Weer een pagina gemaakt

WP_20181013_11_33_51_ProHandgeschepteDada

De basis is handgeschept papier. Dat papier heb ik gemaakt op een workshop bij Marieke de Hoop. Dat papier bevat meerdere vezelsoorten en is niet heel erg vlak. Maar dat werkt juist weer mooi als je er bijvoorbeeld met een rode drukinkt over gaat. Het papier is vervolgens versneden en daarna is de tekst aangebracht.


Het dichten is er een beetje af

Maar ik heb nog steeds van het eerste artikel een aantal woorden
over en die wil ik allemaal verwerken in mijn ‘dichtbundel’
met Dadagedichten (dadadicht).
Ook als plots de woorden op zijn ontstaat er straks
een bijzondere situatie die volledig op toeval berust.

WP_20181010_15_55_36_ProNieuweDadaPagina

Ik heb nu de woorden gebruikt om de tekst ‘Da’ te maken. Ik zal daar nog bij schrijven ‘maal 2’. De lengte van de woorden en soms de grootte van het wit dat nog aan de knipsels zat, vormden de toevalsfactoren. Vervolgens begon ik een vrij figuur dat eindigde als een soort muurtje. Hier heb ik al een afbakening gemaakt met papier zodat de vorm mooi uitkomt.


WP_20181010_16_23_40_ProDadaGereed

Dit is de huidige stand van de pagina. Voor de bundel moet ik nog twee of drie pagina’s maken en dan schrijf ik nog een katern vol (?) met wat idee├źn over ‘toeval’.


Dada, de volgende pagina’s

WP_20181003_14_57_50_ProWoord

De afgelopen tijd heb ik wel wat vorderingen gemaakt maar doordat dingen ook af en toe moeten drogen duurt het dan even voor er weer eens resultaten zijn. Vandaag was ik in staat om weer eens een paar pagina’s af te maken.


WP_20181003_14_58_25_ProAfvalVanDeEenCentraalOpDeAnder

Als drager voor de composities gebruik is steeds gewoon printpapier. Maar dat is niet stevig genoeg. Zeker als ik iets maak waarbij ook stukken handgeschept papier betrokken zijn dan is het gewicht van de drager en de compositie uit balans. Nu is dat nog prima maar op termijn hou je dat niet vol. Die pagina’s gaan krom staan van het gewicht.


WP_20181003_15_04_36_ProDaDaOpHandgescheptPapier

Dit is een combinatie van handgeschept papier (zelf gemaakt op een workshop bij Marieke de Hoop) met een zwaarder papier (een restant van papier dat ik speciaal voor een boek gekocht heb) met drukinkt en ecoline-resten. De open vorm in het bruine papier is een sjabloon dat ik op andere pagina’s gebruikt heb.


WP_20181003_15_06_32_Pro5Paginas


WP_20181003_16_19_43_ProGescheurd

Dada: gescheurd krantenpapier, verdunde drukinkt. Bij dit boekje heb ik ook bewust geen plan gemaakt van wat precies op welke pagina komt. Alles om meer toeval in de teksten, de plaats van de teksten en de illustraties toe te laten. Ik probeer ook zoveel mogelijk niets weg te gooien maar te hergebruiken bij een andere compositie.


WP_20181003_16_23_35_ProIkWeetNogNietOfIkHierIetsMeeGaDoen

Of ik dit ga gebruiken weet ik nog niet. Het zal in ieder geval een stuk kleiner moeten worden.


WP_20181003_16_24_46_ProDaDaEcolineEnDrukInkt


WP_20181003_16_41_57_ProDeLosseKaternenVanBovenAfGezien

Opstaande pagina’s, van boven op de foto.


Dadadicht

WP_20180929_09_12_25_ProUitgeleendOpPapierenZak

Het dada gedicht ‘Uitgelicht’ op een stuk van een papieren zakje. Niet uitgesneden maar uitgescheurd.


Het vreemde aan het bezig zijn met dit experiment
is dat, al weet je dat natuurlijk wel, je hard geconfronteerd
wordt met het gegeven, dat naast de betekenis van het individuele woord,
de structuur waarin de woorden gepresenteerd worden, misschien wel
net zo belangrijk zijn als die woorden zelf.
De individuele woorden zijn ongewijzigd.
Het is alleen de structuur die nu anders is.
De structuur is nu eens niet door een schrijver of dichter aangebracht
maar is het gevolg van toeval.
Dan gebeurt er nog iets bijzonders.
Omdat de structuur van de schrijver ontbreekt, lijkt het wel
of sommige woorden ineens meer betekenis krijgen.
Dat is natuurlijk heel individueel. Bij mij zullen andere woorden
opvallen dan bij iemand anders.
Net als bij een regulier gedicht is het blijkbaar aan de lezer
om betekenis aan het gedicht te geven en daarom zal
dat voor lezer A anders zijn dan voor lezer B.

WP_20180929_10_00_43_ProDadaOpHandgescheptPapierGeel

Het stokpaardje of dada.


WP_20180929_10_10_14_ProEenDadaOpHandgescheptPapier

Hetzelfde stokpaardje maar nu in de finale versie. Het papier zal nog wel kleiner moeten worden om in de bundel opgenomen te worden.


WP_20180929_10_40_58_ProDadadichtOpRood

‘Klaar’


WP_20180929_11_48_32_ProHandgescheptPapierKrantenpapierGlazenPlaatMetVerfVoorReiniging

Als je met drukinkt bezig geweest bent dan zit er aan het eind van de ochtend altijd nog wat inkt op de glasplaat. Die kun je net zo goed even afdrukken op een stuk krantenpapier. Soms geeft dat heel verrassende resultaten. Toeval. Nu moet ik nog beslissen wat ik er mee ga doen. Het papier ligt hier op de foto op een stuk handgeschept papier (Marieke de Hoop) met daarin vilt en vezels van spijkergoed verwerkt.


Gespat dadadicht

WP_20180826_13_56_36_ProVandaagDadadichtGezet

Vandaag heb ik eerst met de hand de tekst van mijn eerste dada(ge)dicht gezet. Zeven regels van elk zeven woorden.


WP_20180826_14_42_13_ProDadadichtMetCorrectiesOpDePers

De eerste proefdruk gaf aan dat er wat correcties nodig waren. Die heb ik in de tekst aangebracht.


WP_20180826_14_46_33_ProDadadichtProefdrukkenMetCorrecties

Vervolgens nog een paar proefdrukken gemaakt om te zien of de correcties goed zijn aangebracht en om te zien hoe ik het best de druk kan verhogen tijdens het drukken.


WP_20180826_15_48_46_ProDadaStokpaardjeGespatOverDadadicht

Vervolgens heb ik een sjabloon gesneden van een stokpaardje (=dada) en het sjabloon dan gebruikt om de vorm te spatten over de tekst heen. Deze tekst (proefdruk) was niet heel donker maar de tekst blijft prima leesbaar. Misschien iets minder spatten. Maar dat is erg afhankelijk van de kleur ecoline die ik gebruik. Heel leuk vind ik de grotere en kleinere spatten.


WP_20180826_15_51_08_ProDadaStokpaardjeUitgesneden

Sjabloon van een stokpaardje.


WP_20180826_15_52_41_ProDadaStokpaardje

Misschien hier beter te zien op een witte achtergrond. Komende week het stokpaardje spatten op de definitieve tekst.


Vermijs Pers Prent 2015, eerste jaargang

 photo DSC_0178VermijsPersPrent20152016EersteJaargang.jpg

Vermijspersprent 2015 – 2016, eerste jaargang. De afbeelding op deze omslag is een linosnede van Cees Hamann.


In het atelier in Tilburg waar ik soms ook mag werken
staat de zogenaamde Vermijspers, een grafix proefpers.
Om deze pers in gebruik te houden geeft men een aantal prenten
uit per jaar waar men zich per serie op kan abonneren.
Dat heb ik het afgelopen jaar gedaan.
De prenten worden gedrukt door Cees Hamann en Frans de Kock.
Drie van de vier prenten zijn een samenwerkingsverband
tussen een dichter en een beeldend kunstenaar.
De vierde eigenlijk ook maar Pablo Neruda heeft niet
actief meegewerkt natuurlijk.
De tekst is gezet in Helvetica romein, 24 en 12 punt.
Het prachtige papier is Alt Nurnberg 260 grams.
Aan het eind van het jaar ontvingen we ook nog een bewaarmap
voor de vier prenten.
De inschrijving voor het nieuwe jaar is begonnen!

Dit zijn de bewaarmap, prenten en hun colofons van de eerste jaargang:

 photo DSC_0179VermijsPersPrentGeopendeMap.jpg

Vermijspersprent, geopende bewaarmap.


 photo DSC_0180VermijsPersPrenten.jpg

Vermijspersprenten.


 photo DSC_0181PabloNerudeOdeAanDeTypografie.jpg

Pablo Neruda, gedicht uit Ode aan de typografie.


 photo DSC_0182ColofonCeesHamannFransDeKock.jpg

Colophon, Cees Hamann en Frans de Kock.


 photo DSC_0183Genisis.jpg

Genesis. Houtsnede door Jeroen de Leijer en gedicht door Bas Smout.


 photo DSC_0184ColophonJeroenDeLeijerBasSmout.jpg

Colophon, Jeroen de Leijer en Bas Smout.


 photo DSC_0185DurchEineZeitschlaufe.jpg

Durch eine Zeitschlaufe, Linosnede Annette Paulsen en gedicht Carsten Klook.


 photo DSC_0186ColophonAnnettePaulsenCarstenKlook.jpg

Colophon, Annette Paulsen en Carsten Klook.


 photo DSC_0187ZeLeekDePrinsOpHetWittePaardTeKrijgen.jpg

Ze leek de prins op het witte paard te krijgen. Linosnede Ivo van Leeuwen en gedicht Jace van de Ven.


 photo DSC_0188ColophonIvoVanLeeuwenJaceVanDeVen.jpg

Colophon, Ivo van Leeuwen en Jace van de Ven