Groei- en bloei-avontuur

Beloofd is beloofd.
Ik zou pas weer iets laten zien van mijn kweektuintje
met munt als er ook iets te zien is.
Iedere dag kijk ik even (volgens sommigen meerdere
keren per dag) maar ik denk toch iets te zien.
Maar is het een oneffenheid in de kweekaarde of……

IMG_5183GroeiEnBloeiAvontuur


IMG_5184GroeiEnBloeiAvontuur

Volgens mij zie je hier kleine groene puntjes. Kleine blaadjes. Of het munt is weet ik niet. Ik hoop niet dat het onkruid is. Maar dit zou wel eens het begin van een glas muntthee kunnen zijn.


De weekmarkt is terug!

IMG_5180BredaDeMarktIsTerug

De weekmarkt van vanmorgen op de Grote Markt in Breda bestond weer uit alle soorten kramen: vis, kaas, groente, brood, delicatessen, kleding, stoffen, eieren en bloemen.


IMG_5181BredaDeMarktIsTerug

Natuurlijk is er soms wel het een en ander af te dingen op de markt. U mag kiezen waarop.


IMG_5182BredaDeMarktIsTerug

Maar we hebben dit lang niet gezien.


Het vulkaanlandschap op Fogo

Een aantal dagen geleden toonde ik een eerste deel
van ons bezoek aan de krater van de vulkaan die
het Kaapverdische eiland Fogo eigenlijk is.
Je houdt van vulkaanlandschappen of je houdt er
niet van. Maar als je van dat soort landschappen houdt
dan wordt je steeds weer verrast door de magie.

De kaalheid van het eerste gezicht blijkt heel gevarieerd te zijn,
het grijze blijkt uit een enorm gamma aan tinten te bestaan,
de verstilde steenstromen, de grilligheid, de speciale begroeiing.
Ook wel het element van gevaar, onzekerheid, onrust.
Dat allemaal is Chã das Caldeiras.

DSC_0303CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0304CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0305CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0306CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0307CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


Gedurende het tweede deel van ons bezoek, verandert het weer.
Dat en het hoogteverschil maakte het steeds minder aangenaam in
korte broek.

DSC_0308CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0309CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0310CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0311CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0312CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0313CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0314CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0315CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0316CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0317CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0318CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0319CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0320CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0321CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0322CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0323CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0324CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0327CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0331CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0332CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De mist die op kwam zetten maakte het niet warmer.
Vervoerd worden in deze open safari-auto is heel stoer
maar warm was het niet. Tijd om weer af te dalen.
Alles bij elkaar was het een fantastische ervaring.
Letterlijk en figuurlijk.

Een verhaal hebben is één ding,

een verhaal vertellen is echt iets anders.
Zeker als het om geschiedenis gaat.
Dat is eigenlijk de belangrijkste les die ik leerde toen ik
boeken las van Barbara Tuchman.

De afgelopen weken las ik:
De kolonieman – Johannes van den Bosch – volksverheffer
in de naam van de koning. Geschreven door Angelie Sens.
Best een belangrijk boek.

IMG_5167AngelieSensDeKoloniemanJohannesVanDenBoschVolksverhefferInDeNaamVanDeKoning

Angelie Sens, De kolonieman – Johannes van den Bosch (1780 – 1844) – volksverheffer in de naam van de koning.


De Nederlander Johannes van den Bosch werkt als militair,
ambtenaar/bestuurder, commissaris-generaal, gouverneur-generaal,
minister van Koloniën en minister van Staat, in
Nederlands Indië, de Caraïbische eilanden en Suriname, en
natuurlijk in Nederland.
Daarmee had hij een belangrijke invloed op het Nederlandse
koloniaal beleid en beleid op het vlak van de arbeidsvoorziening.
Zeker onder de regeerperiode van Willem I.

De arbeidsvoorziening heeft te maken met het in cultuur brengen
van ‘woeste’ gronden in Nederland (later ook in België) door
er middelen en mensen (werklozen, wezen en andere groepen) naar
die gronden te brengen (Veenhuizen onder andere) en gereedschap,
kerken, scholen en afzet voor de producten te realiseren.

Super interessant boek over een enthousiaste, hardwerkende man,
zijn familie en zijn omgeving.
Maar als biografie niet meeslepend, geen page-turner.
Dat terwijl het verhaal er echt is. Exotische landen, hoge politiek,
veel ambities, persoonlijk drama. Het is er allemaal.
Maar in het boek te veel weggestopt. Helaas.

IMG_5168AngelieSensDeKoloniemanJohannesVanDenBoschVolksverhefferInDeNaamVanDeKoning


Grote, nieuwe plantensoort ontdekt in Breda

Gelukkig voor de horeca in Breda, eindelijk weer eens iets
positiefs voor hen.
Vanmorgen ontdekte ik een grote nieuwe plantensoort in
het centrum van Breda.
Op meerdere plaatsen staken die planten ineens op.

IMG_5173BredaHavermarkt

Dit is wat in aantrof op de Grote Markt Zuid. Bijzonder is vooral de ronde ‘mutsen’ die een aantal van deze planten ontwikkelen waardoor ze een beetje lijken op een hoge paddenstoel.


IMG_5174BredaGroteMarktZuid

Bij dezen heeft de ‘muts’ zich nog niet ontwikkeld.


IMG_5176BredaHavermarkt

Op de Havermarkt ontdekte ik deze soort.


IMG_5177BredaHavermarkt

Wees gerust: later op de dag zag ik de terrassen: nergens was er sprake van het gevreesde personeelstekort, er waren geen bedrijven die door gevreesde liquiditeitsproblemen geen drank of eten konden verkopen, nergens waren er plotseling gevreesde faillissementen en nergens was het zo druk dat de mensen in de rij moesten staan. Meestal werd er ook geen anderhalve meter in acht genomen. De horeca is terug op het oude niveau.


Koningsdag in coronatijd

Vanmiddag rond half twee was het Valkenberg, ingang Catharinastraat,
afgesloten. Later zou dat voor alle ingangen gelden.
Probleem is natuurlijk als je mensen pas tegenhoudt als ze
het park in willen lopen, dat ze dan al in de binnenstad zijn.
Daar is weinig controle te houden. Dat is too little, too late.

IMG_5169BredaKoningsdagValkenberg

Dit lijkt me niet de best denkbare aanpak. Jammer. Ook vandaag weer werk voor de ME in moeilijke omstandigheden.


Briefkaarten – Van den vos Reynaerde – Henri van Straten – Koptische binding

Toen ik deze week het werk aan de koptische binding met
de briefkaarten van Uitgeverij Boekblok wilde afwerken,
kwam ik er al snel achter dat ik bij sommige pagina’s
twee kaarten als 1 had ingebonden.
Bovendien twijfelde ik of de lengte van mijn draad wel voldoende was.
Toen ik de binding er uit haalde zag ik dar het fout ging.
Dus opnieuw begonnen met langere draden.

De gaten staan 1 cm van de rand van de kaart af.
Twee centimeter draad per gat is dus te weinig.
Ik heb 20 kaarten (inclusief de voor en achterplat), 2 rijen gaten
waarvoor ik 1 lange draad nodig heb.
Achteraf weet ik dat 3 cm per gat nog te weinig is.
Ga uit van 4 cm: 20 kaarten x 2 gaten x 4 centimeter= 1 meter 60.
Dat is waarschijnlijk ruim.

Ik werkte met 20 x 2 x 3 en dat was te krap.
Maar met kunst en vliegwerk ging het net. Zie hieronder.

IMG_5151VanDenVosReynaerde

Goed kijken en dan zie je dat bij het aanlussen van een volgende kaart de draden aan de binnenkant van de set kaarten moet uitkomen. Dan ga je daarna naar buiten om de kaart te verbinden met de kaart die er onder zit, om weer binnen de twee gaten uit te komen. Je moet voor het verbinden wel het aanlussen strak trekken. Dat is op de foto nog niet gebeurd.


IMG_5152VanDenVosReynaerde

Hier zie je de 4 naalden die ik gebruik. De rechte naalden gebruik ik voor de buitenste gaten. De naalden hadden korter mogen zijn maar de lengte doet er niet veel toe. De binnenste naalden zijn halfronde. Dat maakt het eenvoudiger om het verbinden voor elkaar te krijgen. Je moet een balans zien te vinden tussen hoe strak de draad zit en de ruimte die daardoor over blijft. Ik heb de juiste balans nog niet gevonden. Mijn draden zitten nog te strak. Je ziet dat hier de laatste kaart is verbonden en dat alleen het voorplat nog moet. Punt is dat ik te weinig draadlengte heb om het volgend de instructies van Keith Smith af te maken. Ik moet improviseren.


IMG_5154VanDenVosReynaerde

Uiteindelijk lukt het wel maar de hoek van de draad met de achterkant van de kaart moet 90 graden zijn. Dat is hij soms niet. Dat moet een volgende keer beter.


IMG_5156VanDenVosReynaerde

Als die hoek van draad en achterkant niet bij ieder gat 90 graden is loopt de draad op de rug niet mooi loodrecht. Maar neemt niet weg dat het boek goed in elkaar zit en mooi, vlak opent.


IMG_5157VanDenVosReynaerde

Deze Van den vos Reynaerde is in ieder geval af.


Villa Wilhelmina – Villa Kakelbont

Vandaag was ik een dag vrij.
Er moest wat administratie gebeuren en daarom heb ik vrij genomen.
Maar ik gunde me ook een wandeling.
Ben vanuit het centrum in Breda richting Princenhage gelopen.
Onderweg maakte ik wat foto’s.

IMG_5162BredaSpankaardsgat

Spanjaardsgat.


IMG_5163BredaHaagdijkContainer

Portret op een container die op de Haagdijk staat.


IMG_5164BredaNijverheidssingel

Deze bomen waren zo ongelofelijk groen. Het deed bijna pijn aan je ogen. Nijverheidssingel.


IMG_5165BredaHaagweg

Portret op een schutting aan de Haagweg.


IMG_5166BredaHaagwegVillaWilhelminaDatUweOogenOpenZijnNachtEnDagOverDitHuis1Kon8Vers29

Villa Wilhelmina aan de Haagweg was altijd een soort van Villa Kakelbont voor mij. Lang werd het slecht onderhouden maar vormde het wel een geheel. Nu is het in delen opgeknapt/vernieuwd. Daar is het gehele beeld niet beter van geworden. De spreuk is wel goed gevonden en die zie je nog steeds op een gevelsteen: Dat Uwe Oogen open zijn Nacht en Dag over dit huis. 1 Koningen 8, vers 29.


Pico do Fogo

Hoe de route er precies heeft uitgezien in 2012 op Fogo
weet ik niet meer.
De foto’s en hun volgorde suggereren dat we twee maal in
de krater zijn geweest van de vulkaan op dat eiland.
Maar eerlijk gezegd weet ik het niet meer precies.
De foto’s zijn er niet minder mooi om.

DSC_0279CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0280CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0281CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0282CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0283CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het lijkt wel het decor van een Star Wars film.


DSC_0285CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0286CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0287CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0288CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0289CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Ik hoor je denken: ‘alweer die vulkaan’. Maar de omgeving is zo indrukwekkend. Voor mij in ieder geval. En die piek ziet er steeds weer anders uit. Iedere keer mooi.


DSC_0290CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0291CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0292CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0293CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0294CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De kraterwand is zo imposant.


DSC_0295CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0297CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0298CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Van deze foto’s is een panoramafoto te maken. Heel mooi maar dat is niet zo eenvoudig om een panoramafoto op het internet te tonen. Los zijn ze ook mooi.


DSC_0300CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0301CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dan weer even terug naar de aarde. Binnenkort een vervolg hierop.


Tijdelijke fietsenstalling?

Na de vele bekeuringen afgelopen weekend in Breda (+/- 300)
vanwege het overtreden van coronamaatregelen,
het grootscheepse politieoptreden, inclusief ME,
het afzetten van het Valkenberg en
de achtervolging in de binnenstad van groepen bezoekers
door politie op de fiets, auto, te paard,
ondersteund door Handhaving,
snap ik het ontmoedigingsbeleid om op Koningsdag de
binnenstad van Breda te bezoeken niet helemaal in combinatie
met het starten van een tijdelijke fietsenstalling bij
de ingang van het Valkenberg.

IMG_5161BredaTijdelijkeFietsenstallingValkenberg


Misschien wel de laatste terrasloze zaterdagmorgen

Gisteren liep ik in de ochtend even over de Grote Markt
in Breda en realiseerde me dat dit misschien wel
de laatste terrasloze zaterdagochtend is in deze coronapandemie.
Even vastleggen dus.

IMG_5133BredeaGroteMarkt

Grote Markt, zeg maar met de Grote Kerk in de rug.


IMG_5135BredaGroteMarkt

Grote Markt, zeg maar met Judith in de rug.


IMG_5136BredaGroteMarktZuid

Breda, Grote Markt Zuid.


Een kaartje Van den vos Reynaerde

Het is al weer meer dan één jaar geleden dat ik werkte
aan mijn uitvoering van Van de vos Reynaerde.
De katernen met de hand ingebonden met perkamenten
schutbladen en integrale kapitaalband.
Eikenhouten platten en een leren rug.
Een leren gesp met eenvoudig boekbeslag van messing.

Door die messing is het nooit helemaal afgemaakt.
Ik zoek nog een cursus ‘Metaalbewerking voor boekbeslag’
voor na de coronabeperkingen.

Maar bij de losse katernen kwam ook een set briefkaarten
met de linosneden van Henri van Straten, gedigitaliseerd en
ingekleurd door Rob Koch en uitgegeven door uitgeverij Boekblok.
Omdat ik eigenlijk geen kaarten meer verstuur kan ik
er iets anders mee: inbinden tot een boekje.

IMG_5137VanDenVosReynaerdeBoekEnAnsichtkaart

Hier zie je mijn uitvoering van Van den vos Reynaerde. Het boek ligt open bij de beroemde tekst ‘Willem die Madocke maecte’ of in deze vertaling ‘Willem die het boek Madocke heeft gemaakt’. Op die pagina zie je in zwart-wit een linosnede van Henri van Straten met koning Leeuw. De ingekleurde briefkaart ligt links onder de introductie op de briefkaarten.


IMG_5139VanDenVosReynaerde

Zo ziet mijn uitvoering er uit in gesloten vorm.


IMG_5140VanDenVosReynaerdeVerpakking

De briefkaarten kwamen in deze verpakking. Die ga ik zoveel mogelijk hergebruiken op de platten. De briefkaarten ga ik volgens de Koptische bindwijze inbinden.


IMG_5141VanDenVosReynaerdeAchterEnVoorplat

Bovenaan ligt de achterplat en onderaan de voorplat. Dus de voorkant van het boek wordt gevormd door het onderste groene stuk karton.


IMG_5142VanDenVosReynaerde

Op de binnenkant van het achterplat vind je de toelichting op de briefkaarten.


IMG_5143VanDenVosReynaerde

Voor de Koptische binding zoals beschreven door Keith Smith begin ik met het prikken van gaten in alle kaarten. Daarvoor heb ik een stuk van de verpakking gebruikt als prikmal.


IMG_5144VanDenVosReynaerde

De hele stapel is aan de beurt geweest.


IMG_5145VanDenVosReynaerde

De twee platten moesten ook.


IMG_5146VanDenVosReynaerde

Vier gaten (stations) met twee draden en vier naalden.


IMG_5147VanDenVosReynaerde

Dat zal morgen wel af komen.


Het groei- en bloeiavontuur

Laat ik beginnen om iets recht te zetten.
Op de instructie voor het planten staat een afbeelding
die aangeeft dat je de zaden in het zakje kunt opkweken.
Mij was dat eerder nog niet duidelijk.

IMG_5122GroeiEnBloei

Dit is de toelichting op de kweektuin voor muntthee en rechts zie je de plant uit een zakje groeien dat gemaakt is van voormalige Indiase theezakken.


IMG_5123GroeiEnBloei

Dit is de groei-instructie. Nu ik ga het natuurlijk een beetje anders doen. Dat er stappen gezet zijn tonen onderstaande foto’s aan. Alle foto’s uit dit blogbericht zijn van gisteren, vrijdag.


IMG_5125GroeiEnBloei

200 ML water staat gereed om de tablet te gaan omtoveren in kweekaarde.


IMG_5126GroeiEnBloei

De tablet heb ik in het keramieken potje gelegd. Dat heb ik in zijn geheel in het zakje gezet. Het schaaltje zorgt er hopelijk voor dat het plantje gewoon water kan krijgen en niet gaat lekken.


IMG_5127GroeiEnBloei

Terwijl ik het water op de aarde goot, explodeerde de tablet zowat in een volle pot kweekaarde.


IMG_5128GroeiEnBloei

Nu moet ik de zaadjes gaan planten (donkere vlek bij onderste punt van het witte zakje). Maar die zaadjes zijn zo klein, het lijkt wel stof. die moeten dan 5 mm diep in het zand. Dat is voor mij een uitdaging.


IMG_5129GroeiEnBloei

Met een cocktailprikker heb ik gaatjes gemaakt in de aarde maar die zaadjes uitstrooien of zoiets. Moeilijk. Ik heb nog geprobeerd met een vochtig uiteinde van de prikker zaadjes ‘op te pakken’ en dan in de aarde te duwen. Uiteindelijk heb ik ze uitgestrooid en door een beetje water er over te gieten hoop ik dat ze in de aarde terecht komen.


IMG_5130GroeiEnBloei

Gisteravond stond het potje, goed vochtig, in de zon op de vensterbank. Ik ben benieuwd.


Cachupa, onder een wakend oog

Cachupa, het nationaal gerecht van Kaapverdië.
Wat zegt Wikipedia daar over:

Cachupa is een Kaapverdisch eenpansgerecht. Op de eilanden is een bonenschotel het basisvoedsel. De bonen werden soms aangevuld met vis of kool.

Wanneer er een enkele keer vlees voorradig was, meestal was dat gedroogd of gepekeld en uit Portugal afkomstig, werd dit aan de bonenschotel toegevoegd en dit gerecht werd cachupa genoemd. Cachupa gold als een delicatesse en is het nationale gerecht van de eilanden. Cachupa wordt ook wel als een maïsgerecht met verschillende soorten bonen omschreven.

De Kaapverdische Eilanden hebben de cachupa op een postzegel vereeuwigd.

Terwijl we in Chã das Caldeiras waren konden we dit gerecht eten.

DSC_0246CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasCachupa

Zo zag dat er uit. Heerlijk.


DSC_0247CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We vervolgen onze weg in Parque Natural do Fogo.


DSC_0249CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Je kunt moeilijk om de Pico do Fogo kijken.


DSC_0250CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0251CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerstster

Het was maar een paar dagen voor de jaarwisseling en dan zie je in Nederland ook Kerststerren. Alleen niet in dit formaat.


DSC_0252CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0253CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerststerDSC_0254CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dit is het vulkaanwaarschuwingssysteem. Groen licht dus het was rustig.


DSC_0255CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0257CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0258CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We konden zien dat er wijn wordt verbouwd. Alleen de naam van de plaats kan ik niet meer achterhalen.


DSC_0259CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0260CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0261CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Posters van Bob Marley en Jezus.


DSC_0262CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We dalen steeds verder af naar de kust. Op een plein staat dit kunstwerk/monument.

DSC_0263CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo


DSC_0264CaboVerdeFogoOnderHetWakendOog

Onder een wakend oog is het goed rusten.


DSC_0266CaboVerdeFogo

Dicht bij een haven. Ga links af.


DSC_0267CaboVerdeFogoDSC_0268CaboVerdeFogoDSC_0271CaboVerdeFogoDSC_0272CaboVerdeFogoDSC_0273CaboVerdeFogo


Groei- en bloei-avontuur

Als verrassing of iets dergelijks ontving mijn partner een
kweektuintje. Van een bedrijfje vol goede bedoelingen.
Alleen weten die zich vaak slecht te verkopen.

IMG_5119GroeiEnBloei

Het ondiepe potje rechts wil ik gaan gebruiken om de grond en zaadjes in te doen.


Waar gaat het om?
Het gaat om een ‘tuintje’, een zakje van
gerecyclede theezakken uit India met zaadjes
en een soort van bodem.
Volgens het etiket zit er in de zak een kokostablet.
Geen idee wat dat is.
Maar op het web staat iets anders.

Op de website lees je dit:

Kweek in de tuin, op het balkon of de vensterbank.
Dit kweektuintje bevat aardetabletten en een zakje zaden.

Bovendien staat op de website de volgende foto (op het product
en bij de beschrijving zie ik helaas geen afbeelding).

Muntthee


Dus dat potje kan terug in de kast.
Het zakje is het potje, al is dat niet waterdicht.
Voor wie de kokostablet/aardetabletten wil zien:

IMG_5121GroeiEnBloei

Okay, ik ben een zeur. Maar met een klein beetje extra moeite kun je product en reclame in een keer goed opzetten. De komende tijd gaan we het Groei- en bloei-avontuur hier volgen. Lekker hoor, muntthee.


Free as a jail bird

Met het idee achter het boek / de doos worstel ik nog
een beetje. Dat is niet erg, dat is een hobbel
waar ik even overheen moet en wat vaak leidt tot
nieuwe ideeën.
Vorige keer was ik begonnen met mijn ‘tribune’ voor
de veren die de vrijheid moeten symboliseren.
Om die wat steviger te kunnen wegzetten experimenteer ik
met een tweede kartonnen bodem waar ook gaten in zitten.
Door de veren door twee gaten te steken wordt het
misschien wat steviger.
Ook naar het armbandje als sluiting heb ik nog
eens kritisch gekeken. Dat gaat anders worden.
Het bandje is al te veel versleten maar het veertje
kan ik zeker nog wel gebruiken.

IMG_5112FreeAsABird

Eerst de ‘tribune’ maar een op goede hoogte gebracht.


IMG_5117FreeAsABird

Dit is zoals de veren nu staan met een soort van bodem. Ik ben nog niet overtuigd.


IMG_5118FreeAsABird

Stof tot nadenken.


Er wordt niet meer gescheurd.

Vandaag heb ik het boekblok (20+ pagina’s)
in de snijmachine gesneden en vervolgens alle
pagina’s geritst.
Door de vouw die zo op iedere pagina ontstaat
kan het boek straks goed omgeslagen worden.
Door te plakken, het gebruik van verschillende dragers
(van heel dun tot bijna karton, van flexibel tot stug)
is het boekblok ongelijk van dikte en daarvoor is de Japanse
binding minder geschikt maar voor een uniek exemplaar
vind ik dat niet zo’n probleem.

IMG_5113IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Het boekblok is bijgesneden. Ik nam het blad en scheurde het in stukken.


IMG_5114IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De platten, hergebruikte poster van Drukwerk in de Marge (Koppermaandag, Allu), is ruimer dan het boekblok. Dat kun je beter niet doen bij een Japanse binding.


IMG_5115IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Het boek ligt al in de kast.