Bladerboek: eerste bladzijde

Vandaag de eerste bladzijde gesneden en in elkaar gezet.
Uitgaande van de mal die ik eerder maakte heb ik nu van het
echte papier een bladzijde gesneden.
Een extra ril moet straks meer ruimte gaan eisen in de rug van
het boek waardoor ik het eenvoudiger kan innaaien en waardoor
de dikte van de bladeren voldoende ruimte krijgen.
Vervolgens het eerste herfstblad bevestigd.
Nu ligt het onder bezwaar.
Eens zien of de lijm die ik heb gebruikt het herfstblad
op zijn plaats kan houden. Papier en blad zouden er ook
sterker van moeten worden.

WP_20171031_19_33_34_ProBladerboekMal

Extra ril uitgeprobeerd op de mal.


WP_20171031_19_48_08_ProBladerboekRilRugOmInTeBinden

Het papier op maat gesneden en ook hierin een extra rillijn aangebracht. Zo ontstaat er een ‘brede vouw’.


WP_20171031_19_52_31_ProBladerboekEersteEchteBladzijde

Hierna het te veel aan papier weggesneden en het blad op het papier gelijmd. Deze eerste bladzijde is er vooral op gericht om een eerste werkwijze te ontwikkelen.


Save

Stringing together

Gisteren ben ik nog verder gegaan met het
inbinden van de serie Stringing together”:
– een boekje zonder kaft maar met extra strook bruin papier, ruime lus
– een boekje zonder kaft, geen extra strook papier, krappe lus
– een boekje met bruine kaft, ruime lus
– een boekje met groene kaft, krappe lus
– een boekje met een kaft van marmerpapier. Het merkteken van
Karli Frigge gebruikt als versiering van de voorkant

WP_20171029_14_34_49_ProMarmerpapierKarltFrigge

De versie met het gele marmerpapier van Karli Frigge ligt boven op de stapel. Je ziet dat ik ook ben gaan varieren met de plaats en het aantal touwtjes waarmee het boekej wordt ingebonden. Het laatste boekje is op twee plaatsen ingebonden.


WP_20171029_15_28_45_ProStroingingTogether

Nadat ik de vorige foto maakte heb ik nog een zesde versie gemaakt. De kaft is van het papier met de naam Wrinkle (rimpel) en is in het midden van het boekje ingebonden. Je ziet het zesde blauwe boekje hier helemaal links.


Stringing together

Al een tijdje probeer ik boekjes te maken geinspireerd door
de boeken die gevonden zijn in de Mogao-grotten in China.
Een internationaal project probeert via het internet iedereen
inzicht te geven in de vondsten in die Boeddhistische grotten.
Die vondsten zijn nu in musea over de hele wereld.

Wikipedia:

The International Dunhuang Project (IDP) is an international collaborative effort to conserve, catalogue and digitise manuscripts, printed texts, paintings, textiles and artefacts from Dunhuang and various other archaeological sites at the eastern end of the Silk Road. The project was established by the British Library in 1994, and now includes twenty-two institutions in twelve countries. As of 1 March 2016 the online IDP database comprised 137,812 catalogue entries and 483,721 images. Most of the manuscripts in the IDP database are texts written in Chinese, but more than fifteen different scripts and languages are represented, including Brahmi, Kharosthi, Khotanese, Sanskrit, Tangut, Tibetan, Tocharian and Old Uyghur.

Mij gaat het dan niet om de enorme rijkdom aan talen of om de inhoud
van die verhalen maar veel meer over hoe we van de boekrol langzaam zijn
overgestapt naar de huidige codex-vorm van het boek.

Mijn eerste project was de ‘whirl wind binding’ (xuanfeng zhuang).
Een ander de ‘vlinderbinding’ (hudie zhuang)
Mijn huidige project noem ik ‘Stringing together’.
Een van de boeken in de collectie van het International Dunhuang Project
is een heel eenvoudige bindwijze, een stapje in de reis van boekrol
naar codex. Van deze vorm kent men maar 1 exemplaar.
Maar ik vond het een logische stap.
In de documentatie staat er het volgende over:

StringingTogetherTheOriginal

Afbeelding van het boek in een document speciaal gemaakt met boekbinden als focus.


Ik ben al een tijdje bezig.
Zoals je op het origineel kunt zien gaat het om dubbel gevouwen pagina’s.
Bovenaan iedere kolom met tekst staat een afbeelding.
Ik had nog twee korte teksten staan van Arnon Grunberg en heb er
een kort verhaal aan toegevoegd. Dat laatste is een vertaling
naar het Nederlands van W.L. Idema van een van de Chinese verhalen
uit Dunhuang (uit een boek van hem met een hele collectie vertalingen).
Voor de afbeeldingen heb ik 60 lino-afdrukken gemaakt. 40 van een Boeddha.
Mijn teksten passen op drie A-4tjes.

WP_20171025_19_56_58_ProStringingRogetherPaginaDrieIsGedrukt

Deze week heb ik pagina drie gedrukt.


WP_20171028_10_16_17_ProStringingTogetherPaginaDrieIsGereed

Dit zijn alle pagina’s drie met de lino-afdrukken van een Boeddha.


WP_20171028_10_58_51_ProStringingTogetherInIederBladEenStrookIngeplakrTerVersteveging

De eerste vier exemplaren ben ik nu aan het inbinden. Ik vouw de A4-tjes in de lengte dubbel. Aan de binnenkant plak ik een strookje dikker, bruin papier. Dat is om de pagina’s meer stevigheid te geven maar ook om een steviger gaatje te kunnen maken waar het koordje straks door gaat.


WP_20171028_14_23_51_ProStringingTogetherDeEersteVierOpDeJuisteLengteGesneden

Hier zijn de eerste vier boekjes allemaal op dezelfde lengte gesneden. Het boekje kan een paar centimeter korten worden dan een regulier A4.


WP_20171028_14_24_21_ProStringingTogetherEenVanDeEersteVier

Dit is dan een van de eerste vier versies van Stringing together.


WP_20171028_14_25_40_ProStringingTogetherDeEersteVierVan10

Bij de teksten van Arnon Grunberg heb ik een ‘moderne’ lino-afdrukken gemaakt. Net als bij de Boeddha’s zijn er geen twee die aan elkaar gelijk zijn. Heel soms zijn er ook afdrukken met de hand bijgekleurd.


WP_20171028_14_33_05_ProStringingtogetherEenEenvoudigeBindwijzre

In de basis is dit een heel eenvoudige binding. Op de bovenste linkerhoek maak ik met de papierboor een gaatje. Dat gaat dan dus door het bedrukte papier en door de stevige strook bruin papier die er tussen gelijmd zit. Vervolgens gaat er een koordje door. Ik weet niet hoe ruim het koordje moet zitten. Dus bij de eerste zit er veel ruimte is. Later zal ik er nog een maken met minder ruimte.


WP_20171028_15_04_00_ProStringingTogetherNummerTweeKrijgtEenKaft

Nummer twee krijgt een eenvoudige kaft. Die lijm ik niet. Ik maak ook hier door en door een gaatje en vervolgens gaat het koordje erdoor.


WP_20171028_15_11_51_ProStringingTogetherNummerEenEnTwee

Dit is zover als ik nu ben. Twee versies van Stringing together.


Save

Pre Rup, Angkor

De namen van de complexen en de koningen vormen een studie-onderwerp op zich.
Pre Rup is een staatstempel. Als datum wordt 961 genoemd.
De tempel is gebouwd tijdens de regering van Rajendravarman.
Het is een grote piramide.
De torens (gopura’s) zijn gemaakt van baksteen en zijn
voor een deel verkruimeld. De torens waren vroeger bedekt met
een andere steensoort.

DSC_1712PreRup

Zo loop je naar de tempel en zie je al in de verte de torens.


DSC_1713PreRup


DSC_1715PreRup


DSC_1716PreRup

Zoals ook op andere plaatsen is het een complex met gebouwen en muren waarna je bij de piramide aankomt.


DSC_1717PreRup


DSC_1718PreRup


DSC_1719PreRup

Restauraties zijn overal ongoing. Je bent er natuurlijk nooit mee gereed.


DSC_1721PreRup


DSC_1722PreRup

Dit is dus niet het werk van IS of andere terreurgroepen. Dit zijn, vermoed ik/hoop ik, gaten die diende om de buitenste stenen platen te bevestigen.


DSC_1723PreRup


DSC_1724PreRup

Het is technisch een slechte foto maar geeft wel een idee van hoe steil de trappen zijn.


DSC_1725PreRup


DSC_1727PreRup


DSC_1728PreRup


DSC_1731PreRup


DSC_1732PreRupMetUitzicht

Met uitzicht op de omgeving.


DSC_1733

De dag na deze tempelpiramide was voor ons een soort rustdag: fietsen op het platteland van Cambodja. Ook heel erg leuk. De foto’s van die dag volgen nog.


Save

Charles Dickens, Great Expectations

Een van zijn beste werken, misschien wel het beste.
Grote verwachtingen of Great Expectations.
Van dit boek heb ik al een paar versies dus
hoorde deze versie van The Folio Society er ook bij.

WP_20171022_12_29_07_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


WP_20171022_12_30_00_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


WP_20171022_12_31_37_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone

Charles Dickens, Great Expectations, in de 2017-uitvoering van de Folio Society. De originele illustraties zijn van Marcus Stone.


WP_20171022_12_32_07_ProCharlesDickensGreatExpectationsTheFolioSociety2017IllustrationsMarcusStone


Save

Stringing together

Voor het boekje ‘Stringing together’ dat ik wil maken
en dat gemodelleerd is naar een van de gevonden boeken
in de Mogao-grotten bij Dunhuang, ga ik afbeeldingen van Boeddha
gebruiken om het boek te illustreren.

Daarbij heb ik 10 pagina’s met ‘moderne’ tekst (Arnon Grunberg).
Daarvoor heb ik een ‘moderne’ lino gemaakt.

Daarnaast heb ik straks 20 pagina’s met een vertaling
van een van de ‘Chinese verhalen uit Dunhuang’.(W. L. Idema)
Daarvoor heb ik 40 Boeddha’s nodig.

Veertig meerkleuren drukken van een Boeddha vragen dus
in totaal zo’n 120 – 160 drukgangen.
Daaraan is gisteren een einde gekomen.

WP_20171021_10_18_49_ProLinoAangepast

Als laatste actie heb ik een van de lino’s die ik al had gemaakt nog eens aangepast. Ik moet nog even wennen aan zo’n stap want het betekent dat ik niet meer terug kan om afbeeldingen te maken zoals ik die eerder maakte. Immers de lino bestaat niet mee.


WP_20171021_14_34_04_ProDeLaatsteBoeddhas

Dit zijn dan de laatste afdrukken. Sommige zijn, deels, met de hand ingekleurd.


WP_20171021_15_13_34_Pro

Daarna heb ik het handzetwerk weer opgepakt. Nog even en dan is de tekst gereed. Nog even zien of de tekst over een of over twee kolommen gaat komen. Als die tekst dan gedrukt is kan het boekje in elkaar gezet worden. 10 Unieke exemplaren want alle lino-afdrukken verschillen van elkaar.


Save

Neak Pean: een watertempel

Neak Pean is een heel bijzonder monument.
Het is een heel afwijkend complex dat op geheel eigen wijze
gebruik maakt van de omstandigheden waar het in verkeerd (midden
in het water).
Waarschijnlijk is het meer een symbool dan een tempel.
Het ligt prachtig en eigenlijk is het ook hier te druk.
De omgeving is niet opgezet voor de grote hoeveelheden toeristen
die het gaan bezoeken.

DSC_1680InDeDirecteOmgevingVanNeakPean

Dit is de directe omgeving van Neak Pean. Water, veel water.


DSC_1681NeakPean


DSC_1682NeakPeanPrachtigeWaterrijkeOmgeving

De omgeving is prachtig. De vele toeristen zijn daar dan ook druk mee bezig. Je loopt op kleine, smalle dammetjes tussen enorme waterpartijen. Op die dammetjes zitten dan ook nog allerlei handelaren met souveniers.


DSC_1683NeakPean

Dit is een overzicht van het complex. In het midden van een (kunstmatig?) meer, een toren. In het water restanten van gebeeldhouwde dieren (paard) die erg veel geleden hebben. Op de voorgrond nog een klein gebouwtje waarvan voor mij de functie niet helemaal duidelijk is.


DSC_1684NeakPean

Het voor mij onduidelijke gebouwtje. Dit zou een soort sluisje kunnen zijn.


DSC_1685NeakPean

Het centrale gebouw. Hier spuwden vier dieren water vanaf het toreneiland in het meer. Links van het midden is het torso van het paard te zien, net boven het water.


DSC_1686NeakPean


DSC_1686NeakPeanDetail

Details van de toren.


DSC_1687OpWegTerugNaarDeTuktuk

Terug naar de tuktuk.


Creatieve woensdag

Er ontbreken nog een aantal lino-afdrukken voor deel twee van
het verhaal dat ik ga inbinden onder de naam ‘Stringing together’.
Met de lino’s die ik al had ben ik een nieuwe serie Boeddha’s begonnen.
Maar deze keer heb ik eens geprobeerd een extra lino
te maken voor de kleding.
Dat lukte wel maar het afdrukken, op het blote oog, geeft toch wel eens
te grote verschillen.
Bij een paar lukte het aardig.
Daarna heb ik eens geprobeerd om nog wat kleur met de hand aan te brengen.
De resultaten (het zijn er nog niet genoeg).

WP_20171018_15_59_41_ProEenLinoSnedeInDeVormVanZijnKleed

Het begon er mee een tweede drukgang aan te brengen in een andere kleur. Dat deed ik al eerder. Toen heb ik een extra lino gesneden. Die is wel veel kleiner dan de eerste drukgangen. Dus sneller gesneden, maar moeilijker op de juiste plaats te krijgen bij het afdrukken.


WP_20171018_16_04_32_ProZijnKleedEenKleur

Bij deze twee afdrukken ging het best aardig. De kleur was niet zoals ik het had willen hebben maar die verf gooi ik niet weg. Ik heb al op een video een hulpmiddel gezien dat er voor kan zorgen dat verschillende lino’s toch steeds op de juiste plaats kunnen komen ten opzichte van het papier. Het kost wat meer papier maar ik vermoed dat het een goede methode is. Dus een volgende keer ga ik dat een proberen. Deze serie maak ik nog op de oude manier af.


WP_20171018_16_54_36_ProMetDeHandBijgekleurd

Deze afdrukken zijn gemaakt met drie lino’s en zijn daarna met de hand ingekleurd met verf.


Save

Sa(n)dd, zielig.

Bij Sandd weet je een ding heel zeker:
je post zal zeker niet op tijd aankomen.
Daarnaast is het zo goed als zeker
dat je post helemaal nooit zal aankomen.

Leuk dat het goedkoper is dan PostNL maar je hebt er niets aan.

Dit is weer zo’n privatisering waar we binnenkort
allemaal spijt van hebben.
Denk NS en ProRail.

Sandd

Save

Preah Khan, Angkor.

We waren begin dit jaar een paar dagen in Siem Reap.
Siem Reap is het dorp / de hotelstad van waaruit
toeristen van over de hele wereld Angkor bezoeken.
Het terrein waarover de restanten van de Khmercultuur
liggen verspreid is enorm. Vierkante kilometers.
Maar dicht bij Siem Reap ligt de beroemdste tempel
van de Khmercultuur: Angkor Wat.

We zijn op dag twee.
Net als de dag er voor hebben we een tuktuk geregeld
die ons een andere deel van de archeologische vondsten
laat zien dan van dag een.
We beginnen de dag met de meest uitgebreide: Preah Khan.
Ik waarschuw: veel foto’s (60+).

Preah Khan is gebouwd in de laat 12 e eeuw
(1191 wordt als datum genoemd).
De stijl is Bayon en het is aangelegd tijdens
de regeerperiode van Jayavarman VII en VIII.

Preah Khan was een tempel waar ook zo’n 1000
leeraren actief waren. Het was de kern van een stad en een
Boeddhistische universiteit.

De lay-out is als volgt:
er is een buitenste muur rond het complex.
Dan volgt een binnenste muur. Daar heb ik steeds foto’s van.
Daarbinnen ligt dan het complex.
Ook hier zijn dat meerdere gebouwen en met vijvers (volgens de kaart
want ik heb er geen gezien, het complex is zo groot dat je
niet alles zonder een gids kunt zien).
Sommige bouwerken zijn aan elkaar geschakeld.
Sommige zijn dat misschien geweest maar dat kun je niet meer zien.
Andere staan gewoon apart.

Het is een doolhof maar fantastisch mooi.

DSC_1604EenVanDeStelesLangsDeWegNaarPreahKhan

Als je het complex benaderd is er een weg met aan beide zijdes dit soort steles.


DSC_1605WegNaarPreahKhan

Met is de verte een poortgebouw.


DSC_1606RestantenNagaBridge

Dan volgt er een ‘brug’. Tussen aanhalingstekens omdat er geen water onderdoor stroomt. Het is meer een dam. Op die brug zitten Nagas. De hoofden ontbreken hier vaak omdat die afgehakt en gestolen zijn en verkocht zijn op de internationale kunstmarkt.


Wikipedia:

Nāga is het Sanskriet en Pali woord voor een klasse van bovennatuurlijke wezens in het boeddhisme en het hindoeïsme die vaak de verschijning van een slang of draak aannemen. Buiten het boeddhisme en het hindoeïsme worden Naga’s ook wel als een fabeldier beschouwd.

Naga’s zijn afkomstig uit India en werden door het boeddhisme meegebracht naar China en het Verre Oosten, zo beïnvloedde de naga de Chinese draak. Soms zijn naga’s half mens en half slang.

De natuurlijke vorm van Naga’s is die van een grote slang. Ze hebben echter de kracht om hun lichaam (tijdelijk) een andere vorm aan te laten nemen, en kunnen daardoor in verschillende gedaanten voorkomen: Draak, waterdraak, als veelkoppige draak, mens, half slang en half mens of mens met slangen groeiend uit het hoofd.

De naga’s bezitten volgens het hindoeïsme een goddelijke parel van kennis. Naga’s kunnen goed- of kwaadaardig zijn en geven je robijnen als je ze voor je wint, maar hun gif is dodelijk. Naga’s worden gemakkelijk boos en hun adem en oog-blik kunnen dodelijk zijn. In het hindoeïsme en in de Jataka verhalen van het boeddhisme zijn de enorme Garoeda vogels de grote vijand van de naga’s.

Naga’s nemen vaak de functie van bewaker op zich. In India bewaken naga’s de poorten van heilige oorden. Op platforms rond Asvattha bomen wordt hun beeltenis gelegd; het zou de menselijke vruchtbaarheid bevorderen. Ze bewaken ook vaak heilige relikwieën van de Boeddha of zijn discipelen.


DSC_1607PreahKhanOpDeBrugZittenRestantenVanGroteFigurenDieSamenEenSlanginBedwangHoudenAlsRelingNagaBridge


DSC_1608DeWegEnBrug(NagaBridge)NaarPreahKhan

Hier zitten de nagas op de brug.


DSC_1609PreahKhanGaruda

Als je de brug oversteekt, kom je bij een muur met daarop enorme garuda’s.


DSC_1610PreahKhanDeKopVanGaruda

De kop van de garuda.


DSC_1611PreahKhanIngedachtenVerzonken

In gedachten verzonken. Lotus in de hand.


DSC_1612PreahKhanToegangspoort

Toegangspoort.


DSC_1613PreahKhanToegangspoort


DSC_1614PreahKhan


DSC_1615PreahKhanOnthoofdeWachter

De enige bewaker die er nog staat heeft zijn hoofd al lang geleden verloren.


DSC_1616PreahKhan

De originele opgravingen (als dat het juiste woord is) zijn uitgevoerd door de archeologen van de Franse Ecole Francaise d’Extreme Orient zoals Jean Commaille, Henri Marchal, Henri Parmentier, Maurice Glaize en anderen.


DSC_1617PreahKhanVersieringBoveneenDeuropening

Versiering boven een deuropening.


DSC_1619PreahKhanPlafondIneenSmalleGang

Plafond van een smalle gang.


DSC_1620PreahKhanOpSommigePlaatsenIsIedereCMBedektMetRelief

Op sommige plaatsen is iedere centimneter bedekt met reliefs.


DSC_1621PreahKhan


DSC_1622PreahKhan

Preah Khan.


DSC_1623PreahKhan


DSC_1624PreahKhanVeelGebouwenVeelGangenVeelRamen

En van binnen.


DSC_1626PreahKhanGang


DSC_1627PreahKhanVoorstellingMetMeerdereNiveaus

Deuren zijn een geliefde plaats voor allerlei voorstellingen. Het liefst over meerdere niveau’s.


DSC_1628PreahKhanInteressanteJurk

Heel interessante jurk.


DSC_1629PreahKhan


DSC_1630PreahKhan


DSC_1631PreahKhanVierUitEenHeleRij

Vier uit een hele rij.


DSC_1632PreahKhan


DSC_1633PreahKhan


DSC_1634PreahKhan


DSC_1636PreahKhanRelief

Relief als een behang.


DSC_1638PreahKhanSomsWeinigRuimteTussenDeGebouwen

Soms is er erg weinig ruimte tussen de verschillende gebouwen.


DSC_1639PreahKhan


DSC_1640PreahKhan


DSC_1641PreahKhanMooieGlimlach

Een mooie glimlach.


DSC_1642PreahKhanWandVaneenKapel

De wand van een kapel. Volgens de gids Ancient Angkor zijn dit afbeeldingen van kluizenaars.


DSC_1643PreahKhanVeelKleineKapellen

Veel, heel veel kleine kapellen.


DSC_1644PreahKhanVersieringBovenEenDeur

Versiering boven een deur in Preah Khan.


DSC_1645PreahKhanBeeldMetEenBaard

Beeld met een baard. Wat zou hij daar rechts hebben staan? Is dat een kleedje waar hij op zit en dat van de dorpel naar beneden hangt?


DSC_1646AllemaalOpEenRij


DSC_1647PreahKhanMetEenVoeltjeInDeStruik

Met een vogeltje op de lotustak, rechts.


DSC_1648PreahKhanZieJeDeAfbeeldingLinksBoven

Zie je die afbeelding, half verscholen achter het puin, rechtsboven.


DSC_1649PreahKhanFloraalRelief

Het lijkt wel een varentak maar helemaal bovenaan zie ik een bloem (?).


DSC_1650PreahKhanIsDateenVogeltjeDaarBijDeVoet

Je moet je er wel erg veilig gevoeld hebben met al die wachters. Ze noemen die Dvarapala.


Wikipedia:

Een Dvarapala (of dvarapala) is een beeld van een beschermgod dat als wachter bij poorten van boeddhistische en hindoeïstische tempels en kloosters staat.

Een dvarapala heeft een menselijke of demonische gedaante en is soms gewapend met een knots, een speer, of een drietand. De wachters worden meestal als tweetal geplaatst aan weerszijden van de entree. Er zijn echter ook plaatsen waar slechts één dvarapala aanwezig is, en meerdere paren (soms wel twaalf) zijn ook bekend.


DSC_1651PreahKhan


DSC_1652PreahKhanOngelofelijkMooi

Het is er ongelofelijk mooi. Als ik de blog zit te maken voel ik de verbazing die ik ook ervaarde toen we daar rondliepen.


DSC_1653PreahKhan


DSC_1654PreahKhan


DSC_1655DeVersieringenZijnOveralZoalsHierBovenaanEenKolom

Versieringen zijn overal. Zoals hier bovenaan een kolom.


DSC_1656DezeBoeddhistischeStupaIsVanEenLatereTijd

Deze Boeddhistische stupa is van latere tijd vermoed ik. Het Wikipedia-artikel over Preah Khan bevestigt mijn vermoeden.


DSC_1658PreahKhanSomsIsErNogMaarWeinigOver

Maar soms is er nog maar weinig over.


DSC_1659PreahKhanSomsMoetJeGoedKijken

Soms moet je ook heel goed kijken. Ik ben er van overtuigd dat we een heleboel erg interessante zaken gewoon voorbij gelopen zijn. Omdat je overweldigd wordt door wat je te zien krijgt.


DSC_1660PreahKhanKapel


DSC_1661PreahKhanMetLotusInDeHand

Met een lotus in de hand.


DSC_1662PreahKhaneenRijAsparasBoveneenDeuropening

Dit deel van Preah Khan heet Hall of dancers. Het zijn asparas. Zowel boven de ingang als de uitgang is een fries met deze voorstelling (ik weet overigens niet wat de in- en uitgang is van het geboew maar dat maakt niet uit).


DSC_1663AsparasMetDaarbovenWeereenrijMetNissen

Boven de asparas zie je een hele rij met nissen. Helaas zijn die leeg.


DSC_1664PreahKhanAsparas

Detail.


DSC_1665PreahKhanGaruda

Een garuda op de hoek van een gebouw.


DSC_1666PreahKhanAsparas

Detail van de asparas.


DSC_1667PreahKhanPlotselingOpEenVerhoog

Dan, plotseling, op een verhoog, een heel gebouw.


DSC_1668PreahKhanSoortValseDeur

Een nep deur. Maar wat een tijd, energie en vakmanschap zit daar in.


DSC_1669PreahKhanLeeuw


DSC_1671PreahKhan


DSC_1673PreahKhanReliefMetFloraleMotieven

Groot relief met florale motieven.


DSC_1674PreahKhan

De natuur zet gewoon door.


DSC_1675PreahKhan

Er zijn weinig grote ruimtes op mijn foto’s te zien. Dat komt omdat de gebouwen of heel dicht op elkaar staan of omdat ze helemaal in de natuur zitten. Maar hier zie je wel een grote ruimte. Dat geeft een beter beeld van de enorme oppervlakte die deze tempels/kloosters vragen.


DSC_1676PreahKhanNietEenGebouwMaarEenGroepGebouwen

Preah Khan is niet een groot gebouw maar een complex waarbij ook losstaande gebouwen behoren.


DSC_1677PreahKhanGarudaEindeVanHetTempelKloostercomplex

Deze garuda sluit ons bezoek aan Preah Khan af.


DSC_1678directeOmgevingPreahKhan

De directe omgeving van Preah Khan.


DSC_1679PreahKhanOnthoofdeNagas

De onthoofde naga’s kijken ons na.


Save

Breda Photo / Graphic Matters

Beide organisaties houden dapper vast aan hun festivals
maar stonden ze tot voor kort overal in de binnenstad
van Breda, nu worden ze verbannen naar een leegstaand gebouw.

WP_20171015_15_39_52_ProBredaPkotoGraphicMatters

Breda Photo / Graphic Matters.


Vanmiddag bezocht ik hun tentoonstellingen.
Dan loop je zo van de een in de ander.
Breda Photo organiseerde ‘mixing / Memory and desire’.
Graphic Matters organiseerde ‘The Design of Dissent’,
‘Speak up!’, ‘Dreaming of Mass Behaviour’,
‘Wall flowers are blooming’ en ‘Grid the gap’.

Zo was er een eerbetoon aan Klaus Staeck.
Met bijvoorbeeld:

WP_20171015_13_49_27_ProPosterVanKlausStaeckNaarTheFourHorsemen

Dit is een poster die een werk van Albrecht Dürer uit 1498 als uitgangspunt nam.

AlbrechtDürerTheFourHorsemenFromTheApocalypseWoordcut1498

Albrecht Dürer, The four horsemen from the apocalypse, woordcut, 1498.


Klaus wie?

WP_20171015_13_49_39_ProKlausStaeck

Klaus Staeck.


WP_20171015_14_35_28_ProLisaSpilliaert_ClareSpilliaertHotelRedShoes

Van Breda Photo (!) was dan deze film: Lisa Spilliaert & Clara Spilliaert, Hotel Red Shoes.


WP_20171015_14_39_43_ProLisaSpilliaert_ClareSpilliaertHotelRedShoesText

Lisa Spilliaert & Clara Spilliaert.


WP_20171015_14_40_50_ProTomCalleminFreefall

Deze foto van Tom Callemin is inderdaad schitterend. Bovendien hing ‘Free fall’ erg mooi.


WP_20171015_14_41_49_ProTomCalleminFreefallAndOthers

Tom Callemin.


WP_20171015_14_45_01_ProJohnYates1995

Van foto’s naar posters was een kleine stap. Deze poster van 1995 van John Yates is in de VS nog steeds actueel.


WP_20171015_15_03_29_ProNickLiefhebber

Twee mooie werken van een moderne designer die in een project oude technieken kon leren en toen het volgende maakte:


WP_20171015_15_03_10_ProNickLiefhebberTerrarium

Nick Liefhebber, Terrarium.


WP_20171015_15_03_20_ProNickLiefhebberTerrarium

Nog een van Nick Liefhebber.


WP_20171015_15_04_27_ProIn50DaysIHopeDonaldTrumpDies

De voorbereiding voor een optocht volgende week: In 50 days I hope…..


WP_20171015_15_05_04_ProHopeforMoreArt

Ja, meer kunst!


WP_20171015_15_37_47_ProMichelWalpot

Michel Walpot.


WP_20171015_15_39_13_ProDoganArslan

Dogan Arslan.


WP_20171015_16_51_20_ProTheDesignOfDissent

WP_20171015_16_51_45_ProSpeakUp

Save

Stringing together / Bladerboek

Vandaag nog even in mijn werkplaats geweest.

WP_20171015_11_31_30_Pro

Twee eerste drukgangen Boeddka’s gemaakt: zwart en blauw. Daarnaast verder gegaan met het conserveren van de herfstbladeren voor mijn Bladerboek.


WP_20171015_11_31_48_Pro

Het aantal bladeren dat al gereed is groeit. Ik weet nog niet hoeveel bladeren ik nodig ga hebben en welke tekst er precies in het boek komt. Maar dat is voor latere zorg. Nu eerst zorgen dat de bladeren beschermd worden voor verdere achteruitgang. Ze worden door de behandeling vooral ook sterker.


Save

Bladerboek

Op dit moment werk ik aan een paar verschillende boeken.
Ze zijn allemaal in een verschillend stadium van ontwikkeling.
Het meest concreet is ‘Stringing together’.
Maar ik werk ook aan een boekrol, Free as a jail bird,
Jail house rock en dus het bladerboek.

Al een paar weken geleden ben ik begonnen met het
verzamelen van herfstbladeren.
In de geschiedenis zijn boeken van palmbladeren
een normaal verschijnsel. Onlangs nog waren er
op mijn blog een paar te zien.

WP_20170819_15_49_19_ProManuscriptOfTheAtthakathaOfBuddhaghosaPalmLeafPaliInCambodianScript19thCenturyGiftOfPrinceDarmrongOfSiam

Dit was een van die voorbeelden: Manuscript of the Atthakatha of Buddha, palm leaf, in Cambodian script, 19th century. Gift of Prince Darmrong of Siam.


Nu zijn bij die boeken van palmbladeren de bladeren gelijkvormig
en even groot. Bij onze herfstbladeren is dat natuurlijk niet.
Er op schrijven is ook een uitdaging.
Die bladeren zijn niet egaal.
Hoe conserveer en prepareer je de bladeren?

Maar ik ga toch een boek van onze hefstbladeren maken.
Vandaag heb ik een soort drager ontworpen.
Een blad van papier die mij in staat stelt alle bladeren,
grote sterke, kleine tere, in het boek op te nemen.
Bladen die ik aan elkaar kan naaien.
Maar ook bladen die het herfstblad centraal stellen
maar dat sterk genoeg is dat ik een plaats heb
om het blad vast te pakken en om te draaien.

WP_20171014_11_14_24_ProEenVanDeGrotereBladeren

Het ontwerp is nog in ontwikkeling maar aan de onderkant rechts, is witruimte voldoende om het blad straks om te kunnen draaien zonder het herfstblad te beschadigen. Links zitten twee stroken waarbinnen het begin van de nerf van het blad zal komen. Die stroken worden omgevouwen. Die twee stroken gaan het mogelijk maken de verschillende bladen aan elkaar te naaien terwijl de stroken tegelijkertijd voor extra dikte van het papier gaat zorgen zodat de bladeren mooier in het boek passen. Het esdoornblad hierboven is een van de grotere herfstbladeren.


WP_20171014_11_14_53_ProDeOndersteuningMoetWerkenBijAlleAfmetingen

Dit is een voorbeeld van een blad dat veel kleiner is. Dan is het de bedoeling om, zonder de structuur van de drager te veel aan te tasten, zoveel mogelijk van die drager weg te snijden of op een andere manier te benutten.


WP_20171014_11_15_18_ProGlimmendBlad

Hier ligt het ‘boek’ gekanteld. Weer een ander formaat blad. Ik heb niet gezocht naar perfecte herfstbladeren. De meeste hebben wel gaatjes of zelfs scheuren. In een enkel geval heb ik er voor gekozen een groep bladeren te gebruiken.


WP_20171014_11_17_16_ProHierLigtEenVanDeBladerenOpHetPapierDatIkWilGaanGebruiken

Hier ligt een van de bladeren op het stevige papier waarvan ik de dragers ga maken.


WP_20171014_14_50_05_ProErZijnAleenAantalBladerenGeprepareerd

Van deze bladeren is de conservering grotendeels al afgerond. Ik heb geen idee wat er met de kleuren van de bladeren gaat gebeuren maar mijn verwachting is dat die verder zullen verdwijnen. Maar voor nu zijn die kleuren er in ieder geval nog. Je ziet ook dat ik in een aantal gevallen een tak met bladeren heb gekozen.


Save