904-1907StaalHoutLoodFluweelVernis

Drukpers (werkend model) eigendom van Tsarevitsj Aleksej, handgemaakt door de gevangenen van de Eerste Gevangenisin Nizjni-Novgorod, 1904 – 1907, staal, hout, lood, fluweel en vernis. Als voorbeeld van het persoonlijk ongeluk en de isolatie van de Romanovs van de realiteit.


WP_20170918_13_39_36_ProDuur

Wat mij betreft: te duur.


Deze maand, 350 jaar geleden…

Deze maand, 350 jaar geleden begonnen in Breda de vredesonderhandelingen
tussen Engeland en Nederland. Ook Frankrijk en Denemarken waren partij
en Zweden trad op als bemiddelaar.
Al in 2002 bracht de Stadssocieteit De Gouden Cirkel daarover een
handzaam boekje/wandeltocht uit. Voor 2017 is er een herziene versie
uitgebracht.

 photo WP_20170514_008DeVredeVanBredaStadssocieteitDeGoudenCircel.jpg

De Vrede van Breda, 1667, Stadssocieteit De Gouden Cirkel.


Alle huizen van de onderhandelaars liggen op loopafstand van de plaats
waar de feitelijke onderhandelingen plaatsvonden: de KMA of
het Kasteel van Breda.
Een paar van de huizen zijn nog recent gerestaureerd.
En als je wilt weten hoe dat ook al weer zat met Nieuw Amsterdam / New York
en Suriname, dan is dit misschien een boekje voor jou.

In de boekhandel zag ik ook deze mooie folder.
Een aankondiging van 5 artikelen over de onderhandelaars
bij De Vrede van Breda. Maar daarover binnenkort meer.

 photo WP_20170514_007 1667DeVredeVanBreda.jpg

1667, De Vrede van Breda.


 photo LogoVredeVanBreda.jpg


De wereld van de VOC

In het Nationaal Archief is een tentoonstelling te zien
over ‘De wereld van de VOC’.
Prachtige archiefstukken vertellen de verhalen over de
omzwervingen en handelsinitiatieven van de VOC.
Er wordt stilgestaan bij de minder mooie kanten van
dit verhaal maar de aandacht ligt vooral bij de stukken
uit de verzameling Nederland.

 photo WP_20170416_004OntdekDeWereldVanDeVOCGeenSpeculaasZonderSpeculeren.jpg

De Wereld van de VOC: Geen speculaas zonder speculeren. Niet iedereen zal de reclame-uitingen geslaagd vinden maar ik vond ze goed gevonden. Dit is de achterkant van het toegangskaartje.


De tentoonstelling is superinteressant.
Maar het meest getroffen was is door twee stukken.
Beide van de hand van Robert Gordon.
Onlangs beschreef ik hier nog het boek van Luc Panhuysen over
Robert Jacob Gordon, ontdekkingsreiziger in Zuid-Afrika.
Op de tentoonstelling zag ik een beschrijving van zijn hand
van de Khoikhoi (Hottentotten) en een geschilderd panorama
van 7,5 meter breed van de Tafelberg aan Kaap de Goede Hoop.
Het panorama is een samenwerkingsverband van Gordon met Johannes Schumacher.

 photo WP_20170414_033GordonOverDeKhoikhoi1778ArchiefFamilieFagel.jpg

Gordon over de Khoikhoi, 1778, archief familie Fagel. Hendrik Fagel was Griffier van de Staten-Generaal en Gordon correspondeerde met hem.


 photo WP_20170414_034PanoramaVanDeKaapRobertGordonEnJohannesSchumacher1778KaartenarchiefTopografischeDienstInvNr15120FDetailVanHetZevenenhalveMeterBredePanorama.jpg

Fragment van Panorama van de Kaap, Robert Gordon en Johannes Schumacher, 1778, Kaartenarchief Topografische Dienst InvNr15120F.


 photo WP_20170414_034VanDeHoekerDeNeptunusDen22JunyAdeg1778EnVolgendeDaagenRJGordon.jpg

Onderaan het panorama staat het volgende± van de Hoeker de Neptunus den 22 Juny A° 1778 en volgende daagen R. J. Gordon. Volgens Wikipedia is een hoeker: De hoeker is een rondgebouwde driemaster van Nederlandse oorsprong uit de zeventiende eeuw.


 photo WP_20170416_002OntdekDeWereldVanDeVOCNoDelftWithoutChina.jpg

Ontdek de wereld van de VOC No Delft Without China.


 photo WP_20170416_003OntdekDeWereldVanDeVOCNoBusinessWithoutBattle.jpg

Ontdek de wereld van de VOC No Business Without Battle.


In de tuin van het Gemeentemuseum

Vanochtend was ik vroeg in Den Haag.
Ondanks het feit dat het Gemeentemuseum al om 10 uur open gaat
had ik toch wat tijd om door de tuin te lopen.
In de tuin staat een muur waarin een aantal gevelstenen
uit Den Haag (?) zijn ingemetseld.
Waarschijnlijk van panden die ooit afgebroken zijn.
Althans dat vermoed ik.
Een paar voorbeelden:

 photo WP_20170414_001Ooievaar.jpg

De ooievaar als symbool voor de hofstad Den Haag.


 photo WP_20170414_002InDeDrieMollen.jpg

‘In de drie mollen’, dat ken ik als een merk van een koffiebranderij. Maar die zit in Den Bosch.


 photo WP_20170414_003MorgenStar.jpg

Morgen Star.


 photo WP_20170414_004Loopschans.jpg

In Breda kennen we een Loopschansstraat. Op deze oude gevelsteen kun je zien dat je op een schans echt kon lopen.