Deze week kun je de Pindakaasvloer van Wim T. Schippers nog bezoeken.
Van een ander kunstwerk zeg je dan dat het werk weer in depot gaat.
Maar dat is bij de pindakaasvloer niet zo.
Ten eerste is de Pindakaasvloer juist, in het Depot te zien
en het is een conceptueel kunstwerk dus precies in deze vorm,
op deze grootte, in deze uitvoering, zal het nooit meer te zien zijn
en kan het niet bewaard worden.
Niet in een museum en niet in een depot.
Alle reden om nog snel even te gaan kijken.
Je kunt ook gaan kijken omdat het zo lekker ruikt.
Tagarchief: Boijmans van Beuningen
Van opslag naar ontmoetingscentrum
Ik had gisteren voor Rotterdam twee doelen:
- Het depot van Museum Boijmans Van Beuningen
- De pindakaasvloer van Wim T. Schippers.
De pindakaas, daar kom ik vandaag nog niet aan toe.
Gewoon nog even doorsmeren.
Maar van het Depot, daar heb ik in het mooie weer van genoten,
en heb ik een serie foto’s van gemaakt die in dit bericht te zien zijn.
Ik zag ooit een documentaire over het architectenbureau MVRDV en dit gebouw
en was onder de indruk van de gedetailleerde aanpak van de architect.
De film maakte heel duidelijk wat een architect precies is.
Niet alleen de man of vrouw met het grote gebaar aan het begin van het project
maar ook de kenniseigenaar in de detailgesprekken met aannemers
over spiegelwanden, hun rondingen, hun plaats en positie.
Het gebouw is al sinds 2023 in gebruik maar tot gisteren was ik er nog niet geweest.
The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI
Onlangs kocht ik deze versie van David Copperfield uit 1911.
Een groot boek waarvan de kaft niet zo mooi meer is,
maar waarin 21 platen zijn opgenomen,
in kleur, gemaakt door Frank Reynolds RI.
Die platen tonen een paar van de meest iconische figuren
uit de wereldliteratuur: Mr. Micawber, Mr. Dick, Steerforth,
Uriah Heep en Mr. Peggotty.
De uitgevers zijn Hodder & Stoughton (London, New York, Toronto).
De platen zijn gegraveerd en gedrukt door Henry Stone & Son Ltd, Banbury.
De drukker is T. and A Constable, printers to His Majesty.
Het is altijd leuk om te zien waar het boek vandaan komt.
In het boek zit een exlibris van JC Ebbinge Wubben.
Er is een persoon die JC Ebbinge Wubben heet en deze meneer
was directeur van Boijmans van Beuningen.
Dit is de kaft van The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI. Je ziet dat de kaft niet echt mooi meer is door verkleuring.
De schutbladen voor en achter bestaan uit een tekening van Frank Reynolds.
Dit is de exlibris die gemaakt is door de Nederlandse kunstenaar Joan Collette. Je ziet een aantal zuilen met daaronder een stuk muziek van JS Bach. Met pen is er op geschreven: Voor Fons 11-11-’79.
De eyeopener, frontispiece van het boek. We zien Mr. Micawber een van de meest geslaagde karakters van Dickens (naar mijn mening).
Iedere kleurplaat is voorzien van een afdekkende en beschermende pagina van een soort vloeipapier met daarop de tekst die aanleiding gaf tot het onderwerp van de plaat. In dit geval Mr Micawber. De tekst luidt: ‘Mr. Micawber
A stoutish, middle-aged person, in a brown surtout and black tights and shoes, with no more hair upon his head (which was a large one, and very shining) than there is upon an egg. His clothes were shabby, but he had an imposing shirt-collar on. He carries a jaunty sort of stick, with a large pair of rusty tassels to it; and a quizzing-glass hung outside his coat, – for ornament, I afterwards found, as he very seldom looked through it, and couldn’t see anything when he did. Page 101.’
De titelpagina van David Copperfield.
Miss Betsey Trotwood. Pagina 8.
Miss Betsey Trotwood
My mother had a sure foreboding at the second glance, that it was Miss Betsey.
The setting sun was glowing on the strange lady, over the garden fence, and she came walking up to the door with a fell rigidity of figure and composure of countenance that could have belonged to nobody else.
I observe (de vrouw in de deur is Peggotty). Pagina 24.
Mr. Murdstone. Pagina32.
Little Em’ly and I. Pagina 64.
The friendly waiter. Pagina 96.
Mrs. Micawber and family. De teskst is ‘Mrs Micawber and family: A thin and faded lady, not all young, who was sitting in the parlour.’. Pagina 128.
I reach Canterbury. Pagina 160.
I reach Canterbury
I seemed to be sustained and led on by my fanciful picture of my mother in het youth, before I came into the world.
It always kept me company.
It was there, among the hops, when I lay down to sleep; it was with me on my waking in the morning; it went before me all day.
I have associated it, ever since, with the sunny street of Canterbury, dozing as it were in the hot light; and with the sight of its old houses and gateways, and the stately grey cathedral, with the rooks sailing round the towers.
Mr. Dick answers a question. Pagina 192.
Mr. Dick and his kite. Pagina 224.
The eldest miss Larkins. Pagina 256.
Steerforth. De tekst is: ‘A handsome well-formed young man, dressed with a tastefull easy negligence.’. Pagina 288.
Miss Mowcher. Pagina 320.
I fall into captivity. Pagina 352.
Mr. Micawber in his element. Pagina 384.
I never saw a man so thoroughly enjoy himself amid the fragrance of lemon-peel and sugar, the odour of burning rum, and the steam of boiling water, as Mr. Micawber did that afternoon.
It was wonderful to see his face shining at us out of a thin cloud of these delicate fumes, as he stirred, and mixed, and tasted, and looked as if he were making, instead of punch, a fortune for his family, down to the latest posterity.
Mr. Peggotty and Ham. Pagina 416.
Agnes. Pagina 448.
Uriah Heep. Pagina 480.
The wanderer. Pagina 512.
Traddles and I visit Mr. Micawber.
Mr. Peggotty. Pagina 560.
Co Westerik – 90 jaar

Vandaag ben ik in het Boijmans Van Beuningen museum geweest. Ik zag er onder andere de tentoonstelling ‘Co Westerik 90’
Co Westerik 90
Co Westerik werkt sinds de jaren 40 aan een gestaag groeiend en consistent oeuvre. Hoewel het aantal tekeningen van zijn hand in de duizenden loopt, is het aantal schilderijen beperkt tot zo’n tweehonderd. Museum Boijmans Van Beuningen volgt de kunstenaar al sinds het begin van zijn carriere en heeft zo een representatieve verzameling van zijn schilderijen, prenten en tekeningen aangelegd. Ter gelegenheid van Co Westeriks negentigste verjaardag wordt hier een selectie van zijn schilderijen getoond. De zeven schilderijen uit de museumcollectie zijn aangevuld met een aantal bruiklenen.
Eigen ervaringen liggen altijd aan de basis van Westeriks werk. De uitgebeelde situaties verwijzen naar een context doie voor de beschouwer niet direct te plaatsen, maar wel voelbaar is. De mens staat in het werk van Westerik centraal. Hij tekent en schildert mensen in contact met elkaar of in de natuur: tastend, ruikend en kijkend, vaak met de ogen wijd open. De betrokkenheid van Westerik bij zijn onderwerp maakt dat van dezelfde situaties soms meerdere versies bestaan. De situaties verbeelden ‘La condition humaine’ (het menselijk tekort): pijn, eenzaamheid, nabijheid, vervreemding, geboorte, groei en de dood zijn thema’s die aan de orde komen.
Het was de eerste keer dat ik werk van Co Westerik
in werkelijkheid zag. Het werd tijd!
Wat ik erg leuk vond is dat in een vitrine
3 werkschriften van de kunstenaar lagen.
Waarschijnlijk bedoeld als een soort artistiek dagboek,
geen kunstenaarsboek.
Maar ik vond het prachtig om te zien.

Ik probeer hier in volgorde van tijd,
drie fragmenten uit de dagboeken te tonen.

1958. “het schilderij dat ik sinds enige dagen schilder, schilderde ik in de volgende opbouw wit doek + houtskool + inkt (oost.indische) + olieverf…”

1971. “Ook gisteren als vandaag aan ‘snijden aan gras 2’ (50 x 60)”

2002. “1 nov. vrijdag. 02. naar Boymans nieuwbouw prentenkabinet wezen kijken”
Boijmans van Beuningen
Overtuigend gemaakte tentoonstelling.
De uitdaging was groot.
Hoe maak je een grote publiekstentoonstelling over een moeilijk
onderwerp met als hoogtepunt een kunstschilder
waar maar weinig werken van of bestaan,
of nog vervoerbaar zijn?
Het Boijmans van Beuningen is er in geslaagd.
Goed verhaal!
Enig punt van aandacht: de opzet van de ruimte.
Het idee van een cirkel (of set cirkels) in een grote rechthoekige ruimte
met langs de kanten allerlei nissen met werken.
Het oogt mooi maar de nissen zijn klein.
Al heel snel staan er te veel mensen in zox92n nis.
Hierdoor crexeber je meer wachttijd dan strikt nodig.
Extra bijzonder was het toen twee mensen, volledig verzonken in hun
digitale apparaat, naar fotox92s op het apparaat van de audiotour stond te kijken.
fotox92s van het werk waar ik ook naar wilde gaan kijken.
Ik kreeg weinig kans want de twee mensen blokkeerden het zicht.
Maar ze keken niet naar het werk voor zich.
Nee, ze keken in de telefoon.
Audiotour is mooi maar misschien is het tijd voor een
audiotour etiquette?
De weg naar Van Eyck
De weg naar Van Eyck
Gistermiddag naar de tentoonstelling x91De weg naar Van Eyckx92 geweest.
Een prachtige tentoonstelling in het Boijmans van Beuningen
in Rotterdam, die met heel veel zorg gemaakt.
Binnenkort een uitgebreide log hierover.
Nu een paar indrukken.
Bij twee schilderijen sprong de verenpracht van de vleugels
van de engelen meteen op:

Detail van x91De zwangere Maagd met de heilige Jozefx92, circa 1425 x96 1450, walnotenhout.
Of wat te denken van de eye catcher van de tentoonstelling:

Jan van Eyck, Annunciatie, circa 1430 x96 1435, eikenhout na 1864 overgebracht op doek.
Bij de tentoonstelling werd aan iedereen de tentoonstellingstekst uitgereikt.
Prettig om tijdens de tentoonstelling te lezen wat je gezien hebt of gaat zien.

Voor mij handig om direct aantekeningen te maken:

Bij de tentoonstelling hoort een mooie catalogus.
Daar begin ik vanavond in.




































































