Nieuw project: Letterzuil

De projecten tuimelen altijd een beetje over elkaar heen.
Maar al voor ik de doos opensneed met de afficheletters
dacht ik: waar moet ik die letters laten zodat ze opgeruimd
maar toch toegankelijk zijn.
Een serie grotere afficheletters zitten in twee vierkante emmers
maar dat is lastig zoeken.
Dat moet anders. In de doos zijn de letters mooi
georganiseerd.

IMG_3431DoorDezeDoosKwamIkOpHetIdeeVoorEenLetterzuil

Het eerste idee was een kartonnen kastje met lades. Maar ik ga nu voor een oplossing die minder materiaal vraagt en tegelijk meer vrijheid bij gebruik geeft.


Ik ga lage bakken maken van karton.
Dertig bij dertig centimeter. Dat is groter dan de lagen op de
foto van de doos.
Die bakken kun je eenvoudig stapelen.
Om ze dan toch bij elkaar te houden ga ik van karton een soort
van netwerk maken aan drie zijdes.
Als decoratie en voor de stevigheid komen er aan de buitenkant
letters. Van karton of misschien van papier-mach├ę.

IMG_3428AantekeningenLetterzuil

Zo verloopt de ideevorming. Van de 24 stroken van 30 bij 3 cm heb ik er al 8 gesneden.


IMG_3430DetechniekVoorDeBakkenNogEvenNalopen

Ik heb een keer een cursus gedaan over het maken van dozen. Die techniek ga ik hier ook gebruiken. Dat levert hele sterke dozen op. Met zwart de volgorde van werken. Even tekenen om te zien hoe dat kan gaan werken.


Alles aan dit boekje is experimenteel

Al was het alleen de volgorde.
Ik ben dit boek begonnen met het bedrukken van boekbindlinnen
met een gelli-plate.
De inhoud, daar was nog niet over nagedacht.
Vervolgens bij ik afdrukken gaan maken van hout waar ik
van af moest. Het was beschikbaar gekomen omdat ik een paar
pallets klein had gezaagd.
De afdrukken zijn op papier gemaakt die heel wisselend
van karakter zijn: gekleurde kartonsoorten en bamboepapier.
De afmetingen van de afdrukken sluiten niet aan bij de grootte
van de het linnen.
Het leeslint is gemaakt van stukjes snijafval van de
houtafdrukken en deels met garen aan elkaar geknoopt.

IMG_0631AllesAanDitBoekjeIsExperimenteel

Dus alles aan dit boekje is experimenteel. De band is voorzien van spuitvernis. Maar zien wat op langere termijn daar mee gebeurt.


IMG_0632AllesAanDitBoekjeIsExperimenteel


Dada-bundel weer een klein stapje verder

Er was weinig tijd gisteren om aan de Dada-bundel te werken.
Dat was niet zo erg omdat na een paar handelingen de band in wording
weer moet drogen. Die ligt nu dus onder bezwaar.
Maar een nieuwe boekband in combinatie met een laagstaande
winterzon levert ook een leuke foto op.

WP_20190123_14_24_10_ProBoekbandMooiInDeWinterzon

Deze band-in-wording kwam onder bezwaar uit waar het had liggen drogen. Het linnen was op de platten en de rugdelen gelijmd en dat moet goed drogen voor je verder kunt. Toen ik de band onder bezwaar haalde kwam hij in een smalle strook zonlicht terecht. Dat leek me leuk voor op een foto.


WP_20190123_14_51_37_ProHalfSchutblad

Op deze foto zijn eigenlijk twee dingen te zien: ik gebruik twee driehoeken om het schutblad op de juiste plaats te plakken en er is sprake van een half schutblad.


Een schutblad heeft een paar functies:
– versterking van de binding: het verbindt de boekband met het boekblok;
– mooie afwerking; het verbergt het grijs bord van de platten, verbergt de rand
van het linnen of eventueel het leer van de bekleding en geeft een extra,
stevige bladzijde aan het begin en einde van het boekblok;
– bescherming van band en boek: het vormt een extra beschermlaag voor boekband
en boekblok tegen dingen als vocht en stof.

Door de constructie die ik bedacht heb denk ik dat een extra verbinding tussen het
boekblok en de boekband ongewenst is. In dit geval zou ik het schutblad hebben
moeten lijmen op het minder stugge spinnenwebpapier van het boekblok.
Ik ben bang dat die pagina’s daarvoor minder zichtbaar
gaan worden bij het openen van het boek.
De afwerkingsfunctie heeft het zeker. Misschien wel meer dan anders.
Want op deze manier wordt de overgang van de plat naar rug verborgen.
Daarom dat ik in plaats van een volledig schutblad (dat 2 pagina’s omvat)
gebruik maak van een schutblad dat heel de voorplat bedekt (op
een klein randje na waar je het rode linnen ziet) en dat over het scharnier
een stukje de rug inloopt. Dit noem ik een half schutblad.

Om er voor te zorgen dat het schutblad op een goede afstand van de rand
van de boekband komt, dezelfde afstand voor de hele bovenkant (en bij een goed
gesneden blad automatisch aan de onderkant) en voor de hele voorkant;
heb ik twee driehoeken tijdelijk op mijn werkblad geplakt met tape.
Daar schuif ik de boekband onder en pas en meet net zolang tot de band ligt
zoals ik hem wil hebben. Dan lijm ik het schutblad in en plak ik het
precies in de vrije ruimte van de boekband.
Op bovenstaande foto is dit aan de rechterkant van de boekband al gebeurt.
Nu komt de linkerkant aan de orde.

Inmiddels ligt dit onder bezwaar.

Daarnaast heb ik de achterkant van de concertina al in de constructie gelijmd.
De volgende keer doe ik dan met de voorkant.
Dan kan ik nog een titel op de boekband aanbrengen (?) en moet
de constructie nog in de boekband gelijmd worden.

Weer stappen verder met Dada-bundel

Ben gisteren weer verder gekomen met mijn Dada dichtbundel.
Als linnen voor de band heb ik een rode kleur gekozen.
Het linnen heb ik vervolgens op maat gemaakt voor mijn band.

WP_20190120_14_09_20_ProBandskeletOpboekbindlinnen

Hier zie je de platten en de andere delen van het skelet van de boekband al liggen op het rode linnen. De binnenkant van het linnen is wit.


WP_20190120_14_24_15_ProiBookbindingHoekje

Vervolgens heb ik de hoeken van het linnen afgesneden met behulp van een handig stukje gereedschap van iBookbinding. Met dit tooltje kun je afhankelijk van de dikte van het karton op de juiste manier een rechte hoek afsnijden. Het tooltje is gemaakt met een 3D-printer.


WP_20190120_14_38_59_ProHalveSchutbladen

De band ligt nu onder bezwaar maar op deze foto die even daarvoor is gemaakt zie je de band zover als hij nu gereed is samen met de centrale constructie die op de rug bevestigd gaat worden nadat het boekblok met de concertina is vastgelijmd aan de constructie. Dan mis ik nog het schutblad. Misschien een leeslint? Misschien iets van een titel?


Dada

WP_20190119_10_01_09_ProSkeletVanDeDadaBand

Dit is het ‘skelet’ van de boekband die ik bedacht heb. Misschien blijkt het onpraktisch te zijn maar ik heb het in ieder geval voor mezelf bedacht en ben het boek nu aan het realiseren. Dit is een verbeterde versie van een eerdere dummy. Hier zie je de twee platten, de rug en de twee stroken die tussen de rug en de platten komen. De rug en die twee stroken ‘omarmen’ straks de centrale constructie die de kleine concertina vasthoudt waarop de katernen genaaid zijn.


WP_20190119_10_12_44_ProConstructieDadaBandPassenEnMeten

Hier zie je hoe de constructie de concertina kan gaan vasthouden en dan straks tussen de banddelen wordt ingeklemd. Nu ga ik eerst de constructie inpakken zodat het er straks beter gaat uitzien dan bij de eerdere dummy. Ik worstel nog een beetje met de schutbladen. Als ik die toevoeg moeten die op het spinnenwebpapier bevestigd worden. Of dat zo’n goed idee is betwijfel ik.


WP_20190119_11_10_38_ProConstructiebekledingBovenMal

Het bekleden heb ik eerst ‘droog’ geprobeerd (boven). Toen ik een idee had hoe het kon gaan werken heb ik de definitieve bekleding gesneden (onder).


WP_20190119_11_32_14_ProconstructiePassenEnMeten

Het resultaat is prima. Natuurlijk gelijk weer passen en meten op de band.


WP_20190119_11_47_04_ProDelenBandMetKraftpapierOnderBezwaar

Daarna heb ik de verschillende delen van de band met een stuk kraftpapier aan elkaar gemaakt. Overal precies 5mm tussen de losse delen gelaten. Die open ruimtes zijn straks de scharnierende delen van de band.


Dada

Het Dada-boek van mij heeft even stil gelegen.
De bindwijze die ik bedacht heb, werkte redelijk op de dummy,
maar hij moet goed werken bij het echte boek.
Wat bij de dummy mis ging is dat ik iets te weinig precies heb gewerkt
(maar dat is misschien eigen aan een dummy), maar het
boekblok sloot niet mooi aan op de band.

WP_20190116_14_51_34_ProDummy

Hier zie je de gebrekkige aansluiting van het laatste katern (links) op de band (rechts). Je ziet dat ik een constructie heb gemaakt waarbij alleen in het midden van het boek, bij het naaiwerk en de concertina. Dat geeft het boek een minder mooi aanzicht. Bovendien is die constructie nog als grijs bord zichtbaar en dat is onder andere het geval vanwege het feit dat die constructie 1 a 2 millimeter boven de band uitsteekt. Dat moet ik bij het definitieve boek allemaal gaan voorkomen.


Daarom nu veel passen en meten. Snijden en opnieuw snijden.
Bijsnijden en schuren.
De nieuwe constructie, die nog beplakt gaat worden ziet er
als volgt uit.

WP_20190116_16_14_16_Pro

Je ziet links de constructie in voorbereiding. Dan zie je het groene Zaansch bord, de concertina waarop de katernen genaaid zijn, en rechts de katernen. Ik heb dunner grijs bord gebruikt voor de buitenvorm van de constructie. Aan de binnenkant heb ik stroken dikker grijs bord aangebracht ter versterking. Het verticaal gezien middelste vak, is het vak waarin de concertina straks geplakt gaat worden. Dat zorgt ervoor dat de katernen straks helemaal open kunnen en altijd een beetje ruimte hebben om te bewegen. Niet veel maar genoeg om het openen mogelijk te maken. De constructie is bijna net zo hoog als het boekblok. Dat gaat straks, naar ik hoop, een beter beeld geven aan het boek. Eerstvolgende stap is het bekleden van de constructie en dan maak ik de band af.


Cambodja en Laos in boekvorm

Vandaag behoorlijk opgeschoten met het boek
met foto’s die ik gemaakt heb in Bangkok, Cambodja en Laos.

Eerst heb ik de introductie op maat gesneden.
De tekst is geprint met de computer en printer.
Die tekst is in het boek opgenomen.

Vervolgens zijn de draden van de rug losgeknipt en de
uiteindjes zijn gelijmd weggewerkt in de rug.

Toen heb ik kleine dunne stukjes karton gesneden ter
grootte van de rug/het stiksel en de breedte van de
stroken leer.
Die rugstukjes zijn vooral bedoeld om oneffenheden,
als gevolg van het naaien, weg te werken.
Die rugstukjes zijn aan alle vier de zijdes schuin
afgeschuurd om het leer er zo natuurlijk mogelijk over te laten vallen

WP_20180328_14_55_44_ProEindjesDraadWegwerkenSoortvanRugPlakken

Het naaiwerk is niet fraai maar daar zie je straks niets meer van. Op de voorgrond ligt het kleine stukje karton dat over het stiksel gaat komen en een soort van rug vormt.


WP_20180328_15_00_43_ProVoordatDefinitieveFormaatVanLeerGesnedenWordtPassen

Voordat ik het leer definitief op maat snij pas ik met een stuk karton normaals de grootte van de geplande strook leer. Deze strook komt op de achterkant, de rug en de voorkant van het boek.


WP_20180328_15_03_58_ProOndersteStrookLeerPassen

Als het leer gesneden is nog een keer passen. Nu teken ik de plaats af waar het leer gaat komen (het leer is iets groter dan de kartonnen rug) en waar ik het leer ga lijmen.


WP_20180328_16_03_40_ProZoWordtDeVoorkant

Nadat de onderste strook leer gelijmd is op de rug en de voorkant van het boek, de rug voor de bovenste strook leer gesneden is, geschuurd en gelijmd, pas ik de strook leer voor de bovenste strook aan. Die bovenste strook zal op de rug (in het Engels ‘spine’), de voorkant, de kant waar het boek opent (in het Engels de ‘fore-edge’) en dan pas op de achterzijde van het boek uitkomen. Deze strook leer is de sluiting van het boek. Je ziet hoe mooi het saa-papier met zijn blaadjes zichtbaar blijft bij dit boek.


WP_20180328_16_04_14_ProZoWordtDeAchterkant

Zo gaat de achterkant er uit zien. De sluiting moet nog wel aan de bovenste strook leer bevestigd worden. Dat wordt een eenvoudig leren lint. Voordat ik de bovenste strook leer ga bevestigen snij ik de kant van het boek waar je het boek opent (fore-edge) schoon op de snijmachine. Dan komt de bovenstre strook leer mooier om het boek.


WP_20180328_16_54_39_ProHetVoorlopigeEindresultaat

Dit is het voolopige resultaat. De teksten ‘Cambodja’ en ‘Laos’ heb ik een tijdje geleden al gesneden. In de tussentijd heb ik besloten de stroken leer veel smaller te maken. ‘Laos’ past nog wel op de onderste strook maar ‘Cambodja’ niet meer op de bovenste. Daar moet ik nog iets op verzinnen. Opnieuw snijden lijkt de simpelste oplossing maar ik heb waarschijnlijk te weinig leer van die kleur.


De reis om de wereld in 80 dagen – in de band zetten

Het boekblok is gereed, inclusief de schutbladen.
De band is gereeed.
De volgende stap is dan om die twee in elkaar te zetten.

 photo WP_20170505_003LioVoorGouweWillemen.jpg

Maar het eerste wat ik wil laten zien is dat ik in mijn verhaal een stuk tekst heb waarin gesproken wordt over ‘Gouwe Willemen’. Daar ga ik een lino voor snijden. Uitgangspunt is een stapel munten met de afbeelding van Koning Willem III. Historisch is dat niet juist maar de munten zullen niet echt herkenbaar zijn.


 photo WP_20170506_001GespenVanDeTuinStoel.jpg

Om nog wat meer van de hak op de tak te gaan. Van de kussens van onze tuinstoelen heb ik 4 gespen afgehaald door ze los te tornen. Eens zien of ze gebruikt kunnen worden als sluiting op een boek.


De laatste keer slaagde ik er niet goed in om het boekblok mooi
in de band te zetten. Dat is jammer want dan is het boek
minder goed te lezen. Ik heb geleerd om het boek in de band
te plaatsen door op het zicht steeds te controleren of
het boekblok de juiste positie heeft ten opzichte van de band.
Deze keer wil ik eens proberen of een mal zou kunnen helpen.

 photo WP_20170506_002VoorbereidingMal.jpg

De mal ga ik tijdelijk aanbrengen op de binnenkant van de band en die zal voor het boekblok aangeven wat de juiste positie is aan de kop, staart en voorkant van het boek.


De schutbladen zijn gemaakt uit stukken wegenkaart.
De drager van die stukken kaart is een stuk pakpapier
dat ik van een hobbywinkel heb gekregen toen ik daar
pas papier kocht. Op de volgende foto’s
is de naam van de winkel weggehaald.

 photo WP_20170506_003DeMalIsBedoeldOmHetBoekblokCorrectTePositionerenOpDeBand.jpg

De mal heb ik door te vijlen/schuren precies op maat van het boekblok (binnenmaat) en de band gemaakt (buitenmaat).


 photo WP_20170506_004MalTijdelijkBevestigdOpBand.jpg

Hier zie je de manier waarop ik de mal tijdelijk heb aangebracht op de band en hoe daar het achterste deel van het boekblok in gaat passen.


 photo WP_20170506_005VolgendeKeerGebruikIkeenGroterStukKartonVoorDeMal.jpg

Het werkte goed maar de volgende keer ga ik een groter stuk karton gebruiken voor de mal. De drie millimeters karton die het verschil vormen tussen het boekblok en de band zijn te klein om de mal eenvoudig te kunnen schuren.


 photo WP_20170506_006HetBoekblokGelijmdOpDeBand.jpg

Hier is de achterkant van het boekblok gelijmd op de band. Je ziet dat het blok mooi recht zit ten opzichte van de band.


 photo WP_20170506_007VoorHetInlijmenVanVoorsteSchutbladWinkelhakenGeplaatstOmBandRechtOpBoekblokTeKrijgen.jpg

Ook bij het plakken van de voorkant van het boekblok tegen de band, maak ik gebruik van wat hulpmiddelen: twee metalen winkelhaken en een mooie rechte doos. Deze zorgen er voor dat de voorkant van de band mooi ten opzichte van de achterkant van de band komt.


 photo WP_20170506_008BoekLigtInDeBoekenpers.jpg

Het boek ligt te drogen in de boekenpers. Daar is het zo’n 24 uur in geweest. Ik ben erg blij met het resultaat.


Infinit is bijna gereed

Na het Chassis is nu de deksel ook bijna gereed (Infinit, Spiabooks).
Nadat ik deze blog heb gemaakt ga ik de laatste hand
leggen aan dit boekblok met doos.

 photo DSC_6241DekselBodemEnVoorgesnedenWandenLiggenKlaar.jpg

Hier zie je dat de dekselbodem al gereed is. De bodem is gemaakt van 2 lagen karton. De vier stroken die op de bodem liggen zijn de voorgesneden zijwanden.


 photo DSC_6292HetGereedschapLigtKlaar.jpg

Dan sla ik een paar stappen over: de wanden zijn inmiddels geplaatst en afgewerkt met een laagje karton van 1 mm. Hier ligt het gereedschap gereed om de deksel te bekleden met marmerpapier.


 photo DSC_6293LijmSierpapierEnDekselLiggenKlaar.jpg

Het marmerpapier heb ik een tijdje geleden gekocht. Al gauw zal blijken dat dit niet de ideale papiersoort is voor om de deksel af te werken maar het kan wel en het is mooi papier. Hier staat de zelfgemaakte lijm al klaar, het marmerpapier is op maat gesneden en de plaats van de deksel is gemarkeerd, de deksel ligt ook gereed.


 photo DSC_6294DekselMetIngelijmdSierpapier.jpg

Het ingelijmde marmerpapier van Karli Frigge wordt op de wanden aangebracht. Het vochtige papier snijdt moeilijk. Dat zie je niet aan de buitenkant maar aan de binnenkant zijn de hoeken en de randen aan het binnenvlak lelijk. Dat moet ik gaan repareren maar eerst moet de deksel drogen onder bezwaar.


 photo DSC_6295Deksel.jpg

Het resultaat op onze glazen tafel.


 photo DSC_6296DekselMetMarmerPapierKarliFrigge.jpg

Bovenaanzicht. Mooi papier, niet?


Altered Book: harten, stempels en ecoline

De volgende pagina in mijn boek over India heeft betrekking
op 5 en 6 december 2012.
Op 5 december besluiten we eerder naar Amsterdam te gaan.
Er wordt veel sneeuw verwacht en deze herfst/winter
leert ons dat het openbaar vervoer dan gewoon niet werkt.
Op 6 december gaan we in Breda lunchen en dan neem ik ergens
een folder mee over Breda.
Iedere stad doet mee aan citymarketing. Breda dus ook.
Deze folder ga ik gebruiken voor de pagina:

 photo DSC_0851WatIsJouwBeeldVanBreda.jpg

Wat is jouw beeld van Breda?

Twee mensen ken ik van gezicht op deze afbeelding:
Piet de Jongh van cafe de Beyerd en Joep Peeters (medeoprichter in 1971
en eerste voorzitter van het Jazz Festival Breda).

Meest opvallende kenmerk zijn de rode harten.
Harten neem ik dan ook als uitgangspunt voor de pagina
waar verder het programma voor de vakantie te zien moet zijn.

Ik ben begonnen harten te knippen uit de Indiase krant die ik
had meegenomen uit India en waarvan ik op de colofon
ook al een foto van had gebruikt:

 photo DSC_0860HeartsFromEcoline.jpg

De harten uit de krant, gekleurd met ecoline.

Voor de ondergrond wil ik met een stempeltechniek kleur aanbrengen.
Op het internet vond ik een voorbeeld van iemand die van golfkarton
stempels heeft gemaakt. Een heel leuk effect.

Gisteren zag ik ergens een kartonnen doos die weggegooid ging worden.
Daar heb ik een stuk van mee genomen.

Eerste stap is het afpellen van de golfkarton aan 1 kant
zodat de golven van het karton zichtbaar worden.

 photo DSC_0856HetAfpellenVanDeGolfkarton.jpg

De kwaliteit van de doos bepaalt waarschijnlijk mede hoe moeilijk het pellen is.

Vervolgens heb ik er twee stempels uitgesneden:

 photo DSC_0857HetUitsnijden.jpg

De harten heb ik bewust haaks op elkaar uit het karton gesneden.
De golven lopen dus helemaal anders.
Ik wil namelijk zien wat het effect is als ik van beide stempels
een afdruk maak op dezelfde plaats met verschillende kleuren verf.

De stempels ga ik straks eerst met gesso verven. Dan zijn de stempels
makkelijker schoon te maken wanneer je van kleur 1 naar 2 wilt gaan.
Op die manier gaan ze – aldus het artikel op internet – jaren mee.

 photo DSC_0858Stempels.jpg

Het resultaat volgt hier binnenkort.