Mooi begin

IMG_5111BredaGroteKerk

Als je in de ochtend een korte wandeling kunt maken en dit is een van de stadsgezichten waar je van mag genieten, dan is dat een goed begin van je dag. Breda, Grote Kerk vanuit de Reigerstraat.


Als je dan ’s avonds de uitspraak ‘Prikken wat de pot schaft’
hoort, dan kan die dag voor mij niet meer stuk.
Persconferentie over corona.

Een eenzaam oog staart me aan van tussen twee deuren in de Akkerstraat

Op mijn ochtendwandeling loop ik een stukje door
de winkelstraten in het centrum van Breda.
Ik zie er nog steeds nieuwe dingen.
Zo staarde er vanmorgen plots een enkel oog me aan
toen ik de Houtmarkt uit liep langs de ‘zij-ingang’.
Tussen de deurposten van twee deuren zit een steen
geklemd met drie ronde vormen. De bovenste en onderste
cirkels zijn duidelijk ter decoratie.
De middelste vorm is een oog in een kas.
Nooit eerder opgevallen terwijl ik er regelmatig loop.

IMG_5110BredaAkkerstraat

Een eenzaam oog staarde me aan…..


Ik nam een blad en scheurde het in stukken

IMG_5079IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Dit is een tekening die ik nog een beetje zou bijkleuren en daarna heb ik hem op maat gesneden om onderdeel te laten worden van de Japanse binding waar ik mee bezig ben.


IMG_5080IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken01

Een pagina die even in de boekenpers heeft verbleven. Het volledige boekblok ligt nu onder bezwaar. Dat kan ik woensdag dus op maat gaan snijden in de snijmachine. Dan ga ik alle pagina’s even ritsen zodat de bladzijdes straks eenvoudig omslaan en dan kan het inbinden beginnen.


IMG_5080IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken02

Wat begon als een toevallige monoprint in zwart is een serie met heel verschillende technieken en kleuren geworden. Maar al die pagina’s hebben een blad als thema.


Free as a jail bird – de pilot

Met het idee voor dit boek – doos – podium, loop
ik al heel lang rond. Verschillende dingen zijn
er al eens voor uitgeprobeerd.
Maar nu lijkt het er dan toch echt van te komen.

De veren komen van vogels die voor een deel die
veren verloren op het gevangenisterrein.
Daar zit een mooie tegenstelling. De vogels zijn vrij
en verliezen toevallig op een van de binnenplaatsen van de
voormalige Koepelgevangenis in Breda een veer.
De mensen in die gevangenis zaten er gevangen.

Jaren geleden zag ik een kunstwerk waarbij de
kunstenaar een soort van tribune had gemaakt waar je
steeds andere dingen op kon tentoonstellen.
Bijvoorbeeld veren.
Dat idee heeft me nooit losgelaten en het idee
is in de basis niet van mij. Ik leen het.

IMG_5082FreeAsABird

In de tijd dat ik daar mee bezig was, zeg 3 of 4 jaar geleden, vond ik ergens een armbandje. Niet heel bijzonder misschien maar wel met een veer. Dat gaat dus de sluiting worden.


IMG_5083FreeAsABirdBasismateriaal

Deze veren, duif, merel of ekster, meeuw, heb ik al die tijd bewaard. Ze verschillen nogal in grootte. De grootste is ruim 20 centimeter hoog en zo’n 5 centimeter breed.


IMG_5084FreeAsABird

In totaal zijn het 18 veren. Er zijn drie groepen. Dit zijn de acht grootste veren. Om de hoogte en breedte van het boek/doos/tribune te bepalen heb ik een schaalverdeling gemaakt en daar leg ik de veren op om een eerste beeld te krijgen.


IMG_5085FreeAsABird

Eerste schetsontwerp: 18 veren, een groep van 8, een van vier en als laatste 6 veren. Die worden ‘geprikt’ op een tribune (of trapje) met drie treden.


IMG_5087FreeAsABirdOntwerpTribune

Om een eerste beeld te krijgen heb ik een strook karton gesneden. Daarin zijn de 8 gaten aangebracht. Hier ligt de strook karton op zo’n 6 cm hoogte. De definitieve tribune gaat naast het bovenste platform eronder nog een tweede krijgen. Ook daar gaten in. Hiermee wil ik er voor zorgen dat ik de veren recht op kan zetten en dat ze zo ook blijven staan. De schachten van de veren verschillen nogal in doorsnede. De tribune gaat uit drie ‘dozen’ bestaan. Die dozen zijn verschillend in hoogte. Die zet ik los van elkaar achter elkaar in het boek / de doos.


IMG_5088FreeAsABirdEersteOntwerpDeksel

Het geheel nog eens geschetst om de maten nog eens na te lopen en vooral om na te denken over de deksel. Misschien ga ik het toch nog anders doen. Wordt vervolgd.


Ik nam het blad en scheurde het in stukken

IMG_5071IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De vorige keer ben ik midden tijdens het knippen gestopt. Vandaag heb ik dat afgemaakt en nog een tweede blad geknipt uit het wrijfsel van een boomschors. Gemaakt met waskrijt.


IMG_5073IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Vandaag eens geprobeerd of ik met het acrylkrijt zelf een blad kan tekenen. Dit is het eerste resultaat nadat ik eerst de omtrek van het blad heb overgenomen van de mal die ik bij het knippen ook gebruikt heb. Het zwarte krijt laat zich heel anders gebruiken dan de andere kleuren. Het geel bijvoorbeeld is erg hard en beschadigt dit papier het meest. Daar staat tegen over dat het zwart zo zacht is als houtskool. Morgen eens kijken of ik het zwart wat kan afzwakken met wit (ook een harder krijt).


IMG_5074IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Tweede poging. Dit blad is nog niet ingespoten met vernis. Dit papier is gewoon kopieerpapier. Het is harder en hier kun je het krijt ook meer druk geven.


Christiaan Snouck Hurgronje

Meestal ben ik in meerdere boeken tegelijk aan het lezen.
Daarom kan het wel eens een tijdje duren voordat een boek
uit is. Dat is ook precies de reden, denk ik, van het onder
handen hebben van meerdere boeken tegelijk.
Een tijdje terug las ik over een boek dat ik snel daarna
kocht en waar ik al even geleden in begonnen ben.
Goed geschreven, trouwens.

Af en toe krijg ik een nieuwsbrief van een boekhandel
in oude boeken. Geen tweede hands boeken van de markt maar
meer het duurdere segment: Antiquariaat FORUM.
In de laatste catalogus kwam ik het volgende voorwerp tegen:

WimVanDenDoelSnouckHetVolkomenGeleerdenlevenVanChristiaanSnouckHurgronjeIndischerSitzer

Foto van een Indische pelgrim. Een glazen dia uit een serie van 5 dia’s.


Volgens Antiquariaat FORUM:

5 original glass lantern slides with the earliest photographs of Mecca and Medina

SADIQ BEY, Muhammad, Christiaan SNOUCK HURGRONJE and Al-Sayyid ‘Abd al-GHAFFÂR.
[5 photographic lantern slides of Mecca and Medina (silver gelatin glass positives), taken in the years 1880 to 1889].

Stuttgart, Lichtbilderverlag Theodor Benzinger, [ca. 1910].
5 glass positive lantern slides (8.5 × 10 cm), each with a black paper mask, paper tape around the edges, a letterpress slip at the foot giving the publisher’s name and city, and a slip at the head with the manuscript title.
Kept in a contemporary purpose-made wooden box with brass fittings, with the word “Mekka” on the top of the hinged lid.
€ 35 000

Five of the earliest and best photographs of Mecca and Medina, beautifully preserved as silver gelatin glass plates, including the first photograph of the Ka’ba in Mecca’s Masjid al-Haram (Great Mosque).
Two of the photographs were taken by the first person to photograph Mecca and Medina, the Egyptian Colonel Muhammad Sadiq Bey (1832–1902), who made them in 1880 for the Ottoman sultan Abdülhamid II.
The others were taken by the first European to photograph Mecca, Christiaan Snouck Hurgronje, and Al-sayyid ‘Abd al-Ghaffâr, who worked closely with him.
Snouck Hurgronje (1857–1936), one of the greatest pioneering Dutch Arabists, converted to Islam and lived in Mecca from January to about July 1885.
The photographs by these three men are best known and most often reproduced from the published collotype facsimiles, and the rare surviving early albumin prints are usually faded and often otherwise in bad condition.
The present five plates, sold as lantern slides for magic lantern presentations, are therefore of the greatest importance as well-preserved high quality images of these famous photographs, providing the best early images of the mosques of Mecca and Medina.
All five slides are in very good condition, with only a bit of dust and an occasional smudge on the glass.
They show:
1) The Masjid al-Haram in Mecca (the Great Mosque)
2) A closer view of the Ka’ba in Mecca
3) A portrait of an unidentified Mu’ezzin in Mecca
4) A portrait of an unidentified East Indian pilgrim
5) The al-Masjid an-Nabawi in Medina (the Prophet’s Mosque)

Cf. D. v.d. Wal, Christiaan Snouck Hurgronje (2011); J. J. Witkam, new introduction to the 2007 reprint of the 1931 English translation of Hurgronje, Mekka.

WimVanDenDoelSnouckHetVolkomenGeleerdenlevenVanChristiaanSnouckHurgronjeWoodenBoxBressFittingsMekkaOnLid

Dit is het houten kistje met de 5 dia’s.


Voor de nieuwsgierigen ook nog even het boek:

IMG_5070WimVanDenDoelSnouckHetVolkomenGeleerdenlevenVanChristiaanSnouckHurgronje

Wim van den Doel, Snouck – Het volkomen geleerdenleven van Christiaan Snouck Hurgronje.


Over het boek later meer maar deze dia’s die
moest ik alvast even laten zien.

Ik nam het blad en scheurde het in stukken

IMG_5067IkNamHetBladEnScheurdeHetinStukken

Deze pagina, dit wrijfsel, was al een keer hier te zien maar deze keer is het op maat gesneden om deel uit te kunnen gaan maken van het boekblok. Dat boekblok wordt straks nog wel een klein beetje kleiner en recht of gelijkmatig gesneden aan alle kanten.


IMG_5068IkNamHetBladEnScheurdeHetinStukken

Herfstblad had ik niet meer om nog een wrijfsel te maken en het acrylkrijt te testen. Maar het ‘borduurwerk’ geeft ook een redelijk resultaat. Meerdere kleuren, verschillende ondergronden, soms twee wrijfsels op één pagina.


IMG_5069IkNamHetBladEnScheurdeHetinStukken

Uit de hand heb ik nog een esdoornblad getekend. Dat gebruik ik nu als mal om uit het wrijfsel van de boomschors een blad met schorstextuur te maken. Ben hier ongeveer halverwege met knippen.


Inderdaad, binnenkort moet ik stoppen met experimenteren,
boekblok afwerken en de boel inbinden.

Kerk BinnensteBuiten

Al eerder waren panelen hier te zien
die de (tijdelijke) omheining versieren aan de koor-kant
van de Grote Kerk in Breda.
De omheining verbergt de opslag en de restauratiewerkzaamheden
aan de kerk.
Thema’s van de decoratie van de kerk worden door jonge
kunstenaars hergebruikt of gebruikt als inspiratie
voor grote werken in de vorm van ramen.

IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew01

Twee donkere ramen van MonkeyBird Crew in een fantasy stijl.


IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew02

Detail van de aap. De twee ramen tonen grote figuren die gedrapeerd zijn in ranken, slingers en details van planten zoals het plafond in de Prinsenkapel in de kerk.


IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew03

Vogelkop met plantelementen.


IMG_5065KerkBinnesteBuitenNinaVakhoff01

Het werk van Nina Valkhoff is naturalistischer.


IMG_5065KerkBinnesteBuitenNinaVakhoff02

Maar het Lam heeft bij haar ook een religieuze betekenis gekregen.


Bem vindo ao Parque Natural do Fogo / Welkom in Natuurpark Fogo

Fogo is een van de eilanden van Kaapverdië of Cabo Verde.
Eigenlijk is het één grote vulkaan.
Min of meer in het midden ligt de mond van de vulkaan, de krater.
De krater is naar mijn gevoel, erg groot.
De bodem van die vulkaan (Chã das Caldeiras) is met de auto
bereikbaar en er is daar zelfs een bewoond dorp.
Spectaculair vond ik de wanden van de krater die steil
omhoog rijzen.
Op een plaats, op de rand van de krater is een nieuwe krater ontstaan.
De vulkaan is als het ware ‘doorgeschoten’: Pico do Fogo,
heet die kegel.
Wij zijn geen klimmers dus voor ons was de autorit naar de bodem
van de vulkaan en een wandeling daar, al avontuur genoeg.
Genoeg geklets: Foto’s.

DSC_0229CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Mijn voorstelling van Fogo, de ontstaansgeschiedenis en het landschap is een beetje vereenvoudigd. Er zijn meer kraters te zien. Zoals deze onderweg naar Chã das Caldeiras. Prachtig in de wat grijze mist.


DSC_0231CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Bem vindo ao Parque Natural do Fogo.


DSC_0232CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Pico do Fogo, 2829 meter hoog.


DSC_0234CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is misschien een cliché maar het doet denken aan een soort van maanlandschap.


DSC_0235CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We zijn in de buurt of op de kraterbodem. In de verte de steile kraterwand.


DSC_0236CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Veel klimmers vertrekken vroeg in de morgen vanuit het dorp op de kraterbodem voor een beklimming naar de top van Pico do Fogo.


DSC_0237CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is een schitterende ervaring.


DSC_0238CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Waarschijnlijk zijn er ook mensen die dit saai vinden maar ik kan er geen genoeg van krijgen.


DSC_0239CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0240CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0241CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Gestolde en afgekoelde lava.


DSC_0242CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0243CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0244CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0245CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Een klodder gestold steen.


Tijd voor een maaltijd.

Binnenkant voorplat

Dit had ik nog niet laten zien.
De voorplat is aan de voorkant versierd met gekleurde draad
in de vorm van een deel van een boomblad, een esdoornblad.
Maar de achterkant was minder netjes.
Dus heb ik de prikmal er tegen geplakt.

IMG_5057IkNamEenBladEnScheurdeHetInStukkenBoekbandBinnenkantVoorplat

Het voorplat bestaat uit een poster die ik versneden heb. Compleet met de originele bedrukking (Allu, drukkersdeodorant). Daar tegen aan zit nu de prikmal gelijmd. Zo heb ik straks een boek waarin zowel het resultaat als een aantal stappen van het proces en ander origineel werk met elkaar verbonden zit.

Ik nam het blad en scheurde het in stukken

IMG_5058WrijfselRubbingBoomValkenbergWasco

Afgelopen dagen had ik het idee opgevat om met bijvoorbeeld waskrijt een afdruk te maken van verschillende soorten boomschors. Het liefst van de bomen van de Grote Markt in Breda. Eerst moest ik de waskrijt nog kopen en dan kon ik aan de slag. Maar het weer zat niet zo mee. Heel veel verder als dit wrijfsel van een boom in het Valkenberg kwam ik niet.


IMG_5055BredaValkenbergBoom

Deze boom om precies te zijn. Valkenberg, kleine ingang J.F. Kennedylaan.


IMG_5059WrijfselBakstenenMuur

Misschien kan dat ook met een bakstenen muur. En dan met een soort van pastelkrijt. Nog nooit mee gewerkt en het eerste resultaat is niet indrukwekkend. Later (binnen op temperatuur) bleek dat ook te liggen aan de onwennigheid met het materiaal. Dus daar ga ik nog meer mee uitproberen. Want die bomen op de Grote Markt, die blijven het doel om er een serie afdrukken (rubbings, wrijfsels) van te maken.


IMG_5060WrijfselWasco

Maar het waskrijt werkt prima op bijvoorbeeld een reeds afgeronde pagina van het in te binden boek.


IMG_5061WrijfselMetOrigineelWasco

Originele blad/pagina en wrijfsel. Daar zit meer in, veel meer.


Zo’n klokje?

IMG_5056Klok

Je kent het wel, zo’n klein klokje, zo’n wekker. Stelt niet zo veel voor en dit exemplaar werkt zelfs niet meer. Dat wil zeggen, het loopt op ongewenste momenten af en geeft de tijd niet juist weer.


IMG_5062KlokBergOnderdelen

Maar dat wekkertje verbaast je dan weer wel als je het uit elkaar haalt en ziet hoeveel verschillende kleine en grote onderdelen samen die klok maken. Dat moet eerst allemaal wel bedacht, ontworpen en gemaakt worden. Petje af voor dat klokje.

Jennifer, Paul en Sil (Coronafilm)

Oftewel mijn 3 favoriete karakters in The Sopranos naast Tony S.

DrJenniferMelfiLorraineBracco

Tijdens de coronaperiode zijn we in het weekend eerst begonnen films te bekijken. Nu al weer een tijd kijken we alle afleveringen van The Sopranos. Veel van gehoord maar nooit iets van gezien. Nu, jaren later (de serie werd uitgezonden door HBO van 1999 tot 2007) hadden we er tijd voor (zullen we maar zeggen). Dr. Melfi: alles wat Tony S. niet is. Dr. Jennifer Melfi gespeeld door Lorraine Bracco.


PaulieGualtieriTonySirico

De serie gaat over van alles en nog wat en dat maakt de serie sterk. Want los zand is het nooit. Paulie Gualtieri heeft het meest opvallende kapsel. Het lijkt wel of zijn duivelshoorntjes zijn afgezakt. Hij is, om het positief te zeggen, het meest op zich zelf gerichte karakter in de serie. Zijn enige familiale relatie is met een vrouw die uiteindelijk toch niet zijn moeder blijkt te zijn. Paulie Gualtieri wordt gespeeld door Tony Sirico.


SilvioDanteStevenVanZandt

Silvio Dante, alleen die achternaam al. Dante de schrijver van de Goddelijke Komedie met daarin een prominente plaats voor de hel. Hier de rechterhand van Tony S. die de striptent runt van waaruit de criminele activiteiten worden georganiseerd. Geweldig kapsel. Silvio Dante wordt gespeeld door Steven Van Zandt (ja de gitarist van de E-street Band van The Boss, Bruce Springsteen).


Er is heel veel over de serie te zeggen:
de muziek, verwijzingen naar maffia-films, onverwachte wendingen, maar
omdat dit de scene is die de laatste is wat we hebben gezien:
het einde van de serie in de diner:

Tony plans to have dinner at a diner with his family.
As Meadow arrives at the door, the screen goes to Tony.
The diner door opens with a bell ringing, Tony looks up and the show smash cuts to black; after a few seconds, the credits roll in silence.

Chase’s (producer van de serie) decision to end the last episode abruptly with just a black screen was controversial.
While Chase has insisted that it was not his intention to stir controversy, the ambiguity over the ending and question of whether Tony was murdered has continued for years after the finale’s original broadcast and has spawned numerous websites devoted to finding out his true intention.

Tony Soprano komt steeds verder klem te zitten tegen
het einde van de serie.
In de serie zijn vele doden gevallen. Niet in de laatste plaats
onder de maffiacollega’s.

Maar je verwacht dat het deze keer de beurt is aan Tony.
Als Tony dan afspreekt met zijn gezin om uit te gaan eten
in een diner (je moet er niet aan denken maar op de DVD boxset
van de Sopranos is ‘Family Redefined’ de ondertitel).

De dochter komt aan in haar auto en heeft moeite die te parkeren.
Vervolgens komt ze de diner binnen, Tony komt in beeld,
je hoort de deurbel.
Een klassiekere maffia-verhaallijn kun je bijna niet voorstellen.
Dan wordt het scherm zwart en na een paar seconden begint de aftiteling.

Absoluut een aanrader.

Tussen kapper en AstraZeneca

(Ik nam het blad en scheurde het in stukken)

Tussen mijn bezoek vandaag aan de kapper en vanmiddag aan
de huisarts voor mijn eerste vaccinatie met het
AstraZeneca vaccin, had ik nog wat tijd om aan mijn
boekband verder te ‘borduren’.

IMG_5048IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De pagina (Zaansch bord) met mijn eerste poging een deel van een esdoornblad te ‘borduren’ heb ik aan de achterkant afgeplakt met een stuk wit papier.


IMG_5049IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Vervolgens heb ik de kleuren 4, 5 en 6 toegevoegd aan de afbeelding. Dit wordt het voorplat van een Japanse binding. Grote vraag voor mij was: wat doe ik met de achterkant. Want hoewel ik lang de achterkant best mooi kon houden (de achterkant is het negatief van de voorkant met knoopjes), kon ik dat niet volhouden en een paar draden maken grote lussen waarbij de tekening niet gevolgd wordt.


IMG_5050IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Daarom heb ik besloten de prikmal als dekblad te gebruiken. Deze kant zal dan niet meer zichtbaar zijn. Deze tekening moet ik in de lijm zetten. De gaatjes blijven natuurlijk wel zichtbaar.


Het voorplat ligt nu onder bezwaar.
Zaterdag meer hierover.

Die weet niets van boeken! Niets – helemaal niets,..

…behalve dan misschien iets over hun inhoud…
De Bibliomaan, pagina 66.

ElzevierometerStichtingDesiderataHorizontaal

Dit boek kon ik niet laten liggen.
Ondanks de stapel in de woonkamer, de stapel in de studeerkamer,
de stapel op het nachtkastje, dit boek lees ik eerst.

IMG_5037CharlesNodierDeBibliomaanMartinHulsenboomEdSchildersPeterIjsenbrantStichtingDesiderata

Charles Nodier, De Bibliomaan. Gemaakt door Martin Hulsenboom, Ed Schilders en Peter Ijsenbrant voor de Stichting Desiderata. Let op de twee leeslinten. Heel prettig lezen! De afbeelding op de stofomslag is detail uit een illustratie van Maurice Leloir en F. Noel.


Het boek draait om een vertaling van Martin Hulsenboom van
een komische tekst van Charles Nodier die eerst verscheen
als een van vele verhalen in een bundel (1831) en pas
in 1894 als zelfstandig boek.
De vertaling is aangevuld met een toelichting op personen en
gebeurtenissen in de tekst (Peter Ijsenbrant) en een
serie aantekeningen die dieper graven over wie wel eens model
hebben kunnen staan voor de personages in De bibliomaan.

Vooraf kende ik de tekst en schrijver niet maar het werd aangeprezen
door iemand waardoor ik dacht: dat moet ik eens lezen.
Ook de uitvoering van het boek zet je aan tot lezen.
Een Elzevierometer, twee leeslinten, mooi schutblad, een mooie
verzameling afbeeldingen en alle Franse teksten zijn vertaald.
Dat is wel zo prettig voor een lezer die het Frans niet machtig is.

IMG_5038CharlesNodierDeBibliomaanMartinHulsenboomEdSchildersPeterIjsenbrantStichtingDesiderataSchutblad

Hier kun je het schutblad met het logo van de Stichting Desiderata zien.


IMG_5039CharlesNodierDeBibliomaanMartinHulsenboomEdSchildersPeterIjsenbrantStichtingDesiderataDetailJeanHenriMarletAdrienVictorAugerLeBouquinisteEnJouissanceCollectieDimonEmmeringRijksmuseum

Hier zie je de bibliomaan in een spotprent, een gravure van Jean Henri Marlet naar ontwerp van Adrien Victor Auger met als titel ‘Le bouquiniste en jouissance’ (genietende boekenliefhebber) uit de Collectie Simon Emmering, Rijksmuseum, Amsterdam.


IMG_5040CharlesNodierDeBibliomaanMartinHulsenboomEdSchildersPeterIjsenbrantStichtingDesiderataFrontispiceNicolasEustacheMaurinMauriceLeloirFNoel

Frontispice: portret van Charles Nodier, getekend door Nicolas Eustache Maurin en als steendruk gegraveerd door François-Séraphin Delpech.


Het verhaal is grappig, de begeleidende teksten zijn goed geschreven.
Het is echt een plezier voor iedereen die van boeken houdt.
De teksten nemen je mee in de Franse boekenwereld.
Vanuit het boekbinden weet ik dat de Franse boekbinders een heel
belangrijke rol hebben gespeeld bij de ontwikkeling van het boek.
Dat komt ook terug in dit boek waar illustratoren, schrijvers,
boekbinders, uitgevers, drukkers en boekverkopers op gelijke voet
hun rol spelen.

Bij de zending met het boek, zat een leuke kaart die een kijkje geeft
op de sfeer van het boek. Als laatste afbeelding neem ik de
Elzevierometer nogmaals op, verticaal deze keer.

AnsichtkaartStichtingDesiderata
ElzevierometerStichtingDesiderataVertikaal

Elzevierometer, voor- en achterkant naast elkaar.


Ik nam het blad en scheurde het in stukken

Tijd om aan de boekband te beginnen.
Ter herinnering: ik heb een Koppermaandagposter
van dit jaar in 4 stukken gesneden. Die twee aan twee tegen
elkaar gelijmd met de bedrukte kant naar buiten.
Zo ontstaan er twee platten.

Hergebruik van papier dus.
Op de boekband staan nu delen van de titel van de poster,
delen van het recept voor Allu, een boekbindersdeodorant en
delen van de afbeelding van palmbomen.
Daar zit geen diepere betekenis achter: hergebruik.

Op de voorplat, zeg maar de voorkant van het boek, wil
ik een deel van een esdoorn herfstblad afbeelden door zijden
draden door voorgeprikte gaatjes te leiden.
Dat heb ik eerst uitgeprobeerd om een stuk Zaansch bord
dat een van de pagina’s in het boek gaat worden.

IMG_5041IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Kleur 1: je ziet, hopelijk op foto 2 nog duidelijker, dat ik iets gedisciplineerder aan het werk ga dan op de losse pagina. Daardoor ziet straks de achterkant er beter uit en blijft het papier minder dik.


IMG_5042IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Kleur 2: ik neem nu ook andere kleuren dan op de losse pagina. Eén zo’n kleur is ongeveer 1 meter zijden borduurgaren.


IMG_5043IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Kleur 3: het is nog niet af en ik denk dat ik ook deze keer weer ga proberen om hier en daar een tweede kleur in te zetten.