Grote Kerk, Breda – restauratie

Al een tijdje loop ik bijna degelijks langs de
restauratiewerken aan de Grote Kerk in Breda.
Ik vroeg me af hoe men aan de motieven komt die verschijnen
op de pas gerestaureerde gevels. Als nieuw zien ze er uit.

IMG_5619BredaGroteKerkDetail

Dit is een voorbeeld van een stukje dat volgens mij nog maar kort uit de steigers is. Zie die prachtige bogen in de ramen, de grote gekrulde bladeren langs de lijst die de muur in verschillende compartimenten verdeeld en dan het beeldhouwwerk dat die vakken opvult. Die donkere delen zijn waarschijnlijk alleen schoongemaakt. Dit is een gevel op de grens van de Grote Markt/Kerkplein.


De versieringen met beeldhouwwerk zijn heel erg gevarieerd.
De volgende kleine reeks foto’s geven daar een beeld van.

IMG_5620BredaGroteKerkDetailIMG_5621BredaGroteKerkDetailIMG_5622BredaGroteKerkDetailIMG_5623BredaGroteKerkDetail

Maar ik heb geen kennis van de restauratieplannen. Dus de achtergronden ken ik niet. Maar de details zijn mooi maar zijn ze ‘orgineel’?


Daarom ben ik nog eens gaan kijken op plaatsen waar de restauratie
nog niet is geweest. Niet dat die plaatsen garanderen dat je
het origineel ziet maar die geven wel een indicatie wat voor
veranderingen we nu zien. Zeker als ik binnenkort foto’s kan maken
van deze geveldelen na restauratie.

IMG_5617BredaGroteKerkDetaiNietGerestaureerdl

Bij de geveldelen die nog niet aan de beurt zijn geweest (maar misschien nog wel komen) zie je bijvoorbeeld een heel “Leeg” exemplaar. Die gekrulde bladeren op de lijsten zie je ook hier.


IMG_5616BredaGroteKerkDetaiNietGerestaureerdl

Hier zie je een gedeelte dat nog niet onder handen is genomen. Duidelijk is te zien dat daar versieringen hebben gezeten maar dat die bijna helemaal verdwenen zijn door regen, wind, vervuiling enz.


Toen ik zo die verschillende geveldelen bekeek viel me ook op
dat bij veel van de ramen heel verschillende ‘bogen’ te zien zijn.

IMG_5624BredaGroteKerkDetailBogenInDeRamen

De bogen hebben een vorm die je misschien al wel eerder ergens zag. Geometrisch opgebouwd. Maar vergelijk die maar eens met de andere foto’s en de volgende. De decoratie in de vlakken die ontstaan door de lijsten zijn gevuld met een soort van cirkelvormen met daarin vormen die aansluiten bij de bogen in de ramen.


IMG_5625BredaGroteKerkDetailBogenInDeRamen

Hier zijn de boogvormen een soort van uitgerekt in verticale zin. Misschien moet ik dit nog eens breder gaan bekijken.


Kunstvaria

AlbertYorkStillLifeGreenApplesOilOnCanvas

Albert York, Still life green apples, oil on canvas.


EileenAgarDanceOfPeace1945CollageAndGouacheOnPaper

Eileen Agar, Dance of peace, 1945. Collage and gouache on paper.


FrederickChildeHassamChurchProcessionSpanishSteps1883

Frederick Childe Hassam, Church procession Spanish steps, 1883.


KazunoriHamanaUntitled2021Ceramic

Kazunori Hamana, Untitled, 2021, ceramic. Hierbij moest ik meteen denken aan de vaas zonder bodem die hier pas nog te zien was van Yeung Yuk-Kan. De tegenstelling kon niet groter zijn want hier geeft de bodem zelfs een functie gekregen.


WayneThiebaudCandyApples1987

Wayne Thiebaud, Candy apples, 1987.


Kunstvaria

FerdinandHodlerPortraitOfClaraPasche-Battié1914OilOnCanvas

Ferdinand Hodler, Portrait of Clara Pasche-Battié, 1914, oil on canvas.


Vandaag weer eens een Kunstvaria.
Een serie kunstwerken die ik onlangs zag op Internet
en die ik interessant of mooi vond.

YinkaShonibareHybridMaskBanda20202021HandPaintedWoodenMaskOnBrassCladPlinth

Yinka Shonibare, Hybrid mask (Banda), 2020 – 2021. Hand painted wooden mask.


AshleyBryanSeaCalmFromSailAway2015

Ashley Bryan, Sea calm (From Sail Away), 2015.


JanDavidszDeHeemABanquetstilllifeSignedjddeheem

Jan Davidsz. de Heem, A banquet still life. Signed ‘jd de heem’.


LouiseBourgeoisSpiderIV1996SteelWallPiece

Louise Bourgeois, Spider IV, 1996, steel. Wall piece.


Danielle Lemaire

Een andere tentoonstelling die ik afgelopen zaterdag
zag in het Stedelijk Museum Breda is die van Danielle Lemaire.
Ik zag eerder werk van haar en heb ooit eens op
het punt gestaan werk van haar te kopen.
Iets in de sfeer spreekt me aan. Wat dat precies is weet ik niet.
Bij de tentoonstelling ‘You know I am not There’ in
het Stedelijk Museum Breda draait het allemaal om
Nick Drake.

Eerlijk gezegd springt mijn hart daar niet van op.
Beetje vage artiest met dito muziek die je nauwelijks
lelijk of mooi kunt vinden. Vind ik in ieder geval.
Danielle Lemaire is wel van Nick Drake onder de indruk en
vandaar een verzameling van haar werk naar aanleiding
van Drake en folders van fan meetings, foto’s enz.

De titel van de tentoonstelling is een zin in het
nummer ‘Know’ van Nick Drake.
Dit is de tekst:

Know
Know
Know
Know
Know
Know
Know
Know
Know that I love you
Know I don’t care
Know that I see you
Know I’m not there
Know
Know
Know
Know

Writer: Nick Drake

Gelukkig kan kunst intrigeren ook al deel je niet
de opvatting van de maker, zelfs al begrijp je
niet waar het om gaat.

IMG_5477DanielleLemaireDreamingBlackSavingGrace2019ContePotloodAcrylverfOpPapier

Danielle Lemaire, Dreaming black, saving grace, 2019. Conté, potlood, acrylverf op papier. Het werk van Danielle Lemaire is heel herkenbaar. Het heeft iets surrealistisch. Je herkent de voorwerpen maar de ordening, de gelaagdheid roept een soort van vervreemding op. Florale motieven zie je in het werk met grote regelmaat.


Ik ben wel benieuwd wat ‘Conté’ is.
Dat moet ik nog uitzoeken.

IMG_5479DanielleLemaireDeGeschiedenisIsMijnGezelschap2020

Danielle Lemaire, De geschiedenis is mijn gezelschap, 2020.


IMG_5481DanielleLemaireTheLightAndItsVisitors2019PastelkrijtAcrylverfOpPapier

Danielle Lemaire, The light and its visitors, 2019. Pastelkrijt en acrylverf op papier.


Razende stilstand

De tweede tentoonstelling waar ik even bij wil stil staan.
Na de tentoonstelling met het werk van Helen Vergouwen
volgt de collectietentoonstelling (verplichte looproute).
Vooral voorwerpen die ik ken van eerdere bezoeken.

Daarna volgt ‘Razende stilstand’, een tentoonstelling met kunst
uit Breda en omstreken gemaakt tussen 1970 en nu.
Ik heb vooral naar de werken op zich gekeken.
De boodschap van de curator kwam niet echt binnen en
daarbij komt dat ik een tentoonstelling over dynamische
moderne kunst nooit ‘Razende stilstand’ zou noemen.
Waarschijnlijk een titel die heel slim bedacht is maar
misschien te slim is.

De kunst deed me veel plezier.
Sommige werken kende ik van vorige tentoonstellingen zoals
de geënsceneerde foto’s van Teun Hocks maar ook heel
vaak zag ik werk dat ik nog niet kende van bekende
en onbekende kunstenaars van Breda.
Daarbij moet je Breda ruim zien.

IMG_5455PieterLaurensMolNachtzwaluw

Pieter Laurens Mol is een bekende naam in het Bredase maar dit zag ik voor de eerste keer. Ik ben verkocht. De strik en zwaluwstaarten in het zwarte hout: Pieter Laurens Mol, Nachtzwaluw.


IMG_5457JaapDeVriesBosII

Dit is een werk waar ik meteen op af liep. Je herkent het werk van Jaap de Vries gelijk. Op de tentoonstelling waren twee werken van zijn hand te zien. Een tweede foto volgt dadelijk. Jaap de Vries, Bos II.


IMG_5458FransVanVeenHendrikIII

Dit schilderij is enorm groot en daarom viel het niet mee om het op een goede manier op de foto te krijgen. Maar die paarse kleur doet het zo goed. Op zijn website heet het werk overigens Graaf Hendrik III.


Voor Breda (en niet alleen voor Breda) was graaf Hendrik TTT
belangrijk, zie Wikipedia:

Hendrik III van Nassau-Breda (Siegen, 12 januari 1483 – Breda, 13 september 1538) was graaf van Nassau en Vianden, heer van Breda en de Lek, en heer van Asse van 1504 tot 1538.

Hendrik III was een zoon van Jan V van Nassau-Dillenburg, stadhouder van Gelre, en Elisabeth van Hessen-Marburg. Hij was de broer van Willem de Rijke, graaf van Nassau-Dillenburg en dus een oom van Willem van Oranje. In 1504 erfde hij de bezittingen van zijn kinderloos overleden oom, Engelbrecht II van Nassau.

Hendrik trad in dienst van Filips de Schone die hij vergezelde op zijn reizen door Europa. In 1504 werd hij drossaard van Brabant. Op 17 november 1505 nam Filips de Schone hem op in de Orde van het Gulden Vlies. Op 31 december 1510 werd hij aangesteld als kastelein (rentmeester) van Slot Loevestein. Van 1515-1521 was hij stadhouder van Holland en Zeeland.[1] Ook was hij buitenlid van het Illustre Lieve Vrouwe Broederschap in ‘s-Hertogenbosch. In 1517-1518 betaalde hij het verschuldigde ‘ante obitum’ (doodschuld) aan deze broederschap. Ook werd hij een van de gouverneurs over de jonge Karel V met wie hij een goede band opbouwde. In 1521 overleed zijn tweede vrouw, Claudia van Chalon.

In datzelfde jaar, aldus Michel de Montaigne (Essais I,5), was Hendrik III betrokken bij het beleg van de Franse stad Mousson. Ook was hij het die namens Karel V Lyon innam (zie Italiaanse Oorlog van 1521-1526). Tussen 1522 en 1530 verbleef hij als raadsman en opperkamerheer van Karel aan diens hof in Spanje, de hoogste functie aan het hof. In 1524 trouwde hij op aanbeveling van Karel met de zestienjarige Mencía de Mendoza, die als dochter van Rodrigo de Mendoza uit een van de rijkste en aanzienlijkste geslachten van Spanje stamde. Ook nam hij deel aan een veldtocht tegen de Ottomaanse sultan Süleyman I. Hij stierf in 1538 en werd in de Grote Kerk in Breda begraven. Zijn weduwe, Mencia de Mendoza, hertrouwde in 1540 met Ferdinand van Aragón, hertog van Calabrië, zoon van koning Frederik IV van Napels. Zijn zoon uit zijn tweede huwelijk, René van Chalon, volgde hem op.

Tijdens het beheer door Hendrik beleefde Breda een periode van grote bloei. Hendrik gaf in 1536 opdracht tot de bouw van een renaissance-paleis, het Kasteel van Breda. De Henricuspoort, de voornaamste toegangspoort tot het kasteel draagt nog zijn naam. Het kasteel werd niet voltooid tijdens zijn leven.

IMG_5459MargotZweersFlatObjectNr14

Dit vond ik vooral heel leuk. De schaduwen op dit voorwerp zijn geschilderd. Daarom heet dit werk van Margot Zweers, Flat object #14.

IMG_5460MargotZweersFlatObjectNr14


De namen van de kunstenaars en hun werk stonden, als dat kon,
op de muur.
Dat leverde bij het werk van Margot Zweers dan de volgende bonus op:


IMG_5461MargotZweersFlatObjectNr14Txt


IMG_5462RuthTerwielGeel-ZwartMetOren2020

De tentoonstelling toonde ook een aantal vazen. Ruth Terwiel maakte deze Geel-Zwart met oren. Ik neem aan dat er geen verband is met NAC?


Wat jammer is aan een dergelijke tentoonstelling is dat er geen
catalogus is. Dat hoeft voor mij niet gelijk een duur boekwerk
te zijn maar een tekst met de afbeeldingen van de werken waarin
toegelicht wordt waarom de werken voor deze tentoonstelling zijn
geselecteerd. Leuk als naslagwerk en eventueel meer kennis op te
kunnen doen van museum, curator, kunstenaar en werk.
Tegen een kleine betaling zou dat mogelijk moeten zijn.

IMG_5465RuthTerwielEzelvaas2020

Deze vaas vind ik heel bijzonder. Als ik het goed begrepen heb vertegenwoordigen de beide vazen van Ruth Terwiel het jaar 2020 in het overzicht. Ruth Terwiel, Ezelvaas.


IMG_5466YeungYuk-KanHomeIII2021

Deze vaas vertegenwoordigt 2021. Hij is gemaakt door Yeung Yuk-Kan en heeft geen bodem. Niet gemaakt om echt als vaas dienst te doen. Meer als canvas met een prachtig rode stempel zoals zo vaak op Aziatische kunst.

IMG_5471YeungYuk-Kan

IMG_5467YeungYuk-KanHomeIII2021

De vaas heet Home III.

IMG_5469ColinPetersHetLaatsteUurVanSebastiaanMatte

Dit werk van Colin Peters maakt op mij veel indruk. De titel roept bij mij niet direct herkenning op: Het laatste uur van Sebastiaan Matte. Op de wand las ik er iets over.


IMG_5470ColinPetersSebastiaanMatteBeeldenstorm

Veel razends, heel weinig stilstand. De bewering dat Sebastiaan Matte de Beeldenstorm ontketende is misschien wat zwaar aangezet maar de verbinding naar de Twin Towers is interessant.


IMG_5472JaapDeVriesBosLichaamInHetBos

Jaap de Vries, Bos (Lichaam in het bos). Het rustige bos waarover in de tekst net gesproken werd is bij Jaap de Vries dus niet altijd rustig.


IMG_5473JosuaWechslerIkarus

Josua Wechsler, Ikarus. Sommige werken hangen hoog tegen de muur. Misschien mooi voor het effect en goed voor de ruimtebenutting maar soms moeilijk voor de fotograaf.


IMG_5475MelanieDeVroomZonderTitel

Melanie de Vroom, Zonder titel.


Er was nog veel meer te zien.
Alles bij elkaar een heel goede reden voor een
bezoek aan het Stedelijk Museum Breda.

Nu eerst cultuur met Helen Vergouwen

Zaterdag gingen de musea open en ik had al eerder vorige
week een kaartje gekocht voor het Stedelijk Museum Breda.
De tentoonstelling Realisten met werk uit Arnhem was
er niet meer te zien. Helaas. Maar er waren wel een paar
andere leuke tentoonstellingen te zien.

IMG_5445StedelijkMuseumBreda

Eerder in de ochtend werd een groep mensen, proostend voor dit museum op de foto gezet. De sfeer zat er dus goed in. Het museum gebouw is gevestigd in het oudste gasthuis van de stad. Voor de gelegenheid versierd met gekleurde slierten.


IMG_5446StedelijkMuseumBreda

Het gasthuis heeft een kleine binnenplaats. Daar zijn wisselende tentoonstellingen te zien van kunstenaars die werken maken die geen probleem maken van de verschillende elementen van het weer.


Dat geldt dus zeker voor het cortenstaal dat Helen Vergouwen
gebruikt voor haar beeldhouwwerken. Hier in de tentoonstelling
‘Evenwicht in cortenstaal’.

Cortenstaal, ook bekend onder de merknaam COR-TEN-staal, is een metaallegering, bestaande uit ijzer waaraan koper, fosfor, silicium, nikkel en chroom zijn toegevoegd. De sterkte is vergelijkbaar met die van andere gelegeerde staalsoorten zoals roestvast staal. Cortenstaal is een weervast staal en de bruine roestkleur is het meest typische uiterlijke kenmerk.

IMG_5448StedelijkMuseumBredaHelenVergouwenKopIMG_5448StedelijkMuseumBredaHelenVergouwenText

IMG_5449StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Dit is de binnenplaats van het museum met een paar van de werken van Helen Vergouwen.


IMG_5450StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Helen Vergouwen.


IMG_5451StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Leuk aan de tentoonstelling is dat je ook iets kunt zien van de werkwijze bij het uitdenken, ontwerpen en uitproberen van de vormen voordat ze in staal worden uitgevoerd. Hier een klein model uitgevoerd in hout, op schaal naar ik aan neem en volledig uitgevoerd zoals het uiteindelijke beeld gemaakt zal worden.


IMG_5452StedelijkMuseumBredaHelenVergouwen

Dit is zoals het begint. Schetsen en nog eens schetsen. En stiekem toch nog een boek…..


Dromedarissen op papier

DSC_2824NewDelhiNationalMuseumTheDivineCoupleRadhaAndKrishnaJaipurRajasthanCirca1750ADPaper565957

Van een paar werken op papier heb ik toen ook nog foto’s gemaakt. New Delhi, National Museum. The Divine Couple; Radha and Krishna. Jaipur, Rajasthan, circa 1750 AD. Paper.


DSC_2825NewDelhiNationalMuseumTheDivineCoupleRadhaAndKrishnaJaipurRajasthanCirca1750ADPaper565957


Maar van deze kerstscene stond ik toch wel het meest te kijken.

DSC_2827NewDelhiNationalMuseumTheNativityMughalMohammadshahPeriodCirca1720-25ADPaper582027

DSC_2827NewDelhiNationalMuseumTheNativityMughalMohammadshahPeriodCirca1720-25ADPaper582027 Detail

Er is van alles te zien. Zoals Maria die Jezus de borst geeft maar ook Europeanen die op bezoek lijken te zijn, decoraties, dieren, oh, ja, en Jozef die er een beetje bedremmeld bij staat te kijken. The Nativity. Mughal, Mohammadshah period. Circa 1720 -1725 AD. Paper.


Maar het allerleukste is voor het laatst.

DSC_2829NewDelhiNationalMuseumDailyLifeInADesertVillageBikanerRajasthanCirca1720-1725Paper

New Delhi, National Museum. Daily life in a desert village. Bikaner, Rajasthan. Circa 1720 – 1725. Paper.

DSC_2829NewDelhiNationalMuseumDailyLifeInADesertVillageBikanerRajasthanCirca1720-1725Paper Detail

Met dromedarissen in een kraal. We gingen naar India voor de Pushkar Camel Fair waar we veel dromedarissen zagen. We zagen er nog meer in Jhalawar en dan hier in New Delhi op papier. Bijna aan het eind van onze reis.

Kunstvaria

ElAnatsuiInTheWorldButDon’tKnowTheWorld2009AluminumAndCopperWire

El Anatsui, In the world but don’t know the world, 2009, aluminum and copper wire.


FélixVallottonTheLie1897OilOnArtistsBoard

Félix Vallotton, The Lie, 1897, oil on artist’s board.


GeorgeGroszMetrópolis1916-1917DetailOilOnCanvas

George Grosz, Metrópolis, 1916 – 1917 (detail). Oil on canvas.


NainsukhOfGulerTheTrumpeters1735-1740

Nainsukh of Guler, The Trumpeters, 1735 – 1740.


SalmanToorManWithFaceVreamsAndPkonePlug2019

Salman Toor, Man with face creams and phone plug, 2019.


Omdat we niet kunnen

Naar een museum gaan kan even niet.
Dat is heel vervelend voor al die mensen die hard werken
om tentoonstellingen te maken.
Overigens geldt dat ook voor muzikanten, toneelspelers, dansers, enz.

In de NRC las ik een artikel over Collector’s Item.
Pieter en Marieke Sanders waren verzamelaars van moderne kunst.
Nu vindt er een schenking en een overdracht plaats van maar
liefst 225 werken aan de Staat der Nederlanden.
Deze bijzondere schenking wordt gevierd met de tentoonstelling
Collector’s Item, waarin de collectie
nog één keer als één geheel te zien is.
Deze collectie is namelijk uitgekozen door een vijftal Nederlandse
musea om hun verzameling aan te vullen.

Naar het Centraal Museum gaan kan nu even niet maar
de catalogus bekijken en lezen kan wel.

Een tentoonstelling en boek over verzamelaars en hun
verzameling en de bijzondere kunstwereld.
Mijn tips in willekeurige volgorde:

IMG_4406CollectorsItemMartineStigProfiles#4ProjectVertigo2017

Martine Stig, Profiles #4, Project Vertigo, 2017.


IMG_4407CollectorsItemMarcMuldersFazant2005

Marc Mulders, Fazant, 2005.


IMG_4408CollectorsItemTheirryOussouZonderTitel

Thierry Oussou, Zonder titel.


IMG_4409CollectorsItemIreneVonvkLightDancing1993

Irene Vonk, Light Dancing, 1993.


IMG_4410CollectorsItemRudiDeWintKoperenSchil1999

Rudi de Wint, Koperen Schil, 1999.


IMG_4411CollectorsItemRogerRaveeleenKarretjeOmDeHemelTeVervoeren1979

Roger Raveel, Een karretje om de hemel te vervoeren, 1979.


IMG_4412CollectorsItemMarleneDumasMaryIsTheStairwayByWhivhGodCameDownToEarth1986-1986

Marlene Dumas, Mary is the stairway by which God came down to earth, 1985 – 1986.


IMG_4413CollectorsItemJitkaHanzlovaGreenSnake

Jitka Hanzlova, Green Snake.


Wat een prachtige collectie.

De catalogus bevat een paar interessante essays over het ontstaan
en de ontwikkeling van de collectie van Pieter en Marieke Sanders.
Dat je bij het schrijven van je essay rekening houdt met
het feit dat je schrijft over de mensen die net meer dan 200
kunstwerken schenken, lijkt me duidelijk.
Maar het essay van Nadia Abdelkaui beschrijft de (correcte?) werking
van de kunstwereld. Een wel erg vreemde wereld.
Of je daar als verzamelaar met overgave aan mee wilt werken,
daar ben ik niet zo zeker van. Dat het een ‘wereldvreemde’ wereld is
had best in de tekst mogen staan.

IMG_4405CollectorsItemCentraalMuseum

De catalogus van de tentoonstelling Collector’s Item in het Centraal Museum in Utrecht naar aanleiding van de schenking van de familie Sanders aan Nederland.


Kunstvaria

CleveGrayRomanWall(Blue)1979RomanWallSeriesMixedMediaOnPaper

Cleve Gray, Roman Wall (Blue), 1979. Roman Wall series. Mixed media on paper.


SuzukiGoroBentoBoxGoribe2019Stoneware

Suzuki Goro, Bento box Goribe, 2019, stoneware.


AttributedToAqaMirakBookCober Iran ThirdQuarterSixteenthCenturyWatercolorGold-coloredPigmentsLacquerOnPasteboard

Attributed to Aqa Mirak, Book cover, Iran, third quarter of the sixteenth century. Watercolor, gold-colored pigments, lacquer on pasteboard.


FerdinandHodlerLakeThunAndTheNiesen1912-1913OilOnCanvas

Ferdinand Hodler, Lake Thun and the Niesen, 1912 – 1913, oil on canvas.


Een week van kunstnieuws samengevat in vier beelden.


Kees Goudzwaard: fijnschilder

ClubSoloKeesGoudzwaard

Club Solo in Breda heeft een solotentoonstelling van Kees Goudzwaard. Ik ging er kijken met een mondkapje voor.


De kenners zullen zich kapot lachten: ‘fijnschilder’.
Maar dat is Kees Goudzwaard. Kijk maar eens mee.
Dit is de introductie van Club Solo:

KeesGoudzwaardText01

Regel twee is een tekst die helemaal niets zegt. Waarom toch altijd dat hoogdravende gekwakel? Zin 1 was voldoende, de rest is alleen interessant voor de curator en mensen die moeilijk willen doen.


Het is dus een tentoonstelling die poogt een overzicht te
geven van wat Kees Goudzwaard zoal in zijn loopbaan heeft gemaakt.
Ik had nog nooit van hem gehoord.
Misschien zegt dat meer van mij dan van hem maar dit is precies
waarom ik Club Solo interessant vind: ik zie er nieuwe dingen, nieuwe namen.
Terug naar Kees Goudzwaard.

KeesGoudzwaardText02

Deze tekst gaat over zijn werkwijze. Weer dat toontje.


Goudzwaard maakt eerst een werk met folie en plakband.
Als de compositie en de kleur is zoals hij die hebben wil
is stap 1 gereed.
Stap 2 is dan het schilderen, heel precies, precies zo groot,
dezelfde verhoudingen en net zo dun als het ontwerp.
Veel, heel veel aandacht voor details.
Dat schilderen doet hij met olieverf op een doek maar
hij gebruikt ook de zeefdruktechniek.

De behoefte een ontwerp te maken is van alle tijden.
Dat is op zich niet zo vreemd.
Het geeft je de kans dingen opnieuw te doen, te proberen,
steeds opnieuw totdat het is zoals je het wil hebben.
Dan ga je het uiteindelijke werk maken.
Dat het uiteindelijke werk identiek is aan het ontwerp
is wel bijzonder. Dan moet je wel heel erg overtuigd zijn
van je ontwerp.
Als ik zelf iets maak, bijvoorbeeld een tekst, dan blijf ik
er meestal aan sleutelen. Ook als ik met de definitieve versie bezig ben.
Dat blijven veranderen vind ik interessant, is ook onderdeel
van het finale werk. Maar bij Kees Goudzwaard is dat niet zo.
Ondanks dat het ontwerp ook voor hem heel belangrijk is,
richt hij zich bij het maken van het finale werk helemaal
op de techniek van het schilderen.
Als een fijnschilder.

IMG_4221KeesGoudzwaardTwoGapsOlieverfOpCanvas2014

Kees Goudzwaard, Two gaps, olieverf op canvas, 2014.


Het witte interieur en de vele TL-buizen vormen geen optimale
ruimte om de werken te fotograferen.
Dus daar waar werken vaak veel helderder zijn, zien ze er
hier soms donkerder uit.
Ga dus gauw een keer kijken bij Club Solo.

IMG_4222KeesGoudzwaardAllPlainDarkerAtTheTopThanAtTheBottomOlieverfOpCanvas2012

Kees Goudzwaard, All plain, darker at the top than at the bottom, olieverf op canvas, 2012.


IMG_4223KeesGoudzwaardBrushstrokeDrawingOlieverfOpCanvas2014

Kees Goudzwaard, Brushstroke drawing, olieverf op canvas, 2014.


IMG_4224KeesGoudzwaardArrangedFragmentsOlieverfOpCanvas2019

Kees Goudzwaard, Arranged fragments, olieverf op canvas, 2019.


Dat met een mondkapje was niet zo’n succes.
Om te beginnen was het buiten fris en stap je dan binnen
met zo’n ding voor je mond en neus, dan beslaat telkens je bril.
Bovendien zie je minder omdat een deel van de onderkant van
je zicht belemmerd word.
Als er dan ook nog eens nauwelijks iemand als bezoeker binnen is…….

IMG_4225KeesGoudzwaardBuilt-upOlieverfOpCanvas2014

Kees Goudzwaard, Built-up, olieverf op canvas, 2014.


IMG_4226KeesGoudzwaardCollageOlieverfOpCanvas2014

Kees Goudzwaard, Collage, olieverf op canvas, 2014. Voor mij persoonlijk het mooiste werk.


IMG_4227KeesGoudzwaardStirredOlieverfOpCanvas012008

Kees Goudzwaard, Stirred, olieverf op canvas, 2008.

IMG_4227KeesGoudzwaardStirredOlieverfOpCanvas022008

Om nog meer gevoel te geven voor het fijne werk dat Goudzwaard levert hier een detail van het werk ‘Stirred’. Zie de prachtige scheurrandjes en de kleurverschillen naast het ritme en de compositie van het werk.


IMG_4229KeesGoudzwaardKraagZeefdrukOpKarton2019

Kees Goudzwaard, Kraag, zeefdruk op karton, 2019.


KeesGoudzwaardText03

Voor wie de tekst van de hele flyer nog wil lezen.


Soraya Zaman: American Boys

IMG_3904BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Een van de fotoseries van BredaPhoto is te zien in de Chassé Parking in Breda. Parkeergarages, net als leegstaande gebouwen, lenen zich erg goed voor het maken van bijzondere foto’s. Dit is de ingang van de parkeergarage voor auto’s. Langs deze in- en uitrit hangen de werken uit de serie American Boys van Soraya Zaman. Omdat je snel van de openbare weg naar je parkeerplaats kunt rijden noemt BredaPhoto deze plaats de Drie minuten galerij.


IMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys HeaderIMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys TextIMG_3906BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

De stemming van de personen op de foto’s is heel wisselend en dat
trof mij zo. Sommige foto’s hebben een hele zachte sfeer
terwijl die van anderen een veel harder beeld geven.
Een paar voorbeelden.

IMG_3907BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3908BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3909BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys

De serie American Boys van Soraya Zaman.


IMG_3910BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Zicht op een van de voetgangersuitgangen van de Chassé parking.


Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux

Ook de Stadsgalerij is een van de locaties van BredaPhoto.
Er is daar één werk te zien van de landschapsfotograaf Mateo Ancis.
In dit geval een video.
Het is prima van BredaPhoto om ook veel ruimte te geven aan
digitale fotografie en video. Maar het zijn wel media met
andere mogelijkheden.
Het is wel prachtig om dit werk te kunnen zien op deze schaal.

IMG_3896MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxInstallatieoverzichtIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux HeaderIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux Text


Om je een beetje het gevoel te geven van het timelaps effect (het
geluid kan ik je helaas niet laten horen).

IMG_3898MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3899MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3900MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3901MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux

Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux.


Yellapah of Vellore

Het is geen complexe afbeelding.
Er staan maar een paar mensen op en een draagstoel.
Maar de persoon met het meeste macht en aanzien,
die zit er maar een beetje ongelukkig bij.
Dat maakt het zo’n goed schilderij.
Je ziet hem denken: ‘Dit is een luxe vorm van vervoer,
al mijn kennissen reizen zo, iedereen zegt dat het comfortabel is
en daarom zal ik er in blijven zitten/hangen’.

IMG_3830YellapahOfVelloreAStationPalanquinWithAnArmyOfficerPerhapsTheFortAdjudantWhoCommissionedTheSetC1828OpaqueWatercolourOnPaper

Yellapah of Vellore, A station palanquin with an army officer (perhaps the Fort Adjudant who commissioned the set), circa 1828, opaque watercolour on paper. Topstuk uit het boek Forgotten Masters, de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling met medewerking van William Dalrymple.


BredaPhoto: Marjolijn Dijkman

Vandaag was ik een dag vrij en kon nog een paar onderdelen
van de 2020 editie van BredaPhoto zien.
De ochtend begon met Club Solo en ik kan ook deze keer mijn
enthousiasme niet onder stoelen of banken steken.

IMG_3874BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, haar titel van dit werk is: Prospect of interception. Ik noem het vanwege een klein stukje tekst onder de video-installatie: And yet hidden from us. Video-installatie op zwarte ondergrond, 120 minuten, 2016. Geluid: Ji Youn Kang.


Dit is een van de de beste zo niet het beste onderdeel
dat ik tot nu toe gezien heb.
Mooi aan Club Solo is dat het klein is. Het dwingt de
organisatie om tot de kern te komen en de toeschouwers
te verleiden met een beperkt aantal werken. In dit geval 9.
Werk van Marjolijn Dijkman heb ik eerder niet gezien.

IMG_3875BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUsInstallationView

Marjolijn Dijkman, Prospect of interception. Installatie-overzicht.


Het werk betreft een animatiefilm over een androide. De film gaat over,
en ik citeer de hand out, ‘onze verhouding tot de ruimte en onze visie
op buitenaards leven en buitenaardse intelligentie’.

IMG_3877BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, And yet hidden from us (en toch voor ons verborgen).


De vorm van de werken van Marjolijn Dijkman die in club Solo
te zien zijn, zijn niet steeds fotografisch
in de enge betekenis van het woord (afbeelding in zwart/wit of kleur
op een stuk papier).

IMG_3878BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, diverse materialen, 2015. Gedeelte van een achtdelige installatie. ‘Welke besluiten neemt een mens in zo’n zoektocht. Kun je voorspellen wat de volgende stap is in de ontwikkeling van een bepaalde gebruiksvorm?’


IMG_3879BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityDetail

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, detail.


IMG_3880BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInvlusiefKoperenSculpturaleElementen

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, boven in de foto twee van de drie ‘sculpturele koperen elementen’.


IMG_3881BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


IMG_3887BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInstallationView

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


Dan een videoprojectie in een halfronde schaal
die voor dit doel gemaakt lijkt te zijn.
Met veel zorg uitgevoerd en het levert verrassende beelden op:
qua onderwerp, tekst, kleur, beleving.
Mijn foto’s geven geen representatief overzicht.

IMG_3882BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, video, 24:02 minuten, 2018. Geluid: Póm Bouvier.


IMG_3883BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3884BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, ‘Een planetarium heeft altijd iets educatiefs, maar dit is meer een “onderbuik planetarium” wat refereert aan ons gebruik en onze interpretatie van polariteit en magnetisme’.


IMG_3885BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3886BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

In dit gedeelte van de voice-over gaat het over hoe twee helften (het woord gaat uit dat ze samen een eenheid vormen) elkaar soms tegenwerken.


IMG_3888BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


IMG_3889BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


Het laatste werk van Marjolijn Dijkman dat ik hier laat zien
is speciaal gemaakt voor het Munch Museum in Oslo en ik kan me
voorstellen dat gezien de kleuren en de structuraliteit van
het werk het daar aansloeg.

IMG_3890BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVisionInstallationView

BredaPhoto, Club Solo, Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, video, 26:37 minuten, muziek van Henry Vega, 2018. Gemaakt in samenwerking met Toril Johannessen.


IMG_3891BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, ‘een reflectie op de manier waarop wij onze omgeving zien en hoe we omgaan met een microkosmos die in het dagelijks leven niet zichtbaar is’.


IMG_3892BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision.


De tentoonstellingen in Club Solo bevatten vaak ook een reactie
op het getoonde werk vanuit het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor
Actuele Kunst in Gent).
Deze keer twee werken. Eén van Johan de Wilde en het werk dat
ik hier laat zien van Nina Canell.

IMG_3893BredaPhotoClubSoloNinaCanellPerpetuumMobile25kg

Nina Canell, Perpetuum Mobile (25kg), 2009 – 2014. ‘een emailschaal gevuld met water en een zak cement, koppelt het ongrijpbare aan het grijpbare via de niet waarneembare energie van een ultrasoon apparaat, dat het water doet condenseren tot mist en geleidelijk aan de cement doet verharden tot een materiële sculptuur. Hiermee suggereert Nina Canell dat de samenhang of het samengaan tussen twee tegengestelden…’


Halubar (mijn foto is helaas niet zo mooi….)

De interesse van de werknemers van de East India Company
ontstond door de enorme rijkdom en schoonheid van de omgeving
in India.
Daar kwam ook de behoefte uit voort om die omgeving zo goed
mogelijk in beeld te brengen.
In een tijd zonder fotografie is dan het laten schilderen
van die omgeving, op een gestructureerde manier,
de beste weg.
Zo ontstonden de afbeeldingen van planten, gebouwen, mensen,
kastes, klederdracht en de dieren.

IMG_3826HalubarMolochGibbonHylobatesMolochBuchananCollection1804-1807WatercolourOnPaper

Halubar, Moloch Gibbon, Hylobates moloch, Buchanan Collection, 1804 – 1807, watercolour on paper.


Ik kwam er mee in aanraking door de catalogus van ‘Forgotten Masters’.
Die kwam tot stand door de medewerking van William Dalrymple.

Shaikh Muhammad Amir Of Karraya

Mijn foto geeft een matig beeld van de foto in het boek,
laat staan dat je dit werk in het echt kunt zien.
Het verhaal bij deze afbeelding is prachtig.
Zonder alles te verklappen valt het natuurlijk meteen op
dat er geen Engels gezicht te zien is…..
De afbeelding komt uit de catalogus van de tentoonstelling
‘Forgotten Masters’. De tekst verscheen onder de
verantwoordelijkheid van William Dalrymple.

Maar de naam van deze kunstenaar:
‘Shaikh Muhammad Amir Of Karraya’.

IMG_3828ShaikhMuhammadAmirOfKarrayaEnglishChildInABonnetOnHorsebackC1830-1850WatercolourAndBodycolourOnPaper

Shaikh Muhammad Amir Of Karraya, English Child in a Bonnet on Horseback, circa 1830 – 1850, watercolour and bodycolour on paper (bron: Forgotten Masters, William Dalrymple).


Bhawani Das

Gisteren gaf ik bij de afbeelding van Shaikh Zain Ud-Din aan
dat de afbeelding nog meer ruimte op het papier had
dan je op de afbeelding kon zien.
Dat is een belangrijke opmerking omdat het één van de
kenmerken is van deze werken die gemaakt zijn voor klanten
met een westerse ‘smaak’.

Die klanten zijn enorm geïnteresseerd in de juiste afmetingen,
verhoudingen, de juiste weergave, het dier in een natuurlijke
omgeving, de plant met bloem en zaden.

Bij de Indiase klanten waren bloemen vooral een decoratie,
werden afmetingen en verhoudingen gebruikt om bijvoorbeeld
het belang van een persoon te tonen.
Iedere markt zijn eigen eisen.

Ook de afbeelding van vandaag is afkomstig uit het Impey Album.

IMG_3775BhawaniDasSnakeBoldlyCrossBandedBandedKraitBungarusMilticinctusImpeyAlbumCalcutta1782WatercolorOnPaper

Bhawani Das, Snake/Slang, Boldly Cross-Banded, Banded Krait, Bungarus Multicinctus, Impey Album, Calcutta, 1782, watercolor on paper. De afbeelding is uit het boek ‘Forgotten Masters’, William Dalrymple.


De afbeelding die je het meest ziet van Bhawani Das
is die van een prachtige vleermuis.
Een voorbeeld daarvan zie je in dit korte artikel
in The Guardian.