Letterzuil: lade 7 en 8

IMG_3485DeDoosIsBijnaLeeg

De doos vol met houten letters die ik pas geleden kocht is bijna leeg. De afficheletters zijn ondergebracht in zes lades. Nu moeten de bijzondere tekens nog en de cijfers.


IMG_3486DeLaatsteTekens

Deze dus.


IMG_3487LetterzuilInWording

De eerste zes lades eens gestapeld. Dat helpt me na te denken over hoe ik dadelijk die zuil verder ga vorm geven. Daar zal wel wat hout aan te pas moeten komen. En papier-machƩ.


IMG_3489StrokenVan30CM

Omdat de basisplaat van de lades 30 bij 30 centimeter is en de stroken die ik gebruik voor de wanden ook 30 centimeter lang zijn en ik die wanden op de basisplaat plaats, zal bij de 2e, 3e en 4e wand de strook te lang zijn. Ik plak eerst de wand op de basisplaat en als die vast genoeg zit maak ik de wand korter. Je ziet hier de wand uitsteken.


IMG_3490MetalenDriehoek

Een metalen driehoek (Tine Noreille) is dan het ideale stuk gereedschap. Het zorgt ervoor dat de wand een opstaande kant krijgt met een hoek van 90 graden.


IMG_3491Lade7BijzondereTekens

Lade 7 met de bijzondere tekens.


IMG_3492

Actiefoto šŸ™‚ van het maakproces van lade 8.


IMG_3493Lade8DeCijfers

Lade 8 met tools van iBookbinding.


Mijn boek maakt geluid!

Ik heb als voorplat en achterplat een stuk karton gebruikt.
De rug heb ik niet voorzien van een strook karton.
Omdat ik bij het passen en meten zag dat je dan
helemaal van kop tot staart door het boek kunt kijken,
wilde ik dat oplossen met een soort van papieren kussen.
Nu had ik ergens een stuk rood verpakkingspapier
liggen. Niet echt vloeipapier, beetje doorzichtig.
Dat heb ik als een soort van kussen
op de rug van het boek geplakt.
Als ik nu het boek sluit of open, maakt het een
ritselend geluid omdat het papier in en uit elkaar
wordt gehaald. Ik hoop dat dit lang zo blijft.
Het is een extra, ongeplande eigenschap van het boek.

IMG_3484StukjeVloeipapierOpDeRug

Toen ik deze foto maakte had ik 1 kant van het boek al vastgeplakt op een van de platten. Het boek had een paar nachten in de pers kunnen drogen. Na het maken van de foto is de andere kant ook gelijmd en zit het boek weer in de boekenpers.


Als dit goed gaat dan is de volgende stap
het bevestigen van de leren onlays (en de stukken
perkament en papier).

Het idee van de onlays heb ik afgekeken van Mark Cockram.

Letterzuil: lade 5 en 6

IMG_3477DeeersteWandVanLade5

De eerste wand wordt geplaatst van lade 5. De letterzuil zal niet alleen de letters moeten bevatten maar ook speciale tekens (Ɩ, ?), komma’s, streepjes en accenten maar ook cijfers.


IMG_3479Lade5

Dus het aantal lades voor de nieuwste afficheletters zal niet 6 zijn maar ten minste 8. Vervolgens denk ik om nog een paar lades toe te voegen. Eerder heb ik al eens een set afficheletters gekocht. Niet zo compleet als de recente set en bovendien een veel grotere letter.


IMG_3480Lade6

Die grote letters zitten nu in 2 emmers. Je kunt je voorstellen dat de organisatiegraad van houten letters in twee emmers niet ideaal is. Dus als ik daar ook wat lades voor maak wordt mijn zuil groter, meer zuil, maar de letters worden daardoor toegankelijker.


IMG_3481DeLetterzuilWordtGroter

De eerste 6 lades voor mijn letterzuil.


Vandaag heb ik ook aan mijn kookboek gewerkt.
Komende week is het denk ik ver genoeg gereed om
de cushion onlays op het witte leer te gaan aanbrengen.

Ga iets kopen bij de Hema…..

IMG_3468Shortama

….maar wat wil je, het bedrijf weet maar net het hoofd boven water te houden. Dan wil je ook nog een ‘shortama’. Dat is vragen om moeilijkheden. Ik kwam met lege handen thuis.


De laatste is niet helemaal waar, want ik ben even
langs de boekhandel geweest en heb daar
‘Met een drukpers de oceaan over’ gekocht van
Lisa Kuitert.

Letterzuil: lade 3 en 4

IMG_3459LadeDrie

Dit wordt lade drie. Je ziet dat ik de tools voor hoeken gebruik van iBookbinding.


IMG_3460LadeDrieMetLaatsteGroteLetters

De laatste grote letters van het alfabet. ‘Kapitalen’ moet je dan zeggen, niet ‘grote letters’. Door de letters meteen te verdelen over de lades merk ik dat ik ten minste 1 lade meer nodig zal hebben. In de doos waar de houten letters, afficheletters, in verstuurd zijn naar mij, zijn ze dichter op elkaar gelegd en liggen een paar kapitalen bij de onderkast (kleine letters). Maar misschien moet ik het dan een zuil van 8 lades maken met tussen de onderste en bovenste vier lades een steunvloertje. Ik moet toch grijsbord gaan kopen.


IMG_3461LadeVierMetKleineLetters

Lade vier, de eerste la met onderkast letters. Tussen de kleine letters zitten ook letters in met diakrieten (Ć¼mlauts ed). Dus ze zijn kleiner maar niet in aantal.


Zwammen smullen: passen en meten

IMG_3452ZoZalZwammenSmullenErHopelijkUitGaanZien

De omslagen van het witte leer zijn bevestigd aan de platten. Een nieuwe kans om weer te passen en te meten. Nu zien ik precies hoe groot het boekje is en hoe die afmetingen zich verhouden tot de onlays. Misschien is het papier met slangenmotief en het reepje perkament te licht van kleur. Nog eens over denken of ik dat ga veranderen.


Letterzuil, lade 1 en 2

IMG_3449MetZachteDwangDeLaatsteWandOpZijnPlaatsHouden

De vorige keer was de eerste bak of lade voor de afficheletters al bijna gereed. Ik moest alleen de laatste wand nog plaatsen. Dat zie je hierboven. Eigenlijk deed ik het in de verkeerde volgorde. Je plaatst aan een willekeurige zijde de eerste wand. Dan sluit je de tweede wand daar op aan. Zo ook wand drie en dan vier. Dan, of tussentijds, snij je de lengte van de wanden naar wat nodig is voor de doos (lade of bak). Zo ontstaat een soort van verband tussen de wanden. Werkt heel goed. Heel stevig resultaat.


IMG_3450Lade1

Dan gaan de afficheletters in de lade. Misschien ga ik de letters nog anders verdelen. Idee is dat als ze eenmaal verdeeld zijn, dat ik dan op de zijkant zet wat er in de lade zit. Dan doet straks de stapelvolgorde er niet toe. Als je 6 lades hebt is dat allemaal niet ingewikkeld.


IMG_3451BeginVanLade2

Lade twee, het plaatsen van de eerste wand.


IMG_3453KleinEindjeAfsnijden

Omdat het vloertje en de wanden 30 centimeter lang zijn en ik de wanden op het vloertje plaats, zullen de wanden 2, 3 en 4 altijd iets te lang zijn. De oversteek kun je tussendoor of aan het eind, er nog afsnijden.


IMG_3454KleinEindjeAfsnijden

Zo oogt dat bij wand nummer 3.


IMG_3455LadeNummerTweeGereed

Ook lade 2 is gereed. Ze zullen de komende dagen nog verder drogen.


IMG_3456LadeNummerTweeGereed

Als je de lades mooi wilt maken kun je ze eenvoudig schuren en beplakken met sierpapier.


Letterzuil

Vandaag heb ik de overige wandjes gesneden.
Het totaal is nu 24.

IMG_3441VierEnTwintigWandjesGesneden

Grijsbord laat zich niet makkelijk met de hand snijden. Zeker niet als je 24 stroken van dezelfde afmetingen moet hebben.Maar het is redelijk gelukt. Goed genoeg om 6 bakken te maken voor de houten afficheletters die ik pas gekocht heb. Dit is even een spoedklus die ik tussen de bedrijven door doe.


IMG_3442MetDezeMetalenDriehoekenHebIkHetGeleerd

De wanden zijn goed genoeg om de eerste lade (of bak) te maken. Ik gebruik er de houten blokken en metalen driehoeken bij waarmee ik geleerd heb dozen te maken.


IMG_3443EersteBakBijnaGereed

Vanmorgen ontdekte ik terwijl ik in de werkplaats was en terwijl het regende een lek. Dus mijn schema liep een beetje anders dan de bedoeling was. Wand 3 had op een andere plaats moeten staan. Maar voor het eindresultaat maakt dat niet uit. Een tijd terug kocht ik dit nieuwe gereedschap (de kleurrijke hoekhouders) en die wil ik nog eens uitproberen.


Aan de witte boekband voor ‘Zwammen smullen’ heb ik ook gewerkt.
De platten zijn bevestigd aan het leer.
De ruimte tussen de platten heb ik proberen te dunnen.
Morgen met beide projecten verder.

Nieuw project: Letterzuil

De projecten tuimelen altijd een beetje over elkaar heen.
Maar al voor ik de doos opensneed met de afficheletters
dacht ik: waar moet ik die letters laten zodat ze opgeruimd
maar toch toegankelijk zijn.
Een serie grotere afficheletters zitten in twee vierkante emmers
maar dat is lastig zoeken.
Dat moet anders. In de doos zijn de letters mooi
georganiseerd.

IMG_3431DoorDezeDoosKwamIkOpHetIdeeVoorEenLetterzuil

Het eerste idee was een kartonnen kastje met lades. Maar ik ga nu voor een oplossing die minder materiaal vraagt en tegelijk meer vrijheid bij gebruik geeft.


Ik ga lage bakken maken van karton.
Dertig bij dertig centimeter. Dat is groter dan de lagen op de
foto van de doos.
Die bakken kun je eenvoudig stapelen.
Om ze dan toch bij elkaar te houden ga ik van karton een soort
van netwerk maken aan drie zijdes.
Als decoratie en voor de stevigheid komen er aan de buitenkant
letters. Van karton of misschien van papier-machƩ.

IMG_3428AantekeningenLetterzuil

Zo verloopt de ideevorming. Van de 24 stroken van 30 bij 3 cm heb ik er al 8 gesneden.


IMG_3430DetechniekVoorDeBakkenNogEvenNalopen

Ik heb een keer een cursus gedaan over het maken van dozen. Die techniek ga ik hier ook gebruiken. Dat levert hele sterke dozen op. Met zwart de volgorde van werken. Even tekenen om te zien hoe dat kan gaan werken.


Voor cushion onlays moet je wel eerst een boek maken

Daar gebruik ik ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese voor.
Ik kocht het boek bij Atelier de Ganzenweide in een losbladige
uitvoering.
De katernen zijn ingebonden.

IMG_3427Gaas

De rug heb ik al met PVA ingesmeerd en al even laten drogen. Intussen een stukje gaas op maat gemaakt. Dat gaat op de rug en dan gaat het geheel een tijdje in de boekenpers.


IMG_3432BoekjeIngenaaidEnVoorzienVanGaas

Als het boekje dan uit de pers komt dan snij ik het op maat met de snijmachine. Hier op deze foto is dat nog niet gebeurd. De potloodstrepen vormen de randen waar ik ga snijden. Dan is het de beurt aan het snijden van de platten. Even passen en meten.


IMG_3433ZwammenSmullenEvelienKroese

Het kookboek met allerlei recepten met paddenstoelen is voorzien van allerlei mooie tekeningen. In meerdere opzichten kan dit genieten betekenen.


IMG_3434ZoGaanDeCushionOnlaysStraksPassen

Even passen en meten. Het boekblok ligt tussen het karton voor de voor- en achterplat. Zo kan ik de grootte van het ontwerp eens zien tegen de echte afmetingen. Als dat bevestigen straks goed lukt dan is dit straks leuk.


IMG_3435DitIsHetWitteLeer

Dit is het witte leer dat ik pas geleden in de aanbieding kocht.


IMG_3436AftekenenLeer

Aan de binnenkant van het leer heb ik het stuk afgetekend dat ik nodig heb voor de witte boekband.


IMG_3437

De platten gepositioneerd. Ik wil eens een keer een boek maken zonder versteviging in de rug. Eens zien hoe dat gaat werken. Ik ga nog wel de twee plannen met kraftpapier aan elkaar lijmen. Wel of niet het leer dunnen?


Laatste hoedje bepaald

De afgelopen week was het misschien veel Guatemala.
Het was niet de bedoeling het af te raffelen maar 65 berichten
over die vakantie was een mooi getal.
Tijd voor een volgende vakantie.
Alleen die volgende vakantie laat nog even op zich wachten.

Maar eerst even over de cushion onlays (met dank aan Mark Cockram).
Mijn ontwerpje was bijna af.
Er ontbrak nog Ć©Ć©n paddenstoelhoedje.
Ik herinnerde me dat ik ergens een stuk vissenhuid had liggen.
Toen ik ging zoeken vond ik inderdaad een stuk vissenhuid en het stuk
was groter dan ik me herinnerde. Dus daar een stuk
afhalen zou jammer zijn.
Daarmee zou het te binden boek gelijk veel kleiner maken.

Tijdens het zoeken vond ik ook een stuk slangenhuid.
Heel lang, groen met een patroon. Leuk.
Gelijktijdig vond ik 5 vellen papier met een slangenhuidpatroon.
Dus ik smokkel. Dat papier gebruik ik.
Als dat maar goed gaat.

IMG_3424ZoDan

Het ontwerp vind ik leuk. Hopelijk krijg ik het dadelijk ook mooi op de wit leren boekband van ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese (Atelier de Ganzenweide).


Gelezen: Wie is wie in Max Havelaar?

Uitgeverij De Buitenkant geeft een hele leuke serie uit:
Uitgelezen boeken.
Altijd onderwerpen die met het boekenvak te maken hebben.
De ondertitel van de serie is dan ook:
Katern voor boekenkopers en boekverkopers.
De uitgave van maart 2020 gaat dus over de Max Havelaar.

PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaar

Philip Vermoortel, Wie is wie in Max Havelaar?


Philip Vermoortel probeert in 60 pagina’s te achterhalen
wie er model hebben gestaan voor de verschillende personages
in de Max Havelaar.
Wie kent niet: Droogstoppel (makelaar in koffie), dominee Wawelaar,
Sjaalman of het tragische liefdespaar SaĆÆdjah en Adinda?

Het exemplaar dat ik ontving kwam in een speciale envelop:

PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaarEnvelop


En met een mooie, losse kaart van Indonesiƫ.

IMG_3423PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaar

The Dutch possessions coloured thus.


IMG_3423PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaarFlores

Gisteren werd ‘Flores’ niet zonder reden onder de aandacht gebracht. Zelf waren wij daar in 2006.


Het katern is een aanrader!

Paddenstoel

Nog wat verder gegaan met de ‘cushion onlay’-techniek.
De vorige keer heb ik de Facebook pagina van
Mark Cockram wel genoemd maar geen verwijzing opgenomen.
dat moet ik vandaag even recht zetten.
Je vindt het filmpje op 28 juni 2020.

IMG_3418IkSmokkelStukjeLeerPerkamentEnKurk

Zoals je kunt zien ben ik al weer wat verder. Het worden drie paddenstoelen. Er zal maar net voldoende ruimte zijn op de boekband want het boekje is niet zo groot. Overigens staat het wel vol met leuke tekeningen.


Het boek heet Zwammen Smullen, en is gemaakt door Evelien Kroese.
Het boek is denk ik nog steeds verkrijgbaar in losse katernen.

Op de foto is te zien dat ik ook een beetje smokkel.
Ik gebruik voor de ondergrond van de meest rechtse paddenstoel
een stukje kurk-boekbindlinnen.
De stam is van een klein stukje perkament.
Technisch wordt het dan misschien niet zo mooi als met alleen
‘cushion onlay’, maar ik vind de verschillende materialen,
hun kleur en structuur gewoon mooi.

Ik gebruik deels leer uit oude jassen en uit een oude tas.
Dat combineer ik met leer dat ik speciaal
voor boekbinden gekocht heb.
Voordeel is de variatie, nadeel is dat al die materialen
verschillende eigenschappen hebben. Tussen de drie leersoorten
die ik vandaag heb proberen te dunnen zit echt veel verschil.

IMG_3419MetDeGoedeKantVanHetLeerOpHeelDunPapier

In het filmpje toont Mark Cockram een techniek die ik ook wil proberen. Ik gebruik een stukje uit een jas met een donkere kleur. Die kleur laat zich het best omschrijven als aubergine.


De techniek gaat, samengevat, als volgt:
plak een stuk dun papier op de goede kant van het leer
(de haarzijde). Dat papier moet aan 4 kanten uitsteken.
Het papier kun je met een klein beetje water straks
eenvoudig verwijderen.
Na het laten drogen in de pers, smeer je lijm op de
uitstekende stroken papier en plak dat op een iets
steviger stuk papier.
Weer na drogen in de pers zit het leer een beetje gevangen
en laat het zich eenvoudiger snijden.
Zeker bij kleinere stukken leer en moeilijke vormen,
heel handig.
Idee is nu om het mes schuin te houden bij het snijden,
schuin naar binnen. Bijvoorbeeld op 45 graden.
Daardoor ontstaat de schuine rand die ik in mijn vorige
bericht liet zien op een tekening.

Op de vorige foto zie je dat het leer dat ik gebruik
misschien niet het beste stuk is om deze techniek mee
uit te proberen.
Het label in de jas zegt dat het leer is, zo oogt het in iedere geval.
Maar de binnenkant lijkt toch veel op een soort foam laag.
Het laat zich moeilijk tot niet dunnen.
Misschien is daarom deze snijtechniek wel ideaal.

IMG_3420DeRandenLijmenEnOmgekeerdOpplakken

Hier is leer plus dun papier weer gelijmd op een stuk steviger papier. Er kan gesneden worden. Je kunt nu ook eenvoudig tekenen wat je wilt uitsnijden zonder het leer vuil te maken.


IMG_3421

Uit het stuk aubergine-kleurig leer heb ik de stam van de middelste paddenstoel gesneden. De stam ziet er donkerder uit omdat hij in aanraking met water is geweest. Dat droogt vast.


IMG_3422BeetjeGrasErbij

Nog een extra stukje gras erbij. Ik heb ook nog een heel dun, bruin perkament.Dat ga ik ook nog gebruiken maar even zien hoe ik dat ga doen.


Alles bij elkaar wordt het dus echt een
gemengde techniek.

Uit een land hier heel ver vandaan, kwam ineens dit pakketje aan

Journalisten scoren de afgelopen weken enorm met Sinterklaasgedichtjes
dus dat wilde ik ook eens proberen.

IMG_3412

Er was eens een land, hier heel ver vandaan, daar kwam plotseling dit pakketje vandaan.


IMG_3413

Letters van hout, voor mij zijn ze van goud. Roller, inkt en papier, zo krijg je teksten hier.


IMG_3414

Ze kwamen in groten getale, hoewel, ik moest ze bij Repairhouse afhalen.


Het pakje kwam uit Belgiƫ.

ABCdarium en aquarel, in boekobject, staat in de kamer

IMG_3405

Er is een lange weg afgelegd met het kopen van twee exemplaren van een ‘ABCdarium der bomen’ en het afronden van het ‘houten boek’ waar Ć©Ć©n intussen ingebonden exemplaar met bijbehorende aquarel hun thuis gevonden hebben.


Eerst ABCdarium ingebonden en van een perkamenten omslag
voorzien, die met een perkamenten strengel
aan het boekblok is bevestigd.
Vervolgens het notenhout gekocht en het geschaafd eiken
voor het boekblok.
Het hout op maat gemaakt, gevernist, meerdere keren.
Perkament uitgezocht, op maat gemaakt en bevestigd.
Boekbindlinnen bevestigd aan de binnenkant van het boekblok
om de opening in het hout af te dichten.
Met messing een soort van leeslint bevestigd.
Het geheel in elkaar gezet.

Een ode aan bomen.

Cushion onlay

De afgelopen weken werd ik door een Facebook bericht
van de Stichting Handboekbinden gewezen op de filmpjes van
Mark Cockram (van de London School of Printing).
In een van die filmpjes legt Mark het een en ander uit
over onlays.
Een Nederlandse vertaling heb ik nog niet.

We kennen bij houtbewerking de term ‘inlegwerk’.
Vaak met fineer vormt men dan afbeeldingen door
in de oppervlakte van het basishout ruimte uit te sparen
dat dan vervolgens door fineer opgevuld wordt.
Daarbij wordt vooral gebruik gemaakt van eigenschappen als
kleur en structuur van het fineer.

‘Oplegwerk’ bestaat als term ook. Ook dat werd bij
meubelmakers gebruikt om op een goedkoper basismateriaal
fineer op te leggen om een voorwerp een betere uitstraling te geven.

Bij onlays ga je op een leren bekleding van een boek met leer
van een andere kleur of structuur, een afbeelding maken.
‘Cushion onlay’ is daarbij de eenvoudigste techniek.
Dus daar begin ik.
‘Cushion’ is het Engelse woord voor kussen.
Het oplegwerk wordt gevormd door kleine kussentjes leer
die, doordat de randen zijn gedund, aan de zijkanten van
de kussentjes oplegleer mooi op het basisleer aansluiten.

Er is een hele Wikipedia pagina over dit onderwerp (Engelstalig).

IMG_3399CushionOnlay

‘Afval’-leer maar ook stukken perkament en ander bekledingsmateriaal, bewaar ik in een doos. Na verloop van tijd heb je zo een interessante verzameling kleuren en structuren. Vooral om de onlay techniek te leren is dit een heel goed beginpunt.


Een tijd terug kocht ik een exemplaar van Zwammen Smullen,
een boekje met prachtige pentekeningen van paddestoelen,
gemaakt door de kunstenares Evelien Kroese.
‘Paddenstoelen’ en ‘Paddestoelen’ mogen allebei in onze spelling.
Het idee is het boekje te binden in wit leer.
Op dat witte leer wil ik met cushion onlays
een paar paddenstoelen laten verschijnen.

IMG_3400MarkCockramCushionOnlay

Tijdens het kijken van de filmpjes heb ik aantekeningen gemaakt. Mark Cockram: cushion onlays.


IMG_3401GierZieIkEenStamVaneenPaddenstoelIn

In dit stukje leer herkende ik meteen de stam van een paddenstoel. Hier ben ik begonnen om het leer aan de randen te dunnen. Mark toont daar een slimme snijtechniek voor. Die moet ik nog uitproberen. Hier ben ik met een leerdunmes aan het werk gegaan.


IMG_3402LeerNogVerderDunnen

Dit is mijn eerste paddenstoel. Misschien moet ik nog eens goed naar die randjes kijken.


IMG_3404

Maar dit is dan het idee. Hier liggen de stukken leer (en een stukje kunststof voor het gras) nog op een stuk wit papier. De losse katernen liggen in de boekenpers.


Bij de snijtechniek die Mark Cockram demonstreert op de film
snij je de zijkanten van het kussentje, schuin, naar binnen af.

GesnedenOnlay01

Op de tekening is de mooie kant van het leer aan de bovenkant van de tekening.


Later bij het lijmen plak je de uiteinden dan netjes
op het basisleer.
Dat is het idee. Nu zelf gaan ervaren.

GesnedenOnlay02


Houten boek (bijna gereed)

IMG_3390BoekobjectGeopend

Zo kwam het houten boek onder het bezwaar uit. De aquarel zit prima tegen de binnenkant van het voorplat. Met messing wil ik nog een soort van leeslint achter het boek laten lopen. Dan is het eenvoudig het boek uit het boekobject te halen.


IMG_3392DeAchterkant

Omdat het nog alleen maar gaat om het afwerken van een paar details, vandaag ook foto’s waarop het geheel van het boekobject goed te zien is. Zo ziet het boekobject er van achter uit.


IMG_3393DeAchterkantLinks

De achterplat met het blauwe boekbindlinnen.


IMG_3394MessingInDeKlem

Een cursus metaalbewerking is welkom. De messing gebruik je in de afwerking en dat betekent dat het oog daar direct op valt. Maar over het verwerken van messing moet ik nog veel leren. Hier probeer ik een messing uiteinde aan het leeslint te zetten.


IMG_3395AfgewerktMetMessing

Het leeslint met het boek op zijn plaats.


IMG_3396HulpkeOmBoekUitObjectTeHalen

Zo ziet het leeslint eruit als het boek uit zijn ‘kamertje’ is gehaald.


IMG_3398BoekobjectGeslotenMetAfwerkingVanHandgescheptPapier

Dit is het boekobject in gesloten toestand. Je ziet nu goed hoe met wit, handgeschept papier, het geschaafd eiken is beplakt. Als ik de eiken latten in verstek had gezaagd was dat niet nodig geweest. Maar ongelukkig ben ik er niet mee. Het papier is natuurlijk veel witter dan het eiken is en dat versterkt naar mijn gevoel het ‘houten boek’-idee.


Beide onder bezwaar

IMG_3375BeideOnderBezwaarBoekEnBoekobject

Zowel het boekje (onder de hamer) als het boekobject liggen vanmiddag nog mooi onder bezwaar. Het boekje omdat het perkament van het boekje wat was gaan vervormen. Het boekobject omdat ik het boekblok aan het achterplat gelijmd had.


IMG_3377BoekblokGelijmd

Het boekblok zit goed vast maar door het eerst te lijmen en pas daarna aan het voorplat te schroeven, heb ik het mezelf veel moeilijker gemaakt dan nodig. Dat is de onervarenheid van werken met hout. Bij het schroeven heb je alle ruimte en ondersteuning nodig. Dat was nu onnodig moeilijk.


IMG_3378HetVoorplatNog

Het boekje past prima. Probleem is nu dat door de vorm van het notenhout het deurtje niet helemaal open kan. Daardoor is mijn bewegingsvrijheid beperkt en kan ik uiteindelijk 2 gaten niet voorboren.


IMG_3381GeopendeStand

Het lukt natuurlijk toch wel. Ik had alleen iets meer geduld nodig. Dit is de maximale open stand. Dat komt overeen met de bedoeling.


IMG_3384AchterkantBoekobject

De achterkant met het kleine stukje boekbindlinnen.


IMG_3385WatAlsIkGetBoekblokAfwerkMeteenStrookWitPapier

Nu is het idee om de omtrek van het boekblok te beplakken met een wit, handgeschept papier. Het gewicht valt erg mee. Het notenhout ziet er misschien zwaar uit maar is het niet. De rest van het materiaal is ook licht.


IMG_3386NuDeAquqarel

De aquarel komt aan de binnenkant van het voorplat. Dus het geheel ligt nu weer onder bezwaar om de aquarel te laten drogen.


Het is blauw en het zit in de boom

IMG_3365StukBoekbindlinnenOpMaatGemaakt

Het achterplat heeft in het notenhout een gat. Een heel mooi gat. Maar als ik het open laat dan kan er makkelijker vuil in komen. Daarom dat ik het wil afplakken, aan de binnenkant, met een stuk blauw boekbindlinnen. Je ziet hier dat ik het stuk op maat geknipt heb.


IMG_3366LijmAanbrengenRondHetGat

Ik gebruik houtlijm om het stuk boekbindlinnen tegen de binnenkant aan te plakken. Met de lijm probeer ik de laatste kieren dicht te maken. Samen met het linnen moet dat lukken.


IMG_3367BoekbindlinnenBevestigd

Het linnen zit op zijn plaats.


IMG_3368ZoZalHetGaterUitBlijvenZien

Van buiten af ziet het er dan zo uit. Het contrast tussen het koudere blauw en de warme bruine kleur van het hout vind ik mooi.


IMG_3369ScharnierenPlaatsenOpBoekblok

Op het boekblok heb ik vervolgens twee scharnieren geplaatst. Even voorgeboord en vervolgens met schroeven vastgezet. Het bevestigen, straks, van het voorplat is nog interessant.


IMG_3370BoekblokBevestigenAanAchterplat

Als laatste stap van deze sessie lijm ik het boekblok op het achterplat. Onder het achterplat en bovenop het boekblok heb ik bakpapier geplaatst zodat ik het geheel onder bezwaar kan plaatsen. Dit moet goed drogen.


De kamer is bekleed

IMG_3358ProefBekleding

Afgelopen vrijdag heb ik een meter stof gekocht op de markt. Een soort van voering. Beetje donkergoud van kleur. De stof heb ik op de achterkant voorzien van vlieseline. Dan hoop ik dat hij mooier blijft zitten en beter te plakken is. Hier zit de stof voor proef in het kamertje.


IMG_3359BekleedKamertje

De stof moet niet te veel ruimte innemen want dan past het boek weer niet. Maar zo gaat het prima.


IMG_3360BekleedKamertjeMetBoek

De voering heb ik aan de randen gelijmd. Maar als dit zit kan ik me gaan richten op een van de laatste hindernissen: de scharnieren en het bevestigen van het voorplat. Daarna pas ga ik het boekblok bevestigen op het achterplat.


IMG_3361HetLichtKanHeelOnvoordeligZijn

Soms is het licht ongenadig. Het perkament bolt naar binnen. Het goede nieuws is dat perkament blijft werken en er is niets dat het perkament op zijn plaats houdt. Ik zou de volgende keer de achterkant van het perkament eens proberen te voorzien van papier. Hopelijk werkt het perkament dan minder. Maar het perkament van het boekje is wel gecacheerd (er zit achterop papier geplakt) en ook dat werkt nog steeds. Als de voering goed gedroogd is ga ik nog eens naar de rand kijken.


IMG_3363

Opnieuw passen en meten.


IMG_3364MetScharnieren

Dan eens even kijken hoe de scharnieren ongeveer komen te zitten.


Weer een paar stappen gezet.