Kreaweekend 2007 II: dag 1 paverpol and beyond



De beginstand.
Ik werk al een tijd aan dit mozaiek of liever gezegd ik heb al lang
niet meer aan dit mozaiek gewerkt.
Het kost veel tijd en ik heb niet een echt goede werkruimte ter beschikking.
Maar deze twee dagen hoop ik toch weer vorderingen te maken.



De volgende serie foto’s laat zien dat er op de eerste dag
al behoorlijk wat vorderingen worden gemaakt.



















Getuige van noeste creativiteit.



Joseph Cornell

Joseph Cornell: A Swan Lake for Tamara Toumanova:
Homage to the Romantic Ballet, 1946,
Box construction with blue glass and painted glass,
9 1/2 x 13 x 4 inches (24.1 x 33 x 10.2 cm), The Menil Collection, Houston.

The Nederlandse groep The Nits maken muziek die geregeld
een relatie heeft met beeldende kunst.
Zo hebben ze een nummer gemaakt genoaamd ‘Soap Bubble box’.
Dat is de naam van een werk van Joseph Cornell.
Cornell was een Amerikaanse kunstenaar die vooral doosjes maakte.
Drie dimensionale collages.
Je ziet of hoort niet vaak iets over deze kunstenaar.
Ik heb op deze log een en ander verzameld.
Dit is geen poging volledig te zijn.
Dit is een eerste kennismaking met deze kunstenaar.
Via Google is veel meer werk van hem te vinden.

Soap Bubble set, 1936.

Ik vond het nummer van de Nits gewoon erg goed.
Het nummer staat op het album Ting.
Je kunt het hier beluisteren.

Lees verder

Intussen bereidt Amsterdam zich voor op Koninginnedag

Afgelopen vrijdag waren de voorbereidingen voor koninginnedag
al in volle gang.
Zie hieronder wat foto’s die ik heb gemaakt op het Museumplein.



Onderweg windmolens in soorten en maten.





Geen moderne kunst maar urinois in vele kleuren.









Er is zelfs een web site: KoninginnedagAmsterdam.nl.





De laatste twee foto’s zijn vanaf ‘het ezelsoor’.



Museumplein – Zigeunermonument

Het Zigeunermonument in Amsterdam is een in brons gegoten beeld
van een gezin (man, vrouw en twee kinderen)
dat vlucht voor een ‘hel van vuur’.
Het beeld is geplaatst op een gemetseld voetstuk.
Het gedenkteken is 3 meter 50 hoog.

De tekst op het monument luidt:

‘HEL VAN VUUR’.

De tekst op het voetstuk is ontleend aan een dodengebed van zigeuners:

‘STEL HUN WEG IN HET NIEUWE LEVEN
VOOR HEN OPEN
EN VERLOS HEN VAN DE BANDEN
VAN HET VERDRIET’.

Het beeld is een verbeelding van de hel waar de miljoenen Sinti en Roma
tijdens de Tweede Wereldoorlog doorheen gingen.
Ook is het gedenkteken een waarschuwing
voor het heden en de toekomst.

Over het ontwerp heeft beeldhouwster Heleen Levano
het volgende gezegd:
“Aan Koka Patalo heb ik gevraagd wat voor zigeuners
het symbool voor gevaar is.
“Vuur,” zei hij.
Dus heb ik in het monument het vuur uitgebeeld
waar ze doorheen zijn gegaan.
Ik heb het gemaakt omdat het het enige antwoord is
dat je kunt geven.
Ik vind het iets verschrikkelijks, hoe een groep mensen
heen en weer wordt gestuurd.
Een heleboel mensen schijnen niet te weten of te willen weten
dat er zoveel zigeuners zijn vermoord.
Het is de manier om de aandacht te vestigen op een vergeten groep.”

Deze tekst is afkomstig van http://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/.
Ik maakte afgelopen vrijdag de volgende foto’s van het monument.



Maxim Vengerov

Soms valt een concert zo enorm tegen.
Het gebeurt niet vaak maar afgelopen vrijdag was het zo ver.



Aan het programma hoeft het niet te liggen zou je denken.
Aan de solist ook niet.
De avond begon goed.
Het eerste stuk dat uitgevoerd werd voor Vengorov was Mozart.
Prima, niets mis mee.

Bij het tweede stuk begon het te rammelen.
Vengorov richtte zich tot het publiek met de aankondiging van de dood
van Rostopovich. Hij heeft nog samen met hem gespeeld.
Tot nu toe alles nog goed.
Het werd nog beter.
Het als vierde en laatste stuk geprogrammeerd voor de avond
was een compositie van Sjostakovitch.
Het stuk is bewerkt voor orkest.
Dit stuk zal nu als tweede deel van de avond worden uitgevoerd.
Vengorov treedt op als dirigent.
Het stuk wordt prachtig gespeeld.



Veel stukken van Sjostacovitch hebben een onheilspellende sfeer.
Dat past prima op een dag als deze.

Na de pauze vertelt Vengorov het publiek dat hij
verder niet meer zal spelen deze avond.
Hij is in januari gevallen en heeft daarbij zijn schouder geblesseerd.
Dat is natuurlijk niet niks voor een violist.
Maar het publiek wordt met dit feit geconfronteerd
als de avond half voorbij is.
Wij hebben het concert niet drie weken vervroegd.
Wij hebben geen kans gehad te bedanken voor een kwart-concert.
Na het derde stuk verlieten al veel toeschouwers de zaal.
Hier waren ze niet voor gekomen.
Het applaus aan het eind was lauw.
Hier betaal je geen 40 Euro (ruim).





Mstislav Rostropowitsch

Mstislav Leopoldowitsch Rostropowitsch
geboren 27 maart 1927 – overleden 27 april 2007

Rostropovitsj gaf zijn eerste celloconcert in 1942.
De cellist kreeg in eigen land verscheidene onderscheidingen
maar conformeerde zich niet aan het Sovjet-regime.
Hij onderhield contact met Sjostakovitsj
toen deze uit de gratie viel bij de communistische autoriteiten,
en smokkelde diens muziek naar het Westen.
In 1970 schreven Rostropovitsj en Visjenvskaja
een open brief aan de autoriteiten,
waarin zij het opnamen
voor de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn.
De brief verscheen in de westerse media
en de reactie van het Kremlin was rigoureus.
Concerten, tournees en plaatopnamen werden geschrapt.
Rostropovitsj vertrok in 1974 met zijn gezin uit de Sovjet-Unie,
nadat de autoriteiten hem zijn staatsburgerschap hadden ontnomen
omdat hij de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn
vier jaar lang onderdak had geboden.
In 1990 keerde Rostropowitsch naar zijn geboorteland terug en kreeg
zijn Russische staatsburgerschap terug.
Tijdens de staatsgreep in 1991 reisde de cellist spoorslags af naar Moskou,
waar hij dagenlang in het belegerde ‘Witte Huis’
de personificatie was van de steun die de Russische president Boris Jeltsin
en laatste Sovjetleider Michaxc3xafl Gorbatsjov genoten
van het Westen en de Russische intelligentsia.



Met dank aan Wikipedia.

Verspreking?

De nieuwslezer sprak over:

vluchthaven Schiphol.

Het volgende artikel was de aanleiding van de verspreking:



Overigens begrijp ik niet goed waar al deze mensen naar toe willen.
Het weer in Nederland is de komende dage (volgens de voorspellingen)
net zo goed of nog beter dan al de landen waar mensen typisch
van de zon gaan genieten (Spanje, Portugal, Italie, Griekenland, etc.

Pierre et Giles

Kunst ?

Het werk van deze twee Franse fotografen is in ieder geval bijzonder.
Pierre et Gilles of Pierre Commoy en Gilles Blanchard hebben de
afgelopen twintig jaar naam gemaakt met foto’s van bekende mensen
in poses met een surrealistische, kitscherige inslag met een erotische uitstraling.

Een paar voorbeelden.

Meduse, 1990.
Misschien wel hun beste werk.

Boy George als Shiva, 1989.

Jean Paul Gaultier, 1990.

Nina Hagen, 1993.

Bob Dylan



De echte fans zullen dit wel niet leuk vinden.
Maar het maken van dit bouwwerkje is een van de dingen die je ook kunt doen
met de DVD-box ‘Don’t look back’ van Bob Dylan die nu in de winkels ligt.



Maar ik vind dat als je bij een DVD een klein boekje stopt
met de foto’s van de bekende ‘video clip’ van ‘Subterranean Homesick Blues’
dan moet een klein grapje kunnen.



Overigens heeft deze DVD al meer van de wereld gezien dan ik
want het boekje is bijvoorbeeld in China gemaakt.

De inhoudelijke recentie volgt binnenkort.

Aanrader



De zanger van de Belgische groep Arid heeft in 2005
een solo-album uitgebracht.
Deze cd heet ‘Songs of Innocence’.
Nu is deze cd opgevolgd door een DVD.
Daarop staan 2 concerten en een aantal muziek video’s.
Veelbelovend.

De vrouw die Woodstock mistte

Joni Mitchell.

Op de DVD ‘Joni Mitchell a life story’ vertelt ze hoe ze op advies van
Crosby, Stills en Nash maar niet naar het Woodstock concert ging.
Ze had er nog altijd spijt van zo leek het.

Er is nu een CD uit, een tribute to-cd met artiesten als James Taylor
en Emmylou Harris.
Maar ook Bjork, Prince, k.d. Lang, Annie Lennox, Brad Mehldau en
Cassandra Wilson.
Allemaal zingen/spelen ze nummers van Joni Mitchell.
Het resultaat mag er zijn.
Sommige blijven erg dicht tegen de originele sfeer aan (k.d. Lang,
Sara McLachlan) terwijl anderen er een eigen nummer van maken (Prince).
De meeste opnames zijn speciaal voor dit album opgenomen,
een paar waren al eerder op een album
van de desbetreffende artiest te hotren.



You read those books where luxury
Comes as a guest to take a slave
Books where artists in noble poverty
Go like virgins to the grave
Don’t you get sensitive on me
‘Cause I know you’re just too proud
You couldn’t step outside the Boho dance now
Even if good fortune allowed