Roze Buddha?

Inderdaad. Ik had op een filmpje gezien dat het
markeren van je lino (zeker als er geen kleurverschil is tussen
de oppervlakte en het binnenwerk van de lino) kan helpen
bij het snijden van de lino. Dus ik had nog een oude markeerstift liggen.
Die maar eens gebruikt.
De Buddha is overigens van een muurschildering in Dunhuang.

WP_20170830_14_23_32_Pro

Hier ligt de lino, vastgeplakt, op tafel, daarboven komt dan het carbonpapier en daarboven het origineel.


WP_20170830_14_23_45_Pro

Origineel en gemarkeerde lino.


WP_20170830_14_33_49_Pro

Zo wordt het origineel dan overgezet op de lino.


WP_20170830_14_37_14_Pro

Het tussenresultaat.


Modernism in print

Dit is de laatste tentoonstelling die ik pas zag
en waarover nog niets te lezen was op mijn blog.
De ‘Bijzondere Collecties’ van de Universiteit van Amsterdam
hebben een enorme collectie boeken en alles wat daar mee samen hangt.
Zo ook voldoende drukwerk in allerlei vormen om een tentoonstelling
te maken en de ontwikkelingen te tonen van het grafisch ontwerp
van 1917 tot nu.

DSC_2475ModernismInPrintHandouts

Van deze folder bestaan drie versies. De voorkant is in alle gevallen hetzelfde maar de rest van de afbeeldingen in de vorm van ansichtkaarten, verschilt van versie tot versie.


DSC_2472ModernismInPrintHandOutInDrieVersies

Daarom nam ik drie versies mee maar helaas twee folders waren hetzelfde.


DSC_2473ModernismInPrintCatalogusEnLeaflet

Naast de folder was er een korte beschrijving van ieder lot (stuk drukwerk) en een catalogus. Dus het was allemaal prima verzorgd!


WP_20170819_13_46_14_ProHanVanToornDeBeyerdMensEnOmgeving02

Dit stuk, een affiche van Jan van Toorn, vond ik het interessantst. Natuurlijk omdat dit een poster is van het voormalige cultureel centrum De Beyerd in Breda. Een poster van de tentoonstelling Mens en Omgeving (2). Met een citaat van werk van Rodchenko.


DSC_2474ModernismInPrintCatalogusOpenOpDePaginaMetPosterVanDeBeyerd

De pagina in de catalogus met de poster van Han van Toorn.


Tentoonstellingen van de Bijzondere Collecties zijn altijd
goed verzorgd. Het is bovendien een feest om de boekhandel, die
grenst aan de tentoonstellingsruimte, te bezoeken.

Battambang: bamboetrein en wandeling

Even een dag zonder ‘oude stenen’.
Even afkicken van oudheden, als een aanloop naar Angkor Wat.

De dag begon met de bamboetrein.
Nee, de trein is niet van bamboe. Trein is eigenlijk een groot woord.
Het is een toeristische attractie waarbij je over een oud spoor
van A naar B wordt gebracht.
Het begin (A) is zomaar ergens in het groen, de bestemming (B)
is zomaar een groep huizen met een paar kramen.
Kortom het is een manier voor een groepje mensen (zonder werk?)
om geld te verdienen. Er staat nog iemand bij die op een
agent lijkt maar wat hij werkelijk is…..
Iedereen zit in het complot.

DSC_1390HetPerron

Dit is het ‘station’. Links en rechts liggen de ‘treinstellen’.


DSC_1391Tegenliggers

Gemakkelijk zit het niet op het platform met een paar schuimrubber matjes. Na een paar minuten komt er een tegenligger aan. Er is maar een spoor. Dus hoe los je dat op?


DSC_1392DeVloerVanDeTreinEraf

Nou, gewoon het platform van het onderstel afhalen.


DSC_1393HetOnderstelVanDeRails

Dan het onderstel van de rails afhalen.


DSC_1394DeTegenliggerKanPasseren

De tegenligger laten passeren.


DSC_1395HetOnderstelTerugOpDeRails

Het onderstel weer op de rails.


DSC_1396DeVloerErTerugOp

Dan het ‘platform’ weer terug op het onderstel. De aandrijving zit op het achterste onderstel. Zie je de bamboe?


DSC_1397Battambang

Terug in Battambang hebben we een wandeling gemaakt. Battambang is de tweede stad van Cambodja met meer dan 100.000 inwoners. Weinig tot geen hoogbouw. Dus weids.


DSC_1400Battambang


DSC_1401Battambang


DSC_1402Battambang

Natuurlijk zijn daar moderne tempels die de vormentaal van de antieke tempels overnemen.


DSC_1403Battambang

Een aantal kruispunten zijn opgesierd met grote beelden.


DSC_1404Battambang

Dit is er een ander voorbeeld van.


DSC_1405DitIsOokBattambang

Niet alle straten zijn verhard.


DSC_1407BattambangOmheiningModerneTempel

Omheining van een modern tempelcomplex.


DSC_1408BattambangOmheiningModerneTempel

Deze decoratiewijze zullen we later in Angkor Wat nog terug zien.


DSC_1409BattambangPoortgebouwModerneTempel

Dit soort gezichten ook.


DSC_1411BattambangPoortgebouwModerneTempel

Het was een mooie, rustige dag. De dag erna was een reisdag. Dan komen we aan in Siem Reap. Deze stad met vliegveld dient als uitvalsbasis voor de tempels van Angkor Wat. Angkor Wat is de naam van een van de vele, vele tempels die verspreid liggen op een gebied van vele vierkante kilometers groot. Vroeger waren er niet alleen tempels maar waren er ook koninklijke paleizen, paradeplaatsen enzovoort. Het waren enorme steden.


Phnom Sampov

De derde tempel van 7 januari 2017 is eigenlijk een complex met tempels.
Boven op een heuvel.
Waar? Cambodja, in de buurt van Battambang.

DSC_1363ypischCambodjaanseBoerderij

Omdat we met de motortaxi gaan zien we veel van het platteland van Cambodja. Zo ook de vele typische huizen. Deze boerderijen bewoont men op de eerste verdieping. Dat wil zeggen dat de mensen daar slapen. Op de begane grond leven de mensen overdag. Daar zie je vaak de televisie staan, daar hangen de hangmatten om uit de hitte te blijven en rustig de avond in af te wachten. Daar wordt bijvoorbeeld gekookt.


DSC_1364Rijstakkers

Rijstvelden.


DSC_1367DaarbovenDiePiekDatIsOnzeBestemmingPhnomSampov

Dat daar. Die piek boven op de heuvel. Dat is Phnom Sampov. Dat is het laatste doel van de dag.


DSC_1368WeGaanDezeGeestelijkeLeidersVolgen

Gelukkig treffen we aan de voet van de heuvel een groep geestelijke leiders. Hen gaan we volgen.


DSC_1369DeBeklimmingVanPhnomSampovKanBeginnen


DSC_1370

Onderweg heb je dan bijvoorbeeld dit uitzicht.


DSC_1371SsttNietWakkerMaken

Ssst, niet wakker maken.


DSC_1372MythischeVoorstellingen

We worden met vreemde taferelen geconfronteerd.


DSC_1376PhnomSampov

De top bereikt.


DSC_1378


DSC_1379


DSC_1380

Het is een plaats voor mooie plaatjes.


DSC_1382

Maar let wel: het is niet alles goud wat er blinkt.


DSC_1383ApenAltijdLeuk

Apen zijn heel vaak een dankbaar onderwerp van foto’s.


DSC_1384MooieDeurOpPhnomSampov

Een mooie deur op Phnom Sampov. Geliefd object om te fotograferen. Zie ook de Buddha op de olifant met drie gezichten.


DSC_1385


DSC_1387DieLeeringenSprekenInIederGevalNietTegen

Deze leerlingen zullen de Buddha niet tegenspreken.


DSC_1388


Intussen in de drukkerij

WP_20170826_10_21_33_ProTekstOpDePersVoorEenProefdruk

De tekst die afgelopen weken met de hand is gezet is nu overgebracht naar de proefpers voor een eerste proefdruk.


WP_20170826_10_43_04_ProNogEvenWatFourjesWegwerken

Het is al weer even geleden dat ik een tekst met de hand heb gezet. Het verkeerd distibueren van de letters geeft natuurlijk ook problemen. Dus het is maar goed dat ik deze proefdruk even corrigeer.


WP_20170826_11_46_21_ProTekstOpDePers

De gecorrigeerde tekst en opmaak op de pers.


WP_20170826_13_42_29_Pro10VellenGedrukt

Tien vellen gedrukt. Dit is deel 1 van de tekst van ‘De hulpvaardige reiziger’. Volgende week ga ik beginnen om deel twee te zetten.


WP_20170826_13_42_29_Pro10VellenGedruktDetail

Detail. W. L. Idema, Chinese verhalen uit Dunhuang. De hulpvaardige reiziger.


Gelezen: Monet

Deze keer een stripverhaal.
Een heel mooi stripverhaal.
Het vertelt op een heel geinspireerde manier het levensverhaal
van de Franse impressionistische schilder Oscar-Claude Monet.

Wat erg leuk is aan het boek dat in de strip veel
van de werken van Monet ‘verstopt’zitten.
Achter in het boek leggen Ricard Efa (tekenaar) en Salva Rubio
(schrijver) uit in welke afbeelding ze welk schilderij verwerkt hebben.

WP_20170827_11_37_34_ProEFA-RubioMonetOpZoekNaarHetLicht

Monet door Salva Rubio en Ricard Efa: Op zoek naar het licht.


Small Wonders – Kleine Mirakels

De Nederlandse titel is van mezelf.
De tentoonstelling Small Wonders zag ik vorige week
in het Rijksmuseum.
Na de Art Gallery of Ontario in Toronto en The Met Cloisters
in New York zijn de kleine mirakels ook in Nederland te zien.
Er is zelfs een speciale website waar de kleine mirakels te zien zijn:
http://smallwonders.nl/index.html

DSC_2464CatalogusSmallWondersRijksmuseum

De tentoonstelling wordt begeleid met een Engelstalige catalogus en een gratis folder. De folder geeft minder informatie maar is ook veel praktischer om bij je te hebben als je op de tentoonstelling rond loopt. Voor thuis is de catalogus, die ontworpen is door Irma Boom, beter. Mijn exemplaar is al weer de tweede druk dus de verkoop lijkt goed te gaan.


DSC_2468AtelierAdamDirckszDrieluikC1500-1530

Als je ergens over wilt klagen, klaag dan over de kaarten. Die zijn er te weinig en ze zijn saai. Atelier Adam Dircksz, drieluik, circa 1500 – 1530.


DSC_2469AtelierAdamDirckszGebedsnootMetOrigineleBehuizingEnBuidelC1510-1530

Dit is een voorbeeld van de buitenkant van een gebedsnoot. Ik heb al eens eerder over deze voorwerpen geschreven. Na de heropening van het Rijksmuseum zag ik er een liggen in de vitrines. Ik had er nog nooit een gezien. Niet eens op een plaatje. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot met originele behuizing en buidel, circa 1510 – 1530.


DSC_2470AtelierAdamDirckszGebedsnootInOrigineleBehuizingC1510-1530

Wat de kaarten heel goed laten zien is dat een betere belichting de voorwerpen veel lichter van kleur maakt, niet zo zwaar als op mijn foto’s. Maar de voorwerpen zijn delicaat en niet te vergeten bijna 500 jaar oud dus dat rechtvaardigr de beperkte belichting op de tentoonstelling. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot in originele behuizing, circa 1510 – 1530.


WP_20170819_10_20_37_ProStHorisEnDeDraakOmgevingHanGossaertC1510-1520

Toen ik afgelopen zaterdag in het Rijksmuseum was, had men stormschade van de nacht daarvoor. Daarom was de reguliere gang naar de tentoonstelling afgesloten en liep ik via een alternatieve weg. Daarom kwam ik eigenlijk bij de staart van de tentoonstelling. St. Joris en de draak, omgeving van Jan Gossaert, circa 1510 – 1520.


WP_20170819_10_26_37_ProAltaarstukMetDeKruisigingNoordelijkeNederlandenOfNederrijnC1510-1560BuxushoutGrondvlakNotenhout

Dit zijn natuurlijk geen gebedsnoten maar het vakmanschap en materiaal ligt heel erg in de buurt van de gebedsnoten. Daarnaast stralen ze soms dezelfde toewijding aan het onderwerp en de techniek uit als de gebedsnoten. Altaarstuk met de Kruisiging, Noordelijke Nederlanden of Nederrijn, circa 1510 – 1560, buxushout, het grondvlak is van notenhout. Het duiveltje bij de misdadiger rechts is prachtig.


WP_20170819_10_33_20_ProVeleMalenStJorisInDezeDriedimentionelePuzzel

Dit voorwerp had een zaal apart. Het is een soort driedimensionale puzzel. Je ziet St. Joris meerdere malen in deze pilaar van hout. Maker onbekend, circa 1510, buxushout.


WP_20170819_10_33_36_ProStHorisTekst

De beschrijving van de pilaar met St. Joris.


WP_20170819_10_34_14_ProStJoris

St. Joris in close-up.


WP_20170819_10_34_52_ProStJorisDetailMensenOpDePoortLinksRechtsPasseertStJorisTePaard

Rechts St. Joris en links mensen die op de stadsmuur naar beneden kijken.


WP_20170819_10_38_13_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootHollandC1519-1530Buxushout

De eerste gebedsnoot in deze blog. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot, Holland, circa 1519 – 1530, buxushout. De noot kun je dus gesloten bij je dragen. Als je hem opent, heeft iedere helft vaak nog een of twee deurtjes of blinden die ook open kunnen (zoals hier de bovenste helft). Op de deurtjes zijn dan vaak reliefs aangebracht. De beide noothelften zijn zelf een soort kijkdozen met gelaagde scenes, heel veel figuren en architectonische hoogstandjes.


WP_20170819_10_43_34_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootInDeVormVanEenPeulMet5ErwtenHollandC1500-1530Buxushout

De creativiteit lijkt geen grenzen te kennen. Hier een ‘gebedsnoot’ in de vorm van een peul met daarin erwten die open kunnen en waarop afbeeldingen zijn aangebracht. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot in de vorm van een peul met vijf erwten, Holland, circa 1500 – 1530, buxushout. De peul is grofweg 10 cm lang..


WP_20170819_10_46_33_ProGebedsnootInDeVormVanEenDoodshoofdDuitsland1520-1540Perenhout

Blijkbaar waren er toen ook al goths. Gebedsnoot in de vorm van een doodshoofd, Duitsland, 1520 – 1540, perenhout.


WP_20170819_10_47_19_ProGebedsnootInDeVormVanHetHoofdVanMariaDuitslandC1500-Voor1526Perenhout

Gebedsnoot in de vorm van het hoofd van Maria, Duitsland, circa 1500 – voor 1526, perenhout.

WP_20170819_10_47_44_ProGebedsnootInDeVormVanHetHoofdVanMariaDuitslandC1500-Voor1526Perenhout


WP_20170819_10_47_58_Pro (2)AtelierAdamDirckszLijkkistMetSkeletC1500-1530

Weer een ander devotioneel voorwerp: Atelier Adam Dircksz, lijkkist met skelet, circa 1500 – 1530.


WP_20170819_10_49_43_ProNavolgerVanAdamDirckszGebedsnootInDeVormVanEenWalnootMetDoosjeHollandC1540OfLaterDoosjeAmsterdam18eEeuwBuxushourZilver

Navolger van Adam Dircksz, gebedsnoot in de vorm van een walnoot met doosje, Holland, circa 1540 of later, het doosje is uit Amsterdam uit de 18e eeuw. De walnoot is van buxushout, het doosje is van zilver.


WP_20170819_11_00_46_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootMetGodInGlorieEnHetLaatsteOordeelC1500-1530

Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot met ‘God in glorie’ en ‘Het Laatste Oordeel’, circa 1500 – 1530.


WP_20170819_11_02_25_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootInBehuizingBovenLaatsteOordeelHollandC1500-1530BehuizingLate16eEeuwBuxusVerguldZilver

Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot in behuizing, boven Laatste Oordeel, Holland, circa 1500 – 1530, de behuizing is uit de late 16e eeuw. De noot is van buxushout, de behuizing van verguld zilver.


WP_20170819_11_02_49_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootMiddenBovenKruisigingMiddenMiddenKruisafnameHollandC1500-1530Buxus

Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot, centrum-boven: de Kruisiging, centrum-midden: de Kruisafname, Holland, circa 1500 – 1530, buxushout. Met ‘Holland’ vermoedt men Delft. In deze noot staat het kruis centraal. Zo met de bovenste twee deurtjes open heeft het voorwerp ook de vorm van het kruis. Maar dat kan toeval zijn.


WP_20170819_11_04_55_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootOndersteHelftChristusAfdalendInDeHelHollandC1500-1530Buxus

Toen ik muurschilderingen in Ferrara, Italie beschreef dacht ik dat ‘Christ in limbo’ een zeldzame afbeelding was, maar hier is er ook een. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot, onderste helft ‘Christus afdalend in de hel, Holland, circa 1500 – 1530, buxushout.


WP_20170819_11_05_30_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootInOrigineleBehuizingMetDoosjeEnVergrootglasHollandC1500-1530BuxusDoosjeEind18eEeuw

Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot in originele behuizing met doosje en vergrootglas (linksonder), Holland, circa 1500 -1530, de gebedsnoot is van buxus, het doosje is uit het einde van de 18e eeuw.


WP_20170819_11_10_31_ProInrichtingTentoonstellingszaalRijksmuseum

Dirt is de zaal waar de meeste gebedsnoten liggen in de tentoonstelling van het Rijksmuseum.


WP_20170819_11_13_29_ProAtelierAdamDirckszOntmanteldeGebedsnootHollandC1500-1530Buxushout

Hier zie je een ontmantelde gebedsnoot. Zo kun je de verschillende onderdelen zien. Het schijnt dat de twee helften op zich ook weer uit losse onderdelen bestaan. Atelier Adam Dircksz, ontmantelde gebedsnoot, Holland, circa 1500 – 1530, buxushout.


WP_20170819_11_20_00_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootOndersteHelftMetChristusVoorPilatusHollandC1500-1530Buxushout

Deze gebedsnoot krijgt heel veel aandacht op de tentoonstelling. Tussen het volk zit een man met een bril! (rechtsonder van het centrum) Er zitten trouwens nog meer mensen in een boek te lezen. Atelier Adam Dircksz, gebedsnoot, onderste helft met de afbeelding ‘Christus voor Pilatus’, Holland, circa 1500 – 1530, buxushout.

WP_20170819_11_20_00_ProAtelierAdamDirckszGebedsnootOndersteHelftMetChristusVoorPilatusHollandC1500-1530BuxushoutZelfdeBeeldFotoAanDeWand

Op een hele grote afbeelding tegen de muur in het museum zie je de man nog een keer. Hij zit hier rechtsboven. De man schuin voor hem heeft ook een boek op schoot.


DSC_2471CatalogusSmallWondersRijksmuseum

De tentoonstelling is gewoon sensationeel. Small Wonders, Rijksmuseum.


Creatieve woensdag

De eerste helft van de tekst van ‘De hulpvaardige reiziger’
uit het boek ‘Chinese verhalen uit Dunhuang’ is gereed.
Zaterdag wordt deze tekst gedrukt.
Dan nog wel even de lino’s maken.

WP_20170823_19_31_52_Pro

W.L. Idema is de man die deze Nederlandse vertaling maakte van de Chinese verhalen die gevonden zijn in grot 17 in Dunhuang (Mogao grotten).


Bijzonder boek: Contemporary Argentina Poetry

DSC_2456ContemporaryArgentinePoetryABilingualSelectionBenBollig

Een boek met een kaft van karton. Karton gevonden op straat. Gewoon van een doos waarin cornflakes of een ander ontbijt gezeten heeft. Tekst in het Spaans, vertaald naar het Engels door Ben Bollig. De omslag zit er mooi en fris uit.


Tekst uit de Volkskrant:

Prins Claus Prijs voor Argentijnse uitgeverij

 

De grote Prins Claus Prijs 2012 is toegekend aan de Argentijnse uitgeverij Eloísa Cartonera.
Deze non-profitorganisatie geeft handgemaakte boeken uit met omslagen van gerecycled karton.
Dat liet het Prins Claus Fonds donderdag weten.

 

Bewerkt door: Redactie 6 september 2012

 

Eloísa Cartonera is in 2003 in Buenos Aires opgericht.
Het is een coöperatie van ontwerpers en uitgevers die zich toelegt op het uitgeven van Latijns-Amerikaanse literatuur.
Het materiaal waarvan de boeken zijn gemaakt, wordt op straat verzameld door zogeheten cartoneros, werklozen die op deze manier iets proberen te verdienen.

 

Breed publiek
Volgens het Prins Claus Fonds heeft Eloísa Cartonera het boek voor een breed publiek bereikbaar gemaakt.
In heel Latijns-Amerika zijn inmiddels al 60 soortgelijke uitgeverijen actief.

Op de constructie van het boek is nog wel wat aan te merken.

DSC_2457ContemporaryArgentinePoetryEloiseCartonera2012LibroDeCarton

Nietjes. Die zijn op de lange termijn niet handig. Maar dit boek is ook niet gemaakt voor de eeuwigheid. Het is ontworpen en gemaakt om door het verzamelen van karton mensen een bestaan te laten opbouwen.


DSC_2458ContemporaryArgentinePoetryEloiseCartonera2012LibroDeCarton

Eloísa Cartonera: Contemporary Argentina Poetry (dat is de naam op de kaft, op het titelblad staat ‘Contemporary Argentine Poetry’. Dat is beter.)vertaald door Ben Bollig.


Anna Atkins, Cyanotype,

Een tweede tentoonstelling die ik afgelopen zaterdag zag
was de tentoonstelling over de 19e eeuwse fotografie in de
collectie van het Rijksmuseum: New Realities.

Trots hoogtepunt is het fotoboek: Photographs Of British algae
gemaakt door de fotograaf Anna Atkins, 1843 – 1853 (!)

WP_20170819_11_24_20_ProAnnaAtkinsPhotographsOfBritishAlgaeCyanotypeImpressions1843-1853

Anna Atkins, Photographs Of British algae. Cyanotype Impressions. Het fotoboek is uit de beginjaren van de fotografie. Er zijn dan verschillende technieken in ontwikkeling waarvan cyanotypie er een is. We kennen deze techniek misschien beter onder de term blauwdruk.


WP_20170819_11_24_28_ProTekstAnnaAtkinsPhotographsOfBritishAlgaeCyanotypeImpressions1843-1853

Iedere foto in dit boek is met de hand gemaakt. Keer op keer plaatste Atkins een stuk zeewier op het papier, liet de zon inwerken en legde het papier in een bak met water. Het is niet bekend hoeveel exemplaren Atkins van haar boek maakte, maar veel meer dan 25 zullen het er niet geweest zijn. In totaal maakte ze dus duizenden afdrukken. Vandaar dat ze er tien jaar over deed om de uitgave te voltooien.


Wikipedia zegt er het volgende van:

Cyanotypie is een fotografisch proces waarbij na ontwikkeling een cyaan-blauwe afdruk ontstaat.

 

De Engelse wetenschapper, fotograaf en astronoom John Herschel ontdekte dit proces in 1842. Ondanks dat John Herschel misschien wel de ontdekker is van het cyanotypie proces, is Anna Atkins degene die het toepaste in de fotografie. Zij bracht een gelimiteerde serie boeken met cyanotypische afbeeldingen uit die varens en andere planten beschreven. Doordat zij gebruik maakte van dit proces, wordt zij ook wel gezien als de eerste vrouwelijke fotograaf.

 

Het proces gebruikt twee chemicaliën:

Ammoniumijzercitraat
Kaliumhexacyanoferraat.

 

Het resultaat was dat als deze twee stoffen werden blootgesteld aan sterk licht ze veranderden in Pruisisch blauw. Wanneer de chemische middelen zijn weggespoeld met water blijft er een stabiele en kenmerkende blauwe kleur achter, waarop de afbeelding in witte lijnen is weergegeven.

 

Blauwdruk

Gedurende bijna een eeuw was cyanotypie de enige simpele en goedkope manier om tekeningen in meervoud te maken. De techniek werd dan ook meteen gebruikt in de industrie, speciaal voor bouwplannen op groot formaat voor machines, zoals locomotieven en voor architectonische bouwwerken. Dit gebruik van cyanotypie staat bekend als blauwdruk.

Terug naar de tentoonstelling.
Het Rijksmuseum heeft een heel mooi overzicht in haar collectie
van de verschillende soorten technologie.
Zo zie je naast de cyanotypie, stereografie,albumen print,
zout, hand gekleurs, daguerreotype, gellatin, tintype,
en nog veel meer.

Al dat moois is te zien op de tentoonstelling en in het
prachtige boek dat bij de tentoonstelling is verschenen.

DSC_2463NewRealitiesRijksmuseum

New Realities, Rijksmuseum.


DSC_2460NewRealitiesRijksmuseum

Let vooral ook op de mooie cyaanblauwe kleur die de pagina’s hebben gekregen aan de randen.


DSC_2462NewRealitiesRijksmuseum

Aan het begin en het eind van het boek speciale bladen met foto’s van Anna Atkins.


DSC_2461NewRealitiesRijksmuseum

Dan in het boek veel, heel veel ruimte voor de prachtige foto’s. Het boek is een genot om in de hand te hebben.


DSC_2459NewRealitiesRijksmuseum

Van de prachtige omslag van het boek krijg ik geen genoeg.


Bijzonder boek: Rumtek (Sikkim, India) 2004

In 2004 kochten we in Rumtek (plaats in Sikkim,
in India) een boek in het grote klooster.
Het klooster is ook een belangrijke Boeddistische school.
Boeken zoals het exemplaar dat wij hebben,
werden daar nog veel gebruikt.

Eerder schreef ik daar al eens een blog over: hier klikken.

DSC_2455BoekGekochtInSikkim

DSC_2455BoekGekochtInSikkimRumtek2004

Zelfde foto maar dan gekanteld. Dan kun je hem in meer detail zien.


Opdracht W.L. Idema gelukt

Het is gelukt om samen met The British Library
een sutra op te dragen aan de vertaler van het verhaal
dat ik op dit moment met de hand aan het zetten ben.

Dit is de website waar je het kunt zien:
http://idp.bl.uk/database/oo_loader.a4d?pm=Or.8210/S.4243;img=1.

Daar zie je het volgende:

Dedication01Dedication02B


Het grappige is nu dat in de tekst een van de hoofdpersonen
in de gevangenis terecht komt.
Terwijl ik de tekst aan het zetten ben in de FutureDome,
de voormalige Koepelgevangenis in Breda.

WP_20170822_19_45_05_ProGevangenis

Hier ligt onder andere het woord gevangenis op de zethaak.


Jean Dubuffet bij het Rijksmuseum

WP_20170819_12_04_43_ProJeanDubuffetLePlongeur

De tuin van het Rijksmuseum is een beeldentuin die steeds bevolkt wordt door beelden van andere kunstenaars. Op dit moment is Jean Dubuffet aan de beurt. Hier Le Plongeur (de duiker).


WP_20170819_12_05_03_ProJeanDubuffetLIncivil

Jean Dubuffet, L’incivil.

WP_20170819_12_06_18_Pro (2)TekstJeanDubuffetWelcomeParade1973-2014


WP_20170819_12_07_36_ProJeanDubuffetLeDeviseurI1969-2006

Jean Dubuffet, Le Deviseur. De foto’s zijn een volledig willekeurige selectie van al het moois dat er te zien is.

WP_20170819_12_07_44_ProTekstJeanDubuffetLeDeviseurI1969-2006


Sanskrit – Asia and Beyond

Gisteren was het een echte museumdag voor mij.
Ik bezocht musea in Amsterdam en een tentoonstelling
in de universiteitsbibliotheek van Leiden:
Sanskrit – Asia and Beyond.
In het Nederlands: Sanskriet, in Azie en ver daar buiten.

Het is geen eenvoudige tentoonstelling voor een leek.
Maar de kans om prachtige oude manuscripten te kunnen zien,
komt niet zo vaak voor.
Er was een prachtige leporello te zien en een paar
boeken van palmbladeren.
Van die laatste ben ik nu al weer een tijd aan het proberen
te achterhalen hoe dat nu precies in elkaar zit.

Jammer dat er geen uitgave bij de tentoonstelling is.
Al was het maar een paar A4-thes met de teksten van de tentoonstelling
(misschien zelfs in het Nederlands) en een paar foto’s van de voorwerpen.

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


WP_20170819_15_31_53_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Het eerste voorwerp dat mijn aandacht trok was meteen een boek van palmbladen: Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830.


De tentoonstelling vertelt over verschillende adpecten van het Sanskriet.
Volgens de makers van de tentoonstelling is Sanskriet voor Azie
wat het Latijn was voor Europa: de taal van de wetenschap, religie,
machthebbers en de verhalen.
Over de boeken en andere voorwerpen is het moeilijk informatie
te vinden op het internet.
Is het ‘Sivadharmasastra’ of ‘Siva Dharmasastra’ of ‘Śivadharmaśāstra’?

Over het ‘Grantha ‘ schrift zegt Wikipedia:

The Grantha alphabet (Tamil: கிரந்த எழுத்து, translit. Kiranta eḻuttu; Malayalam: ഗ്രന്ഥലിപി; Sanskrit: ग्रन्थलिपिः, translit. grantha lipi) is an Indian script that was widely used between the sixth century and the 20th centuries by Tamil and Malayalam speakers in South India, particularly in Tamil Nadu and Kerala, to write Sanskrit and the classical language Manipravalam, and is still in restricted use in traditional Vedic schools (Sanskrit veda pāṭhaśālā). It is a Brahmic script, having evolved from the Tamil-Brahmi. The Malayalam script is a direct descendant of Grantha, as are the Tigalari and Sinhala alphabets.

Hele korte samenvatting:
Het Grantha alfabet is een Indiaas schrift dat tussen de 6de en 20ste eeuw
werd gebruikt door mensen die Tamil of Malayalam spreken in Zuid India.
Met name in Tamil Nadu en Kerala werd het gebruikt om Sanskriet en de
klassieke taal Manipravalam te schrijven.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830Detail

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_52_ProManuscriptOfTheMahabharataPaperBengaliScriptBengalC19thCentury

Manuscript of the Mahabharata, paper, Bengali script, Bengal, circa 19th century.


WP_20170819_15_33_13_ProSanskritLanguageAndScripts

Dit is een voorbeeld van hoe in de vitrines de verschillende voorwerpen worden verklaard. Hier ‘Talen en Schriftsoorten’.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogerius

De bestudering van het Sanskriet kent een wetenschappelijke traditie waarbij stil gestaan wordt. Hier zien we een versie van het boek ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius. De drukker van dit boek was Françoys Hackes of Franciscus Hackius. Drukker in Leiden van 1638-1655. Dit boek is uit 1651.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogeriusDetail

Het prachtige titelblad van ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius


Wikipedia (helaas in het Engels):

It is possible Abraham was born in Haarlem, like his brother Jacobus, also a chaplain, who went to the Indies. The Calvinist Rogerius (anglicized as Roger), studied in Leiden under Antonius Walaeus. His first trip was to Batavia (1631) and then Surat (1632). From 1633 he worked as a chaplain in Pulicat, the capital of Dutch Coromandel. He studied Hinduism in southern India and learned Portuguese. Rogerius authored Open Door to the Secrets of Heathendom, which begins with ten years of ministry among the Tamil people in the Dutch colony of Pulicat near Madras, India. His knowledge came from three Brahmins whom he met regularly. In 1642 he went back to Batavia and became the manager of an orphanage/school and promoted the use of Portuguese during church services. In 1647 he returned to the Dutch Republic.

 

“De Open-Deure tot het verborgen Heydendom ofte Waerachtigh vertoogh van het leven ende zeden, mitsgaders de Religie ende Gotsdienst der Bramines op de Cust Chormandel ende der landen daar ontrent (“The open door to the hidden paganism or truthful account of life and customs, as well as religion and worship of the Brahmins at Coromandel Coast and surrounding countries “), which was published in Leiden in 1651 and since translated into German (1663), French (1670). This book was one of the first European books describing hinduism. The book has two parts. The first deals with the Brahmins life and customs, while the other describes their faith and worship. Rogerius seems to have been the first published a translation of aphorisms in Sanskrit by Bhartṛhari, (Hundred aphorisms on the path to heaven by the heathen Bhartṛhari, famous amongst the Brahmins on the Coromandel coast) which forms the third part of the book.

Belangrijkste feiten in de tekst hierboven:
Abraham Rogerius was een Calvinistische predikant.
Ging in 1631 naar Batavia en in 1632 naar Seurat.
Van 1633 werkte hij in Pulicat.
Daar bestudeerde hij het Hindoeisme.
zijn boek ‘De Open-Deure tot het verborgen Heydendom’
was een van de eerste boeken in Europa over Hindoeisme.
Het werd in 1663 in het Duits en in 1670 in het Frans vertaald.
Het boek bestaat uit drie delen. Deel 3 bevat een vertaling
van aforismen die origineel in Sanskriet geschreven waren.

WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863

Illuminated volume of Wajang Purwa plays Kandhi Ana and Minta Raga, Javanese language and script, Java, 1863. Met die prachtige extra flap aan het boek (rechts).


WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863Detail

De linkerpagina van het boek op de vorige foto: Wajang Purwa plays.


WP_20170819_15_40_49_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Een wel heel bijzondere uitvoering van een boek: op rollen in een houten kist. Illuminated manuscript of the Devimahatmya, paper on roll in wooden box, North-West India, 19th century.


Wikipedia:

Devi Mahatmya (Sanskriet, IAST: devī māhātmyam, letterlijk: “glorie van de godin”), Durga Saptashati (Sanskriet: durgā saptashatī, “700 verzen voor Durga”) of Chandipatha (Sanskriet: caṇḍī pāṭha) is een hindoegeschrift uit de 5e of 6e eeuw. Het is de oudst bekende hindoeïstische tekst waarin waarin god aanbeden wordt als vrouw. In oudere hindoeïstische teksten komen wel vrouwelijke goden (godinnen) voor, maar deze hadden een ondergeschikte rol. De Devi Mahatmya is onderdeel van de Markandeya Purana, een van de zogenaamde Purana’s, en is opgesteld in het Sanskriet.

WP_20170819_15_41_22_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Het viel niet mee mooie foto’s te maken door de vitrines. Maar dit is een heel bijzonder boek. Een prachtige uitvoering. Illuminated manuscript of the Devimahatmya.


WP_20170819_15_42_33_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Illuminated volume of the Bhagavadgita, paper, Devanagari script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_01_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Detail met de illustratie van de vorige foto. Illuminated volume of the Bhagavadgita in Devanagari script.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCentury

Leaf from an illuminated Bhagavatapurana manuscript, Urdu in Arabic script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail01

Detail van de vorige foto. Een soort ‘hij heeft het gedaan’.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail02LetOpDeHoek

De afbeelding paste niet helemaal in het kader. Dan pas je natuurlijk gewoon het kader aan.


WP_20170819_15_44_48_ProManuscriptOfTheRamayanaLontar(=PalmLeafManuscript)JavaneseLanguageInBalineseScriptBali1807

Ik had het vermoeden dat boeken van palmbladen altijd klein en handzaam zijn. Niet dus. Manuscript of the Ramayana, lontar (lontar is een Indonesische term voor palm leaf manuscript), Javanese language in Balinese script, Bali, 1807.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

Leather bound volume of the Adi Darma Sastra and Adidumastra, Javanese language and script, Java, 1900.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900Detail

Met links een blad met prachtige vissen.


WP_20170819_15_45_15_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

En rechts grapjes die we ook kennen uit Westerse middeleeuwse geschriften.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCentury

De afbeelding uit dit geillustreerde handschrift dient een beetje als het logo voor de tentoonstelling. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama, paper, Devanagari script, North India, 19th century.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCenturyDetail

Ergens op internet (of misschien was het op de tentoonstelling) las ik wat deze afbeelding betekent. Maar helaas kan ik het niet meer vinden. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama.


Wikipedia:

De Vishnu sahasranama is een hymne waarin de 1008 namen bezongen worden van Vishnoe, een van de belangrijkste vormen van God in het hindoeïsme en voor volgelingen van Vishnoe ook de verpersoonlijking van de Allerhoogste. De letterlijke betekenis is de 1000 namen van Vishnoe.

WP_20170819_15_49_06_ProManuscriptOfTheAstasahasrikaPrajnaparamitaPalmLeafNepalC12thCentury

Manuscript of the Astasahasrika Prajnaparamita, palm leaf, Nepal, circa 12th century.


WP_20170819_15_49_19_ProManuscriptOfTheAtthakathaOfBuddhaghosaPalmLeafPaliInCambodianScript19thCenturyGiftOfPrinceDarmrongOfSiam

Manuscript of the Atthakatha of Buddhaghosa, palm leaf, Pali in Cambodian script, 19th century, gift of Prince Damrong of Siam.


WP_20170819_15_51_38_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

De eerder genoemde leporello. Leporello manuscript of a Buddhist work on tantric ritual with 284 illustrations of Mudra (Hand-Gestures), Nepal, 19th century.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

Hetzelfde document maar dan frontaal.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCenturyDetail

Het document gaat over de betekenis van de houdigen die je met je handen kunt aannemen en die zo typisch zijn voor beelden in het Boeddhisme.


WP_20170819_15_52_13_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury


WP_20170819_15_52_55_ProEtchingDeviByJyotiBhattIndia20thCenturyReferredToAsSpeudoTantricArt

Dit lichamelijke aspect van Sanskriet komt ook terug in dit moderne werk: Etching ‘Devi’ by Jyoti Bhatt, India, 20th century. Referred to as pseudo tantric art.


Wikipedia:

Jyotindra Manshankar Bhatt (12 March 1934) Better Known as Jyoti Bhatt’, is an Indian artist best known for his modernist work in painting and printmaking and also his photographic documentation of rural Indian culture. He studied painting under N. S. Bendre and K.G. Subramanyan at the Faculty of Fine Arts, Maharaja Sayajirao University (M.S.U.), Baroda. Later he studied fresco and mural painting at Banasthali Vidyapith in Rajasthan, and in the early 1960s went on to study at the Academia di Belle Arti in Naples, Italy, as well the Pratt Institute in New York

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


Prachtige tentoonstelling. Ga eens kijken zou ik zeggen.

Wat Banan

Wat Banan was het tweede tempelcomplex op deze dag.
Via het hotel hadden we een soort motortaxi gehuurd die
ons de hele dag mee nam naar de drie complexen die we wilden zien.
Wat Banan was het tweede.
Een heel mooi complex gebouwd in de stijl van Angkor Wat (plateau
met daarop 5 torens) maar iets later gebouwd.
De tempel begon zijn leven als een Hindoeistische tempel maar
werd later omgrebouwd tot een Boeddhistische tempel.
Niet zo groot, niet in de allerbeste staat,
maar met een hele mooie dramatische ligging.
geen vermelding op Wikidepia dus even naar een andere web site gezocht.

Wat Banan is made up of four temple towers, with a further one in the centre.
The original temple dates back to 1050, and the reign of king Udayadityavarman I as a Hindu temple, later it was rebuilt using the same stones, as a Buddhist temple, around 1219, during the reign of king Jayarvarman VII.
Banan is built from sandstone and laterite, laterite being the fashionable material used so much nowadays for bars and hotel receptions in Phnom Penh and Siem Reap, it’s a light brown sediment rock with lots of small holes within it.
The towers are impressive and basically intact, if not a little shaky looking, but many of the carvings are headless, having been plundered.

DSC_1319OnsVervoerVandaag

Het vervoer deze dag, een motortaxi.


DSC_1321VeelBruiloftenDezeTijd

Deze tijd van het jaar zijn er veel trouwpartijen. de horeca heeft zich daar op ingesteld.


DSC_1323OpDeBrug

Onderweg stoppen we even bij een brug en een modern Boeddhistisch complex.


DSC_1324MedeWeggebruiker

Een medeweggebruiker.


DSC_1325BrugNogAangelegdDoorDeAmerikanenAlsWederopbouwOndersteuning

De brug is nog meebetaald door de Amerikanen als ondersteuning bij de wederopbouw.


DSC_1326OnderwegNaarWatBanan

Deze rivier kan af en toe wel een brug gebruiken.


DSC_1329Tempelversiering

Tempelversiering.


DSC_1330BoeddhistischeTempelKloostercomplex

Modern Boeddhistisch tempel- en kloostercomplex.


DSC_1332TempelInterieur

Deel van het tempelinterieur.


DSC_1334Rempelversiering

Tempelversiering.


DSC_1336HetRestaurantVanDezeMiddag

Het restaurant van deze middag bij Wat Banan.


DSC_1337WarBananEenHeleKlim

Wat Banan ligt op een heuveltop dus eerst een flink stuk klimmen.


DSC_1338WarBananSlagenhuidVanTrapleuning

De schubben van de slang op de trapleuning.


DSC_1339WarBananDeLaatsteMeters

Het laatste stuk naar boven is nog steiler.


DSC_1340WatBanan

Het eerste zicht op Wat Banan. Zo staan er 5 torens op het platform.


DSC_1341WatBanan

Dit is een tweede toren.


DSC_1342WatBanan

Er is veel beeldhouwwerk te zien maar vaak is het erg beschadigd. Door de tijd, het weer en de wind of door plunderaars.


DSC_1343WatBananVaakVoorkomendeManierVanVersierenVanMuren

Dit is een typische versiering van muren (het kader en de pilaren van ‘gestapelde ringen’), vooral bij ommuringen van tempelcomplexen.


DSC_1344WarBanan

Het is een zoekplaatje maar hier zijn alle 5 de torens van Wat Banan te zien. Heel indrukwekkend als je dit zo voor de eerste keer ziet.


DSC_1345WatBanan

De torens zijn prachtig van vorm en helemaal bewerkt. Dat tussen al die natuur is prachtig.


DSC_1346WatBananDeBinnenkantVanEenVanDe5Torens

De binnenkant van een van de torens.


DSC_1348WatBananIngangVanEenVanDeTorens

Een ingang en doorkijkje van een van de torens.


DSC_1349WatBanan


DSC_1350warBanan


DSC_1351WatBanan


DSC_1352WatBanan


DSC_1353WatBanan


DSC_1354WarBanan


DSC_1355WarBanan


DSC_1356WatBananGevaar


DSC_1357WatBananSomsLosseStukken

Hier en daar liggen nogal wat losse stukken.


DSC_1358WatBananOnderwegNaarBeneden

Wat Banan, onderweg naar beneden.


DSC_1359WatBananLeeuwVanDeRugGezienBewakerVanHetComplex

Een leeuw (gezien vanaf de achterkant) die als beschermer van het complex staat opgesteld.


DSC_1360EindeVanDeTrapleuning

Het uiteinde van de trapleuning.


DSC_1361WatBananLeeuwenVooraanzicht

Beide leeuwen, vooraanzicht.


DSC_1362WatBananIdyllischeLunchplaats

De idyllische lunchplaats beneden bij War Banan. Tijd om nog even uit te rusten.


Wat Ek Phnom

Na een reisdag hebben we besloten een paar tempels
te bezoeken in de omgeving van Battambang (de tweede stad van Cambodja).
Battambang is heel anders dan Phnom Penh: geen hoogbouw, overzichtelijk
en een stuk rustiger.
De eerste tempel was een schot in de roos.
Voor een leek op gebied van Cambodjaanse kunst is Wat Ek Phnom
een geweldig beginpunt.
Het geeft je de kans om meer begrip te krijgen voor de architectuur
door de beperkte schaal (beperkt maar niet klein).
De tempel ligt prachtig verscholen achter een Boeddhistisch
monument en tempel en in het bos.

DSC_1294EnormBoeddhistischMonumentBijWatEkPhnom

Het enorme monument in de vorm van deze grote Boeddha waarachter Wat Ek Phnom verborgen ligt.


DSC_1295WatEkPhnomVerborgenInHetGroen

Daar ligt Wat Ek Phnom tussen de bomen en struiken.


DSC_1296WatEkPhnom

De berg stenen die we de komende dagen nog zo vaak zullen zien is het symbool voor de heilige berg van het geloof. Zowel in het Hindoeisme als in het Boeddhisme komen heilige bergen voor.


Op wikipedia staat het een en ander over Wat Ek Phnom.

Wikipedia:

Wat Ek Phnom is an angkorian temple located on the left bank of the Sangkae River near the Peam Aek spot approximately 13 km north of the city of Battambang in north western Cambodia.
It is a Hindu temple built in the 11th century under the rule of king Suryavarman I.
Although partly collapsed and looted it is famous for its well-carved lintels and pediments.

An enormous white-stone sitting Buddha statue leads to the modern Buddhist pagoda Ek Phnom surrounded by 18 Bodhi Trees. The site is deemed as a very popular picnic and pilgrimage destination for Khmers at celebration times. The pagoda opens the way to the ruins of the ancient hinduist temple.
The ancient temple, built of sandstone blocks and enclosed by the remains of a laterite outer wall and a Baray, consists of small temples or prasats on a platform and measures 52m by 49m.
Mostly reduced to ruins today only the main towers of the temple remain standing whose upper flanks hold some fine bas-reliefs.

Samenvatting en vertaling:

Wat Ek Phnom is een Hindoe-tempel op 13 kilometer van Battambang.
De tempel is gebouwd in de 11e eeuw onder Koning Suryavarman I.
Al is de tempel gedeeltelijk in verval (onder andere door plundering)
staat de tempel bekend voor de mooi gebeeldhouwde dorpels.

Een wit, stenen Boeddha leidt de weg naar een moderne Boeddhistische tempel
omrings door 18 Bodhi-bomen. De plaats in een populaire pick-nick plaats
en pelgrimsbestemming. Vanuit de Boeddhistische pagode kom je bij
de antieke tempel. Het platform van de tempel is bijna
50 meter in het vierkant.

DSC_1297WatEkPhnom

Wat Ek Phnom.


DSC_1298WatEkPhnomMetBoeddhistischeTempel

Nu met de Boeddhistische pagode op de achtergrond.


DSC_1299MetDoorkijkjes

Een dergelijk gebouw heeft altijd wel een aantal doorkijkjes.


DSC_1301WatEkPhnom

Ik ben eerst eens rond de tempel heen gelopen. Pas daarna er op geklommen en de binnenkant bekeken.


DSC_1302WatEkPhnom


DSC_1304WatEkPhnom

DSC_1304WatEkPhnomDetail

Detail van de vorige foto.


DSC_1305WatEkPhnom


DSC_1306

Hier en daar afgesleten maar je krijgt een goed beeld van hoe de tempel er uit heeft kunnen zien.


DSC_1307WatEkPhnomBinnenkantGestutEnVeiligGemaakt

De binnenkant is gestut en veilig gemaakt voor bezoekers.


DSC_1308

Restanten van wat voor mij het achterterrein van de tempel was. Maar misschien zat aan deze kant wel de ingang.


DSC_1309

Wat Ek Phnom.


DSC_1310


DSC_1312


DSC_1313


DSC_1314BoeddhistischeTempel

De moderne Boeddhistische tempel.

DSC_1314BoeddhistischeTempelDetailVanDePlafondschilderingen

Detail van de vorige foto met de schilderingen tegen het plafond.


DSC_1315NaastHetGroteBoeddhaMonument

Rond de enorme Boeddha staan er nog een reeks ‘kleinere’ beelden.


DSC_1316

Versiering van de Boeddhistische tempel.


DSC_1317TraprailingMetMeerkoppigeSlang

Een trapleuning in de vorm van een slangelijf met meerdere koppen (hier 5) zullen we in de Cambodjaanse tempels nog vaker zien.


DSC_1318BoeddhistischMonument

We laten deze enorme Boeddha achter ons.


Creatieve woensdag

Het boek dat ik ga maken (Stringing together) is heel
eenvoudig maar dat neemt niet weg dat ik wel een nieuwe tekst
aan mijn ‘oeuvre’ wil toevoegen.
In het kader van mijn interesse voor Dunhuang/Mogao heb
ik een boek gekocht van W. L. Idema:
Chinese verhalen uit Dunhuang.

WP_20170816_15_20_18_ProWLIdemaChineseVerhalenUitDunhuang

Het boek is nog tweedehands te koop. Mijn exemplaar is erg mooi, in goede staat. W.L. Idema: Chinese verhalen uit Dunhuang.


WP_20170816_15_19_23_Pro

Dat verhaal ‘De hulpvaardige reiziger’ ben ik met de hand aan het zetten.


Nou mag je natuurlijk niet zomaar een verhaal gebruiken.
Dat hoop ik als volgt op te lossen:

DISTRIBUTE MERIT AND HELP IDP – SPONSOR A SUTRA

 

Just as donors in the past paid a scribe to copy Buddhist texts in memory of loved ones or to distribute merit to the world, IDP’s Sponsor a Sutra Scheme enables anyone today to support the digitization of a favourite sutra and add your dedicatory message. This will be added below the image on the database, just as donor names and messages previously appeared at the end of manuscripts and at the bottom of paintings. You can Sponsor a Sutra from as little as £35 (US$50): the cost depends on the length of the sutra. All funds go directly to the work of IDP.

Dus heb ik een sutra gekozen en geprobeerd die te betalen.
Dat lukte echter niet.
Dus stuur ik hen een email.

Or8210S4243

Mijn keuze was dus gevallen op het document met als code Or.8210/S.4243.

Or8210S4243Dedication

Dit was de opdracht die men bij het document mocht plaatsen. Maar hierna ging het fout. Overigens ongeacht welk document ik ook koos in deze prijsklasse.


Genaaide boekjes (xian zhuang)

Uitgangspunt zijn ook nu weer de twee teksten
van Arnon Grunberg uit 2016.
Daar ga ik een tekst uit Dunhuang aan toevoegen,
een Nederlandse vertaling.
Maar vandaag heb ik eerst de 10 pagina’s met
allemaal dezelfde set van twee teksten voorzien
van de afdrukken van de linosnedes.

WP_20170815_19_55_28_Pro

Hier zie je 8 van de pagina’s. Ze gaan straks in twee gevouwen worden. In de lengte. Dan staat op 1 pagina 1 afbeelding en 1 stuk tekst. Bij sommige pagina’s is een heel klein stuk met een kleur met de hand beschilderd.


WP_20170815_19_56_06_Pro

Hier zie je 2 bladen. De combinatie van de verschillende soorten papier, de vormen en kleuren doen het goed (vind ik). Alle 10 de pagina’s liggen nu onder bezwaar te drogen. Vanaf morgen begin ik met het met de hand zetten van de Dunhuang-tekst. Dat zal wel even gaan duren voor die gereed is. Hoeveel ruimte die tekst zal gaan vragen moet nog blijken. Uit de informatie van de ‘Stringing together’ kan ik niet opmaken of bij de originele pagina’s in de collectie van de British Library, het papier aan beide zijdes bedrukt of beschreven zijn. Voorlopig kies ik er voor om de bladen aan een (1) kant te bedrukken.


WP_20170815_19_11_19_Pro (2)

Dit is een voorbeeld van 1 blad. Met een beetje geluk is de afdbeelding groot genoeg om ook de tekst te kunnen lezen hier op mijn blog. De pagina’s gaan nog korter gesneden worden maar dat doe ik pas als de Dunhuang-tekst gezet en gedrukt is.