Gelopen

Vanochtend weer gelopen.
We komen weer een beetje op het niveau van vorig jaar.
Het basisronde in 1 keer gelopen met een eerste uitbreiding.
Dat alles om op tijd gereed te zijn voor de Singelloop van 2 oktober.

Het Beyerdshirtje is al besteld !

2006: Rembrandtjaar

Volgend jaar is het 400 jaar geleden dat Rembrandt van Rijn werd geboren.
Dat wordt uitgebreid gevierd.
De eerste activiteti was er onlangs al met een ontbijt bij het Rijksmuseum.

Afgelopen week werd er een web site geopend ter gelegenheid van een van de grote tentoonstellingen die volgend jaar gaan plaatsvinden: Rembrandt-Caravaggio.
Dit is een samenwerking tussen het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum.

Klik op de (steeds veranderende) afbeelding op de site en je komt vanzelf bij een uitgebreid verhaal over de tentoonstelling en de biografieen van beide kunstenaars.

Nabucco gezien


Vanavond Nabucco gezien in Breda.
De weergoden waren ons niet goed gezind.
Toen ik tevoet van huis vertrok begon het al snel te regenen.
Ben uiteindelijk naar het Kasteelplein gelopen
en zag daar al wel mensen naar binnen gaan.
Het podium stond met de achterkant naar het Valkenberg.
Daardoor was er een terrein afgebakend tussen de KMA
en de studentenflat in.
Ben eerst nog maar thee gaan drinken bij cafe Hoegaarden
op de Grote Markt.
Als het niet stopt met regenen ga ik terug naar huis.
Maar de regen stopt al snel.
Aan ‘de deur’ koop ik een kaartje.
Ik heb rang D. Gelukkig. Ik kan op de achterste rij gaan zitten.
Je kunt dan gemakkelijk je losse stoel wat naar achter
en opzij zetten zodat je een beter zicht krijgt en meer ruimte.
Rang C is trouwens maar 4 rijen voor me.
Al snel kwam de regen toch weer en omdat een paraplu
verboden was ook maar een plastic jas gekocht.
De opera begint.
De afbeeldingen op en in het programmaboekje (4 Euro)
zijn trouwens niet van deze voorstelling.
De kleding en het decor zijn anders.
Pas na de pauze begint de zang acceptable te worden.
De persfotograaf (Johan van Gurp meende ik) is dan al weg,
wellicht de recencent ook.
Ik ben benieuwd wat men van de recensie maakt.
Twee dames vonden overigens dat ‘er niet mooi geklapt werd’.
In het begin was er ook niet veel te klappen.
Een voorstelling in de open lucht heeft wel iets.
Een beetje primitief, minder hoogdravend, natuurlijker.
Nadeel zijn natuurlijk de ‘amateurzangers’ die
rond het terrein moeten laten blijken dat ze er ook zijn.
De geluidsapparatuur was niet altijd geweldig.
Het decor en de scenes zijn wel erg statisch.
Met onze zomer van 2005 werd het bovendien koud.
Maar alles bij elkaar een leuke avond.
Wil je de opera echt goed zien: koop dan een DVD
of ga naar Chassee.
Maar de sfeer is deze avond wel erg leuk.

Rond 19:00 uur in de regen voor ‘de deur’.


Sfeerbeeld vanaf rang D.


Net voor aanvang. Echter paraplu’s werden niet toegestaan. Men verkocht plastic regenjassen.


De zon liet zich nog even zien, heel even.


Voor de pauze.



Het Slavenkoor.


Karelie/Karelia (16)



In de Russische keuken gaat niets verloren

Greetje van der Werf

De Russische keuken is een boerenkeuken,
waarvan de gerechten al eeuwenlang
van generatie op generatie worden doorgegeven.
De ingredixc3xabnten en het sobere, maar voedzame karakter ervan
komen aardig overeen met de traditionele Hollandse keuken.
Een bijdrage over de Russische culinaire traditie.

Als mijn Russische vriendin Ira overkomt gaat ze altijd voor mij koken.
Ik ben gek op Russisch eten, maar bij mij smaakt het nooit xc3xa9cht Russisch,
ook al volg ik precies de aanwijzingen van het recept.
Wat overigens niet meevalt, want in de Russische kookboeken staat
hetzelfde recept telkens anders vermeld.
Dat is logisch: Rusland is zo uitgestrekt dat er heel veel plaatselijke varianten
op hetzelfde recept zijn,
afhankelijk van wat er bijvoorbeeld plaatselijk verbouwd kan worden.
Ira heeft geen kookboek nodig.
Van tevoren belt ze een lijstje door van prodoekty die klaar moeten liggen:
een fles zonnebloemolie, uien, een witte kool, aardappels, winterwortels,
een pakje zuurkool, rode bieten, zure room, dille en peterselie
(met het wortelstronkje!) en een pak tarwebloem.
Het vlees mag van alles wat zijn, zolang het maar niet duur is
want dan is het te mager voor echt Russisch eten.
De enige luxe waar ze om vraagt
is het zakje gemengde gedroogde paddestoelen.
Onze hagelwitte champignons worden door Russen,
die enorm verwend zijn wat de smaak van paddestoelen betreft,
resoluut afgekeurd.
Een potje geraspte mierikswortel wordt zeer op prijs gesteld.
Alle ingredixc3xabnten kunnen in grote hoeveelheden ingekocht worden,
want Russen doen niet aan kleine porties.
Als Ira geweest is hoef ik de twee dagen daarna niet te koken
en heb ik ook nog drie of vier porties pelmeni (deegkussentjes) in de diepvries.
De ingredixc3xabnten van de Russische keuken zijn verbluffend eenvoudig
en ook in Nederland gemakkelijk te verkrijgen en goedkoop.
Er worden weinig kruiden en specerijen gebruikt (zout, peper en laurier)
en toch is de Russische keuken heel gevarieerd
en krijg je bij de Russen thuis lekkere,
zij het niet altijd de meest verfijnde, gerechten voorgeschoteld.
In de Russische keuken wordt veel soep gekookt
en er wordt prachtig opgediend.
De kunst om van niets iets te maken wordt goed verstaan.

Zuurkool

Wat Hollanders en Russen ook eeuwenlang gedeeld hebben
is het gebruik van haring en roggebrood als volksvoedsel.
En natuurlijk de zuurkool.
Zuurkool kan gemakkelijk zelf bereid worden.
In een afgesloten vat met toegevoegd zout komt het fermentatieproces
van de gesneden witte kool vanzelf op gang en eenmaal zuur geworden
kan het goed bewaard worden zonder zijn voedingswaarde te verliezen.
Wat Nederlanders en Russen verder gemeen hebben
is dat er geen sterke drank in het eten gaat.
De Russische keuken heeft wel meer zure smaken dan wij gewend zijn.
Zelfs het Russische brood smaakt een beetje zuur
doordat de rogge waar het van gemaakt wordt een fermentatieproces ondergaat.
En zonder zure room ook geen Russisch eten.
Op het uitgestrekte Russische platteland, waar de bevolking
bijna helemaal zelfvoorzienend is, worden producten verbouwd
waar een wintervoorraad van gemaakt kan worden.
Veel dorpsbewoners hebben een grote kelder vol aardappelen, kool,
winterwortels, bieten, tomaten en augurken (in zuur ingelegd
in grote glazen potten) en uien in mooie strengen gevlochten.
In hele koude streken in Siberixc3xab, waar het ook overdag blijft vriezen,
kunnen reeds klaargemaakte producten eenvoudig buiten
een aantal weken bewaard blijven, zoals pelmeni die
bevroren in plastic zakken aan het raamkozijn kunnen blijven hangen.

Een ander product dat typerend is voor de boerenkeuken is boekweit.
Boekweit wordt in Rusland nog veel gegeten.
Boekweit is geen graan, zoals veel mensen denken,
maar het zaad van een plant die verwant is aan rabarber.
Van boekweit wordt een stevige pap gekookt, kasja,
die met een flinke klont boter gegeten wordt,
maar er kunnen ook stukjes vlees of paddestoelen in.
De Russen zeggen: ‘Sjtsji da kasja, pisjtsja nasja’.
‘Kool en pap, dat is ons voedsel!’

Andere traditionele Russische gerechten zijn borsjtsj (rode bietensoep),
sjtsji (koolsoep) en natuurlijk de bliny, pannenkoekjes van boekweitmeel.
Ook hiervoor heeft het Russisch een gezegde: ‘Gdje bliny, tam i my!’
‘Waar de pannenkoeken zijn, daar zijn wij ook!’
Een traditionele Russische delicatesse die bij feestmaaltijden op tafel komt
is het speenvarken.
Behalve door het klimaat en wat de bodem
en de natuur te bieden had (vis en paddestoelen)
is de Russische culinaire traditie ook sterk bepaald door het orthodoxe geloof,
dat een strak schema van vastendagen heeft.
Op meer dan de helft van de dagen van het jaar wordt helemaal
of gedeeltelijk gevast.
Voor de vastendagen bestaan speciale menu’s,
met bijvoorbeeld vis en paddestoelen als vervanger van vlees.
Dit verklaart waarom in Rusland rundvleesgerechten
nooit echt volksvoedsel zijn geworden.
De Russische keuken heeft relatief veel gerechten zonder vlees.
Het begin van de vastenperiode voor Pasen en, voor de niet-gelovigen,
het afscheid van de winter worden gevierd
met het pannenkoekenfeest maslenitsa.
Op deze van oorsprong uitsluitend kerkelijke feestdag
worden grote stapels bliny met zure room en andere lekkere vullingen gegeten.

Franse invloed

Er was een tijd dat de boerenkeuken enigszins terrein verloor
aan de Franse keuken.
Dat begon eind achttiende eeuw aan het hof van de tsaren,
waar Franse koks in de keuken stonden.
Dat werd heel chique gevonden.
De adel nam deze gewoonte over en wat de adel deed,
deed de gegoede burgerij ook.
Zo kwamen er Franse invloeden in de Russische keuken.
Vooral in de negentiende eeuw bloeide de gastronomie in Rusland
en was de keuken er verfijnder dan ooit tevoren.
De fameuze familie Stroganoff, in de zestiende eeuw rijk geworden
door de handel in zout en bont, had een Franse kok in dienst
die naar verluidt eind negentiende eeuw als eerste de boeuf Stroganoff
aan de adellijke dis serveerde.
De invloed van de Franse koks is ook te bespeuren
in het klassieke Russische kookboek van Jelena Molochovets,
dat in 1861 voor het eerst verscheen onder de titel
Een geschenk voor de jonge huisvrouw.
Het boek was een groot succes en werd bij iedere herdruk verder uitgebreid.
De adellijke Jelena Molochovets was getrouwd met een hooggeplaatste militair
en kon zich volledig aan hem en haar huishouden wijden.
Ze heeft bijna haar hele leven aan het kookboek gewerkt.
Op het laatst bevatte het 3209 recepten.
De Molochovets, zoals het kookboek door de Russen genoemd wordt,
was tot de revolutie van 1917 de bijbel voor de Russische keuken.
Eigenlijk was het veel meer dan een kookboek:
het gaf ook aanwijzingen voor het dekken van de tafel
en het bestieren van een huishouden in het algemeen.
Jelena Molochovets leefde helaas net lang genoeg
om de ondergang van haar levenswerk mee te maken.
Na revolutie van 1917 werd alles wat met de adel
of de gegoede burgerij te maken had, verboden.
De laatste Russische editie verscheen in de jaren twintig in Berlijn
en bevatte meer dan vierduizend recepten.
De Molochovets werd echter gekoesterd door de Russen
die voor de revolutie gevlucht waren en die aldus – in het buitenland –
de tradities van de Russische keuken wisten te bewaren.
Onmiddellijk na de val van het communisme in 1991
verscheen het boek van Molochovets weer op de Russische markt.
In 1995 bracht uitgeverij Jan
Mets te Amsterdam een Nederlandstalige editie uit.
De Revolutie van 1917 maakte niet alleen korte metten
met de bourgeoisie-invloeden op de Russische keuken.
Er kwam bovendien een verbod op religieuze uitingen als de vastenkalender.
Religieuze feestdagen werden afgeschaft.
De Russische gastronomie keerde terug naar de eenvoudige boerenkeuken,
die uiteraard gedurende de hele negentiende eeuw onder het gewone volk
was blijven bestaan.
De revolutie bracht schaarste en dikwijls regelrechte honger.
Toch lijkt de Russische keuken de zware tijd van het sovjetcommunisme
goed doorstaan te hebben.
Ook de invasie van westerse producten in de Russische winkels
na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie bleek van korte duur.
Al snel ontdekten de Russen dat de producten van eigen bodem
net zo lekker waren.
In de fastfoodketens die de laatste jaren in Rusland opkwamen,
worden steeds vaker traditionele Russische gerechten geserveerd
als pelmeni, bliny, pirogi (vleesbroodjes) en aardappels met zure room.

Zakoeski

De leukste Russische traditie vind ik dat de tafel al prachtig gedekt staat
voordat de gasten binnenkomen.
Die worden dan eerst getrakteerd op een glaasje ijskoude wodka
waarbij koude hapjes (zakoeski) geserveerd worden:
plakjes worst en augurk, koude salades van rauwe geraspte wortel of kool,
kaviaar op een geroosterd broodje, rauwe zalm en stukjes haring.
Daarbij altijd gewoon donker brood met roomboter.
Als de gasten dan een klein beetje teut zijn gaat iedereen aan tafel
en worden de warme gerechten geserveerd.
Dit is een groot verschil met de Nederlandse traditie:
in Rusland wordt flink gegeten bij de borrel.

Russen eten tweemaal per dag warm,
waarbij het middagmaal de belangrijkste maaltijd is.
Brood staat altijd op tafel, ook bij het warme eten.
Het lekkerste brood is het traditionele bruine brood Borodinski,
genoemd naar het dorpje Borodino, waar de Russen in 1812,
in een van de grootste veldslagen uit de Russische geschiedenis,
wonnen van Napoleon.
Borodinski-brood wordt, zoals het meeste Russische brood,
gemaakt van roggemeel (bij ons meestal tarwe),
maar de typische smaak komt van de melasse en de korianderzaadjes
die erin verwerkt worden.

De Russische keuken is gevormd door de geschiedenis,
de uitgestrektheid van het land
waardoor er vaak lange afstanden afgelegd moesten worden,
het koude klimaat waarin zware kost en boter en vet meer dan welkom zijn,
de lange winters die voorraden noodzakelijk maakten
en de economische omstandigheden.

Door de hele Russische geschiedenis zijn er
perioden van grote schaarste geweest.
Dit heeft de keuken erg economisch gemaakt:
er wordt niets weggegooid en alles wordt gebruikt.
Als Ira weer weggaat is alles wat ik ingekocht had in een gerecht verwerkt.

Prospekt is een uitgave van Bureau CROSS
en het Oost-Europa instituut van de Universiteit van Amsterdam.

Nabucco

Vandaag toch nog even op het web gezocht voor een recensie over de Openlucht Nabucco.

De Gelderlander schrijft er over:

De kop is veelbelovend, maar even verderop lees ik de volgende tekst:

De zang- en acteerprestaties van het Poolse ensemble
varixc3xabren ondertussen van matig tot slecht.
De regie komt echt uit de oude doos.
Hopeloos is de intonatie van Halina Fulara- Duda ( Abigaille).
Luigi Civillo overtuigt redelijk in de titelrol,
maar Mariano Brischetto ( Ismaele) klinkt te larmoyant.
Het fameuze Slavenkoor maakt gelukkig veel goed.

De volgende foto van Bert Beelen stond bij het artikel (wel druk, slecht weer).

Karelie/Karelia (15)



Most people I talk to about Karelia have no idea where this is.
To be honest, I didn’t know where it was up to a few months ago.

When we started to look for a holiday destination we went through
a number of travel brochures of Dutch travel organisations.
Djoser, Shoestring, Koning Aap etc.
These travel companies offer ‘active holidays’.
This means that you travel in a group,
mostly to places that are visited by backpackers.
The organisation Shoestring has contacts with local agencies
who are responsible for the hotel and transportation arrangements.
There’s a person going with the group to make sure all arragements are being kept.
It’s not a guide, in the places you visit you’re on your own.
So this type of holidays combine the efficiency and economy of scale
of group traveling with the freedom to go where you want as a backpacker.

Shoestring introduced in their holiday program 2005 ‘Karelie’
as an extention on a trip to St. Petersburg and Moskow.

The trouble was that they needed at least 6 people to participate on this trip.

As you can see from my notes I contacted Shoestring several times
but in the end there were no participants
(I called March 22nd, April 20th and May 11th.)
So we decided to have look on the internet.



On the internet we found a company called Nordic Travel.
So I wrote the following email to that organisation:


This is what their 2004 brochure looks like:


Now following is the same text as above but then in Dutch.



De tekst hierboven is dezelfde als hieronder maar dan in het Engels.

De meeste mensen die ik spreek over Karelia
hebben geen idee waar dat land ligt.
Eerlijk gezegd wist ik dat ook niet tot voor een paar maanden.

Toen we zo ver waren dat we onze vakantie gingen plannen,
hebben we een aantal gidsen van Nederlandse reisorganisaties doorgenomen.
Djoser, Shoestring, Koning Aap enz.
Deze reisorganisaties bieden ‘actieve’ vakanties aan.
Dat wil zeggen dat je in een groep reist, mestal naar bestemmingen die ook
door rugzaktoeristen vaak bezocht worden.
De organisatie Shoestring heeft contacten met locale agentschappen
die verantwoordelijk zijn voor de hotelarrangementen en het vervoer.
Er gaat een begeleider mee die er voor zorgt dat al die afspraken
ook correct worden uitgevoerd.
Die persoon is geen gids, in de plaatsen die je bezoekt
ben je op je zelf aangewezen.
Dit type vakanties combineert de efficientie en de voordelen van de schaalgrootte
van een groepsreis met de keuzevrijheid te gaan en staan waar je wil
van een rugzaktoerist.

Shoestring introduceerde in haar programma voor 2005
een ‘Karelia’-uitbreiding op de reis naar Sint Petersburg en Moskou.

Het probleem was dat ten minste 6 mensen moesten deelnemen aan de reis.

Zoals te zien is in mijn aantekeningen ben ik verschillende malen
met Shoestring in contact geweest
maar op het eind waren er geen deelnemers
(22 maart, 20 april en 11 mei heb ik zeker contact met hen gehad).
Daarom besloten we op het internet te gaan zoeken.

Op het internet vonden we een reisorganisatie met de naam Nordic Travel.

Die heb ik maar eens een email geschreven zoals hierboven te zien is.

Harley-dag Breda

Een sfeerimpressie:

Motoren waren er genoeg.Ook nog rond 18:00 uur toen wij door de stad liepen.Het ‘Kasteelplein’was nog druk bevolkt (detail, terwijl ik deze foto maakte speelde de band een nummer van Neil Young: Keep on rocking in the free world)De echte kenners herkennen in ndit werk het handschrift van de ‘Proeven van kunst’-kunstenaar Rene van der Heyden.Sommige mensen willen kost wat kost hun tatoeage laten zien. Een hoorn als stuur en een grote beker als, ja als wat eigenlijk ?We hebben het afgesloten met een Hoegaarden. Het weer was best goed en dan smaakt een Hoegaarden prima. Jammer alleen dat men alleen mag schenken in kleine, plastic glazen. Dat doet toch veel af van de smaak. De prijs was natuurlijk niet naar het formaat van het glas (naar beneden dus) aangepast. Deze twee glazen kostten 4 Euro 60 !

Opera in Breda !

Of het iets is weet ik niet.
Duur is het in ieder geval.
Maar de kernvraag is zal het ook mooi zijn ?
Donderdag aanstaande is Breda aan de beurt.

Laten we eens op onderzoek gaan: de eerste 15 pagina’s van Google, met als zoekterm ‘Nabucco’leveren veel sites op van ticketservice, Uitgidsen etc maar niet een recentie van de voorstelling die geweest is in Haarlem. Eindhoven, Nijmegen Breda en Apeldoorn volgen de komende week.

Feiten over de opera:

Libretto (verhaal) van Temistocle Solera, naar het ballet Nabucodonosor van Antonio Cortesi(1838) gebaseerd op een toneelstuk van Auguste Anicet-Bourgeois en Francis Conue (1836)

Lyrisch drama in 4 akten

Plaats en tijd: Jeruzalem en Babylon,578 v.Chr. Ten tijde van Nebukadnezar.

Premixc3xa8re: Milaan (Scala) op 09-03-1842.

Rolverdeling:

NABUCCO (Koning van Babylon) bariton
ISMAELE (neef Koning Jerusalem) tenor
ZACCARIA (hogepriester der Joden) bas
ABIGAILE (dochter van slavin en Nabucco) sopraan
FENENA (dochter Nabucco) sopraan
OPPERPRIESTER VAN BAxc3x84L bas
ABDALLO (oud off. Babilonisch leger) tenor
ANNA (zus van Zaccaria) sopraan

Akte I

In de tempel van Salomon.

Het joodse volk is hier verenigd, als laatste toevluchtsoord bij de belegering van Jeruzalem door Nabucco (Nebukadnezar).
Zij weeklagen in een groot openingskoor. Gli arredi festivi over de val van de stad die op handen is.
De hogepriester Zaccaria spreekt hen moed in. Aria. Sperate, o figli!
En herinnert hen eraan dat Jehovah hun voorouders ook uit Egypte verlost heeft.
Ooit heeft Fenena, dochter van de Babilonische Koning Nabucco Ismaele, de neef van Koning Zedekia uit Babilonische gevangenschap gered, toen haar jaloerse halfzuster Abigaile hem in de kerker had laten werpen.
Bij die gelegenheid zijn zij op elkaar verliefd geworden en Ismaele verklaart nu Fenena te zullen redden.
Plotseling echter verschijnt Abigaile, die als amazone de aanvoerdster is van een Babylonische legerschaar, met haar manschappen in de tempel.
Zij fluistert Ismaele toe dat zij hem nog steeds bemint en dat zij in staat is hem in ruil voor zijn liefde zijn leven en datvan zijn volk zal schenken.
Verontwaardigd wijst Ismaele dit voorstel van de hand.
De komst van de Babylonische koning wordt aangekondigd en even later rijdt Nabucco te paard de tempel binnen.
Zaccaria dreigt Fenena te zullen doden indien het allerheiligste geschonden zou worden.
Nabucco toont zich eerst toegevend, om daarna zijn woede des te krachtiger te laten voelen.
Groot ensemble, Tremin gl’insani.
Maar als Zaccaria Fenena wil doorsteken wordt hij door Ismaele tegengehouden.
Omdat zijn dochter nu buiten gevaar is beveelt Nabucco de vernieling van de tempel en de verbanning van de joden naar Babylonixc3xab.

Akte II

Eerste toneel.

Een zaal in het paleis van Nabucco in Babylon.
Nabucco zelf is afwezig en op een nieuwe veldtocht.
Hij heeft zijn dochter Fenena gedurende die tijd tot regentes aangesteld, tot woede van Abigaile.
Deze zingt een grote Aria. Anch’io dischiuso un giorno, uit een oud document, is zij te weten gekomen dat zij weliswaar een dochter van Nabucco is, maar dat haar moeder een slavin was waardoor zij tot die kaste behoort.
Dit nieuws maakt haar slechts meer vastberaden om aan de macht te komen, en zo nodig zelfs Nabucco te trotseren.
De hogepriester van Baal komt haar mededelen dat Fenena zich heeft bekeerd tot het Jodendom, en een besluit heeft uitgevaardigd om de Joden in vrijheid naar hun land te laten terugkeren.
Abigaile belooft hem dit plan te verijdelen. Zij verspreidt het nieuws dat Nabucco gesneuveld zou zijn.

Tweede toneel.

Een binnenplaats van het paleis.
Zaccaria komt binnen en zingt de Aria. Tu sul labbro dei veggente waaruit blijkt dat Fenena zich heeft bekeerd.
Hij gaat haar vertrekken in.
De levieten komen hier bijeen en stoten Ismaele uit hun midden omdat hij een landverrader is die de gegijzelde vijandin het leven gered heeft.
Koor met solo. Maledetto dal Signor.
Zaccaria komt echter met zijn zuster Anna uit Fenena’s vertrek en deelt mee dat zij nu ook een Jodin is, waardoor Ismaele ook geen verrader kan zijn.
Abigaile komt met de Baxc3xa4lpriesters en een menigte op en verlangt de kroon van Fenena.
Op hetzelfde ogenblik echter komt Nabucco tevoorschijn, grijpt de kroon, en zet deze op zijn eigen hoofd.
Ensemble. S’appressan gl’istanti.
In zijn overmoed verklaart Nabucco zichzelf tot een godheid en dwingt iedereen voor hem te knielen.
Een bliksemflits slaat hem de kroon van het hoofd en het blijkt dat Nabucco door de schok zijn verstand verloren heeft.
Aria. Chi mi toglie ilregio scettro.
Abigaile raapt de gevallen kroon op en drukt deze op haar eigen hoofd.

Akte III

Eerste toneel.

De troonzaal van het paleis.
Abigaile is een vorstin naar het hart van de Baxc3xa4lspriesters.
Hun opperpriester eist van haar dat zij alle Joden zal laten ombrengen.
Hiervoor heeft zij echter de machtiging van de krankzinnige Nabucco nodig.
Abdallo brengt hem bij haar, en in een duet: Donna, chi sei?, probeert zij hem ertoe te bewegen zijn handtekening onder dit decreet te plaatsen.
Nabucco doet dit maar ontdekt daarna dat hij hiermee ook het doodvonnis van zijn dochter Fenena heeft getekend.
Als Abigaile hem eraan herinnert dat zijzelf eveneens een dochter van hem is, gooit hij haar, haar afkomst voor de voeten.
Abigaile echter, verscheurt voor zijn ogen het document dat daar als bewijs voor kan dienen. Vergeefs smeekt Nabucco in het duet: Deb perdona, deb perdona, Fenena’s leven te sparen.
Hij wordt op last van Abigaile gevangen gezet.

Tweede toneel.

Aan de oever van de Eufraat.
De verbannen Joden bezingen in het beroemde koor: Va pensiero sull’ Ali dorate, de heimwee naar hun vaderland.
Zaccaria spreekt hen moed in en voorspelt de vernietiging van Babylon, Aria: Del futuro nel buio discerne.

Akte IV

Eerste toneel.

Het vertrek waarin Nabucco gevangen gehouden wordt.
Zijn verstand begint terug te komen en hij realiseert zich dat hij gevangen is.
Buiten hoort hij het volk de naam van Fenena uitroepen, maar zijn hoop dat zij hem te hulp zal komen wordt de bodem ingeslagen als hij hoort hoe men haar dood verlangt.
In zijn wanhoop wendt hij zich nu tot de God der Hebreexc3xabrs en doet hij de gelofte zich tot hem te bekeren indien hij voor redding zou zorgen.
Dio di Giuda !. Zijn gebed wordt verhoord en de trouwe Abdallo komt hem bevrijden.
Aria: O prodi miei, seguitemi.

Tweede toneel.

De binnenplaats van het paleis.
De ter dood veroordeelde Joden worden binnengeleid en Fenena zingt een laatste gebed: Oh, dischiuso xc3xa8 il firmamento.
Nabucco komt met zijn getrouwen op en redt hen. Koor en ensemble: Immenso Jehovah.
Het afgodsbeeld van Baxc3xa4l valt in stukken uiteen.
Abigaile, getroffen door wroeging neemt vergif in en smeekt stervend om vergiffenis van haar zonden.
De opera eindigt met de verklaring van Zaccaria dat Nabucco verder als dienaar van Jehovah zal regeren.

Beschouwing:

Meestal zijn eerstelingen niet het beste van een oeuvre.
Welnu, bij Giuseppe Verdi was dat anders. Nabucco (1842) werd meteen als meesterwerk herkend.
Het verhaal over vrijheid, liefde, politieke manipulatie en drama vond grote weerklank.
Het Slavenkoor droeg vervolgens nog eens extra bij aan een welhaast eeuwige popularite
it.
Verdi’s muziek wordt van begin af aan gekenmerkt door het accent op het menselijke, in plaats van op het dik-theatrale.
Nabucco is van die constatering het ondersteunende voorbeeld.

Interessante links:

= een verhaal in het NRC in het Verdi-jaar, klik hier
= achtergronden bij de opera in het kader van Opera in Ahoy.

Karelie/Karelia (14)



Al het materiaal is nu verzameld
en nu kan ik dan echt aan mijn reisverslag beginnen.
We zijn inmiddels al weer twee weken terug maar ik ga nu echt van start.
De volgende foto toont het grootste deel van mijn materiaal.
Het meeste hiervan zal, verdeeld over meerdere web logs, te zien zijn.