Tijd

Het idee iets te doen met de stof van een blouse,
bijvoorbeeld om te gebruiken als boekbindlinnen,
had ik al veel langer.
Maar er kwam maar geen boek voorbij waar het in paste.
Nu is er door gebedendoos of doos van Pandora.

IMG_5740Tijd

Maar niet zonder extra decoratie. Dus heb ik eerst de te bedrukken ruimte ingekaderd. Met schilderstape. Eenvoudig te verwijderen en het laat geen sporen na.


IMG_5741Tijd

Het beeld is analoog aan de bedrukking van de bodem, zowel in als aan de buitenkant van de doos. Nu kan de doos beplakt gaan worden.


IMG_5745TijdIMG_5746Tijd

Intussen is de deksel beplakt, heeft de deksel in de boekenpers gezeten en zijn ook de randen beplakt. Zou er nog een titel bij moeten?


Papieren boekband

IMG_5738PapierenBoekband

Dit is de papieren boekband zoals die onder bezwaar uitkomt. Mijn versie van een papieren boekband bevat veel lijm en acrylverf. Heel dik heb ik hem ook niet gemaakt. Het gevolg is dat hij een beetje flexibel blijft aan de randen. Daarom heb ik het idee opgevat om dit object te gebruiken als de voorzijde van een boek. Zo in zijn geheel.


Maar ik had een keer aangegeven dat een van de inspiratiebronnen
voor dit werk een boek was.
Vorige week zag ik iemand een boek aanbieden met een titel
die me interessant leek: Boekbanden in papier, Nationale wedstrijd
Nederlandse Handboekbinders en Boekbandontwerpersgroep, 1985.
De redactie van het boek is gedaan door Elizabet Nijhoff Asser en
Lotje van der Peet.
Het boek bevat afbeeldingen in kleur van de prijswinnende boeken,
deelnemende boeken die geen prijs ontvingen, zwart-wit foto’s en
soms alleen een beschrijving.
Als ik er zo doorheen blader zie ik veel bekende namen.

BoekbandenInPapierNationaleWedstrijdNederlandseHandboekbindersEnBoekbandontwerpersgroep1985

Dit is het boek dat snel in de brievenbus zat: Boekbanden in papier, Nationale wedstrijd
Nederlandse Handboekbinders en Boekbandontwerpersgroep, 1985.


IMG_5747BoekbandenInPapierNationaleWedstrijdNederlandseHandboekbindersEnBoekbandontwerpersgroep1985

Het boek heeft een losse stofomslag gemaakt uit Meuse lichtgrijs met een eenzijdige fijne linnenpersing (200 gram/m2). Het boekblok is gedrukt op Orion ivoor, 135 gr/m2. Het boek zelf heeft een blauwe omslag, Inferno hemelsblauw, 290 gram/m2.


Een van de deelnemende boekbinders heb ik ooit ontmoet.
De beschrijving van de boekband (die veel mooier zal zijn
als die van mij) was een van mijn inspiratiebronnen.

IMG_5748AdaTeitlerVerweyOverWolEnPlantaardigeVerven

Mevrouw Ada Teitler-Verwey had een boekband ontworpen en gemaakt voor ‘Over wol en plantaardige verven’. Dat en het feit dat al het gras gemaaid werd op de locatie waar ook mijn werkplaats is, leidde tot mijn boekband. Haar band had ze gemaakt uit ‘Japans papier over gedroogde bloemen, grassen en wollen draad’.


Intussen heb ik nog een klein probleem.
Als ik mijn object tegen het licht hou, zie je duidelijk,
dat er hier een daar een gat of dunne plek is.
Daar moet ik nog iets aan doen.

IMG_5739PapierenBoekband

Mijn papieren boekband in spé met dunne plekken. De binnenkant met het gaas levert overigens ook een interessant beeld op. Als ik de uiteindelijke boekband ga maken zoals ik nu in mijn hoofd heb ga je dat niet meer zien.


Wordt vervolgd.

Ook de onderkant

De keukenrolhouder wordt steeds mooier.
Hij wordt een aantal keren geverfd om het gat wat er in zat
te verbergen voor het oog.

IMG_5737DIYKeukenrolhouder

Maar ook het opstaande rondhout heeft een paar likken verf nodig. Dat hout was nog onbewerkt.


IMG_5743DIYKeukenrolhouder

Als hij opgedroogd is kan ik hem morgen meenemen naar mijn ouders.


IMG_5744DIYKeukenrolhouder

Ook de onderkant wordt geverfd. Al beperk ik dat tot nu toe tot 1 laagje.


Wat wij zagen

Van het boekenweekgeschenk van dit jaar werd ik niet echt blij.
De onderwerpkeuze is goed.
Zonder dit cadeau zouden veel mensen niet weten van het
bestaan van content beheerders (content moderator).
Maar dat vak bestaat.
Het boek is te veel geschreven vanuit een afkeurend perspectief.
Op iedere pagina ervaar je de weerzin tegen een beroep
in de social media machine.
Maar voor veel mensen zal het gewoon een modern beroep zijn,
niet meer enerverend of saai als bijvoorbeeld vakkenvuller of
administratief medewerker of timmervrouw.

Deel je de weerzin van een dergelijk beroep niet met
Hanna Bervoets, dan blijft alleen een heel dunne verhaallijn
over complotdenkers over.

HannaBervoetsWatZijZagenBoekenweekgeschenk2021

Hanna Bervoets, Wat wij zagen.


Parodia Magnifica

IMG_5715ParodiaMagnifica

Ik vrees dat de harde regens aan het begin van deze week de bloem in de knop geraakt heeft. De bloem is eigenlijk maar één keer echt open gekomen. Daar heb ik gelukkig een foto van.


IMG_5718ParodiaMagnifica

De bloembladeren van de Parodia magnifica zijn heel kwetsbaar maar door de eenvoud ook prachtig.


IMG_5728ParodiaMagnifica

In de avond gaat de bloem dicht. Dan hoop je dat hij morgen weer opent.


IMG_5734ParodiaMagnifica

Maar bij deze bloem is dat niet meer aan de orde.


IMG_5736ParodiaMagnifica

Misschien dat er later dit jaar nog een knop volgt?


Breda Beach 2021

Het lijkt me geen goed idee om een volleybaltoernooi
te houden in het centrum van een stad midden in een corona pandemie.
Blijkbaar denkt de gemeente daar anders over.

IMG_5732BredaBeach2021

Kasteelplein. De opbouw was donderdag al in volle gang.


IMG_5742BredaBeach2021

De tribunes staan er al. Het evenement staat gepland voor volgend weekend.


DIY

IMG_5716DIYKussenInEtalageStJanstraatBreda

Deze week liep ik op een ochtend door de St. Janstraat in Breda en zag in een van de etalages een kussen. Ik was meteen helemaal weg van de Yak. Nu ik de foto nog een keer bekijk zie ik de letters: Do It Yourself (doe-het-zelf).


Papieren boekband

Afgelopen zondag verliet ik mijn werkplaats terwijl
we net een harde stortbui hadden gehad die eindigde
in het naar buiten vegen van water.
Er was genoeg tijd geweest om het mengsel van papier,
lijm en verf uit te storten over enkele takjes en
bladeren en het mengsel te verdelen.
Voor de veiligheid voegde ik nog wat koord (en toen dat
mis dreigde te lopen) gaas aan de achterzijde toe.

Een paar dagen later is het nog niet helemaal droog maar
voldoende om het resultaat eens nader te bekijken.

IMG_5719PapierenBoekband

De draad is toch blijven werken en hier en daar komt het gaas omhoog. Aan de randen heeft het de neiging een beetje op te krullen. Ook de voorzijde nog eens bekijken. Die hebben we nog niet gezien.


IMG_5720PapierenBoekband

Een eerste blik. Hier zit het huishoudfolie nog tegen de gedroogde massa aan. Maar ik ben tevreden over de manier waarop de plantdelen nog zo goed te zien zijn. Nu eens zien of ik de folie er af krijg. Mocht dat niet lukken dan laat ik die gewoon zitten en haal ik de overtollige stukken er af.


IMG_5721PapierenBoekband

Gelukkig laat de folie zich er makkelijk afhalen. Het resultaat is vooral aan de binnenkant ongelijk. Overigens zou dat ook de buitenkant kunnen worden met de plantdelen aan de binnenkant. Maar ik ga een poging wagen. Gezien het feit dat het nog niet helemaal droog is plaats ik het geheel onder bezwaar. Morgen eens gaan kijken of dat helpt.


Doe-het-zelf keukenrolhouder

IMG_5724DIYKeukenrolhouder

Op deze foto is goed te zien dat het ‘vulmiddel’ net boven de bodem uitsteekt. Het mengsel van lijm, verf, papier en karton, klinkt wat in door het drogen dus is het oppervlak ook niet egaal.


IMG_5726DIYKeukenrolhouder

Dus het overtollige vulmiddel heb ik weggesneden. Vervolgens heb ik met houtlijm de laatste gaatjes gevuld.


IMG_5727DIYKeukenrolhouder

Daarop kwam een klein stukje restauratiepapier. Als morgen alles droog is ga ik het opschuren en nog een keer in de lak zetten. Dan is dit het komende weekend wel ergens droog en gereed om te gaan bezorgen.


Leven in verbeelding

Al weer een tijdje was ik bezig een volgend knipsel
met een interview met Hella S. Haasse te bewerken.
Toen las ik via Twitter dat er later dit jaar een biografie
uitkomt van Hella Haasse.

AleidTruijensLevenInVerbeeldingHellaSHaassePreview

De biografie is geschreven door Aleid Truijens en heeft als titel ‘Leven in verbeelding’. een prachtige titel. Ze schreef eerder over Haasse en haar werk. Ik kijk er naar uit.


Dus maak ik van de gelegenheid gebruik beide zaken
te combineren.
Hierboven de aankondiging van het boek en hieronder
het artikel van André Rutten.

IMG_5627AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasse

Het artikel verscheen in De Tijd op 18 februari 1972.


IMG_5627 01KopIMG_5632AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasse

Het succes van Hella S. Haasse

Geen historische romans meer,
wel flash backs uit de historie

Hella S. Haasse heeft een groep kritische leraren op bezoek gehad, die na het zien van haar toneelstuk ‘Geen bacchanalen’ eerst laaiend enthousiast waren, maar bij nader inzien hoe langer hoe minder.
Het is niet maatschappij-kritisch.

“Dat is het ook niet,” zegt Hella Haasse.
“We hebben er samen uitvoerig over gepraat en ik geloof dat ik ze toch weer een beetje heb omgeturnd, dat ze toen weer wat positiever over mijn stuk dachten.
Het eigenaardige van het stuk is, dat het de groei naar een conflict laat zien, maar ophoudt als de conflictsituatie er is.
Alles is nog open.
Ik schrijf niet maatschappij-kritisch, maar wel vanuit een betrokkenheid bij het probleem dat ik aan de orde stel.
Ik zie mij zelf als schrijfster die de elementen van een probleem direct uitstalt in een bepaalde vorm.”
‘Geen Bacchanalen’ gespeeld door de Nieuwe Comedie, slaat wel erg goed aan.
Op een iets andere manier dan de voorstellingen die Cor Stedelinck en Lodewijk de Boer bij hetzelfde gezelschap gemaakt hebben,
Daar komt vooral een jonger publiek in drommen naar toe, bij Hella Haasse komen natuurlijk ook veel jongeren, maar een veel groter aantal ouderen.
De grote toeloop is, denk ik, hieruit te verklaren dat er een wereldje vertoond wordt, dat direct herkenbaar is voor iedereen die iets (ouders en zo) of veel (leerlingen en leraren) met scholengemeenschappen te maken heeft.
Het stuk maakt, ook misschien omdat er in feite geen enkele echt onsympathieke figuur in voorkomt, een erg eerlijke indruk.
“Pierre H. Dubois heeft me dat in ‘Het Vaderland’ verweten dat ik veel te zachtzinnig ben, te veel geloof dat de mensen het bijna altijd goed bedoelen.
Misschien heeft hij gelijk, maar ik geloof echt dat de meeste mensen helemaal niet zo kwaad zijn als zij misschien soms wel lijken.
Het pijnlijke is alleen, dat de beste bedoelingen soms helemaal verkeerd kunnen uitpakken.

IMG_5633AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasseIMG_5634AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasseIMG_5635AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasse

Satire

In haar jongste roman ‘Huurders en onderhuurders’ (drie drukken binnen één jaar) ligt dat iets anders.
“De these ervan is het manipuleren van mensen door mensen, ook in kringen waarin je dat helemaal niet zou verwachten.
Maar het is geen tranche de vie. (Argus: slice of life; de weergave van alledaagse ervaringen in kunst en amusement)
Meer een satire, al ben ik daar misschien niet ver genoeg in gegaan.
In ieder geval is het een gelijkenis.
sommige vinden het een bezwaar dat het te schematisch is gebleven.
Toch heb ik dat bewust gedaan,
Soms moet je dingen sterk vereenvoudigen om ze duidelijk te laten werken.”
Ik schrijf maar even over wat er op de achterkant van ‘Huurders en onderhuurders’ staat: Een huis in een tuin (zo’n huis als omstreeks de eeuwwisseling wel bij het Amsterdamss Vondelpark is gebouwd) wordt bewoond door een echtpaar en zijn drie onderhuurders.
Deze vijf mensen, drie vrouwen en twee mannen, leven alleen in ficties, pathologisch, misdadig, geschiedschrijvend, primitief dagdromend.
Allen zijn zij ook min of meer dupes van elkaars illusies en vooral van de huiseigenaar, wiens onzichtbare hand en geheime handlangers veel noodlottigs teweeg brengen.
Er zijn veel spiegeleffecten in het boek, want het verleden in de geleerde geschriften herhaalt zich in het heden maar wordt niet opgemerkt en de “decadentie” die bestreden wordt.

Historische stof heeft Hella Haasse altijd aangetrokken.
Denk maar aan haar eerste grote roman ‘Het woud der verwachtingen’ uit 1949: het veelbewogen leven van Charles van Orléans, politicus en dichter uit het herfsttij der middeleeuwen, en aan ‘Charlaken stad’ (Argus: het staat er echt maar tegenwoordig noemen we het boek ‘De scharlaken stad’) uit 1953, het Rome en het pauselijke hof uit de zestiende eeuw, brandpunt van het wereldgebeuren en verzamelplaats voor grote mannen als Michelangelo, Macchielvelli, Aretino.
“Daar heb ik met volle inzet aan gewerkt,” zegt Hella Haasse,
“Een inzet die ik nu niet meer heb, ik zou het niet meer kunnen, die naïeve overgave aan het materiaal.
Ik wil er nu directer dingen van mezelf en van mijn tijd in betrekken.”
Historisch materiaal blijft me wel boeien, omdat je er dingen in kunt tegenkomen die nu weer gebeuren.
Je kunt historisch materiaal gebruiken om het te hebben over dingen van nu.”

IMG_5636AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasse

Historie

In de roman ‘huurders en onderhuurders’ heeft ze ook historisch materiaal gebruikt, hetzelfde als in het toneelstuk, maar niet op dezelfde manier.
Materiaal uit de oude Romeinse geschiedenis: de bloedige onderdrukking door de Romeinse overheid van een uit het Oosten overgekomen ritus, de Bacchanalia.
In het toneelstuk heeft de rector van een scholengemeenschap daar in zijn jonge jaren een stuk over geschreven, dat gymnasiasten nu repeteren, in de roman is een schrijfster bezig daar een roman over te schrijven.
Rector en schrijfster zien het alleen maar als een brok interessante geschiedenis, zij merken geen van beiden op hoezeer de dingen die zij nu meemaken lijken op wat er toen gebeurde.
“Wat mij boeit is de manier waarop mensen samen een maatschappij weven, hoe de tijd, waarin zij leven, op de mensen inspeelt, hoe zij daardoor veranderen, in hun onderlinge verhoudingen, maar ook persoonlijk.
Als je zo werkt kies je natuurlijk wel personen of gebeurtenissen of tijdperken die voor jezelf relevant zijn, verhelderend voor je eigen kijk op de problemen, omdat je die daarin weerspiegelt ziet.
Wat de Romeinse Bacchanalia betreft, zoals Titus Livius ze in caput 39 beschrijft, die begrijp ik wel.
Ook het verzet ertegen.
Het is binnendringen van ervaringen, benaderingswijzen van buiten af in een vrij gesloten, starre, Romeinse maatschappijvorm.
Een uit noodzaak gesloten vorm, want een verdediging tegen wat er om heen was.
Bij de uitbreiding van Rome’s macht en territorium dringt er natuurlijk can alles binnen, infiltreren allerlei vreemde invloeden, die een proces van assimilatie op gang brengen.
Zo kwam ook die roesachtige Bacchusritus uit het Oosten Rome binnen.
De reactie van de Romeinen er op laat zich wel begrijpen.
Sommigen trok het erg aan, anderen waren er bang voor, vonden het staatsgevaarlijk, een dodelijke bedreiging van de eigen waardigheid.
Het was zoiets als de bijna mondiale uitbreiding van bewustzijnsmogelijkheden zoals die zich nu ook voordoet, waarbij je vreemde, andere elementen te verwerken krijgt.”

IMG_5637AndreRuttenDeTijd18Februari1972HellaSHaasse

Dimensies

Hella Haasse is wel anders gaan schrijven dan toen ze begon.
“Ik schrijf tegenwoordig minder wijdlopig, geserreerder, strakker, compacter.
Zo romantisch als ik in ‘De verborgen bron’ was zou ik niet meer kunnen zijn.
De thema’s die ik kies houden zich altijd bezig met clusters, met verhoudingen tussen mensen.
Mensen die leven uit een geheim, uit een bron die zij ontdekken moeten vóór ze verder kunnen.
Mensen die voor de noodzaak van een innerlijke verandering staan.
De inhoud van die verandering wil ik zichtbaar maken.
Ik ben gaan proberen meer uit te laten komen hoe de onderlinge verhoudingen zich ontwikkelen en hoe daar ook persoonlijke ontwikkelingen bij voorkomen.
Ik vertel de gebeurtenissen, waarin die ontwikkelingen zich voordoen, door elkaar heen.
Daardoor ontstaat die kaleidoscopische indruk in mijn verhaalvorm.
Er zijn meerdere dimensies, verschillende facetten in de werkelijkheid, die ik wil laten zien.
Ik beschrijf niet iets van één standpunt uit.
Ik haal wat er gebeurt via het bewustzijn van meerdere personages naar voren.
Ik ben ook uit op een uitbreiding in de tijd.
Ik zet een handeling van heden tegen een parallel uit het verleden,
Ik werk met flash backs uit de historie om wat er nu gebeurt reliëf te geven en gemakkelijker te doen identificeren.”

IMG_5627 02Foto


Zoals eerder heb ik de tekst uitgetypt.
Dat maakt het zoeken in de tekst eenvoudiger, de
kwaliteit van het krantenartikel is na al die jaren moeizaam,
soms moeilijker leesbaar en het helpt mij om de tekst
helemaal goed door te nemen.
Ik probeer de spelling zoveel mogelijk over te nemen.
De Tijd was een deftige krant!

Papieren boekband

Dit is een experiment waarvoor ik het idee al een tijdje
in mijn hoofd heb.
Afgelopen week kocht ik een boek over papieren boekbanden
en dat maakte het plan actueel.
Er stond één voorbeeld in dat me inspireerde.

IMG_5680PapierenBoekband

Er staat al lang een bakje met een rode kleurstof/lijmrestant op mijn werktafel. Om een vulmiddel te maken voegde ik daar recent papiersnippers bij en houtlijm. Wat als ik daar eens een papieren boekband van maak. Goed ik smokkel met de materialen maar dan kan ik in ieder geval een soort van werkwijze uitproberen. Dus ik nam 4 stroken karton van gelijke dikte.


IMG_5681PapierenBoekband

Op de hoeken plak ik die vast met schilderstape.


IMG_5682PapierenBoekband

Daar leg ik wat huishoudfolie over.


IMG_5683PapierenBoekband

Een week geleden ben ik begonnen met wat takken van planten te drogen. Die zijn van het zand ontdaan. Die ga ik gebruiken als onderdeel van de boekband.


IMG_5684PapierenBoekband

Ik knip ze op maat. Leg ze verticaal en horizontaal op de huishoudfolie.


IMG_5689PapierenBoekband

Dan stort ik daar de rode papierpulp over uit. De volgende keer wil ik wat meer pulp hebben. De pulp verdeel ik over de folie, binnen de vier stroken karton. Ik hou de takken zoveel mogelijk op hun plaats. Mijn grote vraag is: zal het sterk genoeg zijn?


IMG_5690PapierenBoekband

Daarom smokkel ik nog wat meer. Ik heb een klos garen liggen dat niet zo heel sterk is maar misschien kan ik daar een soort van rasterconstructie mee maken.


IMG_5694PapierenBoekband

De draad heeft heel lang opgerold gelegen. Nu die in het vocht komt te liggen draait het garen weer terug en in elkaar.


IMG_5698PapierenBoekband

Daarom heb ik er nog een strook boekbindgaas opgelegd. Dat zou ik liever niet gedaan hebben maar het is nog geen tijd om conclusies te trekken. Eerst moet dit mengsel maar eens drogen en dan eens zien hoe het er uit komt te zien en of het stevig genoeg is. Dan kan ik er een boekband van maken waarvoor ik dan nog wel een inhoud moet gaan bedenken.


Doe-het-zelf keukenrolhouder

Eerlijk is eerlijk, met de wateroverlast van afgelopen
zondag, ben ik niet veel verder gekomen dan het maken
van onderstaande foto.
Die laat wel zien dat de ‘vulling’ gedroogd is en dat de vulling
nog iets boven de oppervlakte van de bodemplaat uitsteekt.
Dat bovenste stukje ga ik er af halen, het gat opvullen met
houtlijm en dan er een laagje papier op plakken.
Als dat gedroogd en geschuurd is kan ik de keukenrolhouder
aflakken.

IMG_5685DIYKeukenrolhouder

Doe-het-zelf keukenrolhouder.


Parodia Magnifica

IMG_5701ParodiaMagnifica

Ondanks de regen van gisteren en vannacht en dankzij het feit dat de bloem nog in zijn knop zit, kon ik vanmorgen nog deze foto maken.


IMG_5711ParodiaMagnifica

Aan het eind van de middag zie je dat de bloem langzaam open begint te komen. Of het een succes wordt met de huidige weersomstandigheden weet ik niet. Dat gaan we zien. Maar de foto’s zijn tot nu toe erg leuk.


Nog meer water in Breda

Vanochtend ging mijn wandeling vanuit het centrum
naar het station. Niet omdat ik met de trein wilde,
die neem ik voorlopig nog niet, maar om eens
een andere route te lopen.
Dus liep ik door het Valkenberg waar ik nog water zag
van de bui van gisteren.

IMG_5706BredaValkenberg

Hercules weerspiegelt in het water dat er niet hoort te zijn.


IMG_5707BredaValkenberg

Dat levert bijzondere plaatjes op.


IMG_5708BredaValkenberg


IMG_5710BredaValkenberg


FutureDome – Wateroverlast

Toen ik aankwam bij het gebouw waar mijn werkplaats
zich bevindt was het nog droog.
Al snel ging het regenen, eerst hard. Daarna erg hard.

IMG_5686FutureDomeWateroverlast

Hier regent het al fors maar op de tegels vooraan staat geen water. Dat duurt dan nog maar kort.


IMG_5691FutureDomeWateroverlast

De betonnen rand op de voorgrond is waar de deur van het gebouw zich bevindt. Die witte vlek links is boven een put.


IMG_5692FutureDomeWateroverlast

Die vlek wordt steeds groter en komt uiteindelijk bij de deur. De put kan het water niet verwerken.


IMG_5693FutureDomeWaterOverlast

De regen zet door en in het gebouw komt het water langs de toiletpot naar boven. Gelukkig zijn de dorpels hoog genoeg maar ruiken doet het wel.


IMG_5695FutureDomeWaterOverlast

Binnen komt dan in de gang het water je tegemoet.


IMG_5696FutureDomeWateroverlast

Er zijn nog meer huurders dus ieder pakt zo zijn eigen trekker of bezem en gaat aan de slag.


IMG_5697futureDomeWateroverlast

Buiten is het water intussen weer wat gezakt zodat we het water van binnen naar buiten kunnen vegen. Gelukkig is alles betegeld.


IMG_5699FutureDomeWateroverlast

Een tijdje later kom ik op een andere luchtplaats (de FutureDome was een gevangeniscomplex). Daar staan bomen met veel, kleine blaadjes. Die hebben zich allemaal op een put verzameld. Mooi gezicht.


IMG_5700FutureDomeWateroverlast

Van afstand ziet er dat zo uit. De middag was weer een bijzonder avontuur.


Tijd – gebedendoos

De doos die ik aan het maken ben heb ik al eens een
doos van Pandora genoemd. Maar misschien is een gebedendoos
een betere omschrijving.
Deze week kocht de Radboud Universiteit een gebedenboek, met
een prachtige stempel met Sint Servaas op de platten.
De tekst is in het Nederlands en het werk is geïllustreerd.

NijmegenGebedenboekMaagdendries

Het Maagdendriesklooster was een klooster met een hele lange historie. Het klooster werd bewoond door vrouwen. Deze week werd het boek dat hier op de foto te zien is (fotograaf onbekend) aangekocht door de Universiteit.


Zo’n gebedenboek is een boek met gebeden of religieuze teksten
die bedoeld waren om de eigenaar van het boek aan te zetten
tot nadenken over allerlei thema’s.
In die zin is mijn doos een soort van gebedendoos: een doos met
inhoud die degene die de doos opent wil aanzetten tot overdenken
van het thema tijd.
Maar het is vooral leuk voor mij om te maken.

IMG_5661Tijd

De vorige keer sloot ik af met een kaart die onder bezwaar lag. Dat was deze kaart. De kaarten die in de doos komen te zitten zijn bijna allemaal af (de doos is vol). Dus richt ik me nu op de doos zelf en het afwerken van de laatste kaarten.


IMG_5665Tijd

Vandaag komen de binnen- en buitenkant van de bodem aan de buurt. Dus ik heb de lino met raderen en pijlen weer erbij gepakt. En die foto met de Beatles op de achtergrond was te toevallig om mooi te zijn.


IMG_5666Tijd


IMG_5667Tijd

Een paar jaar geleden woonde ik een presentatie bij van een drukker die zei iets als: “als je papier kunt scheuren, scheur het dan en laat mes en schaar liggen”. Toen ik daar vanochtend aan dacht besloot ik dat dan ook meteen te doen. Papier dubbel vouwen, een beetje water daar waar je gaat scheuren.


IMG_5668TijdDavidBowieTimeTakesACigarette

Het resultaat is een heel levende rand. David Bowie met de zin ‘Time takes a cigarette’ in Rock ‘N’ Roll Suicide.


IMG_5670Tijd

Dit is de buitenkant van de bodem van de doos geworden.


IMG_5671Tijd

Dit is zo’n 80 procent van de inhoud van de doos.


IMG_5673Tijd

De deksel van de doos bevat reclame. Die ga ik dus bekleden. Met bedrukt textiel van een blouse. Maar eerst ga ik vlieseline op de achterkant aanbrengen. Voor het aftekenen van textiel heb je speciaal krijt. Maar dat heb ik nu niet dus gebruik ik schilderstape even als markering.


IMG_5674Tijd

Hier ligt het textiel over de deksel. Het is dus voldoende ruim. Ik kan het textiel straks niet inslaan. Dan zal de deksel namelijk niet meer passen. Dus ik denk nog na over hoe ik dat ga oplossen. Als je goed kijkt zie je de print van de doos door het textiel heen schijnen. Als ik de textiel er zo op zou lijmen zou dat waarschijnlijk nog meer zichtbaar worden.


IMG_5676Tijd

Hier zie je nog een keer de deksel op het textiel liggen. Deze keer kun je bij het textiel een wit randje van de vlieseline zien.


IMG_5677Tijd

Binnenkant doos.


IMG_5678Tijd

Nog een groepsfoto.


Doe-het-zelf keukenrolhouder

Het gat dat ik heb gevuld met een mengsel van papier, karton,
en (hout)lijm is de afgelopen dagen opgedroogd.
Daarbij is de massa een beetje ingezakt.
Dat is prima, dat had ik ook verwacht.
Door het vocht dat is verdwenen neemt natuurlijk ook het volume af.

IMG_5662DITKeukenrolhouder

De rode punt is donkerder van kleur geworden en een beetje in het hout teruggetrokken. Daar is dus nog wat actie nodig.


IMG_5663DIYKeukenrolhouder

Nog wat extra ‘vulmiddel’ toegevoegd. Als dat droog is wordt het tijd om het overtollige materiaal te verwijderen en het gat te ‘verbergen’. De bedoeling is dat de rode punt straks niet meer te zien is. Dan opschuren en dan kan de keukenrolhouder voor een laatste keer geverfd worden.