Jacky O in tranen

Foto verslag van een deel van een wandeling door Londen.

DSC_4217LondonTheEagleEnglishPub

Deze pub met tuin heet The Eagle. Daar was het goed toeven maar op deze ochtend was get vooral een foto-object.


DSC_4218LondonJohnRedmanLtd&BritishEmpirePipeCoVoormaligMagazijn

Zomaar een straatje in de buurt met daarin dit voormalige magazijn van ‘John Redman Ltd & British Empire Pipe Co’. Achteraf bleek dat het restaurant van Jamie Oliver ‘Fifteen’ er naast ligt (te duur).


DSC_4219LondenBetraandeJackieO

Deze huilende Jacky Kennedy/Onassis kun je in dezelfde straat vinden. De tranen lopen door tot op het trottoir.


DSC_4220LondenZoHeurtHetEigenlijk01

Zo heurt het eigenlijk. Een prachtige etalage met daarin paspoppen die het gereedschap en het materiaal van een kleermaker bij zich dragen. Zoals de schaar.

DSC_4220LondenZoHeurtHetEigenlijk02


DSC_4221LondonLoopbrugRoyalBalletSchoolWilkinsonEyreTheBridgeOfAspiration

Bij de Royal Ballet School zie je deze prachtige loopbrug tussen de school en het Royal Opera House. WilkinsonEyre is de naam van het bureau dat de brug ontworden heeft en de brug heet: ‘The Bridge of Aspiration’.


DSC_4222LondonGevelVanDeWhiteLion

De oude pubs zoals deze ‘The white lion’ (de witte leeuw) zijn prachtig om te zien.


DSC_4224LondenCoventGarden

Covent Garden, denk aan My fair lady. Het toneelstuk heette Pygmalion (1912) en is geschreven door George Bernard Shaw. Ik ken het vooral van de verfilming met Audrey Hepburn als Eliza Doolittle en Rex Harrison als professor Higgins.


DSC_4225LondenCoventGarden

Het beeld bovenop de bloemen-, groente en fruit markt Covent garden.


DSC_4226LondenCoventGarden

Met rekwisieten wordt de sfeer van toen opgeroepen.


DSC_4227CharlesDickensAllTheYearRoundWillingtonStreet

Dit is het pand waar in Charles Dickens in de periode 1859 – 1870 woonde en zijn tijdschrift ‘All the year round’ maakte. Wellington Street.


DSC_4228LondenCharlesDickensAllTheYearRound

This building housed the offices of Charles Dickens’ magazine ‘All the year round’ and his private apartments 1859 – 1870.


Veel boeken van Dickens verschenen als feuilleton.
Dat kun je nog steeds goed merken als je ze leest.
In ‘All the year round’ verschenen zo:
A Tale of Two Cities (juni 1859 tot december 1859)
Great Expectations (1 december 1860 tot augustus 1861)
The Uncommercial Traveller (28 januari 1860 tot 13 oktober 1860,
plus 1863–65 en 1868–69)

DSC_4229LondenRoyalOpera

Royal Opera.


DSC_4230Londen

Timpaan boven de deur van de voormalige Bow Street Magistrate’s Court.


DSC_4231LondenNealsYard

De winkeltjes zijn er heel leuk, zoals hier in Neals Yard, een klein pleintje. Neem wel een credit card met heel hoog saldo mee!

DSC_4232LondenNealsYard


DSC_4233LondenLadyDiOpHogeHakkenEnHarrodsTasAlsMarryPopins

Een tekening van Bambi. Lady Diana als Mary Poppins, op hoge hakken en met een tas van Harrods die tegen twee kinderen zegt: you can be as naughty as you want, just don’t get caught (je kunt zo ondeugend zijn als je wilt, je moet alleen niet betrapt worden).


DSC_4234LondenArchitectFrankMatchamLondonColiseumTheatreOfVarieties

De architect van dit monster is Frank Matcham. Dit ‘London Coliseum Theatre of Varieties’ is een overdadig theater dat vandaag de dag een operahuis is.


DSC_4235LondenNathanBowen

‘Are you inspired’ door Nathan Bowen. Een street artist op de afzetting bij een verbouwing vlak bij St. Martin-in-the-Field. De kerk op de hoek bij Travalgar Square.

DSC_4236LondenNathanBowenBijStMartinsInTheField


Tot zover dit eerste stuk van de wandeling.

Ma Loute

Wat het betekent ‘Ma Loute’ weet ik niet.
Het is de naam van een van de rollen in de Franse film
van Bruno Dumont.
Bij de gedachte aan een Franse film gaan bij mij de haren al overeind staan.
Altijd dat gezwijmel en geneuzel, in die onverstaanbare taal.
Okay, dat zegt misschien meer van mij dan van de Franse taal
maar dat is mijn buikgevoel bij Franse films nou eenmaal.

Maar deze keer is er die fantastische affiche.
Die ‘Mary Poppins’ sprong, die ballon, die dirigeergebaren.
Intrigerend.

 photo WP_20160701_001MaLouteBrunoDumontFabriceLuchiniJulietteBinoche.jpg

Ma Loute van Bruno Dumont met in de hoofdrollen Fabrice Luchini en Juliette Binoche.


Bij films is het niet anders dan bij een goed boek of een ander
goed kunstwerk: de magie, de vragen, de aantrekkingskracht (vaak onverklaarbaar).
Dat is dus ook het geval bij goede films.
Zo ook bij Ma Loute.

Van het verhaal krijg je in mijn blog niets mee behalve dan dat het
surrealistisch is, bij vlagen, dan weer komisch, nooit een dijenkletser
en vooral een mysterie. De mimiek, de bewegingen (let op het lopen),
ongemakkelijke relaties, het geluid van de schoenen, het eten, de kleding,
de taal onderkoeld en grotesk.

Een soort Monsieur Hulot goes Sherlock Holmes.

Geweldig.