Arnon Grunberg: nauwgezet en wanhopig

NRCArnonGrunberg20200412NauwgezetEnWanhopig

Dat ik de stukjes van Grunberg graag lees is geen geheim. Eerder in de Volkskrant en nu in Het NRC. Zoals dit stukje uit New York met een verwijzing naar Wim Kayzer en ‘Nauwgezet en wanhopig’. Lees zeker het stukje vanaf: “In Nauwgezet en wanhopig, een televisieserie uit de jaren tachtig van Wim Kayzer”.


Een bijzondere categorie in de boekenwereld

DeEersteAtlassen01

Atlassen vormen een bijzondere groep in de boekenwereld. Ze spraken en spreken, zelfs in de tijd van internet, heel snel tot de verbeelding. Ze vormen een soort van gids voor ons leven, een hulpmiddel om onze letterlijke plaats in de wereld te bepalen. Ze brengen fantasieën met zich mee over verre volkeren en landen.


Het was dan ook leuk om een tijd terug te lezen op twitter
(daar lees je ook leuk nieuws) dat er een serie postzegels uitkomt
over de makers van beroemde atlassen.

Vandaag op 23 maart is het dan zo ver.
Ik kocht een tijdje terug een setje met afbeeldingen van de
volgende reeks namen en hun kaarten:

Abraham Ortelius (1527 – 1598),
Theatre oft toonneel des aerdt-bodems:
waer inne te siene sijn die landt-tafelen der geheelder weerelt:
met een corte verclaringe der selver, 1570.

Gerard de Jode (1509 – 1591),
Speculum orbis terrarum, 1578.

Gerard Mercator (1512 – 1594),
Gli XVII provincie de gli Paesi Bassi, come Fiandra, Brabantia, Hollanda & Zelanda etc.
con gli termini de gli paesi vicini, 1585.

Jodocus Hondius (1563 – 1612),
Gerardi Mercatoris Atlas sive cosmographicae meditationes
de fabrica mundi et fabricati figura, 1619.

Willem Jansz. Blaeu (1571 – 1638),
Atlas Major, sive Cosmographia Blaviana, qua solum, salum, coelum,
accuratissime describuntur, 1662

Johannes Janssonius (1588 – 1664),
Ioannis Ianssonii Atlas contractus, sive Atlantis majoris compendium, 1666.

Wat een namen!

DeEersteAtlassen03 03

Van boven naar beneden: Gerard de Jode, Jodocus Hondius en Johannes Janssonius. De positie van ‘Nederland’ is op alle drie net iets anders.


DeEersteAtlassen02 01TheatrumOrbisTerrarumDeEersteAtlassen02 02OrteliusDeEersteAtlassen02 03GerardDeJode


De postzegels zijn ontworpen door Maud van Rossum.
Op haar website zag ik nog een paar hele mooie afbeeldingen van
de postzegels. Neem een kijkje.

DeEersteAtlassen04

DeEersteAtlassen03 01

DeEersteAtlassen02 00 TechnischeGegevens

DeEersteAtlassen03 02

Van boven naar beneden: Abraham Ortelius, Gerard Mercator en Willem Jansz. Blaeu. Van Blaeu was tot voor kort de Atlas Major te zien in het Huis van het Boek.


DeEersteAtlassen01

Met dank aan PostNL, de meeste tekst komt van hen af.


IJM-414

GravemakerDeIJM-414

Met enige regelmaat stuurt een gastblogger (uit Middelburg) mij een foto met het verzoek die te plaatsen. Het gaat heel vaak over IJmuiden en de zee/zeevaart. Soms in de vorm van een (zelf geschreven) verhaal en soms in de vorm van een olieverfschilderij zoals vandaag. Het schilderij komt 31 januari te koop via catawiki.


Honderden mensen nemen afscheid van kastelein Piet de Jongh in Antoniuskathedraal Breda

Vandaag was de uitvaart van Piet de Jongh.
BN/DeStem had hierover al snel een bericht op internet.
Dat neem ik hier over.

Zelf waren we ook in de kathedraal.

PietDeJonghOrdeVanDienst

Dit was de Orde van dienst.


BidprentjePietDeJonghBinnenkant

Dit is de binnenkant van het bidprentje dat werd uitgedeeld.


BREDA – Honderden mensen namen woensdagmiddag in de St. Antoniuskathedraal in het centrum van Breda afscheid van Piet de Jongh. De 80-jarige grondlegger van café-restaurant De Beyerd overleed een week geleden.

Jacques Hendriks 30-01-19, 16:01 Laatste update: 16:34

EenAfgeladenAntoniuskathedraalBijDeUitvaartVanPietDeJongh©Pix4Profs-RonMagielse

Een afgeladen Antoniuskathedraal bij de uitvaart van Piet de Jongh ©Pix4Profs-Ron Magielse.

Het was ramvol, enkele honderden mensen moesten staan tijdens de afscheidsdienst. Er vonden diverse optredens plaats, onder wie van Joy van Keep, kleindochter van De Jonghs partner Diny en bekend van de talentenjacht DanceSing op televisie zingt ‘Mag ik dan bij jou’.

Aan einde van mis kreeg Piet een staande ovatie, waarna bij het verlaten van de kerk een erehaag werd gevormd in de Sint Janstraat.

De Jongh nam in 1967 café Jonkers over van zijn schoonouders en veranderde de naam in De Beyerd. Zijn zoons namen in 1992 het stokje weer over, maar Piet bleef tot kort voor zijn dood de gastheer in zijn café, altijd bereid tot een praatje of een potje biljarten. Met een goed glas bier in de hand, natuurlijk.

Horeca-icoon Piet de Jongh laat drie kinderen (Mikel, Orson, Patricia), acht kleinkinderen en zijn vriendin Diny na, bij wie hij het na het overlijden van Els nieuw geluk vond.

Een bijzonder verhaal van een gastblogger

Heel af en toe stuurt Jack Gravemaker mij een verhaal
dat ik vervolgens publiceer op mijn weblog.
Deze keer stuurt hij me een verhaal dat eind vorig jaar
verschenen is in de Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) en
dat eerder verscheen in ‘Jack Gravemaker Levensverhalen’,
een boek dat in de handel te koop is.

Bizar! Middelburger tekende het ongeluk waarbij hij 3 dagen later zelf zwaargewond raakte

MIDDELBURG – Iedereen heeft wel een foto waar een heel verhaal achter zit.
Dat verhaal tekenen wij graag op. Vandaag is die foto zelfs een tekening.
Jack Gravemaker (67) uit Middelburg maakte deze bijzondere tekening bijna vijftig jaar geleden.

Willem Adriaansens 04-10-18, 10:00

JackGravemakerTekening1970

De tekening die Jack Gravemaker in 1970 maakte. Drie dagen later lag hij er zelf zo bij. © Lex De Meester.


Het moet ergens in augustus 1970 zijn geweest dat de toen nog-net-geen-twintigjarige Jack Gravemaker weer eens aan het tekenen sloeg. Gewoon lekker op zijn zolderkamertje zette hij met potlood de eerste strepen van een standbeeld. Dat beeld had hij gevonden op één van de ansichtkaarten die hij spaarde. Maar al snel kreeg de spontane tekensessie een bizarre wending.

,,Ik begon de kop van het standbeeld te tekenen toen ik opeens onder een soort dwang kwam”, vertelt Gravemaker. Hij kwam in een trance en maakte vervolgens een heel ander tafereel dan hij van plan was. ,,Ik begon automatisch heel wat anders te tekenen. Op dat moment drong dat helemaal niet tot me door. Ik was helemaal van de wereld.”

Het resultaat was een tekening van een motorongeluk. Met daarop een vrachtwagen, een verkreukelde motorfiets en een gewonde motorrijder. Die lag naast zijn tweewieler op straat in een plas met bloed. Heel vreemd, vond ook de maker zelf.

VW-busje

Drie dagen later werd het verhaal echter nog vreemder. De tekenaar ging op zijn Ducati naar zijn toenmalige vriendin. ,,Ik reed op een voorrangsweg en zag rechts in een zijstraatje voor de haaientanden een wit VW-busje staan. Toen ik bijna bij dat busje was, trok het plotseling hard op. En ik kon niet meer stoppen. Ik gooide de motor met al mijn gewicht naar links, maar het was te laat. Ik kwam met mijn voet tussen de uitlaat van de motor en de bumper van het busje. Daarna vloog ik een eind door de lucht.”

Gravemaker raakte zwaargewond bij dit ongeluk. ,,Ik verloor veel bloed en de omstanders hadden al een laken over me heen gelegd. Ze dachten dat ik dood was. Later kwam ik bij in het ziekenhuis. Bleek dat ik drie dagen in coma had gelegen. Ik heb echt op het randje van de dood gezweefd.”
Al in het ziekenhuis moest de Middelburger denken aan de tekening die hij drie dagen eerder had gemaakt. ,,Ik vertelde mijn moeder, die naast mijn bed zat, over die tekening die ik drie dagen daarvoor gemaakt had. Dat die op zolder lag en dat die precies op dit ongeluk leek. Ze dacht dat ik ijlde en zei: ja, ja, dat zal wel.”

Helm

Na een half jaar herstellen kwam Gravemaker eindelijk weer thuis. ,,Het eerste wat ik deed was de tekening zoeken op zolder. En inderdaad; die was precies het ongeluk. De motorschade die ik getekend had, het jasje dat ik aanhad, de grote plas bloed, het klopte allemaal. Zelfs de helm klopte. Terwijl ik in die tijd eigenlijk nooit een helm droeg, want dat was toen nog niet verplicht. Maar die dag had ik er wél één op. Alleen de vrachtauto die ik getekend had, klopte niet. Dat was in het echt een busje.”

Één vraagteken blijft nog wel hangen bij de tekening die Gravemaker bewaart bij de foto’s van zijn Ducati 200 cc superracer in een fotoboek. Waarom houdt het als eerste getekende hoofd van het standbeeld een kruis vast?

,,Misschien betekent het overleven of is het het hoofd van de Lieve Heer. Ik weet het niet. Ik ben niet gelovig, maar na dit voorval denk ik dat er toch wel iets moet zijn. Of niet soms?”


Jack heeft me gevraagd de volgende boodschap nog te vermelden:
Dit verhaal is heel apart en staat ook in mijn boek:
Jack Gravemaker Levensverhalen
en is te vinden op http://www.bol.com en zoeken onder: Jack Gravemaker.

Piet de Jongh, grondlegger van café De Beyerd (1938-2019)

De volgende necrologie geschreven door Jacques Hendriks verscheen vandaag
op de website van BN/DeStem.

Vrijwel tot het einde was Piet de Jongh te vinden in De Beyerd, glas bier of een biljartkeu in de hand. In gesprek met stamgasten. Het Bredase café groeide onder zijn hoede uit tot een fenomeen. In de nacht van maandag op dinsdag overleed hij in zijn slaap, 80 jaar oud.

OrsonMikelEnPietDeJonghInDeBeyerdVlnrMarcelOtterspeer

Orson, Mikel en Piet de Jongh in de Beyerd in Breda (foto gemaakt door Marcel Otterspeer)


De laatste tijd zagen de klanten Piet steeds fragieler worden. Maar zonder zijn café, inmiddels overgenomen door zijn zoons, kon hij niet. Logisch, De Beyerd was zijn leven.

Piet de Jongh is 18 jaar als hij de kroeg voor het eerst binnenstapt. Café Albert Jonkers heet het nog en de uitbater heeft een leuke dochter, Els. “Ik leerde haar kennen op de kermis. In de rups kregen we verkering, waarna ze mij meenam naar het café van haar vader. Er gebeurden daar dingen die ik nog nooit had gezien. Mannen vertelden elkaar fantastische verhalen”, legt Piet in 2013 uit, bij de viering van het 175-jarig bestaan van de kroeg.

Na de verhuizing – binnen de Boschstraat – naar de huidige locatie besluit Albert Jonkers het café van de hand te doen. In 1967 nemen Piet en Els het over, geven het ‘oudemannencafé’ nieuw élan en veranderen de naam in De Beyerd.

Pilsstad

Het is het begin van een zegetocht. Piet haalt studenten van het NWIT (later NHTV) en kunstenaars naar binnen. Piet is de eerste kastelein in Breda, die naast pils ook Belgische bieren verkoopt, die hij zelf ophaalt bij brouwerijen over de grens. Hij ontketent hiermee een stille revolutie in pilsstad Breda. Piet start met de Belgische Bierweek in De Beyerd, jaarlijks tijdens de kermis. Hij organiseert bluesconcerten en politieke debatten.

De in 2017 overleden Dick Wildeman, ex-prins carnaval en een goede vriend van Piet de Jongh, noemt De Beyerd in 2014: ‘de huiskamer van de Bredase samenleving.’ Vaste klanten spreken liefkozend over ‘het clubhuis’, voor velen is het donkerbruine café een tweede thuis.

Restaurant en bierbrouwerij

In 1992 draagt de pater familias de zaak over aan zijn zoons Mikel en Orson. Zij voegen restaurant De Beyerd toe aan de kroeg. En in 2004 starten ze hun eigen bierbrouwerij. Landelijke waardering volgt. Vakblad Misset roept De Beyerd in 1995 en 2001 uit tot café van het jaar. Inmiddels werken ook diverse kleinkinderen in het bedrijf, waar opa Piet tot het laatst zo graag kwam.

Toen in 2004 de brouwerij in de Ceresstraat ophield te bestaan, zei Piet de Jongh: “We gaan iets missen in Breda, iets dat niet in woorden te vatten is.” Bij zijn overlijden passen woorden van dezelfde strekking.

Horeca-icoon Piet de Jongh laat drie kinderen (Mikel, Orson, Patricia), acht kleinkinderen en zijn vriendin Diny na, bij wie hij het na het overlijden van Els nieuw geluk vond.

Op woensdag 30 januari wordt afscheid van hem genomen.

PietDeJonghInZijnCaféIn1986BNDeStem

Piet de Jongh in zijn café in 1986. BN/DeStem.


Te koop: 2 authentieke schilderijen

willems 7843228_5822702319645294717_nDMongmaVissersschipVanOpaGravemakerDeIJM414MetOpDeAchtergrondHetLichtschipTeIJmuiden1985OlieverfSchilderij

D. Mongma, Vissersschip van opa Gravemaker, de IJM 414 met op de achtergrond het lichtschip te IJmuiden, 1985, olieverfschilderij.


Jack Gravemaker heeft al een paar keer eerder informatie aangeleverd
die ik dan op mijn weblog presenteer.
Hij is een soort gastcorrespondent.
Dit keer biedt hij 2 schilderijen te koop aan die in 1985 zijn
gemaakt door twee schilders: P. Gerkenburg en D. Mongma.
Beide schilders specialiseren zich in maritieme onderwerpen.

Bovenstaand schilderij wordt door Jack Gravemaker als volgt beschreven:

De IJM 414 – Mooi olieverfschilderij van 1985.
Stelt voor het vissersschip van mijn opa Gravemaker te IJmuiden.
De IJM 414 met op de achtergrond het lichtschip.

Formaat: 93 x 73 cm en gemaakt door: D. Mongma.


Zo heeft hij nog een tweede schilderij in de verkoop. Weer zijn beschrijving:

Mooi olieverf schilderij van 1985.
Stelt voor het vissersschip van mijn opa Gravemaker te IJmuiden.
De IJM 414 met op de achtergrond de vuurtoren van IJmuiden.

Formaat: 80 x 110 cm en gemaakt door: P. Gerkenburg.

willems 865_1423547313828724068_nPGerkenburgVissersschipVanOpaGravemakerDeIJM414MetOpDeAchtergrondDeVuurtorenTeIJmuiden1985OlieverfSchilderij

P. Gerkenburg, Vissersschip van opa Gravemaker, de IJM 414 met op de achtergrond de vuurtoren te IJmuiden, 1985, olieverfschilderij.


Overigens hebben beide schilderijen een vergelijkbare lijst.
Die is bij het laatste werk in mijn fotobewerkingssoftware achtergebleven.
Hopelijk zie je dan het werk nog beter.

Verkoopcondities:

Voor beiden: 3.500 Euro.      Belangstelling ? ?

Graag bij mij thuis ophalen vanwege de grote en gewicht.
Informatie: Jack Gravemaker jackgrave@zeelandnet.nl

De intocht van Sinterklaas in Breda

Het is bijna weer zo ver: de Sint zal met een paar
weken hier weer in Nederland zijn.
In 1967 was hij er natuurlijk ook en daar vond ik een
paar foto’s van.

DSC_2868IntochtSinterklaasBootMaasvallei1967

De naam van de boot gebruikte ik om op de website van het Stadsarchief te achterhalen van welk jaar dit is. Daar is ten minste een foto die ongeveer gelijk is aan deze foto en waarvan de site aangeeft dat de foto uit 1967 is. Het stadswapen op de zijkant vertelt ons dat het om de aankomst in Breda gaat.


DSC_2869IntochtSinterklaas1967

Van deze foto kan ik niet zoveel zeggen behalve dan dat dit in de Krogten is. Een water/industrierterrein in Breda. Onder de rook, rechts van het midden is vaag de Grote Kerk te zien.


DSC_2870IntochtSinterklaas1967

De maker van de foto’s is waarschijnlijk een oom van mij. Je ziet hier de Sint in de Spoorstraat in Breda. Vergelijk de foto maar eens goed met de Google street view van dezelfde foto en dan kom je tot dezelfde conclusie.


GoogleStreetviewSpoorstraatBreda

Google street view van de Spoorstraat.


Save

Opening vredesfontein in Breda

Vandaag kon ik zelf niet bij de opening van de
Vredesfontein in Breda zijn.
Gelukkig had ik een gastcorrespondent die wel
op het Kasteelplein kon zijn.

 photo 20170616_110245HetLeekWeleenReceptie.jpg

Voorafgaand aan de toespraken en de opening leek het wel een receptie op het Kasteelplein.


 photo 20170616_110937VanDeOrganisatie.jpg

Er waren toespraken van de organisatie en door een van de wethouders van Breda. Daarna begon de opening. #Vredefontein.


 photo 20170616_111604MarianneDeBieWethouderBreda.jpg

Marianne de Bie (Breda, wethouder Werk, Inkomen en Cultuur).


 photo 20170616_112005VredeMarianneDeBieWethouderBreda.jpg

Marianne de Bie geeft het goede voorbeeld.


 photo 20170616_112045DeDanseres.jpg

De opening werd uitgevoerd door een danseres die haast een waterballet uitvoerde.


 photo 20170616_112251DruppelsI.jpg

Met prachtige druppels water.

 photo 20170616_112251DruppelsII.jpg


 photo 20170616_112338Draai.jpg

En een dans die klein begon maar steeds groter werd met steeds meer water.


 photo 20170616_112356GestoldWater.jpg


 photo 20170616_112408DansendWater.jpg


 photo 20170616_112449DeWateruitdagingWerdSteedsGroter.jpg


 photo 20170616_112457DeDanseresVerdweenHelemaalTussenDeWaterstralen.jpg

De danseres verdween uiteindelijk bijna helemaal tussen de waterstralen.


 photo 20170616_113333OokVolwassenenKondenDeVredesfonteinOp.jpg

Daarna was het de beurt aan de kinderen en daarna konden ook de volwassenen genieten van de Vredesfontein. Dat zal de komende dagen vast niet minder worden want het weer lijkt er geschikt voor.


Wilt U graag

 photo WP_20170212_001WiltUGraagHetUrinoirAfspoelenNaGebruikDankUWel.jpg

Wilt u graag het urinoir afspoelen na gebruik dank u wel.


Soms is taal prachtig.
En soms zijn problemen met taal ook heel mooi.
Zie hierboven een bord dat hangt in een toilet
van een restaurant in Breda.
Het bord hangt er al lang.
Ik vergat steeds mijn telefoon mee te nemen om het
op de foto te zetten.
Maar gisteravond was het dan zo ver.
Google translate in combinatie met goede bedoelingen
leveren dit wat vreemde maar tegelijk mooie bord op.

Boek krijgt een nieuwe definitie in de wet

De Nederlandse wetgever heeft het begrip ‘boek’ aangepast nu er steeds meer elektronische varianten komen.
De modernisering van het begrip boek heeft tot doel om blijvende combinaties van papieren boeken en daaraan gerelateerde elektronische diensten, zoals e-boeken of apps mogelijk te maken. Dergelijke combinaties vallen nu onder de definitie van het begrip boek
Onder het begrip elektronische dienst vallen de lees- en luisterversie van het boek, maar ook gebruiksapps of links naar audiovisuele informatie.
Deze informatie kan op verschillende wijze toegankelijk zijn. Bijvoorbeeld door een downloadcode of een toekomstig equivalent hiervan. Voorwaarde is dat de elektronische dienst inhoudelijk nauw gerelateerd is aan het boek en het boek het hoofdproduct vormt.
Het fysieke boek blijft het hoofdproduct zolang de elektronische dienst niet meer bevat dan een weergave van de inhoud van het boek door middel van tekst of geluid of indien de elektronische dienst het papieren boek ondersteunt door de inhoud te verrijken en de belevingswaarde te vergroten. Een voorbeeld is een boek vergezeld van een elektronische dienst met muziekfragmenten die in het desbetreffende boek een rol spelen. Een voorbeeld van een niet toegestane combinatie is een boek vergezeld van een downloadcode die toegang geeft tot een op het boek gebaseerde film. Het boek kan ten aanzien van een verfilming niet langer als hoofdproduct worden beschouwd.
In beginsel is het mogelijk meerdere elektronische diensten toe te voegen, mits het papieren boek het hoofdproduct blijft.

Uit te toelichting op de wetswijziging:

Begrip “boek”
Vanaf 1 juli 2016 definieert de Wet op de vaste boekenprijs een boek als volgt: “een werk dat tekst bevat die vrijwel uitsluitend is gesteld in de Nederlandse of Friese taal, voorzien is van een titel,bestaat uit papieren bladzijden, al dan niet vergezeld van gerelateerde elektronische diensten of ondersteunende informatiedragers, en wordt uitgegeven in een oplage van meerdere exemplaren die voor verkoop aan eindafnemers zijn bestemd (…)”. De modernisering van het begrip boek heeft tot doel om blijvende combinaties van papieren boeken en daaraan gerelateerde elektronische diensten, zoals e-boeken of apps mogelijk te maken. Dergelijke combinaties vallen nu onder de definitie van het begrip boek.

Redactie Emerce, 29 juli 2016

Lize Spelt: Het Smelt

Hoe een boek vier maanden op 1 in België kan staan
zonder dat Nederland het kent.

En hoe we met een experiment daar als uitgever iets aan willen doen.

Er is iets unieks gaande in de boekenwereld: een jonge schrijfster van wie tot voor kort niemand had gehoord, staat met haar debuut al vier maanden op nummer 1 in de Vlaamse bestsellerlijst.

Het boek wordt zelfs verfilmd en verschijnt binnenkort in acht landen, waaronder Engeland —waar normaal alleen Nederlandstalige sellers als Herman Koch worden uitgegeven. Wie uitgeverij Das Mag kent weet om welk boek het gaat: Het smelt van de jonge Lize Spit. Het beleeft een uitzonderlijke triomftocht. Toch kennen maar weinig Hollandse lezers het boek: van de inmiddels meer dan 60.000 verkochte exemplaren, werd maar 9% in Nederland verkocht. Dus gaan we een experiment doen.

Aan de ontvangst in Nederland kan het niet liggen: zowel NRC als Het Parool gaven het boek vier sterren en De Telegraaf noemde het ‘dé literaire sensatie’. Inmiddels is Lize Spit haar thuisland een Bekende Vlaming en staat ze er wekelijks in de krant — de Gazet van Antwerpen ging zelfs naar haar geboortedorp om oude buren te interviewen. In Nederland not so much. Gezond chauvinisme natuurlijk, ook de Vlaamse bladen staan niet vol over de nummer 1 van Nederland, Fajah Lourens. Maar wel héél jammer, want keer op keer blijkt dat lezers van Het smelt omver geblazen worden door het boek en de choquerende afloop:

 photo LizeSpitHetSmelt01.jpg

 photo LizeSpitHetSmelt02.jpg

 photo LizeSpitHetSmelt03.jpg

 photo LizeSpitHetSmelt04.jpg

Daarom laten we deze en vele andere tweets half juni op posterformaat verspreiden op 50 treinstations door heel Nederland. En omdat we vinden dat de reacties voor zich spreken, doen we dat zonder context of websitevermelding. De cover staat er niet zo prominent op als bij gangbare boekenposters, alle focus gaat naar het enthousiasme van de lezers. Tegelijkertijd leggen we honderden exemplaren van Het smelt in treinen als verrassing voor reizigers. Zal zo’n afwijkende campagne Nederlanders laten smelten (hihi haha) voor Lize Spit? We gaan het zien. Als uitgevers zijn we niet vies van een experiment — als de campagne voorbij is, laten we het je weten.

Station Breda in de top 5 meest onaangename stations

Breda Vandaag
Titia Burke
30 mei 2016 | 16:55

BREDA – Ondanks de 140 miljoen kostende make-over van station Breda
voelt het onaangenaam aan voor reizigers.
Dit blijkt uit onderzoek dat gedaan is door Reizigersvereniging Rover
naar de gastvrijheid van stations in Nederland.

Een woordvoerder van Rover geeft aan dat reizigers het massale karakter
van station Breda niet fijn vinden.
Volgens de woordvoerder zouden reizigers het totale overzicht kwijt raken.

“De perrons liggen een beetje achteraan, de winkels zitten verstopt”,
legt de woordvoerder uit.
Hij vertelt ook dat juist door deze ‘verstopte hoeken’ reizigers
het station als onveilig beleven.

Alfred Arbouw, wethouder Stedelijke Ontwikkeling,
geeft aan dat de gemeente zich niet volledig herkent in de resultaten van het onderzoek.
“Het is logisch dat voor reizigers die het station niet kennen
het soms een beetje onduidelijk kan zijn”, aldus Arbouw.

De wethouder voegt daarbij aan toe dat het station nog midden in de verbouwing zit
en de tunnel nog niet open is.

De lage beoordeling van station Breda heeft weinig te maken met de verbouwing
die nog gaande is, aldus de woordvoerder van Rover.
In de top 5 van meest gastvrije stations staan wel Utrecht en Amsterdam,
die op dit moment ook in midden in de verbouwing zitten.

Arbouw geeft aan dat de gemeente altijd luistert naar de mening van reizigers.
“Maar we kunnen pas een conclusie trekken wanneer het station helemaal klaar is
en de reizigers meer gewend zijn.”

Het is de eerste keer dat Reizigersvereniging Rover onderzoek heeft gedaan
naar de beleving op treinstations in Nederland.
“Het is de bedoeling dat we dit onderzoek vaker gaan doen”, aldus de woordvoerder.


De reactie van de Argusvlinder:
Alfred Arbouw zou vaker de Argusvlinder moeten raadplegen.