Golden Horse Eyebrow – Jin Jun Mei

Deze week werd ik verrast door een ‘We hebben u gemist’-kaart
in de brievenbus.
Ik verwachtte helemaal geen pakketje.
Toch maar naar het ophaalpunt gegaan en daar kreeg ik deze doos.

IMG_0260

Dat de doos uit China kwam was de eerste aanwijzing. De verzendbon maakte het duidelijk. Mijn vriend in China heeft me een cadeau gestuurd. Hij weet dat ik in het jaar van het zwijn/varken geboren ben. In de Chinese dierenriem is het varken het twaalfde symbool.


IMG_0264

In de kartonnen doos zit deze kist van bamboe. Die kist alleen al vind ik prachtig. Op de doos staan maar drie termen in het Engels: Jin jun Mei, http://www.bamatea.com en http://www.8ma.net. De websites helpen niet zoveel behalve dan dat ze iets van het bedrijf vertellen die dit product verkoopt (2e theeproducent van China). Jin Jun Mei kom je op een aantal sites van theeverkopers tegen.


bijvoorbeeld op Wikipedia:

Jin Jun Mei (literally: ‘golden horse eyebrow’) is a lapsang souchong black tea from Wuyishan City, Fujian Province, China. It is made from two small shoots plucked in early spring from the plant’s stem which are subsequently fully oxidised and then smoked to giving a tea that has a sweet, fruity and flowery flavour with a long lasting sweet after-taste. The brew is bright reddish in colour.

Er is geen Nederlandse vertaling van deze tekst op Wikipedia.

In het kort komt het er op neer dat Jin jun Mei zoiets als
‘Gouden paardenwenkbrauw’ is. Het is een zwarte thee van het soort
lapsang souchong en is afkomstig uit de Fujian provincie.
Het wordt gemaakt van kleine jonge takken die vroeg in de lente
worden geplukt.
De blaadjes laat men dan volledig oxideren waarna ze gerookt worden.
Dat geeft de thee een zoete, fruit en bloemige smaak
met een lange nasmaak. Het brouwsel is roodachtig van kleur.

IMG_0265InDeKistDrieDozen

In de bamboedoos zitten drie kartonnen dozen met in elk een aantal zakjes met daarin een portie thee. Waarschijnlijk precies genoeg voor een bepaalde hoeveelheid water.


IMG_0285InKleinePortiesVerpakt


IMG_0287

Ik vermoed dat 1 zakje te veel is voor 1 glas thee. Zelfs als het glas wat groter is maar de thee werd niet bitter. Ik heb hem minstens drie maal opnieuw opgeschonken. De smaak is prima. Alleen nog wat experimenteren met de hoeveelheid. In het zakje dat ik tot nu toe gebruikt heb zitten grotere blaadjes maar ook hele kleine stukjes.


Brood gebakken

Uit een speciale hoek kregen we bloem dat alleen maar
aangevuld dient te worden met water en dan gekneed te worden.
Dat heb ik voor het eerst (voor zover ik me herinner)
gedaan met het kneedprogramma van de broodbakmachine.

Ik denk dat het kneedprogramma ook het rijzen regelt
maar ik heb het programma afgebroken toen het deeg een mooie bol vormde.
Die heb ik vervolgens laten rijzen.

IMG_0033GevlochtenDeeg

Dat gerezen deeg heb ik in kleine porties verdeeld en gevlochten.


IMG_0034NogHeetOpDePizzaSteen

Het heeft nog even gelegen voordat het onze oven inging. Na 25 minuten was dit het resultaat (nog op de pizzasteen).


IMG_0035BroodjesGebakken

Zo ligt het nu te wachten op consumptie.


Kerstpakket

Gisteren kon ik bij een soort postkantoor
mijn kerstpakket af gaan halen.
Altijd leuk: een cadeautje.

IMG_0024Theedoek

Een theedoek met een print van koffie.


IMG_0030VanKootenSterkVerdund

Kees van Kooten, Sterk verdund. Het wezenlijke. Gedundrukt door Van Oorschot.


IMG_0031PaoloCognettiDeAchtBergen

Paolo Cognetti, De Acht Bergen. Even zonder al die schreeuwende reclameslogans die het boek direct afschuwwekkend maken. We gaan het beoordelen op de inhoud.


Bijna moest ik me schamen…

WP_20181128_13_27_29_ProFutureDomeSinterklaas

Bij mijn werkplaats in de FutureDome in Breda lag vanmiddag een cadeau. Een verrassing van Sinterklaas en Zwarte Piet. Bijna moest ik me schamen maar dat is te gek voor woorden. Met dit kinderfeest is niets verkeerds aan de hand. Er is wat aan de hand met mensen die dit aangrijpen om hun eigen gelijk proberen te halen. Ik was blij met het presentje!


Mijn eerste schoentjes

Het zal zo ongeveer in 1960 zijn geweest
dat mijn ouders mijn eerste schoentjes kochten.
Afgelopen zaterdag kreeg ik ze van hen.
Ze hadden die al die jaren bewaard.
Leuke, leren, witte schoentjes met met een simpele
versiering en simpele sluiting.
die schoenen kosten toen (het staat nog op de doos)
drie gulden en vijfentwintig cent.

DSC_4188

De gouden doos heeft wat geleden. Vooral de doorzichtige folie.


DSC_4189

Met een elegant motiefje op de neus.


DSC_4190

Heel erg veel heb ik er niet mee gelopen. De zolen hebben nauwelijks iets geleden. Misschien was ik er al snel uitgegroeid.


DSC_4191

Let op de eenvoudige sluiting met een chique wit knoopje.


DSC_4192

De pasvorm is nog volledig aanwezig.