Verlengde leporello

Van het begin af aan had ik een beetje een
haat/liefde verhouding met de beschrijving van de
verlengde leporello zoals die stond in Handboekbinden.
Mij werd niet duidelijk wat men wilde bereiken.
Nu ik een boek gemaakt heb naar het ontwerp (want
door omstandigheden zoals beschikbaar materiaal,
heb ik er een eigen draai aan gegeven) snap ik het beter.

Nu is mij wel duidelijk wat men wil bereiken en is het
een vorm die ik in de toekomst zeker ga gebruiken.
Ik heb vaak katernen die qua dikte zich niet
altijd mooi aan de regels houden.
Vaak is dat omdat ik van alles in zo’n boek wil bewaren.
Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat ik handgeschept papier
gebruik en dat is niet altijd even mooi strak en vlak.

IMG_1199VerlengdeLeporello

Mijn versie heeft bijvoorbeeld geen voorflap en de hoogte is niet overal 14 centimeter zoals in de beschrijving staat. De katernen waren nogal netjes en dun. Gevolg is dat de rug dikker is dan de katernen bij elkaar. Dart ga ik wel oplossen.


IMG_1249VerlengdeLeporelloDrukMiniaturen

Van een aantal oudere projecten had ik nog ‘restjes’ liggen. Er waren nog dingen van mijn Dada-project, van mijn poging om met pallethout houtsnedes te maken, al dan niet in combinatie met gelli plate en ik heb een keer handgeschept papier gebruikt om te drukken. Dat leverde deze drukminiatuurtjes op. Ze zijn of 10 x 10 centimeter of zijn een strook van 8 centimeter hoog en 10 breed.


IMG_1251VerlengdeLeporelloBovenaanzicht

Als ik de drukminiatuurtjes inplak levert het dit bovenaanzicht op. Nu moet ik de rug eigenlijk wat verdikken zodat de rug en de katernen evenveel ruimte innemen. Dan past het allemaal weer mooi in de boekenkast.


Dada-boek is gereed

Het is een heel avontuur geweest maar nu is het dan zo ver.
Het boek is gereed en ik ben tevreden.
Een volgende keer kan het nog beter, dat zie je zo dadelijk.
Maar ik ben er blij mee.

IMG_0005DadaBoekIsGereed

Mijn dada-boek, boek met dadadichten. Begonnen met een instructie op een kaart van een collegadrukker die ik zag op internet. Nu ben ik een dummy en een boek verder. Heb weer veel geleerd.


IMG_0006AansluitingBandBoekblokGoedGelukt

Veel heb ik nagedacht over hoe ik de aansluiting tussen de band en het boekblok mooi kon krijgen. Dat is goed gelukt.


IMG_0007Dadadicht

Het gebruik van het spinnenwebpapier, moeilijk, is uiteindelijk goed gekomen. De kleuren van het spatwerk met ecoline zijn mooi. Ook de stukken handgeschept papier doen het mooi in dit boek.


IMG_0008Dada

Ik begon heel trouw volgens de instructie van Tristan Tzara (Sami Rosenstock) maar moest dat wel loslaten. Dat leidde tot mooie pagina’s.


IMG_0009


IMG_0010BoekInBoek

De stappen die genomen zijn om tot de afbeeldingen in dit boek te komen, staan toegelicht in een klein boekje dat op de achterste plat bevestigd is. Een late vondst. Echt dadaïstisch: het was toeval. Ik was vergeten de tekst in het boekblok op te nemen dus ik moest op het laatste moment iets anders bedenken.


IMG_0011EenVolgendeKanNogBeter

Het boek is pas een paar keer geopend. Misschien kan het nog wat mooier komen te liggen door het nog een paar keer te openen.


IMG_0012TenOpzichteVanDeDummy

Als je de constructie van de dummy (onder) vergelijkt met het eindresultaat dan zie je zo de verbetering die heeft plaatsgevonden. Maar een volgende keer kan het nog beter.


Na de dummy: het resultaat

Het Dada-boek nadert zijn voltooiing.
Dat mag ook wel want er is lang aan gewerkt.
Allemaal het resultaat van een tekst op een briefkaart van een
collega drukker: Pluuspers.

Afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest een klein, dun
boekje te maken dat een toelichting geeft op het proces van
idee tot eindresultaat.
Dat klem ik op de achterplat van het boek.

WP_20190130_16_31_59_ProKleinBoekjeMetVerklarendeTekstOpAchterplat

Hier zie je het kleine boekje achter een breed lint op de achterplat van de boekband. De titel is ‘Woordwolk’.


WP_20190130_16_56_46_ProTitelVanKrantenknipselsDada

Zo gaat de titel er uit zien. De letters die ik uit een krant geknipt heb zitten nog niet helemaal vast maar al wel op hun plaats. Het boek ligt nu onder bezwaar te dragen want ik heb de constructie in de band geplakt. Het boek is dus zo goed als af.


Dada

Vrijdagavond ben ik nog even in mijn werkplaats geweest.
Weer een paar kleine stapjes gezet aan het Dada-boek.
Het is nu zo ver gereed dat ik er zeker van wil zijn dat ik
het op zijn laatst niet verknoei.

WP_20190125_19_17_21_ProBeideHalveSchutbladenZijnGelijmdOpDeBoekband

Eerst ook het tweede halve schutblad op de boekband aangebracht. Vervolgens kon dit onder bezwaar om te drogen.


WP_20190125_19_30_14_ProConcertinaInConstructieGelijmd

De concertina waarop de katernen van mijn boek genaaid zitten had ik al aan 1 kant in de constructie gelijmd. Vandaag ook de tweede kant gelijmd. De concertina kan nog steeds bewegen. Daardoor moeten de pagina’s helemaal vlak open kunnen liggen. De constructie met boekblok gaat dadelijk in een keer in de boekband.


WP_20190125_19_30_28_ProDadaBoekblokInConstructie

Je ziet dat de katernen van het boekblok heel mooi aansluiten op de constructie. Daar ben ik heel blij mee.


WP_20190125_19_31_14_ProStaartDadaBoekInConstructie

Zo ziet het boekblok er aan de staart (onderkant) uit. Daar zit ruimte in maar dat wordt veroorzaakt door de verschillende soorten (soms handgeschept) papier.


WP_20190125_19_31_52_ProKopVanBoekblokInConstructie

Hetzelfde geldt voor de kop.


Dada-bundel weer een klein stapje verder

Er was weinig tijd gisteren om aan de Dada-bundel te werken.
Dat was niet zo erg omdat na een paar handelingen de band in wording
weer moet drogen. Die ligt nu dus onder bezwaar.
Maar een nieuwe boekband in combinatie met een laagstaande
winterzon levert ook een leuke foto op.

WP_20190123_14_24_10_ProBoekbandMooiInDeWinterzon

Deze band-in-wording kwam onder bezwaar uit waar het had liggen drogen. Het linnen was op de platten en de rugdelen gelijmd en dat moet goed drogen voor je verder kunt. Toen ik de band onder bezwaar haalde kwam hij in een smalle strook zonlicht terecht. Dat leek me leuk voor op een foto.


WP_20190123_14_51_37_ProHalfSchutblad

Op deze foto zijn eigenlijk twee dingen te zien: ik gebruik twee driehoeken om het schutblad op de juiste plaats te plakken en er is sprake van een half schutblad.


Een schutblad heeft een paar functies:
– versterking van de binding: het verbindt de boekband met het boekblok;
– mooie afwerking; het verbergt het grijs bord van de platten, verbergt de rand
van het linnen of eventueel het leer van de bekleding en geeft een extra,
stevige bladzijde aan het begin en einde van het boekblok;
– bescherming van band en boek: het vormt een extra beschermlaag voor boekband
en boekblok tegen dingen als vocht en stof.

Door de constructie die ik bedacht heb denk ik dat een extra verbinding tussen het
boekblok en de boekband ongewenst is. In dit geval zou ik het schutblad hebben
moeten lijmen op het minder stugge spinnenwebpapier van het boekblok.
Ik ben bang dat die pagina’s daarvoor minder zichtbaar
gaan worden bij het openen van het boek.
De afwerkingsfunctie heeft het zeker. Misschien wel meer dan anders.
Want op deze manier wordt de overgang van de plat naar rug verborgen.
Daarom dat ik in plaats van een volledig schutblad (dat 2 pagina’s omvat)
gebruik maak van een schutblad dat heel de voorplat bedekt (op
een klein randje na waar je het rode linnen ziet) en dat over het scharnier
een stukje de rug inloopt. Dit noem ik een half schutblad.

Om er voor te zorgen dat het schutblad op een goede afstand van de rand
van de boekband komt, dezelfde afstand voor de hele bovenkant (en bij een goed
gesneden blad automatisch aan de onderkant) en voor de hele voorkant;
heb ik twee driehoeken tijdelijk op mijn werkblad geplakt met tape.
Daar schuif ik de boekband onder en pas en meet net zolang tot de band ligt
zoals ik hem wil hebben. Dan lijm ik het schutblad in en plak ik het
precies in de vrije ruimte van de boekband.
Op bovenstaande foto is dit aan de rechterkant van de boekband al gebeurt.
Nu komt de linkerkant aan de orde.

Inmiddels ligt dit onder bezwaar.

Daarnaast heb ik de achterkant van de concertina al in de constructie gelijmd.
De volgende keer doe ik dan met de voorkant.
Dan kan ik nog een titel op de boekband aanbrengen (?) en moet
de constructie nog in de boekband gelijmd worden.

Weer stappen verder met Dada-bundel

Ben gisteren weer verder gekomen met mijn Dada dichtbundel.
Als linnen voor de band heb ik een rode kleur gekozen.
Het linnen heb ik vervolgens op maat gemaakt voor mijn band.

WP_20190120_14_09_20_ProBandskeletOpboekbindlinnen

Hier zie je de platten en de andere delen van het skelet van de boekband al liggen op het rode linnen. De binnenkant van het linnen is wit.


WP_20190120_14_24_15_ProiBookbindingHoekje

Vervolgens heb ik de hoeken van het linnen afgesneden met behulp van een handig stukje gereedschap van iBookbinding. Met dit tooltje kun je afhankelijk van de dikte van het karton op de juiste manier een rechte hoek afsnijden. Het tooltje is gemaakt met een 3D-printer.


WP_20190120_14_38_59_ProHalveSchutbladen

De band ligt nu onder bezwaar maar op deze foto die even daarvoor is gemaakt zie je de band zover als hij nu gereed is samen met de centrale constructie die op de rug bevestigd gaat worden nadat het boekblok met de concertina is vastgelijmd aan de constructie. Dan mis ik nog het schutblad. Misschien een leeslint? Misschien iets van een titel?


Dada

WP_20190119_10_01_09_ProSkeletVanDeDadaBand

Dit is het ‘skelet’ van de boekband die ik bedacht heb. Misschien blijkt het onpraktisch te zijn maar ik heb het in ieder geval voor mezelf bedacht en ben het boek nu aan het realiseren. Dit is een verbeterde versie van een eerdere dummy. Hier zie je de twee platten, de rug en de twee stroken die tussen de rug en de platten komen. De rug en die twee stroken ‘omarmen’ straks de centrale constructie die de kleine concertina vasthoudt waarop de katernen genaaid zijn.


WP_20190119_10_12_44_ProConstructieDadaBandPassenEnMeten

Hier zie je hoe de constructie de concertina kan gaan vasthouden en dan straks tussen de banddelen wordt ingeklemd. Nu ga ik eerst de constructie inpakken zodat het er straks beter gaat uitzien dan bij de eerdere dummy. Ik worstel nog een beetje met de schutbladen. Als ik die toevoeg moeten die op het spinnenwebpapier bevestigd worden. Of dat zo’n goed idee is betwijfel ik.


WP_20190119_11_10_38_ProConstructiebekledingBovenMal

Het bekleden heb ik eerst ‘droog’ geprobeerd (boven). Toen ik een idee had hoe het kon gaan werken heb ik de definitieve bekleding gesneden (onder).


WP_20190119_11_32_14_ProconstructiePassenEnMeten

Het resultaat is prima. Natuurlijk gelijk weer passen en meten op de band.


WP_20190119_11_47_04_ProDelenBandMetKraftpapierOnderBezwaar

Daarna heb ik de verschillende delen van de band met een stuk kraftpapier aan elkaar gemaakt. Overal precies 5mm tussen de losse delen gelaten. Die open ruimtes zijn straks de scharnierende delen van de band.


Dada

Het Dada-boek van mij heeft even stil gelegen.
De bindwijze die ik bedacht heb, werkte redelijk op de dummy,
maar hij moet goed werken bij het echte boek.
Wat bij de dummy mis ging is dat ik iets te weinig precies heb gewerkt
(maar dat is misschien eigen aan een dummy), maar het
boekblok sloot niet mooi aan op de band.

WP_20190116_14_51_34_ProDummy

Hier zie je de gebrekkige aansluiting van het laatste katern (links) op de band (rechts). Je ziet dat ik een constructie heb gemaakt waarbij alleen in het midden van het boek, bij het naaiwerk en de concertina. Dat geeft het boek een minder mooi aanzicht. Bovendien is die constructie nog als grijs bord zichtbaar en dat is onder andere het geval vanwege het feit dat die constructie 1 a 2 millimeter boven de band uitsteekt. Dat moet ik bij het definitieve boek allemaal gaan voorkomen.


Daarom nu veel passen en meten. Snijden en opnieuw snijden.
Bijsnijden en schuren.
De nieuwe constructie, die nog beplakt gaat worden ziet er
als volgt uit.

WP_20190116_16_14_16_Pro

Je ziet links de constructie in voorbereiding. Dan zie je het groene Zaansch bord, de concertina waarop de katernen genaaid zijn, en rechts de katernen. Ik heb dunner grijs bord gebruikt voor de buitenvorm van de constructie. Aan de binnenkant heb ik stroken dikker grijs bord aangebracht ter versterking. Het verticaal gezien middelste vak, is het vak waarin de concertina straks geplakt gaat worden. Dat zorgt ervoor dat de katernen straks helemaal open kunnen en altijd een beetje ruimte hebben om te bewegen. Niet veel maar genoeg om het openen mogelijk te maken. De constructie is bijna net zo hoog als het boekblok. Dat gaat straks, naar ik hoop, een beter beeld geven aan het boek. Eerstvolgende stap is het bekleden van de constructie en dan maak ik de band af.


Mooi Marginaal

Als je mijn blog nu bekijkt lijkt het alsof we altijd
op vakantie zijn, maar dat is natuurlijk niet waar.
Het kost alleen veel tijd en plaats
om mijn herinneringen op te slaan.

Gisteren ben ik weer in mijn werkplaats in de FutureDome
geweest en omdat ik een beetje zit aan te hikken
tegen de manier waarop ik mijn Dadaboek aan het inbinden ben,
ontsnap ik soms naar een ander project.

Zo ben ik gisteren bezig geweest met Mooi Marginaal.
Omdat ik ook lid ben van Drukwerk in de marge
ontving ik begin dit jaar een ingebonden versie van ‘Mooi Marginaal 2012 2017′.
Hetzelfde boek heb ik gekocht, in losse katernen, via de Stichting Handboekbinden en
ben ik aan het inbinden.
Maar bij zo’n project wil ik ook iets van mij toevoegen.
Gisteren ben ik bezig geweest met een ontwerp voor de band.

Mooi Marginaal 2012 - 2017

Mooi Marginaal 2012 – 2017.


Dat ontwerp is nog in een heel vroeg stadium.
Wat ik gisteren gemaakt heb, is inmiddels ingescand en ben ik aan
het bewerken. Dan krijg je iets als:

MooiMarginaal002


Dada

WP_20181215_09_10_50_ProZoLagHetRuim2DagenOnderBezwaar

Het boek heeft ruim 2 dagen onder bezwaar gelegen. Maar om het boek niet verkeerd te platten heb ik een aantal stukken vulwit zo opgesteld dat het boekblok er precies tussen past en het boek niet verder dan de hoogte van het boekblok wordt ingedrukt.


WP_20181215_09_36_09_ProSchoonsnijdenAanDrieKanten

Tijd om het boekblok schoon te snijden. Dat viel nog noiet mee bij smalle randjes. Het spinnenweb papier is weerbarstig. Het laat zich niet zo eenvoudig snijden.


WP_20181215_10_48_55_ProSchoongesneden

Het boekblok is schoongesneden. Ik klem de concertina, van Zaansch bord waarop de katernen zijn genaaid, met een metalen knijper een beetje bij elkaar. Zo blijft voor nu het boekblok het best in vorm.


WP_20181215_11_37_42_ProMetPlatten

Vervolgens heb ik de platten gesneden. Stapje voor stapje gaan we naar het eindresultaat. Ik zit er aan te denken om de band te bekleden met een rode Geit skiver (dun geitenleer).


Knoopjes en druppels lijm

WP_20181212_14_38_37_ProKnoopjesEnLijm

De knoopjes in het naaigaren en de druppels lijm hebben zo hun eigen dynamiek. Dus toen ik vandaag het opgedroogde boekblok oppakte bleven de katernen eenvoudig staan.


WP_20181212_14_43_04_ProDitLigtNuOnderBezwaar

Maar door de vouwen nog een keer aan te zetten komt het allemaal weer op zijn plaats. Nu ligt dit boek in spe onder bezwaar. Ik heb rond het boek metalen voorwerpen gelegd (vulwit) met een acceptabele hoogte. Allemaal dezelfde hoogte. Dus het gewicht van het bezwaar kom niet vol op het boek.

Nog meer Dada

Het was even stil rond mijn Dada-bundel.
Eerst heb ik een dummy gemaakt en de zelf uitgedachte binding
uitgeprobeerd. Die moet nu wel een beetje anders worden.
Afgelopen weekend heb ik het werk aan het boek weer
opgepakt. Te beginnen met een strook Zaansch Bord.

Wat was deze Dada-bundel ook al weer?
Tristan Tzara, een van de voormannen van de Dada-beweging heeft
eens een soort recept geschreven hoe je met een krantenartikel
een dada-gedicht (ik noem die dadadicht) kunt maken.
Een aantal van die gedichten heb ik gemaakt met zelf opgelegde
beperkingen, mogelijkheden en onmogelijkheden.
Soms tref je de knipsels aan in het boek, soms de gedrukte tekst.
Het boek bevat een katern die dit allemaal in detail beschrijft.
Natuurlijk maak ik maar 1 exemplaar.

WP_20181208_11_14_06_ProZaanschBord

Uit dit stuk Zaansch Bord ga ik een kleine concertina maken. Ik gebruik deze vorm omdat ik dan een stevige binding kan maken die toch genoeg ruimte in de rug heeft om de af en toe dikkere pagina’s een plaats te geven.


WP_20181208_11_38_31_Pro

Bergjes en dalen van 1 centimeter hoog.

WP_20181208_11_40_14_ProHetHartVanDeBinding


WP_20181209_13_52_53_ProDeUitdaging

De katernen en de concertina-rug die alles aan elkaar maakt.


WP_20181209_14_07_36_ProLaternenMetGaatjes

Dan eerst gaatjes prikken. In de katernen….


WP_20181209_14_15_13_ProMetGaatjes

….en in de concertina-rug.


WP_20181209_15_09_11_ProKaternVoorKaternInbindenEnLijmen

Dan een heel eenvoudige steek en twee knoopjes in het garen.


WP_20181209_15_46_39_ProNietsVoorEenEchteBoekbinder

Aangevuld met druppels lijm.


Dada en August Strindberg en zijn Celestographs

De dummy voor mijn dada-boek is bijna af dus ben ik daar
vanmiddag aan verder gegaan.

WP_20181104_13_44_19_ProConstructieLijmenOmHetBoekblokNietZonGoedIdee

De constructie heb ik gemaakt rond het genaaide boekblok. Dat is niet zo slim. Het is beter de constructie op zich zelf te maken en ze dan later samen te voegen. Nu kwam er nogal wat kunst- en vliegwerk bij kijken om de constructie te maken. Het lukte natuurlijk wel. Het bracht ook gelijk de grootste missers in beeld. De ‘concertina’ heb ik te onzorgvuldig gemaakt. Daarom zijn de gevouwde delen verschillend van hoogte. Dat wreekt zich.


WP_20181104_14_03_40_ProConstructieLijmenAanHetBoekblokNietZonGoedIdee


WP_20181104_14_07_59_ProHeenLosSchutbladDaaromEerstSchutbladDanConstructieBevestigen

De boekband heb ik voorzien van een ‘schutblad’. De functie is hier alleen maar decoratie. Het is niet nodig om de constructie steviger te maken. In het midden heb ik de eerste strook karton vastgeplakt die de constructie en het boekblok aan de band gaat bevestigen.


WP_20181104_14_24_02_ProDeVoorkantLigtGereedOmTeLijmen

Tijd om de constructie in de boekband te gaan lijmen.


WP_20181104_14_57_36_ProNuDeAchterkantNogLijmen

Na enige tijd drogen is de achterkant het volgende dat ik ga lijmen. Bij deze dummy doe ik geen poging de constructie te verbergen. Dat ga ik bij het definitieve boek wel doen.


WP_20181104_16_03_55_ProAstronomischeWoordenWolk

De laatste woorden die ik over heb om dadadichten te maken heb ik allemaal op een hoop gegooid en ik ga ze in een astronomische woordenwolk vastleggen.


WP_20181104_16_06_02_ProAstronomischeWoordenWolkAugustStrindbergCelestographsIGEPALesseboDesignNaturalOngestrekenPapierMetOpdikking115gm2

Daarvoor gebruik ik als startpunt papier van IGEPA. Dit papier bevat de zogenaamde Celestographs van August Strindberg. Deze man is bij ons beter bekens om zijn toneelstukken maar hij was ook fotograaf. Hij maakte onder andere foto’s van sterrenhemels zonder daarbij gebruik te maken van een camera. Het papier is Lessebo Design Natural, ongestreken papier met opdikking 1.3. Het weegt 115 gr/m2.


WP_20181104_16_09_36_ProLaatsteDadaPaginaGereedKanInDePers

Zo is de laatste pagina geworden. Die zit nu voor een paar dagen in de boekenpers om goed te drogen.


WP_20181104_16_13_04_ProBijWerkelijkeBoekRugConstructieVerderOpvullen

Na een tijdje drogen ziet de dummy er dan zo uit. Ik gad het boekblok gesneden voordat ik de illustraties er in aanbracht. Dat wil je in de omgekeerde volgorde doen als de illustraties de randen van het papier raken.


WP_20181104_16_13_36_ProDeDummyIsGereedKanNuRustigDrogen

Zo ligt het boek open. Ik ga het komende week nog eens goed bekijken om te zien of ik de constructie nog kan verbeteren.


Dummy en Dada

Afgelopen woensdag heb ik gewerkt aan zowel de dummy
als aan het Dada-boek. Weinig foto’s.

WP_20181031_16_51_50_ProKoosBreukelCasperEnPaulGaugain

De dummy die ik maak, maak ik vooral om de boekconstructie uit te kunnen werken en testen. Maar er moet iik iets in. Daarom dat ik het herfstnummer van ‘See all that’ met z’n prachtige foto’s gebruikt om het dummyboek te vullen. Hier zie je links een fragment van een foto van Koos Breukel van zijn zoon Casper en rechts een stuk van een zelfportret van Paul Gaugain.


WP_20181031_16_52_14_ProSjablonenOpwerken

De rechterpagina hierboven, een van de pagina’s van mijn Dada-boek, had een spatwerk dat niet helemaal af was. Dit heb ik nu aangevuld met tekst: de stukken die ik eerder bij het spatten gebruikte om letters te spatten, vormen nu de tekst. De twee staande stroken van de onderste letter ‘A’ zie je terug op de rechterpagina in de gespatte letter ‘A’.


Dada – Vervolg en See All This

Pas geleden schreef ik al iets over het blad See All this en de
prachtige foto’s die er in staan.
De mooiste foto’s heb ik uit het blad gesneden.
Twee of drie stukken tekst ook.
Dat levert een mooie set op waar ik een boekje over kan maken.
Een soort kijken naar kunst.

WP_20181028_14_20_20_ProSeeAllThis

Als ik de foto’s een beetje uitspreid op mijn werkbank dan krijg je een beeld van de diversiteit van de foto’s.


WP_20181028_13_34_37_ProDeBoekbandVoorDeDummyLigtOnderBezwaar

Vervolgens heb ik de boekband verder af gemaakt. Ik heb een blauw boekbindlinnen gebruikt. De band ligt nu onder bezwaar te drogen.


Dat gaf me tijd om verder te werken aan de laatste pagina’s
die ik nog nodig heb voor mijn dichtbundel.
Het beeld is wel poëtisch geworden maar niet perse een gedicht.

Een tijd terug heb ik een proefset karton aangevraagd bij een papierproducent.
Het bedrihf heet IGEPA en stuurde voorbeelden van hun papier zoals het bedrukt
is door hun klanten (vermoed ik).
Het geeft een heel goed beeld wat met hun papier en karton te doen is
en het geeft mij ideeën over kleuren, afwerking en gramgewicht.
Een dan de foto’s gebruik ik voor de voorlaatste pagina.

WP_20181028_14_47_35_ProIDEPAEOS20HoutvrijCremewitPapierOpdikking20-90gramm2SamFallsPleinAir

In dit voorbeeld gaat het om papier met foto’s van de Amerikaanse fotograaf Sam Falls met de naam Plein Air. Het papier heet EOS 2.0, houtvrij, crème wit papier, opdikking 2.0 – 90 gram/m2.


WP_20181028_15_22_42_ProDadaOnSamFallsPleinAir

Dat resulteerde in dit werk. Probleem is een beetje dat ik nog steeds veel woorden heb en nog maar 1 pagina moet vullen. Eens zien hoe ik dat ga oplossen. Ik heb toch al heel wat tekst gebruikt en het artikel was niet groot. Maar dit resultaat spreekt me wel aan.


Dada – vervolg

Met de reparatie heb ik toch ook nog wel tijd om aan
mijn Dada-project te werken.

WP_20181027_10_15_44_ProAlleKaternenMetSpinnenwebpapier

Hier zie je nu alle katernen, om en om voorzien van een beschermblad van bespat spinnenwebpapier.


WP_20181027_11_36_15_ProBasisVoorDeBoekvandVoorDeDummy

Dit is de boekband in wording voor de dummy. Ik heb al gezien dat ik te veel ruimte geef tussen de middelste drie delen van de rug. Die mogen vaster tegen elkaar. Dat geeft meer stevigheid.Ik ga de rug toch afmaken om te zien of ik nu nog schutbladen nodig heb of niet. Ik vermoed dat het niet nodig is, niet voor de stevigheid van het boek maar misschien wel om een mooiere afwerking te krijgen.


Dada

Het blijft me verbazen dat je met eenvoudige middelen
toch best leuke resultaten kunt bereiken.
Gisteren nog even doorgegaan met het werk aan de dummy
en nog drie spinnenweb pagina’s gesneden en voorzien
van eenvoudig spatwerk met ecoline.

WP_20181024_14_53_34_ProDummySnijdtRedelijk

De katernen zijn allemaal genaaid op de bergvouw van een strook papier. Nu dwing ik het Zaansch Bord met daaraan de katernen in een huls. Daarmee bepaal ik de dikte van de rug van het boek. Terwijl de katernen genaaid zitten aan de ‘rug’ heb ik de pagina’s in de snijmachine op maat gesneden. Dat ging eerder steeds mis. Daarbij werd nu het spinnenwebpapier mooi gesneden. Dat laat zich immers niet zo eenvoudig snijden. Dus de methode biedt perspectieven. De huls is op de foto goed te zien. Die moet straks minder breed worden zodat je de vouwen aan de onderkant van de huls kunt zien. Idee is om dan tegen de huls de rug van het boek aan te brengen.


WP_20181024_15_31_45_ProDadaGroen

Nog drie spinnenwebpapier katernen gesneden en voorzien van spatwerk. Van twee daarvan heb ik een foto. Het idee is dat het papier meer bescherming biedt aan de collages (soms met drukinkt, ecoline en verf op onder andere handgeschept papier). Net als vroeger in een foto-album. Hier ligt het gedeeltelijk doorzichtige papier op de groene tafel van de snijmachine.


WP_20181024_15_32_05_ProDaDaRoodGeel

De drie bladen liggen nu onder bezwaar want de ecoline zorgt er voor dat de hoeken omhoog gaan staan en dat het papier bobbelt. Na een tijdje onder bezwaar worden ze weer mooi glad. Werkt goed. Hier ligt het papier op de houten zitting van een vierkante kruk met een handgreep in het midden..


Voor nog een of twee pagina’s moet ik een dadadicht maken.
Er zijn nog voldoende woorden maar ook daar zal aan het eind het toeval toeslaan.
De bundel gaat alle woorden van het artikel bevatten.
Niet meer en ook niet minder.
Dus grote kans dat het ineens, ergens middenin, stopt.

Dada

Mijn klein Dada-project gaat stap voor stap verder.
Gisteren heb ik de bladen spinnenwebpapier bespat met ecoline.
Ik heb daar eerder gemaakte sjablonen voor gebruikt.
Simpel maar wel een leuk effect (hoop ik).
Omdat de dikte van de verschillende katernen nogal verschilt,
en ik daar slechte ervaringen mee heb bij het inbinden,
probeer ik eens een andere techniek.
Daarvoor maak ik een dummy.

WP_20181021_13_55_18_ProDeSjablonenLiggenErKlaarVoorNuNogSpatten

De sjablonen liggen er klaar voor.


WP_20181021_14_11_10_ProMaSpattenDeSjablonenLoiggenErNogOp

Hier spatten met zwart. Ik merk dat ik de verschillende kleuren ecoline heel verschillend gebruik. Vandaar dat ik mezelf dwing om bijvoorbeeld ook het zwart te gebruiken.


WP_20181021_14_12_45_ProSpinnenwebpapier

Resultaat in zwart.


WP_20181021_14_27_27_ProsPINNENWEBPAPIER

Steeds dezelfde sjablonen, anders georganiseerd, andere kleuren ecoline.


WP_20181021_15_20_17_ProdEdUMMYiSgEREEDnUeXPERIMENTEREN

Dit is mijn dummy. Ik naai de katernen op de bergvouwen van een strook gevouwen karton (Zaansch bord). Vervolgens ga ik die strook de ruimte geven die ik wil dat de rug maximaal gaat krijgen. Dan ga ik de rug rond het karton maken. Bedoeling is dat ik wel de katernen kan snijden in mijn snijmachine. Dat is ook de reden dat ik bij 1 katern het spinnenwebpapier heb ingesloten. Dus nog wat experimenteren.


Een stokpaardje (Dada) op doorzichtig papier

Het is niet altijd wat het lijkt.
Het doorzichtige papier is volgens veel sites helemaal geen papier.
Vaak wordt het aangeduid met spinnenwebpapier.
zo staat er op de volgende website Online hobby shop:

Spinnenwebpapier is eigenlijk niet echt papier. Het is een dun, geweven stukje stof dat doorzichtig is.

WP_20181017_14_54_18_ProSpinnewebpapier

Het probleem met dit papier is dat het zich niet zo eenvoudig laat snijden. Vooral de niet gladde kant gaat makkelijk onder je mes stroppen. In had een groot vel en wil daar A4-tjes uit snijden om het verf- en inktwerk dat onder of tussen de Dadagedichten zit te beschermen. Zoals hierboven op een teststuk te zien is kun je er met ecoline best goed op spatten. Nu ligt het papier onder bezwaar want door het vocht gaat het bollen.


WP_20181017_16_34_38_ProVoorMijNieuweBindwijze

Ik ben bezig een dummy te maken van een nieuw idee van mij. Waarschijnlijk is het helemaal geen nieuw idee maar wel voor mij. Door de diktes die ontstaan door het aanbrengen van papier en dan vooral het handgeschepte papier kreeg ik in het verleden steeds problemen met het op maat snijden en vervolgens mooi inbinden van een boek. Door de enkele katernen (soms met een extra vel spinnenwebpapier) te naaien op een stevige karton zoals bijvoorbeeld Zaansch bord, hoop ik het probleem van het ontbreken van dikte in de rug te voorkomen.


‘spinnenweb’, vast vanwege een nieuwe regel.
Maar een web wordt toch door 1 spin gemaakt.
Je spreekt het niet uit, het is niet nodig om het woord goed te kunnen lezen,
het is niet nodig om het woord te begrijpen.
‘spinnenweb’ is dan toch volledig onzinnig?
Onnodige regelgeving. Geen blijvertje.

Weer een pagina gemaakt

WP_20181013_11_33_51_ProHandgeschepteDada

De basis is handgeschept papier. Dat papier heb ik gemaakt op een workshop bij Marieke de Hoop. Dat papier bevat meerdere vezelsoorten en is niet heel erg vlak. Maar dat werkt juist weer mooi als je er bijvoorbeeld met een rode drukinkt over gaat. Het papier is vervolgens versneden en daarna is de tekst aangebracht.