Voorbereiding boekband

Het karton was gesneden, het leer uitgezocht.
Tijd dus om te proberen basis en bekleding,
op maat te maken en ze aan elkaar lijmen.

IMG_7102HandboekVoorDenBoekbinderKeerOpMaat

De hoeken van het leer afgesneden. Ook het leer aan de rug wordt eerst voorbereid. Daarbij wil ik eventueel te veel leer zo veel mogelijk verwijderen en wat overblijft zonder al te veel dikte in rug te vouwen. Die rug wordt vooral gevormd aan de naad tussen de twee stukken leer. Die is op zich dik en zwaar.


IMG_7103HandboekVoorDenBoekbinder

Als ik wat verder ben met verder positionerenen proportioneren kan ik zijde voor zijde inslaan en natuurlijk vastlijmen.


Rozen drogen

Voor het drogen van een aantal rozen heb ik twee
methodes gebruikt:
= de rozen met steel en al ophangen met de bloem naar beneden;
– de bloemen onder bezwaar leggen.

Van de laatste methode nu een soort van tussenstand.
De bloemen zijn boven aan de steel afgesneden.
Deze soort rozen hebben volle, openstaande bloemen
die hoog en breed zijn.

Onder bezwaar (onder een gewicht en tussen keukenpapier)
verloopt het droogproces langzamer. De wind die voor de
afvoer van het vocht moet zorgen heeft minder vrij spel.

IMG_7097RozenbladDrogen

Vanwege het hoogteverschil tussen bloemen en bloembladeren ben ik de bladeren apart gaan drogen, op een eigen plank. De bladeren blijven nu mooi vlak.


IMG_7098RozenDrogen

Dit is het bovenaanzicht van een drogende roos. Vermoedelijk komen de kleurverschillen door het ongelijkmatige drogen van die roos. Dat gaat vast nog bijtrekken.


IMG_7099RozenDrogen

De meest rechtse roos geeft de indruk ‘omgevallen’ te zijn. Vraag is natuurlijk hoeveel druk je op die bloemen moet/kunt zetten. Denk eraan: dit is een soort van experiment.


IMG_7100RozenDrogen

Door de hoogte van de bloemen is de basis van de bloem op een paar plaatsen door het keukenpapier gegaan. In het keukenpapier zitten nog vochtige plekken. Morgen nog eens kijken.


IMG_7101RozenDrogen


Vandaag erwtensoep

Deze keer de versie van Albert Heijn.
De kwaliteit van de groente in het pakket is,
over de jaren heen dat men de pakketten verkoopt,
niet verbeterd.

Voor het laurierblad had ik bijna een loep nodig.
De knolselder leek al dicht tegen schimmel of
is het uitdroging, aan te zitten.

Maar de hoeveelheden kloppen.
Het resultaat is heel smakelijk en het lukt altijd.

IMG_7096VandaagErwtensoep

Het pakket van AH is zonder vlees. Ik geniet.


Is het een primeur?

Vanochtend zag ik voor het eerst winkeliers
op de weekmarkt in Breda staan.
Of dat eerder al eens in voorgekomen weet ik niet
maar voor dit jaar is het zeker een primeur.

De winkeliers hoorden ik zeggen dat ze het spannend en
enerverend vonden alleen het is misschien gelijk
de laatste keer.
Ze hebben goede hoop dat ze morgen, wel nog met beperkingen,
maar toch, weer open mogen.
Dadelijk gaan we het horen in de persconferentie.

IMG_7090BredaKasteelpleinStadhouderWillemIIIVanOranjegoogle

Het ruiterstandbeeld van Stadhouder Willem II in de mist op het Kasteelplein.


IMG_7091BredaWeekmarkt

De weekmarkt.


IMG_7092BredaWeekmarkt

In de Veemarktstraat stonden kramen van de winkeliers. Dat was niet de enige plaats maar wel de eerste plaats die ik zag.


IMG_7093BredaWeekmarktVeemarktstraatMetKramenVoorOndernemers


IMG_7094BredaWeekmarkt

De kraam links bijvoorbeeld (rood gestreept), gewoon op de Grote Markt, werd ook ingenomen door een van de lokale winkeliers.


Drie maal Hampi is scheepsrecht

In 1997 ging ik naar Goa, de voormalige Portugese
kolonie in India.
Terwijl we van een soort van strandvakantie genoten
gingen we ook naar Hampi. Hampi ligt in Karnataka.
Het is een van die vele magische plaatsen in India.
Een serie van ruïnes vormen de plaats.
Het zijn de overblijfselen van Vijayanagar, de hoofdstad
van het gelijknamige rijk.
Het is een UNESCO World Heritage site.

In die tijd maakte ik dia’s en dat is te zien aan
het beperkt aantal foto’s dat ik er nog van heb en
de kwaliteit van die foto’s.
Dat in combinatie met het nogal klantonvriendelijke
beleid van Photobucket zorgt er voor dat ik de foto’s
nu voor een derde keer op mijn weblog zet.
De provider is deze keer Flickr.

034GoaHampi

De dia’s lagen al niet meer op volgorde toen ik ze liet digitaliseren en dus zijn de foto’s ook niet meer in de juiste volgorde. De volgorde weet ik ook niet meer uit mijn hoofd. Misschien moet ik terug gaan. Maar de foto’s vind ik bijzonder.


036HampiZonsondergang

Dit was niet een van de eerste foto’s maar wel mooi.


038Hampi

De olifantenstallen.


039Hampi

Dit is een stukje van de buitenmuur van de Hazara Rama tempel.

039HampiB


040StepwellInHampi

Of ik al eerder een stepwell / tank had gezien weet ik niet. Indrukwekkend.


041StepwellInHampi


042Hampi


043HampiTempeldeelGebouwdAlsEenWagen

De ‘stone chariot’, een stenen racewagen. Het is de Garuda Srine van de Vitthala tempel.


044StenenWagenInHampi


046Hampi


047Hampi

Dit is de Vijaya Vithala tempel.


048Hampi


050Hampi

Dit beeld is gemaakt uit 1 steen: Yoga-Narasimha monolith.


051

De Virupaksha tempel. De pelgrims die naar Hampi gaan komen vaak voor deze tempel.


Van leren stoel naar boekbekleding

IMG_7072HandboekVoorDenBoekbinder

Het stuk ‘leer’ dat ik van een stoel gesneden heb heeft in het midden een naad. Dat deel wil ik gaan gebruiken als de bekleding van de rug van het boek. Hierboven zie je een eerste indruk. Het stuk ‘leer’ is nog niet op maat gesneden maar heb ik even om het boekblok geslagen. Het boekblok is hier nog niet schoongesneden.


IMG_7073HandboekVoorDenBoekbinder

Maar dat snijden gaat hier dus gebeuren.


IMG_7074HandboekVoorDenBoekbinder

Dit is het snij-afval van de drie zijdes van het boekblok die je schoon kunt snijden.


IMG_7075HandboekVoorDenBoekbinder

Prachtig zo’n gesneden boekblok.


IMG_7076HandboekVoorDenBoekbinder

Het leeslint is bevestigd. Aan de kop van het boek (links) zie je dat het leeslint op de rug bevestigd is. Rechts (de staart van het boekblok) zie je het leeslint uit het boek komen.


IMG_7077HandboekVoorDenBoekbinder

Vervolgens vergat ik bijna de schutbladen. Gelukkig kan ik daar zaterdag nog aan werken. Nu ging ik meteen aan de slag het karton te snijden voor de platten en de rug. Deze vorm van inbinden heet een bandzetter.


IMG_7078HandboekVoorDenBoekbinder

Nu de afmetingen bekend zijn, beter nog, nu ik het karton kan gebruiken het leer te meten, is het leer gesneden en de kartonnen delen zijn met elkaar verbonden met een stuk kraftpapier (zie foto), rekening houdend met voldoende ruimte tussen de platten en de rug. De kern van de boekband en de leren bekleding kunnen daarna gelijmd worden. Dat heb ik intussen gedaan en dat ligt te drogen.


Twee verrassingen bij wandeling

Zoals een paar keer per week ging ik vanochtend
wandelen in het centrum van Breda.
Ik liep de Houtmarkt passage binnen en werd daar
verrast:
– pianospel in het verder lege winkelcentrum. Bij een
van de winkels staat een piano buiten en
iemand oefende een melodie;
– de etalage van Velvet Music was omgetoverd in een
eerbetoon aan David Bowie. Aanleiding is het uitkomen
van de officiële versie van Toy.

IMG_7068DavidBowieToyIMG_7069DavidBowieToy


Toen ik vanmiddag het album ging afhalen was er meer licht.

IMG_7071DavidBowieToyToyDavidBowie

Op dit moment luister ik naar de eerste van drie goed verzorgde cd’s. Kom ik nog op terug.


We binden verder

IMG_7048HandboekVoorDenBoekbinder

Het eerste echte katern is als laatste aan de beurt op de naaibank. Omdat ik het blanco katern in twee verdeeld heb waarvan er een het boekblok afsluit aan het einde en één aan het begin, volgt er nog een katern.


IMG_7050HandboekVoorDenBoekbinder

Dit is dan het complete boekblok. Op de blanco eerste pagina is te zien dat ik met potlood heb aangegeven waar ik straks het boekblok ga schoonsnijden. Maar eerst ga ik de rug lijmen en dan nog een stuk gaas aanbrengen. Dat laatste doe je voor de stevigheid van het boekblok en om de verbinding met de boekband te maken. Bij dat laatste spelen de schutbladen ook een rol.


IMG_7051HandboekVoorDenBoekbinder

Dus eerst gaat het boekblok nog even in de boekenpers om de rug te lijmen. Dat verstevigt de rug en zet het boekbindersgaren vast. Nu even wachten tot het droog is.


IMG_7053HandboekVoorDenBoekbinder

Zonder het boekblok uit de boekenpers te halen lijm ik een strook gaas tegen de rug. Dit blijft een paar dagen zo zitten om goed te drogen en uit te harden. Natuurlijk is dat ook zo omdat ik de komende dagen moet werken en even geen tijd heb voor het boek.


IMG_7054HandboekVoorDenBoekbinder

Pas geleden zag ik een stoel met ‘leren’ (?) bekleding in een afvalcontainer staan. Daar heb ik toen twee stukken van afgesneden. Een van die stukken wil ik gebruiken voor dit boek. In het midden van het ‘leer’ zit een naad. Die zit een beetje losser dan ik graag zou willen. De naad gaat de rug van het boek vormen. Daarom heb ik de naad om te beginnen eens gelijmd. Hopelijk zorgt dat er voor dat ik zonder problemen het stuk ‘leer’ op de juiste afmetingen kan snijden. Ik heb er ook al een kleur leeslint bij gekozen.


Vandaag is het Koppermaandag

Koppermaandag is een feestdag voor de drukkers.
Op die dag drukten leerlingen een prent waar men
de straat mee op ging om geld op te halen om
gezamenlijk een glas te kunnen drinken op de meester
en het vak.

Afgelopen week kreeg ik van de
Stichting Drukwerk in de Marge een prent toegestuurd.
De prent is gemaakt door Niek Smaal en Thomas Gravemaker.
De prent toont bovenaan een Ideala Combinatieloket van
Lettergieterij Amsterdam.
Onderaan staat een gedicht van Reinold Kuipers,
het lettertype is Janson.

IMG_7046Koppermaandag2022

Dit is die prent. Veel plezier op Koppermaandag!


Er is weer voorraad….

IMG_7041MieuweVoorraad

Vandaag is er een zending gewaxte boekbindersgaren binnengekomen. In de kleuren zwart, grijs, olijf en rood. Met een gewaxte draad is boekbinden een stukje eenvoudiger want die draad blijft door de wax veel beter op zijn plaats zitten tijdens het binden. Natuurlijk zijn deze gekleurde draden het best bruikbaar in een binding waar de draad zichtbaar blijft op de rug.


Kaas & vis

Al veel vaker heb ik het hier geschreven maar
voor mij is het beste moment om de markt te
bezoeken de ochtend. Als het nog donker is of schemert.

Zoals afgelopen vrijdag.

IMG_7038BredaGroteMarktVrijdagmarkt

Bij de eerste kraam links (rood) wordt kaas verkocht. De blauwe kraam rechts, ertegenover, verkoopt vis. De Grote Markt in Breda gezien vanuit de Reigerstraat. Weekmarkt op vrijdag.


Kunstvaria

AntoneKönstTigerLilies2021OilOnCanvas

Antone Könst, Tiger Lilies, 2021. Oil on canvas.


RolphScarlettUntitled(Checkerboard)Circa1955OilOnCanvas

Rolph Scarlett, Untitled (Checkerboard), circa 1955, oil on canvas.


YinkaShonibareMovingUp2021

Yinka Shonibare, Moving Up, 2021.


PabloPicassoStillLifeOnAPedestalTableInFrontOfAnOpenWindow1919Watercolour

Pablo Picasso, Still life on a pedestal table in front of an open window, 1919, watercolour.


PhamHauGoldenSunsetOverHalongBaySix-panelledLacquerScreen

Pham Hau, Golden sunset over Halong Bay, six-panelled lacquer screen.


Een pareltje

MaryDornaDamesInDeSneeuwStatenhofpers

Eind vorig jaar verscheen er een nieuw deel in de Saldencahiers van Uitgeverij Statenhofpers. De Saldencahiers zijn genoemd naar graficus Helmut Salden. Het is ook in de sfeer van het werk van Salden dat de stofomslag van de reeks wordt ontworpen en ook dingen als het lettertype van het zetwerk wordt gekozen.


Het leuke van de Salden-reeks is dat het
boek heel prettig oogt en bovendien dat je steeds met
een verrassende schrijverskeuze wordt geconfronteerd
zodat je kennis van de literatuur wordt verbreed
zonder dat je hele zware werken voor moet doospitten.

Deze keer is er werk te lezen van Mary Dorna
(Mary Jeanette Tenkink-Stoppelman).
Ze schreef stukken die meteen duidelijk maken waarom
S. Carmiggelt tot de bewonderaars van haar behoord.

Het titelverhaal krijgt in de voorlaatste zin haar
ontknoping (die ik hier niet ga verklappen).
Karakteristiek vind ik de laatste zin van het verhaal ‘Einde’:

“Het schijnt toch niet goed te zijn, op jeugdige leeftijd jenever uit theekopjes te drinken.”

MaryDornaDamesInDeSneeuwStatenhofpersColofon

Voor wat verdere details het Colofon van ‘Dames in de sneeuw’ van Maty Dorna.

Het binden is begonnen

Het ‘Handboek voor den boekbinder’ had ik
al even in voorbereiding.
Het boek van Laurent Peeters zat al in de boekenpers.
Maar vandaag kon een begin gemaakt worden
met voorprikken en vervolgens binden.

IMG_7032HandboekVoorDenBoekbinder

Na wat rekenwerk bleek het voorprikken prima te gaan met de prikmal. Hier onder in de foto.


IMG_7034HandboekVoorDenBoekbinder

Het is een nauwkeurige handeling die gelijk ook een mooi strak plaatje oplevert.


IMG_7035HandboekVoorDenBoekbinder

Het hele boekblok is voorgeprikt.


IMG_7036HandboekVoorDenBoekbinder

Het binden op het naaibankje begint achteraan. De opgeslagen pagina is een van de bladzijdes met voorbeelden van boekbanden.


Petits vers

Vermoedelijk is dit mijn eerste blogbericht
met een Franse titel.
Zoek je de term ‘Petits vers’ op met Google translate
dan krijg je als vertaling: ‘kleine wormen’.
Maar in het boekje dat ik hier aan de lezer voorstel
is de vertaling: ‘boekwormpjes’.
Een mooie titel voor dit verhaal.

Op 20 november 1982 wordt er een diner aangericht
voor de straatboekhandelaars van Parijs die hun
oude en nieuwe boeken uitstalden op de linkeroever
van de Seine.
Het diner werd georganiseerd en betaald door de
executeur-testamentair voor de Franse letterkundige
Xavier Marmier: A. Choppin d’Arnouville.

Ik zou nooit op mijn blog over Xavier Marmier geschreven
hebben, als hij niet 1000 francs uit zijn vermogen beschikbaar
stelde voor een diner voor de arme handelaars en
als Ewoud Sanders er niet een leuk boek over geschreven had.

EugèneLouisVèderLeblancAEtTrautmannParijsCa1925QuaiDeMontebelloAquatintCollectieRijksmuseum

Op deze aquatint van Eugène Louis Vèder zien we de kramen van de straatboekhandelaars in het Parijs van rond 1925. De afdruk werd gemaakt door de firma Leblanc & Trautmann (er is geen Wikipedia pagina voor deze Franse firma). Te zien is de Quai de Montebello en het werk is afkomstig uit de Collectie Rijksmuseum. De afbeelding is te zien op de boekband van het boek en ontving ik ook als kaart.


EwoudSandersAlsDankVoorDeGelukkigsteMomentenInMijnBestaanStichtingDesiderata2021

Dit is het boek van Ewoud Sanders: ‘Als dank voor de gelukkigste momenten in mijn bestaan’. De titel is een uitspraak van Xavier Marmier (wel Wikipedia). Het boek is uitgegeven door Stichting Desiderata.


EwoudSandersAlsDankVoorDeGelukkigsteMomentenInMijnBestaanStichtingDesiderata2021HetMenuBanquetMarmier

Dit is dan waar het allemaal om draait: Banquet Marmier. Het diner. Het op pagina 39 opgenomen menu is niet misselijk. De dranken alleen al zijn de moeite waard. Sanders Ook licht de gerechten nog even toe en beschrijft in het boekje hoe het menu een hype werd in Parijs waar allerlei mensen aan mee wilde doen. Dat kan ik me goed voorstellen. Maar er nu over lezen is ook een genot. Zeer vriendelijk geprijsd boekwerk.