Inlossen belofte

De laatste vakantie voor corona ging naar Guatemala
en Honduras. In Guatemala zagen we een diplomatiek
geschenk van Nederland aan Guatemala.
Dat zagen we in Tikal op 04/01/2019.
Het geschenk was een replica van de ‘Leiden plate’.
Een soort van amulet met daarop een afbeelding en
hiërogliefen.
Ik beloofde op 11 juli 2020, na corona het echte
voorwerp te gaan bekijken in Leiden,
in het Museum Volkenkunde.
Dat deed ik afgelopen zaterdag.

DSC01206NobleKeepingABarOfPowerPuertoBarriosGuatemalaJVVanBrannEarlyClassic250-550AD

Dit is de replica in Guatemala. Laat ik dit de voorkant noemen.


Maar het origineel, permanent tentoongesteld, is een stuk
minder duidelijk.
Dit zijn mijn foto’s:

DSC03375LeidenPlateGuatemala1864GevondenBijBaggerwerk

Leiden Plate.


DSC03376LeidenPlateGuatemala1864GevondenBijBaggerwerk

Er zijn maar weinig sporen te zien van de afbeelding en het licht was ook heel beperkt. Daarom weet ik eigenlijk niet zeker welke foto de voorkant met de afbeelding is of welke de achterkant met de hiërogliefen (met het jaartal waar het om draaide).


DSC03377LeidenPlateGuatemala1864Gevonden

Ook de toelichting is wat beperkt.


Met open mond

DSC03252KasteelHuisBergh

Afgelopen week bezocht ik de tentoonstelling ‘Kracht van Kronieken’ in Kasteel Huis Bergh. Tot voor kort wist ik niet van het bestaan van dit prachtige kasteel. Ik heb er een tijdje met mijn spreekwoordelijke open mond rondgelopen.


DSC03253KasteelHuisBerghDSC03254KasteelHuisBerghDSC03255KasteelHuisBerghDSC03256KasteelHuisBerghDSC03257KasteelHuisBerghDSC03258KasteelHuisBerghDSC03259KasteelHuisBerghDSC03260KasteelHuisBerghDSC03261KasteelHuisBerghDSC03262KasteelHuisBerghDSC03264KasteelHuisBerghDSC03265KasteelHuisBerghDSC03266KasteelHuisBerghDSC03267KasteelHuisBerghDSC03268KasteelHuisBerghDSC03269KasteelHuisBerghDSC03270KasteelHuisBerghDSC03271KasteelHuisBerghDSC03272KasteelHuisBerghDSC03273KasteelHuisBerghDSC03274KasteelHuisBerghDSC03275KasteelHuisBergh

En toen had ik nog geen boek gezien…..


Derde luik

We waren een paar dagen in Egmond aan Zee.
Al eerder schreef ik er berichtjes over.
Nu het derde deel.

Egmond aan Zee is een kleine plaats in Noord Holland.
Het strand en de duingebieden ten noorden en zuiden
zijn de belangrijkste attracties.

De klanten van de horeca hebben het in september 2021
moeilijk.
Dat heeft minder met corona te maken, vermoed ik,
dan dat men ons vertelt.
Er is te weinig personeel, maandag en dinsdag zijn een aantal
horecazaken gewoon gesloten, na 21:00 uur is het altijd
al afgelopen met terrassen. Ontbijt doen we niet aan.

De kwaliteit van de horeca (laat ik het netjes zeggen)
is beperkt. Strandtenten steken daar niet positief bij af.
Goedkoop is het er niet.

Een beetje het Wasserbombe-effect: de klanten komen toch wel,
waarom je best doen.
Overigens is dat niet exclusief voor Egmond aan Zee.
Ook andere plaatsen aan zee vertonen dit gedrag.

DSC03190DuingebiedEgmondBergen

Duingebied tussen Egmond aan Zee en Bergen aan Zee met kleine meertjes. Wat een prachtig landschap.


DSC03191DuingebiedEgmondBergen


IMG_6097ZonsondergangInEgmondAanZee


DSC03194GroetenUitEgmondAanZee

Groeten uit Egmond aan Zee.


DSC03196AchtSeptemberTwintigEenentwintig

Acht september twintig-een-en-twintig.


Wasserbombe-effect:
Historische ontwikkeling in de Nederlandse
glastuinbouw eind vorige eeuw.
Tomaten met zo’n hoog mogelijk gehalte water
en daardoor zonder smaak, verkopen aan Duitse
klanten tot die overgaan op tomaten uit
andere landen.

In Egmond aan Zee is altijd wat te doen

Zoals Herman Finkers al zei over Almelo, zo kun je
iets vergelijkbaars zeggen over Egmond aan Zee.

De afgelopen week was het rustig op mijn blog omdat
we 3 volle dagen in Egmond aan Zee waren.
Ook op die stralende woensdag met heerlijke temperaturen.

IMG_6089VuurtorenJVanSpeijk

Dit was het uitzicht vanaf het balkon van ons appartement. Het beeld van de Vuurtoren Jan van Speijk overdag.


De vuurtoren J.C.J. van Speijk is een vuurtoren aan de Noordzeekust bij Egmond aan Zee. De J.C.J. van Speijktoren is een van de oudste, nog actieve vuurtorens van Nederland. De voet van de vuurtoren vormt een imposante graftombe die herinnert aan luitenant-ter-zee Jan van Speijk.

IMG_6099VuurtorenJVanSpeijk


Kaapverdië: kleurrijk, vis en Bob Marley

Mijn laatste berichten over Kaapverdië gaven geen opgewekt beeld.
Ten onrechte. Cabo Verde, Santiago en Fogo, heb ik ervaren als
mooie eilanden met vriendelijke mensen.
Daarnaast zit er veel vis en men kan die prima bereiden.
Onze laatste dag in Tarrafal liepen we nog even over het strand.
Boten kwamen aan met vis die meteen verhandeld werd.

DSC_0457CaboVerdeSantiagoTarrafal

Er was vis te zien in allerlei soorten, kleuren en maten. Hier een aantal achter in de boot.


DSC_0458CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0459CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0462CaboVerdeSantiagoTarrafal

De vis werd meteen verhandeld. De eigenaar van het restaurant waar we al gegeten hadden, liep ook over het strand om de vis voor die avond te kopen.


DSC_0463CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0464CaboVerdeSantiagoTarrafal

Al gesorteerd.


DSC_0465CaboVerdeSantiagoTarrafal

Even de boot uit het water halen.


DSC_0466CaboVerdeSantiagoTarrafal

Grote, zware vissen.


DSC_0468CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0469CaboVerdeSantiagoTarrafalBobMarley

De naam van Bob Marley kom je overal tegen.


DSC_0470CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0471CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0472CaboVerdeSantiagoTarrafal

Gelijk verdelen.


DSC_0474CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0475CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0476CaboVerdeSantiagoTarrafal


Een aanrader.
Nu even niet, want de eilandengroep is nog oranje in verband met covid,
maar wie weet……..

Campo de concentração de Tarrafal – Postode socorros – Holandinha

Het tweede deel van mijn foto’s in het concentratiekamp in Tarrafel.

DSC_0432CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0433CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0434CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0435CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0436CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0437CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0438CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0439CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0440CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0441CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalPostodeSocorrosHulppost

Postode socorros, volgens Google Translate staat dit voor ‘hulppost’. Zeg maar de EHBO.


DSC_0442CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0443CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0444CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0445CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0446CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalHolandinhaNederlands

Het gebouw ‘Holandinha’ was de opvolger van de “Frying Pan”. Een gevangenis waar de temperatuur extra hoog kon oplopen (45). De relatie met Nederland, zelfs op een mooie dag als vandaag, is me niet helemaal duidelijk.


DSC_0447CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalHolandinhaNederlands

‘Holandinha’


DSC_0448CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0449CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0450CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0451CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0452CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0453CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Vergis je niet, dit kamp was tot in 1974 in gebruik.


Campo de Concentração de Tarrafal

Op vakantie kun je de meest uiteenlopende dingen tegen komen.
Vlak bij Tarrafal (Chão Bom) liggen de gebouwen van een
voormalig concentratiekamp.
We hebben deze dagen terecht veel commentaar over de landen
van de voormalige Sovjet-Unie in Oost-Europa maar nog niet zo lang
geleden was er veel aan te merken op landen in Zuid-Europa
waar we nu (en sommigen toen ook al) graag op vakantie gingen:
Spanje (dictatuur onder Franco vanaf 1939 tot 1975,
Griekenland (kolonelsregime tot 1974) en Portugal (dictatuur van
1926 tot de Anjerrevolutie in 1974).

Het concentratiekamp speelde niet alleen een rol in de dictatuur
maar ook in de koloniale overheersing van Portugal van een
aantal Afrikaanse landen.
Politieke tegenstanders en vrijheidsstrijders werden er
vastgehouden en kwamen er om het leven.
Details zijn bijvoorbeeld te vinden op de Engelstalige
Wikipedia-pagina over dit onderwerp.

DSC_0414CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Wij gingen er te voet naar toe. Dat is prima te doen.


DSC_0415CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0416CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0417CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Je kunt het kamp niet mislopen.


DSC_0418CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafalDSC_0419CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Een soort van wachthuisje.


DSC_0420CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

De ingangspoort.


DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 01

Bij die ingang staat een groot bord met een plattegrond. Campo de Concentração de Tarrafal. Let op nummer 7.


DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 02DSC_0421CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal 03

DSC_0422CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Als je door de poort gaat zie je dat het kamp omringd is door een diepe greppel met steile wanden.


DSC_0423CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Dit is de poort vanaf de binnenkant gezien. De lage hekjes links en rechts zijn de railing langs de weg over de greppel.


DSC_0424CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Dit is het ‘laantje’ dat in het verlengde van de poort loopt.


DSC_0425CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

In een van de grotere gebouwen is een documentatiecentrum.


DSC_0427CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Daar hing bijvoorbeeld een overzicht van alle landen in Afrika met hun bevrijdingsdatum of datum van zelfstandigheid.


DSC_0428CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Een overzicht van alle namen van de Portugese politieke gevangenen.


DSC_0429CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Zo ook de namen van de vrijheidsstrijders uit Angola, Guinee-Bissau en Cabo Verde. Op de eerder genoemde website staan de namen van de mensen die hier omgekomen zijn.


DSC_0430CaboVerdeCampoDeConcentraçãoDeTarrafal

Deze foto maakte ik omdat het een logo heeft van de Mario Soares-stichting (Fundação Mário Soares). Mario Soares is een bekende Portugese politicus. Hij werd minister-president in 1976.


DSC_0431CampoDeConcentraçãoDePetrozavodskGSankoStagedPhoto

Deze foto maakte ik omdat hij betrekking heeft op Petrozavodsk, een plaats waar ik ben geweest. Later bleek dat dit toevallig een foto is waar wel wat meer over te zeggen is maar het fijne weet ik er nog niet van. De foto is gemaakt door de Russische fotografe Galina Sanko.


Op deze wikipedia-pagina kun je meer over haar (Galina Sanko)
en de foto vinden.
De volgende keer het vervolg van de serie foto’s die ik in
Campo de Concentração de Tarrafal maakte.

Tarrafal

DSC_0394CaboVerdeSantiagoTarrafal

Hou svp in gedachten dat tijdens ons verblijf op Kaapverdië er heel veel woestijnzand in de lucht zat. Daardoor waren er problemen met de vluchten en zijn foto’s minder helder. Maar als je daar rondloopt heb je daar niet veel last van.

Hotel Baia Verde voldoet volledig aan de beschrijving van ‘Bradt’,
staat er in mijn dagboekje.
‘Bradt’ is een reisgids.
Daar staat:

The chalets scattered in the shade of coconut palms on Tarrafal beach are an appealing prospect but for some the dream is spoilt by the tattiness & the management’s lack of interest in either the buildings or the guests. The chalets isolation is an attraction but may also create a feeling of insecurity.

De huisjes staan verspreid in de schaduw van palmbomen
aan het strand van Tarrafal. Ze zijn een aanlokkelijk vooruitzicht
maar voor sommigen wordt de droom verpest door de slordigheid en
het gebrek aan interesse bij het management voor gebouwen en gasten.
De afgelegen ligging zal voor sommigen een plus zijn maar kan
voor anderen een gevoel van onveiligheid oproepen.

DSC_0395CaboVerdeSantiagoTarrafal

Uitzicht vanuit het huisje.


DSC_0396CaboVerdeSantiagoTarrafal

Een soort verhoogd voetpad is de verbinding tussen het hotel en het stadje.


DSC_0397CaboVerdeSantiagoTarrafal

Een beeld van de stad.


DSC_0401CaboVerdeSantiagoTarrafal

Het was echt een plaats om tot rust te komen.


DSC_0403CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0404CaboVerdeSantiagoTarrafal

Zeg maar de loopbrug.


DSC_0405CaboVerdeSantiagoTarrafal


DSC_0406CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0407CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0408CaboVerdeSantiagoTarrafalDSC_0409CaboVerdeSantiagoTarrafal

Het chalet op het strand.


DSC_0410CaboVerdeSantiagoTarrafal

De slaapkamer met het constante geluid van de zee!


DSC_0411CaboVerdeSantiagoTarrafal

De hotelkunst.


Als je denkt: ‘daar is niet veel actie’.
Dan is dat precies waar het om ging.
Rust: geen winkels, geen disco, geen food hall.
Onveilig vonden wij het er niet.

São Filipe – São Lourenço – Praia – Tarrafal

Op 31 december 2011 aten we in de avond Arroz de marisco met
lagosta bij Restaurante Caleron. Dat was super!
Op 1 januari loop ik eerst even naar de luchthaven.
Dat is minder dan anderhalve kilometer van het hotel.
Onze vlucht staat nog steeds gepland voor check-in om 09:00 uur.

Maar nog even terug naar oudejaarsdag.
We willen met de taxi naar São Lourenço, een parochie en kerkhof.
Daarom loop ik naar een taxi en vraag wat de rit gaat kosten.
Volgens mij zei de chauffeur 7000 escudo’s.
Dat zou vandaag meer dan 60 euro zijn. Een beetje veel.
Daar had ik geen zin in. Dus op zoek naar een andere taxi.
Maar er waren niet veel taxi’s. Iedereen was al te druk met
(de voorbereiding van) het feesten.
Dus dezelfde taxi nog eens geprobeerd maar nu door
de chauffeur 700 escudo’s te laten zien.
De chauffeur reageerde met zoiets als ‘dat had ik toch al gezegd’.
Even later waren we bij São Lourenço.

DSC_0360CaboVerdeFogo

São Lourenço


DSC_0361CaboVerdeFogo


De wandeling over de weg terug naar São Filipe
duurt zo’n twee uur. Een heel rustige weg.
Bijna constant dalend.
Mooie bomen, onbekende planten en vriendelijke mensen
die tot twee maal toe hun auto stoppen
met de vraag of we mee willen rijden naar de stad.

DSC_0365CaboVerdeFogoDSC_0366CaboVerdeFogoDSC_0369CaboVerdeFogoDSC_0371CaboVerdeFogoDSC_0372CaboVerdeFogoDSC_0374CaboVerdeFogoDSC_0375CaboVerdeFogoDSC_0376CaboVerdeFogoDSC_0379CaboVerdeFogoDSC_0381CaboVerdeFogoDSC_0384CaboVerdeFogoDSC_0387CaboVerdeFogo

Terug in São Filipe. Die middag middag rusten we wat uit.


DSC_0391CaboVerdeFogo

De auto’s van het bedrijf dat ons naar de Parque Natural do Fogo, Pico do Fogo en de bodem van de krater bracht: Chã das Caldeiras


Als het dan wel 1 januari is, gaat de reis verder.
We gaan met een taxi naar de luchthaven (bagage).
Het idee is terug te vliegen naar Praia (Santiago) om vandaar met
een taxi naar Tarrafal te gaan. Een paar dagen aan het strand.
De boarding time is plots 13:10.
Op de luchthaven zijn ook mensen die gepland hadden met de boot
naar Praia te gaan.
Een stel heeft gepland vanavond nog naar Denemarken te vliegen.
Een ander stel met een klein kind willen die
avond nog naar Dakar vliegen.
Van daar uit willen ze terug naar huis: Frankrijk.
De boot vaart die dag niet uit. Die gaat gewoon niet.
Tickets voor de 2 vluchten die dag naar Praia zijn er niet.
Iedereen die nu nog mee wil staat op de wachtlijst.
Het is mooi weer.
Intussen is het 13:55 uur en er is nog geen zicht op een vliegtuig.
We kregen een ‘lunch’ in de bar: een stuk cake (niet verkeerd)
en een pakje limonade. Geen informatie.
Even later komt er op Fogo een vliegtuig aan.
Na 7 uur op de luchthaven van Fogo te zijn geweest,
vertrekt ons vliegtuig naar Praia voor een vlucht van 20 minuten.
Het vliegtuig is niet vol maar de mensen die naar Denemarken
en Dakar willen worden niet meegenomen.

DSC_0393CaboVerdeFogo

Vertrekhal van de luchthaven op Fogo ruim voor 09:00 uur.


In Praia herbevestigen we onze thuisvlucht van over een paar dagen.
De taxichauffeur staat gewoon op ons te wachten. Die was niet verrast.
Na een autorit van anderhalf uur komen we in Tarrafal aan.

Het vulkaanlandschap op Fogo

Een aantal dagen geleden toonde ik een eerste deel
van ons bezoek aan de krater van de vulkaan die
het Kaapverdische eiland Fogo eigenlijk is.
Je houdt van vulkaanlandschappen of je houdt er
niet van. Maar als je van dat soort landschappen houdt
dan wordt je steeds weer verrast door de magie.

De kaalheid van het eerste gezicht blijkt heel gevarieerd te zijn,
het grijze blijkt uit een enorm gamma aan tinten te bestaan,
de verstilde steenstromen, de grilligheid, de speciale begroeiing.
Ook wel het element van gevaar, onzekerheid, onrust.
Dat allemaal is Chã das Caldeiras.

DSC_0303CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0304CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0305CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0306CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0307CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


Gedurende het tweede deel van ons bezoek, verandert het weer.
Dat en het hoogteverschil maakte het steeds minder aangenaam in
korte broek.

DSC_0308CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0309CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0310CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0311CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0312CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0313CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0314CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0315CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0316CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0317CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0318CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0319CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0320CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0321CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0322CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0323CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0324CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0327CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0331CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0332CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De mist die op kwam zetten maakte het niet warmer.
Vervoerd worden in deze open safari-auto is heel stoer
maar warm was het niet. Tijd om weer af te dalen.
Alles bij elkaar was het een fantastische ervaring.
Letterlijk en figuurlijk.

Pico do Fogo

Hoe de route er precies heeft uitgezien in 2012 op Fogo
weet ik niet meer.
De foto’s en hun volgorde suggereren dat we twee maal in
de krater zijn geweest van de vulkaan op dat eiland.
Maar eerlijk gezegd weet ik het niet meer precies.
De foto’s zijn er niet minder mooi om.

DSC_0279CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0280CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0281CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0282CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0283CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het lijkt wel het decor van een Star Wars film.


DSC_0285CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0286CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0287CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0288CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0289CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Ik hoor je denken: ‘alweer die vulkaan’. Maar de omgeving is zo indrukwekkend. Voor mij in ieder geval. En die piek ziet er steeds weer anders uit. Iedere keer mooi.


DSC_0290CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0291CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0292CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0293CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0294CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

De kraterwand is zo imposant.


DSC_0295CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0297CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0298CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Van deze foto’s is een panoramafoto te maken. Heel mooi maar dat is niet zo eenvoudig om een panoramafoto op het internet te tonen. Los zijn ze ook mooi.


DSC_0300CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0301CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dan weer even terug naar de aarde. Binnenkort een vervolg hierop.


Cachupa, onder een wakend oog

Cachupa, het nationaal gerecht van Kaapverdië.
Wat zegt Wikipedia daar over:

Cachupa is een Kaapverdisch eenpansgerecht. Op de eilanden is een bonenschotel het basisvoedsel. De bonen werden soms aangevuld met vis of kool.

Wanneer er een enkele keer vlees voorradig was, meestal was dat gedroogd of gepekeld en uit Portugal afkomstig, werd dit aan de bonenschotel toegevoegd en dit gerecht werd cachupa genoemd. Cachupa gold als een delicatesse en is het nationale gerecht van de eilanden. Cachupa wordt ook wel als een maïsgerecht met verschillende soorten bonen omschreven.

De Kaapverdische Eilanden hebben de cachupa op een postzegel vereeuwigd.

Terwijl we in Chã das Caldeiras waren konden we dit gerecht eten.

DSC_0246CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasCachupa

Zo zag dat er uit. Heerlijk.


DSC_0247CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We vervolgen onze weg in Parque Natural do Fogo.


DSC_0249CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Je kunt moeilijk om de Pico do Fogo kijken.


DSC_0250CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0251CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerstster

Het was maar een paar dagen voor de jaarwisseling en dan zie je in Nederland ook Kerststerren. Alleen niet in dit formaat.


DSC_0252CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0253CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasKerststerDSC_0254CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Dit is het vulkaanwaarschuwingssysteem. Groen licht dus het was rustig.


DSC_0255CaboVerdeFogoPicoDoFogoDSC_0257CaboVerdeFogoChãDasCaldeirasDSC_0258CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We konden zien dat er wijn wordt verbouwd. Alleen de naam van de plaats kan ik niet meer achterhalen.


DSC_0259CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0260CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogoDSC_0261CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Posters van Bob Marley en Jezus.


DSC_0262CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

We dalen steeds verder af naar de kust. Op een plein staat dit kunstwerk/monument.

DSC_0263CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo


DSC_0264CaboVerdeFogoOnderHetWakendOog

Onder een wakend oog is het goed rusten.


DSC_0266CaboVerdeFogo

Dicht bij een haven. Ga links af.


DSC_0267CaboVerdeFogoDSC_0268CaboVerdeFogoDSC_0271CaboVerdeFogoDSC_0272CaboVerdeFogoDSC_0273CaboVerdeFogo


Bem vindo ao Parque Natural do Fogo / Welkom in Natuurpark Fogo

Fogo is een van de eilanden van Kaapverdië of Cabo Verde.
Eigenlijk is het één grote vulkaan.
Min of meer in het midden ligt de mond van de vulkaan, de krater.
De krater is naar mijn gevoel, erg groot.
De bodem van die vulkaan (Chã das Caldeiras) is met de auto
bereikbaar en er is daar zelfs een bewoond dorp.
Spectaculair vond ik de wanden van de krater die steil
omhoog rijzen.
Op een plaats, op de rand van de krater is een nieuwe krater ontstaan.
De vulkaan is als het ware ‘doorgeschoten’: Pico do Fogo,
heet die kegel.
Wij zijn geen klimmers dus voor ons was de autorit naar de bodem
van de vulkaan en een wandeling daar, al avontuur genoeg.
Genoeg geklets: Foto’s.

DSC_0229CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Mijn voorstelling van Fogo, de ontstaansgeschiedenis en het landschap is een beetje vereenvoudigd. Er zijn meer kraters te zien. Zoals deze onderweg naar Chã das Caldeiras. Prachtig in de wat grijze mist.


DSC_0231CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Bem vindo ao Parque Natural do Fogo.


DSC_0232CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Pico do Fogo, 2829 meter hoog.


DSC_0234CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is misschien een cliché maar het doet denken aan een soort van maanlandschap.


DSC_0235CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

We zijn in de buurt of op de kraterbodem. In de verte de steile kraterwand.


DSC_0236CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Veel klimmers vertrekken vroeg in de morgen vanuit het dorp op de kraterbodem voor een beklimming naar de top van Pico do Fogo.


DSC_0237CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Het is een schitterende ervaring.


DSC_0238CaboVerdeFogoPicoDoFogo

Waarschijnlijk zijn er ook mensen die dit saai vinden maar ik kan er geen genoeg van krijgen.


DSC_0239CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0240CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0241CaboVerdeFogoBemVindoAoParqueNaturalDoFogo

Gestolde en afgekoelde lava.


DSC_0242CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0243CaboVerdeFogoPicoDoFogo


DSC_0244CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras


DSC_0245CaboVerdeFogoChãDasCaldeiras

Een klodder gestold steen.


Tijd voor een maaltijd.

Ponta da Salina

De verschillen tussen de eilanden van Cabo Verde zijn groot.
Op alle eilanden kun je wel wandelen maar niet overal op een
wit strand aan zee liggen of een vulkaan bezoeken.
Ponta da Salina is een plaats op Fogo waar je in zee kunt zwemmen.
Dat kan ook vanaf een zwart strand maar bij Ponta da Salina
is er door een natuurlijke bescherming een soort van zwembad ontstaan.
Van de natuur genieten kan op Fogo in ieder geval ook.

DSC_0205CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen op Fogo kun je niet eenvoudig bij het zeewater komen.


DSC_0206CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Hier kan dat wel (niet dat ik het geprobeerd heb).


DSC_0207CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina.


DSC_0208CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0209CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0210CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0213CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0214CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Maar er is ook veel natuur in die omgeving.


DSC_0215CaboVerdeFogoPontaDaSalina


DSC_0216CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0217CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0218CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0220CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0221CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0222CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen valt landbouw niet mee.


DSC_0223CaboVerdeFogoPontaDaSalina

DSC_0224CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina vanaf een hoger gelegen punt. We gaan vanaf deze plaats naar Chã das Caldeiras. Dat is een dorp in de enorme krater die Fogo ‘gemaakt’ heeft. Min of meer centraal gelegen op het eiland en de bodem van de krater ligt een flink stuk boven zeeniveau. Daarvan meer in het volgende bericht over Fogo.


Hotelkunst

De dingen die aan de muur hangen in een hotelkamer
trekken altijd mijn aandacht.
Soms wordt je verrast met lokale kunst, heel vaak door kitsch.
Deze keer, in een hotel in São Filipe op Fogo leek het op kitsch
maar blijkt het om kunst met een grote ‘K’ re gaan.

DSC_0204CaboVerdeFogoHotel

Dit was het hotel in São Filipe, op Fogo. Geen idee wat de naam van het hotel was. Zoals je ziet was het hoteldeel achter het voorhuis smal om ruimte te maken voor het zwembad.

DSC_0202CaboVerdeFogoHotelkunst

Dit landschap blijkt een schilderij te zijn van de Engelse schilder John Constable, de titel is Flatford Mill, ‘Scene on a Navigable River’, 1816 -1817.


Het schilderij is eigendom van Tate Britain, op hun website
vond ik de volgende tekst:

Constable began this picture, his largest exhibition canvas to be painted mainly outdoors, a few months before his marriage to Maria Bicknell.
He wrote to Maria from Bergholt on 12 September 1816: ‘I am now in the midst of a large picture here which I had contemplated for the next exhibition – it would have made my mind easy had it been forwarder – I cannot help it – we must not expect to have all our wishes complete’.
Prior to 1814, the artist produced his exhibition pictures in the studio, working from oil sketches and drawings, but in that year he declared his intention to make finished paintings from nature.
The summers of 1816 and 1817 were the last occasions upon which Constable spent any length of time at East Bergholt, and the last in which the artist painted directly from the scenery of his Suffolk childhood.

Constable frequently depicted the scenes of his ‘careless boyhood’ which, he wrote to his friend Archdeacon Fisher, he associated with ‘all that lies on the banks of the Stour.
They made me a painter (& I am gratefull)’.
The Constable family business was at Flatford, about a mile from East Bergholt.
The family had a watermill on the Stour for grinding corn, and a dry dock for building the barges to transport grain to Mistley for shipment to London, as well as a watermill upstream at Dedham.
The passage up and down the river required the use of horse-drawn barges; the ropes had to be disconnected in order to allow the barges to be poled under Flatford bridge.
In this picture, a boy is disconnecting a rope and another sits astride a tow-horse.
Constable painted the inscription to appear as if it had been scratched in the earth with a stick.

Een strandwandeling

Er was in een vorig bericht al iets te lezen over de geografische
omstandigheden op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
De eilanden zijn vulkanisch van oorsprong en dat is goed te zien.
Vanuit São Filipe gaan we een strandwandeling maken.

DSC_0186CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

Stralend weer is het niet en dat in combinatie met het woestijnzand in de hogere luchtlagen geeft dit niet het beeld van de meest stralende strandwandeling ooit. Het is 27 december en op 29 december schreef ik er een paar zinnen over in mijn dagboek. Maar het hoogteverschil tussen het strand, het zeeniveau en de bebouwing wordt een beetje zichtbaar op deze foto.


Vanuit het dorp (stad) kun je naar het zwarte strand afdalen. Altijd weer een apart gezicht, zo’n volledig zwart strand. Van straatniveau naar strand is een behoorlijke hoogte. Op het strand ligt allerlei rotzooi. Onze juttocht leverde de typemachine, vele schoenen, glazen flessen en bouwmateriaal op. Plastic zakken niet te vergeten.

DSC_0187CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0188CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0189CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0190CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De typemachine.


DSC_0192CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De resten van een blowfish of kogelvis.


DSC_0193CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0194CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

In het gesteente van de wanden aan het strand herken je de vulkanische oorsprong.


DSC_0195CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0197CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0198CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0199CaboVerdeFogo

Onderweg terug naar het hotel.


DSC_0200CaboVerdeFogo


Een missend tegeltje

Vandaag een korte introductie op São Filipe.
São Filipe ligt op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
Het is de plaats waar ook het vliegveld ligt.

DSC_0180CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het straatbeeld op 27 december 2011 in São Filipe.


DSC_0181CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het ging er allemaal heel rustig aan toe. Heel aangenaam.


DSC_0182CaboVerdeFogoSãoFilipe

Fogo en de andere eilanden van Kaapverdië zijn heel erg afhankelijk van of toerisme of het geld dat landgenoten in het buitenland opsturen dan wel investeren in Kaapverdië. Op Fogo is dan ook letterlijk weinig ruimte voor economische activiteiten behalve dan (eco) toerisme.


DSC_0183CaboVerdeFogoSãoFilipe

Een begraafplaats op de rand met de zee. Fogo is eigenlijk een grote vulkaan. Vermoedelijk is de rand van de vulkaan door de tijd afgebrokkeld waardoor er een groot hoogteverschil is tussen het oppervlak waar de bebouwing is en het ‘strand’ dat uit een zwarte zandsoort bestaat.


DSC_0184CaboVerdeFogoSãoFilipeFarolimDeSPedro

Er ontbreekt een tegeltje bij dit naambordje dat verwijst naar een vuurtoren: Farolim de S. Pedro. Rechtsonder staat de naam van een stad in Portugal.


DSC_0185CaboVerdeFogoSãoFilipe

Volgend bericht, volgende avonturen.