Preah Vihear

Terug naar de orde van de dag, na carnaval.
Maar dat kan ik helaas niet zeggen.
Preah Vihear in Cambodja is niet ‘de orde van de dag’.
Deze site is zo exceptioneel.

Nadat we het centrale heiligdom bereikt hebben, lopen we min of meer
langs dezelfde route terug.
Ik maak dan foto’s van dingen die eerder niet opvielen, van stenen die
her en der in het terrein liggen of van dingen die hier
al eerder te zien waren maar die zoveel indruk maken.

Na deze serie rest ons nog een hele leuke rit de heuvels af.
Maar dat zie je in de volgende blog post.

DSC_3207CambodjaPreahVihear


DSC_3208CambodjaPreahVihearTerugLopendNaarHetBegin

Dit is nog het belangrijkste heiligdom dat aan het eind op de heuvelrichel ligt. Vanhier lopen we terug.


DSC_3209CambodjaPreahVihearZoMaarEenLosliggendeSteen

Er liggen stenen of combinaties van stenen in het gras. Soms, zoals hier, bewerkt. Meestal is nog maar een deel van het reliëf in de steen goed te zien.


DSC_3210CambodjaPreahVihearBeetjeTegenDeZonIn

Op sommige plaatsen is het er heerlijk rustig. Er zijn niet zo veel bezoekers op deze nieuwjaarsdag.


DSC_3211CambodjaPreahVihear


DSC_3212CambodjaPreahVihear


DSC_3213CambodjaPreahVihear


DSC_3214CambodjaPreahVihear

Geliefd onderwerp voor de hoek van een steen: zich oprichtende slangen.


DSC_3215CambodjaPreahVihearZomaarEenPaarStenen02


DSC_3215CambodjaPreahVihearZomaarEenPaarStenen01

De vorige foto is een detail van deze foto. Hier zie hoe soms de stenen in een groepje bij elkaar staan/liggen in het gras.


DSC_3216CambodjaPreahVihearGewoonMooi

Gewoon een mooi stuk muur met opvallende kleuren.


DSC_3217CambodjaPreahVihearNogEenValseDeur

Nog een valse deur.


DSC_3218CambodjaPreahVihearInmiddelsSchijntDeZonFel

De zon schijnt inmiddels fel. Dat zie je terug in de steeds harder wordende schaduwen en stukken van gebouwen die overbelicht zijn.


DSC_3219CambodjaPreahVihear

Deze afbeeldingen, als mijn geheugen me niet in de steek laat van kluizenaars, zie je op verschillende plaatsen terugkomen op de tempels in Cambodja. Vaak als decoratie in hele reeksen en dan kan het voorkomen dat je ze ziet op de twee kanten van een hoeksteen.


DSC_3220CambodjaPreahVihear


DSC_3221CambodjaPreahVihear


DSC_3222CambodjaPreahVihearVraagMeNietWelkeDelenOrigineelZijn

Vraag me niet of dit allemaal origineel is, want dat weet ik niet. Als je het museum in Phnom Penh bezoekt zie je verschillende van dergelijke dorpels ook van Preah Vihear.


DSC_3223CambodjaPreahVihear01

Deze gevel is zo super. Even inzoomen.

DSC_3223CambodjaPreahVihear02ZoMooi


DSC_3225CambodjaPreahVihear

Op één plaats staan de gebouwen heel dicht op elkaar terwijl de gevels toch gewoon heel rijk versierd zijn. Je kunt maar net tussen de gebouwen door, laat staan dat je de gevels heel goed kunt zien.


DSC_3226CambodjaPreahVihear


DSC_3227CambodjaPreahVihearChurningOfTheOceanOfMilk

Nogmaals: Churning of the ocean of milk.


DSC_3228CambodjaPreahVihear


DSC_3229CambodjaPreahVihear


DSC_3230CambodjaPreahVihear


DSC_3231CambodjaPreahVihear


DSC_3232CambodjaPreahVihear


DSC_3235CambodjaPreahVihearUnescoWorldHeritageSiteCambodje

De vlaggen van Unesco, World Heritage Site en Cambodja.


DSC_3236CambodjaPreahVihearTerugBijHetVerzamelpuntOpDeTop

Terug bij ons vertrekpunt op de top van de heuvel. Van hier af gaat het met een 4-wheel drive naar beneden. Daarover meer de volgende keer.


Preah Vihear

Preah Vihear is een tempelcomplex in Cambodja.
Daarvoor was wel een uitspraak nodig van
The International Court of Justice in den Haag.
Op het internet vond ik de uitspraak en het begin van de uitspraak
zie je hieronder:

TempleOfPreahVihearJudgement1962

In 1962 oordeelt het hof in Den Haag dat de tempel op Cambodjaans grondgebied ligt en dat Thailand daar dus afstand van moet doen. Vandaag kun je dus vanuit Thailand de tempel niet meer bezoeken. Vanuit Cambodja wel en daar zie je de gevolgen van de twist tussen de twee landen nog steeds.


De tempel is een World Heritage site. Op de site van Unesco staat:

Temple of Preah Vihear

 

Situated on the edge of a plateau that dominates the plain of Cambodia, the Temple of Preah Vihear is dedicated to Shiva.
The Temple is composed of a series of sanctuaries linked by a system of pavements and staircases over an 800 metre long axis and dates back to the first half of the 11th century AD.
Nevertheless, its complex history can be traced to the 9th century, when the hermitage was founded.
This site is particularly well preserved, mainly due to its remote location.
The site is exceptional for the quality of its architecture, which is adapted to the natural environment and the religious function of the temple, as well as for the exceptional quality of its carved stone ornamentation.

De aaneenschakeling van tempelgebouwen ligt op de rand van een heuvel
met een prachtig uitzicht op Cambodja.
Wat ik zelf zo prachtig vond was de samenhang van de verschillende
gebouwen die soms best ver uit elkaar liggen.
Sie samenhang die je daar fysiek kunt ervaren lijkt me
de belangrijkste reden om dit complex een World Heritage Site
te noemen.
Het complex is gewijd aan Shiva en dateert uit de 11e eeuw.
Al in de 9e eeuw was er op deze plaats een kluizenaarsverblijf.

DSC_3127CambodjaPreahVihearMetDitSoortAutosGaJeNaarDeTempel

Vanuit het dorp gaan we met de auto naar een plaats waar kaartjes verkocht worden. Vandaar vertrekken de gidsen in auto’s zoals op deze foto naar boven. De rit is niet heel lang maar vaak heel steil.


DSC_3128CambodjaPreahVihearSchuttersputjes

Boven aangekomen zie je op veel plaatsen schuttersputjes. loopgraven en beschermde verblijven voor soldaten die zowel door de mensen uit Thailand als door Cambodja zijn gebruikt. Een luguber aspect van je bezoek.


DSC_3129CambodjaPreahVihearDaarAanDeVoetVanDeHeuvelsIsThailand

Kijk je naar het noorden dan zie je de heuvels die in Thailand liggen. De weg is Thais grondgebied. Nog steeds zijn er mensen die aan de Thaise kant richting het complex komen. Bezoeken kan men het niet. Een volgende stap in het vredesproces lijkt me dat ook bezoekers vanuit Thailand het complex kunnen bezoeken maar de regeringen in beide landen hebben veel grotere binnen- en buitenlandse problemen op te lossen, vermoed ik.


DSC_3131CambodjaPreahVihearDaarBenedenIsThailand

De trap die vanuit Thailand gebruikt werd om het complex te bezoeken is er natuurlijk nog steeds.


DSC_3132CambodjaPreahVihear

Het begin van, laat ik maar zeggen de tempelweg. Deze verbindt de verschillende heiligdommen. De eerste waren vroeger voor iedereen te bezoeken, de laatste waren exclusief voor priesters en de koning en zijn gevolg.


DSC_3133CambodjaPreahVihearHetBeginVanDeTempel


DSC_3134CambodjaPreahVihear

De trap naar het eerste complex.


DSC_3135CambodjaPreahVihearWieBewaaktDeTrap


DSC_3136CambodjaPreahVihear01

DSC_3136CambodjaPreahVihear02


DSC_3138CambodjaPreahVihear


DSC_3139CambodjaPreahVihearBunkers

Nog wat loopgraven.


DSC_3140CambodjaPreahVihearWorldHeritageSite

Na de eerste tempel volgt een lange tempelweg. Die ligt een beetje verhoogd in het landschap.


DSC_3141CambodjaPreahVihear

Nog een keer terugkijken op het eerste gebouw.


DSC_3142CambodjaPreahVihear

Die tempelweg is dus best een eind.


DSC_3144CambodjaPreahVihearPaalLangsDeWeg

De weg werd gemarkeerd door dit soort palen. Een enkel staat nog overeind en is compleet.


DSC_3145CambodjaPreahVihearBadenOpGezettePlaatsen

Langs de weg liggen hier en daar baden/waterreservoirs.


DSC_3146CambodjaPreahVihearSomsVanDeelNaarDeelHeelEind

Terugkijkend. De volgende tempel komt in een volgende blog aan de beurt.


Champassak

Champassak is een kleine plaats in het zuiden van Laos.
Een lange straat.
Aan die straat lag ons hotel.
De straat was erg rustig.
Het spitsuur was het uitgaan van de school.
Zeker, een eindje verderop, lag een drukkere weg.
Maar voor ons was het genieten.
Champassak is de plaats waar de World Heritage site
Wat Phou zich bevindt.

DSC_3352


DSC_3362


DSC_3376


DSC_3393


DSC_3400


DSC_3417


DSC_3435


DSC_3437


DSC_3455


DSC_3470


DSC_3477


Mr. Bean moment vanuit Shanghai

Er is een scene van Mr. Bean die ik erg leuk vind.
De scene is eigenlijk leuk en triest tegelijk.
Chaplin humor, de betere humor wat mij betreft.

Je ziet Mr. Bean in een restaurant zitten, alleen aan tafel.
Hij is druk bezig een aantal kaarten te schrijven, stopt ze in een envelop
en plakt die vervolgens dicht.
Hij legt ze aan de rechterkant van zijn tafel.
Als hij klaar is kijkt hij even een andere kant op en
even later ‘ontdekt’ hij de stapel kaarten.
Volledig verrast opent hij de kaarten en is blij met alle
verjaardagswensen die hij heeft gekregen (van zichzelf).

wp_20161028_003mrbeanmoment


In Nanjing bezocht ik met mijn oud-collega het eerste Ming
grafmonument. Het is het enige keizerlijke grafmonument
in de zuiderlijke hoofdstad van China. Alle andere graven van
Ming keizers zijn in de buurt van Beijing (de noordelijke
hoofdstad) te vinden. Die bezocht ik zeven jaar gelden.

Het grafmonument ligt in een parkachtig landschap met een
aantal toeristische attracties.
Vanuit het park heb ik op 22 september een kaart verstuurd
die vandaag 28 oktober is aangekomen.

wp_20161028_004mrbeanmoment

Met een extra stempel omdat het een World Heritage Site is.


wp_20161028_004mrbeanmomentdetail

Hier is de datum en de stempel goed te zien.


Als een sprookje: slapende Boeddha

Deel 34 van mijn reisverslag van onze reis van Hyderabad naar Mumbai.

 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg


Ik kan me zo voorstellen dat lezers die regelmatig terugkeren
op de Argusvlinder, het idee hebben: alweer een blog over Ajanta.
Inderdaad, vandaag de laatste. Maar wat voor een.
De slapende Boeddha ligt niet te slapen.
het enorme beeld stelt de zojuist overleden Boeddha voor.
Hij ligt op een bed omringd door zijn vrienden en bekenden die
over hem rouwen en hemelse figuren.
Het is een van de vele tijke versieringen van cave 26.
Kijk maar eens mee:

 photo DSC_0750GevelVanChaityaGrihaCave26MetRijkeVersiering.jpg

Dit is de gevel van de Chaitya-Griha, dit is een speciaal type grot. De versiering is heel uitbundig.


 photo DSC_0750GevelVanChaityaGrihaCave26MetRijkeVersieringDetail.jpg

Hier zie je een deel van die gevel.


 photo DSC_0751.jpg

Hoofd van een van de Boeddha-beelden in de gevel.


 photo DSC_0752.jpg


 photo DSC_0754InDeGevel.jpg

Dat de beelden niet altijd even natuurgetrouw zijn laat dit voorbeeld zien.


 photo DSC_0756DeceasedBuddhaMahaparinitvana.jpg

Hier is hij dan. Het enorme beeld van de overleden Boeddha. Als een prins die ligt te slapen. Er is een speciale naam voor deze voorstelling: Mahaparinitvana.

De gids die ik in Ajanta kocht zegt over dit beeld het volgende:

The usual cliche of figures of Buddha on the walls of the aisles is however, relieved by two scenes, one representing the mahaparinirvana of Buddha and the other, the Assault and Temptation of Mara.
The former, carved on the left wall near the side-door, contains a colossal figure of Buddha reclining on his right side on a couch between two sala trees; below are the figures of his disciples and followers mourning his decease, and above are celestial beings.


 photo DSC_0757Cave26ChaityaGriha.jpg

Zicht op het interieur van cave 26.


 photo DSC_0760ZijkantVanDeStupa.jpg

De stupa is heel uitgebreid gedecoreerd zoals hier te zien aan de zijkant.


 photo DSC_0760ZijkantVanDeStupaDetail.jpg

Detail.


 photo DSC_0761ZeerRijkeDecoratie.jpg


 photo DSC_0762TemptationOfMara.jpg

Dit is de tweede belangrijke beeldengroep in deze Chaitya-Griha: Assault and Temptation of Mara. Op het web heb ik maar een redelijke foto van deze beeldengroep kunnen vinden en die toont Mara niet eens. Die zit namelijk (onder andere) op een olifant, links boven de Boeddha.

De gids schrijft hierover:

The second scene also occurs on the same wall. Here Buddha is seated, with his right palm in the bhumisparsas mudra under the Bodhi tree at the centre; on the left is Mara on an elephant accompanied by his host of demon-forces attacking Buddha; on the right is the retreat of Mara; in the foreground are the daughters of Mara trying to tempt Buddha by dance and music; and in the bottom right corner is the figure of the dejected Mara.


 photo DSC_0765InterieurChaityaGriha01.jpg

Nogmaals het interieur.


 photo DSC_0765InterieurChaityaGriha02DeStupaHeelRijkGedecoreerd.jpg

De volgorde van de foto’s is een beetje verwarrend maar dat is veroorzaakt doordat ik slecht voorbereid was op deze grot die drie ingangen bleek te hebben en de drukte in deze zeer tot de verbeelding sprekende Chaitya-Griha. In de oude grotten is de stupa niet of nauwelijks gedecoreerd. Deze veel jongere grot laat de ontwikkeling in het Boeddhisme en en de kunst goed zien.


 photo DSC_0769.jpg


 photo DSC_0770DeLaatsteBlik.jpg

Een laatste blik op de site.


 photo DSC_0771CadeauBoekOverAjantaEnEenOverElloraKeurigIngepakt.jpg

Ik kocht er twee gidsen. Een gids over Ellora en een over Ajanta. Ze werden keurig ingepakt. Thuis heb ik ze uitgepakt en dan zien ze er als volgt uit:

 photo DSC_0771CadeauBoekOverAjantaEnEenOverElloraKeurigIngepaktEnDanThuis.jpg


 photo DSC_0772EenVanDeVeleVogelsOpDeSite.jpg

In de afdaling naar de uitgang had ik nog even tijd om een van de vele vogels die er leven te fotograferen.


 photo DSC_0773AjantaCaves.jpg

Ajanta Caves

Ajanta Caves are famous for their murals which are the finest surviving examples of Indian Art, particularly painting. These caves were excavated in horse-shoe shaped bend of rock scarp nearly 76 mtr in height overlooking a narrow stream known as Waghora.
The location of this valley provided a calm and serene environment for the Buddhist monks who retreated at these secluded places during the rainy season. Each case was connected to the stream by a flight of steps, which are now almost obliterated, albeit traces of some could be noticed at some places. In all 30 caves were hewn out of the living rock in different periods according to the necessity.
Out of these, five (cave 9, 10, 19, 26 and 29) are Chaityagrihas and the rest are vihares. In date and style also these caves can be divided into two broad groups. Out of the 30 caves 6 caves belong to the earliest phase of Buddhism ie Hinayana. Caves 9 & 10 which are Chaityagrihas and 8, 12, 13 and 15A which are Viharas belong to this phase. These caves are datable to the pre-Christian era, the earliest among them being cave 10 dating from the second century BC where the object of worship is a stupa. These caves are imitation of contemporary wooden constructions even to the extent of fixing of wooden rafters and beams to the ceiling even though they are non-functional.
These early caves were painted but nothing substantial has survived. Caves No 9 and 10 clearly show some vestiges of painting. The headgear, ornaments of the images in these paintings resemble the bas-relief sculpture of Sanchi and Bharhut.
The addition of new caves could be noticed again during the period of Vakatakas, the contemporaries of the imperial Guptas. These were caused to be excavated by the royal family and also the feudatories owing allegiance to the Vakatakas. Varahadeva, the minister of Vakataka king Harishena (475-500 AD) dedicated Cave 16 to the Buddhist Sangha while cave 17 was the gift of a prince (who subjugated Asmaka) a feudatory of the same king. A flurry of activity at Ajanta was between mid 5th century AD to mid 6th century AD. Hieun Tsang, the famous Chinese traveller who visited India during the first half of the 7th century AD has left a vivid and graphic description of the flourishing Buddhist establishments here even though he did not visit the caves.
A solitary Tashtrakuta inscription in cave no 26 indicates its use during 8th – 9th centuries AD. The second phase departs from the earlier one with the introduction of new pattern in layout as well a the centrality Buddha image, both in sculpture as well as in paintings.
All these caves which were once painted but now the best examples of these exemplary paintings of Vakataka period could be noticed only in caves 1, 2, 16 and 17. The variation in style and execution in these paintings also are noticed, mainly due to different authors who followed contemporary style.
the main theme of the paintings is the depiction of various Jataka stories-different incidents associated with the life of Buddha, and the contemporary events and social life. The ceiling decoration invariably consists of decorative patterns, geometrical as well as floral. Apart from painted representations, sculptural panels also adorn the beauty of the caves.
Ajanta paintings are the best examples of Tempra technique, executed after elaborate preparation of rock surface. After chiselling rock surface, different layers of clay mixed ferruginous earth, sand, fibrous material of organic origin were applied very carefully. Then the surface was finally finished with a thin coat of lime wash.
Over this surface, outlines are drawn boldly, then the spaces are filled with requisite colours in different shades and tones to achieve the three dimensional effect of rounded and plastic volumes. The colours and shades utilised also vary from red and yellow ochre, terra verte, to lime, kaolin, gypsum, lamp black and lapis lazuli. The chief binding material used here was glue.
The group of caves is inscribed by the UNESCO as a World Heritage Monument in the year 1983.


Het lettertype in de titel van 20 december 2012 is van Göran Söderström/Goran Soderstrom en heet Shabash Pro Light.

Derde Ajanta panoramafoto

AjantaStitch004

De hele hoefijzervorm van de World Heritage Site Ajanta is hier te zien. Langs links kom je de site binnen en rechts is het einde van de reeks Boeddhistische tempels en kloosters in de rosten uitgehouwen.

Door twee keer op de foto te klikken komt de uit 6 foto’s gemaakte panoramafoto
tot volledige grootte.
Alle details kunnen dan in je browser gezien worden.

Ajanta in India 2012 – 2013

Deel 31 van mijn reisverslag van onze reis van Hyderabad naar Mumbai.

 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg


Cave 1 hebben we gezien in mijn vorig verhaal.
Nu gaan we verder en zien bijvoorbeeld cave 9.
Deze was onlangs in het nieuws omdat hij weer opengesteld is voor het publiek
na grondige restauraties.
Ik kan hier alleen maar laten zien hoe we de grotkloosters en -tempels
in 2012 aantroffen. Het was erg indrukwekkend!


 photo DSC_0676.jpg

In Ajanta zie je niet alleen muurschilderingen. Ook de architectuur en het beeldhouwwerk is beroemd. Leuk is ook dat er grotten zijn die nog niet af zijn. Ze vertellen de archeologen bijvoorbeeld hoe men te werk ging bij het aanleggen van de grotten.


 photo DSC_0678.jpg

Sommige ruimtes zijn enorm.


 photo DSC_0679.jpg

Grote oppervlaktes met grote beelden van voornamelijk Boeddha.


 photo DSC_0680.jpg


 photo DSC_0681.jpg


 photo DSC_0682JeKuntJeErLatenRonddragen.jpg

Als toerist kun je je ook laten dragen langs de kloosters en tempels. Rechts zie je een toerist die door 4 mannen van grot naar grot gedragen wordt. Onder een paraplu.


 photo DSC_0683OokDeDetailsVanHetBeeldhouwwerkIsFantastisch.jpg

De details van het beeldhouwwerk is prachtig.


 photo DSC_0685.jpg

 photo DSC_0685FocusOpHetBoeddhaBeeld.jpg

Met een focus op het Boeddhabeeld.


 photo DSC_0687.jpg

De schilderingen zijn soms goed en soms moeilijk te ‘lezen’. Op sommige plaatsen is er niet zo veel meer van over.


 photo DSC_0688NogEenHeleWand.jpg

Maar je ziet er hele wanden vol met Boeddha’s.


 photo DSC_0689.jpg

In alle formaten.

 photo DSC_0689WieVanDeDrie.jpg

Wie van de drie?


 photo DSC_0691Ajanta.jpg

De ligging van Ajanta is fenomenaal.


 photo DSC_0693.jpg


 photo DSC_0694.jpg

Je kijkt je ogen uit. De ene plek is al dramatischer dan de andere.


 photo DSC_0698EenHeleWandVol.jpg

Nog een hele wand met Boeddha’s.

 photo DSC_0698EenHeleWandVolMaarSteedsWeerAnders.jpg

Steeds weer in een andere houding.


 photo DSC_0699HeleBeeldengroep.jpg

Een hele beeldengroep rond het centrale beeld (van Boeddha?)


 photo DSC_0700MetBoeddhistischeMonnikenUitJapan.jpg

Er was een groep Beoddhistische monniken. Hier loopt er een voor mijn lens in een chaitya griha (gebedshal).


 photo DSC_0701GeschilderdeLotus.jpg

Een stel geschilderde lotussen.


 photo DSC_0702Buddha.jpg


 photo DSC_0703.jpg


 photo DSC_0704.jpg


 photo DSC_0705CaveNo9.jpg

Grot nummer 9.

Cave no. 9

This is the oldest chaityagriha belonging to Hinayana sect of Buddhism datable to 1st century BC, it is rectangular on plan, but the layout is apsidal. The chaitya (18.24 x 18.4 m) with its well-balanced façade is divided into a nave, an apse and aisles by a colonnade of twenty-three pillars. The vaulted ceiling of the nave and apse were originally braced with superfluous wooden beams and rafters. At the center of the apse stands a plain globular stupa om a high cylindrical base. The façade wall is decorated with a beautifull chaitya-window and figures of Lord Buddha. Inside the chaitya are seen two layers of paintings the earlier dating back to the second half of the 1st century BC, and the latter to 5th-6th century AD. The pillars and ceilings are decorated with paintings of Buddha and floral decorations while the walls are decorated with figures of Lord Buddha, groups of votaries, procession of devotees towards a stupa etc.

Verttaalhulp:
Nave; Koor of schip van een kerk
Apse: Priesterkoor, halfronde beuk in een kerk

Nederlandse samenvatting:
De tekst hierboven probeert de vorm van de chaitya griha te beschrijven.
De hal waar je in binnenloopt maakt een lange, diepe indruk.
Aan het eind van de hal staat een stupa.
In werkelijkheid is het complex bijna vierkant. Dat komt omdat de hal
waar je inloopt zowel links als rechts pilaren heeft.
Achter die pilaren zit natuurlijk nog een omgang.
In originele staat was het plafond voorzien van houten stutten
en balken. Dit om de natuurlijke vorm en natuurlijk uiterlijk
na te bootsen. Deze ruimtes werden gebruikt tijdens het moeson seizoen.
Hoog en droog in de heuvels.
De oudste schilderingen dateren uit ongeveer 50 voor Christus, de jongste
uit de tijd tussen de 5e en 6e eeuw na Christus.


 photo DSC_0706Buddha01.jpg

Op rechthoekige pilaren staan schilderingen van Boeddha.


 photo DSC_0706Buddha02.jpg


 photo DSC_0708.jpg

In Ajanta zijn meerdere chaitya griha’s.


 photo DSC_0709Buddha01.jpg


 photo DSC_0709Buddha02.jpg


 photo DSC_0709Buddha03.jpg


Het lettertype in de titel van 20 december 2012 is van Göran Söderström/Goran Soderstrom en heet Shabash Pro Light.