Mooie beelden uit het British Museum

Uit Klein-Azie en India.

160 DSC_4384LondenBritishMuseum

Stond een beetje opzij. Er is ook zoveel te zien. Ik ben vergeten het bordje te fotograferen maar het roept beelden op van de Ishtar gate.


161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 01

China, Sancai figures from Tomb of Liu Tingxun who died AD 728.

161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 02


Wikipedia:

Sancai (literally: “three colours”) is a versatile type of decoration on Chinese pottery using glazes or slip, predominantly in the three colours of brown (or amber), green, and a creamy off-white. It is particularly associated with the Tang Dynasty (618–907) and its tomb figures, appearing around 700.

Sancai of letterlijk ‘drie kleuren’ is een aardewerk in bruin (of amber),
groen en een roomkleurig wit. Wordt in verband gebracht met de Tang dynastie,
in het bijzonder bij grafbeelden.

162 WP_20180909_11_02_51_ProIndiaBritishMuseumLondenShivaMaheshvaraGreenChloriteAD700-900Kashmir

Shiva Maheshvara, green chlorite, AD 700 – 900, Kashmir.


163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia01

Vishnu and his consorts within an arched temple niche, Pala Dynasty, about AD 1000, East India.

163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia02

Detail.


164 WP_20180909_11_06_14_ProIndiaBritishMuseumLondenTheDivineCoupleShivaAndParvati1200-1300OrissaIndia

The divine couple Shiva and Parvati, 1200 – 1300, Orissa, India.


165 WP_20180909_11_07_33_ProIndiaBritishMuseumLondenTheThreePuriGodsJagannatha(right)Balabhadra(left)AndSisterSubhadra(Centre)1700-1800PuriOdisha

The Three Puri Gods, Jagannatha (right), Balabhadra (left) and Sister Subhadra (centre), 1700 – 1800, Puri, Odisha.


166 WP_20180909_11_11_57_ProIndiaBritishMuseumLondenStonePanelOfAnElephantAndRidersAbout1200-1300Karnataka

Stone panel of an elephant and riders, about 1200 – 1300, Karnataka, India.


Super mooi!
Er volgt nog meer.

Chinees porselein

Het is een wereld op zich zelf: Chinees porselein.
Er is erg veel van, veel is fantastisch mooi en van een hoge kwaliteit.
In het British Museum is er een aparte afdeling voor het Chinees porselein.
De kasten staan er eivol en waarschijnlijk hebben ze nog veel en veel meer.

158 DSC_4381DishWithElevenBoysArPlayWanliJingdezhen1573-1620

Dish with eleven boys at play, Wanli, Jingdezhen, 1573 – 1620. Het thema van deze schaal ” is een bekend thema in de Chinese kunst. In allerlei kunstvormen komt het terug.


157 DSC_4379 ServingDishWithFencaiPeachesJingdezhen1723-1735

Ook dergelijke afbeeldingen behoren bij de klassiekers: Serving dish with fencai peaches, Jingdezhen, 1723 – 1735.


Wikipedia:

Famille rose (known in Chinese as Fencai or Ruancai, meaning ‘soft colours’, and later as Yangcai meaning ‘foreign colours’) was introduced during the reign of the Kangxi Emperor (1654–1722), possibly around 1720. It used mainly pink or purple and remained popular throughout the 18th and the 19th centuries, also being widely adopted by European factories.

Famille rose enamel ware allows a greater range of colour and tone than was previously possible, enabling the depiction of more complex images, including flowers, figures and insects.

Dus Fencai slaat op de techniek die het mogelijk maakte veel genuanceerder,
een breder scala aan kleuren te gebruiken.
Het werd geïntroduceerd tijdens de regeringsjaren van Keizer Kangxi.

156 DSC_4377MoonFlaskYongzhengRegionJingdezhen1723-1735

In het klassieke China zijn de zon en de maan erg belangrijk. Dit flesje heet dan ook een maanfles of ‘Moon flask’. Prachtige afbeelding, heel verfijnd van kleur.


159 WP_20180909_11_42_03_Pro IncenseStickHoldersZhangzhouWhiteWare1600-1949

Twee wierrookbranders in de vorm van olifanten.Incense stick holders, Zhangzhou, White ware, 1600 – 1949. Beetje ruime datering.


British Museum

Het was lang geleden, veel te lang geleden dat ik in het
British Museum was geweest.
Er is zoveel te zien.
Ik had me voorgenomen vooral naar China en India te kijken.
De opstellingen zijn een beetje gedateerd maar de voorwerpen zijn indrukwekkend.
Vooral de vondsten van de Amaravati Stupa uit Andhra Pradesh maakte
veel indruk. Ik kende deze stupa niet.
Had er nog nooit van gehoord.
Daar stonden de restanten dan in een speciale klimaat kamer.

146 DSC_4344BritishMuseum

Het British Museum. Het heeft nog steeds het aangezicht van een instituut. En dat is het ook.


147 DSC_4345BritishMuseum

Net als alle andere grote musea moet men van alles bedenken om de grote hoeveelheid bezoekers op te vangen. Dat valt niet mee maar de overkoepeling helpt enorm.


148 DSC_4346BritishMuseum


149 DSC_4348GUIChina

Een vaas als deze heet een gui. Deze driepoot is een Chinees voorwerp.


150 DSC_4352LokapalaFigureHeavenlyKingsAD500-800China

Dit is een Lokapala figure. Dit is een afbeelding van een van de vier ‘Heavenly Kings’ die de vier windrichtingen vertegenwoordigen. Het beeld is van ongeveer AD 500 – 800, China.


151 DSC_4365MetalMaskBhutaCultureSouthernKarnataka19thCenturyIndia

Dit is een metalen masker van de Bhuta cultuur uit Zuid Karnataka. 19e eeuw. India.


152 DSC_4367 StoneSculptureTirthankaraChandraprabhuJainCommunityDeccanIndia

Een beeld van Tirthankara Chandraprabhu. Steen. Jain.


153 DSC_4369AmaravatiStupaAndhraPradesh3rdCBCE-250CE

Afbeelding van de Amaravati Stupa in Andhra Pradesh, derde eeuw BCE – 250 CE.


153 DSC_4370AmaravatiStupaAndhraPradesh3rdCBCE-250CEReconstructionOfTheStupaRailing

Reconstructie van een stupa railing. Amaravati Stupa uit Andhra Pradesh.


155 DSC_4375AmaravatiStupaAndhraPradesh3rdCBCE-250CEBuddhasFootprints

Voetafdrukken van Boeddha. Een regelmatig terugkerend motief in de Indiase kunst.


Er volgt nog meer….

London 1988. De steen van Rosetta.

 photo 095SteenVanRosettaBritischMuseum.jpg

De steen van Rosetta. Gezien in het British Museum in London. Sleutel tot het vertalen van de Egyptische hierogliefen.


Wikipedia:

De steen is een donkere granieten steen (van 112 bij 76 cm)
die in juli 1799 in Egypte door Franse genietroepen werd ontdekt bij werkzaamheden aan het fort St. Julien (nu Quaitbay) bij de Egyptische plaats Rosetta (nu El Rashid).

 

De steen is een tweetalige tekst, geschreven in drie verschillende schriften. Op de steen staat één tekst, geschreven op drie verschillende manieren:
= in het Egyptisch door middel van Egyptische hiërogliefen
= in het Egyptisch door middel van het demotisch schrift
= en in het Grieks alfabet.

 

De tekst op de steen is een dankbetuiging van de priesters van Memphis aan koning Ptolemaeus V Epiphanes.
De tekst is gedateerd op 27 maart van het jaar 196 v.C.
Er zijn nog twee andere decreten gevonden, het decreet van Canopus (1866) en het decreet van Memphis (1902).
Ook deze decreten waren tweetalig en in drie schriften en
gaven daarmee verdere informatie over het demotisch
en hiëroglyfisch schrift en de Egyptische taal.

 

De steen van Rosetta kan worden bezichtigd in het British Museum in Londen, waar hij al sinds 1802 wordt bewaard.
In Figeac, de geboorteplaats van Champollion, bevindt zich een kopie van de Steen van Rosetta evenals in het fort waar de steen in 1799 is gevonden.
In Nederland is een kopie te vinden in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden en in het Allard Pierson Museum in Amsterdam.


 photo 095SteenVanRosettaBritischMuseumDetail.jpg

Details van de steen met de drie schriften.


George Cruikshank

 photo DSC_5938TheMulberryTreeMarch1st1808Page8-9Moerbei.jpg

Het blad tussen pagina 8 en 9 is een tekening bij een lied. De tekening is al uit 1808. The Mulberry Tree oftewel de moerbei boom.


William Bates is een echte fan.
Het boek is een ode aan Cruikshank.
De inhoud kan ik niet goed inschatten.

Maar de tekst begint bijvoorbeeld

ACROSTIC.

George Cruikshank — every heart, both young and old —
Even the middle, most uncertain, aged,
Owns satisfaction as thy name is told ;
Renown’d for long successful battle waged
Gainst devils blue, that so in thraldom hold
English hearts, ever by themselves encaged.

CRUIKSHANK ! I do rejoice to see thy name
Reckon’d with Ainsworth’s in the roll of fame !
Union most pregnant ! that with grace doth bind
In faithful bonds such pencil and such pen —
Kith bound to kin, and neither less than kind;
So shall young graces bless us now and then.
Heaven marries truly such a mind and mind,
A»d shall command for both the hopes of men.
Now, trustful, let us forth with thee and Ainsworth,
Knowing full well it will be worth the pain’s worth.

V. V., D.D.
— Ainsworth’s Magazine,
June, 1842.

Dit acrostichon of naamdicht is afkomstig van een tijdschrift waarin
de schrijven William Harrison Ainsworth centraal stond.
Cruikshank heeft zelf aan dit blad meegewerkt.

De eerste letter van iedere regel vormen samen de naam George Cruikshank.
De taal is opgezwollen:

‘Bekend van de lang gevoerde, succesvolle strijd
tegen de blauwe duivel, die de Engelse harten
in slavernij hield, nadat ze er ooit zelf voor kozen.’

De blauwe duivel is het alcoholgebruik.

‘Cruikshank! Ik ben verblijd uw naam te zien.’

Het boek komt dus niet uit de hoek
met de grootste criticasters.

De tweede tekening waar ik even plaats voor maak is:
the Knacker’s Yard.

 photo AN01442119_001BritischMuseumKnackersYardGeorgeCruikshankTheKnackersYacuteard.jpg

George Cruikshank, The Knacker’s Yard or the Horses last home!

Deze tekening is een aanklacht tegen de manier waarop dieren,
en in dit voorbeeld: paarden,
behandeld werden in die tijd.
Knacker’s Yard zouden wij vertalen met Knokenerf.

 photo DSC_5939TheKnackerrsquosYardOrHorsersquosLastHome01Page30-31.jpg

Pagina 30 -31. The Knacker’s Yard or the Horses last home!


 photo DSC_5939TheKnackerrsquosYardOrHorsersquosLastHome02.jpg

Tegen een van de muren hangt dit bord. De tekst (Licensed for slaughtering horses) geeft aan dat de zakenman hier, een vergunning heeft om paarden te slachten.


 photo DSC_5939TheKnackerrsquosYardOrHorsersquosLastHome03.jpg

Op de voorgrond wroeten varkens tussen het ‘slachtafval’.


 photo DSC_5939TheKnackerrsquosYardOrHorsersquosLastHome04.jpg

Even verderop liggen botten en schedels van paarden.


 photo DSC_5939TheKnackerrsquosYardOrHorsersquosLastHome05.jpg

De koetsier en zijn medewerker zetten de toon. Terwijl het paard voor de kar wordt geslagen, rookt de medewerker rustig een pijp.

Maar ik heb een probleem met deze prent.
De afbeelding vermeldt een andere naam dan Cruikshank.
Kijk maar naar de afbeelding met de varkens.
Je kunt er lezen: F. Wentworth.
Ik heb naar die naam gezocht maar kan het niet plaatsen.
Uiteindelijk kwam ik bij het Britisch Museum (online)
een versie van deze prent tegen. Maar dan van Cruikshank.
Er zitten kleine verschillen tussen de prenten.
Maar die kunnen verklaard worden door de staat van de ets.

 photo AN01442119_001BritischMuseumKnackersYardGeorgeCruikshank.jpg

British Museum, George Cruikshank, The Knacker’s Yard.


De beschrijving van de prent op de website:

A dilapidated knacker’s yard; with stables in which skeletally thin horses are confined; some lying in the yard, one slumped up against the wall of one of the sheds and another to the foreground; a horse lying in the centre of the courtyard as another, desperate with starvation, chews on its mane; to the foreground, pigs scavenging the carcass of a horse with bones and poultry cluttering the yard; to the left, a cart driving through the open arch, loaded with a dead horse and driven by two men, one of whom savagely whips the draught-horse; to the right, another man leaning against a wall and smoking a pipe, accompanied by his bulldog; second state Etching

In het Nederlands:
Een verlopen knokenerf; stallen met paarden zo mager als een skelet,
andere paarden liggen op het erf, een tegen een muur, een op de voorgrond.
midden op het erf ligt een uitgehongerd paard dat op zijn manen kauwt
om de honger tegen te gaan.
Op de voorgrond wroeten varkens in een karkas terwijl het pluimvee samengroept.
Aan de linkerzijde komt een kar onder een boog door het erf op.
Twee mannen op de bok van de kar met een dood paard achterin.
Het paard voor de kar wordt geslagen met een zweep.
Rechts leunt een man tegen de muur terwijl hij een pijp rookt.
Hij is vergezeld van zijn buldog.
Tweede staat. Ets.

 photo AN01442119_001BritischMuseumKnackersYardGeorgeCruikshankTheVoice.jpg

De prent is verschenen in een uitgave met de naam
The Voice of Humanity (1831).

Binnenkort meer.