Vlinder

De coronafilm van afgelopen weekend was Papillon.
Een film met een hoge waardering (8 op IMDB) die
ik niet goed kan verklaren.
Het was jaren geleden dat ik de film nog heb gezien en
toen vond ik de film ook niet zo bijzonder.

PapillonSteveMcQueenDustinHoffman

Papillon met in de hoofdrollen Steve McQueen en Dustin Hoffman. 1973.


Het is niet dat de film slecht is, maar de film is traag
en onduidelijk is wat de regisseur wil uitdragen met de film.
De film deed me wel denken aan concentratiekamp Tarrafal op
Santiago, een van de Kaapverdiaanse eilanden.

***

Coronafilm: The Departed

TheDepartedLeonardoDiCaprioMattDamonJackNicholsonMartinScorcese

De afgelopen weken was de film op de Nederlandse televisie maar wij keken deze knap geschreven film op DVD. De regisseur is Martin Scorsese.


De hoofdrolspelers in deze knap geconstrueerde film zijn onder andere
Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Jack Nicholson.
Daarnaast zien we bijvoorbeeld nog Martin Sheen.
Verantwoordelijk voor het script is William Monahan. Die schreef dit
op basis van een verhaal dat eerder geschreven was door Alan Mak
en Felix Chong. Die heren ken ik allemaal niet maar wat hier zo knap is,
is dat de film vanuit meerdere perspectieven verstrengeld is, maar
dat het niet als gemaakt of kunstmatig overkomt.
Dat is knap.

De film leverde vier Oscars op:

Best Motion Picture of the Year: Graham King
Best Achievement in Directing: Martin Scorsese
Best Writing, Adapted Screenplay: William Monahan
Best Achievement in Film Editing: Thelma Schoonmaker

Graham King zegt natuurlijk niemand iets.
Thelma Schoonmaker ken ik ook niet maar voor een Algerijnse
heeft ze een erg Nederlandse achternaam.

****

Copperfield

ThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

The personal history of David Copperfield, gemaakt door regisseur Armando Iannucci met in de belangrijkste rollen Dev Patel, Hugh Laurie en Tilda Swinton.


Misschien is dit geen sensationele film maar ik vond hem
wel speciaal. Bijvoorbeeld omdat voor het eerst sinds
het begin van de coronacrisis, ik op een min of meer
normale manier, naar een bioscoop ben geweest.
Okay, het theater was nog steeds kaal en ongezellig maar
ik werd deze keer niet gevraagd in de verste uithoek
van rij 1 te gaan zitten.
Gewoon een plaats op de 3e of 4e rij van achter, op een stoel
ongeveer midden voor het scherm.
Met 15 toeschouwers moet dat ook kunnen, lijkt me.

DevPatelInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Dev Patel in The personal history of David Copperfield.


De verhaallijn vond ik goed gevonden.
Misschien niet super origineel maar Iannucci maakt
Copperfield een echt alter ego van Charles Dickens.
De film is echt een ode aan het schrijven, aan het boek.

HughLaurieInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Net als de mooi ingevulde rol van Wilkins Micawber, is de rol van Mr Dick prachtig ingevuld door Hugh Laurie.


Maar wat ook opvalt, is dat een behoorlijk aantal rollen
ingevuld wordt door niet-blanke acteurs.
In Hollywood wordt met veel lawaai een protocol opgesteld
rond diversiteit, dat er wel goed uit ziet,
maar waarvan je als potentiële Oscar-winnaar maar een
zeer beperkt deel van in je film hoeft op te nemen.

In ‘The personal history of David Copperfield’ worden gewoon
veel rollen ingevuld door gekleurde acteurs.
Dat werkte prima!

RosalindEleazarThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Rosalind Eleazar in de rol van Agnes in The personal history of David Copperfield.


****

Pulp fiction

Als je de Wikipedia-pagina over deze film leest
snap je waarom deze film als een soort van bulldozer over
de kijker heen gaat.
De film zit heel goed in elkaar.
Het is een soort van raamvertelling waarin zich allerlei
criminele belevenissen ontrollen met slimme teksten
en allerlei details die allemaal een betekenis (kunnen) hebben
maar die je gelukkig niet allemaal bij de eerste keer kijken
hoeft door te hebben.
Een genot.

PulpfictionQuentinTarantinoJohnTravoltaSamuelLJacksonBruceWillis

Pulp fiction uit 1994. De films van Quentin Tarantino zijn altijd de moeite waard maar dit is wel zijn beste tot nu toe.


*****

Gezien: Oliver Twist

Je moet maar durven.
De verfilming van het boek Oliver Twist uit 1948 is legendarisch:
regisseur David Lean met in de hoofdrol Alec Guinness.

AlecGuinnessInOliverTwist1948

De vertolking door Alec Guinness van de rol van Fagin was controversieel.


Toch kwam Roman Polanski in 2005 met zijn versie:
in kleur en met een einde zoals in het boek.
Ben Kingsley heeft lef en houdt zich goed staande.

RomanPolanskiOliverTwistBenKingsley

Oliver Twist van regisseur Roman Polanski. Fagin wordt hier gespeeld door Ben Kingsley.


Ik zie Alec Guinness graag spelen, het spel van Robert Newton
levert een engere Bill Sikes op en zijn hond Bull’s-eye
is een betere vondst.
Francis L. Sullivan is een beter Mr. Bumble.
David Lean speelt ‘Please, sir, I want some more.’ beter uit.
Mijn voorkeur is dus duidelijk maar dat wil niet zeggen
dat de versie van Roman Polanski geen goede film is.
Met veel plezier naar gekeken.

***

De inspiratie voor Indiana Jones

Dat zou Spielberg gezegd hebben over Humphrey Bogart
in zijn rol van Dobbs in The Treasure of the Sierra Madre.
Hoofdrol Humphrey Bogart, regie John Huston.
De vader van John Huston (Walter Huston) speelde ook in
deze film en won één van de drie Oscars voor deze film.

Best Actor in a Supporting Role: Walter Huston
Best Director: John Huston
Best Writing, Screenplay: John Huston

TheTreadureOfTheSierraMadreHumphreyBogartJohnHuston

De film uit 1948 is nog steeds goed aan te zien. The Treasure of the Sierra Madre.


****

Superfilm!

LaDolceVitaFredericoFelliniMarcelloMastroianniAnitaEkberg

La Dolce Vita van regisseur Frederico Fellini met in de hoofdrollen Marcello Mastroianni en Anita Ekberg.


De film is zo fantastisch omdat hij heel ontspannen het verhaal
vertelt van een jonge man in een stad.
Niet zo maar een man en niet zomaar een stad.
Maar het schijnbaar natuurlijke en logische verloop is niet
oppervlakkig. Het snijdt heel veel thema’s aan waarbij je,
zoals bij ieder goed kunstwerk, als toeschouwer je eigen
krenten uit de pap kunt halen.

*****

Op niet iedere film ben ik trots

RedBruceWillisMorganFreemanJohnMalkovichHelenMirren

Red met Bruce Willis, Morgan Freeman, John Malkovich en Helen Mirren.


Het doet geen pijn om er naar te kijken.
Maar de film gaat nergens over.
De doos en de 2 DVD’s zijn nog het meest interessant.
De doos heb ik hierboven een beetje aangepast.
Er zitten namelijk 2 DVD’s in maar nummer 2 staat
vol met previews voor andere vechtfilms.
Die toelichting heb ik digitaal van de doos verwijderd.
Beetje zonde van de grondstoffen.

**

Der Untergang

Langzaam maar zeker raken we door mijn verzameling
films op DVD heen.
Afgelopen weekend zagen we nog Der Untergang.

Een film gebaseerd op de herinneringen van een secretaresse
van Hitler (Traudl Junge) die aanwezig was tijdens de
laatste dagen in de bunker in Berlijn.

Op IMDB staat oa de volgende samenvatting van de film:

With the fall of Germany imminent, 24 year old, Traudl Junge had just become personal secretary of the Führer, Adolf Hitler. This film recreates from Ms Junge’s recollections, the final 2 weeks of the ‘thousand year’ Third Reich, beginning 20 April, 1945, the day of Hitler’s 56th birthday. Spent primarily in the Führer bunker, she and many of the leaders of the Nazi party were taking refuge from the siege of Berlin. As the situation became ever more desperate, the more anguished and seemingly out of touch with reality their actions became.

DerUntergangBrunaGanz

Der Untergang (of volgens de Engelstalige titel ‘Downfall’) is een film uit 2004. Hoofdrol is Bruno Ganz. De vertolking van de rol van Hitler en de film maken indruk.


****

And the Oscar goes to Michael Curtiz, Humphrey Bogart and one for Claude Rains

Afgelopen weekend zagen we twee films.
De eerste won meerdere Oscars en is gemaakt in 1942.

CasablancaMichaelCurtizHumphreyBogartIngredBergmanClaudeRainsPeterLorre

Casablanca onder regie van Michael Curtiz met in de belangrijke rollen Humphrey Bogart, Ingrid Bergman, Claude Rains, Peter Lorre en Dooley Wilson (als de zanger en pianist Sam).


Het verhaal is eigenlijk eenvoudig.
De nazi’s zijn overduidelijk de slechteriken.
Wat prachtig is aan de film, zijn de mooie zwart/wit
close-ups, vooral aan het eind van de film.

Bogart en Bergman zijn fantastisch om te zien.
Play it again, Sam
(de tekst die iedereen kent maar die niet in de film voorkomt).

*****

Eerste bioscoopbezoek sinds maanden

IMG_3302ChasseBredaIkBlijfOnbezet

Chassé, Breda: Ik blijf onbezet. Wat mij betreft blijft dat ook nog een tijdje zo want ik zie me niet snel terug gaan onder dit regime.


In de Nederlandse theaters, toneel, film, opera.
Maakt niet zo veel uit.
Net als in musea, de horeca is beroerd.
Dus in coronatijd slaagt men er in om een bezoek aan
een film te laten lijken op een bezoek aan een mortuarium.

Alles wat de omgeving wat aangenamer zou kunnen maken
was weg: geen filmposters, geen tafeltjes met stoeltjes,
de verlichting vooral uit en geen aanspraak doen op
de intelligentie van de bezoekers.

Daar waar op de markt, de klanten zelf hun weg moeten zoeken
om contacten zoveel mogelijk te vermijden,
begint je bezoek aan een filmtheater met een vragenlijst
met 7 vragen waar natuurlijk niemand ‘Ja’ op antwoordt
(Ja, ik heb koorts, ben verkouden, er is bij mij corona
vastgesteld vorige week, enz).
Personeel in zwart en droevig gestemd.
Dus gastvrij en opbeurend. Nee, niet echt.

Gaat u daar maar zitten (uiterste stoel tegen de muur op
een rij zo dicht mogelijk tegen het scherm).
Ja, gaat u maar staan en volgt u de speciale route om er voor te
zorgen dat u niemand tegen komt
(als kleuters op de eerste dag naar school).

Inderdaad kwam ik niemand tegen.
Het hele theater was leeg gemaakt voor de 20 bezoekers.
Overigens zijn dat net zoveel bezoekers als voor corona maar toen
met minder personeel, minder speciale voorzieningen en spatborden.
Oh ja, het was toen wel gezellig met meer films tegelijk.

IMG_3301LaVeriteCatherineDeneuveJulietteBinocheEthanHawke

De film La Verité was dan wel weer goed. Catherine Deneuve was top.


Grappig aan de film is dat er gespeeld wordt met dat wat
Catherine Deneuve in werkelijkheid is: een oudere actrice.
Het personage van deze oudere actrice zegt in de film ergens
dat alle goede actrices te herkennen zijn aan hun naam:
voornaam en achternaam beginnen volgens haar met dezelfde letter.
Catherine Deneuve noemt er dan een hele reeks.

Iemand anders noemt dan Brigitte Bardot omdat die in het lijstje
niet voorkomt.
Maar die wuift het personage van Catherine Deneuve dan weer weg.

Natuurlijk is dat ook niet het geval bij Catherine Deneuve zelf.

Feit is dat er nog een andere film is gemaakt in het verleden
met als titel ‘La Verité’. Hoofdrol: Brigitte Bardot. 1960.

****

The Manchurian Candidate

Een remake van een film met Frank Sinatra, Janet Leigh en
Angela Lansbury (1962).
Nu met Jonathan Demme als de regisseur en Meryl Streep
en Denzel Washington in de hoofdrollen.

TheManchurianCandidateMerelStreepDenzelWashingtonJonathanDemme

The Manchurian Candidate uit 2004.


Films met futuristische elementen lopen de kans ongeloofwaardig
te zijn. In het algemeen is dat de balanceer act die wordt
gerealiseerd bij een toneelstuk of film.
Daar waar bijvoorbeeld Star Wars er goed in slaagt om een overtuigend
verhaal weg te zetten, wil het hier maar niet lukken.
Aan de acteurs ligt het niet.
Maar de film overtuigt niet.

Verboden film? Caesar and Cleopatra

In deze tijd van corona, een tijd van afstand houden van elkaar
kijken we in het weekend een aantal films.
Ze zijn lang geleden al gekocht en sommige heb ik al heel lang niet
meer gezien.
Dit weekend hebben we het kijken naar “Caesar and Cleopatra” afgerond.
Wat is dat voor film?

CaesarAndCleopatraVivienLeighClaudeRainsCecilParker

Caesar and Cleopatra is een film van de Rank en is gemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. De belangrijkste rollen zijn van Vivien Leigh als Cleopatra, Claude Rains als Caesar en Cecil Parker als ‘een Brit’. De laatste rol vind ik dolkomisch. Hij komt niet zo vaak in beeld maar ik kan niet anders dan aan Obelix denken. Maar dan met een wat stug Brits taalgebruik en wat trekjes van Obelix zoals tegen het verbod in toch meedoen aan de strijd.


De tekst op de DVD lijkt geschreven door iemand die niet zo heel
goed geïnformeerd is (de DVD is uit 2001):

Deze klassieker is Vivien Leigh op het lijf geschreven.
Na eerder te hebben geschitterd om “Gone with the Wind”
bewijst zij het opnieuw in deze Shakespeare rolprent “Ceasar and Cleopatra”.
Spektakel en decors zoals tegenwoordig nog maar in een enkele speelfilm (The Gladiator) voorkomt.

Ik wil in het midden laten of dit de rol van haar leven was maar
de uitdrukking ‘op het lijf geschreven’ zou ik niet gebruikt hebben
als ik weet dat Vivien Leigh een miskraam krijgt tijdens de opnames
van de film. Er werd gezegd dat dit kwam door de capriolen die Leigh
moest uithalen voor de film.

Of Leigh schittert in ‘Gone with the Wind’ laat ik ook in het midden.
De film geeft een tijdsbeeld maar als je naar de film kijkt
alsof je naar een liefdesdrama kijkt, ja dan kun misschien beweren
dat ze schittert.
Maar naar ‘Gone with the Wind’ mogen we sinds deze week niet meer
kijken. Gelukkig heb ik die film ook nog ergens op DVD liggen.
Kunst of cultuur uit het verleden vernietigen, verandert het verleden niet.

Het spektakel valt in de film nogal tegen. De Sfinx die in het begin
van de film een rol speelt is nogal klein, een beetje gedrongen.
Maar de film is onder moeilijke omstandigheden gemaakt.
Neemt niet weg dat de gedragen taal voor ons al behoorlijk
vervelend begint te worden.
Toen mocht je dat waarschijnlijk niet zeggen want het verhaal
was een bewerking door Bernard Shaw (Nobelprijs voor literatuur in 1925).
Een verwerking van Shakespeare.
Liz Taylor vond ik beter in Cleopatra.

***

The Last Emporer

TheLastEmperorPuYiBernardoBertolucciPeterO'TooleOscarVittorioStoraroRyuichiSakamotoDavidByrneCongSu

Iedere keer als ik deze film zie denk ik: de film is beter dan ik dacht.


Toegegeven, ik zie graag films van Bernardo Bertolucci.
Daarnaast heb ik ooit een hele dag rondgezworven in de Verboden Stad.
Het knappe is dat de film al dat exotische geeft wat je verwacht
van een film over The Forbidden City maar tegelijk een indruk van het
leven geeft van een tragische figuur: Puyi.
Hij kan er niets aan doen dat hij keizer van China wordt en op 12 februari 1912
werd hij gedwongen afstand te doen van de troon.
Een verwend kereltje.
Eigenlijk is het keizerschap voor hem een gevangenis. Het echte leven vindt
buiten de muren plaats. Op het moment dat hij keizer wordt
stelt het keizerrijk al niets meer voor: anderen maken de dienst uit.
Maar die wereld, daar in het voor ons verre oosten, daar hebben wij
weinig beeld bij. We hebben geen idee wat zich daar afspeelde en
wat de rol van Japan daarbij was.
Om nog maar te zwijgen over de Communistische Partij en Mao.
Daar geeft Bertolucci ook maar wat hints van, niet meer.
Maar het is geen biografie, het is een film.
Die is erg geslaagd.
De muziek van Ryuichi Sakamoto, David Byrne en Cong Su verdient
extra vermelding.

****

Around the world in 80 days

Een film barstensvol met sterren tegen een exotische
achtergrond van een veranderende wereld.
Vol met clichés over landen, maar prettig entertainment.

AroundTheWorldIn80DaysDavidNivenCantinflasShirleyMacLaineCharlesBoyerCharlesCoburnNoëlCowardMarleneDietrichFernandelJohnGielgudTrevorHowardBusterKeatonPeterLorreRobertMorleyFrankSinatraRedSkelton

Een selectie uit de sterren: David Niven, Cantinflas, Shirley MacLaine, Charles Boyer, Charles Coburn, Noël Coward, Marlene Dietrich, Fernandel, John Gielgud, Trevor Howard, Buster Keaton, Peter Lorre, Robert Morley, Frank Sinatra, Red Skelton.


MarleneDietrichDavidNivenFrankSinatraAroundTheWorldIn80Days1956

Een geposeerde foto met David Niven, Marlene Dietrich en Frank Sinatra. De film is uit 1956 en bijna helemaal in studio’s opgenomen.


Inglourious Basterds

Quentin Tarantino maakte een aantal jaren geleden (2009) de film
Inglourious Basterds met Brad Pitt in de hoofdrol.
Een combinatie van muziek die hij mooi en passend vindt
met een beeldvoering die bij vlagen gebaseerd is op
het camerawerk uit de spaghetti-western, met een ‘zo had het
ook kunnen lopen’- en ”zo was het werkelijk’-verhaal.

Het resultaat: geen Pulp Fiction.
Waar Pulp Fiction vlijmscherp is, de acteurs heel goed en de
tekst briljant is, het tempo hoog ligt en het onderwerp zich
uitstekend leent voor de insteek die Tarantino koos,
zo anders is Inglourious Basterds.

Het onderwerp is misschien te gevoelig voor de Tarantino-aanpak.
De tekst komt nergens op het niveau van Pulp Fiction en
dat is ook het geval met de muziek.
Het camerawerk, in het begin van de film het eerbetoon aan Sergio Leone,
is sterk maar in latere hoofdstukken ontbreekt bijzonder camerawerk.
Brad Pitt is redelijk.

IMG_3189QuentinTarantinoIngloriousBasterdsBradPitt

Inglourious Basterds van Quentin Tarantino met Brad Pitt.


***

Gezien: The man who shot Liberty Valance

JohnFordJohnWayneJamesStewartVeraMilesLeeMarvinTheManWhoShotLibertyValance

Regisseur John Ford met John Wayne, James Stewart, Vera Miles, Lee Marvin, John Carradine en Lee Van Cleef in The Man who shot Liberty Valance.


Het leuke aan de corona crisis is dat je nu zo vaak je wilt
naar goede films kunt kijken.
Deze zwart/wit film uit 1962 is een topper.
Een ‘oude’ western, nou….niet zo heel oud.
Kijk eens naar wat Wikipedia als achtergrond heeft bij de film.

Wikipedia schrijft over de film:

The man who shot Liberty Valance wordt gezien als een van de beste films van regisseur John Ford. De film zelf vormt de verbinding tussen de klassieke western van de jaren veertig en de gewelddadige spaghettiwestern van de jaren zestig, Ford en John Wayne maakten in de eerstgenoemde periodes westerns waarin heroïsche blanke cowboys, gedreven door een zucht naar avontuur, de indianen verdreven en de beschaving brachten. Sergio Leone was in jaren zestig verantwoordelijk voor een aantal westerns waaruit elke moraal leek verdwenen en het bloederige geweld als tomatensaus van het doek spatte. In 1960 had een western als The Magnificent Seven al laten zien dat de tijd van de gewetensvolle gunslinger tanende was. A Fistful of Dollars van Leone zou in 1964 het Westen voorgoed van zijn onschuld beroven. ‘The man who shot Liberty Valance balanceert tussen twee tijdperken. Goed en kwaad zijn nog te onderscheiden, maar het is al minder duidelijk wie nu goed en wie kwaad is. Alleen al de namen van Liberty Valance en Ransom Stoddard doen vermoeden dat Ford de draak steekt met zijn eigen genre. Liberty betekent ‘vrijheid’, en Ransom ‘losgeld’. Het is alsof Stoddard losgeld betaalt voor de vrijheid van zijn stad. Hoewel John Wayne zijn personage Doniphon nog altijd speelt als de oude vertrouwde cowboy, de ruwe bolster, blanke pit, is duidelijk dat hij niet langer past in het Westen. Hij is afgedankt, zijn vriendin heeft hem verlaten en de eer om Valance te hebben doodgeschoten gaat naar de man die hij eigenlijk veracht. Zijn rol is uitgespeeld. Het tijdperk van de politicus is aangebroken. Shinbone groeit uit tot een moderne stad met scholen en winkels en de bandieten zijn net als de veeboeren verdwenen. Het karakter van de film is al een stuk pessimistischer en meer duister dan eerdere Ford-Westerns.

JamesStewartAndJohnWayneTheManWhoShotLibertyValance1962

James Stewart en John Wayne.


Tijdens het zien van de film moest ik steeds stilstaan bij de naam Liberty.
Liberty is in de film het kwaad en niet de vrijheid.
Wikipedia spreekt daar ook over.
Goed om te zien, deze film.

****

Gezien: The Insider

The Insider, een film van regisseur Michael Mann
met in de hoofdrollen Al Pacino en Russel Crowe.
Al Pacino zie ik graag in een film, Russel Crowe af en toe.
Deze film wordt echt ‘gemaakt’ door Michael Mann,
scenarioschrijver voor 4 afleveringen van Starsky and Hutch.
Schreef ook aan het scenario van Miami Vice, de televisieserie
die hij produceerde.
De film is echt mooi gemaakt met veel oog voor detail.

IMG_3115MichaelMannAlPacinoRussellCroweTheInsider

Michael Mann, Al Pacino en Russell Crowe werken samen aan The Insider. Andere acteurs: Christopher Plummer en Michael Gambon.


****

Lawrence of Arabia

IMG_3031LawrenceOfArabiaDavidLeanPeterOTooleOmarSharifRobertBoltMauriceJarreAlecGuinniss

Een van de beste films ooit. Op vele vlakken: acteerwerk, schrijver, filmer enz. Deze versie bevat scene’s die niet in de bioscoop werden gezien bij de initiële screening. Ik twijfel of van de extra film het geheel beter geworden is.


Over deze superfilm schreef ik al eerder.
Deze is echt buitencategorie.

De acteurs (Alex Guinness, Anthony Quinn) zijn super.
Het script is geweldig goed. Kijk eens naar de scene met Arthur Kennedy
en Alec Guinness over het wel of niet achterlaten van gewonden.
(T.E. Lawrence en Robert Bolt met Michael Wilson)
De regisseur, denk maar aan de shots in de woestijn.

*****

De film van afgelopen weekend

DoctorZhivagoDavidLeanAlecGuinnisOmarSharifRodSteigerGeraldineChaplinJulieChristieBorisPasternakMauriceJarre

Doctor Zhivago, een absolute topfilm!


Het is een typische film van David Lean.
Kijk naar de film en let goed op de kleuren en zijn spel
met hints. Niet vergeten: het camerawerk.

De film hangt aan elkaar van ontmoetingen.

Ontmoetingen in steeds andere mate van ‘vertrouwdheid’ tussen de personages.
Zo ontmoet Zhivago in het begin van de film Lara, alleen weten ze dat
niet van elkaar. Ze raken elkaar bijna aan.
Maar bij Lean springen dan de vonken al letterlijk over.

Even later ontmoeten ze elkaar weer. Deze keer is Zhivago zich bewust
van de ontmoeting. Maar Lara heeft daar nog geen weet van.

Weer even later ontmoeten ze elkaar weer. De actie ligt bij Lara.
Ondanks dat de actie bij haar ligt is ze zich nog niet bewust
van het bestaan van Zhivago.

Bij de ontmoeting aan het front is dat anders.
Maar de reeks is nog niet af.
De verteller weet niet of de laatste ontmoeting echt plaatsgevonden heeft.
Maar het had goed kunnen gebeuren.

Het afscheid aan het front wordt door kleur verbonden
met de latere ontmoeting achter de Oeral:
het geel van de zonnebloemen met de vallende blaadjes en
het geel van de veldbloemen in Yuriyatin.

Daartussen doen zich nog allerlei andere, soms niet minder
belangrijke ontmoetingen voor. We leren een hoop van
Rusland en de Eerste Wereldoorlog en het Communisme.

David Lean is de regisseur.
De acteurs zijn onder andere Alec Guinness, Omar Sharif, Rod Steiger,
Geraldine Chaplin, Julie Christie, Tom Courtenay, Ralph Richardson en Klaus Kinski.
Het boek waarop de film is gebaseerd is geschreven door Boris Pasternak.
De muziek van de film, met het bekende thema, is van Maurice Jarre
(en er is een stuk van Sergei Rachmaninoff te horen en de Internationale).

De jonge Zhivago lijkt zo op Omar Sharif omdat het zijn zoon is.

*****