Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Dubbele wikkelnaaiing, rondslag en kettingsteek

Weer even stilstaan bij het inbinden van ‘The Art of Bookbinding’.
De tweede dummy voor het inbinden van ‘Van den vos Reynaerde’.

IMG_1734EvenPassen

De leren riempjes waarop het boekblok straks moet worden genaaid, zijn bevestigd aan het voorplat. Even passen of dit dadelijk allemaal goed gaat werken.


IMG_1736InPlaatsVanGaatjeBoren

In plaats van een gaatje boren van de hoek aan de rugzijde van beide houten platten om straks het basiskapitaal aan te bevestigen, maak ik een insnijding. Dat werkt beter bij dit materiaal. Al bij beperkte druk loop ik het risico dat er stukken van de platten afbreken.


IMG_1737RuimteVoor2CmRiemGemaakt

In het voorplat is ook een stuk uit het voorplat gehaald waar straks de sluitriem bevestigd zal worden.


IMG_1738RiempjesIngesneden

De leren riempjes zijn ingesneden. Bij de vorige dummy had ik de tekening in het boek van Goddijn verkeerd geïnterpreteerd en het insnijden gedaan terwijl de voorplat al op het naaibankje lag. Dat is een stuk eenvoudiger als je het wat eerder doet.


IMG_1740MijnBelangrijksteStukGereedschap

Door het materiaal van de platten, dat geen massief hout is, is dit mijn beste stuk gereedschap: een guts.


IMG_1741TweeStrokenPerkamentWekenInWater

De kern van het kapitaal (Goddijn noemt het ‘het basiskapitaal’) is van perkament. Hier zie je twee stroken perkament in het water liggen weken om er dadelijk strengels van te maken.


IMG_1742TweeStrengelsPerkamentTeDrogen

Omdat ik zo zuinig mogelijk ben met het perkament en omdat de instructies van Goddijn niet altijd heel helder zijn, zijn de stroken ongelijk van lengte. Ik weet namelijk niet precies welke lengte ik had moeten nemen. Goddijn zegt: ‘die zo lang zijn als driemaal de dikte van het boekblok’. Maar is dat exclusief of inclusief de platten? In mijn geval is het boek 2 cm dik, zijn de platten ieder 1 cm dik. Moet je dan 3 maal 2 of 3 maal 4 nemen? Volgens mij heb ik ongeveer 11 cm nodig. Dus de rekensom is volgens mij inclusief de dikte van de platten (3×4=12). Maar altijd zelf passen en meten!


IMG_1744NietMooisteStrengelsTerWereldMaarLangsteWaarschijnlijkTeLang

De strengels zijn niet moeders mooiste maar ik denk dat het er mee door kan. Het lijkt me in ieder geval geen slecht idee om het perkament in een stukje papier te rollen.


IMG_1746PerkamentOmwikkeldMetStrookjePapier

Dan ziet dat er zo uit.


IMG_1747KernBasiskapitaalLijmenMetKlem

Na het perkament ingelijmd te hebben zet ik het nog even vast met een tang. Daarmee kan ik het perkament ook goed in de sleuf stoppen en wordt het heel plat.


IMG_1748KernBasiskapitaalAanVoorplatBevestigd

Dit is dan het resultaat.


IMG_1749VoorplatMetKernKapitaalEnLerenBindingdriempjesGereed

Hier zie je dat de voorplat gereed is om het boekblok te gaan naaien: het basiskapitaal en de leren bindingen zitten aan het voorplat vast.


IMG_1750TheArtOfBookbinding

‘The art of Bookbinding’ van Joseph Zaehnsdorf in een uitgave van Atelier de Ganzenweide.


IMG_1751NaaibankInStelling

Hier ligt het voorplat met het eerste katern op het naaibankje.


IMG_1752TekeningUitBoekGoddijn

Dit is de tekening in het boek van Goddijn (pagina 27). In de tekst staat dan het volgende: ‘De katernen worden aan de ingesneden bindingen vastgemaakt met een dubbele wikkelnaaiing. Aan kop en staart worden ook de kapitaalkernen mee genaaid met een rondslag via het gat voor de kettingsteek’. Dat is prima maar dan moet je natuurlijk wel weten/begrijpen wat een dubbele wikkelnaaiing, een rondslag en een kettingsteek zijn. Het boek van Goddijn is vooral goed voor mensen die de kunst van het boekbinden al onder de knie hebben. Het is geen stap-voor-stap instructieboek.


IMG_1753EersteKaternMetPerkamentenOmslagIngenaaid

Het eerste katern is genaaid en met het tweede is een begin gemaakt. Gelukkig zijn het niet zo veel katernen.


Maar die overige katernen volgen volgende keer.

Gelezen in de krant

Wij lezen de krant een paar dagen in de week.
Het NRC heeft een abonnementsvorm waarbij je
op donderdag, vrijdag en zaterdag een krant ontvangt.
Vol cultuur, kunst en literatuur.

Ik lees die kranten rustig een week later.
Dat is de waanzin van de dag er een beetje af.
Kun je ook gemakkelijker sommige artikelen overslaan en je
concentreren op de belangrijke artikelen.

IMG_1725NRCSupermarkt

Zo stond er vorige week een artikel is met veel foto’s, over dorpen in Nederland waar ook de laatste winkel sluit.


IMG_1726NRCAlsDeLaatsteWinkelUitHetDorpVerdwijnt


IMG_1727NRCZonderSuperLeeftOldenhoveNietMeer

Dit is misschien wel de beste foto bij het artikel. De schrijver is Joost Pijpker en de foto’s zijn van Koos van de Veen.


IMG_1728NRCTurkijeBegintGrondoffensiel20191010

Het schandaal van Turkije.


IMG_1729NRCOorlogInNoordSyrie20191011


IMG_1730NRCFokkeEnSukkeLandenOpOmahaBeach

Veroorzaakt door Trump.


IMG_1731NRCIkjeVuilnismanAmbitie

Maar gelukkig zijn er ook mensen met normale ambities: vuilnisman.


Guatemala City, 20 december 2018

In december 2018 gingen we op vakantie in Guatemala en klein stukje Honduras.
Je kunt niet rechtstreeks vliegen vanaf Amsterdam.
De vlucht gaat via Panama City.
Tegen de tijd dat we er in ons hotel aankomen is het al avond.
Snel eten en dan slapen.

De reisorganisaties raden Guatemala City niet aan als vakantieplaats.
Je blijft er typisch een nacht na aankomst en misschien nog
een keer voor vertrek. Maar de stad zelf verlaat men het liefst
zo snel mogelijk.
Tijdens de burgeroorlog in de jaren 80 was het centrum van de
stad oorlogsgebied en de binnenstad is daarvan nog niet helemaal hersteld.

Maar de verzameling Maya-kunst in Guatemala City is dan weer wel bijzonder.
De Maya-plaatsen in het land stellen je in staat om gebouwen te bezoeken
maar vaak zijn de voorwerpen die men er gevonden heeft, op die
plaatsen niet te zien. Vaak bevinden die zich in de musea of in
privé-collecties.
Zo bezocht ik ooit de tentoonstelling: ‘Meesters van de precolumbiaanse kunst.
De verzameling van Dora en Paul Janssen’. Een ongelofelijke verzameling
die getoond werd in de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis,
Brussel 15 september 2006 – 29 april 2007.
Dus we besloten een rondleiding te boeken met als eindpunt het Museo
Nacional de Arqueología y Etnología.

De rondleiding ging eerst over Avenida Las Americas. Een lange weg in
de stad die veel monumenten bevat van allerlei landen waarmee Guatemala
relaties onderhoud of onderhield.
Aan het eind van een lang stuk van deze weg ligt Plaza Berlin.
Daar heb je een schitterend uitzicht over een deel van de stad en op
een van de vulkanen die zich in het land bevinden.

DSC00183GuatemalaCityAvenidaLasAmericasPlazaBerlin

De ochtendnevel hangt nog in het dal tussen het centrum van de stad en de vulkanen.

DSC00184GuatemalaCityAvenidaLasAmericasPlazaBerlin


De rondleiding gaat van hier naar het centrum van de stad.
Daar bezoeken we wat gebouwen en dan keren we weer terug
om naar het museum te gaan.
Daarover later meer.
Maar onderweg naar het centrum bezoeken we nog een vreemde kerk.

DSC00185GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929

Guatemala, Guatemala City, Iglesia Yurrita, 1929. Deze kerk is gebouwd door de familie Yurrita in een eigenzinnige stijl. Volgens sommige mensen doet het denken aan Gaudi maar ook zonder die verwijzing is het een bijzondere kerk.


DSC00186GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929MetHagedisEnDuif

Met hagedis en duif.


DSC00187GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929MetIjshoorntjes

Met een soort van ijshoorntjes geplakt tegen een soort van stadhuis. Met balkons en veel tierlantijn.


DSC00188GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929


DSC00189GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929

Geen idee waar deze religieuze voorstelling betrekking op heeft. Een heilige klopt op een deur (met een kruis!).


DSC00190GuatemalaGuatemalaCityIglesiaYurrita1929


Nou dat was een bijzondere kennismaking met Guatemala.
Dat het een prachtig land is zal de komende tijd hopelijk
duidelijk worden. Maar politiek is het instabiel en
daar kregen we toen ook al het een en ander van mee.

Een hele leuke stek in Breda

Tijdens Art Rendez Vous kwam ik ook langs Stek Breda gelopen.
Ik had er al wel eens van gehoord maar had geen voorstelling
van deze hele mooie plaats in het havengebied van Breda.
Een stek voor creatieve ondernemers.

IMG_1689StekBredaBakkerijNachtbrood

De ondernemers zitten in leuke, provisorisch aandoende gebouwtjes. Hier zie je bakkerij Nachtbrood. Er zijn twee grotere ruimtes voor feesten, partijen of bedrijfsuitjes. Zo kun je ook de bakkerij huren voor een feestje met pizza. Leuk gebouw.


IMG_1690StekBredaAlgemeneRuimte

Dit Trojaans aandoend paard staat in een van de open ruimtes van Stek Breda.


IMG_1691StekBredaRobQuixoteWindmolenbouwer

Dat zit er ook iemand die met metaal werkt. Een specialiteit lijken de windmolens. Rob Quixote noemt de maker zich.


IMG_1692StekBredaRobQuixoteWindmolenbouwer


IMG_1693StekBredaRobQuixoteWindmolenbouwer

Nog een futuristische windmachine.


Er was op de zondagmiddag niet zoveel leven.
Dat is jammer.
Maar binnenkort is er de maandelijkse markt.
Misschien ga ik dan nog eens kijken op deze fantastische Stek.

De eenzame sokkel

Er wordt al een aantal dagen gewerkt in het Valkenberg
in Breda. Al vroeg in de ochtend zijn mannen bezig met
machines en bergen zand.

IMG_1709BredaValkenbergWatIsHetPlan

Voor mij is onduidelijk wat ze gaan doen. De omkaderde ruimte in het park was lang begroeid met ergens in het midden een sokkel met een beeld erop. Dat beeld, Hercules (of ‘Vuile Jan’ in de volksmond), is al een tijdje weg. Volgens mij met de belofte dat er een nieuwe uitvoering van het beeld zou komen. Misschien gaat dat binnenkort gebeuren.


IMG_1710BredaValkenbergDeEenzameSokkel

De eenzame sokkel.


IMG_1723BredaValkenbergWatIsHetPlan

Zo zag het er vanochtend nog uit.


IMG_1724BredaValkenbergWatIsHetPlan

Vanavond was het gebied deels afgezet, de bodem geëgaliseerd en de sokkel stond weer duidelijk alleen op een open vlakte. Vol verwachting…..


Voor het eerst van mijn leven!

Voor het eerst van mijn leven heb ik een boormachine gekocht.
In huis gebruik ik nooit een boormachine.
Dat let het zo nauw dat ik het liever iemand anders laat doen.
in de meeste muren in mijn huis raak je niet met een gewone
boormachine.
Ik had op internet rondgekeken maar ik raakte al snel
verstrikt in allerlei discussies over wat het beste type
batterij was. Daar maak ik me niet zo druk over.
Ik wil een eenvoudige machine voor kleiner werk.
Misschien een schroef in of uitdraaien.
Ben nog naar een grote bouwmarkt geweest. Daar duizelde het helemaal.
Daar waren ‘aanbiedingen’ die zeer ruim boven het bedrag
lagen dat ik in mijn hoofd had.
Laat de Action een boormachine verkopen voor 29,95 euro.
Volgens mij een prima machine voor mijn toepassingen.

Dus het werk aan de voor- en achterplat van
‘The art of bookbinding’ (Joseph Zaehnsdorf) kon beginnen.

IMG_1716

De randen aan de buitenkant afgerond met schuurpapier en de plaatsen afgetekend waar de sleuf, de doorboring en de geul moet komen.


IMG_1717

Op beide platten en zowel buiten- als binnenkant.


IMG_1720

Hier zie je dat ruimte is uitgespaard waar het leren riempje in bevestigd wordt. Vervolgens loopt dit riempje door de plat naar de andere kant. Daar zou een soort tunnel in het hout moeten zitten. Voorgeboord met de boormachine. Maar het materiaal dat ik als plat gebruik is geen massief hout. De buitenkanten zijn van hout, een fineer. De kern is van verschillende materialen. Sommige heel zacht. Het boren van een tunnel leidde bijna gelijk in het beschadigen van de bovenkant. Dus straks. bij ‘Van den vos Reynaerde’, in het eikenhout zal ik het opnieuw proberen. Maar voor deze dummy volg ik de aanpak die ik in de eerste dummy ook gebruikte: een ruimte uitsparen aan het oppervlak waarin het riempje past.


IMG_1721

De volgende keer begin ik hier de riempjes eerst verder vast te zetten. Ik zou ook voor het basiskapitaal een tunnel moeten maken. Op de hoek. Dat ga ik, om dezelfde reden, niet eens proberen. Dat wordt een sleufje. Daar zal het perkament in moeten passen. Als dat lelijk dreigt te worden onder het leer zal ik het opvullen met papier maché.


ABC der bomen

Deze week kwam er een pakketje met twee exemplaren van
‘ABC der bomen’ een ABCdarium van private press ‘De Witte Adelaar’.
Twee exemplaren kocht ik: één met een rood ingekleurde letter ‘A’
en één met een vergulde letter ‘A’.

IMG_1711ABCDerBomenPrivatePressDeWitteAdelaarRiaVanMeulder

Wanneer krijg je nog eens een poststuk met zoveel postzegels?


IMG_1712ABCDerBomenPrivatePressDeWitteAdelaarDeRodeLetterARiaVanMeulder

Met de rode letter ‘A’ en bijbehorende aquarel van de hand van Ria Van Meulder. Gereed om zelf in te binden. Dus dat ga ik waarschijnlijk binnenkort doen.


IMG_1713ABCDerBomenPrivatePressDeWitteAdelaarDeRodeLetterAColofonRiaVanMeulder

De colofon. ‘De Witte Adelaar’ op de papiersoort B.F.K. Rives van 210 gram. Het lettertype in Cochin.


IMG_1714ABCDerBomenPrivatePressDeWitteAdelaarDeGoudenLetterA01

Dit is het tweede exemplaar met een gouden letter ‘A’.


IMG_1714ABCDerBomenPrivatePressDeWitteAdelaarDeGoudenLetterA02

Dat de letter ‘A’ verguld is kun je hier een beetje beter zien. ABC der bomen, ABCdarium Arbores, ABCdaire de l’Arbres,