Vandaag lopen we verder bij de World Heritage Site Vat Phu in Champasak, Laos

DSC_3372LaosChampasakVatPhu


DSC_3373LaosChampasakVatPhuTegenDeZonInHetKlammeVanDeOchtend

Na de ‘daltempels’ volgen we de weg die met stukken bestrating en dan weer trappen verder gaat de voet van de berg op. Het uitzicht is prachtig al is de foto schuin tegen de zon in en is de lucht nog klam van de koudere temperatuur ’s nachts.


DSC_3374LaosChampasakVatPhu

Het is nog niet druk dus het crowd control bordje is nog niet nodig.


DSC_3375LaosChampasakVatPhuNaEenKorteSteileKlim


DSC_3376LaosChampasakVatPhuTempeltjesOveral

Zoals vaak in Azië wordt op heel veel plaatsen de mogelijkheid geboden om te bidden en offers te brengen. Dat hoeft geen officiële tempel te zijn (geweest). Vaak is een eenvoudig beeld of een steen of boom al genoeg.


DSC_3377LaosChampasakVatPhuOffer

Er zijn dan altijd mensen in de buurt die bloemslingers maken of andere kunstige en minder kunstige offergaven. Die verkopen ze dan aan de pelgrims en toeristen. Dit is van de categorie ‘Kunstig’.


DSC_3378LaosChampasakVatPhu

Er staan frangipani-bomen. Die bomen hebben een zilvergrijze bast en de bloemen ruiken heerlijk.


DSC_3379LaosChampasakVatPhuZichtOpDeTerassen

Het valt niet zo op maar als je de berg oploopt loop je door een terraslandschap. De muurtjes lijken ook van de tijd waarin de complex is aangelegd. Er was hier al een complex in de 5e eeuw maar wat we vandaag zien is ontstaan is de 11e tot 13e eeuw. Wart begon als een Hindoeïstische tempel is nu een Boeddhistisch oord.


DSC_3380LaosChampasakVatPhu

De weg snijdt in een rechte lijn door het landschap.


DSC_3382LaosChampasakVatPhuFrangipaniBoom


DSC_3383LaosChampasakVatPhu

Het landschap is er prachtig.


DSC_3384LaosChampasakVatPhuDeBaraysInDeVerte

Vanaf dit iets hogere punt zie je de twee baray’s. Bij de rechtse is ons bezoek begonnen.


DSC_3385LaosChampasakVatPhuBestSteileTrap

Soms is de trap best steil.


DSC_3386LaosChampasakVatPhuEenTerras

De muur van een terras.


DSC_3387LaosChampasakVatPhu

Hoe hoger je komt, hoe mooier het uitzicht wordt.


DSC_3388LaosChampasakVatPhu


DSC_3389LaosChampasakVatPhu


Naar de hoofdtempel is het nu niet ver meer.
We hoeven ook niet echt ver meer te klimmen.
Daarover een volgende keer.

Laos, Champasak, Vat Phou (Vat Phu)

Vat Phou of Vat Phu is een tempelcomplex aan de voet van een berg.
Die berg heet Phou Khao.

Net als de laatste tempel in Cambodja speelt hier het landschap een hoofdrol.
Preah Vihear in Cambodja ligt op een richel in de bergen,
hier ligt het complex tussen de rivier en de voet van de berg.

Hier begint het complex met twee kunstmatige meren (baray),
een klein eindje van de Mekong rivier. Vanaf een van die
kunstmatige meren loopt een weg naar de voet van de berg.
Die weg hoort bij het complex en net voor de berg echt begint staan er
al een aantal gebouwen.
Vanaf die gebouwen vervolgd de weg naar een trap.
Die trap gaat naar het complex op de berg.
Vandaag foto’s van het eerste deel, baray tot aan de eerste groep
gebouwen.

DSC_3356LaosChampasakVatPhouAllesBegintBijeenGrootKunstmatigMeerBarayGenoemd

Zicht op een van de twee barays. Foto gemaakt met het tempelcomplex in de rug. Vat Phou is een World Heritage Site.


DSC_3357LaosChampasakVatPhouDeWegNaarDeTempel

Dan de weg naar de voet van de berg. We verblijven dicht bij dit complex dus we kunnen al vroeg op de site zijn. Nu zijn er nog niet veel toeristen. Het wordt een warme dag.


DSC_3358LaosChampasakVatPhouSteleLangsDeWegNaarDeTemepl

Langs de weg staan deze steles opgesteld.


DSC_3359LaosChampasakVatPhou

De verschillende gebouwen liggen prachtig in het landschap. Van deze groep gebouwen zijn vooral de gevels heel erg de moeite waard. Maar vergeet zeker het landschap niet want het is er fantastisch.


DSC_3360LaosChampasakVatPhou


DSC_3361LaosChampasakVatPhouDalTempels


DSC_3362LaosChampasakVatPhou

De centrale afbeelding in een van de gevels.


DSC_3363LaosChampasakVatPhou

Hier zie je de hele gevel waarvan de vorige foto een detail is. Je ziet dat ahet gebouw op een verhoog staat. Dat de gevel tijk versierd is met op de hoeken veelkoppige slangen. De gevel heeft een soort dubbel ‘puntdak’


DSC_3364LaosChampasakVatPhou

Een dorpel boven de deur.


DSC_3365LaosChampasakVatPhou


DSC_3366LaosChampasakVatPhouOnderAanDeDorpelVanEenDeur

Dit is een detail aan de onderkant van een deuropening.


DSC_3367LaosChampasakVatPhou

Niet alle gevels staan rechtop. Hier zie je een poging om delen van een gevel samen te brengen.


DSC_3368LaosChampasakVatPhou

Laos, Champasak, Vat Phou (Vat Phu).


DSC_3369LaosChampasakVatPhouErWasVeelZonDieDag


DSC_3370LaosChampasakVatPhouDetail


DSC_3371LaosChampasakVatPhouDeWegVervolgd

De belangrijkste tempel van dit complex ligt voorbij deze weg waar een trap begint. Daar boven, tussen de begroeiing is die tempel te vinden. De volgende blog post over Laos zal daar meer van laten zien.


Nog één keer Teun Hocks

Op de tentoonstelling kocht ik een paar kaarten.
De werken van Hocks zaten vaak achter glas en dan kun je
moeilijk foto’s maken zonder spiegelingen.
Maar bij kaarten heb je dat probleem niet.

Allereerst is daar de poster van de tentoonstelling:

TeunHocksZonderTitel1994

Teun Hocks, Zonder titel, 1994.


IMG_0556TeunHocksZonderTitelOlieverfOpSepiaGekleurdeZwart-WitFoto1999Deels

IMG_0557ZonderTitelOlieverfOpSepiaGekleurdeZwartWitFoto1999Tekst

Bij het zien van dit werk schoot me meteen de afbeelding te binnen die in Breda is te zien in de gevel van het pand aan de Oude Vest 11 – 13. Je ziet het hieronder. Het is op zijn minst gemaakt naar Teun Hocks of misschien is hij daar zelf bij betrokken geweest.

IMG_0599VanOfNaarTeunHocks

De tafelkleden lijken wel verdacht veel op elkaar.


TeunHocksZonderTitel1999

Teun Hocks, Zonder titel, 1999.


TeunHocksVriendenEnKennissen1982-1983

Teun Hocks, Vrienden en kennissen, 1982 – 1983.


Onze wederzijdse vriend

Met heel veel plezier heb ik het boek ‘Onze wederzijdse vriend’,
vertaald door Peter Charles, gelezen.
De originele titel is Our Mutual Friend en
de schrijver is Charles Dickens.
Het is de laatste roman die volledig door Charles Dickens is
geschreven. Er is nog niet afgemaakt werk na deze roman.
Bij het uitkomen van de roman werd aangegeven dat het toch wel
complex was.
Daarom ben ik een lijstje met de hoofdrolspelers gaan maken
op de achterkant van de boekenlegger.
Maar uiteindelijk bleek dat niet nodig.

CharlesDickensOnzeWederzijdseVriendOurMutualFriendVertalingPeterCharles

Charles Dickens, Onze wederzijdse vriend.


Vooral de passages aan het begin en het eind van het boek
zijn briljant: de scene op de Theems, de eerste kennismaking
met de Veneerings en eigenlijk sluit de roman met een scene
bij de Veneerings af.

Wikipedia:

Mr and Mrs Veneering – a nouveaux-riches husband and wife whose main preoccupation is to advance in the social world. They invite influential people to their dinner parties where their furniture gleams with a sheen that they also put on to make themselves seem more impressive. They “wear” their acquaintances, their possessions, and their wealth like jewellery, in an attempt to impress those around them. Veneering eventually goes bankrupt and they retire to France to live on the jewels he bought for his wife.

Er zitten meerdere verhaallijnen in wat het verhaal, dat natuurlijk een happy end heeft,
ook voor een moderne lezer interessant houdt.
Het loopt dan wel goed af maar het einde had melodramatisch kunnen zijn
en dat is het niet door de volgorde die Dickens kiest in het afwikkelen
van de verschillende verhalen.

Als bij een goed boek, wil je steeds de volgende pagina lezen.
Dat is natuurlijk ook een compliment voor de vertaler die het Engels
van Dickens uit 1864 – 1865 voor ons leesbaar houdt.

Gelezen: The Centre of Attention

Al eerder schreef ik korte stukjes over Roos Holleman.
In 2012 schreef ik een stukje over het Eindexamen St. Joost.
In die blog was een eerste werk van haar te zien: een vuurgoudhaantje.
Haar werk vond ik meteen mooi.

In 2018 schreef ik opnieuw een blogpost over een crowdfunding actie
voor een boek van haar.

Onlangs heb ik een boek met haar werk gekocht.

IMG_0571RoosHollemanTheCentreOfAttention

Roos Holleman: The Centre of Attention. Een boek met afbeeldingen van haar werk. Van de vroege werken tot de meer recente. Er is een inleiding opgenomen geschreven door de kunstenaar zelf en een paar beschouwende essays. Maar haar werk staat centraal.


IMG_0572RoosHollemanTheCentreOfAttention

Het boek staat vol met vooral getekende afbeeldingen van dode vogels. Sommige nog mooier dan andere. Vogels zoals je die kunt zien in westerse verzamelingen. Daarnaast nog een aantal andere exotische voorwerpen maar die zijn in de minderheid.


IMG_0573RoosHollemanTheCentreOfattention

De tekeningen zijn vaak groot en in het boek zijn dan ook een paar uitklapbare pagina’s opgenomen waar geprobeerd wordt de vogels in hun volle omvang te tonen. Zoals hier een prehistorische vogel.


IMG_0574RoosHollemanTheCentreOfattentionUilklapblad

Hier een voorbeeld van een typische ‘balg’ van een vogel in een verzameling. Om de kleurenpracht van het verenkleed eenvoudig te kunnen vervoeren werd de geprepareerde huid van de vogel met daaraan de veren, verzonden naar Europa of Amerika om daar dan in een collectie of museum te belanden. Zo’n geprepareerde huid met veren noemt men een balg.


IMG_0575RoosHollemanTheCenntreOfAttentionRodeSnede

De boeksnedes zijn rood gekleurd. Hetzelfde rood als dat van de veren van de Count Raggi’s king ‘Bird-of-paradise’ (de Paradisaea raggiana of paradijsvogel).


Als boek zijn er wel wat op- of aanmerkingen te maken maar
de afbeeldingen zijn wederom prachtig.
Ook de essays leren je meer over de fascinatie van Roos Holleman.