Nog een coronafilm: The Sheltering Sky

BernardoBertolucciTheShelteringSkyDebraWingerJohnMalkovich

Bernardo Bertolucci maakte de film The Sheltering Sky in 1990 met in de hoofdrollen Debra Winger en John Malkovich naar een boek van Paul Bowles.


Een Amerikaans stel gaat op reis om via nieuwe ervaringen
hun relatie een zet in de rug te geven.
Wat mislukt.
Maar de beelden zijn soms prachtig.
De titel vind ik ook schitterend.

***

Black lives matter in 1962

Een coronafilm uit 1962 blijkt een black lives matter film
avant la lettre te zijn.
Gregory Peck speelt een advocaat in het zuiden van de
Verenigde Staten waar hij een zwarte man verdedigt die
ten onrechte wordt beschuldigd.
De productie is van Alan J. Pakula.
Niet iedereen was bij de ontvangst blij met het einde
van de film. Maar die is juist sterk.
Zonder het einde is de film te rechtlijnig: goede blanke
man verdedigt zwarte man in een blanke gemeenschap.
In de samenvatting van de film op een film website lees je bijvoorbeeld:

Atticus Finch, a lawyer in the Depression-era South, defends a black man against an undeserved rape charge, and his children against prejudice.

Het einde van de film dwingt diezelfde advocaat om
compassie te hebben met een naar binnen gekeerde, kinderlijke,
blanke, volwassen man.
Daardoor gaat de film niet alleen over racisme maar ook over
nep nieuws en vooroordelen.

Het boek waarop de film is gebaseerd is van Harper Lee
die won in 1961 met dit boek de Pulitzerprijs.
Gregory Peck won de Oscar voor Best Actor in a Leading Role.
In totaal kreeg de film 3 Oscars.
De rol van de kinderlijke man werd gespeeld door Robert Duvall.
En hoe!

Een ‘mockingbird’ is een vogel met de naam Mimus polyglottos
of in de Nederlandse vertaling spotlijster.
Dat is een beetje vreemde vertaling. Want de vogel spot niet
zo zeer met andere vogels, hij imiteert hen.
In de film komt dat terug als de vogel als voorbeeld genomen wordt
van iets dat je nooit zult doden omdat hij niets en niemand kwaad
doet en alleen plezier geeft aan anderen.

AlanJPakulaToKillAMockingbird1962HarperLeeGregoryPeckRobertDuvall

To kill a Mockingbird uit 1962 naar het boek van Harper Lee met in de hoofdrollen onder andere Gregory Peck en Robert Duvall.


Het was al even geleden dat je iets van een coronafilm voorbij
zag komen op mijn blog.
Dat komt omdat we net begonnen zijn aan de The Sopranos.
Dat gaat even duren.

Coronafilm: Munich

Deze film uit 2005 is gemaakt door Steven Spielberg en een van
de acteurs is Geoffrey Rush. Daarmee is het meeste wel gezegd.
De film is niet echt goed.
Centrale vraag in de film is: is dit wraak of rechtvaardigheid?
Maar veel mensen kijken waarschijnlijk naar de film als een actiefilm
met veel geweld.
Alle films van Spielberg heb ik niet gezien maar dit is de minste
film van de films die ik van hem gezien heb.

Andere acteurs zijn Eric Bana en Daniel Craig.
Daniel Craig valt niet op.

StevenSpielbergMunich

Munich, geregisseerd door Steven Spielberg met als acteurs onder andere Geoffrey Rush en Eric Bana.


**

Humorvolle tijdmachine

Dat is Black Adder.
Een viertal series rond een aantal komische talenten:
Rowan Atkinson, Tony Robinson, Tom McInnerny,
Miranda Richardson, Stephan Frey en Hugh Laurie.
In de Engelse traditie van humoristische sketches.
Met applausmachine op de achtergrond en een goede tune
reizen we door de tijd.

IMG_4219BlackadderEersteSerie

Rowan Atkinson als Edmund, hertog van Edinburgh (alias Blackadder). In deze serie doet Rik Mayall (The Young Ones) ook mee.


We verblijven zes afleveringen in de donkere Middeleeuwen.
Dan naar het Engeland van 1558 – 1603.

IMG_4218BlackadderTweedeSerie

Nu spreken we van Lord Edmund.


IMG_4217BlackadderDerdeSerie

In de afleveringen die zich afspelen in het Engeland van 1760 – 1815 zien we Edmund Blackadder als de butler van de Regent.


IMG_4216BlackadderVierdeSerie

Ten tijde van grote oorlog zien we Kapitein Edmund Blackadder in de loopgraven. The Western Front in 1917.


Alles wordt belachelijk gemaakt en Edmund probeert slimmer
te zijn dan alle andere spelers.
Steeds dezelfde acteurs in bijna dezelfde rol maar steeds weer
in een ander tijdsgewricht. Soms met fysieke grappen zoals
de uitvinding om een muis te vangen, dan weer een running gag
met de naam ‘Darling’ dat natuurlijk allerlei voor de hand
liggende grappen oplevert. Maar toch grappig zijn.
Edmund kiest ook steeds weer verkeerd en komt dan in grote
problemen waarvoor Baldrick (Tony Robinson) een ‘cunning plan’ heeft.
We hebben er heel wat avonden (bijna 5 uur) met
veel plezier naar gekeken.

IMG_4220TheVompleteBlackadderAll4Series


Coronafilm: Kaos

In de coronatijd kijken we in het weekend samen een film.
De afgelopen weken heb je er hier niet veel over kunnen lezen
omdat we een box met Dvd’s aan het bekijken zijn.
Vanavond de laatste delen vermoed ik.

Maar daar gaat deze film niet over.
De film is van de gebroeders Taviani: Paolo Taviani en Vittorio Taviani.
Als basis voor het verhaal dienen een viertal korte verhalen
van Luigi Pirandello, een Italiaanse Nobelprijs winnaar.

De verhalen (De andere zoon, Maanziek, De kruik, Requiem en
Gesprek met mijn moeder, kan ik het best vergelijken met parabels.
De verhalen gaan over hele fundamentele vragen: waarom hou je meer
van die zoon dan van de ander, tot waar gaat trouw,
hoe bepaal je schuld, wat is recht en rechtvaardigheid.
Antwoorden geven de verhalen niet, die zijn aan de kijker.
Dat allemaal in een ruw landschap van Sicilië van
kort na 1900.

Je denkt aan oerverhalen als de bijbel, ramayana, koran,
bhagavad gita, de Griekse mythen enzovoort.
Eigenlijk is er maar een ding op aan te merken, hoewel dat
ook als een sterk punt kan worden uitgelegd: het tempo van
de film is laag.

KaosGebroedersPaoloEnVittorioTaviani

De film Kaos uit 1984 van Paolo en Vittorio Taviani.


***

Vlinder

De coronafilm van afgelopen weekend was Papillon.
Een film met een hoge waardering (8 op IMDB) die
ik niet goed kan verklaren.
Het was jaren geleden dat ik de film nog heb gezien en
toen vond ik de film ook niet zo bijzonder.

PapillonSteveMcQueenDustinHoffman

Papillon met in de hoofdrollen Steve McQueen en Dustin Hoffman. 1973.


Het is niet dat de film slecht is, maar de film is traag
en onduidelijk is wat de regisseur wil uitdragen met de film.
De film deed me wel denken aan concentratiekamp Tarrafal op
Santiago, een van de Kaapverdiaanse eilanden.

***

Coronafilm: The Departed

TheDepartedLeonardoDiCaprioMattDamonJackNicholsonMartinScorcese

De afgelopen weken was de film op de Nederlandse televisie maar wij keken deze knap geschreven film op DVD. De regisseur is Martin Scorsese.


De hoofdrolspelers in deze knap geconstrueerde film zijn onder andere
Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Jack Nicholson.
Daarnaast zien we bijvoorbeeld nog Martin Sheen.
Verantwoordelijk voor het script is William Monahan. Die schreef dit
op basis van een verhaal dat eerder geschreven was door Alan Mak
en Felix Chong. Die heren ken ik allemaal niet maar wat hier zo knap is,
is dat de film vanuit meerdere perspectieven verstrengeld is, maar
dat het niet als gemaakt of kunstmatig overkomt.
Dat is knap.

De film leverde vier Oscars op:

Best Motion Picture of the Year: Graham King
Best Achievement in Directing: Martin Scorsese
Best Writing, Adapted Screenplay: William Monahan
Best Achievement in Film Editing: Thelma Schoonmaker

Graham King zegt natuurlijk niemand iets.
Thelma Schoonmaker ken ik ook niet maar voor een Algerijnse
heeft ze een erg Nederlandse achternaam.

****

Copperfield

ThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

The personal history of David Copperfield, gemaakt door regisseur Armando Iannucci met in de belangrijkste rollen Dev Patel, Hugh Laurie en Tilda Swinton.


Misschien is dit geen sensationele film maar ik vond hem
wel speciaal. Bijvoorbeeld omdat voor het eerst sinds
het begin van de coronacrisis, ik op een min of meer
normale manier, naar een bioscoop ben geweest.
Okay, het theater was nog steeds kaal en ongezellig maar
ik werd deze keer niet gevraagd in de verste uithoek
van rij 1 te gaan zitten.
Gewoon een plaats op de 3e of 4e rij van achter, op een stoel
ongeveer midden voor het scherm.
Met 15 toeschouwers moet dat ook kunnen, lijkt me.

DevPatelInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Dev Patel in The personal history of David Copperfield.


De verhaallijn vond ik goed gevonden.
Misschien niet super origineel maar Iannucci maakt
Copperfield een echt alter ego van Charles Dickens.
De film is echt een ode aan het schrijven, aan het boek.

HughLaurieInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Net als de mooi ingevulde rol van Wilkins Micawber, is de rol van Mr Dick prachtig ingevuld door Hugh Laurie.


Maar wat ook opvalt, is dat een behoorlijk aantal rollen
ingevuld wordt door niet-blanke acteurs.
In Hollywood wordt met veel lawaai een protocol opgesteld
rond diversiteit, dat er wel goed uit ziet,
maar waarvan je als potentiële Oscar-winnaar maar een
zeer beperkt deel van in je film hoeft op te nemen.

In ‘The personal history of David Copperfield’ worden gewoon
veel rollen ingevuld door gekleurde acteurs.
Dat werkte prima!

RosalindEleazarThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Rosalind Eleazar in de rol van Agnes in The personal history of David Copperfield.


****

Pulp fiction

Als je de Wikipedia-pagina over deze film leest
snap je waarom deze film als een soort van bulldozer over
de kijker heen gaat.
De film zit heel goed in elkaar.
Het is een soort van raamvertelling waarin zich allerlei
criminele belevenissen ontrollen met slimme teksten
en allerlei details die allemaal een betekenis (kunnen) hebben
maar die je gelukkig niet allemaal bij de eerste keer kijken
hoeft door te hebben.
Een genot.

PulpfictionQuentinTarantinoJohnTravoltaSamuelLJacksonBruceWillis

Pulp fiction uit 1994. De films van Quentin Tarantino zijn altijd de moeite waard maar dit is wel zijn beste tot nu toe.


*****

Gezien: Oliver Twist

Je moet maar durven.
De verfilming van het boek Oliver Twist uit 1948 is legendarisch:
regisseur David Lean met in de hoofdrol Alec Guinness.

AlecGuinnessInOliverTwist1948

De vertolking door Alec Guinness van de rol van Fagin was controversieel.


Toch kwam Roman Polanski in 2005 met zijn versie:
in kleur en met een einde zoals in het boek.
Ben Kingsley heeft lef en houdt zich goed staande.

RomanPolanskiOliverTwistBenKingsley

Oliver Twist van regisseur Roman Polanski. Fagin wordt hier gespeeld door Ben Kingsley.


Ik zie Alec Guinness graag spelen, het spel van Robert Newton
levert een engere Bill Sikes op en zijn hond Bull’s-eye
is een betere vondst.
Francis L. Sullivan is een beter Mr. Bumble.
David Lean speelt ‘Please, sir, I want some more.’ beter uit.
Mijn voorkeur is dus duidelijk maar dat wil niet zeggen
dat de versie van Roman Polanski geen goede film is.
Met veel plezier naar gekeken.

***

De inspiratie voor Indiana Jones

Dat zou Spielberg gezegd hebben over Humphrey Bogart
in zijn rol van Dobbs in The Treasure of the Sierra Madre.
Hoofdrol Humphrey Bogart, regie John Huston.
De vader van John Huston (Walter Huston) speelde ook in
deze film en won één van de drie Oscars voor deze film.

Best Actor in a Supporting Role: Walter Huston
Best Director: John Huston
Best Writing, Screenplay: John Huston

TheTreadureOfTheSierraMadreHumphreyBogartJohnHuston

De film uit 1948 is nog steeds goed aan te zien. The Treasure of the Sierra Madre.


****

Superfilm!

LaDolceVitaFredericoFelliniMarcelloMastroianniAnitaEkberg

La Dolce Vita van regisseur Frederico Fellini met in de hoofdrollen Marcello Mastroianni en Anita Ekberg.


De film is zo fantastisch omdat hij heel ontspannen het verhaal
vertelt van een jonge man in een stad.
Niet zo maar een man en niet zomaar een stad.
Maar het schijnbaar natuurlijke en logische verloop is niet
oppervlakkig. Het snijdt heel veel thema’s aan waarbij je,
zoals bij ieder goed kunstwerk, als toeschouwer je eigen
krenten uit de pap kunt halen.

*****

Op niet iedere film ben ik trots

RedBruceWillisMorganFreemanJohnMalkovichHelenMirren

Red met Bruce Willis, Morgan Freeman, John Malkovich en Helen Mirren.


Het doet geen pijn om er naar te kijken.
Maar de film gaat nergens over.
De doos en de 2 DVD’s zijn nog het meest interessant.
De doos heb ik hierboven een beetje aangepast.
Er zitten namelijk 2 DVD’s in maar nummer 2 staat
vol met previews voor andere vechtfilms.
Die toelichting heb ik digitaal van de doos verwijderd.
Beetje zonde van de grondstoffen.

**

Der Untergang

Langzaam maar zeker raken we door mijn verzameling
films op DVD heen.
Afgelopen weekend zagen we nog Der Untergang.

Een film gebaseerd op de herinneringen van een secretaresse
van Hitler (Traudl Junge) die aanwezig was tijdens de
laatste dagen in de bunker in Berlijn.

Op IMDB staat oa de volgende samenvatting van de film:

With the fall of Germany imminent, 24 year old, Traudl Junge had just become personal secretary of the Führer, Adolf Hitler. This film recreates from Ms Junge’s recollections, the final 2 weeks of the ‘thousand year’ Third Reich, beginning 20 April, 1945, the day of Hitler’s 56th birthday. Spent primarily in the Führer bunker, she and many of the leaders of the Nazi party were taking refuge from the siege of Berlin. As the situation became ever more desperate, the more anguished and seemingly out of touch with reality their actions became.

DerUntergangBrunaGanz

Der Untergang (of volgens de Engelstalige titel ‘Downfall’) is een film uit 2004. Hoofdrol is Bruno Ganz. De vertolking van de rol van Hitler en de film maken indruk.


****

And the Oscar goes to Michael Curtiz, Humphrey Bogart and one for Claude Rains

Afgelopen weekend zagen we twee films.
De eerste won meerdere Oscars en is gemaakt in 1942.

CasablancaMichaelCurtizHumphreyBogartIngredBergmanClaudeRainsPeterLorre

Casablanca onder regie van Michael Curtiz met in de belangrijke rollen Humphrey Bogart, Ingrid Bergman, Claude Rains, Peter Lorre en Dooley Wilson (als de zanger en pianist Sam).


Het verhaal is eigenlijk eenvoudig.
De nazi’s zijn overduidelijk de slechteriken.
Wat prachtig is aan de film, zijn de mooie zwart/wit
close-ups, vooral aan het eind van de film.

Bogart en Bergman zijn fantastisch om te zien.
Play it again, Sam
(de tekst die iedereen kent maar die niet in de film voorkomt).

*****

Eerste bioscoopbezoek sinds maanden

IMG_3302ChasseBredaIkBlijfOnbezet

Chassé, Breda: Ik blijf onbezet. Wat mij betreft blijft dat ook nog een tijdje zo want ik zie me niet snel terug gaan onder dit regime.


In de Nederlandse theaters, toneel, film, opera.
Maakt niet zo veel uit.
Net als in musea, de horeca is beroerd.
Dus in coronatijd slaagt men er in om een bezoek aan
een film te laten lijken op een bezoek aan een mortuarium.

Alles wat de omgeving wat aangenamer zou kunnen maken
was weg: geen filmposters, geen tafeltjes met stoeltjes,
de verlichting vooral uit en geen aanspraak doen op
de intelligentie van de bezoekers.

Daar waar op de markt, de klanten zelf hun weg moeten zoeken
om contacten zoveel mogelijk te vermijden,
begint je bezoek aan een filmtheater met een vragenlijst
met 7 vragen waar natuurlijk niemand ‘Ja’ op antwoordt
(Ja, ik heb koorts, ben verkouden, er is bij mij corona
vastgesteld vorige week, enz).
Personeel in zwart en droevig gestemd.
Dus gastvrij en opbeurend. Nee, niet echt.

Gaat u daar maar zitten (uiterste stoel tegen de muur op
een rij zo dicht mogelijk tegen het scherm).
Ja, gaat u maar staan en volgt u de speciale route om er voor te
zorgen dat u niemand tegen komt
(als kleuters op de eerste dag naar school).

Inderdaad kwam ik niemand tegen.
Het hele theater was leeg gemaakt voor de 20 bezoekers.
Overigens zijn dat net zoveel bezoekers als voor corona maar toen
met minder personeel, minder speciale voorzieningen en spatborden.
Oh ja, het was toen wel gezellig met meer films tegelijk.

IMG_3301LaVeriteCatherineDeneuveJulietteBinocheEthanHawke

De film La Verité was dan wel weer goed. Catherine Deneuve was top.


Grappig aan de film is dat er gespeeld wordt met dat wat
Catherine Deneuve in werkelijkheid is: een oudere actrice.
Het personage van deze oudere actrice zegt in de film ergens
dat alle goede actrices te herkennen zijn aan hun naam:
voornaam en achternaam beginnen volgens haar met dezelfde letter.
Catherine Deneuve noemt er dan een hele reeks.

Iemand anders noemt dan Brigitte Bardot omdat die in het lijstje
niet voorkomt.
Maar die wuift het personage van Catherine Deneuve dan weer weg.

Natuurlijk is dat ook niet het geval bij Catherine Deneuve zelf.

Feit is dat er nog een andere film is gemaakt in het verleden
met als titel ‘La Verité’. Hoofdrol: Brigitte Bardot. 1960.

****

The Manchurian Candidate

Een remake van een film met Frank Sinatra, Janet Leigh en
Angela Lansbury (1962).
Nu met Jonathan Demme als de regisseur en Meryl Streep
en Denzel Washington in de hoofdrollen.

TheManchurianCandidateMerelStreepDenzelWashingtonJonathanDemme

The Manchurian Candidate uit 2004.


Films met futuristische elementen lopen de kans ongeloofwaardig
te zijn. In het algemeen is dat de balanceer act die wordt
gerealiseerd bij een toneelstuk of film.
Daar waar bijvoorbeeld Star Wars er goed in slaagt om een overtuigend
verhaal weg te zetten, wil het hier maar niet lukken.
Aan de acteurs ligt het niet.
Maar de film overtuigt niet.

Verboden film? Caesar and Cleopatra

In deze tijd van corona, een tijd van afstand houden van elkaar
kijken we in het weekend een aantal films.
Ze zijn lang geleden al gekocht en sommige heb ik al heel lang niet
meer gezien.
Dit weekend hebben we het kijken naar “Caesar and Cleopatra” afgerond.
Wat is dat voor film?

CaesarAndCleopatraVivienLeighClaudeRainsCecilParker

Caesar and Cleopatra is een film van de Rank en is gemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. De belangrijkste rollen zijn van Vivien Leigh als Cleopatra, Claude Rains als Caesar en Cecil Parker als ‘een Brit’. De laatste rol vind ik dolkomisch. Hij komt niet zo vaak in beeld maar ik kan niet anders dan aan Obelix denken. Maar dan met een wat stug Brits taalgebruik en wat trekjes van Obelix zoals tegen het verbod in toch meedoen aan de strijd.


De tekst op de DVD lijkt geschreven door iemand die niet zo heel
goed geïnformeerd is (de DVD is uit 2001):

Deze klassieker is Vivien Leigh op het lijf geschreven.
Na eerder te hebben geschitterd om “Gone with the Wind”
bewijst zij het opnieuw in deze Shakespeare rolprent “Ceasar and Cleopatra”.
Spektakel en decors zoals tegenwoordig nog maar in een enkele speelfilm (The Gladiator) voorkomt.

Ik wil in het midden laten of dit de rol van haar leven was maar
de uitdrukking ‘op het lijf geschreven’ zou ik niet gebruikt hebben
als ik weet dat Vivien Leigh een miskraam krijgt tijdens de opnames
van de film. Er werd gezegd dat dit kwam door de capriolen die Leigh
moest uithalen voor de film.

Of Leigh schittert in ‘Gone with the Wind’ laat ik ook in het midden.
De film geeft een tijdsbeeld maar als je naar de film kijkt
alsof je naar een liefdesdrama kijkt, ja dan kun misschien beweren
dat ze schittert.
Maar naar ‘Gone with the Wind’ mogen we sinds deze week niet meer
kijken. Gelukkig heb ik die film ook nog ergens op DVD liggen.
Kunst of cultuur uit het verleden vernietigen, verandert het verleden niet.

Het spektakel valt in de film nogal tegen. De Sfinx die in het begin
van de film een rol speelt is nogal klein, een beetje gedrongen.
Maar de film is onder moeilijke omstandigheden gemaakt.
Neemt niet weg dat de gedragen taal voor ons al behoorlijk
vervelend begint te worden.
Toen mocht je dat waarschijnlijk niet zeggen want het verhaal
was een bewerking door Bernard Shaw (Nobelprijs voor literatuur in 1925).
Een verwerking van Shakespeare.
Liz Taylor vond ik beter in Cleopatra.

***

The Last Emporer

TheLastEmperorPuYiBernardoBertolucciPeterO'TooleOscarVittorioStoraroRyuichiSakamotoDavidByrneCongSu

Iedere keer als ik deze film zie denk ik: de film is beter dan ik dacht.


Toegegeven, ik zie graag films van Bernardo Bertolucci.
Daarnaast heb ik ooit een hele dag rondgezworven in de Verboden Stad.
Het knappe is dat de film al dat exotische geeft wat je verwacht
van een film over The Forbidden City maar tegelijk een indruk van het
leven geeft van een tragische figuur: Puyi.
Hij kan er niets aan doen dat hij keizer van China wordt en op 12 februari 1912
werd hij gedwongen afstand te doen van de troon.
Een verwend kereltje.
Eigenlijk is het keizerschap voor hem een gevangenis. Het echte leven vindt
buiten de muren plaats. Op het moment dat hij keizer wordt
stelt het keizerrijk al niets meer voor: anderen maken de dienst uit.
Maar die wereld, daar in het voor ons verre oosten, daar hebben wij
weinig beeld bij. We hebben geen idee wat zich daar afspeelde en
wat de rol van Japan daarbij was.
Om nog maar te zwijgen over de Communistische Partij en Mao.
Daar geeft Bertolucci ook maar wat hints van, niet meer.
Maar het is geen biografie, het is een film.
Die is erg geslaagd.
De muziek van Ryuichi Sakamoto, David Byrne en Cong Su verdient
extra vermelding.

****

Around the world in 80 days

Een film barstensvol met sterren tegen een exotische
achtergrond van een veranderende wereld.
Vol met clichés over landen, maar prettig entertainment.

AroundTheWorldIn80DaysDavidNivenCantinflasShirleyMacLaineCharlesBoyerCharlesCoburnNoëlCowardMarleneDietrichFernandelJohnGielgudTrevorHowardBusterKeatonPeterLorreRobertMorleyFrankSinatraRedSkelton

Een selectie uit de sterren: David Niven, Cantinflas, Shirley MacLaine, Charles Boyer, Charles Coburn, Noël Coward, Marlene Dietrich, Fernandel, John Gielgud, Trevor Howard, Buster Keaton, Peter Lorre, Robert Morley, Frank Sinatra, Red Skelton.


MarleneDietrichDavidNivenFrankSinatraAroundTheWorldIn80Days1956

Een geposeerde foto met David Niven, Marlene Dietrich en Frank Sinatra. De film is uit 1956 en bijna helemaal in studio’s opgenomen.