Marjolein van Eig

Toen Auguste Perret in Marseille de Unité d’habitation van zijn voormalige leerling Le Corbusier bezocht, zei hij: “Ik ken twee architecten in Frankrijk, de andere is Le Corbusier.” Ik neem aan dat een besmuikt lachje volgde, zelfspot siert immers de mens, maar met die Fransen weet je dat nooit. Voor hen die in de jaren negentig aan de TU in Delft geschoold zijn, is de uitspraak van Perret verrassend, Corbu was toch juist de enige echte architect?

Introductie van een blog van de hand van Marjolein van Eig. Het volledige verhaal kun je hier lezen. Het artikel heet ‘Detail 04 – Stapelen of gieten’.


Marjolein van Eig schreef een aantal blogverhalen voor ‘de Architect’.
Ik ken ‘de Architect’ niet maar het blijkt een blad te zijn.
Op de website vind ik een kleine 30-tal blogs van haar hand.
De eerste uit 2015 en de laatste uit mei 2018.
De verhalen zijn verrassend leesbaar.
Verrassend want meestal kan ik die verhalen over architectuur niet lezen.
Ze zijn saai, opgeklopt, nietszeggend. Maar nu niet.
Ze zijn grappig, informatief en ze openen je ogen.
Je ziet details die ja best wel kende maar waarvan je niet wist
dat ze een naam hadden (negge), laat staan dat iemand er bewust mee bezig was.

Marjolein van Eig is architect en eigenaar van BureauVanEig. Haar ontwerpen kenmerken zich door het hergebruik en de interpretatie van archetypes. Zij plaatst haar gebouwen op een zorgvuldige, vanzelfsprekende en verrassende manier in de tijd.

Tot zo ver de reclame.
De stukjes zijn gewoon goed te lezen.
Dus kom ik er nog op terug.

Hoe ik aan de blog kwam.
In het kader van mijn project Boek in een doos – Book in a box,
las ik een van de artikelen met de naam ‘Detail 07 – Fenomenale doos’.
Daarover later meer.

LeCorbusierMarseilleUnitéd’habitation

Le Corbusier, Marseille, Unité d’habitation

.


Chinese theedoos

WP_20171129_15_24_26_ProHetCompleteBinnenwerk

Nu de hele binnenkant opnieuw is beplakt zie je de Chinese teksten niet meer en komen de Gelli-prints in het midden beter tot hun recht. De bedoeling is dat je die uit de doos kunt nemen en de prints een voor een kunt bekijken. Door de extra bekleding past de doos niet meer uit zichzelf dicht. Er is niet veel nodig om hem mooi dicht te krijgen daarom bedenk ik een sluiting.


WP_20171129_16_07_11_ProSluiting

De sluiting is een klein houten knopje en een gesplitste leren veter. Het knopje heb ik gemaakt van hetzelfde hout waar ik eerder een boekrol mee maakte. Het knopje is aan de onderkant een beetje weggesneden waardoor de veter beter blijft zitten.


WP_20171129_16_12_49_ProSluitingBedacht

Voor de binnenkant heb ik al een korte tekst geschreven. De komende tijd ga ik die zetten met de hand en afdrukken zodat ik de doos als gereed kan beschouwen.


WP_20171129_16_15_25_ProChineseTheedoosHerfst

Op een iets minder mooie plaats heb ik wat blaadjes en gras toegevoegd.


Chinese theedoos

WP_20171128_19_08_58_ProBovenkantVersierdInHerfststijl

De voorkant van de doos is versierd in een herfststijl met echte bladeren. Aan het binnenwerk ben ik ook begonnen.


WP_20171128_19_09_30_ProBinnenzijdeAanEenKantBekleed

Een kant is voorzien van marmerpapier. De andere kant volgt vanmiddag. Dan is de doos gereed. De verkleuringen rechts zijn het gevolg van te dunne lijm. Daardoor is er te veel water aan het papier gekomen. Op sommige plaatsen schijnt daarom de glanzend gouden buitenkant van de theedoos door. Daar ga ik nog wel iets op verzinnen.


Chinese theedoos

Gisteren had ik nog even tijd om verder te werken
aan de Chinese theedoos. Deze theedoos wordt
omgewerkt naar een Herfstdoos met zo’n 15
Gelli-prints die ik vorige herfst gemaakt heb.

WP_20171126_14_05_19_ProPodiumHalfAf

In de vorige blogpost over de Chinese Theedoos was het misschien niet zo goed te zien wat ik aan het doen was. Ik maak een ‘podium’, een verhoog om de ongeveer 15 Gelli prints op te kunnen leggen. De theedoos is zelf veel te diep en dan kun je de prints er niet eenvoudig uithalen. Dus ik maak een ‘podium’, zwart, met vier opstaande wanden. Twee van die wanden had ik de vorige keer gelijmd. Haal ja dan alle steuntjes weg dan is dit het resultaat.


WP_20171126_14_20_00_ProPodiumOpZijnKop

Vervolgens heb ik daar nog twee wanden bijgezet. Ik plaats ze met de wentelwiek methode. Die heb ik geleerd op een cursus over het bouwen van dozen. De uitleg daarvan is op mijn weblog nog wel te vinden.


WP_20171126_14_20_14_ProHetPodiumIsCompleet

Van boven af ziet het podium er dan zo uit. Heel stevig.


WP_20171126_14_21_01_ProGelliPrintsopHetPodiumpje

Als ik het podium in de doos plaats dan passen de Gelli prints er precies op. Het podium is alleen iets te breed. Hierdoor kunnen de prints gaan ‘zwerven’ door de doos. Dat wil ik niet. Daar ga ik nog iets op verzinnen.


WP_20171126_14_28_36_ProChineseTheedoosOmtoveren

Hier zie je dat het ‘podium’ precies in de theedoos past en dat de Gelli prints er goed op passen. Ze komen qua hoogte precies tot aan de bovenrand van de doos. Aan het buitenwerk is nog een en ander te doen en dat geldt ook voor de binnenkant. Ik ga er voor zorgen dat niets je straks nog doet terugdenken aan een Chinese theedoos.


Gertrude Bell: feminisme, archeologie en politiek

In het Rijksmuseum Voor Oudheden zag ik een film liggen
over Gertrude Bell. Eerder had ik nog nooit van haar gehoord.
Vandaag zag ik de documentaire.
Het is een soort hoorspel met beelden.
De filmbeelden zijn afwisselend historische beelden, foto’s
gemaakt door Gertrude Bell, krantenfoto’s uit die tijd en
oude filmbeelden.
Prachtige zwart/wit beelden van Baghdad en Mosul, Jeruzalem en London.
Je ziet haar en T.E. Lawrence naast Churchill bij een conferentie.
De gesproken teksten zijn voorgelezen brieffragmenten van Gertrude
en haar tijdgenoten.
Ze verbleef lang in het Midden-Oosten en speelde een rol in de totstandkoming
van Jordanie en Irak.

De Engelstalige Wikipedia (de Nederlandstalige is maar vier regels):

Gertrude Margaret Lowthian Bell, CBE (14 July 1868 – 12 July 1926) was an English writer, traveller, political officer, administrator, and archaeologist who explored, mapped, and became highly influential to British imperial policy-making due to her knowledge and contacts, built up through extensive travels in Greater Syria, Mesopotamia, Asia Minor, and Arabia. Along with T. E. Lawrence, Bell helped support the Hashemite dynasties in what is today Jordan as well as in Iraq.

She played a major role in establishing and helping administer the modern state of Iraq, utilising her unique perspective from her travels and relations with tribal leaders throughout the Middle East. During her lifetime she was highly esteemed and trusted by British officials and given an immense amount of power for a woman at the time. She has been described as “one of the few representatives of His Majesty’s Government remembered by the Arabs with anything resembling affection”.

WP_20171119_15_38_17_ProLettersToBaghdadGertrudeBell

De documentaire is niet ondertiteld dus er is wat aandacht bij het bekijken en beluisteren nodig. De beelden zijn prachtig.


Stringing together

Al een tijdje probeer ik boekjes te maken geinspireerd door
de boeken die gevonden zijn in de Mogao-grotten in China.
Een internationaal project probeert via het internet iedereen
inzicht te geven in de vondsten in die Boeddhistische grotten.
Die vondsten zijn nu in musea over de hele wereld.

Wikipedia:

The International Dunhuang Project (IDP) is an international collaborative effort to conserve, catalogue and digitise manuscripts, printed texts, paintings, textiles and artefacts from Dunhuang and various other archaeological sites at the eastern end of the Silk Road. The project was established by the British Library in 1994, and now includes twenty-two institutions in twelve countries. As of 1 March 2016 the online IDP database comprised 137,812 catalogue entries and 483,721 images. Most of the manuscripts in the IDP database are texts written in Chinese, but more than fifteen different scripts and languages are represented, including Brahmi, Kharosthi, Khotanese, Sanskrit, Tangut, Tibetan, Tocharian and Old Uyghur.

Mij gaat het dan niet om de enorme rijkdom aan talen of om de inhoud
van die verhalen maar veel meer over hoe we van de boekrol langzaam zijn
overgestapt naar de huidige codex-vorm van het boek.

Mijn eerste project was de ‘whirl wind binding’ (xuanfeng zhuang).
Een ander de ‘vlinderbinding’ (hudie zhuang)
Mijn huidige project noem ik ‘Stringing together’.
Een van de boeken in de collectie van het International Dunhuang Project
is een heel eenvoudige bindwijze, een stapje in de reis van boekrol
naar codex. Van deze vorm kent men maar 1 exemplaar.
Maar ik vond het een logische stap.
In de documentatie staat er het volgende over:

StringingTogetherTheOriginal

Afbeelding van het boek in een document speciaal gemaakt met boekbinden als focus.


Ik ben al een tijdje bezig.
Zoals je op het origineel kunt zien gaat het om dubbel gevouwen pagina’s.
Bovenaan iedere kolom met tekst staat een afbeelding.
Ik had nog twee korte teksten staan van Arnon Grunberg en heb er
een kort verhaal aan toegevoegd. Dat laatste is een vertaling
naar het Nederlands van W.L. Idema van een van de Chinese verhalen
uit Dunhuang (uit een boek van hem met een hele collectie vertalingen).
Voor de afbeeldingen heb ik 60 lino-afdrukken gemaakt. 40 van een Boeddha.
Mijn teksten passen op drie A-4tjes.

WP_20171025_19_56_58_ProStringingRogetherPaginaDrieIsGedrukt

Deze week heb ik pagina drie gedrukt.


WP_20171028_10_16_17_ProStringingTogetherPaginaDrieIsGereed

Dit zijn alle pagina’s drie met de lino-afdrukken van een Boeddha.


WP_20171028_10_58_51_ProStringingTogetherInIederBladEenStrookIngeplakrTerVersteveging

De eerste vier exemplaren ben ik nu aan het inbinden. Ik vouw de A4-tjes in de lengte dubbel. Aan de binnenkant plak ik een strookje dikker, bruin papier. Dat is om de pagina’s meer stevigheid te geven maar ook om een steviger gaatje te kunnen maken waar het koordje straks door gaat.


WP_20171028_14_23_51_ProStringingTogetherDeEersteVierOpDeJuisteLengteGesneden

Hier zijn de eerste vier boekjes allemaal op dezelfde lengte gesneden. Het boekje kan een paar centimeter korten worden dan een regulier A4.


WP_20171028_14_24_21_ProStringingTogetherEenVanDeEersteVier

Dit is dan een van de eerste vier versies van Stringing together.


WP_20171028_14_25_40_ProStringingTogetherDeEersteVierVan10

Bij de teksten van Arnon Grunberg heb ik een ‘moderne’ lino-afdrukken gemaakt. Net als bij de Boeddha’s zijn er geen twee die aan elkaar gelijk zijn. Heel soms zijn er ook afdrukken met de hand bijgekleurd.


WP_20171028_14_33_05_ProStringingtogetherEenEenvoudigeBindwijzre

In de basis is dit een heel eenvoudige binding. Op de bovenste linkerhoek maak ik met de papierboor een gaatje. Dat gaat dan dus door het bedrukte papier en door de stevige strook bruin papier die er tussen gelijmd zit. Vervolgens gaat er een koordje door. Ik weet niet hoe ruim het koordje moet zitten. Dus bij de eerste zit er veel ruimte is. Later zal ik er nog een maken met minder ruimte.


WP_20171028_15_04_00_ProStringingTogetherNummerTweeKrijgtEenKaft

Nummer twee krijgt een eenvoudige kaft. Die lijm ik niet. Ik maak ook hier door en door een gaatje en vervolgens gaat het koordje erdoor.


WP_20171028_15_11_51_ProStringingTogetherNummerEenEnTwee

Dit is zover als ik nu ben. Twee versies van Stringing together.


Save