Ponta da Salina

De verschillen tussen de eilanden van Cabo Verde zijn groot.
Op alle eilanden kun je wel wandelen maar niet overal op een
wit strand aan zee liggen of een vulkaan bezoeken.
Ponta da Salina is een plaats op Fogo waar je in zee kunt zwemmen.
Dat kan ook vanaf een zwart strand maar bij Ponta da Salina
is er door een natuurlijke bescherming een soort van zwembad ontstaan.
Van de natuur genieten kan op Fogo in ieder geval ook.

DSC_0205CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen op Fogo kun je niet eenvoudig bij het zeewater komen.


DSC_0206CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Hier kan dat wel (niet dat ik het geprobeerd heb).


DSC_0207CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina.


DSC_0208CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0209CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0210CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0213CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0214CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Maar er is ook veel natuur in die omgeving.


DSC_0215CaboVerdeFogoPontaDaSalina


DSC_0216CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0217CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0218CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0220CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0221CaboVerdeFogoPontaDaSalinaDSC_0222CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Op veel plaatsen valt landbouw niet mee.


DSC_0223CaboVerdeFogoPontaDaSalina

DSC_0224CaboVerdeFogoPontaDaSalina

Ponta da Salina vanaf een hoger gelegen punt. We gaan vanaf deze plaats naar Chã das Caldeiras. Dat is een dorp in de enorme krater die Fogo ‘gemaakt’ heeft. Min of meer centraal gelegen op het eiland en de bodem van de krater ligt een flink stuk boven zeeniveau. Daarvan meer in het volgende bericht over Fogo.


Hotelkunst

De dingen die aan de muur hangen in een hotelkamer
trekken altijd mijn aandacht.
Soms wordt je verrast met lokale kunst, heel vaak door kitsch.
Deze keer, in een hotel in São Filipe op Fogo leek het op kitsch
maar blijkt het om kunst met een grote ‘K’ re gaan.

DSC_0204CaboVerdeFogoHotel

Dit was het hotel in São Filipe, op Fogo. Geen idee wat de naam van het hotel was. Zoals je ziet was het hoteldeel achter het voorhuis smal om ruimte te maken voor het zwembad.

DSC_0202CaboVerdeFogoHotelkunst

Dit landschap blijkt een schilderij te zijn van de Engelse schilder John Constable, de titel is Flatford Mill, ‘Scene on a Navigable River’, 1816 -1817.


Het schilderij is eigendom van Tate Britain, op hun website
vond ik de volgende tekst:

Constable began this picture, his largest exhibition canvas to be painted mainly outdoors, a few months before his marriage to Maria Bicknell.
He wrote to Maria from Bergholt on 12 September 1816: ‘I am now in the midst of a large picture here which I had contemplated for the next exhibition – it would have made my mind easy had it been forwarder – I cannot help it – we must not expect to have all our wishes complete’.
Prior to 1814, the artist produced his exhibition pictures in the studio, working from oil sketches and drawings, but in that year he declared his intention to make finished paintings from nature.
The summers of 1816 and 1817 were the last occasions upon which Constable spent any length of time at East Bergholt, and the last in which the artist painted directly from the scenery of his Suffolk childhood.

Constable frequently depicted the scenes of his ‘careless boyhood’ which, he wrote to his friend Archdeacon Fisher, he associated with ‘all that lies on the banks of the Stour.
They made me a painter (& I am gratefull)’.
The Constable family business was at Flatford, about a mile from East Bergholt.
The family had a watermill on the Stour for grinding corn, and a dry dock for building the barges to transport grain to Mistley for shipment to London, as well as a watermill upstream at Dedham.
The passage up and down the river required the use of horse-drawn barges; the ropes had to be disconnected in order to allow the barges to be poled under Flatford bridge.
In this picture, a boy is disconnecting a rope and another sits astride a tow-horse.
Constable painted the inscription to appear as if it had been scratched in the earth with a stick.

Ik nam het blad en scheurde het in stukken

IMG_5017IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De vorige keer eindigde ik door te laten zien dat ik de tekening ook als prikmal had gebruikt. Maar wat moet je daar dan mee. Ik wil een soort van ‘borduurwerk’ op de boekband aanbrengen. Hiervoor ben ik op een idee gebracht door Mevr. Bep van Gasteren. Met enige regelmaat toont ze haar boeken en dozen op de Facebook site van ‘Boekbinders onder elkaar’. Daarbij gebruikt ze borduurtechnieken om op de boekband een decoratie aan te brengen maar ook om creatieve vormen van de Japanse binding te tonen. Met felle kleuren naaigaren combineert ze de Japanse binding met het aanbrengen van patronen aan de rug van een boek. Iets dergelijks probeer ik nu ook. Borduren is voor mij niet weggelegd maar ‘connecting the dots’ moet mij lukken. Hier ga ik eerst de techniek eens uitproberen op een stuk Zaansch bord dat straks als pagina mee ingebonden kan worden.


IMG_5022IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Een eerste deel van de nerf is aangebracht. Ik gebruik hiervoor zijden draden die ik van mijn moeder gekregen heb en die oorspronkelijk gekocht zijn door een tante van me. Ik heb een aantal kleuren gekozen die bruin of groen als basis hebben.


IMG_5023IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

IMG_5024IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

IMG_5025IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Als afsluiting heb ik hier en daar met een lichtere kleur draad geprobeerd een tweede draad naast de eerste te leggen. Waar ik voor moet oppassen is dat het draadwerk op de achterkant niet te dik gaat worden. Zoek de foutjes…..


Dit dan zien te vertalen naar de boekband.

Een strandwandeling

Er was in een vorig bericht al iets te lezen over de geografische
omstandigheden op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
De eilanden zijn vulkanisch van oorsprong en dat is goed te zien.
Vanuit São Filipe gaan we een strandwandeling maken.

DSC_0186CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

Stralend weer is het niet en dat in combinatie met het woestijnzand in de hogere luchtlagen geeft dit niet het beeld van de meest stralende strandwandeling ooit. Het is 27 december en op 29 december schreef ik er een paar zinnen over in mijn dagboek. Maar het hoogteverschil tussen het strand, het zeeniveau en de bebouwing wordt een beetje zichtbaar op deze foto.


Vanuit het dorp (stad) kun je naar het zwarte strand afdalen. Altijd weer een apart gezicht, zo’n volledig zwart strand. Van straatniveau naar strand is een behoorlijke hoogte. Op het strand ligt allerlei rotzooi. Onze juttocht leverde de typemachine, vele schoenen, glazen flessen en bouwmateriaal op. Plastic zakken niet te vergeten.

DSC_0187CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0188CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0189CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0190CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De typemachine.


DSC_0192CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

De resten van een blowfish of kogelvis.


DSC_0193CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0194CaboVerdeFogoEenStrandwandeling

In het gesteente van de wanden aan het strand herken je de vulkanische oorsprong.


DSC_0195CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0197CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0198CaboVerdeFogoEenStrandwandeling


DSC_0199CaboVerdeFogo

Onderweg terug naar het hotel.


DSC_0200CaboVerdeFogo


Ik nam het blad en scheurde het in stukken

IMG_5014IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Dit is de stand van het ‘blad uit kleine stukken monoprint’ zoals ik daar vanochtend aan begon.


IMG_5015IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Een tijdje later was het gereed. Alle delen liggen hier nog log op een ondergrond die ik nog voor iets heel anders wil gaan gebruiken. Dus wordt het tijd die losse delen op te gaan plakken.


IMG_5016IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Hier is dat gebeurd en dus kan deze pagina in de boekenpers om er voor te zorgen dat het mooi plat en egaal opdroogt.


IMG_5017IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Vervolgens heb ik een begin gemaakt met de tweede toepassing. Wat gaat dat worden?


Ik nam het blad en scheurde het in stukken

De vorige keer dat ik over dit project schreef
gaf ik aan dat een aantal dingen onder bezwaar lagen en dat
er ook nog zaken in de boekenpers lagen.
Intussen ben ik weer wat verder.
Het esdoornblad dat de inspiratiebron was voor deze berichten en
dit boekje, heb ik in twee gedeeld en opgeplakt.

IMG_5009IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Dit deel van het blad is groter dan de afmetingen van de bladzijde. De stukken die uitsteken heb ik er afgesneden.


IMG_5010IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Zoals je kunt zien past dit deel wel. Voor beide pagina’s geldt dat ik straks nog moet zien hoe de Japanse binding omgaat met deze bladeren. Wellicht moet ik ze insnijden (eerste foto). Anders zal een stukje van de steel nog weg kunnen.


Het is de bedoeling dat de boekband nog een extra
versiering gaat krijgen.
Vandaag heb ik daarvoor een eerste schets gemaakt.
Toen ik de schets gemaakt had en met een zwarte pen
de lijnen aangezet had en ik naar het snijafval van
de verschillende bladzijdes keek, dacht ik daar iets mee te kunnen.
Dus twee plannen in plaats van één.

IMG_5011IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De vorm van een deel van een blad wil ik gebruiken om een patroon op de boekband te zetten.


IMG_5012IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Maar ik kan die vorm ook gebruiken om stukken ‘afval’ van de monoprints op maat te snijden en knippen, en dan op een nieuwe bladzijde een nieuw blad te maken.


IMG_5013IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Het op maat maken van de vormen kost wat tijd. Er zijn er nog een kleine 10 nodig. Dat lukt wel om dat morgen af te maken. Dan kan ik me daarna gaan richten op de boekband. Ik denk erover het patroon op een tyvek ondergrond te zetten. De tyvek dan op de band aan te brengen en dan het patroon zichtbaar te maken. De tyvek is een extra versteviging voor de boekband.


Een missend tegeltje

Vandaag een korte introductie op São Filipe.
São Filipe ligt op Fogo, een van de eilanden van Cabo Verde.
Het is de plaats waar ook het vliegveld ligt.

DSC_0180CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het straatbeeld op 27 december 2011 in São Filipe.


DSC_0181CaboVerdeFogoSãoFilipe

Het ging er allemaal heel rustig aan toe. Heel aangenaam.


DSC_0182CaboVerdeFogoSãoFilipe

Fogo en de andere eilanden van Kaapverdië zijn heel erg afhankelijk van of toerisme of het geld dat landgenoten in het buitenland opsturen dan wel investeren in Kaapverdië. Op Fogo is dan ook letterlijk weinig ruimte voor economische activiteiten behalve dan (eco) toerisme.


DSC_0183CaboVerdeFogoSãoFilipe

Een begraafplaats op de rand met de zee. Fogo is eigenlijk een grote vulkaan. Vermoedelijk is de rand van de vulkaan door de tijd afgebrokkeld waardoor er een groot hoogteverschil is tussen het oppervlak waar de bebouwing is en het ‘strand’ dat uit een zwarte zandsoort bestaat.


DSC_0184CaboVerdeFogoSãoFilipeFarolimDeSPedro

Er ontbreekt een tegeltje bij dit naambordje dat verwijst naar een vuurtoren: Farolim de S. Pedro. Rechtsonder staat de naam van een stad in Portugal.


DSC_0185CaboVerdeFogoSãoFilipe

Volgend bericht, volgende avonturen.


Ik nam het blad en scheurde het in stukken

Wat ik precies met de monoprints ging doen,
die prints die gemaakt zijn met behulp van een esdoornblad,
wist ik nog niet maar ik heb besloten er een boekje van te maken.

Nu werden in de middeleeuwen regelmatig oudere boeken (manuscripten
of gedrukt) hergebruikt. Bijvoorbeeld in de boekband of de rug.
Dat kan ik ook.
Er hangt al weer even een poster voor het raam van mijn werkplaats.
Tijd om die te gaan hergebruiken.

IMG_5002IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Je kunt lang nadenken over het formaat van een boek of je kunt het materiaal laten beslissen. Dat laatste doe ik deze keer. De poster zat in een pakketje toen ik hem ontving waarin de poster in vier was gevouwen. Die maat hou ik min of meer in stand. De vouwen heb ik weggesneden en zo hou ik 4 stukken papier over die ik twee aan twee ga lijmen tot een voor- en achterplat.


IMG_5003IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Dan wordt het zaak de overige pagina’s op de juiste grootte te snijden. Met de hand krijg je dat niet zo mooi voor elkaar maar sommige pagina’s snij ik op een speciale manier uit het papier. Als dan het boekblok gereed is plaats ik het boekblok nog een keer in de snijmachine.


IMG_5004IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

De bindwijze wordt Japans. Eenvoudig en passend bij de afbeeldingen. Maar los van de hergebruikte platten ga ik er misschien nog iets extra’s aan toevoegen. Het borrelt in mijn hoofd.


IMG_5005IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Het esdoornblad dat als model gediend heeft ga ik ook in het boek verwerken. Het ligt al onder bezwaar dus dat kan ik de volgende keer laten zien.


IMG_5006IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken


IMG_5007IkNamHetBladEnScheurdeHetInStukken

Dit moet nog gelijmd worden maar de boekenpers en het bezwaar waren al in gebruik. Dus dat moet wachten tot de volgende keer.


Borelingenland

Een kort verhaal schrijven is echt iets anders
dan een lang verhaal maken met weinig woorden.
Een kort verhaal is een kunst op zich.
Dat schoot door mijn hoofd toen ik de afgelopen tijd
het boekenweekgeschenk van 2020 las: Annejet van der Zijl,
Leon en Juliette, en het winnende boek van de Biesheuvelprijs 2021:
Mensje van Keulen, Ik moet u echt iets zeggen.

MaartenBiesheuvelZeelandreisAvalonPers2021

Maarten Biesheuvel, Zeelandreis, Avalon Pers, 2021. Dit jaar deed ik mee aan de crowdfunding voor de Biesheuvelprijs. Als tegenprestatie ontving ik het winnende boek en twee kleine boeken. Hierboven zie je een ervan met de tekst van Maarten Biesheuvel, gedrukt in een beperkte oplage. De naam is ‘Zeelandreis’.


Het boekenweekgeschenk van 2020 was helemaal afgestemd op de
actualiteit: Black lives matter en het slavernijverleden van Nederland.
Het boek van Van der Zijl is wel een korte tekst
maar het is eigenlijk niet af. Het is op zijn best een schets voor een
veel groter en dus langer boek.

AnnejetVanDerZijlLeinEnJulietteBoekenweek2020

Annejet van der Zijl, Leon en Juliette.


Daarmee slaan het CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het
Nederlandse Boek) en Annejet van der Zijl de plank mis.
Het verhaal is zeker relevant maar het leest niet geweldig.
Je merkt aan alles dat de schrijfster niet heeft kunnen kiezen en
‘door sneller te schrijven’, ‘met minder woorden’. toch het hele verhaal
wil vertellen.
Maar dat werkt niet.
Het is geen kort verhaal of novelle. Op zijn best een slecht kort verhaal.

MensjeVanKeulenIkMoetUEchtIetsZeggen

Mensje van Keulen, Ik moet u echt iets zeggen.


Bij Mensje van Keulen is dat anders.
Dit zijn korte verhalen. De verhalen zijn goed geschreven.
Niet ieder verhaal vind ik top maar dat is voor een deel smaak.
De verhalen trekken je aandacht. Je wilt meer lezen.
Het beste verhaal vind ik ‘Meneer Harry’.
Het is anders dan de meeste andere verhalen in dit boek.
Van Keulen probeert steeds in de laatste paar zinnen een
onverwachte draai aan het verhaal te geven.
Bij ‘Meneer Harry’ zit die draai gelijk na het begin van de tekst:

‘Naar sommigen van ze kijk ik graag en er zijn erbij van wie ik het niet erg vind als ze me aan- of uitkleden, wassen of verschonen, dat woord uit borelingenland.’

Kort daarna:

‘Tot dat moment waarop een donkere golf in mijn hoofd me verdoofde. Ik bleef volkomen bij terwijl de kracht uit me vloeide en even een weldadige stilte bracht.’

Het verhaal ‘Meneer Harry’ steekt met kop en schouders boven
de andere verhalen uit.
Het boek van Van Keulen is een aanrader.

OnnoBlomWarmteHerinneringenAanMaartenBiesheuvelAvalonPers2021

Dit is het derde boek dat ook onderdeel van de tegenprestatie vormde. De tekst is van Onno Blom: Warmte – Herinneringen aan Maarten Biesheuvel. Ook dit boek is gemaakt door Avalon Pers.


Ik ben al weer aan het volgende boek begonnen.

Magnolia

Vanochtend ben ik weer eens naar het station gelopen.
Voor corona was die route onderdeel van mijn dagelijkse routine.

IMG_4993BredaValkenbergPijlvormigPerk

Ooit viel me de pijlvorm op die iemand in het grasveld had aangebracht. Nu blijkt het een perk te zijn voor bloembollen. Dat gaat vast mooi worden (als dat het al niet is).


IMG_4994BredaValkenbergMagnolia

Maar de magnolia was de grootste verrassing.


IMG_4995BredaValkenbergMagnoliaIMG_4996BredaValkenbergMagnolia

Daar kunnen we weer een tijdje plezier aan beleven. Hier ga ik de komende tijd vaker naar toe wandelen.


Falend horecabeleid

Koninklijke Horeca Nederland (KHN) voert een falend
coronabeleid. Met acties als het picknicken op pleinen in
steden in Nederland bewijst men dat.

IMG_4997PicknickplaatsenOpDeGroteMarktBreda

Dit was het beeld vanmiddag in Breda. Maar gisteren was het beeld heel anders.


Op zondag was het ook picknicken.
In de praktijk leidde dat er toe dat een paar honderd jongeren op de
Havermarkt in Breda bij elkaar stonden. Niet netjes zittend op
het picknick-kleedje. Maar bij elkaar staand in een sfeer die nog
het meest weg had van een voetbalkantine.
Dat leidde tot heel veel alcoholgebruik, vuurwerk en vechtpartijen.
KHN zal vinden dat dit niet hun verantwoordelijkheid was maar objectief:
= was dit niet goed voor de nationale gezondheid;
= was het voor de niet-deelnemers vooral veel overlast;
= het was goed voor de omzet van de grote horeca-ondernemers.

Misschien is het voor iedereen goed kennis te nemen van bijvoorbeeld
dit rapport van McKinsey, dat een gedegen indruk maakt en waarin zij
aangeven wanneer zij zien wanneer er een einde komt aan covid-19 pandemie:

McKinseyWhenWillCovidEnd

Met dank aan een kennis die me wees op dit rapport.
Je kunt het hier vinden.

Samenvattend:
– corona zal in het 3e kwartaal onder controle komen in het
Verenigd Koninkrijk (hoge waarschijnlijkheid) en de Verenigde Staten
(lagere waarschijnlijkheid).
– corona zal niet voor het vierde kwartaal van 2021 onder controle zijn
in Europa. Oorzaak: beperkte beschikbaarheid van vaccins en in
sommige landen beperkte bereidheid tot vaccinatie;
– deze conclusies zijn niet zeker. Er zijn nog te veel factoren die
(nog) niet onder controle zijn of nog onbekend zijn.

In het perspectief van deze conclusies zijn de acties van KHN niet
constructief, eerder contraproductief.

Echo’s van de Indus (linoplank – vervolg)

Gisteren had ik beloofd te laten zien waar het afdrukken
van het tweede motief toe leidde.
Het motief is gebaseerd op voorwerpen van de Indusbeschaving.
Bij de voorwerpen werd als vindplaats Harappa genoemd.

IMG_4974MohendjodaroMotief

Hier zijn de eerste afdrukken te zien. Ik begon onder in het midden.


IMG_4975MohendjodaroMotief

Ik ben gaan afdrukken met het idee uit te vinden wat wel en wat niet kan. Hier is duidelijk dat met deze hoek van de zaagtand een cirkel niet te maken is.


IMG_4976MohendjodaroMotief

Geen enkele kleur die ik gisteren gebruikte is zoals ze uit de tube komt. Ze zijn altijd gemengd. Alle inkt komt ook steeds van dezelfde glasplaat, van dezelfde plaats. Daarom zie je kleurverloop die steeds minder wordt doordat je op de lino de inkt wil verdelen over de hele vorm.


IMG_4977MohendjodaroMonoprints

Hier zie je die plek met inkt. Nu als monoprint. Aardig is dat door meerdere malen met steeds opnieuw ander papier over de inktresten te gaan, de monoprint steeds verandert van kleur en patroon.


IMG_4978MohendjodaroMonoprintMetMotief

Op de monoprint kun je dan weer het motief aanbrengen (met het restant van de inkt die op de roller en de lino zat).


IMG_4979MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4980MohendjodaroMonoprintMetMotief


Toen heb ik de lino van het eerste motief nog eens bij gepakt.
Bijgesneden waar nodig en dan afdrukken.

IMG_4981MohendjodaroMonoprintMetMotief

De tweede, linkse rij, komt in aanraking met de rechtse, verticale rij. Dat is niet de bedoeling maar dat kreeg ik gisteren maar niet opgelost.


IMG_4982MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4983MohendjodaroMonoprintMetMotief

Ook afdrukken die je eerder in dit bericht al zag moesten er aan geloven.


IMG_4985MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4986MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4987MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4988MohendjodaroMonoprintMetMotief


IMG_4990MohendjodaroMonoprintMetMotief


Wordt vervolgd.

Linoplank (vervolg)

Afgelopen weekend heb ik een eerste poging gedaan met
de tweede inspiratiebron.
Daarbij gaat het dan om het motief op de volgende kom:

DSC_2760HarappaNationalMuseumNewDelhiMotief02

Harappa, National Museum, New Delhi.


Het proces is vergelijkbaar met de vorige keer:
Bepalen wat het motief is.
De afmetingen bepalen aan de hand van de foto.
Afmetingen afzetten op millimeterpapier.
Dan de vorm proberen na te tekenen.

IMG_4967MohenjodaroMotief

Dat zou er dan zo uit kunnen zien. Volgens mij kun je in dit deel ook 2 motieven herkennen: de rechte lijnen (zeg maar de zaagtand) en de lijnen waar ook ronde vormen in voor komen. Dat biedt dan meteen mogelijkheden met kleur. Maar misschien de volgende keer.


IMG_4968MohenjodaroMotief

Voor nu ga ik er even vanuit dat dit 1 motief is. Deze keer gebruik ik een ander lino-materiaal. Gewoon omdat wat ik nog heb van die blauwe kunststof te klein is voor deze vorm.


IMG_4969MohenjodaroMotief

Dit bruine materiaal kocht ik in een hobbywinkel. Het is niet erg hard en dus snijdt het eenvoudig en snel. De versie die ik heb is dun.


IMG_4970MohenjodaroMotief

De vertaling van het motief zoals je dat ziet en de oplossing in linoleum stelt je voor keuzes. Een volgende keer zou ik het anders doen. Maar dat zie je dan wel binnenkort.


IMG_4971MohenjodaroMotief

Omdat ik er voor kies om de grote driehoeken aan beide kanten weg te snijden kan ik die er net zo gemakkelijk afhalen. Dat het ik gedaan. Morgen toon ik hier de resultaten.