Gladiolen

Vorige week heeft L. een prachtige bos gladiolen gekocht.
Ze zijn heel groot en prachtig van kleur.
Het warme weer hiel natuurlijk niet echt.
De gladiolen zijn door de bloemen zo topzwaar dat de toppen afbreken.

De hele bos, natuurlijk staan ze zo veel mogelijk in de schaduw.


Als ze even in de zon staan kleuren de bloemen nog mooier.


Nu hebben we de toppen maar verzameld en in een aantal glazen gezet.


Hopelijk hebben we er dan nog een paar dagen plezier van.


Lieke van der Vorst

Naast Nassaudag was het gisteren ook Kastelendag in Breda.
Daarom was er een lunch georganiseerd in het Valkenberg.
Waren er een paar hofhuizen in de stad te bezichtigen.
De huizen hadden allemaal een kunstenaar tot gast
Die zijn of haar werk lieten zien.
Natuurlijk was ook het Kasteel van Breda en Bouvigne te bezichtigen.

De Grote Kerk vanuit de Willem Merkxtuin.


Vandaag een kort stukje over een van de kunstenaars.
Lieke van der Vorst studeert op de Kunstacademie St. Joost in Breda
voor het vak van illustrator.
In een van de kelders van een hofhuis liet ze haar werk zien.

De ruimte was niet erg bijzonder maar het was er heerlijk koel.


Ze laat zich bij haar werk het liefst inspireren door Beren.

Deze beer is door haar zelf gemaakt.


Dit is een van haar illustraties. Deze sprak me het meest aan omdat hier zonder allerlei effecten veel gebeurt. Je ziet een beer en iemand die zich heel comfortabel voelt bij het dier. Subtiel gekleurd vond ik het een van de mooiste illustraties die de kunstenares bij zich had


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 03

Dalmeyers Volksuniversiteit, jaargang 1925, no 03: Visschen in de Sahara een geheimzinnige vangst.


Op pagina 3 van de uitgave nummer 3 van 1925
(week van 19 x96 15 januari) staat de volgende tekst.

Een geheimzinnige Vangst.

De visschen die op het omslag van dit nummer staan afgebeeld, werden midden in de dorre, woeste Sahara gevangen, waar water tot de zeldzaamheden behoort en waar stellig geen hengelaar zijn sport zal gaan beoefenen. Toch komen in bijna alle woestijnen, hoe ver ook van rivieren of zee gescheiden, visschen voor. Het zijn gewone visschen, zooals ze in meer waterrijke streken ook voorkomen, en geenszins de fantastische gedrochten, die men hier zou verwachten.
De bovenste visch is een barbeel en behoort tot de voornachtigen (Barbus).
Dan volgt een Tilapia, die tot de baarsachtigen behoort en over geheel Afrika wordt aangetroffen. Een hemichromus bimaculatus maakt het rijtje vol. Hij behoort ook tot een der Afrikaansche baarsachtige soorten.
Hoewel deze visschen op zichzelf dus niets bijzonders hebben, blijft het een raadsel, hoe zij in de ondergrondsche bronnen der Sahara kwamen.
Verschillende theoriexebn zijn hierover in omloop. Een ervan is, dat de eitjes, waaruit deze visschen ontstonden, door vogels aan de pooten zijn medegedragen en bij het drinken in de bronnen gedeponeerd.
Dit is echter zeer onwaarschijnlijk bij de Hemichromus en Tilapia, want baarsachtigen plegen in den regel hun eieren zorgvuldig te bewaken tot het broedsel uit is en voor zichzelf kan zorgen. Hoewel ze uit onderaardsche wateren komen, zijn deze visschen niet blind, zoals vaak het geval is met visschen, die sinds eeuwen in holen verblijven. Dit maakt hun aanwezigheid des te vreemder. Zij moeten de reis naar de Sahara vrij onlangs gemaakt hebben, doch de geleerden weten niet, hoe deze reis geschiedde.

De spelling is die van 1925.


De vissoorten op dit onderste deel van de omslagfoto zijn Tilapia en Hemichromus bimaculatus.


Omdat de vissen op de oude zwart/wit foto moeilijk te herkennen zijn zie je hier de Barbeel (Barbus Barbus).


Tilapia.


Hemichromus Bimaculatus.


Nassaudag in Breda / Kastelendag

Het is al druk bij het Kasteel van Breda rond half een. In het Valkenbertg is de lunch al begonnen. Pannekoeken. Daar komt ‘allerlei’ volk op af.


De Graaf van Nassau en zijn familie?.


Vele Bredanaars.


Zo te zien ook pelgrims op weg naar Santiago de Compostella.


Onderweg maken ze muziek en zingen een stukje.



Deze ongelukkige bochelaar loopt er ook rond.


Mijn eerste indruk is dat het met zijn gezondheid niet helemaal goed gaat.


Scheveningen

Wij zijn vandaag naar Scheveningen gegaan.
Net voor we de snelweg opgingen hoorden we het filenieuws.
Naar Zeeland was geen goed idee.
Dus toen snel besloten naar scheveningen gegaan.
Zonder files waren we er zo.
Het parkeren is er niet eenvoudig.
Nou beter gezegd: het parkeren is prima geregeld
maar het was er verschrikkelijk druk.
En het zou nog veel drukker worden.

De eerste stappen op het strand van Scheveningen in de buurt van de Pier.


Ik heb de foto’s gemaakt tijdens een wandeling van de pier naar Scheveningen Haven en terug. Ook op het water, vlak bij de Haven van Scheveningen was het erg druk met boten.


Om de een of andere reden blijven die allemaal dicht bij elkaar.


De pier in de verte, de boulevard en het Kurhaus aan de rechterkant.


Er was wat wind.



Vreemd, allemaal dezelfde schelpen bij elkaar.


Gezicht vanaf Scheveningen Haven.


Deze schepen zijn toch gigantisch groot. Te groot naar mijn idee.


Teruglopend naar de pier lijkt het nog drukker. Als wij naar huis gaan zijn we zowat de enige die vertrekken. Er komen nog steeds mensen bij. Er zijn speciale verkeersregelaars om het verkeer in Den Haag te regelen.


Leuke boekenstand. Het leek wel of heel Scheveningen was omgetoverd in een marktplein. Overal waren kramen. Je kunt wel nog meer kramen wegzetten maar dat betekent nog niet dat er meer gekocht wordt. De strandtenten mogen vandaag in ieder geval niet klagen. Ik heb de boekenstand niet bezocht maar hij ziet er erg aanlokkelijk uit.


.


Combate Super Mural (CSM)

Er zijn naast de twee series die al eerder hier te zien waren
nog een aantal ‘tekeningen’ gemaakt op de CSM-muur.
Het betreft een overzicht van de sponsoren (?)
en waarschijnlijk was er wat verf over.
De muur is van de straat minder eenvoudig te zien.
Maar niet onmogelijk.

De sponsoren met het Huis voor beeldcultuur.





Dit is een soort PS.Voor die mensen die niet weten waarvoor een bolder dient. Op deze manier kan men een schip vastleggen aan de kade.


Gelezen: De lens van Spinoza

De titel is al goed gevonden.
Het boek gaat over het leven en werk van Baruch de Spinoza.
Volgens de kaft van het boek Nederlands grootste filosoof.
Filosofen houden zich bezig met het ontwikkelen van een visie op de wereld.
Spinoza, zelf een lenzenmaker van beroep, geeft ons dus
als het ware een lens op de wereld door zijn ideeen op schrift te stellen.
De kern van zijn ideeen (gedachtengoed noemen we dat tegenwoordig)
zal ons bekend en vertrouwd in de oren klinken.
Maar in zijn tijd (1632 – 1677) waren zijn ideeen helemaal niet vertrouwd.
Er werden, in het zogenaamde tolerante Nederland, mensen gevangen gezet
of vermoord om dergelijke ideeen.
Het is de tijd waarin Johan de Witt (raadspensionaris van Holland) en
zijn broer Cornelis de Witt in 1672
door een woedende menigte in Den Haag worden gelyncht.
Niet echt iets om trots op te zijn.

Terug naar het stripboek.

Jaron Beekes: De lens van Spinoza.


Sommige pagina’s zijn als een filmscenario geschreven en getekend.





Santa Ana, 1784, Navio Espanol de primera linea

Gestaag vordert het werk aan de Santa Ana.
Er wordt gewerkt aan de romp van het schip.
Daarna is denk ik de achtersteven aan de beurt.
We hebben wel een foutje in de uitvoering van het schip ontdekt.
Een fout die invloed heeft op de manier waarop de achtersteven
zal worden opgebouwd.
Enfin, zo ver is mijn vader nog niet.
Eerst de romp afwerken.

Zoals je kunt zien zijn er twee schepen in opbouw. De Santa Ana staat hier op de voorgrond.


De boeg van de Santa Ana op de workmate.


Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details

Ik heb afgelopen zondag eerst een serie forto’s gemaakt
zodat het hele werk in beeld kon komen.
Daarna ben ik nog een keer langs het werk gelopen
om details de mij opvielen vast te leggen.
Gisteren stond er een artikel in BN/De Stem dat
een aantal van de details verklaart.
Vragen en onduidelijkheden die ik gesteld had
werden duidelijk.
Nieuwe vragen werden weer opgeroepen.

Vandaag Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details.

Ik gaf al aan dat de muurschildering uit twee delen bestand:
deel 1 is het deel waar de muur bijna volledig met verf is bedenkt,
dit is het Spaanse deel van het werk;
deel 2 is het deel waar de muur vaak onbedekt blijft,
dit is het Nederlandse deel.

De foto’s van mijn eerste log over dit onderwerp zijn gemaakt
vanuit het stadscentrum.
De foto’s van de details zijn in omgekeerde richting gemaakt.
Ik loop naar het stadscentrum toe, eerst langs het Nederlandse deel
om uit te komen op het Spaanse deel.

A Dutch pig, een Nederlands varken. Er blijken varkens op voor te komen die worsten eten (van varkensvlees). Maar hier is het gewoon een Nederlands varken, opgejaard door het Nederlandse paard met ridder maakt het zich uit de voeten.


Een moderne lans (?).


De Nederlandse held, afkomstig uit Breda, die met zijn paard aanstormt naar de sleutel. Blijkbaar laten de kunstenaars zich niet leiden tot de (verloren) historische werkelijkheid maar wordt de situatie opengegooid. Alsof de strijd nog gestreden moet worden.


Een soort Armageddon-tafereel, het einde der tijden. Stijl Jeroen Bosch.


Banana Mouth. De eerste van twee figuren die ik niet kan verklaren, maar mooi en mysterieus zijn ze wel. De donkere persoonlijkheid.


Sausage Mouth. De lichtere persoonlijkheid van de twee. Ook met een worst.


In BN/De Stem wordt de Smurf niet opgepikt. De smurf met het rode kostuum is de aanvoerder van de smurfen. Vader Abraham werd wereldberoemd (In Nederland) met zijn smurfenlied. Dat KING ook staat voor ‘Kwaliteit In Niets Geevenaard’ wist ik niet. Steek onder water naar de Spaanse kant van het werk.


Dagger. Dit korte zwaard is in de geschiedenis steeds een symbool van verraad, list, ongelijke strijd. Denk aan de dolksteek in de rug.


The Hand. Het Nederlandse deel blijft dicht tegen de strijd. Typisch voor de verliezer die verongelijkt blijft hangen in het uitleggen waarom het allemaal niet gelukt is. De hand (ook een stripfiguur en een horror figuur) neemt deel aan de strijd vanuit een moderne strijdwagen.


Het uiteinde van de hals van de champagnefles die gebruikt werd om het werk ‘te openen’.


De sleutel. Het centrale voorwerp op het werk van Velazques. Ook hier letterlijk centraal tussen de twee delen van het werk. Hier uitgevoerd door Rutger Termohlen.


Aangeland op het Spaanse deel van het werk. Meer poetisch zou ik zegen. Deze prototypes van negertjes komen uit oude Kwatta reclames. Ze vallen de Nederlandse kaasschaaf aan. Het zijn de Kaaskoppensnellers.


Deze foto van de Spaanse aap is bewerkt.


Het denneboombeest.


De Spaanse matador steekt zijn bandarilla’s (lansjes) in de kaas.


De Paddokaas.


Deze Smart Mouse (netjes gekleede muis) is volgens BN/De Stem een wegwankelende muis als gevolg van het eten van de paddokaas.


Opvallend figuurtje. Volgens BN/De Stem is dit een klok en een krokodil. Blijkbaar een figuur uit Peter Pan. Leuk met horloge aan de pols. De cultuur van Manana tegen de cultuur van de klok.


volgens mij is deze hond een stripfiguur.


Het begin van de voorstelling: New Now. Terug bij het begin.


Breda Crusader CSM

Breda Crusader (Kruisvaarder). Te zien aan de Markkade in Breda.


Er is natuurlijk wel een klein probleempje.
Ik noem deze ridder een kruisvaarder,
maar die komen niet voor op het schilderij van Velazques.
Het schilderij van Velazques is van veel latere tijd
en bovendien waren er heel andere godsdiensten betrokken bij kruisvaarders.

De kruisvaarders waren Europese Christenen
(uit de tijd dat er nog 1 Christelijke kerk was in Europa)
die de slag aangingen met de Moslims.
Dit is de tijd van voetvolk en ridders.

Justinus van Nassau die de sleutel aan de Spanjaarden overhandigt
op het schilderij ‘De overgave van Breda’ ofwel ‘La rendicixf3n de Breda’
is een vertegenwoordiger van de protestantse familie van Oranje
die wat we nu Nederland noemen claimen.
De veroveraars zijn Spaanse katholieken.
De tijd van ridders ligt dan al lang achter ons.

Maar goed het plaatje is zo mooi.

Blog this: Graphic Design Festival Breda

Vandaag kreeg ik een mail van het Graphic Design Festival Breda.
De mail ging onder andere over ‘De Letterproeftuin’.
Een mooie naam.
Een naam die je haast dwingt uit te gaan zoeken wat er achter zit.
Daar kwam vervolgens niet zo veel uit.
Helaas.
Maar tijdens mijn bezoek aan de website van http://www.letterproeftuin.com/
(die overigens met Internet Explorer niet goed te bekijken is)
Kwam ik wel de volgende foto tegen.
Die ga ik vaker gebruiken!

Blog this. Wie het drukwerk (?) gemaakt heeft weet ik niet. De fotograaf is ook onbekend bij mij.


Combate Sxfaper Mural (CSM)

De CSM is de voormalige suikerfabriek in Breda.
Alle fabrieksgebouwen zijn de afgelopen jaren verdwenen.
Na een tijd leeg te hebben gestaan is alles gesloopt.
Alles, nee niet alles.
Er is een lange en hoge muur blijven staan.
Achter die muur werden de suikerbieten opgeslagen voordat ze werden verwerkt.
In het seizoen lagen er bergen bieten die hoog boven
de 6 meter hoge muur uitkwamen.
Nu is het terrein achter de muur leeg.
De muur is op zich zelf geen bezienswaardigheid.
Daar is nu verandering in gekomen.
Een groep van 5 grafitti-artiesten uit Spanje en 6 uit Nederland
hebben zich laten inspireren door ‘De Overgave van Breda’ (Las Lanzas).
Een schilderij van de Spaanse kunstenaar Diego Velxe1zquez uit 1634.
De Spaanse naam voor het werk is Combate Sxfaper Mural (CSM).
Vrij vertaald iets als ‘Gevecht Super Muurschildering’.
Ik ben zondagmiddag gaan kijken.

Uit de verte zie je de muur al. Ik wilde een foto gaan maken vanuit de Belcrum. Dat lukt echter niet omdat je aan de Belcrumkant niet dicht genoeg bij de Mark kunt komen.


Je ziet aan de foto’s dat het zondagmiddag al vochtig was.


Onder de spoorbrug bij de Markkade zie je plots een eng spookje.


Het werk is zo’n 100 meter lang. Ik heb per 6 – 7 meter een foto gemaakt. Dit is dus het begin.


Als iemand zich wil wagen aan een interpretatie dan hoor ik het graag..


Paddokaas.


Een soort grote kat?.


De eerste helft van de muurschildering is op eenzelfde manier gemaakt. Heel de muur, of in ieder geval het meeste van de muur, is met verf bedekt. Veel kleuren van de Spaanse en Nederlandse vlaggen.


Kaaskoppensnellers.


Net als in ‘Las Lanzas’ staat de sleutel van de stad centraal.


Er was ook tijd voor een grapje. Een van de bolders die schepen gebruiken om aan af te meren door er hun schip aan vast te leggen, is omgetoverd in een voetbal.


Het tweede deel van de muurschildering probeert niet de hele muur met verf te bedekken. Wie zijn die twee heren vanwie je hier hun hoofden ziet?


Industrieel erfgoed (Faam) en Cultureel Erfgoed (Smurf van Vader Abraham) versieren de muur.


Dit moet ik nog eens verder onderzoeken.


Paard en schild: twee elementen die te zien zijn op het originele werk.


Een varken?


En als laatste voorwerp geen parel maar een diamant.


Laatste dag jazzfestival Breda 2012

Jazz festival Breda 17 – 20 mei 2012.


Voor dat ik nog eens langs de podiums ga lopen, ga ik door het Valkenberg waar mensen genieten van de zon.


Terwijl ik langs het kruispunt Boschstraat/Catharinastraat loop, zie ik dat de opbouw van de voormalige stadspoort flink te lijden hebben gehad.


Allemaal opstaan.


Er is een hoop zon. Alles bij elkaar mogen we niet klagen over het weer tijdens dit festival. Maar naast de zon zijn er ook al tekens dat het niet bij zon alleen zal blijven.


Bij de Bruine Pij speelt de bluesformatie Barrelhouse.

Bluesband uit Haarlem die in de jaren ’70 uitgroeit tot een zeer gewaardeerde live-act. Nadat de gezichtsbepalende zangeres Tineke Schoemaker in 1984 de band verlaat, valt deze uiteen. In de jaren negentig komt het gezelschap weer bij elkaar en wordt het succes op de oude voet voortgezet.

Dat leidt onder andere tot het feit dat:

Op 14 april wordt Barrelhouse tijdens de Dutch Blues Awards 2011 door de Dutch Blues Foundation toegelaten tot de Dutch Blues Hall Of Fame.


Met een op het oog rustige bassist.


En gitaristen die nog heel veel plezier beleven aan het samen muziek maken.





Dat gevoel van plezier slaat dan ook direct over naar het publiek.


Het was druk maar niet te druk en dat in combinatie met het weer en goede muziek maakte het een prachtige dag.


Er waren ook mensen die meedobberden op het ritme van de muziek.


.


Een band verdient het om nog even apart vermeld te worden: CQMD.
Dat is een band met veel jazz en funk.
De muziek was geweldig en ze hadden er duidelijk zin in.
ik heb er helaas geen foto’s van maar hun web site geeft je een goed idee.
Hun naam is een afkorting: Ceux qui marchant debout.
Volgens Google translate betekent dit: ‘Degenen die rechtop lopen’.
De website: http://cqmd.net/Home

Wat van hun graphics:

CQMD.


CQMD, foto van Seb Guerout.


CQMD, te koop op iTunes.


Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.


Jelle bewijst met zijn boek dat clich├ęs altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Nog een jazz-indruk van donderdagmiddag

Nou, jazz-indruk, de meeste foto’s zijn van dingen in de binnenstad
van Breda en hebben niet direct iets met jazz te maken.
Maar ze zijn wel allemaal op Hemelvaart gemaakt.

Het werd donderdagmiddag pas laat op de middag echt druk in de stad. Hier op de Grote Markt was eigenlijk de enige plaats waar het rond 16:00 uur echt druk was.


Zomaar een liefhebber bij Hotel van Ham.


Nieuwstraat.


Nieuwstraat.


.


Nog meer Nieuwstraat.


Gemaal Markendaalseweg aan de Nieuwe Mark is xe9xe9n van de hoofdrioolgemalen van de stad. Het oorspronkelijke rioolgemaal stamt uit de jaren vijftig en is omstreeks 2008 vervangen.


Vanwege de hoge stedenbouwkundige ambitie is een passend en bijzonder ontwerp gemaakt. Gemaal Markendaalsewegxa0heeft een totale capaciteit van 3.600 m3/h. Het gemaal bevat 4 vijzels, een complete watergordijn-installatie, een verdeelcentrum van KPN en de pompbesturingsinstallatie.

Het gemaal is ontworpen door Lode Havermans, dezelfde architect als van de brug over de Nieuwe Mark. Om voorbijgangers te kunnen laten zien wat het gemaal aan techniek in huis heeft zijn vensters aangebracht. Hierdoor kun je de geelgekleurde motoren en vijzels zien draaien.

Extra bijzonder aan dit gemaal is het watergordijn dat rondom langs de wanden stroomt. Dit versterkt het thema water versterkt en voorkomt graffiti.

Kunstvaria

Anthony Abrahams, Leaning, bronze.


Boris Dmitrievich Grigoriev, Faces of Russia, early 1920’s.


Clyde Connell, Memorial, 1955, acrylic on board glazed with oil.


Hassan Massoudy, Untitled, 2009, ink and pigments on paper.


Howard Hodgkin, Dark evening, 2011, oil on wood.


Jan Steen, The rhetorians at a window, 1662 – 1666, oil on canvas.


Jean Bourdichon, The Virgin in prayer, circa 1480, oil on panel.


Manuel Mandive, Se alimenta mi espirit, 2007, arcylic on canvas.


Matthias Stom, The supper at Emmaus, circa 1636, oil on canvas.


Meyndert Hobbema, A watermill by a woody lane, 1665 – 1668.


Pablo Picasso, Pierrot and Harlequin, 1920, pen and black ink with gouache on cream paper.


Pair of spotted horses, Pech Merle Cave, Cabrerets, France, about 25000 years old.


Rembrandt van Rijn, Scholar at his writing table, 1641.


Roger Ballen, Five hands, archival pigment print.


Roy Lichtenstein, I can see the whole room…..and there’s nobody in it!, 1961.


Vessel in the shape of a Nubian male, third to first century BC, bronze.


Breda maakt zich op voor een zonnige jazz zaterdag

Leuk hoor zo’n jazzfestival in de stad maar het brengt
natuurlijk ook een enorme berg afval met zich mee.
Kijk maar eens op de eerste twee foto’s van vrijdagochtend.
Daar zie je het vuil aan de Haven en bij het Spanjaardsgat.

De volgende twee foto’s tonen de herbevoorrading van de stad
en de schoonmaakactiviteiten op de vroege zaterdagmorgen.

De stad is er klaar voor, de muzikanten kunnen beginnen,
de toeschouwers kunnen komen.

Vuil voor de eettentjes aan de Haven.


Voor het Spanjaardsgat. Gereed om opgehaald te worden.


Eigenaren maken hun terrassen schoon.


De Gemeente en de herbevoorrading.