The Art of Bookbinding

IMG_1808HetPassenVanHetLeer

Als je aan het leer begint ziet het boek er al snel als een heel interessant object uit. Hier pas ik het boek nopg eens nadat ik het leer op maat heb gesneden.


IMG_1810HetIsEenRuglozeBindingDusHetLeerZitDirectOpDeKaternen

Deze middeleeuwse binding met houten platten heeft geen versterking op de rug. Dus het leer wordt direct op de katernen bevestigd. Dus zie je de oneffenheden van de rug door het leer heen. De leren riempjes vormen de ribben op het boek. Dit zet ik niet extra aan met een vouwbeen. De uitstraling blijft dan zo natuurlijk mogelijk.


IMG_1811DePlattenEnRugZijnGelijmd

Het leer is aan de houten platten en de rug bevestigd. Ik maak de omslagen niet zoals Goddijn beschrijft: zoals we een boek kaften. Ik heb een methode geleerd die een mooi resultaat geeft en daarom pas ik die hier toe. De eerste dummy had wel omslagen zoals het kaften van het boek. Die twee uitvoeringen kan ik dan straks nog eens goed vergelijken voordat ik aan Van den vos Reynaerde begin.


IMG_1812DeHoekenSnijdenInHetLeer

Hier zie je dat het leer voorbereid is om de omslagen te maken. Overigens beide teksten (The Art of Bookbinding en Van den vos Reynaerde) zijn beide uitgegeven door Atelier de Ganzenweide.


IMG_1814EvenHetBoekbeslagPassen

Even het boekbeslag passen als de omslagen goed vast zitten. Het boek laat ik nu een paar dagen goed drogen. Dan moet ik de kapitalen aan het boek maken, dan ga ik het beslag en de sluiting afmaken en bevestigen. Leeslint?


Dubbele wikkelnaaiing, rondslag en kettingsteek

Weer even stilstaan bij het inbinden van ‘The Art of Bookbinding’.
De tweede dummy voor het inbinden van ‘Van den vos Reynaerde’.

IMG_1734EvenPassen

De leren riempjes waarop het boekblok straks moet worden genaaid, zijn bevestigd aan het voorplat. Even passen of dit dadelijk allemaal goed gaat werken.


IMG_1736InPlaatsVanGaatjeBoren

In plaats van een gaatje boren van de hoek aan de rugzijde van beide houten platten om straks het basiskapitaal aan te bevestigen, maak ik een insnijding. Dat werkt beter bij dit materiaal. Al bij beperkte druk loop ik het risico dat er stukken van de platten afbreken.


IMG_1737RuimteVoor2CmRiemGemaakt

In het voorplat is ook een stuk uit het voorplat gehaald waar straks de sluitriem bevestigd zal worden.


IMG_1738RiempjesIngesneden

De leren riempjes zijn ingesneden. Bij de vorige dummy had ik de tekening in het boek van Goddijn verkeerd geïnterpreteerd en het insnijden gedaan terwijl de voorplat al op het naaibankje lag. Dat is een stuk eenvoudiger als je het wat eerder doet.


IMG_1740MijnBelangrijksteStukGereedschap

Door het materiaal van de platten, dat geen massief hout is, is dit mijn beste stuk gereedschap: een guts.


IMG_1741TweeStrokenPerkamentWekenInWater

De kern van het kapitaal (Goddijn noemt het ‘het basiskapitaal’) is van perkament. Hier zie je twee stroken perkament in het water liggen weken om er dadelijk strengels van te maken.


IMG_1742TweeStrengelsPerkamentTeDrogen

Omdat ik zo zuinig mogelijk ben met het perkament en omdat de instructies van Goddijn niet altijd heel helder zijn, zijn de stroken ongelijk van lengte. Ik weet namelijk niet precies welke lengte ik had moeten nemen. Goddijn zegt: ‘die zo lang zijn als driemaal de dikte van het boekblok’. Maar is dat exclusief of inclusief de platten? In mijn geval is het boek 2 cm dik, zijn de platten ieder 1 cm dik. Moet je dan 3 maal 2 of 3 maal 4 nemen? Volgens mij heb ik ongeveer 11 cm nodig. Dus de rekensom is volgens mij inclusief de dikte van de platten (3×4=12). Maar altijd zelf passen en meten!


IMG_1744NietMooisteStrengelsTerWereldMaarLangsteWaarschijnlijkTeLang

De strengels zijn niet moeders mooiste maar ik denk dat het er mee door kan. Het lijkt me in ieder geval geen slecht idee om het perkament in een stukje papier te rollen.


IMG_1746PerkamentOmwikkeldMetStrookjePapier

Dan ziet dat er zo uit.


IMG_1747KernBasiskapitaalLijmenMetKlem

Na het perkament ingelijmd te hebben zet ik het nog even vast met een tang. Daarmee kan ik het perkament ook goed in de sleuf stoppen en wordt het heel plat.


IMG_1748KernBasiskapitaalAanVoorplatBevestigd

Dit is dan het resultaat.


IMG_1749VoorplatMetKernKapitaalEnLerenBindingdriempjesGereed

Hier zie je dat de voorplat gereed is om het boekblok te gaan naaien: het basiskapitaal en de leren bindingen zitten aan het voorplat vast.


IMG_1750TheArtOfBookbinding

‘The art of Bookbinding’ van Joseph Zaehnsdorf in een uitgave van Atelier de Ganzenweide.


IMG_1751NaaibankInStelling

Hier ligt het voorplat met het eerste katern op het naaibankje.


IMG_1752TekeningUitBoekGoddijn

Dit is de tekening in het boek van Goddijn (pagina 27). In de tekst staat dan het volgende: ‘De katernen worden aan de ingesneden bindingen vastgemaakt met een dubbele wikkelnaaiing. Aan kop en staart worden ook de kapitaalkernen mee genaaid met een rondslag via het gat voor de kettingsteek’. Dat is prima maar dan moet je natuurlijk wel weten/begrijpen wat een dubbele wikkelnaaiing, een rondslag en een kettingsteek zijn. Het boek van Goddijn is vooral goed voor mensen die de kunst van het boekbinden al onder de knie hebben. Het is geen stap-voor-stap instructieboek.


IMG_1753EersteKaternMetPerkamentenOmslagIngenaaid

Het eerste katern is genaaid en met het tweede is een begin gemaakt. Gelukkig zijn het niet zo veel katernen.


Maar die overige katernen volgen volgende keer.

Het huidige boekbindavontuur

Terwijl ik aan een dummy aan het werken was,
lag onder bezwaar het volgende boekblok al klaar.
Het boekblok betreft ‘The Art of bookbinding’ van
Joseph William Zaehnsdorf (1853 – 1930).
Het boek is van 1880 en de versie die ik als dummy
ga inbinden is uitgegeven door Atelier de Ganzenweide.
Het is geen middeleeuws boek maar de afmetingen
komen bijna exact overeen met de beschrijving van Peter Goddijn
bij zijn beschrijving van ‘Band met houten platkernen,
gesloten scharnieren, opliggende bindingen, vaste rug,
romaanse aanrijging, chevronkapitaal, platsluiting en
titelraampje (11e eeuw)’.
De beschrijving probeer ik te volgen.

IMG_1671PerkamentenDekbladEnBoekblokMetGroterKapitaalhoekje

Volgens de beschrijving van Goddijn (Westerse boekbindtechnieken van de Middeleeuwen tot heden, pagina 24) hoort de kapitaalsnede 2 bij 2 mm te zijn. Dat had ik ook aangebracht. Maar na de ervaring met de eerste dummy maak ik het toch groter: 5 bij 5 mm. Je ziet op deze foto ook het perkamenten dekblad dat om het eerste katern zit.


De beschrijving van dit boek (‘The Art of bookbinding’) dat je
gewoon in de boekhandel kunt kopen is op de website van Bol als volgt:

Originally published in 1880 this early work on book binding is a comprehensive and informative look at the subject. The contents are extensively illustrated, The information on book binding makes for absorbing reading throughout. Many of the earliest books, particularly those dating back to 1900s and before, are now extremely scarce and increasingly expensive.

IMG_1672KaternVoorKaternKapitaalhoekjeAangebracht

Met platten. Ik heb 1 voor 1 de katernen ontdaan van het hoekje. Met een mes een boekblok in een keer doorsnijden lukte me de vorige keer niet. Nu zitten er wel kleine verschillen tussen de hoekjes maar de functie is om voldoende ruimte te maken voor het kapitaalband. Dat is er nu.


IMG_1673BoekblokInDeBlokpersPlaatsen

Hier wordt het boekblok in de houten blokpers gezet. Ik ga voor het eerst een boek niet prikken in de rug maar ik ga op de plaatsen waar de bindingen komen (3 plaatsen) en de plaatsen waar de kettingsteek komt (2 plaatsen voor het basiskapitaal) inzagingen maken.


IMG_1674ZaagsnedenInDeHoutenBlokpers

Vijf zaagsneden in de rug van het boekblok terwijl het in de blokpers geklemd ligt.


IMG_1675PlattenEnBoekblokVoorzienVanVergrootKapitaalhoekje

Het resultaat.


IMG_1676HoutenPlattenIngezaagdBoekblokLerenRiempjes

Compleet met houten platten en de drie leren riempjes (van een oude tas). De perkamenten kapitaalkernen moet ik nog maken.


IMG_1677ZoHebIkMijnWerkAchtergelaten

De volgende stap is het aftekenen van de platkernen zodat daar de gaten in geboord kunnen worden. Dat is een spannend moment. Vooral de twee gaten voor de kapitaal kern. De platten zijn geen massief hout maar een soort multiplex. Toen ik bij de eerste dummy probeerde deze gaten te maken dreigde de hoek af te breken. Dat moet ik hier zien te voorkomen. Bij de dummy heb ik toen de pogingen gestaakt. Hier wil ik dat het wel lukt.


De eerste dummy is af

De eerste dummy is er vooral op gericht
= het doe-het-zelf pakket van Atelier Libri te gebruiken
om een boeksluiting te maken;
= ervaring op te doen met leer en houten platten;
= ervaring op te doen met het zelf maken van
kapitaalband;
= om tijd te kopen en in tussen toch zinvol bezig te zijn en
intussen nog wat juiste materialen te kopen.

IMG_1654HoekenKunnenBeterNaaiwerkGeenSucces

Ergens had ik gelezen over de gewoonte om de hoeken van de omslagen met een draad aan elkaar te maken. Ik vond dat een leuk idee. Daarvoor koos ik het rode garen dat ik ook gebruikt heb voor de kapitaalband. Maar dat moet ik veel beter voorbereiden. Misschien is er iemand die me uit kan leggen hoe ik dat het best kan doen. Na de achterplat heb ik dat maar niet meer aan de voorplat geprobeerd.


IMG_1655HierMoetDeMuiterKomenPastDeSluithaak

Na de stroken leer vanaf de rug op de platten gelijmd te hebben heb ik de omslagen op de voor- en achterplat gelijmd. Ik heb dat gedaan alsof ik een schrift kaft. Dat kan beter. Ik ken ook wel een techniek om dat te doen. Dat was al eens eerder hier te zien. Maar bij dit middeleeuws uiterlijk kon het wel. Nu kan ik de muiter gaan vastzetten. Eerst nog even passen en zien of de sluithaak er goed in past.


IMG_1656DeMuiter

De muiter gaat goed.


IMG_1657DeMuiterZitOpHetBoek

Zoals je kunt zien zijn de katernen op de rug direct beplakt met het leer.


IMG_1659VoerkantBorgplaatjeVoor4MessingSpijkers

Ik kies voor een vierkant borgplaatje. Daarmee ga ik het riempje op de achterplat vastzetten met vier messing spijkertjes. Om de sluithaak met het riempje op de juiste plaats te krijgen heb ik het leer afgetekend. Maar dan zo dat er stippen staan waar het leer net overheen bevestigd moet worden.


IMG_1661

Het riempje zit er aan en de sluithaak past goed in de muiter.


IMG_1662MijnTafelIsTeRuwVoorHetLeer

De hoeken heb ik nog wel iets verbeterd maar bij de volgende dummy doe ik dat anders. Je ziet ook goed dat mijn tafeloppervlak goed is voor het ruwe werk maar voor de afwerking met leer ontstaan er te veel beschadigingen. Dat is jammer dus dat moet anders de volgende keer. Ik weet alleen nog niet hoe. Probleem is natuurlijk dat je bijvoorbeeld een hamer moet gebruiken om de muiter en sluithaak op de platten te bevestigen. Dat moet met een beetje kracht.


IMG_1663Bovenaanzicht


IMG_1664OpDeEikenhoutenPlattenVanDummy2

Met de eerste dummy ben ik best tevreden. Het moet bij de volgende dummy beter maar ik heb hier veel van geleerd. Zaterdag begin ik hopelijk aan The Art of Bookbinding (versie Atelier De Ganzenweide).


Boekbeslag op een boek maken

Opnieuw een paar stappen verder.
Het boek is nu helemaal aan de leren riempjes gebonden.
Dat blijf je straks mooi zien achter het leer.
De tweede plat bevestigd.
Een uitholling gemaakt in een van de platten zodat
straks de muiter mooi over dat gat kan worden geplaatst
en de sluithaak er goed kan invallen.

De toelichting op de termen in het verhaal van vandaag
is afkomstig van een website helemaal gewijd
aan boekbeslag.

IMG_1585HetNaaienNamNietZoveelTijdInBeslag

De katernen zijn aan de leren riempjes genaaid. Het boekblok is losgemaakt van het naaibankje.


IMG_1586HetBoekValtMooiOpen

Het boek valt mooi open.


Klampsluiting

kantsluiting gevormd door een sluithaak en een aan een platkant of -rand bevestigde muiter. De sluithaak kan bevestigd zijn aan een sluitlip of onderdeel zijn van een geheel metalen klamparm die de afstand tussen de platten overbrugt en met een scharnier en aanzetstuk aan het plat is bevestigd.

IMG_1587RiempjesOpMaatMakenEnBevestigen

De riempjes moet ik hier nog op maat maken en dan bevestigen aan de plat.


IMG_1589GenaaidOpLerenRiempjes

Dan ziet het er zo uit. Mijn garen is wel dun als ik dat vergelijk met foto’s van bindingen bij andere boekbinders. Nog eens uitzoeken waar hem dat in zit.


Muiter

metalen onderdeel van een sluiting dat aan een plat is bevestigd en waar een sluithaak of klamparm in kan grijpen. De muiter is meestal vlak aan de rand van het plat bevestigd, maar kan zich ook elders bevinden: (kant- resp.) platmuiter. Naar de vorm kan men onderscheiden: uitgesneden muiter, penmuiter, rolrandmuiter, omgezette muiter.

IMG_1590GatInPlat

Ik maak een uitholling op de plaats waar de muiter komt te zitten. Dat is om er voor te zorgen dat straks de sluithaak er goed in past.


IMG_1591GatGemaaktInPlatOnderBeslag

De leren bekleding komt straks nog tussen het gat en de muiter te zitten. Eens zien hoe dat gaat passen.


(Sluit)klamp / (sluit)haak

metalen onderdeel van een sluiting, aan het einde tot een klauw gebogen, dat in een muiter kan grijpen. Indien het geheel uit metaal bestaat, heet dit een klamparm. De sluithaak is meestal aan een sluitlip bevestigd, maar kan ook uitgevoerd zijn als een geheel metalen klamparm. De haak kan zich ook aan een sluitriem of overslag bevinden.

IMG_1592BoekbeslagPassen

Zo moet de sluithaak dan straks (aan een riempje) in de muiter haken.


Bewaarmap III

In een vorige blog heb ik de beschrijving van bewaarmap III
opgenomen. Het probleem met die beschrijving is dat het
veronderstelt dat je weet hoe je de losse delen van het ontwerp
aan elkaar gaat maken.
Maar die methode ken ik nou juist niet.
Vandaar dat ik gisteren begonnen ben met het maken van een dummy.

IMG_0290Hennepgaren

Voor bewaarmap III wordt gesproken over het gebruik van raffia. Maar in een hobbywinkel vond ik dat niet het juiste materiaal. Ik heb meer vertrouwen in deze hennepgaren. Maar voor de dummy werk ik nog even met get rood/witte koord waarvan ik veel heb.


IMG_0291DummyVootBewaarmapIIInstructiesZijnNietCompleet

De gaten heb ik met een papierboor gemaakt. Ik heb geen gaatjestang. Daar kan het waarschijnlijk net zo goed mee. Hier probeer ik te begrijpen wat de schrijfster A. Hamaker-Willink precies bedoelt met “Je moet steeds met je draad, als je uit een gaatje komt, eerst weer door de reet tussen de twee stukken, dus nooit ineens naar het volgende gaatje gaan”.


Als je steeds het koord of het lint tussen de twee delen laat gaan
dan ontstaat er vanzelf een gelijke afstand tussen de delen
waar het koord of lint als een soort buffer tussen zit.
Okay, dat werkt.
Maar goe begin je en waar eindig je? Gebruik je 1 draad voor de hele
bewaarmap of 1 draad per zijde?
Ik kies voor de laatste optie.
Op de volgende foto’s zie je me nog experimenteren met het begin
en eind maar inmiddels ben ik er uit.
Ik maak eerst de gaatjes in de bodem.
Vervolgens leg ik de bodem op de zijde en markeer alle gaatjes,
behalve de eerste en de laatste, met een potlood.
De twee extra gaatjes in de bodem gebruik ik om de draad aan vast te maken.

IMG_0292DummyBewaarmapII


IMG_0293DummyVoorBewaarmapIIIkWorstelMetAantalGaten

Hier had ik nog het idee om met 1 gat minder (een kant even aantal, ander kant oneven aantal) uit te kunnen.


IMG_0294DummyVoorBewaarmapIII

Uiteindelijk werkt het wel. Ik ga de bodem van 3mm grijsbord maken (stevig) en de opstaande delen en de overslagen van het passe-partout karton (mooi) dat ik ook voor bewaarmap I heb gebruikt.


IMG_0295BewaarmapIEnII

De afgelopen rijd heb ik nog eens 10 boekjes ontdaan van hun nietjes. Als ik dat doe schrijf ik meteen in een overzicht de titels van de verhalen, de schrijver, de illustrator en eventuele bijzonderheden op. Dus nu zijn bewaarmap I en II gevuld met boekjes. Die boekjes moeten allemaal nog wel gerestaureerd worden en het idee is om ze per boekje te binden. Misschien met een omslag met daarop het jaar en de maand waarin het blad verschenen is. Maar daarvoor moet ik eerst meer info hebben over de boekjes en een plaats zien te vinden waar ik een serie kan inzien die gedateerd is. misschien moet ik daarvoor naar de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.


Dada-bundel weer een klein stapje verder

Er was weinig tijd gisteren om aan de Dada-bundel te werken.
Dat was niet zo erg omdat na een paar handelingen de band in wording
weer moet drogen. Die ligt nu dus onder bezwaar.
Maar een nieuwe boekband in combinatie met een laagstaande
winterzon levert ook een leuke foto op.

WP_20190123_14_24_10_ProBoekbandMooiInDeWinterzon

Deze band-in-wording kwam onder bezwaar uit waar het had liggen drogen. Het linnen was op de platten en de rugdelen gelijmd en dat moet goed drogen voor je verder kunt. Toen ik de band onder bezwaar haalde kwam hij in een smalle strook zonlicht terecht. Dat leek me leuk voor op een foto.


WP_20190123_14_51_37_ProHalfSchutblad

Op deze foto zijn eigenlijk twee dingen te zien: ik gebruik twee driehoeken om het schutblad op de juiste plaats te plakken en er is sprake van een half schutblad.


Een schutblad heeft een paar functies:
– versterking van de binding: het verbindt de boekband met het boekblok;
– mooie afwerking; het verbergt het grijs bord van de platten, verbergt de rand
van het linnen of eventueel het leer van de bekleding en geeft een extra,
stevige bladzijde aan het begin en einde van het boekblok;
– bescherming van band en boek: het vormt een extra beschermlaag voor boekband
en boekblok tegen dingen als vocht en stof.

Door de constructie die ik bedacht heb denk ik dat een extra verbinding tussen het
boekblok en de boekband ongewenst is. In dit geval zou ik het schutblad hebben
moeten lijmen op het minder stugge spinnenwebpapier van het boekblok.
Ik ben bang dat die pagina’s daarvoor minder zichtbaar
gaan worden bij het openen van het boek.
De afwerkingsfunctie heeft het zeker. Misschien wel meer dan anders.
Want op deze manier wordt de overgang van de plat naar rug verborgen.
Daarom dat ik in plaats van een volledig schutblad (dat 2 pagina’s omvat)
gebruik maak van een schutblad dat heel de voorplat bedekt (op
een klein randje na waar je het rode linnen ziet) en dat over het scharnier
een stukje de rug inloopt. Dit noem ik een half schutblad.

Om er voor te zorgen dat het schutblad op een goede afstand van de rand
van de boekband komt, dezelfde afstand voor de hele bovenkant (en bij een goed
gesneden blad automatisch aan de onderkant) en voor de hele voorkant;
heb ik twee driehoeken tijdelijk op mijn werkblad geplakt met tape.
Daar schuif ik de boekband onder en pas en meet net zolang tot de band ligt
zoals ik hem wil hebben. Dan lijm ik het schutblad in en plak ik het
precies in de vrije ruimte van de boekband.
Op bovenstaande foto is dit aan de rechterkant van de boekband al gebeurt.
Nu komt de linkerkant aan de orde.

Inmiddels ligt dit onder bezwaar.

Daarnaast heb ik de achterkant van de concertina al in de constructie gelijmd.
De volgende keer doe ik dan met de voorkant.
Dan kan ik nog een titel op de boekband aanbrengen (?) en moet
de constructie nog in de boekband gelijmd worden.

Weer stappen verder met Dada-bundel

Ben gisteren weer verder gekomen met mijn Dada dichtbundel.
Als linnen voor de band heb ik een rode kleur gekozen.
Het linnen heb ik vervolgens op maat gemaakt voor mijn band.

WP_20190120_14_09_20_ProBandskeletOpboekbindlinnen

Hier zie je de platten en de andere delen van het skelet van de boekband al liggen op het rode linnen. De binnenkant van het linnen is wit.


WP_20190120_14_24_15_ProiBookbindingHoekje

Vervolgens heb ik de hoeken van het linnen afgesneden met behulp van een handig stukje gereedschap van iBookbinding. Met dit tooltje kun je afhankelijk van de dikte van het karton op de juiste manier een rechte hoek afsnijden. Het tooltje is gemaakt met een 3D-printer.


WP_20190120_14_38_59_ProHalveSchutbladen

De band ligt nu onder bezwaar maar op deze foto die even daarvoor is gemaakt zie je de band zover als hij nu gereed is samen met de centrale constructie die op de rug bevestigd gaat worden nadat het boekblok met de concertina is vastgelijmd aan de constructie. Dan mis ik nog het schutblad. Misschien een leeslint? Misschien iets van een titel?


Dada

WP_20190119_10_01_09_ProSkeletVanDeDadaBand

Dit is het ‘skelet’ van de boekband die ik bedacht heb. Misschien blijkt het onpraktisch te zijn maar ik heb het in ieder geval voor mezelf bedacht en ben het boek nu aan het realiseren. Dit is een verbeterde versie van een eerdere dummy. Hier zie je de twee platten, de rug en de twee stroken die tussen de rug en de platten komen. De rug en die twee stroken ‘omarmen’ straks de centrale constructie die de kleine concertina vasthoudt waarop de katernen genaaid zijn.


WP_20190119_10_12_44_ProConstructieDadaBandPassenEnMeten

Hier zie je hoe de constructie de concertina kan gaan vasthouden en dan straks tussen de banddelen wordt ingeklemd. Nu ga ik eerst de constructie inpakken zodat het er straks beter gaat uitzien dan bij de eerdere dummy. Ik worstel nog een beetje met de schutbladen. Als ik die toevoeg moeten die op het spinnenwebpapier bevestigd worden. Of dat zo’n goed idee is betwijfel ik.


WP_20190119_11_10_38_ProConstructiebekledingBovenMal

Het bekleden heb ik eerst ‘droog’ geprobeerd (boven). Toen ik een idee had hoe het kon gaan werken heb ik de definitieve bekleding gesneden (onder).


WP_20190119_11_32_14_ProconstructiePassenEnMeten

Het resultaat is prima. Natuurlijk gelijk weer passen en meten op de band.


WP_20190119_11_47_04_ProDelenBandMetKraftpapierOnderBezwaar

Daarna heb ik de verschillende delen van de band met een stuk kraftpapier aan elkaar gemaakt. Overal precies 5mm tussen de losse delen gelaten. Die open ruimtes zijn straks de scharnierende delen van de band.


Dada

Het Dada-boek van mij heeft even stil gelegen.
De bindwijze die ik bedacht heb, werkte redelijk op de dummy,
maar hij moet goed werken bij het echte boek.
Wat bij de dummy mis ging is dat ik iets te weinig precies heb gewerkt
(maar dat is misschien eigen aan een dummy), maar het
boekblok sloot niet mooi aan op de band.

WP_20190116_14_51_34_ProDummy

Hier zie je de gebrekkige aansluiting van het laatste katern (links) op de band (rechts). Je ziet dat ik een constructie heb gemaakt waarbij alleen in het midden van het boek, bij het naaiwerk en de concertina. Dat geeft het boek een minder mooi aanzicht. Bovendien is die constructie nog als grijs bord zichtbaar en dat is onder andere het geval vanwege het feit dat die constructie 1 a 2 millimeter boven de band uitsteekt. Dat moet ik bij het definitieve boek allemaal gaan voorkomen.


Daarom nu veel passen en meten. Snijden en opnieuw snijden.
Bijsnijden en schuren.
De nieuwe constructie, die nog beplakt gaat worden ziet er
als volgt uit.

WP_20190116_16_14_16_Pro

Je ziet links de constructie in voorbereiding. Dan zie je het groene Zaansch bord, de concertina waarop de katernen genaaid zijn, en rechts de katernen. Ik heb dunner grijs bord gebruikt voor de buitenvorm van de constructie. Aan de binnenkant heb ik stroken dikker grijs bord aangebracht ter versterking. Het verticaal gezien middelste vak, is het vak waarin de concertina straks geplakt gaat worden. Dat zorgt ervoor dat de katernen straks helemaal open kunnen en altijd een beetje ruimte hebben om te bewegen. Niet veel maar genoeg om het openen mogelijk te maken. De constructie is bijna net zo hoog als het boekblok. Dat gaat straks, naar ik hoop, een beter beeld geven aan het boek. Eerstvolgende stap is het bekleden van de constructie en dan maak ik de band af.


Ridderroman

Kaas van Willem Elsschot ben ik aan het inbinden.
Het idee is dat het ingebonden boek in een plat
stuk Edammer kaas komt te liggen.
Om uit te dokteren hoe ik de doos ga maken, bind
ik eerst een dummy in.
De tekst verzin ik zelf, speelt zich af in de omgeving
van West Brabant. Ik noem het mijn Ridderroman.
De band maak ik uit een oude portemonnee die ik uit elkaar
gehaald heb. De tekst illustreer ik met droodels.
Vandaag heb ik de band gezet rond Kaas.
Dat boek ligt nu in de boekenpers te drogen.

WP_20180502_15_30_54_ProWeerEenStukjeVerderMetDeRidderromanDeDummy

Weer een katern van tekst voorzien en een basis voor het illustreren gemaakt. Als de achtergronden nu een kleur hebben dan is dat met ecoline gedaan. Het bamboepapier dat ik als ondergrond gebruik is heel stevig en kan veel vocht hebben zonder te veel te vervormen.


Kaas – de dummy

WP_20180408_13_45_17_ProDeEerste16PaginasTekst

De eerste 16 pagina’s van mijn ‘ridderroman’ zijn gereed. Die heb ik geprint en hier zijn ze uitgesneden op de juiste maat voor het boekje.


WP_20180408_13_56_57_ProHetEersteKaternIsIngeplakt

Zoals je hier en daar kunt zien is de tekst deels in rood geprint. Net als manuscripten benadruk ik zo bepaalde stukken tekst. Maar meer nog dan inhoudelijke benadrukking gaat het mij om het versierende effect.


WP_20180408_14_04_32_ProIngeplakt

De teksten voor de eerste twee katernen zijn ingeplakt. Nu kan het echte versieren beginnen.


WP_20180408_15_10_48_ProDanBeschilderen

De versieringen stellen niets voor. Niet eens fantasieplanten. Het papier dat als basis voor het boek is gebruikt is bamboepapier. Behoorlijk stevig. Het papier waarop de tekst is geprint is veel dunner en minder sterk. Maar zien hoe de verf zich op deze twee soorten papier gaat houden.


Kaas – de dummy

Soms komen dingen zomaar bij elkaar.
Gister kreeg ik van mijn vader zijn oude portemonnee.
Model billfold (gevouwen biljet in het Nederlands).

Vandaag heb ik de portemonnee uit elkaar gehaald
om te zien hoe groot het grootste stuk keer
is dat ik er uit kan halen.
Want dat is de maat waarbinnen mijn boekje moet passen.
Met dit boekje ga ik onderzoeken hoe ik het boek Kaas
van Willem Elsschot kan gaan inbinden/onderbrengen in een doos.

WP_20180401_12_57_05_ProDummyKaasBillfoldVader

Dit is de portemonne. Goed versleten. Tijd voor een tweede leven.


WP_20180401_12_57_18_ProDummyKaasOpengevouwen

Zo ziet hij er opengevouwen uit. Bekend gezicht. Het klepje en het zakje rechts heb ik er als eerste afgehaald. Die ga ik niet bij de dummy voor Kaas gebruiken. Dat wordt de sluiting van een ander boek.


WP_20180401_13_35_40_ProDummyKaasDeBillfoldKomtLangzaamUitElkaar

Vervolgens haal je stap voor stap de portemonnee uit elkaar.


WP_20180401_13_44_56_ProDummyKaasGrootsteStukLeer

Dit is het grootste stuk leer dat ik er uit kan halen, de buitenkant. Het is ongeveer 23-24 centimeter lang en 9 centimeter breed. Dus het boekblok zal iets kleiner dan deze afmetingen moeten worden.


WP_20180401_13_57_15_ProDummyKaasBruikbareDelenVoorkantLeer

Dit zijn al de losse stukken leer die ik uit de portemonnee kon halen (buiten de klep en zakje, die liggen al onder de pers te drogen omdat ik de losse delen aan elkaar gelijmd heb). Dit is de ‘mooie’ leerkant. Opvallend voor mij is dat leren producten (jas, portemonnee) een werkelijke puzzel zijn van losse, kleinere stukken leer en veel ander materiaal (band, papier, karton, plakband enz).


WP_20180401_13_59_06_ProBruikbareDelenAchterkantLeer

De binnenkant.


WP_20180401_13_59_54_ProDummyKaasMerkje

Het merkje of de naam van het type portemonnee. Chevalier. Dit ga ik natuurlijk weer verwerken in een van mijn boeken. Als het kan in de Kaas-dummy.


Creatieve Woensdag

Bij een creatieve woensdag zullen veel mensen denken
aan allerlei kleuren, wilde vormen, vernieuwende ideeen, muziek
en enthousiasme.
Dat kan inderdaad de invulling van zo’n creatief moment zijn.
Maar soms is het gewoon hard werken.

Afgelopen woensdag heb ik een eerste ruwe dummy gemaakt van
het boek waar ik al maanden aan bezig ben geweest met het
uitzoeken van de teksten, kopen van papier, schrijven van teksten,
met de hand zetten van de teksten, werken aan het maken van
de eerste lino’s, het maken van proefdrukken op een pers
in het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur,
het corrigeren van teksten en het uiteindelijk het helpen
bij het drukken van de pagina’s voor 10 exemplaren.
Ik heb ook nog nagedacht hoe een serie van foto’s
in of bij de boeken kan worden opgenomen.

Voor dat boekje heb ik een eerste dummy gemaakt om
te kunnen bepalen waar er illustraties kunnen komen te staan,
hoe groot die illustraties maximaal mogen zijn,
wat de context van de afbeelding gaat worden enz.

 photo WP_20170329_001DummyGemaaktMetProefdrukken.jpg

Dit is de dummy. Een dik boek wordt het niet.


 photo WP_20170329_002DeTekstDoorGaanPlaatsenBepalenOpmetenContextBepalenIdeeenNoteren.jpg

Hier kun je zien hoe ik de tekst doorloop, aanteken waar afbeeldingen kunnen komen, opmeet hoe groot die maximaal kunnen worden enz. Die zaken schrijf ik op zodat ik vandaar verder kan werken.


 photo WP_20170329_003HermanKochMakkelijkLevenWieWilDitExemplaarLezen.jpg

Afgelopen week kocht ik tweemaal een boek en kreeg ook tweemaal een boekenweekgeschenk: Herman Koch.


 photo WP_20170329_005MetGeelGemarkeerdDeHogePrioLinos.jpg

Met geel zijn de lino’s gemarkeerd die het belangrijkst zijn en zonder deze kan ik eigenlijk niet aan het eerste exemplaar beginnen.


Koptische binding

Gisteren heb ik het boekje dat met een Koptische binding
is gemaakt, onder bezwaar uit gehaald.
Vervolgens heb ik de foto’s in de ‘zakjes’ gestopt
en met de hand een korte toelichting bij de foto’s geschreven.

 photo WP_20170321_001KoptischeBindingTweedePoging.jpg

Koptische binding. Je ziet het boek hierboven open liggen. Helemaal vlak. De rechterpagina is eigenlijk een ‘zakje’. Er zitten twee foto’s is die je als lezer er uit kunt halen om te bekijken en daarna weer terug te steken. Op de rechterpagina staat op het onderste deel een korte beschrijving per foto. Ik ben tevreden over deze dummy. Misschien is hij deze keer iets te strak waardoor de steek op de rug minder opvalt en waardoor de rug niet helemaal recht is. Binnenkort nog eens een derde dummy maken.


De avonturen van twee boeken

Tijdens mijn training boekbinden in het Nederlands
Drukkerij Museum heb ik twee boeken onder handen.
Een dummy boek en een boek met de titel ‘Verborgen boeken’.
Het dummy boek is eigenlijk klaar.
Toen ik het gisteren in Etten-Leur achterliet, lag het in een pers
om zo’n 24 uur te kunnen drogen.
Die gaan we er dus begin volgend jaar uithalen.
Het tweede boek, daarvan is de kaft nu gereed, maar nog zonder
het linnen. Dat doen we dus de volgende les.

 photo WP_20151223_001EerstEenKantInlijmenEnOpLinnenPlakkenDaarnaAndereZijdeRugNietLijmen.jpg

De kaft van de dummy. Boekbinden is op zich niet moeilijk. De vele handelingen vragen precisie maar heel moeilijk zijn ze niet. Het zijn wel veel, veel verschillende handelingen. Ik had zo in mijn hoofd dat het linnen voor ‘Verborgen boeken’ het zwarte linnen moet zijn dat ik vergat dat de dummy eigenlijk in paars bedoeld was. Maar goed de zwarte linnen kaft zit er inmiddels omheen. Hier is die in voorbereiding.


 photo WP_20151223_002.jpg

Eerst een kant (voor of achter maakt niet uit) inlijmen en goed vastplakken op het linnen. Vervolgens de andere kant. De rug wordt niet ingelijmd. Om het lijmen precies te laten verlopen zijn eerst de contouren van de kaftdelen die op kraftpapier zijn geplakt, op het linnen afgetekend.


 photo WP_20151223_003KaftPlatenHoogKartonRugDun6mmRuimteTussenRugEnPlatHoekjesErafInlijmen.jpg

De voor- en achterkant bestaan uit dik karton. De rug bestaat uit een dun stuk karton. De ruimte tussen het rugkarton en de twee platten is 6 milimeter. Om dit op de juiste afstand en de rug en platten op een lijn te houden, worden rug en platten eerst op een stuk kraftpapier geplakt.


 photo WP_20151223_004DDeKaftKlaarOmTeDrogen.jpg

De hoekjes knip je van het linnen af waarbij je op de punt van de kaft een strookje ter dikte van de hoogte van het klarton laat zitten.


 photo WP_20151223_006SlimmigheidjeTijdensHetDrogenExtraStrookKartonVoorDeOndiepeRug.jpg

Als het linnen dan opgeplakt zit laat je het drogen, tussen plankjes, onder bezwaar. Plaats een strookje karton op de plaats van de rug. Die is immers dunner dan de platten.


 photo WP_20151223_009VerborgenBoeken.jpg

Boek 2, ‘Verborgen boeken’, is gereed om van linnen te voorzien en dan de kaft te plaatsen. Volgend jaar begin ik daar aan.


 photo WP_20151224_001NederlandsDrukkerijMuseum.jpg


Infinit – Spiabooks.com

 photo DSC_5961SpiaBooksFiveInfinitSerpentSignum.jpg

Een tijd terug heb ik 4 kits gekocht, zeg maar bouwdoosjes,
voor vier boekjes.
Een tijd terug heb ik ze al allemaal uit de verpakking gehaald
en bekeken. Het boekje Infinit vond ik maar een vreemde eend.
De verpakking van de bouwdoos is hierboven op de foto te zien.
Het is het boekje rechtsonder.

Eigenlijk is het geen boekje, althans niet in mijn definitie.
Bij een boek gaat het om een constructie die bedoeld is
de tekst te beschermen en leesbaar te maken en houden.
Infinit/Infinite is een presentatievorm die je in staat stelt om
oneindig de pagina’s om te slaan.
Maar bijvoorbeeld een kaft heeft het niet.

Ik heb deze week daarom maar eens een dummy gemaakt.
De constructie is heel eenvoudig: 4 stroken papier van
20 bij 9,9 cm. Iedere strook heeft twee vouwen.
Beide vouwen zitten op 5 cm van de buitenrand.

Met restpapier (dus geen karton) van afwijkende maten
heb ik een dummy gemaakt. Maar dat hielp niet echt.
Gisteren heb ik de vlakken die volgens mij ‘leesbaar’ zijn
voorzien van teksten die ik uit de Volkskrant van zaterdag had gesneden.
Dat heeft twee voordelen:
= het geeft een beeld van hoe je de tekst straks kunt lezen
= het maakt het geheel steviger waardoor het gedrag meer lijkt
op een kartonnen constructie.

 photo DSC_6198InfinitDummy.jpg

De dummy van wit papier. Slapper dan het werkelijke eindproduct dat van karton wordt gemaakt. Daarom leunt het boek hier tegen een deurstijl.


Toen kreeg ik een beter beeld.
Ik ga nu 8 teksten schrijven die samen 1 doorlopend verhaal vormen.
Iedere tekst begint met zijn ‘paginanummer’.
Het eerste woord van iedere tekstje ga ik met letterstempels
aanbrengen zodat die goed opvallen.
Hopelijk geeft dat de lezer steun bij het ‘omslaan’ van de pagina’s.

Het gemis van een kaft, die is bij deze presentatievorm eigenlijk niet mogelijk,
ga ik opvangen door een kleine, platte doos te maken.
De bodem van de doos krijgt twee gleuven die het uitzetten/wegzetten
van het boek gaat vereenvoudigen. Daarnaast ondersteunt dit
de lezer die van de ene pagina naar de andere wil.

 photo DSC_6197InfinitVoorbereidingen.jpg

Een momentopname van de voorbereidingen van het boekje Infinit. Als ik het boekje kan maken zal ik eerst het ‘boekblok’ maken (de bouwdoos) en daarna ga ik mijn ontwerp van de platte doos nog eens controleren. Dan wordt die uitgevoerd.