Bewaarmap III

In een vorige blog heb ik de beschrijving van bewaarmap III
opgenomen. Het probleem met die beschrijving is dat het
veronderstelt dat je weet hoe je de losse delen van het ontwerp
aan elkaar gaat maken.
Maar die methode ken ik nou juist niet.
Vandaar dat ik gisteren begonnen ben met het maken van een dummy.

IMG_0290Hennepgaren

Voor bewaarmap III wordt gesproken over het gebruik van raffia. Maar in een hobbywinkel vond ik dat niet het juiste materiaal. Ik heb meer vertrouwen in deze hennepgaren. Maar voor de dummy werk ik nog even met get rood/witte koord waarvan ik veel heb.


IMG_0291DummyVootBewaarmapIIInstructiesZijnNietCompleet

De gaten heb ik met een papierboor gemaakt. Ik heb geen gaatjestang. Daar kan het waarschijnlijk net zo goed mee. Hier probeer ik te begrijpen wat de schrijfster A. Hamaker-Willink precies bedoelt met “Je moet steeds met je draad, als je uit een gaatje komt, eerst weer door de reet tussen de twee stukken, dus nooit ineens naar het volgende gaatje gaan”.


Als je steeds het koord of het lint tussen de twee delen laat gaan
dan ontstaat er vanzelf een gelijke afstand tussen de delen
waar het koord of lint als een soort buffer tussen zit.
Okay, dat werkt.
Maar goe begin je en waar eindig je? Gebruik je 1 draad voor de hele
bewaarmap of 1 draad per zijde?
Ik kies voor de laatste optie.
Op de volgende foto’s zie je me nog experimenteren met het begin
en eind maar inmiddels ben ik er uit.
Ik maak eerst de gaatjes in de bodem.
Vervolgens leg ik de bodem op de zijde en markeer alle gaatjes,
behalve de eerste en de laatste, met een potlood.
De twee extra gaatjes in de bodem gebruik ik om de draad aan vast te maken.

IMG_0292DummyBewaarmapII


IMG_0293DummyVoorBewaarmapIIIkWorstelMetAantalGaten

Hier had ik nog het idee om met 1 gat minder (een kant even aantal, ander kant oneven aantal) uit te kunnen.


IMG_0294DummyVoorBewaarmapIII

Uiteindelijk werkt het wel. Ik ga de bodem van 3mm grijsbord maken (stevig) en de opstaande delen en de overslagen van het passe-partout karton (mooi) dat ik ook voor bewaarmap I heb gebruikt.


IMG_0295BewaarmapIEnII

De afgelopen rijd heb ik nog eens 10 boekjes ontdaan van hun nietjes. Als ik dat doe schrijf ik meteen in een overzicht de titels van de verhalen, de schrijver, de illustrator en eventuele bijzonderheden op. Dus nu zijn bewaarmap I en II gevuld met boekjes. Die boekjes moeten allemaal nog wel gerestaureerd worden en het idee is om ze per boekje te binden. Misschien met een omslag met daarop het jaar en de maand waarin het blad verschenen is. Maar daarvoor moet ik eerst meer info hebben over de boekjes en een plaats zien te vinden waar ik een serie kan inzien die gedateerd is. misschien moet ik daarvoor naar de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.


Bewaarmap II

Deze week ben ik begonnen aan bewaarmap 2.
Deze map geeft denk ik veel meer bescherming.
Aan alle kanten wordt de inhoud beschermd.
Ook deze map staat beschreven in Kinder-Kompas.
Ik verklap alvast dat ik de maten wat heb aangepast.

Ik heb gekozen voor Zaansch Bord.
Dat is niet zo hard als het passe-partout karton wat ik voor
Bewaarmap I heb gebruikt maar het is sterk, een beetje stug.
Maar je kunt het nog steeds ritsen en vouwen.

IMG_0196ZaanschBordWit

Het stuk Zaansch Bord dat ik had liggen is precies groot genoeg en is gebroken wit.


IMG_0197MetenIsWeten

Eerst neem ik het ontwerp over met potlood. Voordeel daarvan is dat je nog kunt passen en meten. Het zal er toe lijden dat ik de maten wat zal aanpassen. Nadeel zijn de potloodstrepen. Die komen wel aan de binnenkant maar mooi is het niet. Met gummen blijf je bezig. Dus dat ga ik anders oplossen.


IMG_0198IdeeNagetekendMatenAangepast16cmNaar16-5cm

Bij bewaarmap 1 is zowel de lengte als de breedte een halve centimeter groter dan de maten van een exemplaren van Kinder-Kompas. Bij Bewaarmap 2 is dat niet het geval. Misschien een foutje. Met gaat uit van 22,5 cm hoog (wel 0,5 cm groter) en 16 cm breed (precies de breedte van een boekje). Die breedte heb ik aangepast naar 16,5.


IMG_0199hetStukZaanschBordWasGrootGenoeg

Steeds opnieuw passen en meten voordat je aan de volgende stap begint.


IMG_0200SteedsPassenEnMeten

Je ziet dat ik lijnen ‘verplaatst’ heb en dat ik aangegeven heb wat ik ga wegsnijden.


IMG_0201PassenEnMeten

Dit is de basis voor bewaarmap 2.


IMG_0202VanwegePotloodstrepenBeslotenDeBinnenkantTeBekleden

Ik ga de binnenkant bekleden. Daarvoor heb ik een stuk groen marmerpapier gekozen dat ik een tijd terug gekocht heb van Karli Frigge. De stempel van het ontwerp met de naam van de maker heb ik bewust in het papier opgenomen.


IMG_0203BinnenkantBekleedMetMarmerpapierVanKarliFrigge

Links onder zie je de stempel. De vouwen zijn geritst en gevouwen. Nu gaat bewaarmap 2 onder bezwaar zodat de lijm van de bekleding goed kan drogen.


IMG_0204ExperimenterenMetAndereManierVanLint

Intussen ga ik even door met het experimenteren met de sluiting. In het ontwerp worden gaatjes voorgesteld op plaatsen die me niet zo logisch lijken. Eens kijken of het ook anders kan. Volgens mij zijn er twee problemen: tussen de overslagen is geen plaats om een lint of koordje naar buiten te laten gaan zonder een of meerdere overslagen te kreuken. Je kunt het niet zien maar daarvoor heb ik met de papierboor een halve opening extra in het karton gemaakt. Daarnaast komen op de twee hoeken waar je een sluiting wilt hebben, volgens het ontwerp drie overslagen bij elkaar. In dit voorbeeld zie je er nog maar 2.


IMG_0205ExperimenterenMetAndereManierVanLint

Hier simuleer ik overslag 3. Maar hier moet ik nog even verder over denken. ik denk dat ik ook nog iets op de buitenkant van de grootste overslag (de voorkant van de bewaarmap) wil aanbrengen als illustratie.


Bewaarmap voor het Kinder-Kompas

IMG_0101EersteJaargangKinderKompas

illustratie bij het artikel ‘Bewaarmap voor het Kinder-Kompas’. Het is pagina 13 van het exemplaar van Kinder-Kompas waar ik dit verhaal uit haal.


Ik vind het altijd leuk dat je in een boek of tijdschrift, het liefst met
als onderwerp boekbinden, een instructie vind hoe het blad goed te bewaren.
Zo heeft u eerder kunnen lezen over een versie van Oliver Twist
dat als feuilleton verschenen is bij Ons Volk (wat een foute naam,
maar dat is ook waar voor Kinder-Kompas).

In genoemd exemplaar staan drie methodes om een serie uitgaves te bewaren.
Steeds gaat het om een soort ‘bewaarmap’, dus echt ‘inbinden’ doet men niet.
Ik wil alle drie de manieren hier laten passeren.
Vandaag de eerste en meest eenvoudige manier.

IMG_0101BewaarmapTekst01

Dit is de pagina waarmee de redactrice van Kinder-Kompas J.L. Schulte, haar verhaal begint.


De volledige tekst met de instructies voor de eerste bewaarmap is dan als volgt:

Nu jullie het Kinder-Kompas een jaar lang hebt thuis gekregen en je dus 12 nummers in bezit hebt, zul (len) jullie het zeker prettig vinden deze jaargang in een portefeuille of map te bewaren.
Zo los in je kast kan misschien ook wel, maar er raakt zo licht een nummer weg, of je krijgt er ezelsoren aan en vlekken op.
Zo’n verzamelmap kun je best zelf maken, dat zul je zien.

De eenvoudigste manier is om een portefeuille te malen.
Dat gaat al heel gemakkelijk.
Je neemt twee stukken stevig karton, stro-karton of steviger en mooier nog leer-bord, wat je in fröbelzaken kunt krijgen, en dat snij je iets groter af dan de maat van ons tijdschrift.
Neem dus twee stukken karton van 16,5 bij 22,5 centimeter.
Maak aan weerszijden van ieder karton twee sneetjes van 2 centimeter lengte, maar teken dat eerst even, want anders vergis je je.
’t Is n.l. zo, dat als je de portefeuille in de lengte wilt hebben, dat je dan de snee recht opstaand maakt, en wil je hem in de breedte hebben, dan maak je de sneden liggend.
Neem nu gekleurd band, b.v. breed D. M. C. band wat je in alle kleuren krijgen kunt, of het vrolijke schaatsenband en rijg het er door. Kijk maar naar tekening Fig. 1.

Een paar dingen over de tekst:

Het woord “fröbelzaken” zie je ons niet meer gebruiken. Frits Spits zou dit
een ‘vergeetwoord’ noemen.

“’t Is n.l. zo,” is een manier van een zin openen die we ook niet meer acceptabel
vinden in een tijdschrift. Door de gebruikte afkorting en het beginnen van een zin
met ”t’. Technisch is er misschien niets mis mee. Bovendien is dit meer een manier
van spreken dan van schrijven.

‘want anders vergis je je.’ Tweemaal achter elkaar hetzelfde woord ‘je’. Ik weet het,
ik doe dat vaak zelf ook. Maar mooi is het niet.

‘D. M. C. band’ wat zou dat zijn?
Op internet kom ik al gauw bij ‘Run-DMC’ uit. Maar dat heeft er niets mee van doen.
Ik vermoed dat het gaat om de naam van een bedrijf,
een bedrijf in handwerktextiel. Ik zie veel reclames voor borduurgarens en band:

=================================================================
The DMC Group (Dollfus Mieg & Cie)) is market leader in fashion apparel fabrics
and leisure crafts.
It also occupies a strong market position in household textiles
and trimmings for the clothing industry.

Company History:

A household name among the world’s needlepointers,…

=================================================================

Overigens zegt ‘schaatsenband’ me ook niet veel.
Ook daar brengt het internet uitkomst al kon ik het al wel vermoeden:

De ouderwetse schaatsband, per meter. Om je Friese doorlopers mee vast te maken.

Experimenten voor een boekband

Het mag wel carnaval zijn maar er is natuurlijk ook tijd
om nog even aan boekbinden te denken.
In een poging beter te begrijpen wat de (on)mogelijkheden
zijn met de materialen die ik gebruik heb ik
een stuk zwart boekbindlinnen genomen.
Zo’n 22 x 14 centimeter.
Daar ga ik een boekje mee maken.
Dat boekje gaat passen in een jute zakje dat we overgehouden
hebben van een kerstpakket.

Ik wil eerst zien wat er gebeurt als ik ga spatten met ecoline
en misschien daarna wat de mogelijkheden zijn met een
gel plate.

IMG_0119AfgeplaktOmEcolineTeKunnenSpatten

Eerst heb ik het boekbindlinnen afgeplakt. Zo wil ik een rechthoekige vorm krijgen op de boekband waarin gespat kan worden.


IMG_0120BehalveWatVlekkenLeverdeDatNietsOp

Maar behalve wat vlekken (die misschien nog opdrogen) levert het spatten niet veel op. Ik heb twee kleuren geprobeerd: geel en oranje/rood. Geen effect.


IMG_0121VerfOpbrengen

Een gel-plate is een hulpmiddel om verf aan te kunnen brengen. Het is gemaakt van gelatine en blijft flexibel. Je kunt de gel plate inrollen met meerdere kleuren maar ik heb deze keer een kwast gebruikt om de verf op de gel plate te zetten. Ik wil een soort plantaardige vorm krijgen. Door de gel plate op het boekbindlinnen te drukken gaat dikker aangebrachte acrylverf zich breder op het linnen zetten en/of mengen met andere kleuren en eerder aangebrachte verf. Ook de droogte van de verf speelt een rol. Drogere vererf laat zich minder snel afzetten op het linnen maar door een oververving gaat die verf dan een volgende keer misschien wel mee. Een grote rol voor toeval dus.


IMG_0122GeverfdBoekbindlinnenEersteVersie

Door de kleine hel plate meerdere keren in te verven en opnieuw af te drukken waarbij ik de gel plate steeds naast de vorige afdruk en de onderkant een halve cirkel laat vormen, ontstaat dit effect. Grote vraag is wat er straks gebeurt als de verf droog is en het linnen in de juiste vorm gevouwen moet worden. Ik gebruik geel, groen en bruine acryl.


IMG_0123GeverfdBoekbindlinnen

Vervolgens heb ik er met de kwast nog een paar andere kleuren op gezet. Vooral blauw en wit. Het linnen gaat door het vocht van de verf bol staan. Ik laat het nu drogen onder een glasplaat en bakpapier. Als het droog is ga ik het denk ik nog afwerken met vernis. Maar eerst eens zien hoe het droogt.

Het bontje zit erop

Het boek over de boekbanden van de Charles Dickens-boeken
die in mijn verzameling zitten, vordert.
Het imitatiebontje zit er op vastgeplakt.
Maar het boek is nog lang niet gereed.
De band is er deels al maar de inhoud is nog niet zo ver.

IMG_0100HetBontjeZitErGoedOp

Imitatiebontje op een boek over de verzameling Dickens-boeken.


DSC01379CharlesDickensBarnabyRudge200000serieHoutgravuresNaarTekeningenVanFBarnard

Deze week is de verzameling wel een boek groter geworden. Deze week kocht ik deze uitvoering van Charles Dickens: Barnaby Rudge. Uitgekomen in de 200.000-serie met houtgravures naar tekeningen van F. Barnard. N.V. Drukkerij en Uitgeversmaatschappij de Arbeiderspers – Amsterdam.


Charles Dickens – handboekbinden

IMG_0018Cavia

Mooier dan het is ga ik het niet maken. Ik kreeg onlangs dit imitatiebontje (en een jas). Met het Bontje wil ik een boekband maken. Maar waar moet het boek over gaan?


Toen heb ik het idee opgevat om van de boeken die ik heb
van of over Charles Dickens (en Co) de boekband te nemen
en die in een document op te nemen.
Met een korte toelichting.
Dat document wat ik op mijn PC kan maken en kan printen
ga ik dan een boek maken.
Het bontje is zo’n 60 cm lang. Net zo lang als twee maal
een A-4-tje.
Als ik dan links een marge overlaat om de pagina’s te binden dan
kunnen er zo’n 3 boekbanden (vooraanzicht) op 1 pagina.
Zo gezegd zo gedaan.

IMG_0039EersteIndruk

Een eerste geprinte pagina op de platten ziet er dan als volgt uit.


IMG_0040PassenEnMeten

Zo gaat het bontje er dan omheen vallen. Als je de boekband net zo hoog maakt als het bontje dan kreeg ik een boek van 30 cm breed en 5 cm hoog. Leek me niet zo’n goed plan. Kan wel hoor, daar niet van.


IMG_0070BeetjeBuitenmodel

Platten en rug gesneden. Boekbindlinnen gesneden. Mooie kneepruimte. Lijmen en drogen.


IMG_0083HoekjesBoekbindlinnenAfsnijden

Hoeken van het linnen afsnijden. Kan prima met de tool van iBookbinding. Kan ook prima uit de hand.


IMG_0084BlauweBoekbandMetBontje

Hier is het linnen ook al omgeslagen en vastgelijmd. Ook het bontje zit er al op gelijmd. Dat wil zeggen: ik heb eerst alleen in het midden van de platten lijm aangebracht en toen het bontje erop geplakt. Dat geeft me voldoende mogelijkheid om dingen nog te corrigeren mocht er iets mis gaan. De afmetingen zijn een beetje atypisch. De rest van het bontje ga ik ook nog lijmen aks het goed vast zit..


Mijn versie van Mooi Marginaal is gereed

Het kan altijd beter maar ik ben best tevreden.
De toegevoegde druksels zitten op papier dat misschien
iets te stug is.
Met de leren rug ben ik heel tevreden.
De opgelijmde platten, mijn eerste poging, zijn aardig.
Ik moet alleen een methode of methodes vinden
waarbij ik het uiteindelijk resultaat niet te veel ‘beschadig’.
Te vaak, te onbeschermd in de pers bijvoorbeeld geeft op papier problemen.
Maar al bij al: tevreden.

IMG_0071MooiMarginaalLinksUitDeHandelRechtsVanMijNogMetProbeerselExtraGeleM

Links de versie zoals die in de winkel te koop is. Mijn iets grotere versie ligt rechts. Deze foto heb ik genomen toen ik nog aan het nadenken was om op de onderste ‘M’ nog een ‘M’ te plaatsen. Om misschien meer balans in het ontwerp te krijgen. uiteindelijk heb ik dat niet meer gedaan.


IMG_0081MooiMarginaalLerenRugPlattenMetBoekbindlinnen

Het boek gaat goed open. Het scharniert mooi op het leer van de rug. Misschien had het boekbindlinnen op de plat toch iets verder moeten doorlopen bij de inslag aan de lange kant van de rug.


IMG_0082OpgelijmdePlattenMooiMarginaal

De rug is geworden wat ik er van gehoopt had. In de voorbeelden die ik zag bracht men de rug direct op de rond gezette katernen aan. Ik wilde een rug die los blijft van de katernen van het boekblok en die bij het openen van het boek ‘open’ staat.