Creatief met handdoek

Het vorige bericht van Tikal met de ‘Leiden plate’
was misschien iets meer van een eye opener (is dat
voorwerp in Nederland?),
de voorwerpen in dit bericht zijn ook mooi en
stonden in dezelfde vitrines.

DSC01204GuatemalaTikalDisgHighWallLateClassic550-900AD

Tikal, Schaal met opstaande rand. Dish high wall, late classic, 550 – 900 AD.


Escondite heeft als eerste vertaling op Google Translate
‘hiding place’. Een plaats om dingen te verstoppen.
Maar ook ‘hide out’ is een vertaling.
Dat is in het Nederlands ‘onderdak’.
Dat is denk ik beter op zijn plaats: gevonden in huis 142 in Tikal.

DSC01209GuatemalaTikalVasuaEstucadaConTapadera250-550ADFigurasDeDeidadesConTocadosYSimbologia01

Vasua estucada con tapadera (vaas en deksel met stuco), 250 – 550 AD. Figuras de deidades con tocados y simbologia (godenfiguren met hoofdtooien en symbolen).


DSC01209GuatemalaTikalVasuaEstucadaConTapadera250-550ADFigurasDeDeidadesConTocadosYSimbologia02

Fascinerende afbeelding.


DSC01210GuatemalaTikal

Geen idee waar die kleine ‘schaaltjes’ links voor dienen. Mooie heldere afbeelding in het midden van de schaal.


DSC01211GuatemalaTikal


DSC01212GuatemalaTikal


DSC01213GuatemalaTikalJadeFigureOfAJaquarTomb196KínichAhChakTzukte

Tikal, jade figure of a jaquar, tomb 196 van K’inich Ah Chak Tzukte.


Op internet is een uitgebreid rapport te vinden van de opgraving.
De twee pdf’s dateren uit 1967 met als titel:
STRUCTURE 5D-73, BURIAL 196, TIKAL, PETEN, GUATEMALAA
PRELIMINARY REPORT
by Nicholas Matthew Hellmuth

DSC01214GuatemalaTikalParqueNacionalTikalTomb196KínichAhChakTzukteTexr


DSC01215GuatemalaTikalTwoIncisedBonesTomb196KínichAhChakTzukte

Tikal, two incised bones, tomb 196 van K’inich Ah Chak Tzukte.


DSC01216DeVitrineIsErgIrritant


DSC01218IemandWasWeerHeelCreatiefGeweestMetHandoeken

Er was in het hotel weer iemand heel creatief geweest met de handdoeken.


Een laatste blik met een Pawahtuun, Bacab en Macaw

Als ik op twitter kijk naar Copán dan schrik ik ook.
In het dorp Copán Ruinas zijn waarschijnlijk maar
beperkte medische voorzieningen en corona is er ook.
Honduras is een erg arm land en Copán leeft van
de archeologische vondsten die er te zien zijn
van de Maya.

Toen wij er waren, begin 2019, was het er ook niet goed.
Onder druk van jaren met tegenvallende oogsten
had er net een soort van migratie plaatsgevonden.
Een groot deel van de mensen die het er moeten hebben
van het bewerken van hun eigen stukje land en dat van de
grootgrondbezitters, was op drift geraakt in Midden Amerika.
Sommige onderweg naar de US, andere naar een grote stad in
de buurt of naar familie die het op dat moment misschien
wat beter hadden.

Maar in het stadje, met toeristen en goed weer scheen het
redelijk te gaan.
Van wat ik er zag maakte ik foto’s en die kun je hier zien.
Zoals al weer het achtste deel met voorwerpen uit het
Museo de la Escultura de Copán.
Het laatste deel, de volgende dag gaan we de ruïnes bezoeken.

DSC00837HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánTemple22InteriorDoorAndBench

Schedel, afkomstig van tempel 22: Temple 22 – Interior door and bench. Dit is een van de steunen van de bank in de vorm van een schedel. Men noemt deze figuur een Bacab.


Temple 22 is popularly known as ‘The temple of the Meditation’.
We have displayed here the elaborate doorway sculptures from the inner room.
Temple 22 was constructed as a sacred mountain.
The front doorway was transformed into the mouth of the cave or earth monster.
Surrounding the dark interior door, this lively cosmogram transformed the room.
Two figures known as Bacabs crouch on skulls at the edges of the earth.
They are a lifting a sky dragon, with small figures representing the constellations being carried across the sky in S-shaped clouds.
The bench inscription of 9.14.3.6.8 (ad 715), records the 1 K’atun (20 year) anniversary of Ruler 13’s accession.
It is believed that Waxaklajun Ubaah K’awiil built Temple 22 for this event.

DSC00840HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánTemple11OldManPawahtuunHead

Dit is de publiekslieveling. Een beeld van een oude man. Dergelijke beelden worden Pawahtuun genoemd. De Pawahtuuns ondersteunde de wereld die werd weergegeven als een krokodil. Boven de krokodil hielden de Bacabs de vier punten van de hemel omhoog.


The Maya believed that old deities called Pawahtuuns held up the surface of the earth.
The earth they imagined to be the body of a crocodile floating on the surface of a large body of water.
Above them, youthful Bacabs supported the four corners of the sky.
Here you see everybody’s favorite, the toothless ‘old man of Copán’.
It is the head of one of the two giant Pawahtuuns from either end of Temple 11.
These towering figures once held an enormous mosaic crocodile that stretched across the temple façade.
The headdress is a knotted waterlily, a symbol of fertility.
If reassembled, the Pawahtuuns would represent the largest sculpted human figures found in Copán.

DSC00842HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánStructure10BallcourtFaçadeReconstruction

Een kop van een ara (macaw) als onderdeel van de gevel van een balspelveld.


Voor mensen die in deze tijd van corona de voetbal missen
is het misschien een interessante toelichting op het mogelijk
ontstaan van dit spel.

Rubber ballgames have been played by indigenous people throughout Mesoamerica since the second millennium BC and probably spawned the development of modern games using bouncing balls, such as soccer.
Eyewitness accounts at the time of the Spanish Conquest and native writing from the 16th century are the only written explanations we have to give us an understanding of how the game may have been played in ancient times.
Judging from the form of the courts, each site seems to have had it’s own rules and preferences.

 

In general, the game was played in a I-shaped alley between two sloping benches with a solid rubber ball weighing around 8 pounds.
The contest was of a gladiatorial nature, with the loser being sacrificed in particularly important games.
Bench markers were positioned for scoring purposes; in the case of Copán they were six upright macaw heads (see the exhibition on the first floor).
The symbolism underlying the game tied it to the ‘death and rebirth’ of the sun, moon, heavenly bodies, and the agricultural cycle.
The purpose of the ballgame contest was to perpetuate these natural phenomena by symbolically defeating the forces of evil.

 

Maya creation myths include a story about twins who descended to the underworld and defeated the Lords of Xibalba (‘the place of fright’).
A ballgame is one of several ways they were tested against the forces of death, disease, darkness and famine.
The sun’s imposter, Vucub-Caquix (Seven Macaw) is defeated by the twins as part of their adventures at the beginning of time.
The screeching macaws landing around the Copán ball court façade mat be depictions of this mythical creature.

 

Maize motifs sprout from the roofs because the game was important in the cycle of life.
Also, Maya creation myths explain that people of this creation were formed from maize dough.
The sun and maize are in a constant cycle of life, death and rebirth.

DSC00844HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánBarbaraWFashTheCopanSculptureMuseumAncientMayArtistryInStuccoAndStone

Het kantoor waar je de toegangskaarten kocht had ook een soort van souvenirwinkel. Buiten op het terrein waren er nog een paar. Maar in het museum was een kleine opstelling om het boek van Barbara W. Fash te kopen. Ze is een van de archeologen die bij de opgraving en totstandkoming van het museum betrokken was.


HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánBarbaraWFashTheCopanSculptureMuseumAncientMayArtistryInStuccoAndStone

Met de hulp van de suppoosten en de medewerking van een eigenaar van een souvenirwinkel (als geldwisselaar) kocht ik dit boek: Barbara W. Fash – The Copán Sculpture Museum – Ancient Maya artistry in stucco & stone.


Het boek uit 2001 beschrijft de avonturen van de Maya’s en hun onderzoekers.

De Maya leefden in Copán tussen 1400 voor Christus en ergens in de
negende eeuw na Christus.
Ricardo Agurcia Fasquelle is de Hondurese archeoloog die de tempel
Rosalila ontdekte en het zijn naam gaf.

In 1980 is Copán benoemd tot een World Heritage Site door UNESCO.
Bill en Barbara Fash en een team van archeologen, studenten, enz, begon
in 1984 met een eerste poging om brokstukken van beelden opnieuw
in elkaar te zetten tot een complete gevel.
In 1985 begon het Copán Mosaics Project dat zich richtte op het veld
en omringende structuren van het balspel.
In 1988 werd het project verbreed tot de hele acropolis van Copán.
In 1991 begon de architect Angela M. Stassano aan het ontwerp van het museum.
Tussen 1993 en 1996 werd het museum gerealiseerd.

Antigua: San Francisco Church and Convent

De stad die in 1773 in Guatemala verwoest werd en nu
een World Heritage site is, was het bestuurlijk centrum
van Spanje in hun koloniën in Centraal- en Zuid-Amerika.
Daarmee is Antigua eigenlijk vooral als concept, als idee,
van belang en veel minder als materieel erfgoed.
Dat materieel erfgoed is er maar beperkt aanwezig.
Of dat voor Batavia (Jakarta) ook zo is weet ik niet, want daar
ben ik nooit geweest.

Wat er veel te zien is: de aanwezigheid van de christelijke zending.
In navolging van de ontdekkingsreizigers en kolonisten kwamen de
diverse christelijke ordes naar Amerika.
Dat is te zien aan de vele kerken en kloosters in Antigua.
Niet dat er nu nog veel religieuzen aanwezig zijn. Ik verwijs
naar kerken en kloosters die er in 1773 waren en waarvan de
restanten en ruïnes nu nog te zien zijn.

Een voorbeeld daarvan is de Franciscaanse kerk, met heiligdom, museum en
de ruïnes van een kloostercomplex. In 1525 werd begonnen aan de bouw.

DSC00743 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoVanafHetKerkpleinGezien

Dit is het uitzicht vanaf het plein voor de kerk (Iglesia de San Francisco) naar de stad toe.


DSC00744 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoJezusOpstandingUitDeDoden

De kerk is vandaag nog in gebruik. Er is een heiligdom en een tuin. In die tuin bijvoorbeeld deze opstanding/verrijzenis.


DSC00745 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoHermanoPedroDeSanJoséDeBethancourt

Centraal in het heiligdom staat het graf van Hermano Pedro de San José de Bethancourt. Een Spaanse Franciscaan die in 1667 overleed en in 2002 heilig werd verklaard.


DSC00746 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco

Iglesia de San Francisco. We hebben de kerk en het heiligdom bezocht maar de ruïnes vond ik toen het interessantst.


DSC00747GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoTextBarbaraAPrust

Dit is een deel van onderstaande beschrijving van de geschiedenis van het complex. De Engelse vertaling is van Barbara A. Prust.


San Francisco Church and Convent

 

In 1525 the Franciscans were already in other regions of Guatemala, but they remained in Almolonga until 1530.
Their first house was ruined by a mudslide which destroyed the entire city in 1541.

In Santiago (present-day Antigua) they lived in what is now the Escuela de Cristo (School of Christ), but soon after were assigned a place where the convent and church began to flourish.

 

The friars began building the various and divers areas very carefully.
During the subsequent centuries, these constructions suffered numerous catastrophes, such as electrical outages due to thunderstorms, fires and earthquakes.
The earthquake of February 1689 caused great devastation, but reconstruction began soon after, in 1691.
At this time, the following sections were completed: the sacristy (now part of the museum), the lower cloister with its ornate domes, and the large domes for burials.
In addition the crypts were repaired in order to receive those who had previously been buried in them, including brother Pedro.

 

During the last three years of the 17th century, the Salón General de los Estudios (General Study Room) was built.
The domes above this room are different from the others in the convent.
Today, in the back of this room, we can see a altarpiece with the image of St. Anthony.

 

After 1700 other decorative architectural elements were added.
It has been said that the main altar’s silver lamp weighed four arrobas (1 arrobas is a Spanish unit of measurement equal to 11,501 kg or 25,304 lbs).
All of the cornices in the temple were embellished with railings painted in green and gold.
A library with huge windows on three sides was built above the great sacristy.
St. Brother Pedro’s relics have been placed in this sacristy.

 

The 1717 earthquakes were more devastating than the previous ones.
The murals in the convent and the new church’s arches collapsed; however, once again this great convent was repaired and strengthened.
The building managed to withstand yet another earthquake in 1751, but its final destruction occurred in 1773.

 

Throughout its long history, San Francisco attracted many scholars and great artists.
Since the 17th century and until its destruction, el Colegio de San Buenaventura (St. Bonaventura School) had always remained open.
Renowned sculptors and painters such as Alonso de la Paz, Juan de Aguirre, and Tomás de Merlo, as well as other Franciscan artists, used to work in the Salón de Artes (The Art Room).
The Mexican artist, Cristóbal Villalpando, produced some huge paintings of the life of St. Francis for this convent, which are now on display in the Museo Colonial here in Antigua.
In addition the Franciscans possessed the second printing press brought to Guatemala.

 

In 1871 the friars rebuilt the Chapel of the Third Order, and in 1817 St. Brother Pedro’s tomb was placed where it remained until 1991.
The rest of the temple, as well as the convent, remained in ruins, becoming a play area for children and a home for a few families, until Antigua was declared a national monument and San Francisco consequently remained under the custody of a guardian.

 

In 1960, when this monument was turned over to the Franciscan Order, reconstruction with iron and concrete began, in spite of the many objections from historians, architects, structural engineers and other distinguished individuals.
The rest of the various constructions lie in ruins.
As you stroll through them and tour the museum, remember that you are stepping on the same ground where a saint once walked.

English translation by Barbara A. Prust

DSC00748GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoTau-teken

Zou daar het Tau-teken te zien zijn, in die stralenkrans?


DSC00749GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoRestenStucco

De kerk was in barokstijl. Dat is hier en daar nog te zien aan ornamenten.


DSC00750GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoZichtOpDeGroteRuinMetRestantenVanEenKlooster

De ruïnes vormen een prachtige en vooral rustige omgeving.


DSC00751GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco

DSC00752GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoHoogteverschillen

Natuurlijk grenzen de kerk en de ruïnes aan woonwijken. Het hoogteverschil is opvallend.


DSC00753GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00754GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00755GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00757GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00758GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoBassin

Een basis van een fontein?


DSC00759GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco


Wandel mee, verder door Antigua

DSC00635AntiguaIglesiaElCarmen

De eerstvolgende kerk in de wandeling is wat er overgebleven is van de Iglesia El Carmen met de opvallende kolommen.


DSC00636AntiguaIglesiaElCarmen
DSC00637AntiguaIglesiaElCarmen
DSC00638AntiguaIglesiaElCarmen


DSC00639AntiguaStraatbeeld

Het straatbeeld.


DSC00640Antigua

Typische ‘schoorsteentorens’.


DSC00642AntiguaConventoDeSantaTeresa

Convento de Santa Teresa.


DSC00643AntiguaZoDoeJeDatOpEenSmalleStoep

Zo doe je dat dus als de stoep wat smal is.


DSC00644AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced

Dan zie je opeens, aan de rechterkant de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.


DSC00646KijkNaarLinksAntiguaArcoDeCatalina

Terwijl je aan de linkerkant de Arco de Catalina ziet.


DSC00647AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedLeukeManierOpReclameTeMakenVoorJeWinkel01

Een winkel trok op een leuke manier de aandacht.

DSC00647AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedLeukeManierOpReclameTeMakenVoorJeWinkel02


DSC00649AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced

De gevel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced. De kerk behoorde bij een klooster en ook die kun je bezoeken.


DSC00650AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedDeVerlichtingOntneemtDeelsHetZicht

De verlichting ontneemt een deel van je uitzicht op de witte reliëfs en beelden.


DSC00652AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced

Detail van de kerkdeur.


DSC00653AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedFontein

Op de binnenplaats van het klooster is een grote fontein.


DSC00654AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced


DSC00655AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedHetIsNietAltijdDuidelijkWatJePreciesZiet

Soms is niet helemaal duidelijk waar je naar kijkt maar levert het toch een interessante foto op.


DSC00656AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedBasisFontein

Versiering aan de basis van de fontein.


DSC00657AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced

Van bovenaf is pas goed te zien hoe groot de fontein is.


DSC00658AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedEenVanDeLeeuwenAanDeBasisVanDeKoepel

Aan de basis van de koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced zitten een aantal leuke leeuwen.


DSC00659AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedLeeuwenOpDeKoepel


DSC00660AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedDeKoepel

De koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.


DSC00661AntiguaDeelVanEenBasisVanEenFontein

Op het plein voor de Iglesia de nuestra Senora de la Merced is nog een fontein. Een stuk kleiner. Dit is een detail van de versiering aan het bassin.


DSC00662AntiguaIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMercedTopVanDeGevel

Top van de gevel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.


DSC00663AntiguaWieIsDiePersoonMetEenDuifOpHetHoofd

Altijd leuk: een borstbeeld met een duif op het hoofd.


DSC00665AntiguaArcoDeCatalina

Bij de Arco de Catalina is het steeds druk.


DSC00667AntiguaProcessiebeelden

De verbinding over de straat (de Arco de Catalina) is een restant van een klooster waarbij de nonnen de verbinding gebruikten om ongezien de straat over te steken. In restanten van een kerk in de buurt van deze verbinding staat processiebeelden opgesteld die gebruikt worden in aanloop van Pasen.


DSC00670AntiguaArcoDeCatalinaAndIglesiaDeNuestraSenoraDeLaMerced

De Arco de Catalina met in de verte de koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.


DSC00671AntiguaUnescoWorldHeritageSite

Antigua is een Unesco World Heritage Site.


De wandeling is nog niet af.
Dus er volgt nog meer.
Inderdaad baseerden wij de wandeling losjes op wat de Lonely Planet
hier voor voorstelt.

Laatste foto’s uit Champasak (Vat Sisumang)

Nog een laatste tochtje op de fiets, van het hotel in de
richting van de World Heritage Site Vat Phou.

WP_20180104_17_22_36_ProLaosChampasakUitzichtUitHotel

Het hotel ligt aan de hoofdstraat van het dorp. Vlak bij een oversteekpunt aan de Mekong rivier. Het was er heerlijk rustig. Bij een hotel een stukje verder huurden we twee fietsen. Niet in de allerbeste staat maar om een stukje te fietsen was het prima.


DSC_3484LaosChampasakBuddhaInVatSisumang

Het doel van de korte fietstocht was een Boeddha die een eindje verder langs de kant van de weg zit: Boeddha bij Vat Sisumang.


Buddha in Vat Sisumang

In the place named Sisumang, on the bank of the Mekong, a colorful painted Buddha sits snuggled between two trees and looks out of the river to the east.
In older times, the road ran in front of the statue, but the Mekong shifted and the road had to be moved.
The site is most certainly on the remains of a pre-Angkorian temple: some carved stones are visible in the area.
The place was dedicated by the first King of Champasak, “Soi Sisamut” (1713 – 1737), to his mother.

When Henri Parmentier (École française d’Extréme-Orient) visited the region in the 1920’s to establish an inventory of Lao monastaries, he found, on the site of the current Buddha, the ruins of a Vientiane-style monastery housing a large sitting Buddha, his right hand touching the floor with its fingertips.
By this gesture, which symbolizes the “Taking of the goddess Earth as witness,” he asked the goddess to certify its legitimacy to become a Buddha, an “Enlightened”.
From this monastery only survives today the statue, remodeled many times since.
From the Pre-Angkorian tempel, Henri Parmentier reported an epigraphic stele (non-inscribed) of which you can still see the top, in the form of a accolade, emerging from the ground in front of the modern platform on the east side.

Aan de oever van de Mekong, bij een plaats met de naam Sisumang
zit een Boeddha tussen bomen.
Deze plaats is zo ingericht door de eerste koning van Champasak, Soi Sisamut.
Henri Parmentier bezocht deze plaats in de jaren 1920 van de vorige eeuw.
Hij stelde vast dat deze plaats in een lang verleden een tempel bevatte.
De Boeddha is sindsdien vele malen vernieuwd.

Wikipedia:

Henri Parmentier (French: Henri Ernest Jean Parmentier) was a French architect, art historian and archaeologist.
Parmentier became one of the first European specialists in the archaeology of Indochina.
He has documented, depicted and preserved many Khmer, Cham and Lao monuments.

DSC_3485LaosChampasakBuddhaInVatSisumang

Dit is dan die Boeddha. Volgens de beschrijving is hij kleurrijk maar hij is van grijs cement. Goed dat het goudkleurige kleed over zijn schouder hangt.


DSC_3486LaosChampasakBuddhaInVatSisumangRugOnderVreemdeHoekOpmerkelijkeOren

Het beeld helt wel wat ver naar achteren. Ook de oren zijn van deze versie opmerkelijk. Maar je gaat niet naar deze plaats omdat de Boeddha zo prachtig is maar om dat de omgeving zo rustig en mooi is.


DSC_3488LaosChampasakMekongRivier

De Boeddha kijkt uit over de Mekong rivier. Wij dus ook.


DSC_3489LaosChampasakKleurrijkeBelEnTrommeltoren

Onderweg stoppen we bij een aantal moderne tempels. Hier een hele kleurige bel- en trommeltoren met luidsprekers.


DSC_3490LaosChampasak


DSC_3492LaosChampasakGroepBuddhas


DSC_3493LaosChampasakGroepBoeddhas


DSC_3494LaosChampasakGroteKlok

Nog een grote bel.


WP_20180105_11_46_28_ProLaosVatPhouTheSanctuaryTheSpringTheAncientCityWorldHeritage

Als afsluiting van Champasak deze folder van Vat Phou. Southern Laos – Charming by nature (Zuid Laos – van nature charmant). Vanaf hier vliegen we later naar Vientiane, de hoofdstad van Laos.


De laatste foto’s van Wat Phou

Wat Phou in het zuiden van Laos is een indrukwekkende
Khmer-site. Prachtig in het landschap gesitueerd.
Het is een World Heritage Site.
De hoofdtempel is het hoogst gelegen.
Lager liggen de ‘daltempels’. Eerlijk gezegd weet ik niet
of het tempels zijn. Op de kaart in de catalogus van het
museum dat bij de site ligt spreekt met van de noord en zuid
‘quadrangle’ en wordt het woord ‘palais’ gebruikt.
Vierhoeken zijn get zeker maar of het paleizen zijn.
Ik weet het niet.
Maar het is er prachtig. Hopelijk overtuigen mijn foto’s.

DSC_3446LaosChampasakWatPhou

Je ziet op meer plaatsen in Azië de gewoonte vogeltjes in kooien te verkopen zodat pelgrims de vogels bij een tempel los kunnen laten. Misschien vreemd maar op de foto doet dat het meestal wel.


DSC_3447LaosChampasakWatPhou

Vandaag zie je meer voorbeelden van restauraties die wel en die nog niet afgerond zijn.


DSC_3448LaosChampasakWatPhou


DSC_3449LaosChampasakWatPhou


DSC_3450LaosChampasakWatPhou


DSC_3451LaosChampasakWatPhou

We waren zowat als eerste op de site die dag. Dus ook als eerste boven bij de hoofdtempel en nu we weer beneden zijn is het daar opnieuw rustig.


DSC_3452LaosChampasakWatPhou

Dit is een meer recente restauratie. Mijn indruk is dat daarbij die delen die (nog) niet gevonden zijn niet opgevuld zijn met reconstructies maar met blanco stenen die duidelijk opvallen.


DSC_3453LaosChampasakWatPhouSpits


DSC_3454LaosChampasakWatPhouUnescoRestaurationOfTheEasternPorchOfThesouthernQuadrangle

Laos, Champasak, Wat Phou, Unesco, Restauration of the eastern porch of the southern quadrangle. Anders gezegd Restauratie van de oostelijke gevel van de zuidelijke vierhoek. Die is uitgevoerd door een groep uit Laos en uit Frankrijk tussen 2014 en 2016.


DSC_3455LaosChampasakWatPhouVerantwoordeRestauratie

Dit is die Oostelijke gevel (Eastern Porch).


DSC_3456LaosChampasakWatPhou


DSC_3457LaosChampasakWatPhou

De basis van een kolom in reliëf.


Mijn grote vraag is:

Welke van de volgende twee versies van mijn foto is de mooiste?

DSC_3458LaosChampasakWatPhouWelkeIsDeMooiste02

DSC_3458LaosChampasakWatPhouWelkeIsDeMooiste01


DSC_3459LaosChampasakWatPhou


DSC_3460LaosChampasakWatPhou

Dit is de binnenkant van zo’n quadrangle. De buitenkant spreekt mij meer aan. Maar het betreft best grote oppervlaktes.


DSC_3462LaosChampasakWatPhou

Later op de ochtend worden de foto’s beter. Het licht is nog steeds fel maar het vocht is wat uit beeld verdwenen. De ligging is super.


DSC_3463LaosChampasakWatPhou


DSC_3464LaosChampasakWatPhou


DSC_3465LaosChampasakWatPhou


DSC_3466LaosChampasakWatPhou


DSC_3467LaosChampasakWatPhou


DSC_3468LaosChampasakWatPhou


Na het bezoek aan deze site bezochten we het museum bij de site.
Daar mochten geen foto’s gemaakt worden.

Wat Phou

DSC_3408LaosChampasakVatPhuHetVochrtLostOp

Boven bij de hoofdtempel kun je naast de tempel nog vele andere dingen zien. Als was het alleen al het uitzicht op Kaos of de ‘daltempels’ van Wat Phou of Vat Phu.


DSC_3409LaosChampasakVatPhu


DSC_3411LaosChampasakVatPhu

Het is er magisch.


DSC_3412LaosChampasakVatPhu

Er zijn ook een aantal figuren uit de rots gehakt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet altijd meer weet wat het voorstelt. Slangen.


DSC_3413LaosChampasakVatPhuWatPhou

De gaten in de rots op de grond moet ook iets voorstellen…..


DSC_3415LaosChampasakVatPhuOlifantInDeRots

Dit is dan weer heel duidelijk een olifant (met een kleine witte olifant voor de poten).


DSC_3417LaosChampasakVatPhuWatPhou


DSC_3418LaosChampasakVatPhuWatPhouHoofdtempel

Uiteindelijk kom je dan toch weer bij de hoofdtempel uit.


DSC_3419LaosChampasakVatPhuWatPhou


DSC_3420LaosChampasakVatPhuWatPhou


DSC_3421LaosChampasakVatPhuWatPhou


DSC_3423LaosChampasakVatPhuWatPhou

Het was zo heerlijk rustig toen wij er waren. Al toen we naar beneden liepen werd het drukker. Maar dit was zo sereen.


DSC_3424LaosChampasakVatPhuWatPhouChurning

Churning. Als amateur denk ik dat je hier twee rijen met mannen ziet (de hoofden ontbreken). Elke groep mannen houdt een slang (naga: half slang, half mens) vast die om een as gerold zit. De As is de as van de wereld: Mount Meru. Door de as in beweging te zetten wordt de oceaan van melk gekarnd (=churning). Een hele reeks bijzondere dingen leverde dit op. Zie bijvoorbeeld deze toelichting van de Britannica website.


DSC_3424LaosChampasakVatPhuWatPhouDevil

Half in de schaduw en verder in de felle zon. Maar niet minder mooi. Volgens de catalogus van het museum is dit Shiva is ascetische houding met rozenkrans.


DSC_3425LaosChampasakVatPhuWatPhou


DSC_3426LaosChampasakVatPhuWatPhouSporenVanNogOuderGebruik

Op deze plaats zijn sporen van nog ouder gebruik van dit terrein gevonden. Tijd om de wandeling naar beneden te gaan maken.


De afdaling, terug naar de Mekong rivier, die volgt in een volgende blogpost.

Vandaag lopen we verder bij de World Heritage Site Vat Phu in Champasak, Laos

DSC_3372LaosChampasakVatPhu


DSC_3373LaosChampasakVatPhuTegenDeZonInHetKlammeVanDeOchtend

Na de ‘daltempels’ volgen we de weg die met stukken bestrating en dan weer trappen verder gaat de voet van de berg op. Het uitzicht is prachtig al is de foto schuin tegen de zon in en is de lucht nog klam van de koudere temperatuur ’s nachts.


DSC_3374LaosChampasakVatPhu

Het is nog niet druk dus het crowd control bordje is nog niet nodig.


DSC_3375LaosChampasakVatPhuNaEenKorteSteileKlim


DSC_3376LaosChampasakVatPhuTempeltjesOveral

Zoals vaak in Azië wordt op heel veel plaatsen de mogelijkheid geboden om te bidden en offers te brengen. Dat hoeft geen officiële tempel te zijn (geweest). Vaak is een eenvoudig beeld of een steen of boom al genoeg.


DSC_3377LaosChampasakVatPhuOffer

Er zijn dan altijd mensen in de buurt die bloemslingers maken of andere kunstige en minder kunstige offergaven. Die verkopen ze dan aan de pelgrims en toeristen. Dit is van de categorie ‘Kunstig’.


DSC_3378LaosChampasakVatPhu

Er staan frangipani-bomen. Die bomen hebben een zilvergrijze bast en de bloemen ruiken heerlijk.


DSC_3379LaosChampasakVatPhuZichtOpDeTerassen

Het valt niet zo op maar als je de berg oploopt loop je door een terraslandschap. De muurtjes lijken ook van de tijd waarin de complex is aangelegd. Er was hier al een complex in de 5e eeuw maar wat we vandaag zien is ontstaan is de 11e tot 13e eeuw. Wart begon als een Hindoeïstische tempel is nu een Boeddhistisch oord.


DSC_3380LaosChampasakVatPhu

De weg snijdt in een rechte lijn door het landschap.


DSC_3382LaosChampasakVatPhuFrangipaniBoom


DSC_3383LaosChampasakVatPhu

Het landschap is er prachtig.


DSC_3384LaosChampasakVatPhuDeBaraysInDeVerte

Vanaf dit iets hogere punt zie je de twee baray’s. Bij de rechtse is ons bezoek begonnen.


DSC_3385LaosChampasakVatPhuBestSteileTrap

Soms is de trap best steil.


DSC_3386LaosChampasakVatPhuEenTerras

De muur van een terras.


DSC_3387LaosChampasakVatPhu

Hoe hoger je komt, hoe mooier het uitzicht wordt.


DSC_3388LaosChampasakVatPhu


DSC_3389LaosChampasakVatPhu


Naar de hoofdtempel is het nu niet ver meer.
We hoeven ook niet echt ver meer te klimmen.
Daarover een volgende keer.

Laos, Champasak, Vat Phou (Vat Phu)

Vat Phou of Vat Phu is een tempelcomplex aan de voet van een berg.
Die berg heet Phou Khao.

Net als de laatste tempel in Cambodja speelt hier het landschap een hoofdrol.
Preah Vihear in Cambodja ligt op een richel in de bergen,
hier ligt het complex tussen de rivier en de voet van de berg.

Hier begint het complex met twee kunstmatige meren (baray),
een klein eindje van de Mekong rivier. Vanaf een van die
kunstmatige meren loopt een weg naar de voet van de berg.
Die weg hoort bij het complex en net voor de berg echt begint staan er
al een aantal gebouwen.
Vanaf die gebouwen vervolgd de weg naar een trap.
Die trap gaat naar het complex op de berg.
Vandaag foto’s van het eerste deel, baray tot aan de eerste groep
gebouwen.

DSC_3356LaosChampasakVatPhouAllesBegintBijeenGrootKunstmatigMeerBarayGenoemd

Zicht op een van de twee barays. Foto gemaakt met het tempelcomplex in de rug. Vat Phou is een World Heritage Site.


DSC_3357LaosChampasakVatPhouDeWegNaarDeTempel

Dan de weg naar de voet van de berg. We verblijven dicht bij dit complex dus we kunnen al vroeg op de site zijn. Nu zijn er nog niet veel toeristen. Het wordt een warme dag.


DSC_3358LaosChampasakVatPhouSteleLangsDeWegNaarDeTemepl

Langs de weg staan deze steles opgesteld.


DSC_3359LaosChampasakVatPhou

De verschillende gebouwen liggen prachtig in het landschap. Van deze groep gebouwen zijn vooral de gevels heel erg de moeite waard. Maar vergeet zeker het landschap niet want het is er fantastisch.


DSC_3360LaosChampasakVatPhou


DSC_3361LaosChampasakVatPhouDalTempels


DSC_3362LaosChampasakVatPhou

De centrale afbeelding in een van de gevels.


DSC_3363LaosChampasakVatPhou

Hier zie je de hele gevel waarvan de vorige foto een detail is. Je ziet dat ahet gebouw op een verhoog staat. Dat de gevel tijk versierd is met op de hoeken veelkoppige slangen. De gevel heeft een soort dubbel ‘puntdak’


DSC_3364LaosChampasakVatPhou

Een dorpel boven de deur.


DSC_3365LaosChampasakVatPhou


DSC_3366LaosChampasakVatPhouOnderAanDeDorpelVanEenDeur

Dit is een detail aan de onderkant van een deuropening.


DSC_3367LaosChampasakVatPhou

Niet alle gevels staan rechtop. Hier zie je een poging om delen van een gevel samen te brengen.


DSC_3368LaosChampasakVatPhou

Laos, Champasak, Vat Phou (Vat Phu).


DSC_3369LaosChampasakVatPhouErWasVeelZonDieDag


DSC_3370LaosChampasakVatPhouDetail


DSC_3371LaosChampasakVatPhouDeWegVervolgd

De belangrijkste tempel van dit complex ligt voorbij deze weg waar een trap begint. Daar boven, tussen de begroeiing is die tempel te vinden. De volgende blog post over Laos zal daar meer van laten zien.


Preah Vihear

Terug naar de orde van de dag, na carnaval.
Maar dat kan ik helaas niet zeggen.
Preah Vihear in Cambodja is niet ‘de orde van de dag’.
Deze site is zo exceptioneel.

Nadat we het centrale heiligdom bereikt hebben, lopen we min of meer
langs dezelfde route terug.
Ik maak dan foto’s van dingen die eerder niet opvielen, van stenen die
her en der in het terrein liggen of van dingen die hier
al eerder te zien waren maar die zoveel indruk maken.

Na deze serie rest ons nog een hele leuke rit de heuvels af.
Maar dat zie je in de volgende blog post.

DSC_3207CambodjaPreahVihear


DSC_3208CambodjaPreahVihearTerugLopendNaarHetBegin

Dit is nog het belangrijkste heiligdom dat aan het eind op de heuvelrichel ligt. Vanhier lopen we terug.


DSC_3209CambodjaPreahVihearZoMaarEenLosliggendeSteen

Er liggen stenen of combinaties van stenen in het gras. Soms, zoals hier, bewerkt. Meestal is nog maar een deel van het reliëf in de steen goed te zien.


DSC_3210CambodjaPreahVihearBeetjeTegenDeZonIn

Op sommige plaatsen is het er heerlijk rustig. Er zijn niet zo veel bezoekers op deze nieuwjaarsdag.


DSC_3211CambodjaPreahVihear


DSC_3212CambodjaPreahVihear


DSC_3213CambodjaPreahVihear


DSC_3214CambodjaPreahVihear

Geliefd onderwerp voor de hoek van een steen: zich oprichtende slangen.


DSC_3215CambodjaPreahVihearZomaarEenPaarStenen02


DSC_3215CambodjaPreahVihearZomaarEenPaarStenen01

De vorige foto is een detail van deze foto. Hier zie hoe soms de stenen in een groepje bij elkaar staan/liggen in het gras.


DSC_3216CambodjaPreahVihearGewoonMooi

Gewoon een mooi stuk muur met opvallende kleuren.


DSC_3217CambodjaPreahVihearNogEenValseDeur

Nog een valse deur.


DSC_3218CambodjaPreahVihearInmiddelsSchijntDeZonFel

De zon schijnt inmiddels fel. Dat zie je terug in de steeds harder wordende schaduwen en stukken van gebouwen die overbelicht zijn.


DSC_3219CambodjaPreahVihear

Deze afbeeldingen, als mijn geheugen me niet in de steek laat van kluizenaars, zie je op verschillende plaatsen terugkomen op de tempels in Cambodja. Vaak als decoratie in hele reeksen en dan kan het voorkomen dat je ze ziet op de twee kanten van een hoeksteen.


DSC_3220CambodjaPreahVihear


DSC_3221CambodjaPreahVihear


DSC_3222CambodjaPreahVihearVraagMeNietWelkeDelenOrigineelZijn

Vraag me niet of dit allemaal origineel is, want dat weet ik niet. Als je het museum in Phnom Penh bezoekt zie je verschillende van dergelijke dorpels ook van Preah Vihear.


DSC_3223CambodjaPreahVihear01

Deze gevel is zo super. Even inzoomen.

DSC_3223CambodjaPreahVihear02ZoMooi


DSC_3225CambodjaPreahVihear

Op één plaats staan de gebouwen heel dicht op elkaar terwijl de gevels toch gewoon heel rijk versierd zijn. Je kunt maar net tussen de gebouwen door, laat staan dat je de gevels heel goed kunt zien.


DSC_3226CambodjaPreahVihear


DSC_3227CambodjaPreahVihearChurningOfTheOceanOfMilk

Nogmaals: Churning of the ocean of milk.


DSC_3228CambodjaPreahVihear


DSC_3229CambodjaPreahVihear


DSC_3230CambodjaPreahVihear


DSC_3231CambodjaPreahVihear


DSC_3232CambodjaPreahVihear


DSC_3235CambodjaPreahVihearUnescoWorldHeritageSiteCambodje

De vlaggen van Unesco, World Heritage Site en Cambodja.


DSC_3236CambodjaPreahVihearTerugBijHetVerzamelpuntOpDeTop

Terug bij ons vertrekpunt op de top van de heuvel. Van hier af gaat het met een 4-wheel drive naar beneden. Daarover meer de volgende keer.


Preah Vihear

Preah Vihear is een tempelcomplex in Cambodja.
Daarvoor was wel een uitspraak nodig van
The International Court of Justice in den Haag.
Op het internet vond ik de uitspraak en het begin van de uitspraak
zie je hieronder:

TempleOfPreahVihearJudgement1962

In 1962 oordeelt het hof in Den Haag dat de tempel op Cambodjaans grondgebied ligt en dat Thailand daar dus afstand van moet doen. Vandaag kun je dus vanuit Thailand de tempel niet meer bezoeken. Vanuit Cambodja wel en daar zie je de gevolgen van de twist tussen de twee landen nog steeds.


De tempel is een World Heritage site. Op de site van Unesco staat:

Temple of Preah Vihear

 

Situated on the edge of a plateau that dominates the plain of Cambodia, the Temple of Preah Vihear is dedicated to Shiva.
The Temple is composed of a series of sanctuaries linked by a system of pavements and staircases over an 800 metre long axis and dates back to the first half of the 11th century AD.
Nevertheless, its complex history can be traced to the 9th century, when the hermitage was founded.
This site is particularly well preserved, mainly due to its remote location.
The site is exceptional for the quality of its architecture, which is adapted to the natural environment and the religious function of the temple, as well as for the exceptional quality of its carved stone ornamentation.

De aaneenschakeling van tempelgebouwen ligt op de rand van een heuvel
met een prachtig uitzicht op Cambodja.
Wat ik zelf zo prachtig vond was de samenhang van de verschillende
gebouwen die soms best ver uit elkaar liggen.
Sie samenhang die je daar fysiek kunt ervaren lijkt me
de belangrijkste reden om dit complex een World Heritage Site
te noemen.
Het complex is gewijd aan Shiva en dateert uit de 11e eeuw.
Al in de 9e eeuw was er op deze plaats een kluizenaarsverblijf.

DSC_3127CambodjaPreahVihearMetDitSoortAutosGaJeNaarDeTempel

Vanuit het dorp gaan we met de auto naar een plaats waar kaartjes verkocht worden. Vandaar vertrekken de gidsen in auto’s zoals op deze foto naar boven. De rit is niet heel lang maar vaak heel steil.


DSC_3128CambodjaPreahVihearSchuttersputjes

Boven aangekomen zie je op veel plaatsen schuttersputjes. loopgraven en beschermde verblijven voor soldaten die zowel door de mensen uit Thailand als door Cambodja zijn gebruikt. Een luguber aspect van je bezoek.


DSC_3129CambodjaPreahVihearDaarAanDeVoetVanDeHeuvelsIsThailand

Kijk je naar het noorden dan zie je de heuvels die in Thailand liggen. De weg is Thais grondgebied. Nog steeds zijn er mensen die aan de Thaise kant richting het complex komen. Bezoeken kan men het niet. Een volgende stap in het vredesproces lijkt me dat ook bezoekers vanuit Thailand het complex kunnen bezoeken maar de regeringen in beide landen hebben veel grotere binnen- en buitenlandse problemen op te lossen, vermoed ik.


DSC_3131CambodjaPreahVihearDaarBenedenIsThailand

De trap die vanuit Thailand gebruikt werd om het complex te bezoeken is er natuurlijk nog steeds.


DSC_3132CambodjaPreahVihear

Het begin van, laat ik maar zeggen de tempelweg. Deze verbindt de verschillende heiligdommen. De eerste waren vroeger voor iedereen te bezoeken, de laatste waren exclusief voor priesters en de koning en zijn gevolg.


DSC_3133CambodjaPreahVihearHetBeginVanDeTempel


DSC_3134CambodjaPreahVihear

De trap naar het eerste complex.


DSC_3135CambodjaPreahVihearWieBewaaktDeTrap


DSC_3136CambodjaPreahVihear01

DSC_3136CambodjaPreahVihear02


DSC_3138CambodjaPreahVihear


DSC_3139CambodjaPreahVihearBunkers

Nog wat loopgraven.


DSC_3140CambodjaPreahVihearWorldHeritageSite

Na de eerste tempel volgt een lange tempelweg. Die ligt een beetje verhoogd in het landschap.


DSC_3141CambodjaPreahVihear

Nog een keer terugkijken op het eerste gebouw.


DSC_3142CambodjaPreahVihear

Die tempelweg is dus best een eind.


DSC_3144CambodjaPreahVihearPaalLangsDeWeg

De weg werd gemarkeerd door dit soort palen. Een enkel staat nog overeind en is compleet.


DSC_3145CambodjaPreahVihearBadenOpGezettePlaatsen

Langs de weg liggen hier en daar baden/waterreservoirs.


DSC_3146CambodjaPreahVihearSomsVanDeelNaarDeelHeelEind

Terugkijkend. De volgende tempel komt in een volgende blog aan de beurt.


Champassak

Champassak is een kleine plaats in het zuiden van Laos.
Een lange straat.
Aan die straat lag ons hotel.
De straat was erg rustig.
Het spitsuur was het uitgaan van de school.
Zeker, een eindje verderop, lag een drukkere weg.
Maar voor ons was het genieten.
Champassak is de plaats waar de World Heritage site
Wat Phou zich bevindt.

DSC_3352


DSC_3362


DSC_3376


DSC_3393


DSC_3400


DSC_3417


DSC_3435


DSC_3437


DSC_3455


DSC_3470


DSC_3477


Mr. Bean moment vanuit Shanghai

Er is een scene van Mr. Bean die ik erg leuk vind.
De scene is eigenlijk leuk en triest tegelijk.
Chaplin humor, de betere humor wat mij betreft.

Je ziet Mr. Bean in een restaurant zitten, alleen aan tafel.
Hij is druk bezig een aantal kaarten te schrijven, stopt ze in een envelop
en plakt die vervolgens dicht.
Hij legt ze aan de rechterkant van zijn tafel.
Als hij klaar is kijkt hij even een andere kant op en
even later ‘ontdekt’ hij de stapel kaarten.
Volledig verrast opent hij de kaarten en is blij met alle
verjaardagswensen die hij heeft gekregen (van zichzelf).

wp_20161028_003mrbeanmoment


In Nanjing bezocht ik met mijn oud-collega het eerste Ming
grafmonument. Het is het enige keizerlijke grafmonument
in de zuiderlijke hoofdstad van China. Alle andere graven van
Ming keizers zijn in de buurt van Beijing (de noordelijke
hoofdstad) te vinden. Die bezocht ik zeven jaar gelden.

Het grafmonument ligt in een parkachtig landschap met een
aantal toeristische attracties.
Vanuit het park heb ik op 22 september een kaart verstuurd
die vandaag 28 oktober is aangekomen.

wp_20161028_004mrbeanmoment

Met een extra stempel omdat het een World Heritage Site is.


wp_20161028_004mrbeanmomentdetail

Hier is de datum en de stempel goed te zien.


Als een sprookje: slapende Boeddha

Deel 34 van mijn reisverslag van onze reis van Hyderabad naar Mumbai.

 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg


Ik kan me zo voorstellen dat lezers die regelmatig terugkeren
op de Argusvlinder, het idee hebben: alweer een blog over Ajanta.
Inderdaad, vandaag de laatste. Maar wat voor een.
De slapende Boeddha ligt niet te slapen.
het enorme beeld stelt de zojuist overleden Boeddha voor.
Hij ligt op een bed omringd door zijn vrienden en bekenden die
over hem rouwen en hemelse figuren.
Het is een van de vele tijke versieringen van cave 26.
Kijk maar eens mee:

 photo DSC_0750GevelVanChaityaGrihaCave26MetRijkeVersiering.jpg

Dit is de gevel van de Chaitya-Griha, dit is een speciaal type grot. De versiering is heel uitbundig.


 photo DSC_0750GevelVanChaityaGrihaCave26MetRijkeVersieringDetail.jpg

Hier zie je een deel van die gevel.


 photo DSC_0751.jpg

Hoofd van een van de Boeddha-beelden in de gevel.


 photo DSC_0752.jpg


 photo DSC_0754InDeGevel.jpg

Dat de beelden niet altijd even natuurgetrouw zijn laat dit voorbeeld zien.


 photo DSC_0756DeceasedBuddhaMahaparinitvana.jpg

Hier is hij dan. Het enorme beeld van de overleden Boeddha. Als een prins die ligt te slapen. Er is een speciale naam voor deze voorstelling: Mahaparinitvana.

De gids die ik in Ajanta kocht zegt over dit beeld het volgende:

The usual cliche of figures of Buddha on the walls of the aisles is however, relieved by two scenes, one representing the mahaparinirvana of Buddha and the other, the Assault and Temptation of Mara.
The former, carved on the left wall near the side-door, contains a colossal figure of Buddha reclining on his right side on a couch between two sala trees; below are the figures of his disciples and followers mourning his decease, and above are celestial beings.


 photo DSC_0757Cave26ChaityaGriha.jpg

Zicht op het interieur van cave 26.


 photo DSC_0760ZijkantVanDeStupa.jpg

De stupa is heel uitgebreid gedecoreerd zoals hier te zien aan de zijkant.


 photo DSC_0760ZijkantVanDeStupaDetail.jpg

Detail.


 photo DSC_0761ZeerRijkeDecoratie.jpg


 photo DSC_0762TemptationOfMara.jpg

Dit is de tweede belangrijke beeldengroep in deze Chaitya-Griha: Assault and Temptation of Mara. Op het web heb ik maar een redelijke foto van deze beeldengroep kunnen vinden en die toont Mara niet eens. Die zit namelijk (onder andere) op een olifant, links boven de Boeddha.

De gids schrijft hierover:

The second scene also occurs on the same wall. Here Buddha is seated, with his right palm in the bhumisparsas mudra under the Bodhi tree at the centre; on the left is Mara on an elephant accompanied by his host of demon-forces attacking Buddha; on the right is the retreat of Mara; in the foreground are the daughters of Mara trying to tempt Buddha by dance and music; and in the bottom right corner is the figure of the dejected Mara.


 photo DSC_0765InterieurChaityaGriha01.jpg

Nogmaals het interieur.


 photo DSC_0765InterieurChaityaGriha02DeStupaHeelRijkGedecoreerd.jpg

De volgorde van de foto’s is een beetje verwarrend maar dat is veroorzaakt doordat ik slecht voorbereid was op deze grot die drie ingangen bleek te hebben en de drukte in deze zeer tot de verbeelding sprekende Chaitya-Griha. In de oude grotten is de stupa niet of nauwelijks gedecoreerd. Deze veel jongere grot laat de ontwikkeling in het Boeddhisme en en de kunst goed zien.


 photo DSC_0769.jpg


 photo DSC_0770DeLaatsteBlik.jpg

Een laatste blik op de site.


 photo DSC_0771CadeauBoekOverAjantaEnEenOverElloraKeurigIngepakt.jpg

Ik kocht er twee gidsen. Een gids over Ellora en een over Ajanta. Ze werden keurig ingepakt. Thuis heb ik ze uitgepakt en dan zien ze er als volgt uit:

 photo DSC_0771CadeauBoekOverAjantaEnEenOverElloraKeurigIngepaktEnDanThuis.jpg


 photo DSC_0772EenVanDeVeleVogelsOpDeSite.jpg

In de afdaling naar de uitgang had ik nog even tijd om een van de vele vogels die er leven te fotograferen.


 photo DSC_0773AjantaCaves.jpg

Ajanta Caves

Ajanta Caves are famous for their murals which are the finest surviving examples of Indian Art, particularly painting. These caves were excavated in horse-shoe shaped bend of rock scarp nearly 76 mtr in height overlooking a narrow stream known as Waghora.
The location of this valley provided a calm and serene environment for the Buddhist monks who retreated at these secluded places during the rainy season. Each case was connected to the stream by a flight of steps, which are now almost obliterated, albeit traces of some could be noticed at some places. In all 30 caves were hewn out of the living rock in different periods according to the necessity.
Out of these, five (cave 9, 10, 19, 26 and 29) are Chaityagrihas and the rest are vihares. In date and style also these caves can be divided into two broad groups. Out of the 30 caves 6 caves belong to the earliest phase of Buddhism ie Hinayana. Caves 9 & 10 which are Chaityagrihas and 8, 12, 13 and 15A which are Viharas belong to this phase. These caves are datable to the pre-Christian era, the earliest among them being cave 10 dating from the second century BC where the object of worship is a stupa. These caves are imitation of contemporary wooden constructions even to the extent of fixing of wooden rafters and beams to the ceiling even though they are non-functional.
These early caves were painted but nothing substantial has survived. Caves No 9 and 10 clearly show some vestiges of painting. The headgear, ornaments of the images in these paintings resemble the bas-relief sculpture of Sanchi and Bharhut.
The addition of new caves could be noticed again during the period of Vakatakas, the contemporaries of the imperial Guptas. These were caused to be excavated by the royal family and also the feudatories owing allegiance to the Vakatakas. Varahadeva, the minister of Vakataka king Harishena (475-500 AD) dedicated Cave 16 to the Buddhist Sangha while cave 17 was the gift of a prince (who subjugated Asmaka) a feudatory of the same king. A flurry of activity at Ajanta was between mid 5th century AD to mid 6th century AD. Hieun Tsang, the famous Chinese traveller who visited India during the first half of the 7th century AD has left a vivid and graphic description of the flourishing Buddhist establishments here even though he did not visit the caves.
A solitary Tashtrakuta inscription in cave no 26 indicates its use during 8th – 9th centuries AD. The second phase departs from the earlier one with the introduction of new pattern in layout as well a the centrality Buddha image, both in sculpture as well as in paintings.
All these caves which were once painted but now the best examples of these exemplary paintings of Vakataka period could be noticed only in caves 1, 2, 16 and 17. The variation in style and execution in these paintings also are noticed, mainly due to different authors who followed contemporary style.
the main theme of the paintings is the depiction of various Jataka stories-different incidents associated with the life of Buddha, and the contemporary events and social life. The ceiling decoration invariably consists of decorative patterns, geometrical as well as floral. Apart from painted representations, sculptural panels also adorn the beauty of the caves.
Ajanta paintings are the best examples of Tempra technique, executed after elaborate preparation of rock surface. After chiselling rock surface, different layers of clay mixed ferruginous earth, sand, fibrous material of organic origin were applied very carefully. Then the surface was finally finished with a thin coat of lime wash.
Over this surface, outlines are drawn boldly, then the spaces are filled with requisite colours in different shades and tones to achieve the three dimensional effect of rounded and plastic volumes. The colours and shades utilised also vary from red and yellow ochre, terra verte, to lime, kaolin, gypsum, lamp black and lapis lazuli. The chief binding material used here was glue.
The group of caves is inscribed by the UNESCO as a World Heritage Monument in the year 1983.


Het lettertype in de titel van 20 december 2012 is van Göran Söderström/Goran Soderstrom en heet Shabash Pro Light.

Derde Ajanta panoramafoto

AjantaStitch004

De hele hoefijzervorm van de World Heritage Site Ajanta is hier te zien. Langs links kom je de site binnen en rechts is het einde van de reeks Boeddhistische tempels en kloosters in de rosten uitgehouwen.

Door twee keer op de foto te klikken komt de uit 6 foto’s gemaakte panoramafoto
tot volledige grootte.
Alle details kunnen dan in je browser gezien worden.

Ajanta in India 2012 – 2013

Deel 31 van mijn reisverslag van onze reis van Hyderabad naar Mumbai.

 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg


Cave 1 hebben we gezien in mijn vorig verhaal.
Nu gaan we verder en zien bijvoorbeeld cave 9.
Deze was onlangs in het nieuws omdat hij weer opengesteld is voor het publiek
na grondige restauraties.
Ik kan hier alleen maar laten zien hoe we de grotkloosters en -tempels
in 2012 aantroffen. Het was erg indrukwekkend!


 photo DSC_0676.jpg

In Ajanta zie je niet alleen muurschilderingen. Ook de architectuur en het beeldhouwwerk is beroemd. Leuk is ook dat er grotten zijn die nog niet af zijn. Ze vertellen de archeologen bijvoorbeeld hoe men te werk ging bij het aanleggen van de grotten.


 photo DSC_0678.jpg

Sommige ruimtes zijn enorm.


 photo DSC_0679.jpg

Grote oppervlaktes met grote beelden van voornamelijk Boeddha.


 photo DSC_0680.jpg


 photo DSC_0681.jpg


 photo DSC_0682JeKuntJeErLatenRonddragen.jpg

Als toerist kun je je ook laten dragen langs de kloosters en tempels. Rechts zie je een toerist die door 4 mannen van grot naar grot gedragen wordt. Onder een paraplu.


 photo DSC_0683OokDeDetailsVanHetBeeldhouwwerkIsFantastisch.jpg

De details van het beeldhouwwerk is prachtig.


 photo DSC_0685.jpg

 photo DSC_0685FocusOpHetBoeddhaBeeld.jpg

Met een focus op het Boeddhabeeld.


 photo DSC_0687.jpg

De schilderingen zijn soms goed en soms moeilijk te ‘lezen’. Op sommige plaatsen is er niet zo veel meer van over.


 photo DSC_0688NogEenHeleWand.jpg

Maar je ziet er hele wanden vol met Boeddha’s.


 photo DSC_0689.jpg

In alle formaten.

 photo DSC_0689WieVanDeDrie.jpg

Wie van de drie?


 photo DSC_0691Ajanta.jpg

De ligging van Ajanta is fenomenaal.


 photo DSC_0693.jpg


 photo DSC_0694.jpg

Je kijkt je ogen uit. De ene plek is al dramatischer dan de andere.


 photo DSC_0698EenHeleWandVol.jpg

Nog een hele wand met Boeddha’s.

 photo DSC_0698EenHeleWandVolMaarSteedsWeerAnders.jpg

Steeds weer in een andere houding.


 photo DSC_0699HeleBeeldengroep.jpg

Een hele beeldengroep rond het centrale beeld (van Boeddha?)


 photo DSC_0700MetBoeddhistischeMonnikenUitJapan.jpg

Er was een groep Beoddhistische monniken. Hier loopt er een voor mijn lens in een chaitya griha (gebedshal).


 photo DSC_0701GeschilderdeLotus.jpg

Een stel geschilderde lotussen.


 photo DSC_0702Buddha.jpg


 photo DSC_0703.jpg


 photo DSC_0704.jpg


 photo DSC_0705CaveNo9.jpg

Grot nummer 9.

Cave no. 9

This is the oldest chaityagriha belonging to Hinayana sect of Buddhism datable to 1st century BC, it is rectangular on plan, but the layout is apsidal. The chaitya (18.24 x 18.4 m) with its well-balanced façade is divided into a nave, an apse and aisles by a colonnade of twenty-three pillars. The vaulted ceiling of the nave and apse were originally braced with superfluous wooden beams and rafters. At the center of the apse stands a plain globular stupa om a high cylindrical base. The façade wall is decorated with a beautifull chaitya-window and figures of Lord Buddha. Inside the chaitya are seen two layers of paintings the earlier dating back to the second half of the 1st century BC, and the latter to 5th-6th century AD. The pillars and ceilings are decorated with paintings of Buddha and floral decorations while the walls are decorated with figures of Lord Buddha, groups of votaries, procession of devotees towards a stupa etc.

Verttaalhulp:
Nave; Koor of schip van een kerk
Apse: Priesterkoor, halfronde beuk in een kerk

Nederlandse samenvatting:
De tekst hierboven probeert de vorm van de chaitya griha te beschrijven.
De hal waar je in binnenloopt maakt een lange, diepe indruk.
Aan het eind van de hal staat een stupa.
In werkelijkheid is het complex bijna vierkant. Dat komt omdat de hal
waar je inloopt zowel links als rechts pilaren heeft.
Achter die pilaren zit natuurlijk nog een omgang.
In originele staat was het plafond voorzien van houten stutten
en balken. Dit om de natuurlijke vorm en natuurlijk uiterlijk
na te bootsen. Deze ruimtes werden gebruikt tijdens het moeson seizoen.
Hoog en droog in de heuvels.
De oudste schilderingen dateren uit ongeveer 50 voor Christus, de jongste
uit de tijd tussen de 5e en 6e eeuw na Christus.


 photo DSC_0706Buddha01.jpg

Op rechthoekige pilaren staan schilderingen van Boeddha.


 photo DSC_0706Buddha02.jpg


 photo DSC_0708.jpg

In Ajanta zijn meerdere chaitya griha’s.


 photo DSC_0709Buddha01.jpg


 photo DSC_0709Buddha02.jpg


 photo DSC_0709Buddha03.jpg


Het lettertype in de titel van 20 december 2012 is van Göran Söderström/Goran Soderstrom en heet Shabash Pro Light.

India 2012 – 2013: Deel 23 Ellora

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


Woensdag 19 december 2012

Vanuit Aurangabad zijn we op bezoek in Ellora.
Al eerder heb ik daarvan foto’s getoond.
Vandaag staat grot 15 centraal.

De eerste reeks foto’s hebben nog betrekking op Cave 16, het
onderwerp van de vorige log.

 photo DSC_0518.jpg


 photo DSC_0519.jpg


 photo DSC_0519Dakrand.jpg

De dakrand.


 photo DSC_0520.jpg


 photo DSC_0521.jpg


 photo DSC_0522SteunpilarenMetFloraleMotieven01.jpg

Steunpilaren met bloem en plantmotieven.


 photo DSC_0522SteunpilarenMetFloraleMotieven02.jpg

Steunpilaren met bloem en plantmotieven.


 photo DSC_0525RozetAanPlafondEnRestantenVanSchilderingen.jpg

Groot rozet aan het plafond, een lotusbloem, met restanten van schilderingen.


 photo DSC_0526GezetenOpLotusblad.jpg

Gezeten op een lotusblad.


 photo DSC_0528Beeldengroep.jpg

Hele beeldengroepen.


 photo DSC_0528BeeldengroepDierLeeuwOpDeVoorgrond.jpg

Met een dier (leeuw?) op de voorgrond.


 photo DSC_0528BeeldengroepOnderDeVoetGelopenTegenstander.jpg

En een onder de voet gelopen tegenstander.


 photo DSC_0529.jpg

Overzicht van de verschillende beelden.


 photo DSC_0530Cave15.jpg

Cave 15

the cave temple locally known as “Dasavatara Cave” because of the various incarnations of Vishnu depicted here, belongs to circa 8th century AD. The whole temple is planned on a grand scale, executed on elevated platform and entered through a rock-cut gateway, which leads to a courtyard. At the middle of courtyard is a small raised square hall called Natya Mandapa (Hall of Dance), containing the famous inscription of Dantidurga, a Rashtrakut ruler (758 – 756 AD).
The main structure is double storied. The ground floor has massive square sectioned pillars with four cells, and is plain and devoid of any sculpture. The upper floor is dedicated to Lord Shiva. The sanctum door is very beautifully carved and is guarded by two huge doorkeepers. In the huge pillared hall is Nandi (vehicle of Siva) seated majestically. The sidewalls are divided into several compartments en sculptured panels have been brought in bold relief. The Nothern side sculptures on belong to Shaivite theme while those on the Southern side belong to Vaishnavism.

Wikipedia:

Shaivisme
Shaivisme is een stroming in het hindoeïsme waarin Shiva wordt vereerd als de hoogste vorm van God.
Het shaivisme is monotheïstisch en shaivisten geloven dat er maar één God is die gelijktijdig de gehele schepping doordringt (immanentie) en er bovenuit stijgt (transcendentie).

Vaishnavisme
Vaishnavisme is een monotheïstische godsdienst in het hindoeïsme waarin Vishnoe of een van zijn zogenaamde avatara’s worden vereerd als de hoogste God. De volgelingen worden vaishnavieten of vaishnava’s genoemd.


 photo DSC_0531.jpg


 photo DSC_0532Relief01Ganesh.jpg

Relief (Ganesh).


 photo DSC_0532Relief02.jpg


 photo DSC_0533HallMetPilaren.jpg

Grote vertrekken met pilaren.


 photo DSC_0534VersieringenInDeDeuropening.jpg

Versieringen in de deuropening.


 photo DSC_0534VersieringenInDeDeuropeningDetail.jpg


 photo DSC_0534VersieringenInDeDeuropeningFloraalDetail.jpg


 photo DSC_0535Poortwachter.jpg

Poortwachter.


 photo DSC_0536Poortwachter.jpg

Een tweede poortwachter. Uit de grote van de zittende man links is te zien hoe groot deze beelden zijn.


 photo DSC_0536PoortwachterDetail.jpg

Detail van de poortwachter.


 photo DSC_0539WatEenArmen01.jpg

Wat een armen!


 photo DSC_0539WatEenArmen02.jpg


 photo DSC_0539WatEenArmen03.jpg


 photo DSC_0540Nandi.jpg

Nandi.


 photo DSC_0541Nandi.jpg


 photo DSC_0542GangMetPilaren.jpg

Gang/overdekt balkon met pilaren.


 photo DSC_0542PilarenMetVasenEnPlantmotieven.jpg

Pilaren en hun versieringen; een vaas en plantmotieven.


 photo DSC_0544.jpg

Gewoon prachtig.


 photo DSC_0545MeerdereVerdiepingen.jpg

Meerdere verdiepingen. Enorm groot.


 photo DSC_0547.jpg

Overal versieringen, steeds weer andere stijlen.


 photo DSC_0548TweeTorsos.jpg

Twee torso’s.


 photo DSC_0549BuddhaInGezelschap.jpg

Buddha in gezelschap.


 photo DSC_0554.jpg


 photo DSC_0555HaastAbstracteVormen.jpg

Haast abstracte vormen.


 photo DSC_0556.jpg


In Adjanta was ook een kleine boekwinkel.
Daar zou ik een dag later onder andere de volgende kleine gids kopen.

 photo DSC_4080WorldHeritageSiteEllora.jpg

World Heritage Site Ellora.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

Sicilixeb 1993: deel 2

Het reisgidsje dat we in 1993 gebruikt hebben, staat nog in de boekenkast.
In de inhoudsopgave zijn de plaatsen gemarkeerd waarvan ik aanneem
dat we ze met de auto bezocht hebben tijdens onze fly en drive.
Palermo, Enna, Piazza Armerina, Selinunte, Segesta, Ragusa, Noto,
Messina, Taormina, Giardini Naxos en Catania.

Twee bezoeken springen er uit: Agrigento en Villa Romana del Casale.
Twee World Heritage sites: de tempels in Agrigento en
de Romeinse villa met de prachtige mozaieken.

Een tweede reeks met dia’s. Ook nu 44 afbeeldingen.
Maar de eerste hebben niet zoveel met Sicilixeb te maken.
Als ik de dia’s inscan dan kun je kiezen on de film
in te lezen als negatief, dia of in puur zwart/wit.
Dat kan een leuk effect hebben:

Als negatief.

Als dia.

Laten we de draad weer oppakken:

Ik vermoed dat dit Piazza Armerina is. Maar indien iemand de dias beter kan plaatsen hoor ik dat natuurlijk graag.

Deze en de volgende foto geven een beeld van de overkapping die over de archeologische vindplaats Villa Romana del Casala is gebouwd. Onder de overkapping ligt het vol met mozaieken. De bekendste zijn misschien wel de bikinimeisjes.

Wikipedia:

De Villa Romana del Casale is een Romeinse villa uit circa 300 na Chr. De villa bevindt zich op het eiland Sicilixeb, dichtbij de plaats Piazza Armerina (Centraal-Sicilixeb). Ze is vooral bekend vanwege de vele, zeer goed bewaard gebleven vloermozaxefeken met onder andere jachttaferelen, goden- en heldensagen en de zogenaamde bikinimeisjes.

Dit is het gezicht op de overkapping van buitenaf.

Piazza Armerina?

Ik vermoed dat dit Agrigento is.

Een omgevallen zuil.

Karelie/Karelia (41): Kizhi

Daarna met de hydrofoil naar Kizhi.

(Kaartjes voor de hydrofoil)

(De plaatsen in de hydrofoil)


(De excursie begon met prachtig weer.
De omgeving van Kizhi is prachtig.
Veel water en eilanden in allerlei maten.)

(Kizhi is een openluchtmuseum met houten kerken, huizen enz)

(Eyecatcher is de kerk van de transfiguratie.
Als je niet beter weet lijkt dit een gebouw.
Maar in werkelijkheid gaat het om een ommuurd gebied
met daarin een zomer- en een winterkerk en een kerkhof)

(Alles wat je hier ziet in van hout gemaakt en heeft echt dienst gedaan)

(In de kerk die open is kun je de locale iconen zien.
De foto is wat donker omdat ik er niet wilde flitsen.)



(Wat een uitzicht vanaf het kerkhof !)


(Er staan ook boerderijen, hier houtsnijwerk aan de ramen)

(Het uitzicht is er overal spectaculair.)

(Binnen wordt toelichting gegeven op het leven in dergelijke huizen.
De boerderijen hadden onder een dak zowel de privevertrekken
als de stal en opslagruimtes voor bijvoorbeeld de boten.
Opslagruimtes voor het graan was apart van het huis.)

(Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat ik deze klok al eens gezien had.
Thuis nog eens controleren)


(Oudste nog bestaande houten kerk)

(Deze molen is zo gebouwd dat de hele molen te verdraaien is
in de windrichting.
Hier is goed te zien dat het weer snel verandert)

(Rechts lijkt het dag van de kerk wel van goud.
Maar dat komt omdat het dak daar onlangs is vernieuwd.)








En dan terug met de hydrofoil:


Prachtig.
De bezoekers werden haast on-Russisch door de attractie geloodst.
Het is een omgeving die bijna nog mooier is
dan de houten gebouwen die er staan.
Veel water, eilandjes, veel veldbloemen.
Fantastisch.
Heel efficient leidde onze gids (een jonge Engels sprekende student
die tijdens de vakantiemaanden wat bijverdient)
ons van gebouw naar gebouw.
De toelichting ging soms wel wat erg ver in de
– maar dat kun je van een openluchtmuseum verwachten –
nostalgische feitenkennis.
Terwijl de architectuur van de gebouwen centraal zou moeten staan
wat mij betreft.
Even wat gaan eten.

Kizhi is een World Heritage site.
Dat wil zeggen dat het op een lijst staat met het wereld erfgoed.
Om op deze lijst te kunnen komen moet je aan een aantal voorwaarden voldoen
die om de paar jaar opnieuw gecontroleerd worden.
Het is met name een prestigezaak voor de beheerders om op de lijst te staan.
Op de volgende web site kun je er informatie over vinden:

Een tweede site is die van het museum zelf: