Bewaarmap III

In een vorige blog heb ik de beschrijving van bewaarmap III
opgenomen. Het probleem met die beschrijving is dat het
veronderstelt dat je weet hoe je de losse delen van het ontwerp
aan elkaar gaat maken.
Maar die methode ken ik nou juist niet.
Vandaar dat ik gisteren begonnen ben met het maken van een dummy.

IMG_0290Hennepgaren

Voor bewaarmap III wordt gesproken over het gebruik van raffia. Maar in een hobbywinkel vond ik dat niet het juiste materiaal. Ik heb meer vertrouwen in deze hennepgaren. Maar voor de dummy werk ik nog even met get rood/witte koord waarvan ik veel heb.


IMG_0291DummyVootBewaarmapIIInstructiesZijnNietCompleet

De gaten heb ik met een papierboor gemaakt. Ik heb geen gaatjestang. Daar kan het waarschijnlijk net zo goed mee. Hier probeer ik te begrijpen wat de schrijfster A. Hamaker-Willink precies bedoelt met “Je moet steeds met je draad, als je uit een gaatje komt, eerst weer door de reet tussen de twee stukken, dus nooit ineens naar het volgende gaatje gaan”.


Als je steeds het koord of het lint tussen de twee delen laat gaan
dan ontstaat er vanzelf een gelijke afstand tussen de delen
waar het koord of lint als een soort buffer tussen zit.
Okay, dat werkt.
Maar goe begin je en waar eindig je? Gebruik je 1 draad voor de hele
bewaarmap of 1 draad per zijde?
Ik kies voor de laatste optie.
Op de volgende foto’s zie je me nog experimenteren met het begin
en eind maar inmiddels ben ik er uit.
Ik maak eerst de gaatjes in de bodem.
Vervolgens leg ik de bodem op de zijde en markeer alle gaatjes,
behalve de eerste en de laatste, met een potlood.
De twee extra gaatjes in de bodem gebruik ik om de draad aan vast te maken.

IMG_0292DummyBewaarmapII


IMG_0293DummyVoorBewaarmapIIIkWorstelMetAantalGaten

Hier had ik nog het idee om met 1 gat minder (een kant even aantal, ander kant oneven aantal) uit te kunnen.


IMG_0294DummyVoorBewaarmapIII

Uiteindelijk werkt het wel. Ik ga de bodem van 3mm grijsbord maken (stevig) en de opstaande delen en de overslagen van het passe-partout karton (mooi) dat ik ook voor bewaarmap I heb gebruikt.


IMG_0295BewaarmapIEnII

De afgelopen rijd heb ik nog eens 10 boekjes ontdaan van hun nietjes. Als ik dat doe schrijf ik meteen in een overzicht de titels van de verhalen, de schrijver, de illustrator en eventuele bijzonderheden op. Dus nu zijn bewaarmap I en II gevuld met boekjes. Die boekjes moeten allemaal nog wel gerestaureerd worden en het idee is om ze per boekje te binden. Misschien met een omslag met daarop het jaar en de maand waarin het blad verschenen is. Maar daarvoor moet ik eerst meer info hebben over de boekjes en een plaats zien te vinden waar ik een serie kan inzien die gedateerd is. misschien moet ik daarvoor naar de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.


Dada-bundel weer een klein stapje verder

Er was weinig tijd gisteren om aan de Dada-bundel te werken.
Dat was niet zo erg omdat na een paar handelingen de band in wording
weer moet drogen. Die ligt nu dus onder bezwaar.
Maar een nieuwe boekband in combinatie met een laagstaande
winterzon levert ook een leuke foto op.

WP_20190123_14_24_10_ProBoekbandMooiInDeWinterzon

Deze band-in-wording kwam onder bezwaar uit waar het had liggen drogen. Het linnen was op de platten en de rugdelen gelijmd en dat moet goed drogen voor je verder kunt. Toen ik de band onder bezwaar haalde kwam hij in een smalle strook zonlicht terecht. Dat leek me leuk voor op een foto.


WP_20190123_14_51_37_ProHalfSchutblad

Op deze foto zijn eigenlijk twee dingen te zien: ik gebruik twee driehoeken om het schutblad op de juiste plaats te plakken en er is sprake van een half schutblad.


Een schutblad heeft een paar functies:
– versterking van de binding: het verbindt de boekband met het boekblok;
– mooie afwerking; het verbergt het grijs bord van de platten, verbergt de rand
van het linnen of eventueel het leer van de bekleding en geeft een extra,
stevige bladzijde aan het begin en einde van het boekblok;
– bescherming van band en boek: het vormt een extra beschermlaag voor boekband
en boekblok tegen dingen als vocht en stof.

Door de constructie die ik bedacht heb denk ik dat een extra verbinding tussen het
boekblok en de boekband ongewenst is. In dit geval zou ik het schutblad hebben
moeten lijmen op het minder stugge spinnenwebpapier van het boekblok.
Ik ben bang dat die pagina’s daarvoor minder zichtbaar
gaan worden bij het openen van het boek.
De afwerkingsfunctie heeft het zeker. Misschien wel meer dan anders.
Want op deze manier wordt de overgang van de plat naar rug verborgen.
Daarom dat ik in plaats van een volledig schutblad (dat 2 pagina’s omvat)
gebruik maak van een schutblad dat heel de voorplat bedekt (op
een klein randje na waar je het rode linnen ziet) en dat over het scharnier
een stukje de rug inloopt. Dit noem ik een half schutblad.

Om er voor te zorgen dat het schutblad op een goede afstand van de rand
van de boekband komt, dezelfde afstand voor de hele bovenkant (en bij een goed
gesneden blad automatisch aan de onderkant) en voor de hele voorkant;
heb ik twee driehoeken tijdelijk op mijn werkblad geplakt met tape.
Daar schuif ik de boekband onder en pas en meet net zolang tot de band ligt
zoals ik hem wil hebben. Dan lijm ik het schutblad in en plak ik het
precies in de vrije ruimte van de boekband.
Op bovenstaande foto is dit aan de rechterkant van de boekband al gebeurt.
Nu komt de linkerkant aan de orde.

Inmiddels ligt dit onder bezwaar.

Daarnaast heb ik de achterkant van de concertina al in de constructie gelijmd.
De volgende keer doe ik dan met de voorkant.
Dan kan ik nog een titel op de boekband aanbrengen (?) en moet
de constructie nog in de boekband gelijmd worden.

Weer stappen verder met Dada-bundel

Ben gisteren weer verder gekomen met mijn Dada dichtbundel.
Als linnen voor de band heb ik een rode kleur gekozen.
Het linnen heb ik vervolgens op maat gemaakt voor mijn band.

WP_20190120_14_09_20_ProBandskeletOpboekbindlinnen

Hier zie je de platten en de andere delen van het skelet van de boekband al liggen op het rode linnen. De binnenkant van het linnen is wit.


WP_20190120_14_24_15_ProiBookbindingHoekje

Vervolgens heb ik de hoeken van het linnen afgesneden met behulp van een handig stukje gereedschap van iBookbinding. Met dit tooltje kun je afhankelijk van de dikte van het karton op de juiste manier een rechte hoek afsnijden. Het tooltje is gemaakt met een 3D-printer.


WP_20190120_14_38_59_ProHalveSchutbladen

De band ligt nu onder bezwaar maar op deze foto die even daarvoor is gemaakt zie je de band zover als hij nu gereed is samen met de centrale constructie die op de rug bevestigd gaat worden nadat het boekblok met de concertina is vastgelijmd aan de constructie. Dan mis ik nog het schutblad. Misschien een leeslint? Misschien iets van een titel?


Dada

WP_20190119_10_01_09_ProSkeletVanDeDadaBand

Dit is het ‘skelet’ van de boekband die ik bedacht heb. Misschien blijkt het onpraktisch te zijn maar ik heb het in ieder geval voor mezelf bedacht en ben het boek nu aan het realiseren. Dit is een verbeterde versie van een eerdere dummy. Hier zie je de twee platten, de rug en de twee stroken die tussen de rug en de platten komen. De rug en die twee stroken ‘omarmen’ straks de centrale constructie die de kleine concertina vasthoudt waarop de katernen genaaid zijn.


WP_20190119_10_12_44_ProConstructieDadaBandPassenEnMeten

Hier zie je hoe de constructie de concertina kan gaan vasthouden en dan straks tussen de banddelen wordt ingeklemd. Nu ga ik eerst de constructie inpakken zodat het er straks beter gaat uitzien dan bij de eerdere dummy. Ik worstel nog een beetje met de schutbladen. Als ik die toevoeg moeten die op het spinnenwebpapier bevestigd worden. Of dat zo’n goed idee is betwijfel ik.


WP_20190119_11_10_38_ProConstructiebekledingBovenMal

Het bekleden heb ik eerst ‘droog’ geprobeerd (boven). Toen ik een idee had hoe het kon gaan werken heb ik de definitieve bekleding gesneden (onder).


WP_20190119_11_32_14_ProconstructiePassenEnMeten

Het resultaat is prima. Natuurlijk gelijk weer passen en meten op de band.


WP_20190119_11_47_04_ProDelenBandMetKraftpapierOnderBezwaar

Daarna heb ik de verschillende delen van de band met een stuk kraftpapier aan elkaar gemaakt. Overal precies 5mm tussen de losse delen gelaten. Die open ruimtes zijn straks de scharnierende delen van de band.


Dada

Het Dada-boek van mij heeft even stil gelegen.
De bindwijze die ik bedacht heb, werkte redelijk op de dummy,
maar hij moet goed werken bij het echte boek.
Wat bij de dummy mis ging is dat ik iets te weinig precies heb gewerkt
(maar dat is misschien eigen aan een dummy), maar het
boekblok sloot niet mooi aan op de band.

WP_20190116_14_51_34_ProDummy

Hier zie je de gebrekkige aansluiting van het laatste katern (links) op de band (rechts). Je ziet dat ik een constructie heb gemaakt waarbij alleen in het midden van het boek, bij het naaiwerk en de concertina. Dat geeft het boek een minder mooi aanzicht. Bovendien is die constructie nog als grijs bord zichtbaar en dat is onder andere het geval vanwege het feit dat die constructie 1 a 2 millimeter boven de band uitsteekt. Dat moet ik bij het definitieve boek allemaal gaan voorkomen.


Daarom nu veel passen en meten. Snijden en opnieuw snijden.
Bijsnijden en schuren.
De nieuwe constructie, die nog beplakt gaat worden ziet er
als volgt uit.

WP_20190116_16_14_16_Pro

Je ziet links de constructie in voorbereiding. Dan zie je het groene Zaansch bord, de concertina waarop de katernen genaaid zijn, en rechts de katernen. Ik heb dunner grijs bord gebruikt voor de buitenvorm van de constructie. Aan de binnenkant heb ik stroken dikker grijs bord aangebracht ter versterking. Het verticaal gezien middelste vak, is het vak waarin de concertina straks geplakt gaat worden. Dat zorgt ervoor dat de katernen straks helemaal open kunnen en altijd een beetje ruimte hebben om te bewegen. Niet veel maar genoeg om het openen mogelijk te maken. De constructie is bijna net zo hoog als het boekblok. Dat gaat straks, naar ik hoop, een beter beeld geven aan het boek. Eerstvolgende stap is het bekleden van de constructie en dan maak ik de band af.


Ridderroman

Kaas van Willem Elsschot ben ik aan het inbinden.
Het idee is dat het ingebonden boek in een plat
stuk Edammer kaas komt te liggen.
Om uit te dokteren hoe ik de doos ga maken, bind
ik eerst een dummy in.
De tekst verzin ik zelf, speelt zich af in de omgeving
van West Brabant. Ik noem het mijn Ridderroman.
De band maak ik uit een oude portemonnee die ik uit elkaar
gehaald heb. De tekst illustreer ik met droodels.
Vandaag heb ik de band gezet rond Kaas.
Dat boek ligt nu in de boekenpers te drogen.

WP_20180502_15_30_54_ProWeerEenStukjeVerderMetDeRidderromanDeDummy

Weer een katern van tekst voorzien en een basis voor het illustreren gemaakt. Als de achtergronden nu een kleur hebben dan is dat met ecoline gedaan. Het bamboepapier dat ik als ondergrond gebruik is heel stevig en kan veel vocht hebben zonder te veel te vervormen.


Kaas – de dummy

WP_20180408_13_45_17_ProDeEerste16PaginasTekst

De eerste 16 pagina’s van mijn ‘ridderroman’ zijn gereed. Die heb ik geprint en hier zijn ze uitgesneden op de juiste maat voor het boekje.


WP_20180408_13_56_57_ProHetEersteKaternIsIngeplakt

Zoals je hier en daar kunt zien is de tekst deels in rood geprint. Net als manuscripten benadruk ik zo bepaalde stukken tekst. Maar meer nog dan inhoudelijke benadrukking gaat het mij om het versierende effect.


WP_20180408_14_04_32_ProIngeplakt

De teksten voor de eerste twee katernen zijn ingeplakt. Nu kan het echte versieren beginnen.


WP_20180408_15_10_48_ProDanBeschilderen

De versieringen stellen niets voor. Niet eens fantasieplanten. Het papier dat als basis voor het boek is gebruikt is bamboepapier. Behoorlijk stevig. Het papier waarop de tekst is geprint is veel dunner en minder sterk. Maar zien hoe de verf zich op deze twee soorten papier gaat houden.