En nu luister ik naar Elvis Costello & The Imposters

Elvis heeft een nieuwe CD.
Deze week las ik een interview met Elvis Costello en Carole King
in the New York Times. Daarom wist ik dat er een CD aankwam.
Elvis Costello en Carole Kinh hebben samen een nummer geschreven dat
op deze CD staat (Burnt Sugar Is So Bitter, geweldige titel voor een lied).
Verder zie ik dat een aantal nummers geschreven zijn samen met
Burt Bacharach.

ElvisCostelloAndTheImpostersLookNowCD

Humo schrijft over deze CD:

‘Look Now’ is complex én rechtuit, compact én weelderig, to the point én genuanceerd. De plaat wisselt de stuwkracht van soul af met ballads waarin het meestal slecht afloopt. En ze zit – speciaal voor u getest in tram, keuken en ligbad – vol oorwurmen.

Elvis Costello samen met Burt Bacharach (of andersom)
geeft in eerste instantie, ook 20 jaar na hun eerste CD,
een vreemd gevoel. Maar de muziek maakt alles goed.
Dat de Imposters meedoen. Wat maakt het uit.
De violen en zang nemen het voortouw en bepalen de sfeer
zonder afgezaagd te zijn.

Laat Elvis maar schuiven, kijk nou maar.

ElvisCostelloAndTheImpostersLookNowHoes


Ik luister naar: Prince – Piano & a microphone 1983

Toen ik gisteren een CD-zaak inliep wist ik niet dat er
een ‘nieuwe’ CD van Prince uit was.
Het gaat om een studio opname uit 1983.
Prince alleen met een piano.

PrincePianoAndAMicrophone1983

De officiële website beschrijft het als volgt:

This September 21st, the timeless Prince back catalogue welcomes a new, special addition – Piano & A Microphone 1983: 9 tracks and 35 minutes of Prince – solo with just a piano and a microphone.
The private rehearsal recording, captured at Prince’s home studio in Chanhassen, Minnesota, provides a rare, intimate glimpse into the iconic artist’s creative process as he works through songs including “17 Days,” “Purple Rain,” “Strange Relationship” and “International Lover”, the performance is a truly unique insight into Prince’s timeless genius.

In de bekende Oor-stijl heet het dan:

Veel intiemer en vocaal veelzijdiger hoorde je Prince niet eerder. Zijn stem glijdt, brult en kruipt. Hij zet een stap op iedere trede van de toonladder, gewoon omdat het kan. Ook kon hij lekker experimenteren, er luisterde immers toch niemand mee. Zodoende zit er in opener 17 Days zelfs een bescheiden stukje beatboxen. Piano & A Microphone 1983 biedt een zeldzame glimp achter de paarse gordijnen van de kleinste kamertjes van Paisley Park.

Ik vind het gewoon prachtig.
Zo mogen ze nog een heleboel CDs uitbrengen.
Hopelijk de volgende keer met nog meer (langer) muziek.

PrincePianoAndAMicrophone1983Text


Ik luister naar: Louis Couperus – In transit

LouisCouperusInTransit

Spinvis over Napels: Alles ruikt naar fraude, zwarte ogen in je rug, je kunt de schaduw niet vertrouwen, zelfs de vogels zijn corrupt. Op Louis Couperus – In Transit. De stal van Excelsior Recordings leeft zich uit op deze CD met het werk van Louis Couperus.


Goed initiatief.
In het bijzonder:
Yorick van Norden;
Esther de Jong;
Maurits Westerik.

Ik luister naar: Tutu Puoane

WP_20180513_16_08_26_ProReigerstraatTutuPuoane

Tutu Puoane en Tineke Postma bij Jazz ten Toon in Breda. Super!


Gistermiddag ging ik naar Jazz ten Toon.
Uiteindelijk kon ik maar kort daar zijn in de Reigerstraat in Breda.
Ik ging voor een band of project waarvan ik de naam niet kende: Tutu Puoane.
Maar ik wist dat het een band was van/rond Tineke Postma.
Wat ik zag was het eerste nummer van de tweede set.
De stem was indrukwekkend en af en toe schijnt Joni Mitchell
door de teksten en het zingen heen.
Helaas moest al snel weg maar vandaag eens even op het internet
op zoek gegaan naar wat/wie ik precies gezien en gehoord had.
Toen de CD gekocht want Tutu Puoane heeft een tribute
gemaakt aan de fantastische Joni Mitchell.

TutuPuoaneSingsJoniMitchell

Tutu Puoane sings Joni Mitchell. Tutu Puoane – voice, Tineke Postma – sax, Ewout Pierreux – piano, Clemens van der Feen – bass, Jasper Van Hulten – drums


Wikipedia:

Nonthuthuzelo Puoane (31 mei 1979) is een jazz-zangeres uit Zuid-Afrika.

Tutu Pouane werd geboren in een township nabij Pretoria en studeerde aan de University of Cape Town. Ze trok in 2002 naar Europa, meer bepaald naar Den Haag, waar ze een tijdlang studeerde. In 2004 verhuisde ze naar Antwerpen.

Bowie, Berlin and Beyond: ik luister naar het Delta Saxophone Quartet

DeltaSaxophoneQuartetBowieBerlinAndBeyond

Delta Saxophone Quartet: Bowie, Berlin and Beyond.


Dit Engelse saxofoonkwartet werpt zich ook op moderne muziek.
Hun meest recente project bevat muziek van David Bowie uit zijn Berlijnse periode.
Bijvoorbeeld met het nummer Heroes.
Daarnaast staan op deze CD ook een eigen nummer (Chris Caldwell, Peter Whyman,
Timothy Holmes & Graeme Blevins in de stijl van,
een nummer van Brian Eno (Music for Airports), een nummer van
Ryuychi Sakamoto (Merry Christmas, Mr. Lawrence van de film met Bowie
in de hoofdrol) en nog meer.
Heel geslaagd.

Persoonlijk vind ik Speed of Life, Art Decade en Warszawa het best.
Mooie hoes.