Letterzuil: lade 7 en 8

IMG_3485DeDoosIsBijnaLeeg

De doos vol met houten letters die ik pas geleden kocht is bijna leeg. De afficheletters zijn ondergebracht in zes lades. Nu moeten de bijzondere tekens nog en de cijfers.


IMG_3486DeLaatsteTekens

Deze dus.


IMG_3487LetterzuilInWording

De eerste zes lades eens gestapeld. Dat helpt me na te denken over hoe ik dadelijk die zuil verder ga vorm geven. Daar zal wel wat hout aan te pas moeten komen. En papier-maché.


IMG_3489StrokenVan30CM

Omdat de basisplaat van de lades 30 bij 30 centimeter is en de stroken die ik gebruik voor de wanden ook 30 centimeter lang zijn en ik die wanden op de basisplaat plaats, zal bij de 2e, 3e en 4e wand de strook te lang zijn. Ik plak eerst de wand op de basisplaat en als die vast genoeg zit maak ik de wand korter. Je ziet hier de wand uitsteken.


IMG_3490MetalenDriehoek

Een metalen driehoek (Tine Noreille) is dan het ideale stuk gereedschap. Het zorgt ervoor dat de wand een opstaande kant krijgt met een hoek van 90 graden.


IMG_3491Lade7BijzondereTekens

Lade 7 met de bijzondere tekens.


IMG_3492

Actiefoto 🙂 van het maakproces van lade 8.


IMG_3493Lade8DeCijfers

Lade 8 met tools van iBookbinding.


Letterzuil: lade 5 en 6

IMG_3477DeeersteWandVanLade5

De eerste wand wordt geplaatst van lade 5. De letterzuil zal niet alleen de letters moeten bevatten maar ook speciale tekens (Ö, ?), komma’s, streepjes en accenten maar ook cijfers.


IMG_3479Lade5

Dus het aantal lades voor de nieuwste afficheletters zal niet 6 zijn maar ten minste 8. Vervolgens denk ik om nog een paar lades toe te voegen. Eerder heb ik al eens een set afficheletters gekocht. Niet zo compleet als de recente set en bovendien een veel grotere letter.


IMG_3480Lade6

Die grote letters zitten nu in 2 emmers. Je kunt je voorstellen dat de organisatiegraad van houten letters in twee emmers niet ideaal is. Dus als ik daar ook wat lades voor maak wordt mijn zuil groter, meer zuil, maar de letters worden daardoor toegankelijker.


IMG_3481DeLetterzuilWordtGroter

De eerste 6 lades voor mijn letterzuil.


Vandaag heb ik ook aan mijn kookboek gewerkt.
Komende week is het denk ik ver genoeg gereed om
de cushion onlays op het witte leer te gaan aanbrengen.

Letterzuil: lade 3 en 4

IMG_3459LadeDrie

Dit wordt lade drie. Je ziet dat ik de tools voor hoeken gebruik van iBookbinding.


IMG_3460LadeDrieMetLaatsteGroteLetters

De laatste grote letters van het alfabet. ‘Kapitalen’ moet je dan zeggen, niet ‘grote letters’. Door de letters meteen te verdelen over de lades merk ik dat ik ten minste 1 lade meer nodig zal hebben. In de doos waar de houten letters, afficheletters, in verstuurd zijn naar mij, zijn ze dichter op elkaar gelegd en liggen een paar kapitalen bij de onderkast (kleine letters). Maar misschien moet ik het dan een zuil van 8 lades maken met tussen de onderste en bovenste vier lades een steunvloertje. Ik moet toch grijsbord gaan kopen.


IMG_3461LadeVierMetKleineLetters

Lade vier, de eerste la met onderkast letters. Tussen de kleine letters zitten ook letters in met diakrieten (ümlauts ed). Dus ze zijn kleiner maar niet in aantal.


Letterzuil

Vandaag heb ik de overige wandjes gesneden.
Het totaal is nu 24.

IMG_3441VierEnTwintigWandjesGesneden

Grijsbord laat zich niet makkelijk met de hand snijden. Zeker niet als je 24 stroken van dezelfde afmetingen moet hebben.Maar het is redelijk gelukt. Goed genoeg om 6 bakken te maken voor de houten afficheletters die ik pas gekocht heb. Dit is even een spoedklus die ik tussen de bedrijven door doe.


IMG_3442MetDezeMetalenDriehoekenHebIkHetGeleerd

De wanden zijn goed genoeg om de eerste lade (of bak) te maken. Ik gebruik er de houten blokken en metalen driehoeken bij waarmee ik geleerd heb dozen te maken.


IMG_3443EersteBakBijnaGereed

Vanmorgen ontdekte ik terwijl ik in de werkplaats was en terwijl het regende een lek. Dus mijn schema liep een beetje anders dan de bedoeling was. Wand 3 had op een andere plaats moeten staan. Maar voor het eindresultaat maakt dat niet uit. Een tijd terug kocht ik dit nieuwe gereedschap (de kleurrijke hoekhouders) en die wil ik nog eens uitproberen.


Aan de witte boekband voor ‘Zwammen smullen’ heb ik ook gewerkt.
De platten zijn bevestigd aan het leer.
De ruimte tussen de platten heb ik proberen te dunnen.
Morgen met beide projecten verder.

Elias P. van Bommel

Ik wil zo graag aan de boekband beginnen.
Ik ben zo benieuwd hoe het monogram (laag maar met
openingen in de letters) en de tulp (hoog maar
zonder openingen) zich laten verwerken onder
het boekbindlinnen.

Maar voor ik daar aan toe ben moet ik eerst
nog een paar stappen met het boek maken.
Vandaag heb ik eerst de kleur voor het schutblad
gekozen, die uitgesneden, net als de platten en het ruggenbord.
Dan is het boekblok op maat gesneden.
Daarna heb ik het boekbindlinnen op maat gemaakt
en de plaats afgetekend waar de platten komen.
Op het voorplat heb ik de plaats van het monogram
bepaald en al vast gekeken hoe de tulp op het achterplat
gaat komen. Allemaal met veel passen en meten.

IMG_1258SchutbladPassenOpBoekblok

Egaal blauw, zo worden de schutbladen. Hier pas ik het nog even op het boekblok dat nog niet gesneden is. Je ziet dat het uiteindelijke boekblok een stuk korter is dan het nu lijkt.


IMG_1259KleurVanBoekbindkinnenEnSchutbladen

Hier zie je de kleur van het boekbindlinnen en de kleur van het schutblad. Het wordt een beetje een streng boek.


IMG_1260AfgesnedenStrokenVanHetBoekblok

Vervolgens heb ik het boekblok schoongesneden. Dit zijn de stroken die er afvallen. Dit is voor mij altijd een magisch moment. Het boekblok krijgt zijn uiteindelijke vorm. De bladspiegel in het boek ontstaat. Het wordt een echt boek.


IMG_1261HetBoekblokSchoongesneden

Nu ga ik de schutbladen bevestigen op het boekblok.


IMG_1262PassenEnMeten

Altijd passen en meten. De platten zijn uit grijsbord gesneden. Gaat het allemaal passen? Zo te zien wel.


IMG_1263PlaatsVanDeTitelAfgemetenOpVoorplat

De voorplat is afgetekend. Zo gaat het monogram straks op het voorplat gelijmd worden.


IMG_1264NogLosseDelenVanDeBoekband

Hier heb ik alle losse delen van de boekband nog een weggelegd zoals ze gaan komen. Boven het achterplat met daarop de tulp. Dan het kneeplatje tussen het achterplat en de rug, dan opnieuw een kleine ruimte en dan het voorplat met daarop de monogram.


Volgende keer kan het spannendste deel beginnen.
Zoals gezegd: ik ben benieuwd.

Verlengde leporello

Nu ik weet hoe dit boek bedoeld is (zie laatste uitgave van
Handboekbinden: jaargang 12, nummer 4), kan ik het boek afmaken.
Volgens mij is het een erg bruikbaar ontwerp maar
zijn de katernen die ik snel gemaakt had, te dun om
de volle functie van de constructie duidelijk te maken.
Ik heb een stevige kaft gemaakt van grijsbord, beplakt met papier
en zonder opgezette randen.
Die hebben in mijn geval geen functie maar ik snap wel dat
bij mijn volgende uitvoering die gebruikt gaan worden.

IMG_1196VerlengdeLeporello

Zo gaat mijn eerste uitvoering er ongeveer uitzien (zonder mes :))


Pallieter

Mijn versie van Pallieter van Felix Timmermans wordt een
eenvoudige bandzetter.
Het is al weer heel lang gelden dat ik een ‘gewoon’ boek
heb ingebonden zodat ik het zowat verleerd ben.
Daarom gewoon een bandzetter, wel met een leren band.

IMG_0673BasisVanDeBoekbandEvenPassenRondHetPallieterBoekblok

De vorige keer was ik gebleven bij het maken van de losse onderdelen van de boekband. Die heb ik nu in elkaar gezet en kan hem passen rond het boekblok. Eigenlijk was het beter geweest als het kraftpapier de volledige hoogte van de rug had bedekt.


IMG_0674PlattenMetKaphoekje

Aan de rugkant van de platten heb ik ronde hoekjes gemaakt. Volgens mij heten dat kaphoekjes. Die moeten het scharnieren van het leer vereenvoudigen.


 

IMG_0675DeBestePlaatsOpHetLeerZoeken

Even de beste plaats op het leer zoeken. Geit skiver om precies te zijn.


IMG_0676VoorbereidenImitatieRibben

Dit is de tweede keer dat ik een leren band maak. De eerste keer was dat onder begeleiding. Ook deze keer wil ik imitatie-ribben op de rug van het boek aanbrengen. Deze keer gebruik ik er kleine stukjes touw voor.


IMG_0677NogEvenMetenKraftPapierGadHeleHoogteMoetenBeslaan

Leer gesneden. Platten en rug afgetekend. Dan kan het lijmen beginnen.


IMG_0678ImitatieRibbenModelerenOpRugVanLerenBand

Zo gaan die imitatie ribben (valse ribben) er dan uitzien. Toch leuk om te zien.


IMG_0681LerenKapkeVoorbereidenBovenAanDeRugVanDeBand

Het kapje krijgt extra volume door een klein reepje grijsbord.


IMG_0682MooiHoekjeMakenAanLerenBand

Tijd om de omslag te gaan voorbereiden en vast te lijmen. Dan eventueel de opengevallen ruimte op de platten opvullen en dan kan de boekband aan het boekblok gezet worden. Spannend.


Bewaarmap III

IMG_0303KinderKompasBewaarmapIIIHennep

Met dit beeld eindigde de vorige blog post over dit onderwerp. Alle delen van de bewaarmap waren gesneden. De gaten waren aangebracht en het hennepgaren lag gereed om de delen aan elkaar te maken.


Deze week ben ik begonnen Bewaarmap III in elkaar te zetten.
Het aan elkaar binden van de losse delen gaat redelijk.
Ik heb twee problemen:
1. een paar gaten zijn te dicht op de rand gemaakt (gelukkig maar 1 of 2)
2. het hennepgaren laat zich onvoldoende vast knopen. Ook met twee knopen
laat zo’n knoop makkelijk los. Als je dan het restant van het garen hebt weggeknipt
krijg je er geen knoop meer terug in. Dus ik lijm alle knopen vast en ik doe dat
voordat ik het te veel aan garen wegknip.

IMG_0305EersteRandBevestigd

Het ‘knopen’ van de lossen delen aan elkaar gaat prima. Doordat je steeds het garen tussen de losse delen door haalt ontstaat er een ruimte tussen de delen. Dat maakt het flexibel maar dat maakt wel dat de delen niet allemaal precies hetzelfde bij elkaar komen. Werken met 1 deel met twee gaten meer dan het aan te knopen deel 2 werkt goed.


IMG_0306StaandeRandNr2

De tweede opstaande rand is vastgemaakt aan de bodem.


IMG_0307OpstaandeDelenGereedOverslagenVolgenNogBodemBoven

Nu zijn het er vier. De overslagen moeten nog vastgeknoopt worden. Maar dit geeft al wel een beeld (al ligt de bodem hier nog naar boven).


IMG_0308MetNogTweeZijOverslagenTeGaan

Weer een stap verder: de twee kleinere overslagen (aan de onder en bovenkant als je map een portrait oriëntatie heeft) zijn er nog niet aangeknoopt.


IMG_0309NogEenOverslagTeGaanGarenAlOpMaatGeknipt

Op de bodem zie je korte eindjes vastgelijmd zitten. Dat was niet de bedoeling maar de knoopjes waren losgekomen en ik krijg de knoop er niet meer in. Er zijn nog plaatsen waar ik het restant garen moet wegknippen want de knop is vastgelijmd maar was nog niet gedroogd. Er is nog 1 overslag die ik moet vastknopen, die onderaan ligt. Er ligt al een stuk garen gereed. Ik neem steeds 4x de lengte van het te knopen traject. In dit voorbeeld is dit steeds 4×22,5 of 4×16,5 centimeter. Ik pas dat af aan het werk (ik meet dus niet precies het garen).


Na het vastknopen van de laatste overslag moet ik een manier
bedenken om de vier opstaande delen aan elkaar te zetten.
Daarmee vorm je het ‘doos-gedeelte’ van de map.
Het voorbeeld heeft ook nog een sluiting.

Bewaarmap III: de gaten

Gisteren heb ik dan een begin gemaakt met bewaarmap III.
A. Hamaker-Willink vindt het de mooiste oplossing.
Hij is in ieder geval het meest bewerkelijk.

Je begint met het snijden van de negen losse delen:
de bodem, de stroken die straks opstaan en de zijkanten vormen.
Vier stuks.
De overslagen of de deksels.

IMG_0296KinderKompasBewaarmapIIIDeBodemDeLosseStrokenEnOverslagen

‘Die bo-dem’, zou de pizzabakker zeggen met twee van de vier stroken. Deze opstaande stroken zijn hoger dan in bewaarmap II. Daar waren ze 2,5 cm hoog. Hier heb ik gekozen voor 3 centimeter. Dat geeft meer ruimte voor de gaten. Dan de eerste twee van vier overslagen. De bodem is van 3mm grijsbord. Voor de stevigheid.


IMG_0297KinderKompasBewaarmapIIIDeNegenLosseDelen

De gele kanten van van het passe-partout karton vormen straks de buitenkant van de bewaarmap.


IMG_0298KinderKompasBewaarmapIIIDeBodem

Volgens de voorschriften van de schrijver: 0,5 cm van de kant en om de centimeter een gat. Een afmeting op halve centimeters (22,5 x 16,5 cm) komt dan een beetje ongelukkig uit.


IMG_0299KinderKompasBewaarmapIIIPlaatsBodemOverSmalleStrookTekenAf2GatenMinder

De gaten van de bodem neem ik dan over op de smalle stroken karton: 2 gaten minder dan de bodem, 1 minder aan ieder uiteinde. Het ‘extra’ gat in de bodem ga ik gebruiken als startpunt en finish voor het garen. Hopelijk valt dat goed uit.


IMG_0300KinderKompasBewaarmapIIIIlSpiegelDeGatenOpDeSmalleStroken3CM

Hier zie je goed dat de smalle stook 2 gaten minder heeft.


IMG_0301KinderKompasBewaarmapIIIAlleMarkeringenAangebracht

Alle markeringen aangebracht. De papierboor kan los gaan.


IMG_0302KinderKompasBewaarmapIIIAlleGatenAangebracht

Bijna alle gaten zijn aangebracht. Op de smalle stoken, langs de straks opstaande randen moeten ook nog gaten komen. Ik denk dat ik aan iedere rand 2 gaten ga plaatsen. Dit is nog een onzekere factor.


IMG_0303KinderKompasBewaarmapIIIHennep

Met het binden begin ik volgende keer. Daarvoor gebruik ik het hennepgaren dat je hier in het midden ziet liggen.


Bewaarmap III

In een vorige blog heb ik de beschrijving van bewaarmap III
opgenomen. Het probleem met die beschrijving is dat het
veronderstelt dat je weet hoe je de losse delen van het ontwerp
aan elkaar gaat maken.
Maar die methode ken ik nou juist niet.
Vandaar dat ik gisteren begonnen ben met het maken van een dummy.

IMG_0290Hennepgaren

Voor bewaarmap III wordt gesproken over het gebruik van raffia. Maar in een hobbywinkel vond ik dat niet het juiste materiaal. Ik heb meer vertrouwen in deze hennepgaren. Maar voor de dummy werk ik nog even met get rood/witte koord waarvan ik veel heb.


IMG_0291DummyVootBewaarmapIIInstructiesZijnNietCompleet

De gaten heb ik met een papierboor gemaakt. Ik heb geen gaatjestang. Daar kan het waarschijnlijk net zo goed mee. Hier probeer ik te begrijpen wat de schrijfster A. Hamaker-Willink precies bedoelt met “Je moet steeds met je draad, als je uit een gaatje komt, eerst weer door de reet tussen de twee stukken, dus nooit ineens naar het volgende gaatje gaan”.


Als je steeds het koord of het lint tussen de twee delen laat gaan
dan ontstaat er vanzelf een gelijke afstand tussen de delen
waar het koord of lint als een soort buffer tussen zit.
Okay, dat werkt.
Maar goe begin je en waar eindig je? Gebruik je 1 draad voor de hele
bewaarmap of 1 draad per zijde?
Ik kies voor de laatste optie.
Op de volgende foto’s zie je me nog experimenteren met het begin
en eind maar inmiddels ben ik er uit.
Ik maak eerst de gaatjes in de bodem.
Vervolgens leg ik de bodem op de zijde en markeer alle gaatjes,
behalve de eerste en de laatste, met een potlood.
De twee extra gaatjes in de bodem gebruik ik om de draad aan vast te maken.

IMG_0292DummyBewaarmapII


IMG_0293DummyVoorBewaarmapIIIkWorstelMetAantalGaten

Hier had ik nog het idee om met 1 gat minder (een kant even aantal, ander kant oneven aantal) uit te kunnen.


IMG_0294DummyVoorBewaarmapIII

Uiteindelijk werkt het wel. Ik ga de bodem van 3mm grijsbord maken (stevig) en de opstaande delen en de overslagen van het passe-partout karton (mooi) dat ik ook voor bewaarmap I heb gebruikt.


IMG_0295BewaarmapIEnII

De afgelopen rijd heb ik nog eens 10 boekjes ontdaan van hun nietjes. Als ik dat doe schrijf ik meteen in een overzicht de titels van de verhalen, de schrijver, de illustrator en eventuele bijzonderheden op. Dus nu zijn bewaarmap I en II gevuld met boekjes. Die boekjes moeten allemaal nog wel gerestaureerd worden en het idee is om ze per boekje te binden. Misschien met een omslag met daarop het jaar en de maand waarin het blad verschenen is. Maar daarvoor moet ik eerst meer info hebben over de boekjes en een plaats zien te vinden waar ik een serie kan inzien die gedateerd is. misschien moet ik daarvoor naar de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag.


Persvergulden: blinddruk

Bij de workshop Persvergulden hebben we gebruik mogen
maken van een fantastische en krachtige kniehevelpers.
Door de constructie van de pers ontwikkelt de pers een
grote druk zodat een metalen voorwerp (een afbeelding of
een of meerdere letters) relatief eenvoudig in een harde
oppervlakte kan worden geperst.
Wanneer je dat doet zonder gebruik van kleur, folies of goudblad
dan krijg je dus een kale afdruk.
Dat noemt met ‘Blinddruk’ (er zijn vast veel betere definities).

Afgelopen zaterdag maakten we er meerdere.
Van twee heb ik een foto gemaakt:

IMG_0276BlinddrukStichtingHandBoekBinden

Dit is een blinddruk in grijsbord van het logo van de Stichting HandBoekBinden. Een mooie techniek als je die bijvoorbeeld bij een boekband gebruikt die met boekbindlinnen in ingebonden.


IMG_0277BlinddrukDeAvonturenVanDeArgusvlinder

Er was een stempel van een vlinder. Een stempel die uit twee delen bestaat die je over elkaar heen moet gebruiken. Die stempel wilde ik gebruiken in combinatie met een tekst die een beetje rond staat. Nog even oefenen. Zoals je ziet had ik een onderkast ‘D’ (kleine letter ‘D’) te weinig. Ik was zo druk bezig te begrijpen in welke stappen de verguldpers ging werken dat ik te weinig aandacht voor het ontwerp had. De ‘D’ van ‘ArgusvlinDer’ had in moeten omwisselen met de ‘D’ van ‘de’. Van een hoofdletter ‘V’ voor ‘van’ en de letters waren beter benut. Ook had ik meer moeten concentreren op het beter rond zetten van de vierkante letters.


Bewaarmap III voor Kinder-Kompas

In het artikel van Kinder-Kompas waarin beschreven
staat hoe je een bewaarmap kunt maken,
worden door de schrijver A. Hamaker-Willink drie voorbeelden gegeven.
Twee zijn er door mij al gemaakt.
Voor nummer drie vind ik de volgende informatie:

Wie het nóg mooier wil en steviger wil maken, begint met het tekenen van dezelfde figuur, liefst op leer-bord of plet-bord, maar fotokarton is in dit geval niet sterk genoeg, en dan snijdt hij alle stukken van elkaar.
Dan krijg je dus 9 losse stukken, dat wil zeggen een bodem, 4 overslagen en 4 tussenstukjes.
Op een halve centimeter van de kanten, die weer aan elkaar moeten sluiten, trek je een dun lijntje en op dat lijntje zet je puntjes, één centimeter uit elkaar.
Met de gaatjestang, dat heerlijk instrument, wat je voor de telefoonlijsten ook nodig had, (zie het Januari-nummer), knip je kleine gaatjes op die puntjes.
Dan neem je raffia, of beter nog het in alle kleuren te krijgen smalle D.M.C. band en daarmee zet je de onderdelen weer aan elkaar.
Let nu even op fig. 4.

KinderKompasFiguur4

Eerlijk gezegd wordt ik van deze tekening niet zoveel wijzer. Dus ga ik daar morgen maar eens mee experimenteren. Ik heb een bol met een materiaal gekocht dat geen raffia is maar dat wel kan dienen als verbinder. Alleen weet ik nu niet wat voor lengte ik nodig ga hebben.


Je moet steeds met je draad, als je uit een gaatje komt, eerst weer door de reet tussen de twee stukken, dus nooit ineens naar het volgende gaatje gaan.
Als je dat precies doet, kun je de stukken later net zo draaien als je zelf wilt.
Als je dit nu allemaal leest, lijkt het geweldig ingewikkeld maar ’t is als met zoveel – begin maar en dan gaat het vanzelf.
Deze laatste manier is verreweg de aardigste, vooral als je de moeite neemt de buitenste omslag rondom van gaatjes te voorzien en om te werken.
Je zult eens zien, wat een aardige map je krijgt.
plak nu het plaatje, dat je met dit nummer toegezonden krijgt, op de buitenste overslag, dan kan iedereen zien war er in hoort.

KinderKompasBewaarmapAHamakerWillink

Zo moet de bewaardoos voor het Kinder-Kompas er dan gaan uitzien. De komende tijd ga ik dit proberen te maken met grijsbord. Al dan niet bekleed.


A. Hamaker-Willink is Agathe Hamaker-Willink 1902-1977.

Op de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse letteren vind ik:

Het karikaturale, direct aansprekende zie je in de jaren dertig ook, en dan sterk gestileerd, bij een andere ‘onhandige’ illustratrice, Agathe Hamaker-Willink (Zeist 1902 – Zutphen 1977). Ze werd opgevoed in een artistiek milieu en onder meer in Duitsland opgeleid als kinderverzorgster. In de jaren dertig had Agathe Hamaker in Utrecht een kleine kleuterschool, door haarzelf opgericht.

Vanaf 1935 bracht ze onder de titel ‘Jeugd en Vreugd’ een serie boeken in een ringbandje uit, onder meer Oom Arend’s huis en wat acht kindertjes daar een pret hadden (1937).

Het is duidelijk dat Oom Arend en boeken als Bij de eskimo-tjes (1939) zijn ontstaan in directe relatie met de kleuters uit haar klasje – of met haar eigen kinderen. Het zijn boeken in ‘handschrift’ en veel van de tekeningen lopen zodanig in de tekst door dat het lijkt alsof ze onder het vertellen getekend zijn.

Het werk van Hamaker-Willink en ook Jan Rinke en Bas van der Veer staat voor een internationale, expressieve stijl, die tot in de jaren zestig populair bleef.