Iedereen weet het

Terwijl ik nadacht over de Spaanse titel van deze film,
nou ja, de Engelse vertaling dan, dacht ik even aan een
titel die net iets anders was.
Niet ‘Everybody knows’ maar ‘Everybody knew’.
Maar dat zou verkeerd zijn.

Het gaat om de coronafilm van afgelopen weekend.
De film heet ‘Todos lo saben’.

TodosLoSabenEverybodyKnowsDisc

Het schijfje met Todos lo saben – Everybody knows – Iedereen weet het.


Persoonlijk zie ik niet veel Spaanse films. Dat is niet alleen
vanwege de taal. Deze film maakt een bruggetje tussen
Argentinië en Spanje. Twee landen die een enorm grote Spaanse
wereld vertegenwoordigen.
Op internet zie ik aantallen van tussen de 450 en 500 miljoen mensen
op de wereld die Spaans spreken.

De wereld die in Todos lo saben wordt getoond is er een die
Zuid Europees aandoet: de familie is belangrijk, die is ook groot,
daarin speelt het huwelijk een belangrijke rol. Maar ook minder
gejaagd en minder direct dan de Angelsaksische wereld.

De film verloopt in het begin dan ook langzaam.
Veel aandacht voor de (familie)relaties en ogenschijnlijk
minder belangrijke zaken. Je weet dat je naar een soort van
detective zit te kijken, een who’s done it. Maar het tempo
dat je daar bij verwacht, is er niet.

Pas na een tijd kom je er achter dat in die zaken waarvoor
de aandacht wordt gevraagd ook de oplossing ligt van
de who’s done it.
Daar komt bij dat niet alle spelers aan het eind van de film
weten hoe het nu precies in elkaar zit. Het is dus nog geen
geen verleden tijd.
Het einde lijkt aan de film te ontbreken.
Dus zie de titel als een opdracht om bij ‘Iedereen’ te horen.

TodosLoSabenEverybodyKnowsCassette

Todos lo saben met Penélope Cruz (die naam ken ik natuurlijk van andere films) en Javier Bardem (Blijkbaar een belangrijk acteur in de Spaanse wereld maar ik kende hem niet. Echtgenoot van Penélope Cruz).


Internationaal zijn er maar weinig reacties op deze film.
Toch vond ik hem heel erg de moeite waard.

***+

Nog parasieten gezien?

Zeker!
Afgelopen weekend zagen we nog een Occar-winnende film:
Parasite. Een film gemaakt door Bong Joon Ho.
Parasite is een Zuid-Koreaanse tragikomische film.
Veel films uit Zuid-Korea heb ik nog niet gezien, misschien
is dit wel de eerste.
Maar hij is zeer de moeite waard.
Er is ook veel erkenning voor de film zoals onder andere
blijkt uit de vier Oscars die de film won:
Best Picture, Best Director, Best Original Screenplay
en Best International Feature Film.
De film komt vooral door het verhaal goed tot zijn recht.
Niet dat er geen goed acteerwerk te zien is maar dat
is niet datgene wat bij je blijft.
Wat bij blijft zijn de verhalen van oplichting, de oplichter
die wordt opgelicht, de karikaturen van arm en rijk.
De bizarre situaties.

ParasiteBongJoonHo

Parasite de film van de Zuid-Koreaanse filmmaker Bong Joon Ho.


****

Nog een coronafilm: The Sheltering Sky

BernardoBertolucciTheShelteringSkyDebraWingerJohnMalkovich

Bernardo Bertolucci maakte de film The Sheltering Sky in 1990 met in de hoofdrollen Debra Winger en John Malkovich naar een boek van Paul Bowles.


Een Amerikaans stel gaat op reis om via nieuwe ervaringen
hun relatie een zet in de rug te geven.
Wat mislukt.
Maar de beelden zijn soms prachtig.
De titel vind ik ook schitterend.

***

Copperfield

ThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

The personal history of David Copperfield, gemaakt door regisseur Armando Iannucci met in de belangrijkste rollen Dev Patel, Hugh Laurie en Tilda Swinton.


Misschien is dit geen sensationele film maar ik vond hem
wel speciaal. Bijvoorbeeld omdat voor het eerst sinds
het begin van de coronacrisis, ik op een min of meer
normale manier, naar een bioscoop ben geweest.
Okay, het theater was nog steeds kaal en ongezellig maar
ik werd deze keer niet gevraagd in de verste uithoek
van rij 1 te gaan zitten.
Gewoon een plaats op de 3e of 4e rij van achter, op een stoel
ongeveer midden voor het scherm.
Met 15 toeschouwers moet dat ook kunnen, lijkt me.

DevPatelInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Dev Patel in The personal history of David Copperfield.


De verhaallijn vond ik goed gevonden.
Misschien niet super origineel maar Iannucci maakt
Copperfield een echt alter ego van Charles Dickens.
De film is echt een ode aan het schrijven, aan het boek.

HughLaurieInThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Net als de mooi ingevulde rol van Wilkins Micawber, is de rol van Mr Dick prachtig ingevuld door Hugh Laurie.


Maar wat ook opvalt, is dat een behoorlijk aantal rollen
ingevuld wordt door niet-blanke acteurs.
In Hollywood wordt met veel lawaai een protocol opgesteld
rond diversiteit, dat er wel goed uit ziet,
maar waarvan je als potentiële Oscar-winnaar maar een
zeer beperkt deel van in je film hoeft op te nemen.

In ‘The personal history of David Copperfield’ worden gewoon
veel rollen ingevuld door gekleurde acteurs.
Dat werkte prima!

RosalindEleazarThePersonalHistoryOfDavidCopperfield

Rosalind Eleazar in de rol van Agnes in The personal history of David Copperfield.


****

De inspiratie voor Indiana Jones

Dat zou Spielberg gezegd hebben over Humphrey Bogart
in zijn rol van Dobbs in The Treasure of the Sierra Madre.
Hoofdrol Humphrey Bogart, regie John Huston.
De vader van John Huston (Walter Huston) speelde ook in
deze film en won één van de drie Oscars voor deze film.

Best Actor in a Supporting Role: Walter Huston
Best Director: John Huston
Best Writing, Screenplay: John Huston

TheTreadureOfTheSierraMadreHumphreyBogartJohnHuston

De film uit 1948 is nog steeds goed aan te zien. The Treasure of the Sierra Madre.


****

The Last Emporer

TheLastEmperorPuYiBernardoBertolucciPeterO'TooleOscarVittorioStoraroRyuichiSakamotoDavidByrneCongSu

Iedere keer als ik deze film zie denk ik: de film is beter dan ik dacht.


Toegegeven, ik zie graag films van Bernardo Bertolucci.
Daarnaast heb ik ooit een hele dag rondgezworven in de Verboden Stad.
Het knappe is dat de film al dat exotische geeft wat je verwacht
van een film over The Forbidden City maar tegelijk een indruk van het
leven geeft van een tragische figuur: Puyi.
Hij kan er niets aan doen dat hij keizer van China wordt en op 12 februari 1912
werd hij gedwongen afstand te doen van de troon.
Een verwend kereltje.
Eigenlijk is het keizerschap voor hem een gevangenis. Het echte leven vindt
buiten de muren plaats. Op het moment dat hij keizer wordt
stelt het keizerrijk al niets meer voor: anderen maken de dienst uit.
Maar die wereld, daar in het voor ons verre oosten, daar hebben wij
weinig beeld bij. We hebben geen idee wat zich daar afspeelde en
wat de rol van Japan daarbij was.
Om nog maar te zwijgen over de Communistische Partij en Mao.
Daar geeft Bertolucci ook maar wat hints van, niet meer.
Maar het is geen biografie, het is een film.
Die is erg geslaagd.
De muziek van Ryuichi Sakamoto, David Byrne en Cong Su verdient
extra vermelding.

****

Around the world in 80 days

Een film barstensvol met sterren tegen een exotische
achtergrond van een veranderende wereld.
Vol met clichés over landen, maar prettig entertainment.

AroundTheWorldIn80DaysDavidNivenCantinflasShirleyMacLaineCharlesBoyerCharlesCoburnNoëlCowardMarleneDietrichFernandelJohnGielgudTrevorHowardBusterKeatonPeterLorreRobertMorleyFrankSinatraRedSkelton

Een selectie uit de sterren: David Niven, Cantinflas, Shirley MacLaine, Charles Boyer, Charles Coburn, Noël Coward, Marlene Dietrich, Fernandel, John Gielgud, Trevor Howard, Buster Keaton, Peter Lorre, Robert Morley, Frank Sinatra, Red Skelton.


MarleneDietrichDavidNivenFrankSinatraAroundTheWorldIn80Days1956

Een geposeerde foto met David Niven, Marlene Dietrich en Frank Sinatra. De film is uit 1956 en bijna helemaal in studio’s opgenomen.


Lawrence of Arabia

IMG_3031LawrenceOfArabiaDavidLeanPeterOTooleOmarSharifRobertBoltMauriceJarreAlecGuinniss

Een van de beste films ooit. Op vele vlakken: acteerwerk, schrijver, filmer enz. Deze versie bevat scene’s die niet in de bioscoop werden gezien bij de initiële screening. Ik twijfel of van de extra film het geheel beter geworden is.


Over deze superfilm schreef ik al eerder.
Deze is echt buitencategorie.

De acteurs (Alex Guinness, Anthony Quinn) zijn super.
Het script is geweldig goed. Kijk eens naar de scene met Arthur Kennedy
en Alec Guinness over het wel of niet achterlaten van gewonden.
(T.E. Lawrence en Robert Bolt met Michael Wilson)
De regisseur, denk maar aan de shots in de woestijn.

*****

Corona: ontdekken dat je vriendin niets aan The Godfather vindt

IMG_2895TheGodfatherMarioPuzoFrancisFordCoppolaMarlonBrandoAlPacinoDianeKeatonRobertDeNiroAndyGarciaJamesCaanRobertDuvallSterlingHaydenJohnCazale

The Godfather met de magistrale Marlon Brando (en al die andere bijzondere acteurs en actrices. Bijvoorbeeld Al Pacino, Diane Keaton, Robert De Niro, Andy Garcia, James Caan, Robert Duvall, Sterling Hayden en John Cazale. Niet vergeten: Mario Puzo en Francis Ford Coppola.


*****

Film op vrijdag – Little Women

LittleWomenSaoirseRonanEmmaWatsonLauraDernMerylStreep

Little Women metSaoirse Ronan, Emma Watson, Laura Dern en Meryl Streep.


In de ogen van sommige een belangrijke film omdat het laat
zien wat de ‘rechten’ van vrouwen waren ten tijde
van de Amerikaanse Burgeroorlog.
Maar bij tijd en wijle te sentimenteel.
Meryl Streep is altijd een plezier om naar te kijken.

De laatste minuten zijn het leukst omdat je daar nog eens kunt zien
hoe een boek door een boekbinder in elkaar wordt gezet.
Compleet met een stempel van bladgoud.

Een film gebaseerd op een boek waarin te zien is hoe iemand
een boek kan schrijven, hoe je een boek kunt verkopen aan
een uitgever en hoe er een boek, het object, van gemaakt wordt.

***

Sorry, we missed you

Je was helaas niet thuis
We hebben elkaar gemist
Helaas…..u was niet thuis
We hebben u gemist

Allemaal boodschappen die we van een pakketbezorger kunnen krijgen.
Vaak op een klein formuliertje met een afhaaladres of
een nieuw aflevermoment.

In het Engels heet dat bijvoorbeeld: ‘Sorry, we missed you’.

De film van Ken Loach was niet slecht maar laat mensen zichzelf
wel erg in een slachtofferrol drukken.
Het gevolg is een nogal deprimerende film die niet wordt gekenmerkt
door groot cinematografisch werk.

IMG_E1912SorryWeMissedYouKenLoach

Sorry we missed you, Ken Loach.


**

Aretha Franklin: Amazing Grace

Wat vind ik precies van de film die in afgelopen week zag.
Film is misschien niet het juiste woord. Documentaire lijkt me beter.
Maar dat doet er eigenlijk niet toe.
Ik worstel een beetje met mijn reactie.
Je leest zo gemakkelijk recensies waarbij grote woorden
het blad vullen.

Maar dit optreden is sensationeel.
De energie, de vervoering, spat van het doek.
Van Aretha, de bezoekers, het koor, de cameramensen.

De magere technische kwaliteit van de beelden doet er niet toe.
Kijk hoe Sydney Pollack, terwijl hij door de zaal loopt,
zijn cameramensen aanstuurt, aanvuurt, om met handcamera’s
waarvan met de hand de lens steeds moet worden ingesteld,
in een kerk die nauwelijks voorbereid is op opnames,
een film probeert te maken.
Tegelijk zie je het fantastische resultaat
als een soort picture in picture.

Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat mijn achting voor
Mick Jagger en Charlie Watts (aanwezig bij de tweede avond van het concert)
is gestegen.

De naam ‘Amazing Grace’ ligt wat mij betreft iets te veel voor de hand.
Ik hies voor ‘Climbing Higher Mountains’.

IMG_E1834AmazingGraceArethaFranklin

Amazing Grace, Aretha Franklin.


*****

Apollo 11

Apollo11

Deze week zag ik de documentaire Apollo 11.


De foto is van de filmposter.
De foto is wel wat kleiner dan de filmposter en ik heb wat
van de teksten weggehaald.

Apollo11 01BuzzAldrinNeilArmstrong

Buzz Aldrin en Neil Armstrong. De beelden zijn indrukwekkend. Ze zijn in kleur en niet vierkant zoals de zwart/wit beelden zoals wij die op de televisie zagen. Met eenvoudige animaties wordt uitgelegd waar in de vlucht we zijn. Ik heb de film steeds als spannend ervaren ook al weet je op hoofdlijnen wat er is gebeurd.


Apollo11 02

Bovendien krijg je ook beelden te zien die vooral bedoeld zijn voor Amerikaanse televisiekijkers zoals opnames van de toeschouwers en de quarantaine van de astronauten achteraf.


Apollo11 03

Daarmee is de documentaire wel een goed nieuws show. Er wordt natuurlijk niet ingegaan op de nut en noodzaak van ruimtevaart of op de kosten.


****

Gezien: Tel Aviv on fire

IMG_E1245TelAvivOnFire

‘Tel Aviv on fire’ is een leuke film over een verschrikkelijk zwaar onderwerp: het Israëlisch-Palestijns conflict. Daarom alleen al de moeite waard om het te gaan zien. Het is geen super film. Het is niet de beste film van 2019 maar is zeker slim gemaakt.


Mijn verhaal kan wel wat spoilers bevatten.
Dus als je niet wil weten wat er in de film gebeurd dan
kun je maar beter dit stuk niet lezen.

Een wat schlemielige man werkt voor zijn oom bij een productiebedrijf
met als belangrijkste (enige) product een soap.
En wat willen mensen die aan een soap werken?
Juist.
Nog een seizoen aan de soap werken.

De slotbeelden tonen de eerste aflevering van het volgende seizoen.
Andere mensen, hetzelfde verhaal.

Trek dan gerust de parallel naar het conflict.
Ieder jaar, dezelfde gebeurtenissen met steeds andere mensen.
Geen optimistische conclusie bij een verder komische film.

***

Gezien: Mary Queen of Scots

MaryQueenOfScotsSaoirseRonanMargotRobbie

Mary Queen of Scots: Saoirse Ronan en Margot Robbie.


De filmkrant spreekt van een feministische film, rrn
film die over de huidige maatschappij gaat, niet het verleden.
Feit is dat de mannenwereld heel duidelijk wordt gemaakt
door soms ook echt alleen maar mannen te tonen.
Zelfs de belangrijke vrouwen in de film zeggen dat ze zich gedragen als man.

Redelijke film.
Mooie beelden van Schotland (als ze daar gemaakt zijn).
De scene met de twee koninginnen is een mooie poging maar overtuigd
toch niet. Daarvoor is de dialoog te onnatuurlijk.

***

Gezien: The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society

TomCourtenayMichielHuismanPenelopeWiltonKatherineParkinsonLilyJamesKitConnorInTheGuernseyLiteraryAndPotatoPeelPieSociety

Tom Courtenay, Michiel Huisman, Penelope Wilton, Katherine Parkinson, Lily James and Kit Connor in The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. Tom Courtenay speelde in 1965 de rol van Pasha in Doctor Zhivago en hier ook opnieuw weer een schitterende rol.


Een film over boeken.
Over hoe boeken mensen plezier kunnen geven door mensen te laten dromen
en nieuwe werelden te laten ontdekken.
De klassieke Engelse literatuur speelt een rol.
Denk Charlotte en Emily Brontë, denk Jane Eyre, Wuthering Heights
en The Tenant of Wildfell Hall.

Dat speelt zich af tegen een echte wereld: de Tweede Wereldoorlog en de
keuzes die mensen maken in hun leven. Plus de gevolgen daarvan.

Allemaal net niet te zoet.
Maar erg romantisch is het allemaal wel.
Prachtig gefilmd, niet op Guernsey maar vooral in Devon.
Echt Engels drama.

***

Film

Omdat ik een beetje achterloop ben ik vergeten twee films
te vermelden die ik de afgelopen tijd heb gezien in
de bioscoop.

Allereerst de film ‘Final portrait’.
Een film over de van oorsprong Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti.
Zijn werk maakt op mij steeds weer een diepe indruk.
In de film wordt Alberto schitterend gespeeld door Geoffrey Rush.
Je ziet een man die steeds tot het uiterste gaat en steeds ontevreden
is over het resultaat van in dit geval een portret.
Prachtig.

FinalPortraitGeoffreyRush

Geoffrey Rush in Final Portret.


De andere film is Wonder Wheel.
Veel mensen worden Woody Allen moe omdat ‘het steeds hetzelfde is’.
Nou dat is het dus echt niet.
Deze keer weer een slim scenario waarin Kate Winslet een prachtige
rol speelt. Alleen daarom al moet deze film gemaakt en gezien worden.

WoodyAllenWonderWheel

Bij vlagen zit je te kijken naar ‘A Streetcar Named Desire’.
Allen slaagt er iedere keer weer in een iconisch beeld uit het verleden
(jazz, Coney Island) te koppelen aan problemen van gewone mensen
(liefde, kinderen, scheiding, ruzie).
De setting is misschien vreemd (strand/pier met amusement) maar ook mooi
klein (de belangrijke acteurs zijn er in totaal slechts 4) en de thema’s
doen niet onder voor Shakespeare of een opera.