Kaapverdië: kleurrijk, vis en Bob Marley

Mijn laatste berichten over Kaapverdië gaven geen opgewekt beeld.
Ten onrechte. Cabo Verde, Santiago en Fogo, heb ik ervaren als
mooie eilanden met vriendelijke mensen.
Daarnaast zit er veel vis en men kan die prima bereiden.
Onze laatste dag in Tarrafal liepen we nog even over het strand.
Boten kwamen aan met vis die meteen verhandeld werd.

DSC_0457CaboVerdeSantiagoTarrafal

Er was vis te zien in allerlei soorten, kleuren en maten. Hier een aantal achter in de boot.


DSC_0458CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0459CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0462CaboVerdeSantiagoTarrafal

De vis werd meteen verhandeld. De eigenaar van het restaurant waar we al gegeten hadden, liep ook over het strand om de vis voor die avond te kopen.


DSC_0463CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0464CaboVerdeSantiagoTarrafal

Al gesorteerd.


DSC_0465CaboVerdeSantiagoTarrafal

Even de boot uit het water halen.


DSC_0466CaboVerdeSantiagoTarrafal

Grote, zware vissen.


DSC_0468CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0469CaboVerdeSantiagoTarrafalBobMarley

De naam van Bob Marley kom je overal tegen.


DSC_0470CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0471CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0472CaboVerdeSantiagoTarrafal

Gelijk verdelen.


DSC_0474CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0475CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0476CaboVerdeSantiagoTarrafal


Een aanrader.
Nu even niet, want de eilandengroep is nog oranje in verband met covid,
maar wie weet……..

Campo de concentração de Tarrafal – Postode socorros – Holandinha

Het tweede deel van mijn foto’s in het concentratiekamp in Tarrafel.

DSC_0432CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0433CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0434CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0435CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0436CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0437CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0438CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0439CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0440CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0441CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalPostodeSocorrosHulppost

Postode socorros, volgens Google Translate staat dit voor ‘hulppost’. Zeg maar de EHBO.


DSC_0442CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0443CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0444CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0445CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0446CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalHolandinhaNederlands

Het gebouw ‘Holandinha’ was de opvolger van de “Frying Pan”. Een gevangenis waar de temperatuur extra hoog kon oplopen (45). De relatie met Nederland, zelfs op een mooie dag als vandaag, is me niet helemaal duidelijk.


DSC_0447CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalHolandinhaNederlands

‘Holandinha’


DSC_0448CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0449CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0450CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0451CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0452CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0453CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Vergis je niet, dit kamp was tot in 1974 in gebruik.


Campo de Concentração de Tarrafal

Op vakantie kun je de meest uiteenlopende dingen tegen komen.
Vlak bij Tarrafal (Chão Bom) liggen de gebouwen van een
voormalig concentratiekamp.
We hebben deze dagen terecht veel commentaar over de landen
van de voormalige Sovjet-Unie in Oost-Europa maar nog niet zo lang
geleden was er veel aan te merken op landen in Zuid-Europa
waar we nu (en sommigen toen ook al) graag op vakantie gingen:
Spanje (dictatuur onder Franco vanaf 1939 tot 1975,
Griekenland (kolonelsregime tot 1974) en Portugal (dictatuur van
1926 tot de Anjerrevolutie in 1974).

Het concentratiekamp speelde niet alleen een rol in de dictatuur
maar ook in de koloniale overheersing van Portugal van een
aantal Afrikaanse landen.
Politieke tegenstanders en vrijheidsstrijders werden er
vastgehouden en kwamen er om het leven.
Details zijn bijvoorbeeld te vinden op de Engelstalige
Wikipedia-pagina over dit onderwerp.

DSC_0414CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Wij gingen er te voet naar toe. Dat is prima te doen.


DSC_0415CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0416CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0417CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Je kunt het kamp niet mislopen.


DSC_0418CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0419CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Een soort van wachthuisje.


DSC_0420CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

De ingangspoort.


DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 01

Bij die ingang staat een groot bord met een plattegrond. Campo de Concentração de Tarrafal. Let op nummer 7.


DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 02DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 03

DSC_0422CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Als je door de poort gaat zie je dat het kamp omringd is door een diepe greppel met steile wanden.


DSC_0423CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Dit is de poort vanaf de binnenkant gezien. De lage hekjes links en rechts zijn de railing langs de weg over de greppel.


DSC_0424CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Dit is het ‘laantje’ dat in het verlengde van de poort loopt.


DSC_0425CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

In een van de grotere gebouwen is een documentatiecentrum.


DSC_0427CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Daar hing bijvoorbeeld een overzicht van alle landen in Afrika met hun bevrijdingsdatum of datum van zelfstandigheid.


DSC_0428CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Een overzicht van alle namen van de Portugese politieke gevangenen.


DSC_0429CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Zo ook de namen van de vrijheidsstrijders uit Angola, Guinee-Bissau en Cabo Verde. Op de eerder genoemde website staan de namen van de mensen die hier omgekomen zijn.


DSC_0430CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Deze foto maakte ik omdat het een logo heeft van de Mario Soares-stichting (Fundação Mário Soares). Mario Soares is een bekende Portugese politicus. Hij werd minister-president in 1976.


DSC_0431CampoDeConcentraçãoDePetrozavodskGSankoStagedPhoto

Deze foto maakte ik omdat hij betrekking heeft op Petrozavodsk, een plaats waar ik ben geweest. Later bleek dat dit toevallig een foto is waar wel wat meer over te zeggen is maar het fijne weet ik er nog niet van. De foto is gemaakt door de Russische fotografe Galina Sanko.


Op deze wikipedia-pagina kun je meer over haar (Galina Sanko)
en de foto vinden.
De volgende keer het vervolg van de serie foto’s die ik in
Campo de Concentração de Tarrafal maakte.

Tarrafal

DSC_0394CaboVerdeSantiagoTarrafal

Hou svp in gedachten dat tijdens ons verblijf op Kaapverdië er heel veel woestijnzand in de lucht zat. Daardoor waren er problemen met de vluchten en zijn foto’s minder helder. Maar als je daar rondloopt heb je daar niet veel last van.

Hotel Baia Verde voldoet volledig aan de beschrijving van ‘Bradt’,
staat er in mijn dagboekje.
‘Bradt’ is een reisgids.
Daar staat:

The chalets scattered in the shade of coconut palms on Tarrafal beach are an appealing prospect but for some the dream is spoilt by the tattiness & the management’s lack of interest in either the buildings or the guests. The chalets isolation is an attraction but may also create a feeling of insecurity.

De huisjes staan verspreid in de schaduw van palmbomen
aan het strand van Tarrafal. Ze zijn een aanlokkelijk vooruitzicht
maar voor sommigen wordt de droom verpest door de slordigheid en
het gebrek aan interesse bij het management voor gebouwen en gasten.
De afgelegen ligging zal voor sommigen een plus zijn maar kan
voor anderen een gevoel van onveiligheid oproepen.

DSC_0395CaboVerdeSantiagoTarrafal

Uitzicht vanuit het huisje.


DSC_0396CaboVerdeSantiagoTarrafal

Een soort verhoogd voetpad is de verbinding tussen het hotel en het stadje.


DSC_0397CaboVerdeSantiagoTarrafal

Een beeld van de stad.


DSC_0401CaboVerdeSantiagoTarrafal

Het was echt een plaats om tot rust te komen.


DSC_0403CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0404CaboVerdeSantiagoTarrafal

Zeg maar de loopbrug.


DSC_0405CaboVerdeSantiagoTarrafal


DSC_0406CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0407CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0408CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0409CaboVerdeSantiagoTarrafal

Het chalet op het strand.


DSC_0410CaboVerdeSantiagoTarrafal

De slaapkamer met het constante geluid van de zee!


DSC_0411CaboVerdeSantiagoTarrafal

De hotelkunst.


Als je denkt: ‘daar is niet veel actie’.
Dan is dat precies waar het om ging.
Rust: geen winkels, geen disco, geen food hall.
Onveilig vonden wij het er niet.

São Filipe – São Lourenço – Praia – Tarrafal

Op 31 december 2011 aten we in de avond Arroz de marisco met
lagosta bij Restaurante Caleron. Dat was super!
Op 1 januari loop ik eerst even naar de luchthaven.
Dat is minder dan anderhalve kilometer van het hotel.
Onze vlucht staat nog steeds gepland voor check-in om 09:00 uur.

Maar nog even terug naar oudejaarsdag.
We willen met de taxi naar São Lourenço, een parochie en kerkhof.
Daarom loop ik naar een taxi en vraag wat de rit gaat kosten.
Volgens mij zei de chauffeur 7000 escudo’s.
Dat zou vandaag meer dan 60 euro zijn. Een beetje veel.
Daar had ik geen zin in. Dus op zoek naar een andere taxi.
Maar er waren niet veel taxi’s. Iedereen was al te druk met
(de voorbereiding van) het feesten.
Dus dezelfde taxi nog eens geprobeerd maar nu door
de chauffeur 700 escudo’s te laten zien.
De chauffeur reageerde met zoiets als ‘dat had ik toch al gezegd’.
Even later waren we bij São Lourenço.

DSC_0360CaboVerdeFogo

São Lourenço


DSC_0361CaboVerdeFogo


De wandeling over de weg terug naar São Filipe
duurt zo’n twee uur. Een heel rustige weg.
Bijna constant dalend.
Mooie bomen, onbekende planten en vriendelijke mensen
die tot twee maal toe hun auto stoppen
met de vraag of we mee willen rijden naar de stad.

DSC_0365CaboVerdeFogoDSC_0366CaboVerdeFogoDSC_0369CaboVerdeFogoDSC_0371CaboVerdeFogoDSC_0372CaboVerdeFogoDSC_0374CaboVerdeFogoDSC_0375CaboVerdeFogoDSC_0376CaboVerdeFogoDSC_0379CaboVerdeFogoDSC_0381CaboVerdeFogoDSC_0384CaboVerdeFogoDSC_0387CaboVerdeFogo

Terug in São Filipe. Die middag middag rusten we wat uit.


DSC_0391CaboVerdeFogo

De auto’s van het bedrijf dat ons naar de Parque Natural do Fogo, Pico do Fogo en de bodem van de krater bracht: Chã das Caldeiras


Als het dan wel 1 januari is, gaat de reis verder.
We gaan met een taxi naar de luchthaven (bagage).
Het idee is terug te vliegen naar Praia (Santiago) om vandaar met
een taxi naar Tarrafal te gaan. Een paar dagen aan het strand.
De boarding time is plots 13:10.
Op de luchthaven zijn ook mensen die gepland hadden met de boot
naar Praia te gaan.
Een stel heeft gepland vanavond nog naar Denemarken te vliegen.
Een ander stel met een klein kind willen die
avond nog naar Dakar vliegen.
Van daar uit willen ze terug naar huis: Frankrijk.
De boot vaart die dag niet uit. Die gaat gewoon niet.
Tickets voor de 2 vluchten die dag naar Praia zijn er niet.
Iedereen die nu nog mee wil staat op de wachtlijst.
Het is mooi weer.
Intussen is het 13:55 uur en er is nog geen zicht op een vliegtuig.
We kregen een ‘lunch’ in de bar: een stuk cake (niet verkeerd)
en een pakje limonade. Geen informatie.
Even later komt er op Fogo een vliegtuig aan.
Na 7 uur op de luchthaven van Fogo te zijn geweest,
vertrekt ons vliegtuig naar Praia voor een vlucht van 20 minuten.
Het vliegtuig is niet vol maar de mensen die naar Denemarken
en Dakar willen worden niet meegenomen.

DSC_0393CaboVerdeFogo

Vertrekhal van de luchthaven op Fogo ruim voor 09:00 uur.


In Praia herbevestigen we onze thuisvlucht van over een paar dagen.
De taxichauffeur staat gewoon op ons te wachten. Die was niet verrast.
Na een autorit van anderhalf uur komen we in Tarrafal aan.

Het vulkaanlandschap op Fogo

Een aantal dagen geleden toonde ik een eerste deel
van ons bezoek aan de krater van de vulkaan die
het Kaapverdische eiland Fogo eigenlijk is.
Je houdt van vulkaanlandschappen of je houdt er
niet van. Maar als je van dat soort landschappen houdt
dan wordt je steeds weer verrast door de magie.

De kaalheid van het eerste gezicht blijkt heel gevarieerd te zijn,
het grijze blijkt uit een enorm gamma aan tinten te bestaan,
de verstilde steenstromen, de grilligheid, de speciale begroeiing.
Ook wel het element van gevaar, onzekerheid, onrust.
Dat allemaal is Chã das Caldeiras.

DSC_0303CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0304CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0305CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0306CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0307CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


Gedurende het tweede deel van ons bezoek, verandert het weer.
Dat en het hoogteverschil maakte het steeds minder aangenaam in
korte broek.

DSC_0308CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0309CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0310CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0311CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0312CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0313CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0314CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0315CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0316CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0317CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0318CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0319CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0320CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0321CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0322CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0323CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0324CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0327CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0331CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0332CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De mist die op kwam zetten maakte het niet warmer.
Vervoerd worden in deze open safari-auto is heel stoer
maar warm was het niet. Tijd om weer af te dalen.
Alles bij elkaar was het een fantastische ervaring.
Letterlijk en figuurlijk.

Pico do Fogo

Hoe de route er precies heeft uitgezien in 2012 op Fogo
weet ik niet meer.
De foto’s en hun volgorde suggereren dat we twee maal in
de krater zijn geweest van de vulkaan op dat eiland.
Maar eerlijk gezegd weet ik het niet meer precies.
De foto’s zijn er niet minder mooi om.

DSC_0279CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0280CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0281CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0282CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0283CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het lijkt wel het decor van een Star Wars film.


DSC_0285CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0286CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0287CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0288CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0289CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Ik hoor je denken: ‘alweer die vulkaan’. Maar de omgeving is zo indrukwekkend. Voor mij in ieder geval. En die piek ziet er steeds weer anders uit. Iedere keer mooi.


DSC_0290CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0291CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0292CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0293CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0294CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De kraterwand is zo imposant.


DSC_0295CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0297CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0298CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Van deze foto’s is een panoramafoto te maken. Heel mooi maar dat is niet zo eenvoudig om een panoramafoto op het internet te tonen. Los zijn ze ook mooi.


DSC_0300CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0301CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dan weer even terug naar de aarde. Binnenkort een vervolg hierop.


Cachupa, onder een wakend oog

Cachupa, het nationaal gerecht van Kaapverdië.
Wat zegt Wikipedia daar over:

Cachupa is een Kaapverdisch eenpansgerecht. Op de eilanden is een bonenschotel het basisvoedsel. De bonen werden soms aangevuld met vis of kool.

Wanneer er een enkele keer vlees voorradig was, meestal was dat gedroogd of gepekeld en uit Portugal afkomstig, werd dit aan de bonenschotel toegevoegd en dit gerecht werd cachupa genoemd. Cachupa gold als een delicatesse en is het nationale gerecht van de eilanden. Cachupa wordt ook wel als een maïsgerecht met verschillende soorten bonen omschreven.

De Kaapverdische Eilanden hebben de cachupa op een postzegel vereeuwigd.

Terwijl we in Chã das Caldeiras waren konden we dit gerecht eten.

DSC_0246CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasCachupa

Zo zag dat er uit. Heerlijk.


DSC_0247CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We vervolgen onze weg in Parque Natural do Fogo.


DSC_0249CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Je kunt moeilijk om de Pico do Fogo kijken.


DSC_0250CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0251CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerstster

Het was maar een paar dagen voor de jaarwisseling en dan zie je in Nederland ook Kerststerren. Alleen niet in dit formaat.


DSC_0252CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0253CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerststerDSC_0254CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dit is het vulkaanwaarschuwingssysteem. Groen licht dus het was rustig.


DSC_0255CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0257CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0258CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We konden zien dat er wijn wordt verbouwd. Alleen de naam van de plaats kan ik niet meer achterhalen.


DSC_0259CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0260CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0261CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Posters van Bob Marley en Jezus.


DSC_0262CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We dalen steeds verder af naar de kust. Op een plein staat dit kunstwerk/monument.

DSC_0263CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo


DSC_0264CaboVerdeFogoOnderHetWakendOog

Onder een wakend oog is het goed rusten.


DSC_0266CaboVerdeFogo

Dicht bij een haven. Ga links af.


DSC_0267CaboVerdeFogoDSC_0268CaboVerdeFogoDSC_0271CaboVerdeFogoDSC_0272CaboVerdeFogoDSC_0273CaboVerdeFogo


Bem vindo ao Parque Natural do Fogo / Welkom in Natuurpark Fogo

Fogo is een van de eilanden van Kaapverdië of Cabo Verde.
Eigenlijk is het één grote vulkaan.
Min of meer in het midden ligt de mond van de vulkaan, de krater.
De krater is naar mijn gevoel, erg groot.
De bodem van die vulkaan (Chã das Caldeiras) is met de auto
bereikbaar en er is daar zelfs een bewoond dorp.
Spectaculair vond ik de wanden van de krater die steil
omhoog rijzen.
Op een plaats, op de rand van de krater is een nieuwe krater ontstaan.
De vulkaan is als het ware ‘doorgeschoten’: Pico do Fogo,
heet die kegel.
Wij zijn geen klimmers dus voor ons was de autorit naar de bodem
van de vulkaan en een wandeling daar, al avontuur genoeg.
Genoeg geklets: Foto’s.

DSC_0229CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Mijn voorstelling van Fogo, de ontstaansgeschiedenis en het landschap is een beetje vereenvoudigd. Er zijn meer kraters te zien. Zoals deze onderweg naar Chã das Caldeiras. Prachtig in de wat grijze mist.


DSC_0231CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Bem vindo ao Parque Natural do Fogo.


DSC_0232CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Pico do Fogo, 2829 meter hoog.


DSC_0234CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is misschien een cliché maar het doet denken aan een soort van maanlandschap.


DSC_0235CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We zijn in de buurt of op de kraterbodem. In de verte de steile kraterwand.


DSC_0236CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Veel klimmers vertrekken vroeg in de morgen vanuit het dorp op de kraterbodem voor een beklimming naar de top van Pico do Fogo.


DSC_0237CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is een schitterende ervaring.


DSC_0238CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Waarschijnlijk zijn er ook mensen die dit saai vinden maar ik kan er geen genoeg van krijgen.


DSC_0239CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0240CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0241CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Gestolde en afgekoelde lava.


DSC_0242CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0243CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0244CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0245CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Een klodder gestold steen.


Tijd voor een maaltijd.

Ponta da Salina

De verschillen tussen de eilanden van Cabo Verde zijn groot.
Op alle eilanden kun je wel wandelen maar niet overal op een
wit strand aan zee liggen of een vulkaan bezoeken.
Ponta da Salina is een plaats op Fogo waar je in zee kunt zwemmen.
Dat kan ook vanaf een zwart strand maar bij Ponta da Salina
is er door een natuurlijke bescherming een soort van zwembad ontstaan.
Van de natuur genieten kan op Fogo in ieder geval ook.

DSC_0205CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen op Fogo kun je niet eenvoudig bij het zeewater komen.


DSC_0206CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Hier kan dat wel (niet dat ik het geprobeerd heb).


DSC_0207CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina.


DSC_0208CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0209CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0210CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0213CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0214CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Maar er is ook veel natuur in die omgeving.


DSC_0215CaboVerdeFogoPontaDaSalina


DSC_0216CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0217CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0218CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0220CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0221CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0222CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen valt landbouw niet mee.


DSC_0223CaboVerdeFogoPontaDaSalina

DSC_0224CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina vanaf een hoger gelegen punt. We gaan vanaf deze plaats naar Chã das Caldeiras. Dat is een dorp in de enorme krater die Fogo ‘gemaakt’ heeft. Min of meer centraal gelegen op het eiland en de bodem van de krater ligt een flink stuk boven zeeniveau. Daarvan meer in het volgende bericht over Fogo.


Hotelkunst

De dingen die aan de muur hangen in een hotelkamer
trekken altijd mijn aandacht.
Soms wordt je verrast met lokale kunst, heel vaak door kitsch.
Deze keer, in een hotel in São Filipe op Fogo leek het op kitsch
maar blijkt het om kunst met een grote ‘K’ re gaan.

DSC_0204CaboVerdeFogoHotel

Dit was het hotel in São Filipe, op Fogo. Geen idee wat de naam van het hotel was. Zoals je ziet was het hoteldeel achter het voorhuis smal om ruimte te maken voor het zwembad.

DSC_0202CaboVerdeFogoHotelkunst

Dit landschap blijkt een schilderij te zijn van de Engelse schilder John Constable, de titel is Flatford Mill, ‘Scene on a Navigable River’, 1816 -1817.


Het schilderij is eigendom van Tate Britain, op hun website
vond ik de volgende tekst:

Constable began this picture, his largest exhibition canvas to be painted mainly outdoors, a few months before his marriage to Maria Bicknell.
He wrote to Maria from Bergholt on 12 September 1816: ‘I am now in the midst of a large picture here which I had contemplated for the next exhibition – it would have made my mind easy had it been forwarder – I cannot help it – we must not expect to have all our wishes complete’.
Prior to 1814, the artist produced his exhibition pictures in the studio, working from oil sketches and drawings, but in that year he declared his intention to make finished paintings from nature.
The summers of 1816 and 1817 were the last occasions upon which Constable spent any length of time at East Bergholt, and the last in which the artist painted directly from the scenery of his Suffolk childhood.

Constable frequently depicted the scenes of his ‘careless boyhood’ which, he wrote to his friend Archdeacon Fisher, he associated with ‘all that lies on the banks of the Stour.
They made me a painter (& I am gratefull)’.
The Constable family business was at Flatford, about a mile from East Bergholt.
The family had a watermill on the Stour for grinding corn, and a dry dock for building the barges to transport grain to Mistley for shipment to London, as well as a watermill upstream at Dedham.
The passage up and down the river required the use of horse-drawn barges; the ropes had to be disconnected in order to allow the barges to be poled under Flatford bridge.
In this picture, a boy is disconnecting a rope and another sits astride a tow-horse.
Constable painted the inscription to appear as if it had been scratched in the earth with a stick.

Een strandwandeling

Er was in een vorig bericht al iets te lezen over de geografische
omstandigheden op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
De eilanden zijn vulkanisch van oorsprong en dat is goed te zien.
Vanuit São Filipe gaan we een strandwandeling maken.

DSC_0186CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

Stralend weer is het niet en dat in combinatie met het woestijnzand in de hogere luchtlagen geeft dit niet het beeld van de meest stralende strandwandeling ooit. Het is 27 december en op 29 december schreef ik er een paar zinnen over in mijn dagboek. Maar het hoogteverschil tussen het strand, het zeeniveau en de bebouwing wordt een beetje zichtbaar op deze foto.


Vanuit het dorp (stad) kun je naar het zwarte strand afdalen. Altijd weer een apart gezicht, zo’n volledig zwart strand. Van straatniveau naar strand is een behoorlijke hoogte. Op het strand ligt allerlei rotzooi. Onze juttocht leverde de typemachine, vele schoenen, glazen flessen en bouwmateriaal op. Plastic zakken niet te vergeten.

DSC_0187CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0188CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0189CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0190CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De typemachine.


DSC_0192CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De resten van een blowfish of kogelvis.


DSC_0193CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0194CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

In het gesteente van de wanden aan het strand herken je de vulkanische oorsprong.


DSC_0195CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0197CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0198CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0199CaboVerdeFogo

Onderweg terug naar het hotel.


DSC_0200CaboVerdeFogo


Een missend tegeltje

Vandaag een korte introductie op São Filipe.
São Filipe ligt op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
Het is de plaats waar ook het vliegveld ligt.

DSC_0180CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het straatbeeld op 27 december 2011 in São Filipe.


DSC_0181CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het ging er allemaal heel rustig aan toe. Heel aangenaam.


DSC_0182CaboVerdeFogoSãoFilipe

Fogo en de andere eilanden van Kaapverdië zijn heel erg afhankelijk van of toerisme of het geld dat landgenoten in het buitenland opsturen dan wel investeren in Kaapverdië. Op Fogo is dan ook letterlijk weinig ruimte voor economische activiteiten behalve dan (eco) toerisme.


DSC_0183CaboVerdeFogoSãoFilipe

Een begraafplaats op de rand met de zee. Fogo is eigenlijk een grote vulkaan. Vermoedelijk is de rand van de vulkaan door de tijd afgebrokkeld waardoor er een groot hoogteverschil is tussen het oppervlak waar de bebouwing is en het ‘strand’ dat uit een zwarte zandsoort bestaat.


DSC_0184CaboVerdeFogoSãoFilipeFarolimDeSPedro

Er ontbreekt een tegeltje bij dit naambordje dat verwijst naar een vuurtoren: Farolim de S. Pedro. Rechtsonder staat de naam van een stad in Portugal.


DSC_0185CaboVerdeFogoSãoFilipe

Volgend bericht, volgende avonturen.


Nog een handvol

foto’s van het eerste verblijf op Santiago in Cabo Verde.
De vorige keer waren we in het archeologische museum in Praia.
Vandaar gingen we terug naar Ciudade Velha.

DSC_0161CaboVerdeSantiagoPraia

Ik las nog even in mijn dagboekje. Het archeologisch museum wat we bezochten stond niet op de kaartjes in de twee (!) gidsen die we bij ons hadden. “Maar we hebben het wel gevonden. Het museum was dicht vanwege de lunch. Maar een paar havenwerkers verderop gaven aan wat lawaai te maken. Dat deden we met de ketting van de poort. We werden binnengelaten. Het museum is op zich zelf een schat die zich moeilijk laat vinden maar die zeer de moeite waard is.” Dit was een gebouw in de buurt.


DSC_0168CaboVerdeSantiagoPraia


DSC_0170CaboVerdeSantiagoPraiaSouvenir

Dit souvenir kochten we in Assomada maar nu was er tijd het alvast op de foto te zetten. Het is nogal kwetsbaar. Het staat overigens nog steeds in de hoek met souvenirs in ons huis.


DSC_0173CaboVerdeSantiago


DSC_0177CaboVerdeSantiago


DSC_0179CaboVerdeSantiagoOpWegNaarFogo

Op deze foto is het intussen 27 februari 2011. We zijn om 07:30 uur opgestaan, ontbeten met gebakken banaan. Om 08:30 was de taxi er om ons op te halen. Het vliegtuig ging om 11:15 (dus deze foto was net daarvoor) om dan om 12:00 uur in het hotel aan te komen. De vlucht duurde alles bij elkaar 25 minuten. São Filipe is de naam van de plaats van het vliegveld en het hotel. Degene die goed oplette telde 6 foto’s in dit bericht. Eén meer dan een handvol :).


Nog meer scheepswrakken

Naast voorwerpen uit het wrak van de Leijmuiden waren er
nog meer voorwerpen van allerlei scheepswrakken in het museum in Praia.
Het is er dus druk geweest bij de Kaapverdische Eilanden
maar tegelijk gevaarlijk.

DSC_0140CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwellSilverReaalPiecesOfEight

Zilveren Realen of ‘Pieces of eight’. Spaanse munt die bekend stond als de Spaanse dollar. Afkomstig van het schip met de naam Hartwell. Het schip heeft een bewogen geschiedenis. Al op de eerste reis vond er muiterij plaats en verging het schip even later. Sindsdien zijn er drie pogingen gedaan de vracht (en aanwezig geld) veilig te stellen.


DSC_0141CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwell1787

Hartwell, 1787 vergaan.


DSC_0142CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwell1787BronzeLionEngland

Messing leeuw. Engels exportproduct. Afkomstig van de Hartwell.


DSC_0143CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumUnjnownC1850MilitairyBronzeBuckle

Gesp van een militair. Brons.


DSC_0145CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassShakoOrCapBadge

Dit is een ‘shako’. Een bronzen embleem voor op een hoofddeksel. Gevonden in het wrak van de Lady Burgess die op 20 april 1806 verging,


DSC_0147CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassStatue

Messing beeldje. Was waarschijnlijk verguld of verzilverd. Lady Burgess,


DSC_0148CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806


DSC_0149CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassLugagePlateInscribedMissDixonNr7

Miss Dixon heeft de ondergang van het schip overleefd. Dit is een van de bagagelabels die aan boord was op de Lady Burgess. Dit was nummer 7 van de stukken bagage die ze bij zich had.


DSC_0151CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumDanishShipErnestVonSchimmelmannSwedischCopperPlateMoney1644-1759

Dit had ik niet eerder gezien: Zweedse, koperen munten. Dales werden die genoemd. Verschillende waardes, is grootte, liggen hier in een vitrine bij elkaar. Gevonden in het wrak van een Deens schip met de naam Ernest von Schimmelmann.

DSC_0151CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumDanishShipErnestVonSchimmelmannSwedischCopperPlateMoney1644-1759 2Daler

Een van de munten van de vorige foto, een 2 daler stuk.


DSC_0152CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwellOrLeijmuidenSolidSilverBell

Zilveren bel afkomstig van de Leijmuiden of de Hartwell.


DSC_0154CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialPrataSpanishColonialCoins

Spaanse koloniale munten.


DSC_0155CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialPrataAstrolaboReplicaPortugueseSilverPlatedNivolaoRuffo1645

Dit is een replica van een astrolabium of astrolabe. Een meetinstrument dat wordt gebruikt in de zeevaart (voor-, voorloper van onze GPS). Het origineel was van Portugese afkomst, verzilverd en had als inscriptie Nicolao Ruffo, 1645.


Naast een speciale vitrine met vondsten van zilver
is er in het museum ook een vitrine met gouden voorwerpen.

DSC_0156CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuroDiamondAndEmeraldGoldCross

Diamond and emerald gold cross of een gouden kruis met diamanten en smaragden.

DSC_0158CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuro


DSC_0157CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuroGoldCoins

Gouden munten. Dit waren waarschijnlijk munten die een van de passagiers bij zich had. Deze en de eerdere zilveren munten vertellen ook een bijzonder verhaal over het koloniale systeem. Het Westen verkende de wereld met als eerste doel handel te drijven. Om handel te drijven heb je middelen nodig om te ruilen of kopen. Maar toen westerse landen aan land gingen in delen van de wereld (waar ze niets te zoeken hadden) was er steeds meer behoefte aan een gereguleerd systeem van betrouwbare middelen om handel te drijven maar ook om te kunnen leven in een gebied ver van huis. Landen zetten daarvoor speciale monetaire systemen op met speciaal daarvoor ontwikkelde betaalmiddelen.


DSC_0159CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseum

In het archeologisch museum waren ook meer ‘traditionele’ voorwerpen te zien die we in verband brengen met een archeologisch museum. Alles bij elkaar een zeer interessante ervaring.


Het Archeologisch Museum in Praia (Santiago, Cabo Verde) is moeilijk te vinden.
Het gebouw maakt geen ‘open’ indruk en de poort is niet altijd open.
Met de mooie vondsten die binnen te zien zijn in dat te begrijpen.
Dus aanhouden en dan vind je een verzameling schatten
en spannende verhalen.

Nederlands VOC-schip in Kaapverdië

Het Archeologisch Museum in Praia is niet eenvoudig te vinden.
Denk je dat je het gevonden hebt dan moet je nog even extra
aanzetten. Het ziet er niet open of gastvrij uit maar
eenmaal binnen is het precies zo’n museum dat je
in de toekomst vaker hoopt tegen te komen.

Bij de eilandengroep Cabo Verde verging een schip en lading in 1770.
De meeste bemanningsleden wisten op tijd (al dan niet
de lading plunderend) het schip te verlaten.

DSC_0134CaboVerdeSantiagoPraiaLeijmuiden01

Het schip heeft de naam: de Leijmuiden. Voor ieder schip (er zijn vondsten van meerdere schepen te zien) was zo’n kaart gemaakt met algemene gegevens en per tentoongesteld voorwerp een toelichting. Die toelichting daar valt soms wel iets over te zeggen. Maar dat maakt het juist leuk.


DSC_0134CaboVerdeSantiagoPraiaLeijmuiden02 Overzicht

Steeds is er voor een schip een overzicht gemaakt in drie talen. Hieronder vat ik de informatie samen en vul ik het aan met gegevens die te vinden zijn op ‘de VOC-site‘.


Leijmuiden (Leimuiden) is de naam van het Hollandse schip.
Het zonk op 25 januari 1770 bij het eiland Boa Vista.
Daarbij vielen geen slachtoffers.
Het schip was onderweg van Holland naar India.
Op 29 december 1769 vertrok het schip van Texel en
strandde op 27 januari 1770.
Het werd uitgezonden door de ‘kamer’ Amsterdam en voer
onder gezag van J. H. Kinsbergen.
Het type schip is een Dutch East Indiaman, 1150 ton.

DSC_0137CaboVerdeSantiagoPraiaLeijmuidenKoperenBijbelAfsluitingevangelistenEnHemelvaart

Dit is een van de voorwerpen. Dit is gelijk heel grappig. Op de toelichting staat dat dit een ‘Bible lit’ is. Dat wil zoveel zeggen als een bijbeldeksel. Die term ken ik niet. Heb er naar gezocht op internet maar kwam niet veel verder.


Maar er staan duidelijk afbeeldingen en Hollandse teksten op:

Bovenaan: Christus gedoop(t)
Daaronder: De namen van de evangelisten Mattheus en Marcus
in een voor hen typische afbeelding (Marcus lezend bv).
Daaronder: De hemelvaarts onses Heylandt Handele IV 9-10-11
Daaronder: De namen van de evangelisten Lukas en Johannes
in een voor hen typische afbeelding.
Daaronder: Christus roept de 2 broeders

Toen ben ik gaan zoeken met de tekst ‘hemelvaarts onses Heylandt’
en kwam toen op de website van het Pijpmuseum in Amsterdam.
Daar is een messing Tabaksdoos te zien, zelfde vorm, zelfde afbeeldingen
en teksten:

AmsterdamPijpMuseumDekselVanTabaksdoosEvangelistenMattheusEnMarcus

Dit is de detailfoto van de Tabaksdoos uit het Pijpmuseum in Amsterdam. Dit zijn de twee evangelisten Mattheus en Marcus.


De beschrijving van de Tabaksdoos op de website:

Tabaksdoos van messing met langwerpig formaat met afgeronde einden,
deksel en bodem van messing, de opstaande wand van roodkoper,
vierkakige scharnier.
Deksel in reliëf gedrukt centraal de hemelvaart van Christus met
eronder “DE HEMELVAART ONZES HEYLANDT HANDELE I.V.9.10.11”,
erboven een medaillon waarin de doop van Christus met
eronder “CHRISTUS GEDOOP” en twee kleinere velden met
“MATTHEUS” en “MARCUS”, onder “LUCAS” en “IOHANNES”,
onder scène met onderlangs “CHRISTUS ROEPT DE 2 BROEDERS”.
Doos onderzijde centraal een tafereel met eronder
“DE UYTSTORTING DES HEYLILGEN GEES HANDELE 2 V 2.3.4”,
erboven veld met doop en eronder “PAULUS GEDOOPT” en
twee kleine velden met “ADAM” en de slang met “M..IS”,
onder “PAULUS LEERT TOT ATHENEN” en twee kleine
met “SIMSOM” en “ELIAS”. Vierkakige scharnier.

Collectienummer: APM 19.892
Deelcollectie: tabacologie
Kenmerken:
techniek: gestanst
materiaal: metaal (messing)
kleur: geel
Afmetingen:
hoogte: 3,1 cm
breedte: 4,6 cm
lengte: 15,6 cm
Productie:
land: Nederland ?
Datering:
periode: 1755 – 1770
Verwerving:
aanwinst: 2009
Commentaar: Een tabaksdoos in de stijl van Iserlohn
maar vermoedelijk toch van Hollandse makelij want
het plaatmateriaal is dunner dan bij de Iserlohner dozen.
Van deze doos zijn inmiddels meerder exemplaren bekend.
Literatuur:
Duco, Don, De Hollandse tabaksdoos. Amsterdam:
Stichting Pijpenkabinet, 2012. cat. 27. Dit exemplaar.

DSC_0138CaboVerdeSantiagoPraiaLeijmuidenLimSaPorseleinChina

Lim Sa porselein uit China. Eerlijk gezegd: de term ‘Lim Sa’ zegt me niets en ik kon er ook niets over vinden.


Maar bij de zoektocht naar de tabaksdoos op internet kwam ik
nog een ander interessant bericht tegen (Reformatorisch Dagblad):

VOC-goudstaaf uit museum gestolen

LEIDEN – Uit de beveiligde vitrine van Rijksmuseum Het Koninklijk Penningkabinet aan het Rapenburg in Leiden is gistermiddag rond vier uur een unieke VOC-goudstaaf gestolen. Het gaat om de enig overgebleven baar goud van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie (VOC). De 5 kilo wegende staaf is zo’n 75.000 gulden waard. Het Rijksmuseum beheerde de staaf pas sinds 28 maart.

De dader sloeg rond vier uur de glasplaat van de vitrine kapot, greep de goudstaaf en koos het hazenpad. Vier beveiligingsmedewerkers probeerden de man vergeefs tegen te houden, maar hij gebruikte pepperspray en ontkwam. Hij ging er vandoor in een auto. De politie vond de auto korte tijd later. De wagen bleek gestolen.

Directeur M. Scharloo van het Koninklijk Penningkabinet noemt de diefstal „heel erg verschrikkelijk”. „De geldwaarde van de goudstaaf is 75.000 gulden, maar de historische waarde is niet te schatten. Het is een belangrijk stuk cultureel erfgoed dat we sinds 28 maart in ons beheer hadden.”

Het museum beheert de goudstaaf voor de Nederlandse staat, die hem heeft aangekocht. De goudstaaf maakte deel uit van de lading van VOC-schip Leimuiden dat in 1770 zonk bij de Kaapverdische eilanden. Zeven jaar geleden vond een speciaal duikteam de goudstaaf als enige van 37 goudstaven terug.

De Leimuiden was op weg naar Ceylon en liep op 25 januari 1770 vast op de rotsen van het Kaapverdische eiland Boa Vista. Het aan boord hebben van goudstaven was destijds goed gebruik: van het edelmetaal werden op de plaats van bestemming munten gemaakt, waarmee bijvoorbeeld specerijen werden betaald.

Met rechts een pantservoertuig

Op Tweede Kerstdag bezoeken we Praia, de hedendaagse hoofdstad van
de staat Cabo Verde en de grootste stad op het eiland Santiago.

DSC_0122CaboVerdeSantiagoPraia

Uitzicht op Praia. Bij een hoofdstad van een land met een ligging en bewogen geschiedenis als Cabo Verde, passen andere verwachtingen dan wanneer je, ik zeg maar wat, aan Kopenhagen denkt. Als je met open ogen rondkijkt zie je interessante dingen.


DSC_0123CaboVerdeSantiagoPraia


DSC_0124CaboVerdeSantiagoPraiaQuartelJaimeMota01MetRechtsEenTank

Dit is het Quartel Jaime Mota. Gebouwd in 1827 als militaire barak en nu is er onder andere een museum. Rechts staat een oud pantservoertuig (Een Russische BRDM-2, een amfibisch pantservoertuig).

DSC_0124CaboVerdeSantiagoPraiaQuartelJaimeMota02MetRechtsEenTank


DSC_0125CaboVerdeSantiagoPraiaQuartelJaimeMota

Quartel Jaime Mota.


DSC_0126CaboVerdeSantiagoPraiaDahjeVrij

Ik vermoed een dagje vrij.


DSC_0127CaboVerdeSantiagoPraia


DSC_0130CaboVerdeSantiagoPraia

In het centrum van de stad.


DSC_0131CaboVerdeSantiagoPraia01

Zomaar een winkel? Nou nee. ‘loja grande muralha’ betekent zoiets als ‘geweldige muurwinkel’. Let eens op het embleem op de muur.

DSC_0131CaboVerdeSantiagoPraia02GreatWallTradeCoLtdCapeVerde

Er was toen ook al veel te doen op Kaapverdië over de ontwikkelingshulp die de Chinese overheid gaf. Een verschijnsel in veel regio’s. Niet alleen Azië.


DSC_0132CaboVerdeSantiagoPraiaMarkt


DSC_0133CaboVerdeSantiagoPraiaIkZieEenLinosnede

Hier zie ik nu een linosnede in.


Kerst op Cabo Verde

Het eiland heet Santiago, we waren eerst van Cidade Velha
naar het fort gelopen:
Forte Real de Sao Filipe of Fortaleza Real de S. Filipe.
Onderweg terug naar Cidade Velha besloten we de rivierbedding
van Ribeira Grande op te zoeken.

DSC_0090CaboVerdeCidadeVelhaMaanSterMaan

Op het eerste gezicht een gewoon huis maar kijk eens naar de decoratie onder aan het dak/boven aan de gevel: maan, ster, maan.


DSC_0091CaboVerdeCidadeVelha

Geen idee wat dit was of is.

DSC_0092CaboVerdeCidadeVelha


DSC_0093CaboVerdeCidadeVelha

Cidade Velha ligt in het ravijn geklemd.


DSC_0094CaboVerdeCidadeVelha


DSC_0095CaboVerdeCidadeVelha

Dit is het begin (of einde) van de weg die we nemen. Dit zal even later overgaan in een pad.


DSC_0095CaboVerdeCidadeVelhaSidadiVelhaKandidataAPatrimoniuDiUmanidadi

Links van de weg stond dit bord: Sidadi Velha Kandidata a patrimoniu di umanidadi of kandidaat voor wereld erfgoed. De inschrijving was in 2009 dus ik vermoed dat dit bord van voor dat jaartal was.


DSC_0096CaboVerdeCidadeVelha

In het begin staan links en rechts muren maar dan neemt de natuur het over.


DSC_0097CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0098CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0099CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0100CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0102CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0103CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0104CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0105CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0106CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0108CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0109CaboVerdeCidadeVelha

Geen idee wat voor soort vogeltjes dat dit zijn maar ze zaten zo knus bij elkaar.


DSC_0110CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0111CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0112CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0114CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0117CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0119CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0120CaboVerdeCidadeVelhaDSC_0121CaboVerdeCidadeVelha

Men hoefde niet verder aan te dringen. Tijd om om te keren. Morgen naar Praia.