Gelezen: Een autobiografische vertelling uit Rusland

WP_20180116_15_02_30_ProPieterWaterdrinkerTsjaiikovskistraat40EenAutobiografischeVertellingUitRusland

De schrijver is Pieter Waterdrinker. De titel van het boek is: Tsjaiikovskistraat 40. En de ondertitel is: Een autobiografische vertelling uit Rusland.


Pieter Waterdrinker neemt ons mee op een tocht langs
zijn (sterke) verhalen over zijn leven in de voormalige Sovjetunie en Rusland.
Hij doet dat vanuit de Tsjaiikovskistraat 40 in St. Petersburg.
Een straat vlak bij waar het allemaal gebeurde in 1917.
De vertelling weeft zijn persoonlijke geschiedenis aan een met beschrijvingen
van historische gebeurtenissen en persoonlijkheden.

Zijn stijl neigt naar het populaire maar dat is niet het grootste probleem
van dit boek dat zich regelmatig best vlot laat lezen.
Het boek is in het begin leuk. Soms schrijft hij over dingen die
bij een aantal mensen bekend zal voorkomen.
Bijvoorbeeld als hij de tragische geschiedenis van de laatste tsaar
en zijn familie nog eens uit de doeken doet.
Maar soms zijn de verhalen nieuw en opmerkelijk.

Wat mij vooral trok is dat hij ook schrijft over de periode
eind jaren ’80 en begin jaren ’90. Hij werkte in het toerisme,
als gids, ik ging in 1991 als toerist naar Leningrad en Moskou,
met een gids.
Zijn persoonlijke vertellingen over die periode waren voor mij heel herkenbaar.
Niet dat we alle details meemaakten tijdens onze reis, zoals hij ze beschrijft
maar verbazen doen zijn verhalen en details me niet.
Bijvoorbeeld over de kaarten voor balletvoorstellingen (ik ben toen daar niet
naar toe geweest, de meeste andere mensen in onze groep wel).

De geschiedenis herhaalt zich niet, de geschiedenis rijmt.
En soms is die zijn eigen spiegelbeeld.

Een mooie uitspraak. Of die van Waterdrinker zelf is weet ik niet,
maar dat maakt ook niet zoveel uit.
Wel dat je deze uitspraak, en een aantal andere fragmenten,
meerdere malen in het boek tegen komt.
Wat mij betreft is herhaling in dit boek niet het sterkste punt.
Het gaat tegen staan.
Het citaat hierboven is van pagina 217 maar komt vaker voor.

Het boek leest zoals gezegd regelmatig aangenaam maar had best
een derde korter kunnen zijn.
Daar was het beter van geworden.
Aan het eind van het boek (pagina 401 – 413) gaat het over
‘het Rijk van de Rode Teugels’.
De recencent van de Volkskrant vindt het geweldig maar ik zie dat anders.
Het is een tekst waarin Waterdrinker probeert
te bewijzen dat hij kan schrijven.
Volkommen onduidelijk wordt de geschiedenis van 1917 gecombineerd
met gebeurtenissen van vandaag.
Aks hij dan nog schrijft (pagina 413):

…..mijn Russische buren zowel onder als beneden mij…..

dan is het toch echt tijd om op te houden.
(Het gaat om de buren onder en boven)
Jammer dat zijn redacteur hier niet strenger is geweest.
Want dan had het een goed boek kunnen worden.
Nu is het een aardig boek dat meestal vlot leest

Bhopal Tribal Museum

Dit is een waanzinnig museum, in de positieve zin.
Het is wat wij een museum voor volkenkunde zouden noemen.
Helemaal gericht op de stammen in Madhya Pradesh.
Uniek aan het museum is dat bij de bouw en inrichting
van het museum de leden van de verschillende stammen
actief zijn betrokken.

Zo is het geen museum met allemaal oude voorwerpen maar
een verzameling speciaal voor het museum gemaakte voorwerpen.
Voorwerpen van de verschillende stammen, gemaakt bij de oprichting
van het museum, door leden van die stammen.
Dat alles is prachtig gepresenteerd met veel lichteffecten en
verklarende teksten.

Of ik alles goed begrepen heb weet ik niet maar het bezoek
was een overdonderende ervaring.

DSC_8305BhopalTribalMuseumEnormeConstructieInOntvangsthal

Zo komen we in het museum allerlei vormen en technieken tegen. Van gevlochten stukken zoals deze enorme constructies in de hal van de ingang, maar ook houtsnijwerk, werk van klei, met allerlei kleuren, enz.


DSC_8306

Detail van een van de enorme constructies in de grote ontvangsthal.


DSC_8308LillarKothiGraanschuur

Lillar Kothi, een graanschuur.


Korte vertaling/samenvatting:

Een Lillar Kothi is een graanschuur gemaakt uit klei, bamboe, schors en uitwerpselen van koeien.
Dit soort gebouwen komt voor bij alle Gond huishoudens.
Het graan kan er een heel jaar in opgeslagen worden en eruit gehaald worden via de speciaal daarvoor gemaakte gaten.
De opslag begin een aantal centimeters boven de grond zodat er geen vocht bij de opslag kan komen.
‘Lillar’ betekent letterlijk ‘menselijke geest’.
De hoogte van graanschuur is zo gemaakt dat, om binnen te gaan, je je moet buigen.
Een manier om respect te tonen voor het graan waarvoor hard gewerkt moet worden.
Zo’n graanschuur kan deel uitmaken van een huis en kan dan dienen als afscheiding.
De buitenwand toont het verhaal van de verschijning van een god op aarde.
Die god brengt het graan naar de mensen.
Verder toont het hoe de vrouwen met kennis van zaken het graan verzamelen en opslaan voor de gemeenschap.
Verder zijn er verhalen afgebeeld over het ontstaan van de Gond gemeenschap, het oogsten en bewaren van graan.

DSC_8309LillarKothiGraanschuur

Lillar Kothi. Deze is gemaakt door een aantal mensen. Van een aantal van hen heb ik de namen: Pyarelal Vyam, Champa Bai, Baiyyan Bay, Chhota Singh.


DSC_8310LillarKothiGraanschuurDetail

Lillar Kothi, detail.


DSC_8311LillarKothiGraanschuurDetail

De keuze van details is volstrekt willekeurig. Wat je te zien krijgt in het museum is allemaal zo prachtig dat het moeilijk kiezen is.


DSC_8312LillarKothiGraanschuurDetail

Lillar Kothi, detail.


DSC_8313LillarKothiGraanschuurDetail


DSC_8314SahariyaCourtyardText

Sahariya Courtyard. Eem ‘courtyard’ staat typisch voor ‘binnenplaats’. Hier gaat het om de inrichting van een huis voor een groep stammen. Mijn indruk was dat de volgende foto betrekking heeft op deze tekst


DSC_8315SahariyaCourtyard

Sahariya Courtyard.


DSC_8316BhopalTribalMuseum

Door de prachtige poort van de Sahariya Courtyard kwam je bij dit schitterende houtsnijwerk.


DSC_8317BhopalTribalMuseum

Detail van de vorige foto.


DSC_8318BhopalTribalMuseumCeremonialBangle

Bij deze foto gaat het om het grote metalen voorwerp rechtsonder. Een ‘bangle’ is letterlijk een arm- of enkelband. Erg populair in India. Hier is aan dat begrip een ruime interpretatie gegeven. Het voorwerp is gemaakt door veel samenwerkende kunstenaars: Baldev Vaghmare, Dashrath Vaghmare, Sundar Sonare, Bebdevi Admache, Sukhlal Baraskar, Sunil Baraskar, Sanjay Sakre, Sunil Sakre, Manoj Sakre, Gopal Ulekey, Geeta Bamne, Aasha Aahake, Vinod Chavankar, Sukhram, Ramdayal, Shivdayal.


DSC_8319CeremonialBangleText

Ceremoniële armband.


Korte samenvatting en vertaling:

Op het object wordt onder andere een bruid gepresenteerd met afbeeldingen van rijpe producten in het veld, bomen, bronnen en andere symbolen van vruchtbaarheid en de cyclus van het leven.
De bruid bereidt het zaad voor om te zaaien terwijl ze de armband draagt.
Oorspronkelijk was dit een armband met symbolen erop. Hier is een groter metalen object gemaakt om bezoekers bekend te maken met de vorm, de betekenis en het concept.

DSC_8320CeremonialBangleDetail

Detail van de ‘bangle’.


DSC_8321BhopalTribalMuseum

Soms zijn de voorwerpen gewoon prachtig. Het zijn voor een westerse toeschouwer kunstwerken. Ook al is de betekenis niet altijd meteen duidelijk.


DSC_8322BhopalTribalMuseum

Zo wordt er met letterlijk honderden voorwerpen uitdrukking gegeven aan de tribale wereld van de geesten.


DSC_8323BhopalTribalMuseumTribalSpiritualWorld


DSC_8325BhopalTribalMuseumTribalSpiritualWorldText

De tribale wereld van de geesten.


Korte samenvatting / vertaling:

De goden van de stammen verblijven waar ze willen zijn en worden niet beperkt door tempels. De aanwezigheid van het goddelijke wordt vertegenwoordigd door stenen, kunstmatige heuvels, vlaggen, stokken, pilaren, drietanden, aardewerk lampjes of offers van aardewerk, opgerichte platforms aan de kant van de weg, in de jungle of bij een klein kunstmatig meer en soms op de onzichtbare grens van een dorp. Een concrete voorstelling van de godheid ontbreekt.

 

De symbolen, tekens of afbeeldingen worden vereerd als zijn ze goden en men stelt er zijn vertrouwen in. De leden van de stammen kijken als het ware verder dan de concrete vorm van de symbolen.

 

De geesten kunnen de zielen van de voorouders zijn, geesten die op zoek zijn naar iets, spoken of een van de ontelbare beschermheiligen.

DSC_8326BhopalTribalMuseumTribalSpiritualWorld

De tribale geestenwereld.


DSC_8327BhopalTribalMuseumTribalSpiritualWorld


DSC_8328BhopalTribalMuseumPithoraTheHorseGod

Pithora of de Paardengod.


Korte samenvatting / vertaling:

Pithora schilderingen zijn meer een ritueel dan een kunstvorm. Het ritueel wordt uitgevoerd om de god Pithora te vragen om welvaart en geluk voor de families en om de vruchtbaarheid van de aarde op te wekken of om de god te bedanken voor vervulde wensen.
De Pithora wordt gezien als een oplossing voor alle problemen.
De schildering wordt aangebracht op de buitenste muur van de voorkant van het huis. Het wordt in een nacht aangebracht door twee groepen mensen die gelijktijdig werken. De ene groep vertellen het verhaal, de andere groep maakt de schildering.
Nadat de schildering gereed is zal een priester een ceremoniële aanbidding uitvoeren.

DSC_8329BhopalTribalMuseumPithoraTheHorseGodPemaFatyaThawarSingh

Pithora schildering uitgevoerd door Pema Fatya en Thawar Singh.


DSC_8330BhopalTribalMuseumKaramseniTreeDetail

Een deel van een zogenaamde Karamseni Boom.


DSC_8331BhopalTribalMuseumKaramseniTreeDetail

Klein detail van de Karamseni Tree.


DSC_8332BhopalTribalMuseumKaramseniTreeText

Korte samenvatting / vertaling:

Karma festivals zijn populair in Madhya Pradesh.
De oorsprong van dit soort festivals gaat volgens de verhalen terug op een god die voor een tak van een Kasamb boom zit wanneer er plotseling licht verschijnt uit de duisternis van de jungle. Een groep vrouwen draagt een urn en een lamp op hun hoofden. Ze voeren een dans uit rond de god en zingen. Zeven broers zien hen. De oudste van hen beledigd de god maar realiseert zich dan dat de god alle menselijke activiteiten inspireert en legt dan een eed af om ieder jaar het festival te vieren.
Sinds dat moment wordt het festival is de zevende maand van de Hindoe-kalender gevierd.
De ambachtsmannen van de Jhara gemeenschap van Chhattisgarh hebben een bronzen boom gemaakt als verschijning van de geest van de Karma-liederen.

DSC_8333BhopalTribalMuseumKaramseniTree

De bronzen boom gemaakt door Bansi Rana, Sehdev Rana, Bheekan Rana, Ishwar Rana en Phooldas Rana.


DSC_8334BhopalTribalMuseum

Sommige zaken waren gewoon mooi.


DSC_8335BhopalTribalMuseum

Niet van alle voorwerpen ken ik de naam (of namen) van de makers.


DSC_8336BhopalTribalMuseum


DSC_8337BhopalTribalMuseum

Van een aantal dingen weet ik ook de functie niet meer.


DSC_8338BhopalTribalMuseumGewoonMooi

Maar misschien zij er lezers of schiet het museum zelf ooit nog eens te hulp.


DSC_8339BhopalTribalMuseumGevlochtenPalmbomen


DSC_8340BhopalTribalMuseumBuitenmuurIngang

Dit is de entree van het museum. Een heel groot en uitgebreid werk.


DSC_8340BhopalTribalMuseumBuitenmuurIngangDetail

Dit is een detail van de vorige foto.


Natuurlijk is Bhopal niet bij de deur.
Dus snel een volgend bezoek zal nog wel even op zich laten wachten.
Maar ga je naar Bhopal, ben je in Bhopal,
ga dan zeker eens kijken in dit fantastische museum.

Er is iets veranderd…

Tot nu toe was http://www.argusvlinder.wordpress.com de URL
van mijn weblog.
Dat is de manier waarop WordPress gratis weblogs van een URL voorziet.
Maar ‘gratis’ is betrekkelijk.
Ik als schrijver betaalde niets maar WordPress plaatste
dan wel advertenties op mijn blog.
Dan vond ik niet prettig.
Daarom heb ik sinds vandaag een betaald account: ik betaal,
maar als het goed is staan er dan geen advertenties meer op mijn blog
en is de URL veranderd naar http://www.argusvlinder.com.

Welkom op de ‘vernieuwde’ site.

Bhoipur

Laat ik eerlijk zijn, ik was vergeten dat deze bestemming
onderdeel uitmaakte van het programma.
Ik had me er dan ook niet in verdiept.
Wat we te zien kregen: een enorme tempel die niet af is
en rotstekeningen die me niet helemaal helder werden.
Kortom de Shiva tempel van Bhoipur.
Dus laat ik eerst de foto’s maar eens aan het woord.

DSC_8288ShivaTempleBhoipur

De Shiva tempel. Hoog maar niet af.


DSC_8289ShivaTempleBhoipur

De trappen naar de tempel. Hele hoge treden.


DSC_8290ShivaTempleBhoipur

Dat het gebouw niet af is, moeilijk bereikbaar. Het doet de Hindoepelgrim allemaal niets.


DSC_8291ShivaTempleBhoipur


DSC_8292ShivaTempleBhoipurLingam

In de tempel staat dit enorme platform met bovenop een enorme lingam. Daar komen de pelgrims naar toe. De apen ook.


DSC_8293ShivaTempleBhoipurLingam


DSC_8294ShivaTempleBhoipur


DSC_8295ShivaTempleBhoipur


DSC_8296ShivaTempleBhoipur


DSC_8298ShivaTempleBhoipur

Het plafond.


DSC_8301


DSC_8302


DSC_8303ShivaTempleBhoipur


Korte samewnvatting/vertaling:

Shiva Tempel Bhoipur
De tempel staat op de oever van de rivier Betwa (vroeger: Betrawati)
Deze tempel is niet af. Waarom weet men niet.
De tempel wordt toegeschreven aan Koning Bhojadeva (1010 – 1050).
De koning schreef meerdere boeken waarvan de Samarangana Sutradhare,
een verhandeling over architectuur, de belangrijkste is.
Het heiligdom is vierkant en biedt ruimte aan een gepolijste Siva-linga.
Deze Siva-linga is met 22 voet de grootste van de wereld.


DSC_8304ShivaTempleBhoipur

De palen markeren de rotstekeningen maar zoals al aangegeven ik kon er geen wijs uit.


Bhimbetka, deel 2

Zoals beloofd vandaag deel 2 van de serie foto’s
die ik in februari 2016 maakte in Bhimbetka.

DSC_8243BhimbetkaSomsStaanErHekken

De grotten zijn er goed toegankelijk. Soms kun je er gewoon inlopen en soms staan er hekken om er voor te zorgen dat de prehistorische tekeningen niet beschadigd worden. De wanden zijn gerestaureerd maar niet afgesloten van hun natuurlijke omgeving. Dat geeft het geheel een aparte uitstraling.


DSC_8255Bhimbetka


DSC_8256Bhimbetka

De tekeningen zijn heel gevarieerd. steeds andere planten, symbolen, dieren en mensen met verschillende activiteiten.


DSC_8257Bhimbetka

Soms zijn gewoon de rotsen erg mooi. Het is overal zoeken naar tekeningen.


DSC_8258Bhimbetka


DSC_8260Bhimbetka

Die grot daar boven in is voor het publiek wel zichtbaar maar niet toegankelijk.


DSC_8261Bhimbetka


DSC_8262Bhimbetka


DSC_8263Bhimbetka


DSC_8264Bhimbetka


DSC_8265Bhimbetka


DSC_8266Bhimbetka


DSC_8267Bhimbetka


DSC_8268Bhimbetka


DSC_8269Bhimbetka


DSC_8270BhimbetkaBoarRock

Deze en de eerstvolgende foto’s zijn gemaakt in Boar rock (Rots van het zwijn).


DSC_8271BhimbetkaBoarRock


DSC_8272BhimbetkaBoarRock


DSC_8273BhimbetkaBoarRock

Dit is het enorme zwijn. Aan de poten en bij de snuit zijn mensfiguren zichtbaar.


DSC_8274BhimbetkaBoarRockRunning

Hier gaat iemand op de vlucht voor het zwijn.


DSC_8275BhimbetkaBoarRock


DSC_8276Bhimbetka


DSC_8277Bhimbetka


DSC_8278Bhimbetka


DSC_8281Bhimbetka


DSC_8282Bhimbetka


DSC_8283Bhimbetka


DSC_8284Bhimbetka


DSC_8285Bhimbetka


DSC_8286Bhimbetka


DSC_8287WorldHeritageMonumentBhimbetka

Bhimbetka is een Wereld Erfgoed Monument op de lijst van UNESCO.


Bhimbetka

De rotsschuilplaatsen van Bhimbetka zijn een archeologische vindplaats uit het Paleolithicum en toont de vroegste sporen van permanente bewoning op het Indiase subcontinent en de vroege Zuid-Aziatische steentijd. Ze zijn gelegen in het district Raisen in de Indiase staat Madhya Pradesh. De schuilplaatsen vertonen de vroegste sporen van de moderne mens in India.

Ten minste enkele van de schuilplaatsen werden al meer dan 100.000 jaar geleden bewoond door een nog niet nader omschreven vorm van Archaïsche Homo sapiens. Enkele van de rotsschilderingen die gevonden zijn in de schuilplaatsen zijn ongeveer 30.000 jaar oud en worden toegeschreven aan de moderne mens. De grotten leveren ook een vroeg bewijs van de dans. Ze werden opgenomen op de werelderfgoedlijst in 2003.

De naam Bhimbetka (भीमबेटका) wordt geassocieerd met Bhima, een held-godheid uit het epos Mahabharata. Het woord Bhimbetka is waarschijnlijk afgeleid van Bhimbaithka, wat betekent de zitplaats van Bhima.

Vandaag bezoeken we onder andere Bhimbetka, een archeologische
vindplaats in een mooie natuurlijke omgeving.

DSC_8222DeNatuurlijkeOmgevingVanBhimbetka


DSC_8223BhimbetkaErWordtEenToelichtingGegevenGelukkig

Op deze manier wordt er informatie gegeven over wat je in een bepaalde schuilplaats of grot kunt zien. Hier gaat het om een tekening van twee olifanten waarvan er een bereden wordt.


DSC_8224BhimbetkaTewwOlifantenEenWordterBereden

Dit is dan die afbeelding op de rotswand in het echt.


DSC_8225BhimbetkaDeMensGeplaatstInZijnOmgeving

Aan het begin van de route wordt met beelden geillustreerd hoe de vroege mens hier woonde.


DSC_8226BhimbetkaHetZijnEnormeZoekplaatjes

De rotswanden en grotten zijn prachtig. Zeker nu het droog is en de zon schijnt. Maar die wanden zijn wel zoekplaatjes.


DSC_8227DePrachtigeOmgevingVanBhimbetka

Een aantal van de grotten zijn erg groot.


DSC_8228BhimbetkaDeKunstenaarAanHetWerk

Hier zie je dan de kunstenaar aan het werk.


DSC_8229Bhimbetka00

Er wordt op borden ook informatie gegeven hoe de tekeningen gemaakt zijn. Hoe er vaak meerdere lagen met tekeningen over elkaar gemaakt zijn zonder dat de oude zijn weggehaald.


DSC_8229Bhimbetka01


DSC_8229Bhimbetka02


DSC_8229Bhimbetka03


DSC_8230Bhimbetka


DSC_8232Bhimbetka


DSC_8235BhimbetkaZooRock

Een bijzondere grot. Zoo rock. 250 dieren van 16 soorten bij elkaar in een grot.


DSC_8236BhimbetkaZooRock


DSC_8237BhimbetkaZooRock


DSC_8238BhimbetkaZooRock


DSC_8239BhimbetkaZooRock


DSC_8240BhimbetkaZooRock


DSC_8241BhimbetkaZooRock


DSC_8242BhimbetkaZooRock


Ik ben overweldigd.
De reis zet zich morgen voort.