Gezien: Oliver Twist

Je moet maar durven.
De verfilming van het boek Oliver Twist uit 1948 is legendarisch:
regisseur David Lean met in de hoofdrol Alec Guinness.

AlecGuinnessInOliverTwist1948

De vertolking door Alec Guinness van de rol van Fagin was controversieel.


Toch kwam Roman Polanski in 2005 met zijn versie:
in kleur en met een einde zoals in het boek.
Ben Kingsley heeft lef en houdt zich goed staande.

RomanPolanskiOliverTwistBenKingsley

Oliver Twist van regisseur Roman Polanski. Fagin wordt hier gespeeld door Ben Kingsley.


Ik zie Alec Guinness graag spelen, het spel van Robert Newton
levert een engere Bill Sikes op en zijn hond Bull’s-eye
is een betere vondst.
Francis L. Sullivan is een beter Mr. Bumble.
David Lean speelt ‘Please, sir, I want some more.’ beter uit.
Mijn voorkeur is dus duidelijk maar dat wil niet zeggen
dat de versie van Roman Polanski geen goede film is.
Met veel plezier naar gekeken.

***

“Mijnheer, mag ik u alstublieft nog om een weinigje verzoeken?”

DSC01345CharlesDickensDeLotgevallenVanOliverTwistMetDePrentenVanGeorgeCruikshankPrismaBoeken

Charles Dickens, De lotgevallen van Oliver Twist, met de prenten van George Cruikshank. Prisma Boeken. Ik ben bezig met mijn Dickens boek dan kom ik automatisch ook bij deze pocket uit. Verschenen in de serie De Werken van Charles Dickens. Zonder jaar. Nederlands van C.J. Kelk.


Op de website De boekenplank vond ik de volgende informatie:

Op 22 februari 1952 kwam het eerste deel uit van de 34-delige Dickens-serie die eind 1953 kompleet was. Al onmiddellijk was deze een groot succes. Bij de herdruk van de Pickwickclub bereikte men al vlug een oplage van 50.000 exemplaren. Eind 1952 behaalde de Dickens-serie een kwart miljoen exemplaren. De deeltjes waren eerst ongenummerd; in latere herdrukken werd de nummering soms wel aangegeven.

DICKENS, Charles : DE LOTGEVALLEN VAN OLIVER TWIST
1952, Prisma 5, 336pag., 18cm
Reeks: De werken van Charles Dickens
vert.van: Oliver Twist, vert.uit het Engels: C.J. Kelk
met de oorspr. prenten van George Cruikshank

Het huis van Charles Dickens: Upstairs and Downstairs

Nou zo mooi is het nu ook weer niet.
Het is niet ‘het’ huis. Dickens heeft tijdens zijn leven
op verschillende plaatsen in Londen gewoond.
Het is dus ‘een’ huis van Charles Dickens.
Het adres is 48 Doughty Street.
Terwijl Dickens in dit huis woonde (1837 – 1839)
schreef hij aan de Pickwick Papers, Oliver Twist en
bijvoorbeeld Nicholas Nickleby.

175 LondenCharlesDickensMuseum

Dit is de kaft van een dun boekje dat door het museum verkocht wordt.


Net als bij veel andere musea beslaat het museum twee panden:
het echte huis van de family Dickens en het huis ernaast.
Het huis ernaast bevat bijvoorbeeld de entree, de winkel en de kassa.

Stap je van het eerste in het tweede huis, dan stap je in het verleden.

176 DSC_4394LondenCharlesDickensMuseumDiningRoom

Dit is de dining room of eetkamer. Als je een dergelijk huis komt valt meteen op hoe klein en donker de huizen in die tijd waren. De family Dickens was misschien (nog) niet rijk maar onbemiddeld waren ze toen ook al niet meer.


177 DSC_4395LondenCharlesdickensMuseumPortraitOfCharlesDickensBySamuelLaurence1837

Beroemde portrettekening van Charles Dickens door Samuel Laurence (1837).


178 DSC_4396LondenCharlesDickensMuseum

Dit is een stukje ‘Downstairs’: de keuken in het Charles Dickens Museum in Londen.


179 DSC_4399LondenCharlesDickensMuseumPublicReadingDesk

Dat kleine tafeltje (in de glazen vitrine) is een beroemd meubelstuk. Het is de lessenaar die Dickens gebruikte bij zijn publieke lees-/voordrachtsavonden. Dickens droeg zijn verhalen heel graag voor en deed dat veelvuldig met groot succes. Zelfs in bijvoorbeeld de Verenigde Staten.


180 DSC_4400LondenCharlesDickensMuseumDrawingRoom

De salon van de familie Dickens. Leuk hoe iedere kamer, groot en klein, een precies omlijnd doel had. Wat heel gewoon was voor die tijd.


181 LondenCharlesDickensMuseumVisitorGuide

Gratis bezoekersgids. Leuke afbeelding van Charles Dickens.


182 DSC_4401LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

De foto is niet zo geslaagd maar dit is waar het gebeurde; het schrijven van boeken en artikelen. Het schrijfbureau in de studeerkamer.

183 LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

In het boek stond van hetzelfde bureau ook een foto. Met betere belichting en zonder ‘afzetting’ geeft dit een goed beeld van de paar vierkante meter die Dickens had om te schrijven.


184 DSC_4402LondenCharlesDickensMuseumMaryHoharthsBedroom

Dit staat voor een heel dramatisch moment in het leven van Charles Dickens: het overlijden van Mary Hogarth. Ze stierf hier kort nadat de family in het huis was getrokken. Op 7 mei 1937. Ze was zijn schoonzusje.


185 DSC_4403LondenCharlesDickensMuseumMasterBedroom

Dit is dan de ‘Master bedroom’. Slechts een beperkt aantal voorwerpen in de kamers zijn werkelijk uit de tijd van Dickens en waren werkelijk eigendom van de familie. Maar de huidige inrichting geeft een prima beeld van de tijd.


186 DSC_4404LondenCharlesDickensMuseum

Kleding van Dickens.


187 DSC_4405LondenCharlesDickensMuseumAchterkantGebouw

Achter het huis is een klein tuintje. Dat gaf me de kans om de achterkant van het huis van Dickens op de foto te zetten.


188 DSC_4407LondenCharlesDickensMuseumVoorkant48DoughtyStreet

Dit zijn de twee panden die samen het Charles Dickens Museum vormen in Londen. Links is 48 Doughty Street. Het huis van Dickens. Rechts het pand (met man en fiets) dat de entree vormt van het museum. Je ziet, het weer was best goed die dag en toch waren veel ruimtes in het huis donker.


Gezien: Murder on the Orient Express

De film is overladen met bekende acteurs.
Dat levert niet perse een goede film op.
Dat bewijst Murder on the Orient Express.

Waarom maak je een detective-film waarvan iedereen al weet
wie de moord gepleegd heeft en die al vele malen verfilmd of
in series te zien is geweest?
Wat denk je dan extra te kunnen bieden?

Als je bijvoorbeeld de film Oliver Twist (1946) van David Lean
(met een onvergetelijke rol van Alec Guinness) vergelijkt met
de versie Oliver Twist (2005) van Roman Polanski.
Het acteerwerk wordt niet overtroffen maar de 2005-versie
heeft wel het einde dat de originele roman ook heeft en de
versie van 1946 niet. Een stuk dat ik niet kende (en veel mensen niet,
denk ik) omdat van Dickens houden en Charles Dickens lezen
twee verschillende dingen zijn.

Die vraag ‘Wat denk je dan extra te kunnen bieden?’
blijft onbeantwoord in ‘Murder on the Orient Express (2017)’
en daarmee is de film voor mij gelijk minder interessant geworden.
Het acteerspel is niet zodanig dat je denkt dat moet ik zien.
Het gebruik van computer animatie past niet bij deze detective.
Dat kan prima als je bijvoorbeeld een film-versie van
een musical maakt of een surrealistische film als “The Grand Boedapest Hotel”.
Hier volledig ongepast, het haalt de aandacht weg van de twee
kernen van het boek van Agatha Christie:
exotisme en de detevtivepuzzel.

Als je een avond naar de film wil, zonder na te hoeven denken,
dan heb je een redelijke avond met Kenneth Branagh.

**

Nieuwe boekjes gereed

Een paar dagen geleden was ik nog bezig
de pagina’s voor drie nieuwe boekjes te vouwen.
Vandaag zijn ze gereed.

 photo WP_20170310_005DrieBoekjesGesneden.jpg

Drie inleidingen, nog te vouwen. Een handschrift vertegenwoordigt het individu. In een spreuk, een stukje Oliver Twist of een boodschappenbriefje.


 photo WP_20170310_006EenBoekjeGevouwen.jpg

Hier een compleet boekje, gevouwen.


 photo WP_20170312_002.jpg

Dit zijn vijf exemplaren. De boekjes zijn klein, zo’n 4,5 bij 9 centimeter. De pagina’s zijn, opengevouwen, 13,5 centimeter bij 18 centimeter groot.


Cozy Classics: Oliver Twist

Als ik het goed begrepen heb zijn de Cozy Classics
een serie klassieke boeken die vertaald zijn
naar taal die begrijpbaar is voor kinderen.
Het gaat van Jane Eyre tot Star Wars.
Ontwikkeld in Canada en te zien op de volgende website:
http://www.mycozyclassics.com/

De boeken worden geillustreerd met poppen
gemaakt van vilt die in scene gezet worden.
Hier twee voorbeelden van Oliver Twist:

 photo CozyClassicsPleaseSirIWantSomeMore.jpg

Cozy Classics (Gezellige klassiekers), Please Sir, I want some more.

Dit beeldt het moment uit waarin Oliver, die in het weeshuis verblijft,
om meer eten gaat vragen van de opzichter van het weeshuis.
Naar aanleiding van dit ‘incident’ besluit de opzichter
van het weeshuis dat het tijd is om Oliver te laten gaan werken.
Door het werk komt hij vervolgens in contact met
de zakkenrollers en inbrekersgroep van Fagin.

De Engelse tekst die bij dit moment hoort is:

He rose from the table;
and advancing to the master,
basin and spoon in hand, said:
somewhat alarmed at his own temerity:
“Please, sir, I want some more”

Als Oliver dan voorgesteld wordt aan Fagin
ziet dat er in de Cozy Classics als volgt uit:

 photo CozyClassicsThisIsHimFaginSaidJackDawkinsMyFriendOliverTwist..jpg

Charles Dickens: ‘This is him, Fagin’, said Jack Dawkins, ‘My friend Oliver Twist.’ (‘Dit is hem, Fagin’, zei Jack Dawkins, ‘Mijn vriend Oliver Twist’.


George Cruikshank

George Cruikshank is een Engels tekenaar.
Het bekendst is hij geworden met zijn tekeningen voor
Sketches by Bozz (1836) en Oliver Twist (1838).
Twee boeken van Charles Dickens.

Maar Cruikshank was een kunstenaar die ook bekend was
zonder zijn werk voor Dickens.
Hij leefde van 1792 tot 1878.

Vorige week heb ik een boek gekocht over zijn leven.
Het boek is geschreven door William Bates en heet:
George Cruikshank: the artist, the humorist, and the man.
het boek dat ik heb gekocht is de tweede editie (op
internet zie ik een versie van de eerste editie, 350 US$)
en verscheen in 1879.

 photo DSC_5927GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187901.jpg

George Cruikshank: the artist, the humorist, and the man. Second edition. 1879.


 photo DSC_5927GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187902.jpg

Het boek heeft een mooie linnen omslag die helaas aan de rug nogal beschadigd is. Zowel de voor- als achterkant van het boek heeft een kader met kleine versiering in de hoeken.


 photo DSC_5929GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187901.jpg
 photo DSC_5929GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187902.jpg

De beschadiging aan de rug. De tekst, in gouddruk, op de rug is voor het grootste deel verdwenen.


 photo DSC_5933GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187901.jpg

Het portret van Cruikshank en zijn handtekening op de voorkant.


 photo DSC_5934PortraitOfGeorgeCruikshankToFaceTitlePage.jpg

In het boek staat nog een portret van de tekenaar. De maker van dit portret heb ik nog niet kunnen vinden in het boek maar zelf heeft Cruikshank een aantal maelen zijn eigen portret (in opdracht van de uitgever) gemaakt.


Op het titelblad staat de volgende tekst:

GEORGE CRUIKSHANK:

The artist, the humorist, and the man,
with some account of his brother Robert.

A critico-bibliographical essay.
by William Bates, B.A., M.R.C.S.E., etc.,
Professor of classics in Queens College, Birmingham;
Surgeon to the Borough Hospital, etc.

With numerous illustrations by G. Cruikshank
including several from original drawings
in the possession of the author.

Second edition,
Revised; and augmented by a copiously annotated bibliographical appendix, and
additional plates on India paper.

London:
Houlston and Sons, Paternoster Square.
Birmingham:
Houghton and Hammond, Scotland Passage.

1879.

 photo DSC_5935GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187901.jpg

In het Nederlands:

GEORGE CRUIKSHANK:

De kunstenaar, de humorist en het leven van de man
met informatie over zijn broer Robert.

Een kritisch-bibliografisch essay geschreven door
William Bates, B.A. (Academische titel), M.R.C.S.E
(Member of the Royal College of Surgeons of England,
Lid van het koninklijk college van chirurgen van Engeland))
Professor in de klassieke talen aan Queens College in Birmingham
(dit onderwijsinstituut bestaat nog steeds);
Chirurg aan het Borough Hospital, etc.
Over Bates is weinig te vinden. Hij leefde van 1821 – 1884.

Met vele illustraties door G. Cruikshank
waarvan velen, van de originele tekeningen
in het bezit van de schrijver.

Tweede editie,
Herzien; en aangevuld met een uitgebreide bibliografische appendix
voorzien van toelichting, en
aanvullende afbeeldingen op India papier.

London:
Houlston and Sons, Paternoster Square.
Birmingham:
Houghton and Hammond, Scotland Passage.

1879.

 photo DSC_5935GeorgeCruikshankTheArtistTheHumoristAndTheManByWilliamBatesSecondEdition187901Detail.jpg


Binnenkort meer.

Mr. Turner

De film heeft een Nederlands tintje.
Als de film begint ontrolt zich een schijnbaar Nederlands landschap
met een prachtige lucht.
Heel stereotype met een molen en twee Nederlandse vrouwen.
Geen Engelse actrices, daarvoor is hun Nederlands te goed.
Kompleet met een juk, kanten mutsen en klederdracht.
Dit deel is echter opgenomen in Herringfleet Mill, Suffolk, Engeland.

 photo WP_20141220_001MrTurnen.jpg

Timothy Spall is misschien geen Dickens-acteur (als zoiets al bestaat)
maar hij had er een kunnen zijn.
Hij speelt in 1982 in een verfilming voor televisie van Oliver Twist.
In 1998 speelt hij in Our mutual friend (mini-serie voor tv).
In 2002 in Nicholas Nickleby.
In 2007 speelt hij Fagin in Oliver Twist in een mini-serie voor tv.

 photo SimonMeinTimothySpallInMrTurner2014.jpg

Foto gemaakt door Simon Mein van Timothy Spall als Turner in Mr. Turner (2014).

Maar een vergelijkbaar palmares had ik kunnen schrijven
over zijn rollen in Harry Potter.
Op de eerste plaats dus een Engels acteur die het geen probleem vindt
om zich te verkleden.

Op heb web kom ik geen website van de film tegen.
Op de reclame-uitingen zie ik ook nergens de schrijfwijze
van Mr. Turner, zoals die in de aftiteling van de film te zien is.
Daar zie je namelijk de punt van ‘Mr.’ onder de letter ‘r’ staan.
Goed gevonden.
Typisch de zorg en aandacht die je van een Britse filmmaker
verwacht bij een film over een historisch onderwerp.

De film is goed. Gemaakt door Mike Leigh.
Een prachtig kostuumdrama maar niet mierenzoet zoals vaak toch het geval.
De film staat veel dichter tegen werkelijke gebeurtenissen in een leven.
Mag ook wel, want het is een biografie.

Op waarde schatten is moeilijk want er zullen maar weinig Nederlanders zijn
die de biografie van de schilder J.M.W. Turner paraat hebben.
Joseph Mallord William Turner (Covent Garden (Londen),
om en nabij 23 april 1775 – Chelsea (Londen),
19 december 1851) was een Engelse schilder.

Wikipedia:

‘Na het lezen van het in 1840 in het Engels vertaalde boek over kleurenleer van Goethe bracht Turner de levensprocessen in verbinding met kleuren. Deze theorie over de versmelting van kleur leidde tot bijna abstracte werken van grote afmetingen’

 photo JMWTurnerTheFightingTemeraireTuggedToHerLastBerthToBeBrokenUp1839OilOnCanvas.jpg

J.M.W. Turner, The fighting “Temeraire” tugged to her last berth to be broken up, 1839, oil on canvas.


‘Een van de beroemdste schilderijen is de The Fighting “Temeraire” tugged to her Last Berth to be Broken Up, geschilderd in 1839. ….. Het laat de laatste reis zien van dit oorlogsschip met 98 kanonnen dat onder Nelson in de Zeeslag bij Trafalgar in 1805 een grote rol had gespeeld. Het schip wordt op het schilderij gesleept door een stoomschip, waarmee Turner de teloorgang lijkt uit te drukken van de Britse zeemacht aan de moderne techniek. Niettemin schilderde Turner vaak en graag moderne schepen en treinen. De symboliek van het schip dat wegvaart van de zonsondergang versterkt de uitdrukking van verlies. De kleuren van de zon zijn met grove streken geschilderd, maar het tuig van het schip is juist uitermate nauwkeurig in beeld gebracht.’

Het volgende project: Charles Dickens, Oliver Twist, Ons Volk

Al een tijd terug kreeg ik van mijn moeder
een bijzondere versie van Oliver Twist van Charles Dickens.
En wel de uitvoering in losbladige katernen van het Belgische
blad Ons Volk. De lektuurbijlage stamt uit 1952 – 1953.
De versie die ik heb is compleet maar het papier waarop
het boek is gedrukt was niet zo best.
Het wordt al jaren bewaard in een plastic zak.

 photo DSC_5534CharlesDickensOliverTwisthetVolk.jpg

Charles Dickens, Oliver Twist, uitgegeven als bijlage bij Ons Volk in 1952 / 1953.


 photo DSC_5535CharlesDickensOliverTwist.jpg

Hier zie je ‘het boek’ uit de zak.


 photo DSC_5536HetBeginVanHetVerhaal.jpg

Het begin van het verhaal.


 photo DSC_5537WaarOliverTwistGeborenWerd14-8-1952.jpg

‘Waar Oliver Twist geboren werd’, gedateerd 14-08-1952.


 photo DSC_5538DeLeeskorfKostelozeLektuurbijlageVanHetGeillustreerdeWeekbladOnsVolkJaargang1952ZevendeBoek.jpg

‘De Leeskorf’ is denk ik de naam van een serie boeken die gratis bij Ons Volk verschenen of zoals deze bladzijde zegt: ‘Kosteloze lektuurbijlage van het geillustreerde weekblad Ons Volk, Jaargang 1952. dit is het zevende boek in de reeks.


 photo DSC_5539VolgendeBoekErnstZahnHetGezinVanLukasHochstraszer.jpg

Het volgende boek in de reeks is van Ernst Zahn, Het gezin van Lukas Hochstraszer. Waarschijnlijk gaat het hier om het boek uit 1907 dat op Wikipedia als volgt genoemd wordt: ‘Lukas Hochstrassers Haus, novel, Frauenfeld 1907’


 photo DSC_5540LectuurbijlageHetVolk22-1-1953InbindInstructies.jpg

Het leuke nu aan deze uitgave is dat het bedoeld is om ingebonden te worden. Bij het boek gaan ook inbindinstructies. De pagina’s moeten ook nog op maat gesneden worden.


 photo DSC_5541HoeInTeBinden.jpg

Details van hoe in te binden. Ik heb besloten het boek niet in te gaan binden. Ik vind het zo, als een set van 360 pagina’s met de aanvullende  inbindinstructies, al veel te leuk. Ik ga een doos maken, van zuurvrij papier natuurlijk, waar dit ‘boek’ in bewaard kan worden. Dat is mijn volgend project. Al kan het wel volgend jaar worden voor ik er aan kan beginnen.


Gehoord

De afgelopen week heb ik me verdiept in het hoorcollege
van Prof. mr. Jan Lokin.
Het gaat over Charles Dickens.
Ik ben geen kenner van het werk van Dickens maar
net als veel anderen kijk ik met heel veel plezier
naar de verfilming van zijn boeken.
Ook de oudere zwart/wit verfilmingen (Oliver Twist!)

 photo DSC_2899DickensHoorcollege1.jpg

Het college mengt op een leuke manier opvattingen
en fragmenten van de boeken van Dickens (vaak in het Engels)
en leuke feiten.
Ik luister er met veel plezier naar.

Er zitten leuke feiten tussen zoals die over de Pickwick thee,
al geeft Wikipedia een andere versie. Belangrijk is dat
de naam van de thee en dus indirect ook de verpakking,
is ontleend aan de Pickwick Papers.
(The Posthumous Papers of the Pickwick Club)

 photo DSC_2900DickensHoorcollege2.jpg

Dat letters me bezig houden zal de bezoekers van mijn blog
misschien opgevallen zijn en daarom beviel mij de beginzin
van Great Expectations heel erg:

The shape of the letters on my father’s,
gave me an odd idea that he was a square,
stout man, with curly black hair.
From the character and turn of the inscription
‘Also Georgina Wife of the Above’
I drew the childish conclusion
that my mother was freckled and sickly.

In de Nederlandse vertaling van Heijn de Bruijn,
Prisma, De werken van Charles Dickens,
Grote Verwachtingen, gaan deze zinnen als volgt:

De vorm van de letters op de zerk van mijn vader
gaf mij zo’n vaag idee,
dat hij een vierkante,
robuste man met krullend zwart haar geweest was.
Uit het karakteren de trant van de inscriptie,
‘En Georgina, Echtgenote van Bovengenoemde’,
trok ik de kinderlijke conclusie,
dat mijn moeder een sproetig en ziekelijk uiterlijk had.

Zowel het Engels als het Nederlands in bovenstaande teksten
klinkt ons vandaag de dag wat stroef.
Maar dat een weeskind op basis van letters op een graf
het uiterlijk van zijn ouders construeert,
lijkt me typisch voor Dickens.
Het geeft ook meteen de kracht van lettertypes aan.

 photo DSC_2902CharlesDickensGroteVerwachtingen.jpg

Al is het Engels van de citaten soms best moeilijk, het college
geeft inzichten en samenhang waar ik nog geen weet van had.
Wel heb ik het idee dat soms de hoofdstukken wat vreemd zijn afgekapt,
de Jan Lokin nog meer te vertellen had, waar wij nu alleen naar kunen raden.

Eerste dag zegels Charles Dickens

Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.

Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.


Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.


Dit is een kaart met toelichtende tekst.

De tekst is:

Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.

Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.


Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.


Charles Dickens bij de Royal Mail

De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd

Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.


Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd


The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.


Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.


Captain Cuttle uit Dombey and Son.


David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.


Stereotypes bij Umberto Eco

In de eerste hoofdstukken van De Begraafplaats van Praag
krijg je het er als lezer flink van langs.
Italianen zijn zus, Fransen zijn zo,
om nog maar niet te zwijgen van de Duitsers.
De ene stereotype struikelt over de volgende.
De meeste zijn niet vriendelijk.



Deze afbeeldingen gaan te ver. In ‘Kuifje in Congo’ is de witte man slim en zijn de Congolezen… Dat kan dus niet.


Dit is een beetje een uitstapje (of toch niet?).
Via het boek van Will Eisner
“The plot” the secret story of The Protocols of the elders of Zion
kwam ik een ander boek van Eisner tegen: Fagin the Jew.
In het Nederlands: ‘Fagin de Jood’.
Ik heb dit boek gekocht op Amazon.com.
Eisner begint zijn introductie van het boek
met zijn eigen succesverhalen: Spirit.
Een cartoon over een superheld waar een jonge ‘African American’
een rol in speelt.
Een karikatuur van een negroide Amerikaan.
Een geaccepteerd beeld in die tijd.



Maar stripboeken hebben nu eenmaal de neiging zaken wat eenvoudig voor te stellen: Sjors en Sjimmie als journalisten.


Bovendien was dit een mooie kans voor mij om een aantal van mijn oude stripboeken te tonen waar ik heel goede herinneringen aan heb. Sjors en Sjimmie bij de baanbrekers.


Sjors en Sjimmie en de tijger.


Sjors en Sjimmie naar de Pintoplaneet. Eat your heart out Mr. George Lucas. ‘Pintoplaneet’, kom er maar eens op.


Ook nu zie je stereotypen in amusementprogramma’s enz.
Nerds zijn relatiegestoord (The big bang theory),
zusters en dokters zijn in voor sex (Grey’s Anatomy),
Mensen met hoofddoekjes zijn verdacht (PVV), enz.
Ze zijn niet waar maar je ziet/hoort ze regelmatig.



George Cruikshank, Artful Dodger introducing Oliver to Fagin (1846).


David Lean, Still, Fagin learns Oliver Twist about picking pockets. Bijna hetzelfde beeld als de tekening hierboven. Kort na de eerste onmoeting leert Fagin Oliver Twist hoe hij zakken kan rollen.


Dezelfde scene, Will Eisner, Oliver Twist meets Fagin.


Later stelde Eisner zich zelf (geholpen door anderen)
de vraag of dat nu wel juist en nodig was.
Zo kwam hij uit bij een van de bekendste karikaturen van een jood: Fagin.
Fagin speelt een belangrijke rol in het boek Oliver Twist
van Charles Dickens en werd in de eerste uitgaven
vaak aangeduid met ‘de Jood’.
Dat dit beeld van Charles Dickens, zijn tekenaar George Cruikshank
en alle volgelingen volledig onjuist is,
toont Eisner in zijn graphic novel ‘Fagin The Jew’ aan.



Dit is Ben Kingsley in de meest recente versie van Oliver (2005).


Ik ben een liefhebber van de films van David Lean
en zijn bewerking van Oliver Twist met Alec Guinness is prachtig.



David Lean, Parish work house, Parochieel werkhuis.



George Cruikshank, Fagin in the condemned cell.



Sir Alec Guinness in Oliver Twist als Fagin.



Will Eisner, Fagin the Jew.