Copperfield

ThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

The personal history of David Copperfield, gemaakt door regisseur Armando Iannucci met in de belangrijkste rollen Dev Patel, Hugh Laurie en Tilda Swinton.


Misschien is dit geen sensationele film maar ik vond hem
wel speciaal. Bijvoorbeeld omdat voor het eerst sinds
het begin van de coronacrisis, ik op een min of meer
normale manier, naar een bioscoop ben geweest.
Okay, het theater was nog steeds kaal en ongezellig maar
ik werd deze keer niet gevraagd in de verste uithoek
van rij 1 te gaan zitten.
Gewoon een plaats op de 3e of 4e rij van achter, op een stoel
ongeveer midden voor het scherm.
Met 15 toeschouwers moet dat ook kunnen, lijkt me.

DevPatelInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Dev Patel in The personal history of David Copperfield.


De verhaallijn vond ik goed gevonden.
Misschien niet super origineel maar Iannucci maakt
Copperfield een echt alter ego van Charles Dickens.
De film is echt een ode aan het schrijven, aan het boek.

HughLaurieInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Net als de mooi ingevulde rol van Wilkins Micawber, is de rol van Mr Dick prachtig ingevuld door Hugh Laurie.


Maar wat ook opvalt, is dat een behoorlijk aantal rollen
ingevuld wordt door niet-blanke acteurs.
In Hollywood wordt met veel lawaai een protocol opgesteld
rond diversiteit, dat er wel goed uit ziet,
maar waarvan je als potentiële Oscar-winnaar maar een
zeer beperkt deel van in je film hoeft op te nemen.

In ‘The personal history of David Copperfield’ worden gewoon
veel rollen ingevuld door gekleurde acteurs.
Dat werkte prima!

RosalindEleazarThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Rosalind Eleazar in de rol van Agnes in The personal history of David Copperfield.


****

Gezien: Oliver Twist

Je moet maar durven.
De verfilming van het boek Oliver Twist uit 1948 is legendarisch:
regisseur David Lean met in de hoofdrol Alec Guinness.

AlecGuinnessInOliverTwist1948

De vertolking door Alec Guinness van de rol van Fagin was controversieel.


Toch kwam Roman Polanski in 2005 met zijn versie:
in kleur en met een einde zoals in het boek.
Ben Kingsley heeft lef en houdt zich goed staande.

RomanPolanskiOliverTwistBenKingsley

Oliver Twist van regisseur Roman Polanski. Fagin wordt hier gespeeld door Ben Kingsley.


Ik zie Alec Guinness graag spelen, het spel van Robert Newton
levert een engere Bill Sikes op en zijn hond Bull’s-eye
is een betere vondst.
Francis L. Sullivan is een beter Mr. Bumble.
David Lean speelt ‘Please, sir, I want some more.’ beter uit.
Mijn voorkeur is dus duidelijk maar dat wil niet zeggen
dat de versie van Roman Polanski geen goede film is.
Met veel plezier naar gekeken.

***

Guatemala, Livingston, Janus

De tweede helft van de boottocht brengt ons in Livingston.
In deze plaats leven mensen die donkerder van huidskleur
zijn dan de gemiddelde bewoner van Guatemala.
De groep wordt Garifuna genoemd.
Ze zijn nakomelingen van slaafgemaakten uit Afrika.

Voor mij was het de Caribische sfeer en de zee
die me het meest aanspraken.
Maar eerst nog een stukje Rio Dulce.

DSC01067GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01068GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01069GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston

We zijn een of twee keer aangelegd aan de kant van de rivier maar de boottocht maakt toch de meeste indruk.


DSC01070GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01072GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01074GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01075GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01076GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01078GuatemalaLivingston

De aanlegsteigers van Livingston.


DSC01079GuatemalaLivingstonHaircutsForTheFamily

Haircuts for the family.


DSC01080GuatemalaLivingston

Livingston.


DSC01081GuatemalaLivingstonVentaDeVerdurasEbenEzer

Charles Dickens verkoopt hier ook groente.


DSC01082GuatemalaLivingston


DSC01083GuatemalaLivingston


DSC01084GuatemalaLivingston

De Golf van Honduras.


DSC01085GuatemalaLivingstonJanus

Ik denk dat Janus hier woont.


DSC01086GuatemalaLivingston


DSC01088GuatemalaLivingston


DSC01089GuatemalaLivingston


DSC01090GuatemalaLivingston


DSC01092GuatemalaLivingston


Volgende keer meer van Livingston.

San Juan La Laguna: we gaan het meer op

Aan het Lago de Atitlan is Panajachel de plaats die
het eenvoudigst te bereiken is.
Maar er liggen nog meer plaatsen.
Drie er van bezoeken we op Eerste Kerstdag 2018:
San Juan La Laguna, San Pedro La Laguna en Santiago Atitlan.
In die volgorde bezoeken de plaatsen met een boot.
De eerste foto’s hebben geen toelichting nodig.
Het is er zo mooi….

DSC00497GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00498GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00499GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00500GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00501GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00502GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00503GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00504GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00505GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna
DSC00506GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna


DSC00507GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMuurschildering

Het plaatsje leeft voor een groot deel van het toerisme. Vooral koffie en het schilderen spelen daarbij een grote rol. Toen wij er waren was het rustig. Maar deze muurschildering is een soort van visitekaartje van een van de schilders/bedrijfjes. Het perspectief in het werk is altijd dat van een vogel die loodrecht boven de voorstelling zweeft.


DSC00508GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna

Het dorp ligt op de glooiende vulkaanuitlopers.


DSC00509GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaKerk

Dit is de kerk waar, toen we aan kwamen lopen, net een dienst begon.


DSC00510GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaKerstboomVoorDeKerk

Een milieuvriendelijke kerstboom?


DSC00511GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna

De winkel op de hoek is een soort van ijzerhandel. Onderdeel van een keten. Maar de naam: Eben Ezer. Okay, twee woorden, dus niet helemaal hetzelfde als de voornaam van Scrooge in ‘A Christmas Carol’, maar dichtbij genoeg als je op 25 december, ver van huis, ergens over straat loopt, om op te vallen.

DSC00511EbenezerDetail


DSC00512GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMuurschildering

Veel huizen hadden mooie muurschilderingen.

DSC00512GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMuurschilderingDetail01

DSC00512GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMuurschilderingDetail02


DSC00513GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaDeGoedeHerder

De Goede Herder.


DSC00515GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna


DSC00516GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna

San Juan La Laguna.


DSC00518GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMooieGevel

Soms prachtige gevels. Met het schrift van de Maya’s.


DSC00519GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaBezorgChinees

Maar ook een bezorgchinees met weer andere stereotype beelden.


DSC00520GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLaguna

Tijd om verder te gaan.


DSC00521GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaMonaLisa

Onderweg terug naar de boot zagen we dus deze Mona Lisa. Ik vermoed dat ze er nog steeds hangt.


DSC00522GuatemalaPanajachelLagoDeAtitlanSanJuanLaLagunaHetVervoer

De boot ligt er nog.


Onze wederzijdse vriend

Met heel veel plezier heb ik het boek ‘Onze wederzijdse vriend’,
vertaald door Peter Charles, gelezen.
De originele titel is Our Mutual Friend en
de schrijver is Charles Dickens.
Het is de laatste roman die volledig door Charles Dickens is
geschreven. Er is nog niet afgemaakt werk na deze roman.
Bij het uitkomen van de roman werd aangegeven dat het toch wel
complex was.
Daarom ben ik een lijstje met de hoofdrolspelers gaan maken
op de achterkant van de boekenlegger.
Maar uiteindelijk bleek dat niet nodig.

CharlesDickensOnzeWederzijdseVriendOurMutualFriendVertalingPeterCharles

Charles Dickens, Onze wederzijdse vriend.


Vooral de passages aan het begin en het eind van het boek
zijn briljant: de scene op de Theems, de eerste kennismaking
met de Veneerings en eigenlijk sluit de roman met een scene
bij de Veneerings af.

Wikipedia:

Mr and Mrs Veneering – a nouveaux-riches husband and wife whose main preoccupation is to advance in the social world. They invite influential people to their dinner parties where their furniture gleams with a sheen that they also put on to make themselves seem more impressive. They “wear” their acquaintances, their possessions, and their wealth like jewellery, in an attempt to impress those around them. Veneering eventually goes bankrupt and they retire to France to live on the jewels he bought for his wife.

Er zitten meerdere verhaallijnen in wat het verhaal, dat natuurlijk een happy end heeft,
ook voor een moderne lezer interessant houdt.
Het loopt dan wel goed af maar het einde had melodramatisch kunnen zijn
en dat is het niet door de volgorde die Dickens kiest in het afwikkelen
van de verschillende verhalen.

Als bij een goed boek, wil je steeds de volgende pagina lezen.
Dat is natuurlijk ook een compliment voor de vertaler die het Engels
van Dickens uit 1864 – 1865 voor ons leesbaar houdt.

Het bontje zit erop

Het boek over de boekbanden van de Charles Dickens-boeken
die in mijn verzameling zitten, vordert.
Het imitatiebontje zit er op vastgeplakt.
Maar het boek is nog lang niet gereed.
De band is er deels al maar de inhoud is nog niet zo ver.

IMG_0100HetBontjeZitErGoedOp

Imitatiebontje op een boek over de verzameling Dickens-boeken.


DSC01379CharlesDickensBarnabyRudge200000serieHoutgravuresNaarTekeningenVanFBarnard

Deze week is de verzameling wel een boek groter geworden. Deze week kocht ik deze uitvoering van Charles Dickens: Barnaby Rudge. Uitgekomen in de 200.000-serie met houtgravures naar tekeningen van F. Barnard. N.V. Drukkerij en Uitgeversmaatschappij de Arbeiderspers – Amsterdam.


“Mijnheer, mag ik u alstublieft nog om een weinigje verzoeken?”

DSC01345CharlesDickensDeLotgevallenVanOliverTwistMetDePrentenVanGeorgeCruikshankPrismaBoeken

Charles Dickens, De lotgevallen van Oliver Twist, met de prenten van George Cruikshank. Prisma Boeken. Ik ben bezig met mijn Dickens boek dan kom ik automatisch ook bij deze pocket uit. Verschenen in de serie De Werken van Charles Dickens. Zonder jaar. Nederlands van C.J. Kelk.


Op de website De boekenplank vond ik de volgende informatie:

Op 22 februari 1952 kwam het eerste deel uit van de 34-delige Dickens-serie die eind 1953 kompleet was. Al onmiddellijk was deze een groot succes. Bij de herdruk van de Pickwickclub bereikte men al vlug een oplage van 50.000 exemplaren. Eind 1952 behaalde de Dickens-serie een kwart miljoen exemplaren. De deeltjes waren eerst ongenummerd; in latere herdrukken werd de nummering soms wel aangegeven.

DICKENS, Charles : DE LOTGEVALLEN VAN OLIVER TWIST
1952, Prisma 5, 336pag., 18cm
Reeks: De werken van Charles Dickens
vert.van: Oliver Twist, vert.uit het Engels: C.J. Kelk
met de oorspr. prenten van George Cruikshank

Charles Dickens – handboekbinden

IMG_0018Cavia

Mooier dan het is ga ik het niet maken. Ik kreeg onlangs dit imitatiebontje (en een jas). Met het Bontje wil ik een boekband maken. Maar waar moet het boek over gaan?


Toen heb ik het idee opgevat om van de boeken die ik heb
van of over Charles Dickens (en Co) de boekband te nemen
en die in een document op te nemen.
Met een korte toelichting.
Dat document wat ik op mijn PC kan maken en kan printen
ga ik dan een boek maken.
Het bontje is zo’n 60 cm lang. Net zo lang als twee maal
een A-4-tje.
Als ik dan links een marge overlaat om de pagina’s te binden dan
kunnen er zo’n 3 boekbanden (vooraanzicht) op 1 pagina.
Zo gezegd zo gedaan.

IMG_0039EersteIndruk

Een eerste geprinte pagina op de platten ziet er dan als volgt uit.


IMG_0040PassenEnMeten

Zo gaat het bontje er dan omheen vallen. Als je de boekband net zo hoog maakt als het bontje dan kreeg ik een boek van 30 cm breed en 5 cm hoog. Leek me niet zo’n goed plan. Kan wel hoor, daar niet van.


IMG_0070BeetjeBuitenmodel

Platten en rug gesneden. Boekbindlinnen gesneden. Mooie kneepruimte. Lijmen en drogen.


IMG_0083HoekjesBoekbindlinnenAfsnijden

Hoeken van het linnen afsnijden. Kan prima met de tool van iBookbinding. Kan ook prima uit de hand.


IMG_0084BlauweBoekbandMetBontje

Hier is het linnen ook al omgeslagen en vastgelijmd. Ook het bontje zit er al op gelijmd. Dat wil zeggen: ik heb eerst alleen in het midden van de platten lijm aangebracht en toen het bontje erop geplakt. Dat geeft me voldoende mogelijkheid om dingen nog te corrigeren mocht er iets mis gaan. De afmetingen zijn een beetje atypisch. De rest van het bontje ga ik ook nog lijmen aks het goed vast zit..


Mooi Marginaal en Charles Dickens

Mijn versie van Mooi Marginaal, de catalogus van de uitverkiezing
van prachtige boekbanden van margebinders over de periode 2012 – 2017,
is nu zo ver dat ik soms al aan het volgende boek kan beginnen.
Het volgende boek wordt een boek over de boekbanden die in
mijn ‘verzameling’ aanwezig zijn van boeken die geschreven zijn
door of over Charles Dickens of nauwe samenwerkingspartners.

Op dit moment zit de ene in een boekenpers en ligt de andere onder bezwaar.
In beide gevallen om goed te drogen.

IMG_0064AchterplatAfmaken

Afgelopen weekend moest ik de achterplat nog afmaken. Voor Mooi Marginaal heb ik er voor gekozen opgelijmde platten te gebruiken. Dat betekent dat je niet een boekband uit 1 stuk maakt maar uit drie (in mijn geval dan toch): het voorplat, de rug en het achterplat. De platten bekleed met boekbindlinnen, de rug gemaakt uit leer. Het achterplat moest nog bekleed worden.


IMG_0065AchterplatBoekbindlinnenSnijdenEnPlakken

Dat is passen en meten, op maat snijden, lijmen en bekleden.


IMG_0066AchterplatIsGereed

De achterplat is gereed. Nu kan hij aan het boek bevestigd worden.


IMG_0067InDeBoekenpers

Dan kan het boek in de boekenpers. Na een tijdje drogen zijn de schutbladeren ook aan de platten bevestigd. Opnieuw is het geheel in de boekenpers gegaan. Daar zit het boek nu nog in.


IMG_0070BasisBoekbandDickensBoekBegonnen

Gelijkertijd ben ik begonnen aan de boekband voor het Charles Dickens-boek. De inhoud is nog niet gereed maar het geheel krijgt een ‘laag A-4’ formaat. De breedte is A-4 maar de hoogte is minder. De boekband wordt bekleed met blauw boekbinderslinnen. Daar komt het kunstbontje overheen. Dit ligt nu onder bezwaar om goed te drogen.


Hertaling

Okay een hertaling is iets heel anders dan een vertaling,
maar deze dingen houden we al weer een aantal weken bezig.
Eerst de vertaling van Don Quichot van Cervantes en het boek ‘Cervantes & Co’
van Barber van de Pol over haar werk aan deze Nederlandse vertaling.
Dan de prachtige uitgave van Het snoer der ontferming, een boek van Couperus.
Niet hertaalt maar uitgebreid voorzien van context en toelichting.
Dan de vertaling ‘Onze gemeenschappelijke vriend’ (Our mutual friend)
van Charles Dickens. Geweldig boek, geen toelichting van vertaler.

Afgelopen zaterdag stond in de Volkskrant de column
van Sylvia Witteman: Een kleine furie in haar serie
‘Witteman heeft iets gelezen’.
Ik zie wel eens twitterberichten van haar langskomen
en meestal wordt ik van de toon niet zo blij.
Het artikel van zaterdag is heel geslaagd naar mijn gevoel.

SylviaWittemanWittemanHeeftIetsGelezenEenKleineFurieVolkskrant20190209

Sylvia Witteman: ‘Een kleine furie’ in haar serie ‘Witteman heeft iets gelezen’ uit de Volkskrant van zaterdag 9 februari.


De ‘hertaling’ van Couperus: alsof Dick Bruna de Sixtijnse kapel beschilderd heeft

In de serie ‘Tragische literaire misstanden’ vandaag: de zogeheten ‘hertaling’ van Couperus.
Ach, Louis Couperus! Wat houd ik toch veel van die geparfumeerde ouwe crypto-nicht, met zijn heerlijke, tierelantijnige poederdons-proza!
Zoveel houd ik van Louis Couperus, dat ik mijn jongste zoon naar hem heb genoemd.

 

Diezelfde jongste zoon, zo wil de ironie van het noodlot, leest geen boeken (tenzij men hem dwingt met behulp van een vlammenwerper en harpoen) en zéker niet van Couperus.

Hertaalster Michelle van Dijk weet hoe dat komt: Couperus is ‘veel te bloemrijk voor deze moderne tijd, met zijn herhalingen, de neologismen, de gallicismen, de puntjes… de uitroeptekens!!
Maar wat nog het meest afwijkt van onze taal nu, is de zinsvolgorde, (lengte ook, ja).
En geloof me, dat is dus iets waar een jonge lezer over struikelt.’

 

Hm. Ooit was ik zo’n jonge lezer, een jaar of 15, toen ik Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan in handen kreeg.
Alles aan dat boek was mij vreemd.
Het taalgebruik, de familieverhoudingen, de Indische achtergronden, de zeden en gebruiken van het fin de siècle; maar ik werd betoverd door het proza, júist die lange zinnen, gallicismen, neologismen, puntjes en uitroeptekens.
Het was (bijna) dezelfde coup de foudre die ik later kreeg bij het lezen van A.F.Th. van der Heijdens De tandeloze tijd, ook bloemrijk, ook lange zinnen, en ook heel veel puntjes… zouden jonge mensen dát nog lezen,trouwens?
Misschien wordt het anders tijd om daar ook een hertaling van te maken, meteen flink inkorten ook, want wie zit er nog op vuistdikke tetralogieën te wachten?
Alles wat meer tijd kost dan Tim Krabbé’s Het gouden ei laat ons nageslacht immers links liggen, ten faveure van Netflix en games.

 

Met de dood in het hart begon ik de hertaling te lezen van Van oude mensen.
Op de eerste bladzijde ging het al mis.
In het origineel zegt Lot, de zoon, tegen zijn moeder: ‘Steyn is toch je man… Je moest niet altijd zoo met hem kibbelen, en zulke dingen zeggen, of denken.
Je bent weêr net een kleine furie geweest.
Dat geeft rimpels, zoo boos te zijn.’
Van Dijk ‘hertaalt’ dit fragment als volgt: ‘Steyn is je man, jullie moeten niet steeds ruzie zoeken en onaardige dingen zeggen of denken.
Je ging net als een wraakgodin tekeer!
Daar krijg je alleen maar rimpels van, van zo boos zijn.’

 

Lelijk hè?
Trouwens, zijn ‘furie’ en ‘kibbelen’ moeilijker woorden dan ‘wraakgodin’ en ‘ruzie’?
En waarom heeft Van Dijk, die uitroeptekens toch ‘te bloemrijk’ vindt, er zélf een toegevoegd, op een plek waar dat volstrekt niet logisch is?

 

Ook met het liquideren van die gewraakte gallicismen gaat het mis. Couperus strooit inderdaad nogal met woorden als ‘boudeeren’ of ‘porte-brisée’. Het aardige is dat je bijna altijd uit de context begrijpt wat ze betekenen, en daardoor terloops nog wat Frans leert. Van Dijk vindt van niet, en vertaalt bijvoorbeeld ‘bottines’ met ‘laarzen’. En dat terwijl de zachte, ijdele Lot helemaal geen type is voor laarzen. Hij draagt bottines, laarsjés dus. Noem ze dan laarsjes, enkellaarzen, of desnoods booties. Of beter nog: laat gewoon ‘bottines’ staan.

 

Ik las nog even verder. Het was alsof de Sixtijnse kapel was beschilderd door Dick Bruna, ­Erbarme dich gezongen door ­Sieneke, James Bond gespeeld door Gerard Joling.

 

Nee, met deze ‘hertaling’ valt niemand te winnen voor Couperus.
Alle curieuze charme van diens proza is eruit verdwenen.
Met de uitholling van Couperus, hoe goed bedoeld ook, neemt Van Dijk bovendien een groot ­risico. Het is immers volstrekt niet denkbeeldig dat de lezers ontgoocheld zullen denken: ‘Is dít nu een beroemde schrijver? Laat verder maar zitten dan.’

Kunstvaria met Charles Dickens

CharlesDickensHandwrittenSignedQuoteFromAChristmasCarolAndSo-AsTinyTimObserved-GodBlessUsEveryOne!KnebworthTuesdayEighteenthJune1861

Charles Dickens, handgeschreven en ondertekende quote uit A Christmas Carol: “And so – as Tiny Tim observed – God bless us, every one! Knebworth, Tuesday (dinsdag) eighteenth June 1861 (18 juni 1861).


CorrineColarussoBlueDiamond2016AcrylicOncanvas

Corrine Colarusso, Blue Diamond, 2016, acrylic on canvas.


FilippoParodiSleepingChristChildCirca1675Marble

Filippo Parodi, Sleeping Christ child, circa 1675, marble.


GiovanniBonazzaAllegoryOfWinterCirca1710

Giovanni Bonazza, Allegory of Winter, circa 1710.


HenryMooreMotherAndChild1942PencilAndWatercolour

Henry Moore, Mother and child, 1942, pencil and watercolour.


Het huis van Charles Dickens: Upstairs and Downstairs

Nou zo mooi is het nu ook weer niet.
Het is niet ‘het’ huis. Dickens heeft tijdens zijn leven
op verschillende plaatsen in Londen gewoond.
Het is dus ‘een’ huis van Charles Dickens.
Het adres is 48 Doughty Street.
Terwijl Dickens in dit huis woonde (1837 – 1839)
schreef hij aan de Pickwick Papers, Oliver Twist en
bijvoorbeeld Nicholas Nickleby.

175 LondenCharlesDickensMuseum

Dit is de kaft van een dun boekje dat door het museum verkocht wordt.


Net als bij veel andere musea beslaat het museum twee panden:
het echte huis van de family Dickens en het huis ernaast.
Het huis ernaast bevat bijvoorbeeld de entree, de winkel en de kassa.

Stap je van het eerste in het tweede huis, dan stap je in het verleden.

176 DSC_4394LondenCharlesDickensMuseumDiningRoom

Dit is de dining room of eetkamer. Als je een dergelijk huis komt valt meteen op hoe klein en donker de huizen in die tijd waren. De family Dickens was misschien (nog) niet rijk maar onbemiddeld waren ze toen ook al niet meer.


177 DSC_4395LondenCharlesdickensMuseumPortraitOfCharlesDickensBySamuelLaurence1837

Beroemde portrettekening van Charles Dickens door Samuel Laurence (1837).


178 DSC_4396LondenCharlesDickensMuseum

Dit is een stukje ‘Downstairs’: de keuken in het Charles Dickens Museum in Londen.


179 DSC_4399LondenCharlesDickensMuseumPublicReadingDesk

Dat kleine tafeltje (in de glazen vitrine) is een beroemd meubelstuk. Het is de lessenaar die Dickens gebruikte bij zijn publieke lees-/voordrachtsavonden. Dickens droeg zijn verhalen heel graag voor en deed dat veelvuldig met groot succes. Zelfs in bijvoorbeeld de Verenigde Staten.


180 DSC_4400LondenCharlesDickensMuseumDrawingRoom

De salon van de familie Dickens. Leuk hoe iedere kamer, groot en klein, een precies omlijnd doel had. Wat heel gewoon was voor die tijd.


181 LondenCharlesDickensMuseumVisitorGuide

Gratis bezoekersgids. Leuke afbeelding van Charles Dickens.


182 DSC_4401LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

De foto is niet zo geslaagd maar dit is waar het gebeurde; het schrijven van boeken en artikelen. Het schrijfbureau in de studeerkamer.

183 LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

In het boek stond van hetzelfde bureau ook een foto. Met betere belichting en zonder ‘afzetting’ geeft dit een goed beeld van de paar vierkante meter die Dickens had om te schrijven.


184 DSC_4402LondenCharlesDickensMuseumMaryHoharthsBedroom

Dit staat voor een heel dramatisch moment in het leven van Charles Dickens: het overlijden van Mary Hogarth. Ze stierf hier kort nadat de family in het huis was getrokken. Op 7 mei 1937. Ze was zijn schoonzusje.


185 DSC_4403LondenCharlesDickensMuseumMasterBedroom

Dit is dan de ‘Master bedroom’. Slechts een beperkt aantal voorwerpen in de kamers zijn werkelijk uit de tijd van Dickens en waren werkelijk eigendom van de familie. Maar de huidige inrichting geeft een prima beeld van de tijd.


186 DSC_4404LondenCharlesDickensMuseum

Kleding van Dickens.


187 DSC_4405LondenCharlesDickensMuseumAchterkantGebouw

Achter het huis is een klein tuintje. Dat gaf me de kans om de achterkant van het huis van Dickens op de foto te zetten.


188 DSC_4407LondenCharlesDickensMuseumVoorkant48DoughtyStreet

Dit zijn de twee panden die samen het Charles Dickens Museum vormen in Londen. Links is 48 Doughty Street. Het huis van Dickens. Rechts het pand (met man en fiets) dat de entree vormt van het museum. Je ziet, het weer was best goed die dag en toch waren veel ruimtes in het huis donker.


Twee foto’s uit Londen

Ergens heb ik twee foto’s gemaakt tussen het British Museum
en het Charles Dickens museum in Londen.
Ze horen niet bij het British Museum en ook niet bij Dickens.
Daarom een apart bericht.

173 DSC_4391LondonGandhi

In Londen kun je meerdere beelden van Gandhi gaan bekijken. Ik heb er in ieder geval twee gezien en sluit niet uit dat er nog meer zijn. Dit is het beeld op Tavistock Square. Het is volgens Wikipedia gemaakt door Fredda Brilliant (7 April 1903 – 25 May 1999).


174 DSC_4393LondenTypischStraatje

Zomaar een leuk straatje.


Jacky O in tranen

Foto verslag van een deel van een wandeling door Londen.

DSC_4217LondonTheEagleEnglishPub

Deze pub met tuin heet The Eagle. Daar was het goed toeven maar op deze ochtend was get vooral een foto-object.


DSC_4218LondonJohnRedmanLtd&BritishEmpirePipeCoVoormaligMagazijn

Zomaar een straatje in de buurt met daarin dit voormalige magazijn van ‘John Redman Ltd & British Empire Pipe Co’. Achteraf bleek dat het restaurant van Jamie Oliver ‘Fifteen’ er naast ligt (te duur).


DSC_4219LondenBetraandeJackieO

Deze huilende Jacky Kennedy/Onassis kun je in dezelfde straat vinden. De tranen lopen door tot op het trottoir.


DSC_4220LondenZoHeurtHetEigenlijk01

Zo heurt het eigenlijk. Een prachtige etalage met daarin paspoppen die het gereedschap en het materiaal van een kleermaker bij zich dragen. Zoals de schaar.

DSC_4220LondenZoHeurtHetEigenlijk02


DSC_4221LondonLoopbrugRoyalBalletSchoolWilkinsonEyreTheBridgeOfAspiration

Bij de Royal Ballet School zie je deze prachtige loopbrug tussen de school en het Royal Opera House. WilkinsonEyre is de naam van het bureau dat de brug ontworden heeft en de brug heet: ‘The Bridge of Aspiration’.


DSC_4222LondonGevelVanDeWhiteLion

De oude pubs zoals deze ‘The white lion’ (de witte leeuw) zijn prachtig om te zien.


DSC_4224LondenCoventGarden

Covent Garden, denk aan My fair lady. Het toneelstuk heette Pygmalion (1912) en is geschreven door George Bernard Shaw. Ik ken het vooral van de verfilming met Audrey Hepburn als Eliza Doolittle en Rex Harrison als professor Higgins.


DSC_4225LondenCoventGarden

Het beeld bovenop de bloemen-, groente en fruit markt Covent garden.


DSC_4226LondenCoventGarden

Met rekwisieten wordt de sfeer van toen opgeroepen.


DSC_4227CharlesDickensAllTheYearRoundWillingtonStreet

Dit is het pand waar in Charles Dickens in de periode 1859 – 1870 woonde en zijn tijdschrift ‘All the year round’ maakte. Wellington Street.


DSC_4228LondenCharlesDickensAllTheYearRound

This building housed the offices of Charles Dickens’ magazine ‘All the year round’ and his private apartments 1859 – 1870.


Veel boeken van Dickens verschenen als feuilleton.
Dat kun je nog steeds goed merken als je ze leest.
In ‘All the year round’ verschenen zo:
A Tale of Two Cities (juni 1859 tot december 1859)
Great Expectations (1 december 1860 tot augustus 1861)
The Uncommercial Traveller (28 januari 1860 tot 13 oktober 1860,
plus 1863–65 en 1868–69)

DSC_4229LondenRoyalOpera

Royal Opera.


DSC_4230Londen

Timpaan boven de deur van de voormalige Bow Street Magistrate’s Court.


DSC_4231LondenNealsYard

De winkeltjes zijn er heel leuk, zoals hier in Neals Yard, een klein pleintje. Neem wel een credit card met heel hoog saldo mee!

DSC_4232LondenNealsYard


DSC_4233LondenLadyDiOpHogeHakkenEnHarrodsTasAlsMarryPopins

Een tekening van Bambi. Lady Diana als Mary Poppins, op hoge hakken en met een tas van Harrods die tegen twee kinderen zegt: you can be as naughty as you want, just don’t get caught (je kunt zo ondeugend zijn als je wilt, je moet alleen niet betrapt worden).


DSC_4234LondenArchitectFrankMatchamLondonColiseumTheatreOfVarieties

De architect van dit monster is Frank Matcham. Dit ‘London Coliseum Theatre of Varieties’ is een overdadig theater dat vandaag de dag een operahuis is.


DSC_4235LondenNathanBowen

‘Are you inspired’ door Nathan Bowen. Een street artist op de afzetting bij een verbouwing vlak bij St. Martin-in-the-Field. De kerk op de hoek bij Travalgar Square.

DSC_4236LondenNathanBowenBijStMartinsInTheField


Tot zover dit eerste stuk van de wandeling.

Gezien: Murder on the Orient Express

De film is overladen met bekende acteurs.
Dat levert niet perse een goede film op.
Dat bewijst Murder on the Orient Express.

Waarom maak je een detective-film waarvan iedereen al weet
wie de moord gepleegd heeft en die al vele malen verfilmd of
in series te zien is geweest?
Wat denk je dan extra te kunnen bieden?

Als je bijvoorbeeld de film Oliver Twist (1946) van David Lean
(met een onvergetelijke rol van Alec Guinness) vergelijkt met
de versie Oliver Twist (2005) van Roman Polanski.
Het acteerwerk wordt niet overtroffen maar de 2005-versie
heeft wel het einde dat de originele roman ook heeft en de
versie van 1946 niet. Een stuk dat ik niet kende (en veel mensen niet,
denk ik) omdat van Dickens houden en Charles Dickens lezen
twee verschillende dingen zijn.

Die vraag ‘Wat denk je dan extra te kunnen bieden?’
blijft onbeantwoord in ‘Murder on the Orient Express (2017)’
en daarmee is de film voor mij gelijk minder interessant geworden.
Het acteerspel is niet zodanig dat je denkt dat moet ik zien.
Het gebruik van computer animatie past niet bij deze detective.
Dat kan prima als je bijvoorbeeld een film-versie van
een musical maakt of een surrealistische film als “The Grand Boedapest Hotel”.
Hier volledig ongepast, het haalt de aandacht weg van de twee
kernen van het boek van Agatha Christie:
exotisme en de detevtivepuzzel.

Als je een avond naar de film wil, zonder na te hoeven denken,
dan heb je een redelijke avond met Kenneth Branagh.

**

Charles Dickens, Great Expectations

Een van zijn beste werken, misschien wel het beste.
Grote verwachtingen of Great Expectations.
Van dit boek heb ik al een paar versies dus
hoorde deze versie van The Folio Society er ook bij.

WP_20171022_12_29_07_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


WP_20171022_12_30_00_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


WP_20171022_12_31_37_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone

Charles Dickens, Great Expectations, in de 2017-uitvoering van de Folio Society. De originele illustraties zijn van Marcus Stone.


WP_20171022_12_32_07_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


Save

De lente is begonnen

Heel toepaselijk, vond ik, las ik deze week het boek uit met de naam:
Winter, a Folio anthology.

Het is een cadeau van de Folio uitgeverij in Engeland.
Die uitgeverij geeft met veel zorg boeken uit.
Soms in gelimiteerde edities.

Toen ik eind vorig jaar een paar boeken kocht kreeg
ik dit boekje cadeau.

 photo WP_20170324_002WinterAFolioAnthology.jpg

Winter, A Folio Anthology.


Het is een verzameling verhalen met als thema ‘winter’ van schrijvers als
Lord Tennyson, Hans Christian Andersen, Hector Berlioz (de componist),
Charlotte Bronte, Charles Dickens, Thomas Hardy, James Joyce
en R. F. Scott (de poolreiziger).

In dit geval gaat het om een klein boekje, niet in een speciaal doosje
(wat normaal wel het geval is) maar wel mooi gemaakt met een mooi
lettertype (Caslon), prachtige illustraties (Petra Börner) en mooi
ingebonden.

Wikipedia over Caslon:

Caslon is de naam van een familie van lettertypen met schreef die door William Caslon (1692 – 1766) zijn ontworpen. Zijn vroegste ontwerpen dateren van 1734. Caslon wordt vaak aangehaald als het eerste originele lettertype van Engelse oorsprong maar vooraanstaande typehistorici, zoals: Stanley Morison en Alfred F. Johnson een historicus werkzaam bij het British Museum, wijzen op de grote overeenkomsten van het ontwerp van Caslon met Nederlandse typen.

Heel toepasselijk was de laatste bijdrage:

Thaw

 

Over the land freckled with snow half-thawed
The speculating rooks at their nests cawed
And saw from elm-tops, delicate as flower of grass,
What we below could not see, Winter pass.

 

Edward Thomas.

Ik ken Edward Thomas niet, dus even bij Wikipedia gaan kijken.
Helaas geen Nederlandse bijdrage:

Philip Edward Thomas (3 March 1878 – 9 April 1917) was a British poet, essayist, and novelist. He is commonly considered a war poet, although few of his poems deal directly with his war experiences, and his career in poetry only came after he had already been a successful writer and literary critic.

Vertaald leest het gedicht ongeveer als volgt:

Dauw

Over het land, bevlekt met half gedooide sneeuw,
Kraste de roeken (kraaien) afwachtend vanuit hun nesten.
Ze zagen vanuit de toppen van de iepen, fijn als weidebloemen
wat we beneden niet konden zien, de winter is voorbij.

The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI

Onlangs kocht ik deze versie van David Copperfield uit 1911.
Een groot boek waarvan de kaft niet zo mooi meer is,
maar waarin 21 platen zijn opgenomen,
in kleur, gemaakt door Frank Reynolds RI.

Die platen tonen een paar van de meest iconische figuren
uit de wereldliteratuur: Mr. Micawber, Mr. Dick, Steerforth,
Uriah Heep en Mr. Peggotty.

De uitgevers zijn Hodder & Stoughton (London, New York, Toronto).
De platen zijn gegraveerd en gedrukt door Henry Stone & Son Ltd, Banbury.
De drukker is T. and A Constable, printers to His Majesty.

Het is altijd leuk om te zien waar het boek vandaan komt.
In het boek zit een exlibris van JC Ebbinge Wubben.
Er is een persoon die JC Ebbinge Wubben heet en deze meneer
was directeur van Boijmans van Beuningen.

 photo DSC_7540KaftThePersonalHistoryOfDavidCopperfieldByCharlesDickensIllustratedInColourByFrankReynoldsRI.jpg

Dit is de kaft van The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI. Je ziet dat de kaft niet echt mooi meer is door verkleuring.


 photo DSC_7541Schutblad.jpg

De schutbladen voor en achter bestaan uit een tekening van Frank Reynolds.


 photo DSC_7542ExLibrisJCEbbingeWubbenVoorFons11-11-79GemaaktDoorJoanCollette.jpg

Dit is de exlibris die gemaakt is door de Nederlandse kunstenaar Joan Collette. Je ziet een aantal zuilen met daaronder een stuk muziek van JS Bach. Met pen is er op geschreven: Voor Fons 11-11-’79.


 photo DSC_7543FrankReynoldsRIMrMicawber.jpg

De eyeopener, frontispiece van het boek. We zien Mr. Micawber een van de meest geslaagde karakters van Dickens (naar mijn mening).


 photo DSC_7544toelichtingBijPlaten.jpg

Iedere kleurplaat is voorzien van een afdekkende en beschermende pagina van een soort vloeipapier met daarop de tekst die aanleiding gaf tot het onderwerp van de plaat. In dit geval Mr Micawber. De tekst luidt: ‘Mr. Micawber
A stoutish, middle-aged person, in a brown surtout and black tights and shoes, with no more hair upon his head (which was a large one, and very shining) than there is upon an egg. His clothes were shabby, but he had an imposing shirt-collar on. He carries a jaunty sort of stick, with a large pair of rusty tassels to it; and a quizzing-glass hung outside his coat, – for ornament, I afterwards found, as he very seldom looked through it, and couldn’t see anything when he did. Page 101.’


 photo DSC_7545DavidCopperfieldTitelpagina.jpg

De titelpagina van David Copperfield.


 photo DSC_7546MissBetseyTrotwood.jpg

Miss Betsey Trotwood. Pagina 8.


Miss Betsey Trotwood

My mother had a sure foreboding at the second glance, that it was Miss Betsey.
The setting sun was glowing on the strange lady, over the garden fence, and she came walking up to the door with a fell rigidity of figure and composure of countenance that could have belonged to nobody else.


 photo DSC_7547IObserve.jpg

I observe (de vrouw in de deur is Peggotty). Pagina 24.


 photo DSC_7548MrMurdstone.jpg

Mr. Murdstone. Pagina32.


 photo DSC_7549LittleEmlyAndI.jpg

Little Em’ly and I. Pagina 64.


 photo DSC_7550TheFriendlyWaiter.jpg

The friendly waiter. Pagina 96.


 photo DSC_7551MrsMicawberAndFamily.jpg

Mrs. Micawber and family. De teskst is ‘Mrs Micawber and family: A thin and faded lady, not all young, who was sitting in the parlour.’. Pagina 128.


 photo DSC_7552IReachCanterbury.jpg

I reach Canterbury. Pagina 160.


I reach Canterbury

I seemed to be sustained and led on by my fanciful picture of my mother in het youth, before I came into the world.
It always kept me company.
It was there, among the hops, when I lay down to sleep; it was with me on my waking in the morning; it went before me all day.
I have associated it, ever since, with the sunny street of Canterbury, dozing as it were in the hot light; and with the sight of its old houses and gateways, and the stately grey cathedral, with the rooks sailing round the towers.


 photo DSC_7553MrDickAnswersAQuestion.jpg

Mr. Dick answers a question. Pagina 192.


 photo DSC_7554MrDickAndHisKite.jpg

Mr. Dick and his kite. Pagina 224.


 photo DSC_7555TheEldestMissLarkins.jpg

The eldest miss Larkins. Pagina 256.


 photo DSC_7556Steerforth.jpg

Steerforth. De tekst is: ‘A handsome well-formed young man, dressed with a tastefull easy negligence.’. Pagina 288.


 photo DSC_7557MissMowcher.jpg

Miss Mowcher. Pagina 320.


 photo DSC_7558IFallIntoCaptivity.jpg

I fall into captivity. Pagina 352.


 photo DSC_7559MrMicawberInHisElement.jpg

Mr. Micawber in his element. Pagina 384.


I never saw a man so thoroughly enjoy himself amid the fragrance of lemon-peel and sugar, the odour of burning rum, and the steam of boiling water, as Mr. Micawber did that afternoon.
It was wonderful to see his face shining at us out of a thin cloud of these delicate fumes, as he stirred, and mixed, and tasted, and looked as if he were making, instead of punch, a fortune for his family, down to the latest posterity.


 photo DSC_7560MrPeggottyAndHam.jpg

Mr. Peggotty and Ham. Pagina 416.


 photo DSC_7561Agnes.jpg

Agnes. Pagina 448.


 photo DSC_7562UriahHeep.jpg

Uriah Heep. Pagina 480.


 photo DSC_7563TheWanderer.jpg

The wanderer. Pagina 512.


 photo DSC_7564TraddlesAndIVisitMrMicawber.jpg

Traddles and I visit Mr. Micawber.


 photo DSC_7565MrPeggotty.jpg

Mr. Peggotty. Pagina 560.


‘Nieuwe’ verhalen ontdekt in werk Dickens

Veel mensen halen misschien hun schouders op maar dit was
vorige week groot nieuws voor mij.
Je verwacht dat alles al bekend is van een beroemd schrijver
als Charles Dickens, maar dat blijkt niet zo te zijn.

Charles Dickens was tussen 1859 en 1870 onder andere
redacteur van zeg maar een week- of maandblad met
de naam All the year around.
Het is bekend dat Dickens voordat hij beroemd werd
als schrijver journalist was en nog eerder stenograaf
bij het Britse parlement.
In de krant in die tijd verschenen journalistieke artikelen
maar ook veel vervolgverhalen.
Zo is Dickens in het vak van schrijver gerold.

 photo Charles Dickens.Credit RischgitzHulton Archive via Getty Images.jpg

Charles Dickens. Foto uit het Rischgitz/Hulton Archive via Getty Images.


Als redacteur van een tijdschrift schreef hij niet alles zelf.
Dat was ook niet het geval bij All the year around.
Maar wie schreef dan wel die artikelen?
Dat wisten we tot voor kort niet.

Vorig jaar september kocht Dr. Jeremy Parrott een versie van All the year around.
In de tekst stonden met de hand geschreven opmerkingen.
Dr. Parrot identificeerde die aantekeningen
als zijnde van de hand van Dickens zelf.

Zo zijn nu van zo’n 2500 bijdragen bekend geworden wie
de schrijvers zijn.
Tussen de schrijvers zijn Elizabeth Gaskell, Wilkie Collins
en Eliza Lynn Linton, de eerste vrouwelijke betaalde journalist in Engeland.

 photo Dickensrsquos bound copies of All the Year Round.jpg

De ingebonden versie van All the year around, de persoonlijke versie van Charles Dickens volgens Dr. Jeremy Parrott.


De vondst is inmiddels bevestigd door/op een jaarlijkse conferentie
met de naam ‘Research Society for Victorian Periodicals’.
De conferentie werd gehouden aan de Gentse Universiteit.

Ik heb deze wetenschap van:
http://artsbeat.blogs.nytimes.com/2015/07/13/a-trove-of-forgotten-writings-is-found-in-a-periodical-edited-by-dickens/?smid=nytimesarts&_r=0