Gerrit de Morée

In een gebied waar ooit de suikerfabriek was, een haven
lag, een groenten en fruitveiling was, in de buurt van
een slachthuis, is nu een hele creatieve wijk ontstaan
met STEK, Electron, theater en dansmogelijkheden,
trendy horeca, een strand en een skateboard centrum (en
nog veel meer).

In dat gebied ging ik op bezoek tijdens de Open Monumentendag
maar een deel van de foto’s waren nog niet op mijn
blog beland.

In Electron zag ik voor het eerst de gerestaureerde
wandschildering van Gerrit de Morée.
Een verborgen parel van Breda.

IMG_6146BredaElectron

In het gebied maakte ik een wandeling. Er zijn altijd nieuwe dingen te zien. Of ik deze muurschildering eerder heb gezien weet ik niet maar die beviel me.


IMG_6147BredaElectronGerritDeMoréeMuurachildering

Electron was een electronicabedrijf (electra- en schakelkastenfabriek) en voor dit bedrijf maakte Gerrit de Morée deze muurschildering.


IMG_6148BredaElectronGerritDeMoréeMuurachildering

In een vitrine lag deze ontwerpschets. Zoek de verschillen.


IMG_6151BredaElectronGerritDeMoréeMuurachildering


IMG_6152BredaElectronGerritDeMoréeMuurachildering

Detail. Ik zie hier al helemaal een ontwerp voor een boekband in.


IMG_6149BredaElectronGerritDeMoréeVouwfiguren

De Morée heeft ook ontwerpen voor vouwbladen gemaakt voor dieren. Het Breda’s Museum deelt ze op die moment uit. Er zou ook een uitgave in voorbereiding zijn maar daarover kan ik op internet niets vinden. Dus voorlopig doe ik het met deze voorbeelden.


IMG_6150BredaElectronGerritDeMoréeVouwfiguren

Gerrit de Morée verdient meer aandacht.


Aztecs – Azteken

De tentoonstelling Aztecs is bedoeld als een grote
publiekstentoonstelling voor het Museum Volkenkunde
in Leiden.
Ik heb de tentoonstelling bezocht maar zit met gemengde
gevoelens.

Wat is de geschiedenis van de tentoonstelling.
In de Duitse deelstaat Baden-Württenberg wordt jaarlijks
een groot bedrag beschikbaar gesteld aan instellingen
om een grote tentoonstelling te organiseren.
In 2019 was dat onder andere Aztects.

De tentoonstelling brengt werken van verschillende
musea samen in een tentoonstelling. Vanaf dag 1
is duidelijk dat na Stuttgart de tentoonstelling
ook naar Wenen en Leiden gaat.

Covid heeft het verloop van die tournee vertraagd.
Maar de tentoonstelling is er dan.

Er zijn een paar dingen die ik niet vind kloppen:
– de voorwerpen zijn in Leiden verdeeld over een
aantal ruimtes waar mij niet duidelijk wordt waarom voor
de opzet gekozen is;
– sommige ruimtes zijn groot en bevatten nauwelijks voorwerpen;
– andere ruimtes zijn bekrompen met prachtige voorwerpen,
veel voorwerpen;
– sommige voorwerpen worden gepresenteerd met lichteffecten
waardoor de voorwerpen nauwelijks goed te zien zijn en
waarbij niet duidelijk is welk doel de lichteffecten dienen;
– de verduidelijking van de voorwerpen is vaak summier;
– de looprichting is niet duidelijk aangegeven;
– is er eigenlijk een ‘groter verhaal’ dat de tentoonstelling
wil vertellen;
– heel vaak worden spiegels gebruikt in de tentoonstelling
wat niet altijd extra informatie oplevert;
– is de tentoonstelling in Nederland dezelfde als in Stuttgart.

De voorwerpen zijn soms prachtig.

DSC03378MuseumVolkenkundeAztecsReliefMetHetGezichtVanRegengodTlalocMidden14eEeuw-1521MuseoNacionalDeAntropologiaMexico-StadSteen

Reliëf met het gezicht van regengod Tlaloc, midden 14e eeuw – 1521, Museo Nacional de Antropologia, Mexico-Stad, steen.


DSC03380MuseumVolkenkundeAztecsReliefMetChalchiuhtlicueMidden14eEeuw-1521MuseoNacionalDeAntropologiaMexico-StadVulcanietPigmenten

Sommige van de voorwerpen zijn heel groot en geven een goed beeld van de kunst van de Azteken. Reliëf met Chalchiuhtlicue (Zij van de Jade Jurk), midden 14e eeuw – 1521, Museo Nacional de Antropologia, Mexico-Stad, vulcaniet met pigmenten.

DSC03381MuseumVolkenkundeAztecsReliefMetChalchiuhtlicueMidden14eEeuw-1521MuseoNacionalDeAntropologiaMexico-StadVulcanietPigmenten


DSC03383MuseumVolkenkundeAztecsStenenGereedschapVoorHetMakenVanPapierAmatl10eEeuw-1521CollectieNationaalMuseumVanWereldculturenSteen

Stenen gereedschap voor het maken van papier (Amatl, van dat proces had ik graag meer informatie gezien), 10e eeuw – 1521, Collectie Nationaal Museum van Wereldculturen, steen.


DSC03385MuseumVolkenkundeAztecsOfferkistVanKeizerMoctezuma1506MuseumAmRithenbaumHamburgGraniet

Offerkist van keizer Moctezuma, 1506, Museum am Rothenbaum, Hamburg, graniet. Wellicht ken je ‘Moctezuma’ als ‘Montezuma’. Zelfde historische persoon in Spaanse of Engelstalige schrijfwijze.

DSC03387MuseumVolkenkundeAztecsOfferkistVanKeizerMoctezuma1506MuseumAmRithenbaumHamburgGraniet

DSC03388MuseumVolkenkundeAztecsOfferkistVanKeizerMoctezuma1506MuseumAmRithenbaumHamburgGraniet


DSC03389MuseumVolkenkundeAztecsVogelkopMetTurkooizenMozaïekEhecatlSchlossFriedensteinGothaCa1500

Vogelkop met turkooizen mozaïek, Ehecatl (god van de wind), Schloss Friedenstein, Gotha, circa 1500.

DSC03392MuseumVolkenkundeAztecsVogelkopMetTurkooizenMozaïekEhecatlSchlossFriedensteinGothaCa1500


DSC03391MuseumVolkenkundeAztecsMaskerMetTurkooisMozaïekVrouwe9-RietPigoriniNationalMuseumVanOudheidEnEtnografieRome1325-1521

Masker met turkoois, mozaïek, Vrouwe 9-Riet, Pigorini National Museum van Oudheid en Etnografie, Rome, 1325 – 1521.


DSC03394MuseumVolkenkundeAztecsWierrookvatThalocBegin16eEeuwAardewerkMuseoTemploMayorMexico-Stad

Wierookvat dat Tlaloc voorstelt, begin 16e eeuw, aardewerk, Museo Templo Mayor, Mexico-Stad.


DSC03396MuseumVolkenkundeAztecsEhecatl-QuerzalcoatlAlsWervelwind1480-1519Rautenstrauch-Joest-MuseumKeulenAndesiet

Ehecatl – Quetzalcoatl, als wervelwind, 1480 – 1519. Rautenstrauch-Joest-Museum, Keulen, andesiet.

DSC03397MuseumVolkenkundeAztecsEhecatl-QuerzalcoatlAlsWervelwind1480-1519Rautenstrauch-Joest-MuseumKeulenAndesiet

DSC03399MuseumVolkenkundeAztecsEhecatl-QuerzalcoatlAlsWervelwind1480-1519Rautenstrauch-Joest-MuseumKeulenAndesiet

Prachtig en groot voorwerp. De god van de wind, Ehecatl, is één van de gedaantes van Quetzalcoatl.


DSC03400MuseumVolkenkundeAztecsGevederdeSlangQuetzalcoatlBegin16eEeuwMuseumDerKulturenBaselSteenPolychroomBeschilderd

Gevederde slang, Quetzalcoatl, begin 16e eeuw, Museum Der Kulturen, Basel. Steen die polychroom beschilderd is.


DSC03402MuseumVolkenkundeAztecsMacuilxochitl-Xochipilli5-BloemGodVanMuziekEnDansCa1500WeltmuseumWienVulkanischeSteen

Macuilxochitl – Xochipilli (5-Bloem), god van muziek en dans. Circa 1500. Weltmuseum, Wien, Vulkanische steen.


DSC03404MuseumVolkenkundeAztecsWierookvatVruchtbaarheidsgodinHalskettingVanBloemenHoofdsieraadVanPapierBegin16eEeuwMuseoNacionalDeAntropologicaMexico-StadAardewerk

Wierookvat met vruchtbaarheidsgodin met een halsketting van bloemen en een hoofdsieraad van papier, begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica, Mexico-Stad. Aardewerk.


DSC03406MuseumVolkenkundeAztecsHoofdVanTlalocBegin16eEeuwMuseoNacionalDeAntropologicaMexico-StadSteen

Hoofd van Tlaloc, begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica. Mexico-Stad. Steen.


DSC03408MuseumVolkenkundeAztecsOfferaltaarWellichtTeotihuacanBegin16eEeuwMuseoNacionalDeAntropologicaMexico-StadSteen

Offeraltaar (wellicht voorstellend Teotihuacan), begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica, Mexico-Stad. Steen.


DSC03410MuseumVolkenkundeAztecsChacmoolAltaarVoorOffergave1450-1521MuseoNacionalDeAntropologicaMexico-StadSteen

Chacmool (altaar voor offergave), 1450 – 1521. Museo Nacional de Antropologica. Mexico-Stad. Steen.

DSC03414MuseumVolkenkundeAztecsPulqueVatSapMaguey-agaveBegin16eEeuwWeltmuseumWienFylliet

Het is natuurlijk altijd subjectief maar voor mij was dit een van de drie topstukken op deze tentoonstelling. Pulquevat (Sap van de Maguey-agave), begin 16e eeuw. Weltmuseum, Wien. Fylliet.


DSC03416MuseumVolkenkundeAztecsSchedelmaskerGrafgift15eEeuwMuseoTemploMayorMexico-StadMenselijkBotVuursteenSchelpHematiet

Schedelmasker, grafgift, 15e eeuw, Museo Templo Mayor, Mexico-Stad. Bestaat uit menselijk bot, vuursteen, schelp en hematiet.


DSC03418MuseumVolkenkundeAztecsMacuilxochitl-Xochipilli5-BloemGodVanMuziekEnDansBegin16eEeuwReiss-Engelhorn-MuseenMannheimVulkanischeSteen

Macuilxochitl – Xochipilli (5-Bloem), god van muziek en dans, begin 16e eeuw. Reiss-Engelhorn-Museen, Mannheim. Vulkanische steen.


IMG_6334AztecsCatalogus

Boek bij de tentoonstelling.


Het boek dat bij de tentoonstelling wordt verkocht
is een groot boek voor een niet te hoge prijs.
Helaas alleen in het Duits en Engels beschikbaar.

Maar dit boek is heel erg de moeite waard.
Ik ben er in begonnen maar heb het nog lang niet uit.
Maar het boek begint met goede introductie waar
(tot zover als ik nu ben) essays op volgen die daarop
verder bouwen.

Het is een soort ‘laatste stand van de wetenschap’ op
het vlak van de Azteken. Stap voor stap worden allerlei
aspecten van de Azteekse cultuur behandeld.
Steeds verwijzend naar de literatuur waaruit beweringen
afkomstig zijn.

Er wordt uitgebreid ingegaan op waarom we eigenlijk maar
weinig zeker weten van de wereld van Azteken.
De houding van de kolonisator Spanje speelt daarin een
grote rol. Waarschijnlijk wordt ons beeld van andere
culturen, vaak ook gevormd door de vervormingen
die koloniale machten (oa. landen als Nederland of
grote bedrijven) hebben toegepast en nog toepassen.

Het boek is mooi geïllustreerd.
Op pagina 284! volgt dan de catalogus.
Waarom er gekozen is voor een beeld op de voorkant
van het boek dat alleen in Stuttgart te zien is,
weet ik niet.

Dus, gemengde gevoelens:
een boek dat een heel goede indruk geeft. Het lijkt me
heel leerzaam, prachtige voorwerpen op de tentoonstelling
maar in een matige opstelling die niet de mogelijkheden
aangrijpt een verhaal goed te vertellen.
Een tentoonstelling waar het ophalen van geld heel erg
belangrijk lijkt te zijn.

Doggerland

DSC03367RijksMuseumvanOudhedenDoggerlandVuistbijlenJanMeulmeester250000-200000JaarOud

Voor mij was Doggerland een onbekend fenomeen. De term ‘de Doggerbank’ had ik wel eens van gehoord. Maar het verband had ik niet gelegd. Het gebied tussen Nederland, België, het Verenigd Koninkrijk en Scandinavië is niet altijd de Noordzee geweest zoals we die vandaag kennen. Rijksmuseum van Oudheden, Doggerland, vuistbijlen gevonden door Jan Meulmeester in Great Yarmouth en Vlissingen. Hou je vast: 250.000 – 200.000 jaar oud.


DSC03370RijksMuseumvanOudhedenDoggerlandVuistbijlenJanMeulmeesterGreatYarmouthVlissingen250000-200000JaarOud


DSC03368RijksMuseumvanOudhedenDoggerlandVuistbijlenJanMeulmeester250000-200000JaarOud


DSC03365RijksMuseumvanOudhedenDoggerlandSubmergedForestsClementReid1913

In dit boek werd het Doggerland eerder beschreven door de Engelse auteur Clement Reid: Submerged Forests (ondergedoken bossen), 1913.


De vraag die bij mij opkwam was of een tentoonstelling
wel het juiste middel is om het verhaal over Doggerland
te vertellen.
Natuurlijk is het leuk voor de amateur strandjutters dat
hun vondsten in een museum te zien zijn.
Maar het verhaal van de tentoonstelling werd vooral verteld
door animaties.
Dat kan misschien wel net zo goed in een documentaire, film
of website?

DSC03369RijksMuseumvanOudhedenDoggerlandVuistbijlenJanMeulmeester250000-200000JaarOud

Neemt niet weg dat deze groep stenen erg mooi was en dat het idee van nijlpaarden als bewoners van onze streek wel is blijven hangen. Er waren natuurlijk veel meer stenen voorwerpen te zien. Deze sprongen bij mij het meest in het oog.


Tempels van Malta

Toen ik in Leiden was ging ik voor de musea.
Het kan weer dus bezocht ik er een paar tentoonstellingen.
Heerlijk.

Er was in het Rijksmuseum van Oudheden een tentoonstelling
Tempels van Malta. Niet zo mijn ding, maar hé, na
anderhalf jaar kun je niet kieskeurig zijn.
Dus toch een paar foto’s.

DSC03355RijksMuseumvanOudhedenMalta


DSC03356RijksMuseumvanOudhedenMaltaStenenBlokGedecoreerdMetSpiralenTarxienTempels3600-2500VChr

Stenen blok gedecoreerd met spiralen, Tarxien Tempels, 3600 – 2500 voor Christus.


DSC03358RijksMuseumvanOudhedenMalta


DSC03359RijksMuseumvanOudhedenMaltaBeeldStaandDiguurCorpulenteTypeMagarQimTempels3600-2500VChr

Staand figuur (waarvan het hoofd ontbreekt) van het corpulente type, Magar Qim Tempels, 3600 – 2500 voor Christus.


DSC03361RijksMuseumvanOudhedenMaltazittendFiguurXaghraCirkel3600-2500VChr

Zittend figuur, Xaghra Cirkel, 3600 – 2500 voor Christus.


DSC03363RijksMuseumvanOudhedenMaltaGemodelleerdBeeldjeMensfiguurMnajdraTempels3600-2500VChrKlei

Gemodelleerd beeldje, waarschijnlijk een mensfiguur, Mnajdra Tempels, 3600 – 2500 voor Christus, klei.


Het was weer goed om in Leiden te zijn.
De tentoonstelling over Malta was niet mijn doel.
Het was een soort van bijvangst.
De megalithische tempels deden me denken aan de
prehistorische vindplaatsen van Menorca,
al waren de beeldjes wel heel apart.

Het avontuur van morgen

KunstInDeHeiligeDriehoekHoop

Morgen heb ik vrij genomen om een bezoek te brengen aan de
biënnale in Oosterhout.
Het thema is ‘Hoop’ en de manifestatie gaat onder de naam:
‘Kunst in de heilige driehoek’.
Alleen die naam al, die kan ik niet weerstaan.

Hendrik Driessen en Rebecca Nelemans zijn de curatoren.
Het werk van twintig kunstenaars is te zien in een gebied
met drie kloostercomplexen.
De Onze Lieve Vrouwe Abdij, de Sint Paulusabdij en
Sint Catharinadal.
Ik ben zeer benieuw en foto’s volgen de komende dagen
net als een verslag van het bezoek.

KunstInDeHeiligeDriehoekFolder

Volgens mij heeft een van de kloosters nog een boekbindatelier. Dat hoop ik morgen ook nog te achterhalen.


Genieten van Geschiedenis

De boeken waar ik het meest plezier aan beleefde waren
de boeken van Barbara Tuchman.
Als geen ander slaagde ze er in om grote thema’s duidelijk
te maken aan de hand van heel persoonlijke verhalen.
Daardoor kun je voor jezelf een beter beeld vormen
van de omstandigheden waarin mensen tot bepaalde acties komen.
Ik moet aan Barbara Tuchman denken als ik een boek lees
van William Dalrymple.

Nu heb ik net White Mughals gelezen, het verhaal van vooral
Britse onderdanen die in India verbleven, vaak om daar fortuin
te maken en die waardering kregen voor de gebruiken,
manier van leven, de kunst en cultuur aan de Indiase Mogol-hoven.
In het geval van White Mughals gaat het om James Kirkpatrick die
in 1798 resident wordt aan het hof van de Nizam van Hyderabad.

Lees het boek. Er gaat een fascinerende wereld voor je open.
Een wereld van ongekende pracht, praal en rijkdom maar ook van
een Brits bedrijf dat opereert als een staat.
De overeenkomsten met de VOC liggen voor het oprapen.

Nog even over de manier van schrijven.

Toevallig lees ik op dit moment ook het boek van Irene Vallejo:
Papyrus – Een geschiedenis van de wereld in boeken.
De Spaanse titel is beter: El infinito en un junco – Oneindigheid
in een riet (vertaling van Google translate).
Daarin beschrijft ze op Pagina 110, de rondreizende zanger
of bard, de cultuur van de orale traditie.

…., hij heeft hun namen en eigenaardigheden goed onthouden om ze een plek te geven in het epos waarin hij hen vertrouwelijk laat omgaan met de legendarische helden.
Hij weet altijd een episode in te lassen die ‘toevallig’ de streekgenoten van zijn broodheer van dat moment verheerlijkt.
Hij maakt het lied korter of langer, naargelang de sfeer in de zaal.
Als het publiek houdt van weelderige beschrijvingen dan smukt hij de wapenuitrusting van de krijger, het tuig van diens paarden en de sieraden van de prinsessen op – zoals gij pleegt te zeggen: die luxe hoeft hij niet uit eigen zak te betalen.
Hij verstaat de kunst van het laten vallen van pauzes en het opbouwen van spanning, en hij breekt het verhaal altijd af op een uitgekiend moment, zodat hij zal worden uitgenodigd om de volgende dag verder te gaan.

Daar geef ik graag een voorbeeld van.
Op 75% van het boek lees je het volgende:

Pagina 313.

And then, quite suddenly, nothing.
In a story powered by a succession of extraordinarily detailed and revealing sources – letters, diaries, reports, despatches – without warning the current that has supported this book suddenly flickers and fails.
There are no more letters.
The record goes dead, with James critically ill, delirious and feverish on the boat.
The lights go out and we are left in darkness.

WilliamDalrympleWhiteMughalsLoveAndBetrayalInEighteenthCenturyIndia

William Dalrymple, White Mughals, Love and betrayal in eighteenth-century India.


Grote Kerk, Breda – restauratie

Al een tijdje loop ik bijna degelijks langs de
restauratiewerken aan de Grote Kerk in Breda.
Ik vroeg me af hoe men aan de motieven komt die verschijnen
op de pas gerestaureerde gevels. Als nieuw zien ze er uit.

IMG_5619BredaGroteKerkDetail

Dit is een voorbeeld van een stukje dat volgens mij nog maar kort uit de steigers is. Zie die prachtige bogen in de ramen, de grote gekrulde bladeren langs de lijst die de muur in verschillende compartimenten verdeeld en dan het beeldhouwwerk dat die vakken opvult. Die donkere delen zijn waarschijnlijk alleen schoongemaakt. Dit is een gevel op de grens van de Grote Markt/Kerkplein.


De versieringen met beeldhouwwerk zijn heel erg gevarieerd.
De volgende kleine reeks foto’s geven daar een beeld van.

IMG_5620BredaGroteKerkDetailIMG_5621BredaGroteKerkDetailIMG_5622BredaGroteKerkDetailIMG_5623BredaGroteKerkDetail

Maar ik heb geen kennis van de restauratieplannen. Dus de achtergronden ken ik niet. Maar de details zijn mooi maar zijn ze ‘orgineel’?


Daarom ben ik nog eens gaan kijken op plaatsen waar de restauratie
nog niet is geweest. Niet dat die plaatsen garanderen dat je
het origineel ziet maar die geven wel een indicatie wat voor
veranderingen we nu zien. Zeker als ik binnenkort foto’s kan maken
van deze geveldelen na restauratie.

IMG_5617BredaGroteKerkDetaiNietGerestaureerdl

Bij de geveldelen die nog niet aan de beurt zijn geweest (maar misschien nog wel komen) zie je bijvoorbeeld een heel “Leeg” exemplaar. Die gekrulde bladeren op de lijsten zie je ook hier.


IMG_5616BredaGroteKerkDetaiNietGerestaureerdl

Hier zie je een gedeelte dat nog niet onder handen is genomen. Duidelijk is te zien dat daar versieringen hebben gezeten maar dat die bijna helemaal verdwenen zijn door regen, wind, vervuiling enz.


Toen ik zo die verschillende geveldelen bekeek viel me ook op
dat bij veel van de ramen heel verschillende ‘bogen’ te zien zijn.

IMG_5624BredaGroteKerkDetailBogenInDeRamen

De bogen hebben een vorm die je misschien al wel eerder ergens zag. Geometrisch opgebouwd. Maar vergelijk die maar eens met de andere foto’s en de volgende. De decoratie in de vlakken die ontstaan door de lijsten zijn gevuld met een soort van cirkelvormen met daarin vormen die aansluiten bij de bogen in de ramen.


IMG_5625BredaGroteKerkDetailBogenInDeRamen

Hier zijn de boogvormen een soort van uitgerekt in verticale zin. Misschien moet ik dit nog eens breder gaan bekijken.


Bard in the yard

Gisteravond was het zo ver: de eerste voorstelling sinds
een heel lange tijd.
De plaats was opvallend: een van de tuinen in het
Kapucijnenklooster aan de Schorsmolenstraat in Breda.

DSC03077KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

Het voormalige klooster met zijn eigen kerk aan de Schorsmolenstraat. Het klooster heeft een heel grote tuin met een deel voor groenten maar bijvoorbeeld ook een Mariagrot. Maar in die tuin werd de voorstelling niet gegeven.


DSC03078KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

Het klooster heeft ook een tuin binnen de muren van het klooster en de kerk. Daar waren de graven van de kapucijnen die voor de verkoop van het klooster geruimd zijn. De stoffelijke resten zijn overgebracht naar de centrale begraafplaats voor de kapucijnen in Nederland. Nu is het een rustige tuin met begroeiing langs de wanden en een grasveld in het midden. Ideaal voor een solovoorstelling.


DSC03080KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

Stel je voor: moeilijke tijden, er gaat een ziekte de ronde die maar moeizaam onder controle lijkt te komen. Eigenlijk is onduidelijk hoe je tegen de ziekte kunt beschermen. Daar heb je in quarantaine een tot nu toe succesvol schrijver.


Die schrijver/zakenman heeft een probleem.
Hij heeft last van een writer’s block.
Dus zoekt de schrijver hulp bij de mensen in zijn omgeving,
bij ons zijn publiek.

DSC03081KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

De voorstelling kan beginnen. Oh ja, zijn naam is William Shakespeare en de ziekte is de pest.


DSC03085KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

De acteur is Wim Bouwens. Shakespeare probeert aan de hand van thema’s die hij eerder gebruikte te komen tot een nieuwe voorstelling. ‘Bewerking’ is het toverwoord. Dat is dé manier om tot een nieuw kassucces te komen. Zo rijgt Shakespeare gesprekken en in het Nederlands vertaalde citaten van ‘eerdere’ werken aan elkaar. Dat steeds in een wijzigende manier van voordragen. Daarbij is een deel waarbij als je je ogen zou sluiten je zou zweren dat je naar Kees van Kooten zit te luisteren. Maar precies op tijd houdt Wim Bouwens zich in.


DSC03087KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

De voorstelling zit er op. Wij hebben ons vermaakt en hopelijk hebben we Shakespeare de moed gegeven door te werken aan zijn nieuwe werk.


DSC03088KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

De kloosteromgang.


DSC03089BredaWoonzorgcentrumStElizabeth

Onderweg naar huis maak ik nog wat foto’s. De zon staat al laag en is een beetje oranje van kleur. Ik kom niet vaak in de buurt van het Woonzorgcentrum St Elizabeth.


DSC03090KapucijnenkloosterSchorsmolenstraatBredaWimBouwensBardInTheYard

Een laatste blik op het klooster waar de rust snel zal terugkeren, vermoed ik.


Razende stilstand

De tweede tentoonstelling waar ik even bij wil stil staan.
Na de tentoonstelling met het werk van Helen Vergouwen
volgt de collectietentoonstelling (verplichte looproute).
Vooral voorwerpen die ik ken van eerdere bezoeken.

Daarna volgt ‘Razende stilstand’, een tentoonstelling met kunst
uit Breda en omstreken gemaakt tussen 1970 en nu.
Ik heb vooral naar de werken op zich gekeken.
De boodschap van de curator kwam niet echt binnen en
daarbij komt dat ik een tentoonstelling over dynamische
moderne kunst nooit ‘Razende stilstand’ zou noemen.
Waarschijnlijk een titel die heel slim bedacht is maar
misschien te slim is.

De kunst deed me veel plezier.
Sommige werken kende ik van vorige tentoonstellingen zoals
de geënsceneerde foto’s van Teun Hocks maar ook heel
vaak zag ik werk dat ik nog niet kende van bekende
en onbekende kunstenaars van Breda.
Daarbij moet je Breda ruim zien.

IMG_5455PieterLaurensMolNachtzwaluw

Pieter Laurens Mol is een bekende naam in het Bredase maar dit zag ik voor de eerste keer. Ik ben verkocht. De strik en zwaluwstaarten in het zwarte hout: Pieter Laurens Mol, Nachtzwaluw.


IMG_5457JaapDeVriesBosII

Dit is een werk waar ik meteen op af liep. Je herkent het werk van Jaap de Vries gelijk. Op de tentoonstelling waren twee werken van zijn hand te zien. Een tweede foto volgt dadelijk. Jaap de Vries, Bos II.


IMG_5458FransVanVeenHendrikIII

Dit schilderij is enorm groot en daarom viel het niet mee om het op een goede manier op de foto te krijgen. Maar die paarse kleur doet het zo goed. Op zijn website heet het werk overigens Graaf Hendrik III.


Voor Breda (en niet alleen voor Breda) was graaf Hendrik TTT
belangrijk, zie Wikipedia:

Hendrik III van Nassau-Breda (Siegen, 12 januari 1483 – Breda, 13 september 1538) was graaf van Nassau en Vianden, heer van Breda en de Lek, en heer van Asse van 1504 tot 1538.

Hendrik III was een zoon van Jan V van Nassau-Dillenburg, stadhouder van Gelre, en Elisabeth van Hessen-Marburg. Hij was de broer van Willem de Rijke, graaf van Nassau-Dillenburg en dus een oom van Willem van Oranje. In 1504 erfde hij de bezittingen van zijn kinderloos overleden oom, Engelbrecht II van Nassau.

Hendrik trad in dienst van Filips de Schone die hij vergezelde op zijn reizen door Europa. In 1504 werd hij drossaard van Brabant. Op 17 november 1505 nam Filips de Schone hem op in de Orde van het Gulden Vlies. Op 31 december 1510 werd hij aangesteld als kastelein (rentmeester) van Slot Loevestein. Van 1515-1521 was hij stadhouder van Holland en Zeeland.[1] Ook was hij buitenlid van het Illustre Lieve Vrouwe Broederschap in ‘s-Hertogenbosch. In 1517-1518 betaalde hij het verschuldigde ‘ante obitum’ (doodschuld) aan deze broederschap. Ook werd hij een van de gouverneurs over de jonge Karel V met wie hij een goede band opbouwde. In 1521 overleed zijn tweede vrouw, Claudia van Chalon.

In datzelfde jaar, aldus Michel de Montaigne (Essais I,5), was Hendrik III betrokken bij het beleg van de Franse stad Mousson. Ook was hij het die namens Karel V Lyon innam (zie Italiaanse Oorlog van 1521-1526). Tussen 1522 en 1530 verbleef hij als raadsman en opperkamerheer van Karel aan diens hof in Spanje, de hoogste functie aan het hof. In 1524 trouwde hij op aanbeveling van Karel met de zestienjarige Mencía de Mendoza, die als dochter van Rodrigo de Mendoza uit een van de rijkste en aanzienlijkste geslachten van Spanje stamde. Ook nam hij deel aan een veldtocht tegen de Ottomaanse sultan Süleyman I. Hij stierf in 1538 en werd in de Grote Kerk in Breda begraven. Zijn weduwe, Mencia de Mendoza, hertrouwde in 1540 met Ferdinand van Aragón, hertog van Calabrië, zoon van koning Frederik IV van Napels. Zijn zoon uit zijn tweede huwelijk, René van Chalon, volgde hem op.

Tijdens het beheer door Hendrik beleefde Breda een periode van grote bloei. Hendrik gaf in 1536 opdracht tot de bouw van een renaissance-paleis, het Kasteel van Breda. De Henricuspoort, de voornaamste toegangspoort tot het kasteel draagt nog zijn naam. Het kasteel werd niet voltooid tijdens zijn leven.

IMG_5459MargotZweersFlatObjectNr14

Dit vond ik vooral heel leuk. De schaduwen op dit voorwerp zijn geschilderd. Daarom heet dit werk van Margot Zweers, Flat object #14.

IMG_5460MargotZweersFlatObjectNr14


De namen van de kunstenaars en hun werk stonden, als dat kon,
op de muur.
Dat leverde bij het werk van Margot Zweers dan de volgende bonus op:


IMG_5461MargotZweersFlatObjectNr14Txt


IMG_5462RuthTerwielGeel-ZwartMetOren2020

De tentoonstelling toonde ook een aantal vazen. Ruth Terwiel maakte deze Geel-Zwart met oren. Ik neem aan dat er geen verband is met NAC?


Wat jammer is aan een dergelijke tentoonstelling is dat er geen
catalogus is. Dat hoeft voor mij niet gelijk een duur boekwerk
te zijn maar een tekst met de afbeeldingen van de werken waarin
toegelicht wordt waarom de werken voor deze tentoonstelling zijn
geselecteerd. Leuk als naslagwerk en eventueel meer kennis op te
kunnen doen van museum, curator, kunstenaar en werk.
Tegen een kleine betaling zou dat mogelijk moeten zijn.

IMG_5465RuthTerwielEzelvaas2020

Deze vaas vind ik heel bijzonder. Als ik het goed begrepen heb vertegenwoordigen de beide vazen van Ruth Terwiel het jaar 2020 in het overzicht. Ruth Terwiel, Ezelvaas.


IMG_5466YeungYuk-KanHomeIII2021

Deze vaas vertegenwoordigt 2021. Hij is gemaakt door Yeung Yuk-Kan en heeft geen bodem. Niet gemaakt om echt als vaas dienst te doen. Meer als canvas met een prachtig rode stempel zoals zo vaak op Aziatische kunst.

IMG_5471YeungYuk-Kan

IMG_5467YeungYuk-KanHomeIII2021

De vaas heet Home III.

IMG_5469ColinPetersHetLaatsteUurVanSebastiaanMatte

Dit werk van Colin Peters maakt op mij veel indruk. De titel roept bij mij niet direct herkenning op: Het laatste uur van Sebastiaan Matte. Op de wand las ik er iets over.


IMG_5470ColinPetersSebastiaanMatteBeeldenstorm

Veel razends, heel weinig stilstand. De bewering dat Sebastiaan Matte de Beeldenstorm ontketende is misschien wat zwaar aangezet maar de verbinding naar de Twin Towers is interessant.


IMG_5472JaapDeVriesBosLichaamInHetBos

Jaap de Vries, Bos (Lichaam in het bos). Het rustige bos waarover in de tekst net gesproken werd is bij Jaap de Vries dus niet altijd rustig.


IMG_5473JosuaWechslerIkarus

Josua Wechsler, Ikarus. Sommige werken hangen hoog tegen de muur. Misschien mooi voor het effect en goed voor de ruimtebenutting maar soms moeilijk voor de fotograaf.


IMG_5475MelanieDeVroomZonderTitel

Melanie de Vroom, Zonder titel.


Er was nog veel meer te zien.
Alles bij elkaar een heel goede reden voor een
bezoek aan het Stedelijk Museum Breda.

Nu eerst cultuur met Helen Vergouwen

Zaterdag gingen de musea open en ik had al eerder vorige
week een kaartje gekocht voor het Stedelijk Museum Breda.
De tentoonstelling Realisten met werk uit Arnhem was
er niet meer te zien. Helaas. Maar er waren wel een paar
andere leuke tentoonstellingen te zien.

IMG_5445StedelijkMuseumBreda

Eerder in de ochtend werd een groep mensen, proostend voor dit museum op de foto gezet. De sfeer zat er dus goed in. Het museum gebouw is gevestigd in het oudste gasthuis van de stad. Voor de gelegenheid versierd met gekleurde slierten.


IMG_5446StedelijkMuseumBreda

Het gasthuis heeft een kleine binnenplaats. Daar zijn wisselende tentoonstellingen te zien van kunstenaars die werken maken die geen probleem maken van de verschillende elementen van het weer.


Dat geldt dus zeker voor het cortenstaal dat Helen Vergouwen
gebruikt voor haar beeldhouwwerken. Hier in de tentoonstelling
‘Evenwicht in cortenstaal’.

Cortenstaal, ook bekend onder de merknaam COR-TEN-staal, is een metaallegering, bestaande uit ijzer waaraan koper, fosfor, silicium, nikkel en chroom zijn toegevoegd. De sterkte is vergelijkbaar met die van andere gelegeerde staalsoorten zoals roestvast staal. Cortenstaal is een weervast staal en de bruine roestkleur is het meest typische uiterlijke kenmerk.

IMG_5448StedelijkMuseumBredaHelenVergouwenKopIMG_5448StedelijkMuseumBredaHelenVergouwenText

IMG_5449StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Dit is de binnenplaats van het museum met een paar van de werken van Helen Vergouwen.


IMG_5450StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Helen Vergouwen.


IMG_5451StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Leuk aan de tentoonstelling is dat je ook iets kunt zien van de werkwijze bij het uitdenken, ontwerpen en uitproberen van de vormen voordat ze in staal worden uitgevoerd. Hier een klein model uitgevoerd in hout, op schaal naar ik aan neem en volledig uitgevoerd zoals het uiteindelijke beeld gemaakt zal worden.


IMG_5452StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Dit is zoals het begint. Schetsen en nog eens schetsen. En stiekem toch nog een boek…..


Naar welk theater ga jij binnenkort

Nu de theaters weer open kunnen is het zaak daar
weer gebruik van te gaan maken.
De fantastische wereld was lange tijd gesloten en nu
kun je je weer laten inspireren door theatermakers.

Binnenkort is in Breda in een kloostertuin (!), de tuin
van het voormalige Kapucijnenklooster aan de
Schorsmolenstraat, de voorstelling
Bard in the yard te zien van Wim Bouwens.

Wim Bouwens brengt een theatersolo over William Shakespeare die in quarantaine te maken krijgt met een writer’s block.

De maker ken ik niet, de tuin wel, Shakespeare oppervlakkig,
maar de introductie spreekt aan:

Het is 1605. De pest is uitgebroken in London, de theaters zitten dicht en de bevolking zucht onder een lockdown. Terwijl concurrent Ben Johnson het ene pareltje na het andere aflevert kampt Shakespeare met een writer’s block. Hij komt niet verder dan kaarsen draaien, brood bakken, pleepapier hamsteren en binge-lezen. Hij moet een hit produceren! Maar hoe?!

‘Altijd als de pest uitbreekt krijg ik te horen: Ovidius schreef de Metamorfosen in quarantaine en hoe heb jij je tijd besteed? Bij Jupiter! Daar heb ik wat aan!’

Grasduinend in eigen werk (zoals Romeo & Julia, Twee edellieden van Verona, Het temmen van de Feeks, Midzomernachtdroom, Macbeth, Henry V, Hamlet) en met jouw hulp gaat hij proberen zijn Bard Kaskrakermachine weer aan de praat te krijgen.

ChasseTheaterBardInTheYard

Wim Bouwens ga ik zien in Bard in the yard.


Nu maar hopen dat het weer gaat meewerken.

Kerk BinnensteBuiten

Al eerder waren panelen hier te zien
die de (tijdelijke) omheining versieren aan de koor-kant
van de Grote Kerk in Breda.
De omheining verbergt de opslag en de restauratiewerkzaamheden
aan de kerk.
Thema’s van de decoratie van de kerk worden door jonge
kunstenaars hergebruikt of gebruikt als inspiratie
voor grote werken in de vorm van ramen.

IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew01

Twee donkere ramen van MonkeyBird Crew in een fantasy stijl.


IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew02

Detail van de aap. De twee ramen tonen grote figuren die gedrapeerd zijn in ranken, slingers en details van planten zoals het plafond in de Prinsenkapel in de kerk.


IMG_5063KerkBinnesteBuitenMonkeyBirdCrew03

Vogelkop met plantelementen.


IMG_5065KerkBinnesteBuitenNinaVakhoff01

Het werk van Nina Valkhoff is naturalistischer.


IMG_5065KerkBinnesteBuitenNinaVakhoff02

Maar het Lam heeft bij haar ook een religieuze betekenis gekregen.


Soraya Zaman: American Boys

IMG_3904BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Een van de fotoseries van BredaPhoto is te zien in de Chassé Parking in Breda. Parkeergarages, net als leegstaande gebouwen, lenen zich erg goed voor het maken van bijzondere foto’s. Dit is de ingang van de parkeergarage voor auto’s. Langs deze in- en uitrit hangen de werken uit de serie American Boys van Soraya Zaman. Omdat je snel van de openbare weg naar je parkeerplaats kunt rijden noemt BredaPhoto deze plaats de Drie minuten galerij.


IMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys HeaderIMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys TextIMG_3906BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

De stemming van de personen op de foto’s is heel wisselend en dat
trof mij zo. Sommige foto’s hebben een hele zachte sfeer
terwijl die van anderen een veel harder beeld geven.
Een paar voorbeelden.

IMG_3907BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3908BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3909BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys

De serie American Boys van Soraya Zaman.


IMG_3910BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Zicht op een van de voetgangersuitgangen van de Chassé parking.


Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux

Ook de Stadsgalerij is een van de locaties van BredaPhoto.
Er is daar één werk te zien van de landschapsfotograaf Mateo Ancis.
In dit geval een video.
Het is prima van BredaPhoto om ook veel ruimte te geven aan
digitale fotografie en video. Maar het zijn wel media met
andere mogelijkheden.
Het is wel prachtig om dit werk te kunnen zien op deze schaal.

IMG_3896MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxInstallatieoverzichtIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux HeaderIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux Text


Om je een beetje het gevoel te geven van het timelaps effect (het
geluid kan ik je helaas niet laten horen).

IMG_3898MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3899MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3900MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3901MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux

Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux.


BredaPhoto: Marjolijn Dijkman

Vandaag was ik een dag vrij en kon nog een paar onderdelen
van de 2020 editie van BredaPhoto zien.
De ochtend begon met Club Solo en ik kan ook deze keer mijn
enthousiasme niet onder stoelen of banken steken.

IMG_3874BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, haar titel van dit werk is: Prospect of interception. Ik noem het vanwege een klein stukje tekst onder de video-installatie: And yet hidden from us. Video-installatie op zwarte ondergrond, 120 minuten, 2016. Geluid: Ji Youn Kang.


Dit is een van de de beste zo niet het beste onderdeel
dat ik tot nu toe gezien heb.
Mooi aan Club Solo is dat het klein is. Het dwingt de
organisatie om tot de kern te komen en de toeschouwers
te verleiden met een beperkt aantal werken. In dit geval 9.
Werk van Marjolijn Dijkman heb ik eerder niet gezien.

IMG_3875BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUsInstallationView

Marjolijn Dijkman, Prospect of interception. Installatie-overzicht.


Het werk betreft een animatiefilm over een androide. De film gaat over,
en ik citeer de hand out, ‘onze verhouding tot de ruimte en onze visie
op buitenaards leven en buitenaardse intelligentie’.

IMG_3877BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, And yet hidden from us (en toch voor ons verborgen).


De vorm van de werken van Marjolijn Dijkman die in club Solo
te zien zijn, zijn niet steeds fotografisch
in de enge betekenis van het woord (afbeelding in zwart/wit of kleur
op een stuk papier).

IMG_3878BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, diverse materialen, 2015. Gedeelte van een achtdelige installatie. ‘Welke besluiten neemt een mens in zo’n zoektocht. Kun je voorspellen wat de volgende stap is in de ontwikkeling van een bepaalde gebruiksvorm?’


IMG_3879BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityDetail

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, detail.


IMG_3880BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInvlusiefKoperenSculpturaleElementen

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, boven in de foto twee van de drie ‘sculpturele koperen elementen’.


IMG_3881BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


IMG_3887BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInstallationView

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


Dan een videoprojectie in een halfronde schaal
die voor dit doel gemaakt lijkt te zijn.
Met veel zorg uitgevoerd en het levert verrassende beelden op:
qua onderwerp, tekst, kleur, beleving.
Mijn foto’s geven geen representatief overzicht.

IMG_3882BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, video, 24:02 minuten, 2018. Geluid: Póm Bouvier.


IMG_3883BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3884BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, ‘Een planetarium heeft altijd iets educatiefs, maar dit is meer een “onderbuik planetarium” wat refereert aan ons gebruik en onze interpretatie van polariteit en magnetisme’.


IMG_3885BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3886BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

In dit gedeelte van de voice-over gaat het over hoe twee helften (het woord gaat uit dat ze samen een eenheid vormen) elkaar soms tegenwerken.


IMG_3888BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


IMG_3889BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


Het laatste werk van Marjolijn Dijkman dat ik hier laat zien
is speciaal gemaakt voor het Munch Museum in Oslo en ik kan me
voorstellen dat gezien de kleuren en de structuraliteit van
het werk het daar aansloeg.

IMG_3890BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVisionInstallationView

BredaPhoto, Club Solo, Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, video, 26:37 minuten, muziek van Henry Vega, 2018. Gemaakt in samenwerking met Toril Johannessen.


IMG_3891BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, ‘een reflectie op de manier waarop wij onze omgeving zien en hoe we omgaan met een microkosmos die in het dagelijks leven niet zichtbaar is’.


IMG_3892BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision.


De tentoonstellingen in Club Solo bevatten vaak ook een reactie
op het getoonde werk vanuit het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor
Actuele Kunst in Gent).
Deze keer twee werken. Eén van Johan de Wilde en het werk dat
ik hier laat zien van Nina Canell.

IMG_3893BredaPhotoClubSoloNinaCanellPerpetuumMobile25kg

Nina Canell, Perpetuum Mobile (25kg), 2009 – 2014. ‘een emailschaal gevuld met water en een zak cement, koppelt het ongrijpbare aan het grijpbare via de niet waarneembare energie van een ultrasoon apparaat, dat het water doet condenseren tot mist en geleidelijk aan de cement doet verharden tot een materiële sculptuur. Hiermee suggereert Nina Canell dat de samenhang of het samengaan tussen twee tegengestelden…’


Verdeling cultuurgelden over Nederland

Afgelopen donderdag stond er een interessant artikel
in de NRC over het aandeel van niet-blanken medewerkers in de Nederlandse
cultuursector, in het bijzonder in de kunstmusea.
Daar stond een infographic bij die bij mij een aantal vragen
opriep. Niet zozeer over de getallen, dat er weinig
grote Nederlandse cultuurinstellingen zijn met in de leiding
niet-blanken, was me al duidelijk.

Dit is de infographic:

IMG_3305NRCWitGekleurd20200618


NRCKunstmuseaInNederland

Even inzoomen op het kaartje. Het toont informatie van 21 kunstmusea in Nederland. Met 2056 vaste medewerkers waarvan er 19 niet blank zijn. Dat is dus 0,92412%. Daarvan niemand in de directie en de meeste (10+) in de raad van toezicht of raad van advies. Nu vraag is of dit een juiste steekproef is van het culturele klimaat in Nederland maar het percentage is zo overdonderend duidelijk dat je daar niet aan kunt twijfelen.


Interessanter voor de politiek in het zuiden van Nederland vond
ik het volgende. Kijk eens naar het zuiden van het land.

NRCVierKunstmuseaVanZuidNederland

In het zuiden zijn 4 kunstmusea met samen 151 vaste medewerkers. Één daarvan is niet-blank. Die 151 medewerkers zijn 7,34 % van alle medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Ook als je het Rijksmuseum in Amsterdam met 500 medewerkers niet meetelt (voor een deel zijn dat medewerkers bij een toeristische attractie. Kun je ook zeggen van het Van Gogh museum, maar even voor het beeld.) is dat nog steeds slechts 9,7 % van de medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Dat sommige politieke partijen in het zuiden van Nederland daar ook de subsidie van carnavalsoptochten bij willen tellen, maakt de scheve verhouding er alleen maar pijnlijker door.


Voor de compleetheid. De vier musea zijn:

NRC01BonnefantenMuseumMaastrichtNRC08NoordbrabantsMuseumDenBoschNRC19VanAbbeMuseumEindgovenNRC21ZeeuwsMuseumMiddelburg

Saillant detail:
in de Provinciale Staten van Brabant is geen aandacht voor Kunst & cultuur.
Er is geen gedeputeerde met die portefeuille.
We kunnen de scheve verhouding dus niet alleen aan Den Haag verwijten.
Gedeputeerde Wil van Pinxteren van Lokaal Brabant is verantwoordelijk voor
(let op de volgorde) Vrije Tijd, Cultuur en Sport.
Dus dit is de man die over de carnavalsoptochten gaat.

In het overzicht van hun standpunten staat het volgende over Cultuur & Sport:

Cultuur & Sport
Cultuur en sport zijn een wezenlijk onderdeel van het leven van de inwoners. Deze moeten dan ook bereikbaar zijn voor alle inwoners. Daarom vindt Lokaal Brabant subsidies voor lokale cultuurverenigingen zoals toneelverenigingen erg belangrijk. In de basis dient een grote culturele instelling of evenement na een aanloopperiode ‘ondernemer’ te zijn en zijn eigen broek op te houden en dus minder afhankelijk te zijn van subsidies.
Lokaal Brabant vindt cultuureducatie voor jongeren belangrijk en is van mening dat die in het onderwijspakket moet blijven. Topsportevenementen zijn niet alleen een stimulans voor het toerisme en dus de economie, maar sporen inwoners ook aan tot sporten en dus een gezondere leefstijl en betere gezondheid. Lokaal Brabant is dan ook van mening dat topsportevenementen op ambtelijke en financiële ondersteuning van de provincie moeten kunnen rekenen. Daarnaast vindt Lokaal Brabant het belangrijk dat ook de breedtesport in de provincie wordt ondersteund. Deelnemen aan sport moet voor iedereen bereikbaar en betaalbaar zijn.

I rest my case.