Cairo: Bab Zuweila

Bab Zuweila is een middeleeuwse poort in het hartje van Cairo.
Tijdens het Ottomaanse Rijk werd de poort Bawabbat al-Mitwali genoemd.
Soms wordt de naam als ‘Bab Zuwayla’ geschreven.
De poort is uit de 11e-12e eeuw.
De naam betekent: Bab= poort, Zuwayla is de naam van de Berbers
die deze poort bewaakten.

Aldus Wikipedia:

Bab Zuweila is a medieval gate in Cairo, which is still standing in modern times. It was also known as Bawabbat al-Mitwali during the Ottoman period, and is sometimes spelled Bab Zuwayla. It is considered one of the major landmarks of the city, and is the last remaining southern gate from the walls of Fatimid Cairo in the 11th and 12th century.[1] Its name comes from Bab, meaning “Gate”, and Zuwayla, the name of a troop of fearsome Berber warriors from the western desert who were charged with guarding the gate.



Tijdens onze vakantie in 2005 hebben we deze poort
en de omgeving daarvan bezocht.
Vandaag een eerste filmpje daarover.



Argusvlinder in Egypte 2005: Cairo

Eind 2005 ben ik in Egypte geweest.
Ik heb daar wat filmopnames gemaakt.
Niet eerder was er toe gekomen
daarvan iets op het web te zetten.
Vandaag een eerste poging.

Toen ik mijn Chinese collega een deel van de film liet zien
vroeg ik hem of het verkeer in Beijing ook zo was.
Hij antwoorde “Nee”.
“In China zou niemand achteruit over de weg rijden”.

De opname is voornamelijk van de Cairo Citadel Moskee.

Het uploaden van een klein filmpje naar mijn provider
kost wel erg veel tijd.



Egypte 19: Thuis



Zondag 01/01/2006

Oudjaar-diner bij Estoril.
Het smaakte nog beter dan gisteren.
Deze keer geen yoghurt met komkommer, geen kebab en geen spinazie in deeg.
Maar Oriental sausage, cheece sabou sakke (?) en fried calamari.
Deze keer met een fles droge Egyptische wijn.
Obelisk was de naam.
Onparlementair kan ik zeggen dat de Oriental sausage staat voor de 3 K’s:
knakworst, kaneel en knoflook.
Ze waren heerlijk.
We zijn al snel naar bed gegaan.
Het is terwijl ik dit schrijf bijna 07:00 uur.
Ik ben alleen rond 00;05 even wakker geweest.
Ik hoorde geen vuurwerk.
Wel geluid dat lijkt op klokkegelui.
Dadelijk naar de luchthaven.
Ik ben benieuwd naar het weer in Nederland.















Egypte 18: Cairo



Zaterdag 31/12/2003

Gisteravond gegeten bij Estoril.
Veel Franse klanten.
We hebben het advies van Lonely Planet gevolgd en er mezze gegeten:
= hummos;
= tahine (soort dunne hummos)
= yoghurt met komkommer (en dille)
= gemengd kaasplateau (met 2 soorten kaas, een soort feta
en een gele harde kaas die lijkt op onze belegen kaas)
= spinazie in een deegpakketje (warm)
= kebab (warm)

Erg lekker.
Dit was van de 5 restaurant waar we tot nog toe gegeten hebben de winnaar !



Vanochtend een email verstuurd.
De response was erg goed.
Ik heb een Yahoo-account aangemaakt en een email verstuurd.
Ik kon zelfs zonder probleem een log aan mijn web log toevoegen.
Gelezen dat het weer in Nederland wat minder is dan hier in Cairo.
Tijdens ons verblijf hier is het weer eigenlijk steeds beter geworden.

We drinken thee op een terras aan de Nijl.



Een dag zonder museum is een dag niet geleefd, zullen we maar zeggen.
In Cairo is een bijzondere verzameling Impressionistische schilderijen te zien.
Bijeengebracht door een liefhebber van Frankrijk,
maar om meer precies te zijn: iemand met smaak.



Krijg het eens voor elkaar een behoorlijke verzameling bij elkaar te brengen
in Cairo met onder andere schilderijen van een dergelijke kwaliteit.





Nu zijn de namen van de schilders voor iedereen in de kunstwereld bekend:
van Gogh, Millet, Corot, Delacroix, Gaugain, Pisarro enz.



(Van Gogh)





(Degas)

Maar ik kan me zo voorstellen dat dat toen deze schilderijen werden aangekocht
dat nog niet het geval was.
Al die schilderijen plus een verzameling miniatuurschilderijen, (snuif?) doosjes,
Chinese voorwerpen (vasen en beelden), aardewerk (vasen) en beelden,
in een prachtig pand langs de Nijl.
Verbaas de Egyptenaren en ga er heen.



Egyptenaren die wij gesproken hebben zijn meestal verbaasd
dat we 6 dagen in Cairo bleven.
Het beeld wat daar uit naar voren komt is dat van een toerist
die eigenlijk alleen voor het Egypte van de farao’s komt,
nog even snel Islamitisch Cairo en de Citadel wil zien en weer doorgaat.



Vanmiddag nog ‘mezze’ gegeten bij de Opera-brug
(het eerder genoemde terras).
en daarna met een motorboot een kort tochtje over de rivier gemaakt.














Over de ‘6 Oktober’-brug gelopen terug naar de Opera.







Flaneren op de boulevard-ruimte onder aan de brug
(2 pond entree voor buitenlanders).





(Flaneer-kaartje)

Het hotel is al in rep en roer voor het oud- en nieuwfeest.
Met buikdanseres en ‘disco-jockey’ in de ‘dinning room’.



Moet kunnen maar wij worden morgenochtend om 07:00 uur opgehaald
om naar de luchthaven te gaan.
We gaan proberen op tijd te gaan slapen.
Overigens nog geen vuurwerk gehoord tussen al het verkeerslawaai.

Thuisgekomen lazen we het volgende bericht in de krant:



We hebben er niets van gemerkt toen we er waren.
Vreemde gewaarwording is dat.

Nog even geld gehaald:



Egypte 17: Gizeh



Vrijdag 30/12/2006 (vervolg)

Daarna naar Gizeh gegaan.
Met de taxi gingen we via een andere ingang
van het piramidecomplex naar binnen
dan toen we er met de gids waren.
Er is een asfaltweg die tussen de piramides doorslingert
en die volgen de toeristenbussen.
Het einde van die route is aan de voet van de Sphinx.
Daar werden we ook door de taxi afgezet.
Het goede nieuws is dat daar, vlak bij de zitplaatsen van de Sound & Light,
er een buffetrestaurant is en een terras.
Daar hebben we eerst gegeten.
Voor Egypte is 60 pond per persoon (10 Euro) een heel bedrag)













We hebben vervolgens een wandeling gemaakt.
Vanaf het terras via de begrafenisweg naar de piramide van Chefren,
dan van Chefren naar Cheops,
vandaar naar de kleine piramides bij de Cheops-reus
en weer terug via de Sphinx naar het terras.
Dat duurt ongeveer 2 uur.









(Cheops met het bootmuseum)













(Verboden te klimmen op de piramide)











(Zo maak je het verband in de stenen)











Net als op de meeste plaatsen ligt er bij de piramides veel zwerfvuil.
Maar er is dan ook geen afvalbak te bekennen.
De taxichauffeur gooit dan ook alles uit de auto wat hij niet meer nodig heeft:
tissues die voor van alles maar ook als zakdoek wordt gebruikt,
cigarettendoosjes etc.

In de avond, terug in Cairo nog een wandeling door de stad gemaakt.
In de buurt van metrostation Sadat de volgende foto gemaakt van een reclame.
Het geheel ‘beweegt’ en verandert van kleur.
Natuurlijk van niemand anders dan …..




Egypte 16: Abu Sir (dorp)



Vrijdag 30/12/2006 (vervolg)

Daarna zijn we met de taxi terug gereden naar het dorp Abu Sir.
De taxichauffeur gezegd een half uur te wachten
terwijl we een wandeling maken.
Er was een markt.
De mensen reageren heel aardig.
Ze vragen om een stylo of pen of geld maar als je dat niet geeft
is het ook goed.
Al wel in aanraking geweest met toeristen
maar nog niet helemaal bedorven.



(Lokale tekeningen van de piramides)



(Het was markt)



(De strook groen langs de Nijl)



(Er was veel belangstelling voor ons)

Egypte 15: Abu Sir



Vrijdag 30/12/2006

We hebben besloten nog 1 dag buiten Cairo door te brengen.
Rustiger en minder vermoeiend.
Nu zitten we thee te drinken met uitzicht op de Shinx en de piramides bij Gizeh.
Rustiger was het niet echt.
Het is immers vrijdag.
De meeste Egyptenaren zijn vrij.
In Cairo was het rustig maar hier in Gizeh lijkt het veel drukker dan de vorige keer.
Minder vermoeiend was het wel.
Het is de warmste dag tot nog toe maar we hebben veel minder gelopen.

Vanochtend een taxi genomen naar Abu Sir.



Daar liggen een paar kleinere piramides aan de rand van de woestijn.
Zowel de Lonely Planet als de Capitool-gids vermelden niet
dat het terrein gesloten is.
(Later blijkt op het internet dat het al in januari 2003 gesloten is)
Nu is dat in Egypte een rekbaar begrip.
Voor 50 pond (20 meer dan de normale entreeprijs, 3 Euro meer)
konden we een van de piramides bezoeken.





Men (2 ‘gidsen’ die geen Engels spraken) toonden ons ook nog een gat
in de piramide. Die konden we bezoeken.
Ook daar wilde men natuurlijk geld voor.
Niet gegeven.







Mooie ligging, geen toeristen, mooie piramides.





Egypte 14: Cairo 29/12/2005



Donderdag 29/12/2005 (vervolg)



Ook nog de groentemarkt bezocht.
Klein maar leuk.
Het is een overdekte markt en er wordt ook vis verkocht
Er moet ook nog een vlees- en specerijenmarkt zijn.
Die hebben we niet meer gevonden.





Gegeten bij Arabesque.



We wilden gaan eten bij Felfela maar in ‘onze straat’
kwamen we de journalist weer tegen.
Hij adviseerde ons naar Arabesque te gaan.
Omdat dit ook al was geadviseerd door Djed zijn we er gaan kijken.



Toen we binnen gelaten werden door ‘Uriah Heep’
en we de prijzen op de menukaart zagen,
wisten we dat de 170 pond die we op zak hadden (28-29 Euro)
te weinig zou zijn.
Ik ben dus maar snel geld gaan bijhalen.



De droge witte wijn had een bloemig bouquet (Ha, ha).



Ik wou dat ik mijn benen kon losschroeven.
Ze zijn nogal moe van de hele dag lopen.

Egypte 13: Pyramide van Austerliz

De ‘Pyramide van Austerlitz’is een bijzondere constructie in Nederland.
Wat het met Egypte te maken heeft ?
De vorm !
Vanochtend heb ik er rond 08:00 uur een bezoek gebracht
en een aantal foto’s gemaakt.
Daarnaast lees je hieronder de bijzondere ontstaansgeschiedenis
van dit monument en zijn bijzondere naam.


Geschiedenis

Het verhaal begint met generaal Auguste Frederic Louis Viesse de Marmont,
sinds de herovering van Toulon op de Engelsen in 1793
naaste strijdmakker van Napoleon, die hem in 1804 benoemt
tot opperbevelhebber van het Frans-Bataafse leger in ons land.
De Pyramide van Austerlitz is op 12 oktober 1804
opgericht door de 30-jarige, Franse generaal
Auguste F.L.V. de Marmont
ter herinnering aan het verblijf
van zijn 18.000 man grote legermacht op de Utrechtse heide.
Marmont had al zijn in Nederland gelegerde troepen
bijeen laten komen op de heide tussen Zeist en Woudenberg.
Daar was namelijk volop ruimte
om zijn slecht slecht georganiseerde leger
te trainen en voor te bereiden op een dreigende Engelse invasie.
Een duurzaam monument
Toen in het najaar van 1804 zijn manschappen
voldoende geoefend waren
en het mooie najaarsweer aanhield,
besloot Marmont nog wat langer te blijven
en zijn mannen aan het werk te houden
met het oprichten van een gedenkteken.
Hij koos voor een eenvoudig gedenkteken dat snel te bouwen was.
Daarnaast moest het goedkoop zijn en de eeuwen kunnen trotseren:
een piramide van aarde en grasplaggen
met een houten obelisk en een uitzichtplateau.


Bouw van de Pyramide

Op 10 september 1804 begonnen Marmont en zijn soldaten
met de bouw van de Pyramide.
Een loden bus met een perkament met alle namen van de soldaten
werd in de aarde gestopt.
Deze bus werd in 1893 weer opgegraven.
Na 27 dagen was zo’n dertigduizend kubieke meter grond verzet
voor de 36 meter hoge Pyramide,
die veertig treden kreeg op een twee meter hoog basement.
Daarna werd de dertien meter hoge houten obelisk geplaatst.
Als afbakening werd een cirkelvormige greppel
van negentig meter doorsnede om de piramide heen gegraven.
Op 12 oktober volgde de feestelijke opening
en op 21 oktober werd een groots diner gehouden.

Pas in maart 1805 konden de vier grote gedenkstenen
ter ere van Napoleon en zijn grote daden aan de Pyramide worden bevestigd.


Bewaking

Voor de bewaking en het onderhoud
stelde Marmont drie getrouwde soldaten aan,
voor wie hij huisjes bij de Pyramide liet bouwen.
Zijn verwachting dat hier een nederzetting, Marmontville,
zou ontstaan is niet uitgekomen.
De woningen werden in 1836 afgebroken.


Inspiratie

Marmonts inspiratiebron voor het gedenkteken
was de piramide van Gizeh,
die hij tijdens een veldtocht met Napoleon in 1798 had gezien.
Zelfs de treden, die deze oorspronkelijk gladde piramide
door eeuwenlange erosie had gekregen, werden gekopieerd.
Door Egyptische veldtochten werden in Europa
allerlei Egyptische motieven populair.
Deze egyptomanie leidde onder meer tot de bouw
van grafmonumenten in de vorm van een piramide.
Maar de grootste piramide van Europa is de Pyramide van Austerlitz.

Ook de obelisk was destijds een geliefd motief,
als overwinningsteken en als symbool van de keizerlijke macht.
In navolging van de Romeinse legers haalde Napoleon
een obelisk uit Egypte en stelde deze op in Parijs.
Marmonts keuze voor een obelisk lag dan ook voor de hand.

Vier gedenkstenen

De vier gedenkstenen die aan de Pyramide
moesten worden bevestigd kon de Amsterdamse beeldhouwer Guillot
pas op 7 maart 1805 leveren.
De aanvraag voor ‘vier Bentheimer steenen,
waarop inscriptien zullen uitgehouwen moeten worden’
was daags na de opening op 13 oktober 1804 gedaan
aan de Minister van Oorlog.
De kosten waren voor rekening van de staat.
Aan iedere hellingbaan, precies in het midden
tegenover een er recht naar toe lopend pad,
werden deze grote plaquettes bevestigd.
Dankzij de gravure van Baltard van omstreeks 1806
is de tekst van deze stenen bewaard gebleven.
De oorspronkelijke gedenkstenen zijn niet bewaard gebleven.
Inmiddels zijn op kosten van de gemeente Woudenberg
replica’s vervaardigd.

Gedenksteen I

Op de eerste steen aan de voorzijde
stond een opdracht aan de keizer:
‘PYRAMIDE OPGERICHT VOOR L’AUGUSTE
KEIZER VAN DE FRANSEN NAPOLEON Ier.
Door de troepen die gekampeerd hebben op de vlakte van Zeist,
deel uitmakend van het Frans-Bataafse leger,
onder commando van de bevelvoerende generaal MARMONT.’

Een Egyptische piramide
Interessant is het feit dat Marmont koos
voor een getrapte piramide
en niet voor een historisch correcte gladde piramide.
Zijn inspiratie voor de vormgeving van de piramide
was gebaseerd op wat hij in Egypte had gezien:
de piramide van Gizeh met haar door erosie
zichtbaar geworden treden.
Ook de combinatie met een obelisk erop is bouwhistorisch gezien merkwaardig.
In navolging van het Romeinse Rijk was de obelisk
als symbool voor de keizerlijke macht een gedenkteken bij uitstek.

Ligging
De Marmontberg, zoals de Pyramide aanvankelijk heette,
rees als een echte berg op uit de kale heidevlakte.
Voor de Franse opperbevelhebber was zijn gedenkteken
het middelpunt van ons land.
Op een van de hoogste punten van de Heuvelrug (49,5 +NAP)
bood de piramide uitzicht over de bossen
van het Zeister Slotcomplex,
de heide in het noorden en het rivierenland in het zuiden.
Verder weg was niet alleen de Zuiderzee zichtbaar,
maar zouden ook steden als Amsterdam,
Breda en Zwolle waarneembaar zijn geweest.
Nog steeds zijn vanuit het omloopplateau de Utrechtse Domtoren
en de Amersfoortse O.L.V.-toren te zien.
Het tegenwoordige pad naar de Pyramide is pas later ontstaan.
Oorspronkelijk liep een recht pad vanaf het midden van het legerkamp
naar een hoek van de Pyramide.
Zo was het zicht op het monument ook het meest optimaal.

Naamgeving
De Pyramide kreeg in 1806 van koning Lodewijk Napoleon
de naam ‘Pyramide van Austerlitz’,
ter ere van de door zijn broer gewonnen Slag bij Austerlitz (Tsjechie).
Sindsdien wordt ook het nabij gelegen dorp,
waar het legerkamp lag, zo genoemd.

Verval
Na het vertrek van Marmont in 1805 werd het kamp opgebroken,
verviel de Pyramide en raakte de heide bebost.
Aan de weg kwam in 1879 een uitspanning.
Inmiddels waren de Pyramide en de wijde omgeving
in handen gekomen van de familie De Beaufort.
De toenmalige burgemeester van Woudenberg,
J.B. de Beaufort, liet in 1894 een nieuwe stenen obelisk
op de Pyramide zetten.

(De piramide in 2001, foto Wim Hoogendoorn)

Restauratieplan
Toen in 1804 de Pyramide van Austerlitz
naar idee van de opperbevelhebber
van de Frans-Bataafse strijdkrachten,
generaal De Marmont, werd opgericht,
zou dit voor eeuwig een gedenkteken voor Napoleon Bonaparte moeten zijn.
Deze eeuwigheid bleek echter al snel van korte duur te zijn.
De extreem korte bouwtijd, de aard van de toegepaste bouwmaterialen
en het ontbreken van het noodzakelijke permanente onderhoud,
luidde al kort na de voltooiing het verval in.
In 1808 werd de houten obelisk afgebroken,
omwonenden stalen de gedenkstenen en de grastreden erodeerden weg.
De onaanzienlijke molshoop raakte bovendien onzichtbaar
door de bebossing van de heidevelden.

Door een restauratie in 1894 kreeg de Pyramide
weliswaar weer een gezicht met een nieuwe obelisk,
maar de karakteristieke treden kwamen niet meer terug.

Ook het verval werd niet gestopt,
ondanks de grote landelijke bekendheid die het monument kreeg.
De Pyramide van Austerlitz raakte zelf geheel begroeid
en werd tenslotte voor het publiek gesloten.

Na 1900 wordt de pyramide van Austerlitz
een toeristische trekpleister van landelijke bekendheid.
De uitspanning wordt gestaag uitgebreid met diverse attracties.
Voor hele generaties Nederlanders wordt
de ‘Pyramide van Austerlitz’ het doel van schoolreisjes.
Boudewijn de Groot, onze Nederlandse Bob Dylan,
zingt in 1975 over de Pyramide van Austerlitz en voelt zich ver weg van huis.
De bekende cabaretiers Wim de Bie en Kees van Kooten
veroorzaken in de jaren 1980 een gigantische verkeersopstopping
bij de Pyramide als zij het op de televisie hebben
over de schat van Marmont….

Betekenis van de Pyramide van Austerlitz
Wat maakt de Pyramide van Austerlitz uit 1804
met de obelisk uit 1894 nu zo’n belangrijk en uniek monument?
Waarom werd het aangewezen als beschermd rijksmonument?
En welke argumenten pleiten voor een ambitieuze
en kostbare restauratie?
Met de volgende argumenten wordt dit duidelijk:

– Als enige piramide van forse omvang in Europa
heeft het gedenkteken een hoge uniciteitswaarde
en zij is dan ook van internationale betekenis;
– De Pyramide is een interessante interpretatie
van Egyptische voorbeelden met gebruikmaking van lokale middelen.
Dit komt tot uitdrukking in de getrapte opbouw
in combinatie met de obelisk erop;
– De bouw van de Pyramide is een prestatie
van de Franse ingenieurskunst en organisatie.
Niet alleen wat betreft het werk zelf, maar ook wat betreft de situering
centraal in Nederland als uitzichttoren in een stelsel van meetpunten.
Deze meetpunten vormden de basis voor de onder Napoleon
tot stand gekomen kartering van ons land;
– De Pyramide vormt een symbool van de Franse Tijd
tijdens de Bataafse Republiek en het Koninkrijk Holland
en als gedenkteken dat is opgedragen aan Napoleon Bonaparte,
die van grote invloed is geweest voor de ontwikkeling van Europa rond 1800;
– De Pyramide herinnert aan het verblijf van generaal Marmont
en zijn Frans-Bataafse legermacht op de Utrechtse heide
in de jaren 1804-1805;
– Als attractiepunt is de Pyramide in samenhang
met de nabijgelegen uitspanning een van de vroegste uitingen
van toerisme in ons land en in het bijzonder op de Utrechtse Heuvelrug.

Initiatief tot restauratie
Het feit dat de Pyramide van Austerlitz in 2004
tweehonderd jaar bestond, gaf de impuls om plannen
voor een nieuwe restauratie te maken.
Dit beroemde monument wachtte in trieste staat,
ontoegankelijk en onherkenbaar geworden voor het publiek,
verloren in het bos op een nieuwe herrijzenis.
De grote (internationale) cultuurhistorische waarde
van de Pyramide van Austerlitz als symbool,
als landmark en als architectonisch object rechtvaardigt
een ambitieuze restauratie.

Enthousiast geworden door het boeiende verhaal over dit monument
in relatie tot de Franse Tijd in ons land
hebben de provincie Utrecht, het Landgoed Den Treek-Henschoten BV
en de gemeente Woudenberg het initiatief genomen tot restauratie.
In 1999 werd aan architectenbureau De Steunbeer BV te Zierikzee
opdracht gegeven de restauratie uit te werken.
Dat jaar werd een vooronderzoek uitgevoerd
en een restauratieplan opgesteld.
Door veldonderzoek naar onder meer de oorspronkelijke zodenstructuur
konden de afmetingen, hoogte en de hellingshoek van de Pyramide
en de exacte maten van de treden worden gereconstrueerd.
Archiefmateriaal ondersteunde deze bevindingen.

In 2000 volgde een zoektocht om de benodigde financiering
rond te krijgen.
Dit lukte verbazend snel dankzij een donatie
van het Prins Bernhard Cultuurfonds, bijdragen van de provincie Utrecht
en het landgoed Den Treek-Henschoten BV
en een subsidie van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg.
In oktober van dat jaar volgde de presentatie van de plannen
met de aanbieding aan de ambassade van Frankrijk
van de publicatie ‘De Pyramide van Austerlitz,
erkenning voor een Frans gedenkteken’

In 2001 werden de benodigde vergunningen voor de restauratie verkregen
en werd de ‘Stichting Pyramide van Austerlitz’ opgericht,
bestaande uit vertegenwoordigers van de provincie Utrecht,
de gemeente Woudenberg en het Landgoed Den Treek-Henschoten BV.

(De piramide in 2003, foto Dries van Veen)

(Bovenstaande tekst is van de web sites
van de Stichting Pyramide van Austerlitz
en van de horecagelegenheid aldaar)

Mijn foto’s van vanochtend (23/03/2006):

(In de verte zie je de piramide al)

(De zon komt net boven de bomen, het is nog koud)

(Op het zand zie je nog de resten van de vorst)

(Helaas kun je de pyramide niet echt bezoeken.
Er ligt een gracht rond het complex.
Daar weer omheen een haag.
Daarbij een hek.
Dat hek was dicht.
Misschien ga ik later in het jaar nog eens proberen om foto’s
te maken vanaf het uitkijkpunt.
Bovenstaande foto toont de haag en gracht, onderaan de foto)

Egypte 12: Cairo Khan al-Khalili

Donderdag 29/12/2005

Vandaag uitgeslapen (tot 10:30 uur).
We gaan te voet naar Khan al-Khalili.

De bestemming van vandaag is een wijk met kleine winkels.
Er worden op een nabij gelegen plein veel toeristen gedumpt.
Die doen dan de eerste straten.
Daar verkopen ze stoffen kamelen, Tut-anch-Amon maskers, piramides ed.
Wij zijn nu vanuit het centrum daar naar toe gelopen.
Vanuit het centrum gezien zijn we, rechts van de weg
die langs het gebied gaat, gaan wandelen.
Daar worden de bazaars slechts met mate bezocht door toeristen
en kopen de Egyptenaren hun spullen.
Dat geldt ook voor xc2xbe van de Muski, de straat waar we langs gelopen zijn
naar het El Hussein plein.
In het rechtse deel van Islamitisch Cairo staan veel moskeeen
en wikala’s (moslimscholen) die intensief gerestaureerd
worden (met Amerikaans geld (?)).
Een van de monumenten in het ‘Museum without frontiers’
zoals de gemeente het noemt is een stadspoort
met 2 minaretten (Fatamidisch Cairo).
1001 nacht !

(Zelfportret)

(Of je nog een Fez wilt)

(Mooi bewerkte gebouwen, vooral door de USA gerestaureerd)

(Egyptische katoen)

(Nog veel restauratie-activiteiten aan de gang)

(Fatamidisch Cairo)

(Misschien wel de mooiste foto van deze vakantie)

(Lekker eten!)

(Vanuit het poortgebouw naar het verkeer)

(Schaduw van de minaret over de stad)

(Niet alle gebouwen zijn in even goede staat)

Egypte 11: De Koptische wijk.



Woensdag 28/12/2005 (Vervolg)

Na het Egyptisch museum met de metro naar de Koptische wijk geweest.



(Kopten zijn Christenen. Ze zijn een minderheid in Egypte.
Hierboven een mozaiek van de ‘Vlucht naar Egypte’)




We zijn daar ook al met de gids geweest.
De metro vanaf Sadat (het centrum van de stad) zat erg vol,
gelukkig werd dat snel minder.
We hebben nu onze tijd genomen om ook de ‘Hangende Kerk’ te zien.



(Interieur van de ‘Hangende Kerk’, deze kerk hangt als het ware.
Dat is te zien aan de volgende foto vanuit een raam in de kerk)




(Prachtige ‘icoon-achtige’ afbeeldingen in de kerk)









(Natuurlijk ook hier een kerkhof. Egypte is graven bekijken.)

Deze plaats (die hele wijk) wordt zwaar bewaakt,
meer nog dan op andere plaatsen van de stad.
(je ziet in heel Cairo soldaten/politie op straathoeken, bij hotels,
regeringsgebouwen, banken, belangrijke kruispunten en rotondes.
Men is in deze landen al jaren terreuraanslagen gewend en kent
een wat andere democratie dan in west Europe.
Hosny Moebarak is al vijfentwintig jaar president maar mijn indruk is
dat dat mede in stand wordt gehouden door
de strijdkrachten/politie in het straatbeeld.)



Nog gauw even thee gedronken bij een theetent om de hoek
en toen hebben we de Djed manager van hier in Egypte ontmoet.
(Het Djed-management bestaat uit twee Egyptische broers,
een woont en werkt in Nederland de ander vanuit Egypte)
Hij heeft onze tickets ter bevestiging meegenomen
en er is afgesproken dat we om 07:00 uur op 1 januari
zullen worden opgehaald
om weer naar het vliegtuig te gaan.
Hij heeft ons wat tips gegeven over waar we zouden kunnen gaan eten.



Vervolgens is er nog het onderwerp ‘oud en nieuw’.
Wij hadden hotel Cosmopolitan gekozen omdat we dan niet hoefden
deel te nemen aan het diner en de bijbehorende show.
Eerdere ervaringen met dit soort evenementen buiten Nederland
waren niet echt positief.
Echter nu wilde men toch dat we voor 30$ per persoon mee zouden doen.
Hebben we niet gedaan.
We moeten nog zien hoe dat verder loopt.

(Wij hebben uiteindelijk niets betaald. Hebben wel een kaartje gekregen.
Het komt voor rekening van Djed. We zijn niet naar de avond gegaan.
Om 10:30 lagen we op bed om rond 06:15 op te staan.)

Gegeten bij Alfi Bey.
In dit restaurant wordt geen alcohol geschonken
(we kregen een Arabische rekening, er staan tissues op tafel
in plaats van servetten, eten was erg lauw)
De schaapsschenkel die ik had was erg vet maar als je dat vet wegsnijdt
bleef er erg mooi, erg lekker vlees over (als je van schapenvlees houdt).
Mooi restaurant, niet druk.



Het weer was gisteren beter dan tot nog toe.
Losse thee is hier wel erg los’
Het is meestal gruis.
Maar smaakt prima, steeds met mint.

Egypte 09: Het Egyptisch museum



Woensdag 28/12/2005



Bezoek aan het Egyptisch museum.
Erg druk.
De opstelling is niet zo modern,
vaak oud en met te weinig bescherming voor de objecten.
De entree is 40 pond, zo’n 7 euro.
Op sommige plaatsen is de toelichting op de objecten nog met de hand geschreven !
Soms alleen in het Arabisch.
Hoewel de vitrines op zichzelf ook al een bezienswaardigheid zijn,
passen ze niet meer in een modern museum.
Sommige voorwerpen vallen uit elkaar waar je zelf bij staat.
De strijdwagens van Tut-anch-Amon hebben erg veel te lijden.
Zo ook de vele modellen van huizen en voorbeelden van arbeid
(vaak van hout, bewerkt met een kalklaag en dan geschilderd).
Er is een tentoonstelling ‘Faces of the past’ maar de meeste voorwerpen zijn weg.
Bij de Koninklijke mummies is het alles behalve rustig.
Druk telefonerend lopen de bezoekers langs de dode lichamen
van deze grote koningen zoals Ramses II en Thoetmosis (entree 70 pond).
Ergens anders is men een tentoonstelling aan het opstellen.
Men loopt met houten bakken met voorwerpen door het publiek.
Op de Grieks/Romeinse afdeling staan de voorwerpen opgesteld
alsof het een pakhuis is met ineens daartussen een skelet van een hond (?)
zonder enige toelichting.
Je moet ook oppassen een bewaker die achter een uitstalling zit te slapen
niet per ongeluk te wekken.



Het museum is een must voor bezoekers van Egypte
maar erg voorzichtig wordt er niet omgesprongen met de voorwerpen.
Ieder groot museum zou gedwongen moeten worden
2 permanente tentoonstellingen in te richten.



(Je mag er binnen niet fotrograferen, dan maar wat foto’s van buiten.)

De eerste, net al bij het Rijksmuseum, nu in Amsterdam,
in niet meer dan 10 niet te grote zalen. De kerncollectie.
Een tweede tentoonstelling met veel meer stukken dient dan als de basiscollectie.
Nu rent iedereen achter gidsen aan door het hele gebouw om de topstukken te zien.
Dat is zo in Cairo maar is net zo van toepassig voor Amsterdam,
Londen, Parijs, Madrid, Florence, Rome of New York.
Die gebouwen zijn vaak niet ingericht om duidelijk te maken
aan de bezoekers waarom al die stukken op hun specifieke plaats te zien zijn.
En dat is jammer.
De audio-begeleiding verandert dit niet:
je moet nog steeds door het hele gebouw heen en er is geen
of onvoldoende informatie over al die andere stukken die er staan.
Door het op te splitsen kan iedereen nog altijd alles zien
maar zul je in de praktijk de grote drukte scheiden en beter beheersbaar maken.



Egypte 08: Foto's van Gizeh



Het was een onvergetelijke dag in Egypte.
In de ochtend eerst naar Sakkara.
Daarna naar Gizeh.
De route die we volgden in Gizeh is te zien in de web log
Egypte 06: Sakkara en Gizeh.
Hier volgen de foto’s die ik toen gemaakt heb:



(Het is erg druk bij deze bezienswaardigheden.
Wat je hier ziet is het gat dat in de piramide van Cheops is gemaakt
om toegang te krijgen tot het stelsel van gangen en kamers.
Je staat zo dicht tegen de piramide en hij is zo groot,
dat hij maar moeilijk in een keer op een foto past).









(Een stukje reconstructie)



(Het mooie van deze site is onder andere dat je hier
drie hele grote piramides bij elkaar hebt. Ze zijn fotogeniek.)






(Dit is het gezicht van Gizeh met de piramide van Cheops in je rug.
Je kijkt hier over Piramid road. Zie de schaalmodellen in mijn web log
Egypte 06: Sakkara en Gizeh)




(Dit is de piramide van Cheops en de koninginnenpiramides
vanaf het uitzichtspunt)




(Piramide van Cheops, links, en Chefren, rechts.
De piramide van Chefren lijkt hier groter
maar dat is een vertekening als gevolg van de afstand
en de hoogte waarvanaf de foto is gemaakt)






(De enorme parkeerplaats achter de piramide van Chefren)



(Een koninginnenpiramide)





(De Spinx met de piramide van Chefren op de achtergrond)



(Via deze gerestaureerde tempel heb je toegang
tot een uitzichtspunt op de Sphinx. Natuurlijk is het daar erg druk)








(Een poot en staart)



(En profiel)



(De Sphinx is eigenlijk alleen maar vanaf de zijkant goed te zien, jammer)



(En verkopen doen ze overal)





(Tijdens de lunch genieten we van een goede maaltijd
maar nog meer van het uitzicht.)


Egypte 07: Foto's van Sakkara





Dat is hem dan.
De trappiramide van Djoser in Sakkara.
Een enorm hoog gebouw.
Het terrein is echt mooi aangelegd.
Het geeft je een idee hoe het er geweest moet zijn.
Hier onder volgen mijn foto’s van 27 december 2005.





(In de buurt van de piramide zijn een aantal diepe schachten. )



(Piramide met onze gids)









(Toegang tot de kamer onder de piramide)



(Om een idee te geven van de enorme omvang van deze piramide)



(Ik neem aan dat hier een reconstructie is gemaakt die ons een beeld geeft
van hoe deze piramide was afgewerkt.)






(De toegang tot het terrein van de piramide en de tempels)

Egypte 06: Sakkara en Gizeh



Dinsdag 27/12/2006 (Vervolg).

Vandaag de Piramides van Gizeh.

Stoplichten, daar let niemand op.
Alleen als er een agent staat die het verkeer regelt.
Maar vanochtend (08:30 uur) is dat hier wel en meestal niet het geval.
Sla je rechtsaf dan maakt het al helemaal niets uit.

Wat een enorme bergen met oude stenen. Indrukwekkend.

Eerst Sakkara met de trappiramide van Djoser,
dan Gizeh met de piramides van Cheops, Chefren en Mykerinos
en daarna de Sphinx.
Lunch met uitzicht op het Gizeh plateau.
Fantastisch.
Heel erg de moeite waard.
Je zou er dagen kunnen rondlopen.
Wij zijn er zo’n 2 uur geweest.



(De trappiramide is de eerste (?) poging een piramide te bouwen.
De architect is Imhotep.
Een geleerde die ook bekend is vanwege zijn kennis op het gebied
van de medische wetenschap.
Het complex erom heen is behoorlijk gerestaureerd.
Zo krijg je toegang tot het terrein door een galerij van pilaren met 41 nissen.
Deze nissen staan voor de 41 steden die Egypte toen kende.
Het geheel van de galerij is in twee delen gesplitst.
Deze delen vertegenwoordigen de twee landen: opper en beneden Egypte.
Het plafond is een soort abstracte weergave van palmbladeren.
Op het terrien zijn naar de enorme piramide nog restanten
van een aantal tempels en ondergrondse graven te vinden.
Op de horizon liggen andere piramides.
Onder andere die van Snefru (deze piramide heeft een knip in de zijdes).



Het platform in Gizeh benaderden we vanaf Pyramid road.
De piramides liggen dan een eindje hoger.
De eerste piramide die je tegenkomt is die van Cheops.



Hierboven een computermodel van het plateau van Gizeh
gemaakt door de universiteit van Chicago in 1998.
(http://oi.uchicago.edu/OI/DEPT/COMP/GIZ/MODEL/Giza_Model_Fig2.html)

We kwamen aanrijden over de Pyramid road in Gizeh
en gaan dan naar de toegangspoort die een stuk hoger ligt.
Na het kopen van en kaartje was er een eerste pause
bij de piramide van Cheops.
We liepen in de schaduw van de piramide.



Vervolgens gingen we over de weg die aangelegd is langs de piramide,
langs de restanten van een operapodium naar een uitzichtspunt
(niet te zien op de afbeelding).
De liging verklaart bijvoorbeeld waarom er zo’n probleem is geweest
met het grondwater bij de Sphinx.
Die ligt namelijk op een erg laag punt ten opzichte van de andere gebouwen.
Lunch hadden we ‘aan de voet van de Sphinx’.
Dat is ook de plaats waar in de avond de Sound and Light plaatsvindt.



Vanaf het panoramapunt terug naar de piramide van Chefren.
Je bent dan dicht bij het bootmuseum.



En vandaaruit naar de daltempel van Chefren en de Sphinx:



(De pijlen vertegenwoordigen geen werkelijke wegen.
Ze geven alleen globaal de richting aan.
Daarmee vertellen ze wel iets over het hoogteverschil
dat je meemaakt en goed kunt zien op de foto’s.)



In de ochtend is het verkeer rustig maar nu is het chaos.
De huizen in de buitenwijken van Cairo zijn bijna allemaal model schoenedoos.
Die worden vervolgens op elkaar gestapeld.
Die ‘flats’ staan erg dicht op elkaar.
De zon zal daar niet vaak op de ‘straat’ schijnen.
Straat is in veel gevallen te veel gezegd.
Er is weinig of geen bestrating.
Veel puin en afval.



Na afloop gewandeld door een aantal winkelstraten.
Die zijn erg druk en bijna altijd met verkeer.
Er was een (1) stuk voetgangersdomein.
Heerlijk.
Daar werden we aangesproken door een journalist.
Hij zei te schrijven over sociale en familie-aangelegenheden.
De reden dat hij ons aansprak, nee beter gezegd:
de aanleiding die hij gebruikte was dat we eens goed binnenkeken
bij een zaak waarboven ‘Bar en Bodega’ stond.
Maar het was nu iets heel anders.
Wat weet ik niet.
De journalist vertelde dat het erg duur is
(een half miljoen Egyptische pond) om een vergunning te krijgen
voor een gelegenheid die alcohol verkoopt.
Met name na de komst van Khomeiny naar Iran is,
volgens hem, ook Eguypte veel veranderd.
Volgens de journalist was het vroeger in Cairo veel mondainer.
Nu veel vuiler.
Vervolgens hebben we nog even wat beleefdheden uitgewisseld.
Daarna wilde hij ons nog wat laten zien
(wat bleef vaag) dus hebben we toen afscheid genomen.

Tijdens de wandeling ook nog even over
een groente- en fruitmarkt gelopen.
Altijd leuk.
Hele mooie dadels.



(De ingang van ons hotel: Cosmopolitan)







(Ondergaande zon in Cairo)

Overigens voerde het restaurant waar we gisteren gegeten hebben,
reclame voor Farm Frites.
Vandaag zag ik weer het merk
van deze Zeeuwse aardappelproductenleverancier.



Eten bij Le Bistro.
Waarschijnlijk trendy: blauw licht, (het went), reggae muziek.
We dronken Egyptische wijn: Cru des Ptolomees, Pinot Blanc 2004.

(Volgens de Lonely Planet is het er druk tijdens de lunch
maar in de avond leeg.
Dat laatste klopt met onze ervaring.
We waren de enige klanten.
Het eten was niet bijzonder.
Niet echt Frans en de wijn was ook niet sterk.
Ik zou daar niet voor een tweede keer gaan eten.)



Egypte 05: Eten bij Felfela



Dinsdag 27/12/2006.

Gisteravond gegeten bij Felfela.
Een echte Lonely Planet-gelegenheid.
Leuk ingericht: op verschillende niveau’s staan de tafels,
kooien met parkieten en duiven (duif staat ook op de kaart),
Egyptisch eten maar ook Europees, geschikt voor grote groepen
maar ook tefeltjes voor twee.
Op verschillende plaatsen aquariums, opgezette vissen
(ik zit naar een haai),
wijnbladeren en trossen aan het plafond.
Het eten was lekker.
Meat balls (L) en Egyptian sausage voor mij.
Vooraf kregen we 2 gerechten: koekjes gemaakt van een bonenmassa
en een soort hommus.
Dit laatste had nog het meest weg van een dunne pindakaas
(romantische verlichting).
Lekker.
Ook de koffie (espresso) is goed.



De enige twee nadelen:
Het was er binnen erg koud en men deed z’n best het ook zo koud mogelijk
te houden door de deuren toch maar steeds dicht te houden.
Ik kan me er wat bij voorstellen
als het in de zomer 35 tot 40 graden Celcius kan zijn.
Maar nu is het overdag 15/16 graden.

(In het verdere verloop van ons verblijf komen we dat meer tegen.
Men is trots op de airconditioning die men heeft.
Maar als het overdag 15 graden celcius is heb je in de avond
die niet echt meer nodig.
Na 16:00 uur neemt de temperatuur ook weer snel af
omdat de zon dan weggaat en de wind koud is)

Tweede nadeel: het eten werd als een sneltrein afgewerkt.
Binnen 30 minuten was het hoofdgerecht al weer van tafel.
De koffie duurde nog eens dertig minuten.
Het kostte allemaal niet veel: 120 Egyptische ponden (ongeveer 20 Euro).