Borelingenland

Een kort verhaal schrijven is echt iets anders
dan een lang verhaal maken met weinig woorden.
Een kort verhaal is een kunst op zich.
Dat schoot door mijn hoofd toen ik de afgelopen tijd
het boekenweekgeschenk van 2020 las: Annejet van der Zijl,
Leon en Juliette, en het winnende boek van de Biesheuvelprijs 2021:
Mensje van Keulen, Ik moet u echt iets zeggen.

MaartenBiesheuvelZeelandreisAvalonPers2021

Maarten Biesheuvel, Zeelandreis, Avalon Pers, 2021. Dit jaar deed ik mee aan de crowdfunding voor de Biesheuvelprijs. Als tegenprestatie ontving ik het winnende boek en twee kleine boeken. Hierboven zie je een ervan met de tekst van Maarten Biesheuvel, gedrukt in een beperkte oplage. De naam is ‘Zeelandreis’.


Het boekenweekgeschenk van 2020 was helemaal afgestemd op de
actualiteit: Black lives matter en het slavernijverleden van Nederland.
Het boek van Van der Zijl is wel een korte tekst
maar het is eigenlijk niet af. Het is op zijn best een schets voor een
veel groter en dus langer boek.

AnnejetVanDerZijlLeinEnJulietteBoekenweek2020

Annejet van der Zijl, Leon en Juliette.


Daarmee slaan het CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het
Nederlandse Boek) en Annejet van der Zijl de plank mis.
Het verhaal is zeker relevant maar het leest niet geweldig.
Je merkt aan alles dat de schrijfster niet heeft kunnen kiezen en
‘door sneller te schrijven’, ‘met minder woorden’. toch het hele verhaal
wil vertellen.
Maar dat werkt niet.
Het is geen kort verhaal of novelle. Op zijn best een slecht kort verhaal.

MensjeVanKeulenIkMoetUEchtIetsZeggen

Mensje van Keulen, Ik moet u echt iets zeggen.


Bij Mensje van Keulen is dat anders.
Dit zijn korte verhalen. De verhalen zijn goed geschreven.
Niet ieder verhaal vind ik top maar dat is voor een deel smaak.
De verhalen trekken je aandacht. Je wilt meer lezen.
Het beste verhaal vind ik ‘Meneer Harry’.
Het is anders dan de meeste andere verhalen in dit boek.
Van Keulen probeert steeds in de laatste paar zinnen een
onverwachte draai aan het verhaal te geven.
Bij ‘Meneer Harry’ zit die draai gelijk na het begin van de tekst:

‘Naar sommigen van ze kijk ik graag en er zijn erbij van wie ik het niet erg vind als ze me aan- of uitkleden, wassen of verschonen, dat woord uit borelingenland.’

Kort daarna:

‘Tot dat moment waarop een donkere golf in mijn hoofd me verdoofde. Ik bleef volkomen bij terwijl de kracht uit me vloeide en even een weldadige stilte bracht.’

Het verhaal ‘Meneer Harry’ steekt met kop en schouders boven
de andere verhalen uit.
Het boek van Van Keulen is een aanrader.

OnnoBlomWarmteHerinneringenAanMaartenBiesheuvelAvalonPers2021

Dit is het derde boek dat ook onderdeel van de tegenprestatie vormde. De tekst is van Onno Blom: Warmte – Herinneringen aan Maarten Biesheuvel. Ook dit boek is gemaakt door Avalon Pers.


Ik ben al weer aan het volgende boek begonnen.

J.M.A. Biesheuvelprijs 2019

gisteravond werd de J.M.A. Biesheuvelprijs 2019 uitgereikt
aan Maria Vlaar voor haar bundel Diepe aarde.

MaartenBiesheuvelMariaVlaarIrwanDroog

Korte verhalen is een interessant genre en deze prijs geeft daar aandacht aan. Op de foto zie je Maria Vlaar en Maarten Biesheuvel. (Foto: Irwan Droog)


Uit het persbericht:

‘Diepe aarde bevat verhalen vol melancholie, maar ook inktzwarte dystopie├źn in de nabije toekomst die zodanig aanschurken tegen de actualiteit dat ze niet ondenkbaar zijn.
De verhalen grijpen thematisch op elkaar terug, en overtuigen niet alleen afzonderlijk, maar ook als geheel.
Daarmee eert deze bundel het genre, en blaast het nieuw leven in.’

Wikipedia redt ons weer:

Dystopie is een (denkbeeldige) samenleving met louter akelige kenmerken waarin men beslist niet zou willen leven. Een dystopie is daarmee het tegenovergestelde van een utopie die juist een bijzonder aangename samenleving voorstelt.

Dat is een boek dat ik eens moet gaan lezen.
Binnenkort meer.

Boekkunstbeurs in Leiden

Afgelopen zondag was ik voor het eerst op de
boekkunstbeurs in Leiden.

 photo DSC_5524BoekKunstBeursLeiden.jpg

De papieren tas heeft wat te lijden gehad onder de regen en de lange treinreis van Leiden naar Breda.

Werkelijk alles is er te vinden over en voor het inbinden van boeken, het
repareren van boeken, er zijn margedrukkers die hun boeken presenteren,
boekkunstenaars met hun projecten, er waren cursussen, er waren letterzetters,
leveranciers van gereedschap, materiaal (papier, karton, leer, lijm, garens),
en machines. Te veel om op te noemen.

Erg leuk vond ik was de tekst die je bij binnenkomst kreeg uitgedeeld.
Gedrukt op 3 A-4-tjes stond de tekst van Maarten Biesheuvel: Brief aan Vader.
Een drukkerij had een aantal ontwerpers gevraagd een kaft te ontwerpen.
Zo konden 2000 bezoekers zelf de tekst inbinden samen met een zelfgekozen kaft.
Ik koos voor een wat formele kaft met een citaat van Multatuli.

 photo DSC_5525BoekBindBeursLeidenJMABiesheuvelBriefAanVader.jpg

J.M.A. Biesheuvel, Brief aan vader.


Extra leuk was dat Biesheuvel aanwezig was op zondag voor een interview
en aansluitend boeken signeerde.
Zo ook mijn uniek exemplaar.

 photo DSC_5526BoekBindBeursLeidenMaartenBiesheuvelBriefAanVader.jpg

 photo DSC_5526BoekBindBeursLeidenMaartenBiesheuvelBriefAanVaderDetail.jpg

De beurs duizelde nog na toen ik al voor Rotterdam te horen kreeg van het
ongeluk op Rotterdam Zuid.
Daarom mocht ik via Utrecht, Den Bosch en Tilburg terug naar Breda.
Voor een deel met de langzaamste trein die Nederland kent: de NS sprinter.
Gelukkig moet een beginnend boekbinder over heel veel geduld beschikken.
Ik kon dus goed oefenen.