Picture of the day
Categorie archief: Italie
Museo dell’Opera del Duomo
Dit wordt dan mijn laatste bericht over mijn vakantie naar Florence.
Op de voorlaatste dag was het Museo dell’Opera del Duomo de
laatste activiteit. En wat voor een!
Florence, Museo dell’Opera del Duomo, French workshop, reliquary of the arm of Saint Justus, 1290 – 1295.
Andrea Pisano and assistant, Jonitus, The beginning of astronomy, 1343 – 1348, from the south side.
Donatello, Thoughtful prophet, 1418 – 1420, from the east side.
Luca della Robbia, Plato and Aristotle dialectics, 1437 – 1439, from the north side.
Donatello, Beardles prophet, 1416 – 1418, from the east side.
Het aantal voorwerpen is indrukwekkend.
Baccio d’Agnolo, lion head, 1513 – 1515, from the cornice of the drum of the dome.
Andrea di Lazzaro Cavalcanti called Buggiano, funerary mask of Filippo Brunelleschi (Brunelleschi was de architect van de koepel van de dom), 1446.
Je kunt goed zien dat dit museum rond de voorwerpen is gebouwd.
Als bezoeker van het museum heb je ook toegang tot een soort
van dakterras met uitzicht op de koepel van de dom.
Natuurlijk een paar foto’s.
Er stonden twee enorme beelden. Het zijn replica van beelden die nu buiten op de kerk staat. De maker van beide beelden is dezelfde persoon en ik viel voor de boeken. Pietro Francavilla, Statue of Saint Podius, Bishop, 1589, for the temporary facade of the Cathedral, Made for the marriage of Ferdinand I and Christine of Lorraine.
Pietro Francavilla, replica, Statue of Saint Zanobi, Bishop, 1589.
Giotto di Bondone, The Madonna of San Giorgio alla Costa, 1288 – 1295, tempera and gold leaf on panel.
Gemaakt in Toscane, een koormantel of kazuifel, in het Engels chasuble. 18e eeuw.
Vermoedelijk zijn dit twee panelen van een deur. Bij de eerste lijkt de klopper te ontbreken. Maar eerlijk gezegd weet ik niet meer waar ik deze foto’s maakte, in het museum of onderweg naar het hotel…..
Museo dell’Opera del Duomo
Vandaag een korter bericht.
Maar wel een met een paar hoogtepunten van het museum (al moet
ik zeggen dat men aan hoogtepunten er geen gebrek heeft).
Florence, Museo dell’Opera del Duomo, Donatello, Santa Maria Maddalena penitente of Saint Mary Magdalene as penitent, mid 15th century. Een heel indringend werk.
Giovanni del Biondo, Saint Catherine of Alexandria (het wiel zie je links) with scenes of her life and portraits of the donors in prayer, late 14th – early 15th century.
Samengevat: Michelangelo maakte in zijn leven 3 piéta’s. Een is het bekendst: de Piéta in de St Pieter in Vaticaanstad. Een is er in Florence en een derde bevind zich in Milaan. Van de eerste en de laatste waren afgietsels gemaakt die, samen met het derde, originele, werk getoond werden.
Michelangelo, The Deposition or Bandini Piéta or The lamentation over the dead Christ, 1547 – 1555. The Florentine Piéta.
Replica. Michelangelo, Piéta or Madonna della Piéta, 1498 – 1499, St Peter’s Basilica, Vatican City, cast.
Replica. Michelangelo, Rondanini Piéta, 1551 – 1564, Milan, cast.
Museo dell’Opera del Duomo
Dit museum herbergt veel van de originele beelden die eerder
de Dom van Florence sierden.
Die Dom van Florence heet officieel ‘Santa Maria del Fiore’.
Maar voor het museum mag je dat breder opvatten: dom, baptisterium en
niet alleen beelden maar ook deuren, reliefs enz.
Florence, Museo dell’Opera del Duomo, Donatello, Rilievo con Cristo vir dolorum of Relief with Christ – Man of Sorrows, 1404 – 1409.
Dit is een reconstructie van de eerste gevel van de domkerk. Deze gevelreconstructie gebruikt men om de originele beelden te tonen op een plaats waarvoor de beelden bedoeld waren. Het is kollosaal (in meerdere betekenissen van het woord).
Het museum toont ook de originele deuren van het Baptisterium. Buiten zie je erg mooie replica maar in het museum (waar het veel minder druk was) kun je de originele bronzen deuren van Lorenzo Ghiberti zien (1403 – 1424).
‘Maria boodschap’ of de ‘Annunciatie’,
Driekoningen.
Mozes ontvangt de stenen tafelen.
Lorenzo Ghiberti, Doors of the Baptistery, 1403 – 1424.
Deze deur vormt wel een mooie overgang. Al in de tijd van de eerste gevel van de Santa Maria del Fiore stonden er op het plein twee Romeinse sarcofagen. Die staan nu ook in het museum. Dit is: Sarcophagus with wife and husband at the gate of Hades, guarded by Mercury, 2nd century AD, Roman.
Donatello, Saint John the evangelist, 1409 – 1415.
Arnolfo di Cambio, Mary in majesty (Madonna with glass eyes), 1300 – 1305 en het tweede voorwerp op de foto is gemaakt door de Workshop of Arnolfo, backrest of Mary’s throne, 1295 – 1305.
Piero di Giovanni Tedesco, Angelo con organo portativo, 1387.
De tweede sarcofaag: Nuptial sarcophagus (Dextrarum Junctio is de Latijnse term voor de manier waarop de man en vrouw zijn afgebeeld. In het Engels: Giving, Joining of right hands) with Castor and Pollux, 2nd century AD, Roman.
Er volgt nog meer…..
Museo Nazionale di Antropologia ed Etnologia
Je moet het me maar niet kwalijk nemen maar ik heb een zwak voor
‘museums van volkenkunde’, al was het alleen maar omdat ik in
een gebouw woon waar vroeger een dergelijk museum was.
In Florence is ook een dergelijk museum.
Met een prachtige inrichting.
In dergelijke musea kom je steeds weer de grootste verrassinen tegen. Je ziet in de musea die al langer bestaan vaak de resultaten van allerlei avonturen terug. Wat denk je hier van? Florence, Museo Nazionale di Antropologia ed Etnologia, Feather necklace van de Aguaruna, een Jivaro-volk in de Peruvian Amazon, G. del Bianco Collection, 1962, donated by M.G. Bertolini, 2024. De namen leverden me geen extra info op.
Euchroma Gigantea (dit is waarschijnlijk de naam volgens Linnaeus, 1758), ik vermoed dat de moderne naam Coleoptera Buprestidae is.
Headdress of Ara feathers, Guyana, Giuseppe Bellenghi Collection, 1871.
Breast plate of feathers sewn on tapa, Northern Amazonia, Gregorio Corelli Collection.
Feathers, skirt mounted on a weave of a plant rope, Ishiro, Bolivia, G. Boggiani Collection, 1877 – 1893.
‘Quipu’, system of knotted strings used for mathematical calculations, Inca Culture, E. Mazzei Collection, 1875 – 1884.
Sculpture of a head considered a protective talisman of the Batak of Sumatra, E. Modigliani Collection, 1891. Bij de naam ‘Modigliani’ moets ik eerst an Amedeo Modigliani denken. Maar de ontdekkingsreiziger heeft een eigen Wikipedia-pagina en niets te maken met de kunstenaar.
In het museum is nog een ander museum gevestigd: het India museum.
Dat was een hele verrassing. Maar in het verleden is er een poging
gedaan om een India museum te beginnen in Florence.
Een aantal van de stukken die er verzameld waren zijn er te zien.
Helaas heb ik geen informatie over het voorwerp. Waarschijnlijk is het een van de voorwerpen die verzameld zijn door Count Angelo de Gubernatis. Eens de directeur van het volkenkundig museum van Florence.
Zo komen mijn 2 favoriete bestemmingen toch weer bij elkaar: Italië en India. Nou ja, Tibet is geen India maar van de laatste vier afbeeldingen komen er toch wel een paar uit India. Statua di bronzo reffigurante Tara. Raccolta G. Uguccioni, catalogus 33755. De volledige naam van het voorwerp: Statua di bronzo reffigurante Tara espressione archetype del principio femminile divinita del pantheon induista e Bohisattva trascendente del Buddhismo Tibetano. In het Engels: Bronze Statue Representing Tara, archetypal expression of the female deity principle of the Hindu pantheon and transcendent Bohisattva of Tibetan Buddhism. Collected by G. Uguccioni.
Biblioteca Riccardiana
De tweede (en derde) bibliotheek van die dag in Florence.
Een familiebibliotheek in een prachtig gebouw, in prachtige ruimtes.
De persoon die me opving en toeliet (ik had eerder met
de bibliotheek emails uitgewisseld) gaf me een Italiaans/Engelse
gids die ik thuis helemaal doornam.
Maar bij mijn bezoek maakte ik vooral veel foto’s.
Zeker ook van de boeken maar ook van de inrichting.
De foto’s van de boeken zien er soms uit als een stilleven.
Stel je eens voor dat je de sleutels kreeg en dat je al die kasten eens kon doornemen. Hoeveel tijd zou je er dan in doorbrengen? Florence, Biblioteca Riccardiana.
Met Griekse dichters, denkers, kaartenmakers, schrijvers, boekbinders, verluchters,….
De opstelling was zo dat men er ook les kan geven of lezingen. Voor de boeken moderne boekensteunen.
Kort voor het bezoek aan Florence hoorde ik voor het eerst over Conrad Gessner. Hier een van zijn werken: Historia animalium.
Laurentius Beyerlinck, Magnum Theatrum Vitae Humanae, viel me op.
Detail of a facsimile van Dante Alighieri, Divina Commedia – Inferno e Pugatorio.
Dit is weer een andere bibliotheek of verzameling. Maar het bord tegen de muur spreekt van Biblioteca Moreniana. Dus daar hou ik me dan ook aan. In deze ruimte stond apparatuur om boeken te digitaliseren.
Gerard Mercator, Atlas sive Cosmographicae meditationes de fabrica mundi et fabrica figura, editio secunda, Amsterdam, 1607.
Met onderaan bij het Meer van Geneve Johannes Calvijn.
De gids die ik kreeg en die ik met veel plezier gelezen heb. Als ik in zo’n bibliotheek kom dan denk ik ‘misschien eerder, een andere loopbaan moeten kiezen?’
Galleria dell’Accademia +
Er waren nog een paar dingen blijven liggen.
Vanuit de Galleria dell’Accademia maar ook nog van een
andere plaats in Florence.
Bij dit enorme schilderij was ik vooral getroffen door al de engelen en cherubijnen. Alessio Baldovinetti, The Trinity with Saints Benedict and John Gualbert, 1470 – 1472, tempera on wooden panel.
Het volgende, geschilderde kruis is ook in de Galleria dell’Accademia te zien, Het is van een schilder uit Florence en het kruis werd geschilderd tussen 1285 – 1295.
De onderkant vond ik het meest opmerkelijk: de stralen bloed, de berg Golgotha met onderaan contouren van beenderen en een schedel en Maria Magdalena.
Dit is een eerste in een hele serie fresco’s die je aantreft in de lunetten van een kleine kapel, San Martino del Vescovo of ook wel Oratorio dei Buonomini di San Martino. De maker is misschien Domenico Ghirlandaio. Uitdelen van aalmoezen.
Water for the thirsty.
Een vaak voorkomend beeld van Sint Martinus die zijn kleding deelt.
Palazzo Strozzi
Het waren niet alleen middeleeuwse of renaissance schilderijen en beeldhouwwerken die de aandacht trokken. Er was ook tijd voor werk van Olafur Eliasson, Nel tuo tempo. Een dag eerder was ik er al langs gelopen maar toen was het voor de genodigden. Op 22 september 2022 ging de tentoonstelling open voor het publiek.
Olafur Eliasson, Triple seeing survey, 2022, 3 spotlights.
Werken met licht betekent voor de bezoeker dat ‘de beleving’ nog meer centraal komt te staan dan een grijpbaar resultaat. Olafur Eliasson, Tomorrow, 2022.
Olafur Eliasson, Solar Compression, 2016.
Olafur Eliasson, Red window semicircle, 2008.
Olafur Eliasson, Your timekeeping window, 2022.
Olafur Eliasson, Triple window, 1999.
Olafur Eliasson, Beauty, 1993.
Olafur Eliasson, Your view matter, 2022.
Dit had niets met de tentoonstelling te maken. Het was de krant van die dag. Maar het sprak aan: Corriere Della Sera, 22 september 2022, La minaccia di Putin al mondo of Poetins bedreiging voor de wereld.
Olafur Eliasson, Under the weather, 2022.
Ergens, op een muur.
Galleria dell’Accademia
De vorige keer noemde ik al de grote gotische werken waarvan
er een aantal te zien zijn in de Galleria dell’Accademia.
Stukken die je vaker in kerken ziet.
Op de tentoonstelling wordt ook aandacht besteed aan de opbouw en
constructie van deze werken.
Je heb te maken met het centrale paneel, zijluiken (al dan niet
bewegend), en een opbouw met torenspitsen. Soms driedimensionaal.
In die opbouw zitten dan weer kleinere voorstellingen (cusps) en dat is
ook zo met de onderkant (predella).
Complex om te zien, theologisch complex.
De afbeeldingen zijn niet de beste foto’s die ik ooit gemaakt heb.
De werken zijn zo groot en wat voor een mens een goede belichting is,
is voor een camera niet altijd goed.
Maar deze keer gaat het mij vooral om de vorm, hoe de werken in
elkaar zitten.
Een algemene tip: let op het wiel.
Gelukkig had ik een gids gekocht van de Galleria dell’Accademia, want ik had hulp nodig bij mijn foto’s. Florence, Galleria dell’Accademia, Rossello di Jacopo Franchi, Coronation of the Virgin with angels and saints, 1420.
Mariotto di Nardo, Enthroned Madonna and Child with angels and saints, circa 1391, tempera on wood panel.
Piero di Giovanni detto Lorenzo Monaco, Enthroned Madonna and Child with angels and saints, 1410, tempera on wood.
Giovanni del Biondo, Annunciation, 1380 – 1385.
Piero di Giovanni detto Lorenzo Monaco, Annunciation and Saint Catharine of Alexandia, Anthony Abbott, Proculus and Francis of Assisi, 1410 – 1415, tempera on wood panel.
Dan is dit, helemaal links op het werk, Saint Catharine of Alexandia.
Dit is de prachtige, zwevende engel van de Aankondiging.
Maestro della Madonna Straus, Saint Catherine of Alexandria, Saint Francis, 1400 – 1410, tempera on wood.
Over de noodnaam ‘Maestro della Madonna Straus’ vertelt Wikipedia,
(ga er even voor zitten 🙂 ):
Master of the Straus Madonna (active c. 1385 – 1415), was an Italian painter.
He was active in Florence and is named after a depiction of a Madonna and Child donated by the Straus family to the Museum of Fine Arts, Houston. He is possibly the same person as Cenni di Francesco di Ser Cenni. One of the most individual and lyrical Late Gothic Tuscan painters, he bridges the gap between Agnolo Gaddi and Lorenzo Monaco. His slender, pale figures blend spiritual evanescence with Giottesque solidity of form and are at their most expressive in the Man of Sorrows with Instruments of the Passion of c. 1395 and the Annunciation of c. 1405 (both Florence, Accademia), in which a highly refined sense of design balances perfectly with a poetic and vivid sense of colour. Striking touches of realism, as seen in the cockerel of the Passion or Gabriel’s lilies, enliven these scenes. The subtly modelled Virgin and Child with Two Angels in the church at Sagginale (nr Borgo San Lorenzo), originally flanked by Sts John the Baptist and Dominic (both Oxford, Christ Church Picture Gallery), is one of the Master’s finest mature works. Like Starnina and influenced in part by Spinello Aretino and the Giottesque revival, his graceful yet quietly compelling figures were important for the generation of Masolino in the last years of the Late Gothic style.
Het wiel heeft te maken met de afbeeldingen van de heiligen.
Catharina van Alexandië wordt heel vaak afgebeeld met een wiel.
Op de laatste foto staat ze op een wiel en op de detailfoto
van Lorenzo Monaco, Annunciation and Saint Catharine of Alexandia,
Anthony Abbott, Proculus and Francis of Assisi;
staat het wiel schuin links achter haar, op de grond.
Dat wiel is vaak kapot:
“Toen zij als straf voor haar geloofsijver tot de doodstraf werd veroordeeld, werd het folterwerktuig, een draaiend rad, door de bliksem getroffen “
Galleria dell’Accademia
Het museum heeft een groot aantal prachtige werken religieuze kunst.
Daar zitten hele grote, samengestelde panelen bij met een
complexe inhoud. Het mooie aan de opstelling in de
Galleria dell’Accademia is dat je de verschillende soorten
goed kunt vergelijken en dat er ook ruimte is om de constructie
van die toe te lichten. Naar dat aspect werk ik toe maar dat
komt pas in een volgend bericht goed aan de orde.
Dit is een detail van het schilderij met de titel ‘Madonna della Misercordia’. Ik vond de groep met zusters aan beide kanten van Maria zo leuk.
Florence, Galleria dell’Accademia, Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Madonna della Misercordia, 1365 -1370, panel.
Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Stigmata of Saint Francis, Nativity, Conversion of Saint Paul, 1370 – 1375, panel. Voor mij een zeldzame combinatie van beelden.
Het linker paneel, de stigmata van Franciscus.
Je ziet hier weer zo’n bijzondere vorm: zes rechthoekige werken die samen een vierkant vormen, daarboven een afbeelding die er uit ziet als een ovaal met links, rechts en boven een driehoek. Mariotto di Christofano, Stories of the Virgin, circa 1455, tempera on wood panel.
De kerststal of Nativity.
De aanbidding door de wijzen / adoration of the magi.
Een soort van drieluik op een basis met meerdere kleinere schilderijen. Dat zagen we eerder. Lippo d’Andrea, Enthroned Madonna and Child with Saint Catharina of Alexandria, Francis, Zanobius and Mary Magdalene, 1430 – 1440, tempera on wood panel.
Detail van Maria en Jezus met een vogeltje in zijn hand.
Hier is een voorbeeld van een klein schilderijtje dat zich onder de belangrijkste afbeelding bevindt, onderdeel van de predella. De herders, samen met de schapen, liggen in de buurt nog te slapen.
Sommige zeggen dat de middeleeuwse schilderijen zoveel op elkaar lijken.
Dat mag wel zo zijn maar er is wel degelijk een hele brede reeks van
afbeeldingen. Er zijn veel afbeeldingen met ‘Maria met kind’ maar
Galleria dell’Accademia laat zien dat er veel meer thema’s waren.
Het volgende schilderij is weer een heel ander ‘genre’.
Het begint links onderaan met de schepping van Adam, dan van Eva, dan de introductie in het paradijs en de kennismaking met de slang.
Rechts gaat het verhaal verder: het eten van de verboden vrucht, de straf en het verjagen uit het paradijs. Tussen deze twee series staat een grote boom:
Alles bij elkaar een enorm schilderij. De boom is: Pacino di Buonaguida, The Tree of Life, 1310 – 1315, tempera on panel. Het is gebaseerd op een tekst ‘Lignum Vitae’, geschreven door Bonaventura da Bagnoregio. In meer brede zin is het interessant om vast te stellen dat zo’n ‘tree of life’-symbool in meerdere godsdiensten voorkomt.
Galleria dell’Accademia
Als je met enige regelmaat deze blog bezoekt en je
houd niet van middeleeuwse kunst, dan zul je al een tijdje
berichten zien die niet zo interessant voor je zijn, vrees ik.
Florence staat bekend om zijn renaissancekunst maar
er is daar misschien een nog grotere voorraad kunst uit de
periode voor de renaissance. Het overviel mij zelf ook.
Net ben ik de David voorbij gelopen en er gaat weer een
nieuw deel van de Florentijnse schatkamer open.
Het klinkt dramatisch maar het is echt zo.
Florence, Galleria dell’Accademia, Florentine painter, Madonna and Child, 1250 – 1260, panel.
Lucchese painter, Madonna and Child and two angels, circa 1240 – 1250, panel.
Taddeo Gaddi – Niccolo di Pietro Gerini, Madonna and Child, circa 1355, panel.
Op de informatie bij dit werk worden de heiligen in de predella genoemd.
Volgens mij niet in de volgorde waarin ze zijn afgebeeld.
Ik ken de iconografie van al deze heiligen niet. Sommige (Franciscus)
zijn bekender dan andere (Anthony the Abbot of Louis of Toulouse).
Maar mijn inschatting van de volgorde voor zeker de eerste 5 figuren
is als volgt (van links af):
Saint John The Evangelist, Francis, John the Baptist, Maria, Christ,
Anthony the Abbot, Bernard, Dominic, Louis of Toulouse.
Saint John The Evangelist:
figuur schrijvend is een boek
Francis:
de wond in zijn zij is te zien door een opening in zijn habijt
John the Baptist:
draagt iets dat lijkt op ruw kamelenhaar
Over Maria en Christus lijkt me geen twijfel.
Van dit werk had ik niet eerder gehoord.
26 panelen met het leven van Christus en het leven van Franciscus.
Ik maakte een paar foto’s van episodes uit het leven van Franciscus
die me bekend voorkwmen.
Taddeo Gaddi, Stories of Christ and of St Francis of Assisi, circa 1340, panel. Franciscus ontvangt de stigmata.
Franciscus preekt voor zijn broeders (?)
Franciscus bezoekt paus Innocentius III om toestemming te vragen voor zijn orde.
De kerststal.
‘Herbouw mijn kerk’, de opdracht aan Franciscus.
Vier panelen ontbreken in Florence.
Dit is de opstelling in de Galleria dell’Accademia.
Grifo di Tancredi, Madonna and Child with saints, circa 1300, panel.
Mooie zin: ‘though it roves somewhat weak in the unclear spacial render of the throne’, oftewel: de stoel is lelijk geschilderd.
Galleria dell’Accademia
Dan stap je ongeveer het heilige-der-heilige van de renaissancekunst binnen. Met in de verte: Michelangelo Buonarroti, David. Wie goed kijkt ziet ook fragmenten van The Prisoners en misschien een stukje van St Matthew.
Florence, Galleria dellAccademia, Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Awakening slave, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Young slave, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, St Matthew, 1505 – 1506, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Atlas, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Bearded slave, circa 1530, marble.
Attr./Toegeschreven aan Michelangelo Buonarroti, Palestrina Pietà, 1550 – 1560, marble.
Galleria dell’Accademia
Een prachtig schilderij. Vol symboliek. Die architectuur is interessant maar geeft het schilderij wel het idee van een verkrampte ruimte. Florence, Galleria dell’Accademia, Neri di Bicci, Annunciation, circa 1465, tempera on wooden panel.
Bij de aankondiging van de geboorte van Jezus is meteen de kruisdood aanwezig. Als een soort picture-in-picture.
De houding van de hamdem vam Maria komt bij mij wat onhandig over. De Heilige Geest in de vorm van een duif die landt en afremt alsof hij met grote snelheid kwam aangevlogen. De duif heeft een kleine nimbus om de kop.
Maestro dell’ Epifania di Fiesole, Christ the man of sorrows among the mourners, circa 1490, tempera on wooden panel.
Er zijn niet alleen religieuze werken te zien in de Galleria dell’Accademia.
Deze afbeelding gaat over stijl: mode, hoeden, schoenen, kleding
en in het bijzonder de kleur van de sokken. Oh, en over manieren.
Giovanni di Ser Giovanni, known as Lo Scheggia, Dance at the wedding party (Formerly: the Adimari Wedding Chest), circa 1450, tempera on wooden panel.
Zie de elegante kousen, soms per been een andere kleur. Dan die prachtige puntschoenen. Dit is geen alledaagse kleding, met die sieraden en slepen. Dan de hoofddeksels…..
Fra Bartolomeo, The prophet Isaiah, circa 1514, painted on wood.
Fra Bartolomeo, The prophet Job, circa 1514, painted on wood.
Galleria dell’Accademia
Slechts één van de werken in dit bericht heeft betrekking op Pasen.
Eerlijk gezegd niet het mooiste werk.
et is een schilderij van Raffaellino del Garbo.
Maar het is alles bij elkaar een schitterende serie.
Dit had kunnen heten ‘Over de boze vis, hond en draak’ maar het heet: Florence, Galleria dell’Accademia, Domenico di Michelino, The three archangels and Tobias, circa 1470, tempera on wooden panel.
Domenico di Zanobi and Filippino Lippi, Annunciation, 1460 – 1475, tempera on wooden panel.
Pasen volgens Raffaellino del Garbo, The Resurrection of Christ, 1500 – 1505, oil on wooden panel.
Lorenzo di Credi, Adoration of the Child with two angels and Saint Joseph, circa 1490, tempera on wooden panel.
Filippino Lippi, Saint John the Baptist, Saint Mary Magdalene, circa 1498, tempera on wooden panel.
Domenico Bigordi known as Il Ghirlandaio, Saint James the Great Saint Stephen and Saint Peter, 1493, tempera on wooden panel.
Francesco di Christofano known as Il Franciabigio, The Madonna and Child Saint Joseph and Saint John the Baptist, circa 1508 – 1510, oil on wooden panel.
Een balkon in Florence
Vermoedelijk gaat het om twee steunen van een balkon. De foto’s zijn gemaakt op mijn laatste dag van mijn vakantie in die stad maar waar> Dat weet ik niet meer. Maar de beelden zijn door verwering te leuk om niet op mijn blog op te nemen.
National Archeological Museum
Een laatste serie.
En wat voor een serie…..
National Archeological Museum, Florence, Idolino, circa 30 BC, Roman, from Pesaro.
Statuette of a flutist, 600 – 500 BC, limestone, from Cyprus. Op het beeld is een zogenaamde ‘phorbeia’ te zien. Een doek die onder andere voor de mond zit en die helpt om de dubbele fluit op een juiste manier aan te blazen, een soort van mondstuk dus.
Statuetta di flautista – Sulla bocca una bende (phorbeia) per tenere lo strumento; sul fianco forse la custodia del flauto (Statuette of a flutist – On the mouth a bandage (phorbeia) to hold the instrument; on the side perhaps the flute case). Of de Engelse vertaling helemaal goed is betwijfel ik. Met name het deel ‘to hold the instrument’.
Apollo Milani, Kouros, 550 BC, Attica.
Medici Riccardi horse head, circa 350 – 330 BC, bronze, gold plate.
Het archeologisch museum omvat een Egyptisch museum, een Etruskisch museum en een museum met Romeinse kunst.
Florence vanaf Piazza San Marco.
Dit was wel van mijn laatste dag in Florence maar ik ben
per ongeluk twee dagen overgeslagen.
Die volgen dus nog.
National Archeological Museum
Het museum bezocht ik op de dag dat de trein vertrok,
terug naar Amsterdan.
Dus ik had weinig tijd.
Maar het museum is sensationeel.
Kijk maar eens naar de volgende werken.
Twee figuren liggen aan op een bank. Rechts een man en links een gevleugelde vrouw. National Archeological Museum, Florence, Cinerary statue for two, 400 – 380 BC. From Chianciano, Terme Pedata Necropolis.
De volgende afbeelding is van de Engelse tekst die uitleg geeft
over de ‘Orientalizing’ periode.
Een periode in Griekenland, Italië en ook in Spanje van
toenemende invloed vanuit het oosten (het oosten is dan ‘ Syria and
Assyria as well as Phoenicia and Egypt’)
De belangrijkste zinnen zijn voor de hierna volgende, twee
prachtige voorwerpen.
Between the 7th and the second half of the 6th century BC the use of the antropomorphic cinerary, the so-called canopus becomes comon: the lid takes the shape of the face, arms and anatomical details are indicated over the vase. From the ancient types with simple features or applied masks, the lid assumes the shape of a head. It also can have ear-rings or beard in the case of male canopus, the cinerary can be placed over a throne.
Testa di canopo in impasto, da Chiusi, 6th century BC.
Canopo in impasto buccheroide testa lavorata a tutto tondo dettagli incisi, da Chiusi, first half 6th century BC.
Statue of Minerva, early 3rd century BC, bronze, from Arezzo, St Lorenzo Church.
The sarcophagus of the Amazons, middle of the 4th century BC.
En er gaat nog meer volgen.
National Archeological Museum
Het mooie aan de collectie is dat bij veel werken vermeld
wordt wat de geschiedenis van de vondst en de collecties
is. Daarnaast geven ze ook detailinformatie over de
geslaagde en minder geslaagde restauraties.
Dit is een deksel van een Etruskische urn waar wat problemen zijn met het hoofd. National Archeological Museum of Florence, Lid of a molded cinerary urn in terracotta, 175 – 150 BC.
Gold funerary diadem with laurel leaves, 4th century BC. Gouden begrafenisdiadeem met laurierbladeren.
Vertalen is een kunst en mijn Italiaans is niet bestaand. Coperchio con presa plastica a forma di due cavalieri. Vrij vertaald: Deksel met greep in de vorm van twee ruiters. End 7th – begin 6th century BC. Tomb in Pitigliano.
Helaas heb ik hier geen informatie over. Wel mooie vorm.
Bacile decorato con figurine plastiche di cavalieri e di piangenti. Schaal gedecoreerd met ruiters en rouwenden. End 7th – begin 6th century BC. Tomb in Pitigliano.
Tazza decorata con fregio di animali, Cup decorated with animal friez. First half 7th – second quarter 6th century BC, Vulci, tomba B, ceramics.
#notalion
De belichting van het beeld was een beetje ongelukkig. Etruscan funerary lion, circa 350 BC. This is the tomb of Nevza Arnth.
Etruscan alabaster urn case with a scene from the myth of ‘Seven against Thebes’, Volterra, 2nd century BC. Er is een Engelstalige Wikipedia-pagina over het verhaal dat hier wordt afgebeeld.
Ik heb onvoldoende tijd genoemen om de collectie van dit museum
goed te zien. Mijn reis per trein terug naar Amsterdam,
zou niet veel later beginnen.
Het museum verdient meer aandacht.
De avonturen van een marionet
Als je in Florence bent zie je niet alleen museumkunst.
Je loopt ook over straat en kijkt je ogen uit.
Zomaar op een dag in september.
Street art.
In de ochtend zijn de straten nog leeg.
Zoals Ponte Vecchio.
Met winkels vol kitsch.
Dan de hotelkunst. Dit was het hoofdeinde van het bed waar ik in sliep. Gelukkig heb je dan je ogen dicht.
Graffiti.
Dan was er dat beeld.
Het ging duidelijk over een boek.
Maar wat was het?
De naam op het boek was ‘Le ovventure di un burattino’. Dat vertaald als: De avonturen van een marionet. Het gaat dus over het boek van Carlo Collodi dat wij als ‘Pinokkio’ kennen.
In een volgend bericht een volgende dag.
The Medici Chapels
Dit deel nadert het laatste bericht mar vandaag een hoogtepunt
van de renaissance: New Sacristy.
Een ruimte waarin twee tombes gepland werden en die gerealiseerd
zouden worden door Michelangelo.
Zoals wel vaker werd hij weggeroepen voor het gereed was maar
wat gerealiseerd is, is prachtig.
In een soort tussenruimte staat drie beelden. Het middelste is gemaakt
door Michelangelo
Museo delle Cappelle Medicee, Michelangelo, Madonna and Child, 1521.
Dit beeld staat aan de linkerkant: Giovan Angelo da Montorsoli, Saint Cosmas.
Dit natuurlijk aan de rechterkant. Raffaello do Montelupo, Saint Damian.
Dan de New Sacristy met twee graftombes. Ontwerp en uitvoering door
Michelangelo.
Michelangelo, Tomb for Giuliano de’ Medici Duke of Nemours met aan de voeten de beelden die Night and Day voorstellen.
Michelangelo, Tomb for Lorenzo II Medici Duke of Urbino met Dusk and Dawn.
Day.
Night.
Dusk.
Dawn.
Giuliano de’ Medici Duke of Nemours. De beelden van de overledenen zijn niet persé portretten als wel een voorstelling van eigenschappen.
Lorenzo II Medici Duke of Urbino.
