Brood gebakken

Uit een speciale hoek kregen we bloem dat alleen maar
aangevuld dient te worden met water en dan gekneed te worden.
Dat heb ik voor het eerst (voor zover ik me herinner)
gedaan met het kneedprogramma van de broodbakmachine.

Ik denk dat het kneedprogramma ook het rijzen regelt
maar ik heb het programma afgebroken toen het deeg een mooie bol vormde.
Die heb ik vervolgens laten rijzen.

IMG_0033GevlochtenDeeg

Dat gerezen deeg heb ik in kleine porties verdeeld en gevlochten.


IMG_0034NogHeetOpDePizzaSteen

Het heeft nog even gelegen voordat het onze oven inging. Na 25 minuten was dit het resultaat (nog op de pizzasteen).


IMG_0035BroodjesGebakken

Zo ligt het nu te wachten op consumptie.


Kerstpakket

Gisteren kon ik bij een soort postkantoor
mijn kerstpakket af gaan halen.
Altijd leuk: een cadeautje.

IMG_0024Theedoek

Een theedoek met een print van koffie.


IMG_0030VanKootenSterkVerdund

Kees van Kooten, Sterk verdund. Het wezenlijke. Gedundrukt door Van Oorschot.


IMG_0031PaoloCognettiDeAchtBergen

Paolo Cognetti, De Acht Bergen. Even zonder al die schreeuwende reclameslogans die het boek direct afschuwwekkend maken. We gaan het beoordelen op de inhoud.


Mijn eerste foto met een iPhone

Nou dan treed je eindelijk binnen in de hoogste ICT-regionen:
een iPhone.
Blijkt de camera al net zo slecht te zijn als op andere telefoons.
Maar goed, die zijn dan ook om te bellen, zullen we maar zeggen.

Ik liep door het Valkenberg in Breda.
Het was koud.
Rond half zes en het werd al donker.
Dan zie je ineens van de grote donkere vlekken in de bomen.
Blijken het kippen en een haan te zijn die al ‘op stok’ zijn gegaan.
Op bijna twee meter hoogte zitten ze in een kale struik.

IMG_0002MijnEersteiPhonePhoto

Dit is de haan.


Rembrandt in het Stadsarchief van Amsterdam

In december 2018 ben ik naar een tentoonstelling
over Rembrandt geweest in het Stadsarchief Amsterdam.
Ze tonen daar allerlei archiefstukken die betrekking hebben
op Rembrandt en zijn familie.
Van geboorteregisters tot rechtbankstukken.
Heel leuk.

Scan006OnsAmsterdam

Ons Amsterdam, het November-December nummer met 23 pagina’s over Rembrandt.

De tentoonstelling wordt met de archiefstukken ook
interessant gemaakt door het gebruik van iPads waardoor er
een wisselwerking tussen realiteit en virtual reality ontstaat.
Een heel goed idee om de tentoongestelde stukken nog meer in hun context te plaatsen.

Toen ik in het gebouw van het Stadsarchief rondliep zag ik een boekwinkel.
Die stolen mijn hart toen ik een nummer van ‘Ons Amsterdam’ afrekende en
men een stempel van de boekwinkel op de papieren zak zette.

Ik was verkocht!

Scan007StempelOnsAmsterdamStadsboekwinkelAmsterdam

Stempel van Stadsboekwinkel Amsterdam.


Sinaasappel of sinasappel?

Vandaag was het weer Het Groot Dictee van de Nederlandse Taal.
Deze keer bij de Taalstaat.
Eerlijk gezegd: niets voor mij.
Taal is belangrijk om elkaar te verstaan.
Maar waarom je hoofd breken over ‘cadeautje’ als je ook
kunt zeggen/schrijven een ‘klein cadeau’.

Gisteren zag ik plots dit kistje ergens staan.
Volgens mij een kistje voor sinasappels of sinaasappelen.
Maar wat bleek, een krat of kist als verpakking voor
flessen van een drankenmerk.

DSC00155CampoViejo

Nochthans of nochtans is dat niets vergeleken met de voorbij snellende/voorbijsnellende
gele fiets die, vanochtend, in de verte voortgebracht werd
door iemand in een gebroken of gebroke witte jas met op het hoofd
een roze of rose zelfgebreide of zelf gebreide ijsmuts of eismuts.

Moeten die woorden nu aan elkaar of uit elkaar?
Moet het een ‘ei’ of een ‘ij’ of een ‘y’ zijn?
Op het oog misschien minuscule of miniskule verschillen.

Het meeste van de tekst hierboven is onzin
behalve het verhaal met geel, wit en roze.
Die persoon heb ik echt gezien.

Kinderpostzegels (tijd van het jaar)

Het is weer die tijd van het jaar.
Ze (kinderen) zijn blijkbaar niet alleen goed voor de koopkracht
van mensen maar ze staan deze tijd van het jaar extra centraal.

Bijvoorbeeld door de Kinderpostzegels.
Ik heb er dit jaar gekocht.

Kinderpostzegels2018 MeneerDeUil

Hier kocht ik ze voor: Meneer de Uil van Fabeltjesland. Als kind mocht ik kijken en luisteren naar de Fabeltjeskrant en dan naar bed.


Kinderpostzegels2018 Vel

Fabeltjesland was een soort spiegel van onze wereld. Met boze mensen, techneuten, poetsers, over het paard getilde figuren, sluwe onbetrouwbare figuren, bemoeizuchtige oude vrijsters, gemeente- en postambtenaren, zielige figuren, enz. Erg leuk.