Positief nieuws uit China

Een Chinese vriend van mij woont en werkt in Shanghai met
zijn vrouw en twee jonge kinderen.
De jongste is geboren eind september/begin oktober 2019.

Vandaag kreeg ik een mail van hem waarin hij vertelt
dat hij een lange periode thuis is geweest (de verlengde
Chinees nieuwjaar ‘vakantie’). Ruim 2 weken.
Maar belangrijker nog dat het gewone leven in Shanghai,
na corona, langzaam weer op gang komt.

Dat wil niet zeggen dat het voorbij is maar wel dat
het in China weer de goede kant op gaat.

Golden Horse Eyebrow – Jin Jun Mei

Deze week werd ik verrast door een ‘We hebben u gemist’-kaart
in de brievenbus.
Ik verwachtte helemaal geen pakketje.
Toch maar naar het ophaalpunt gegaan en daar kreeg ik deze doos.

IMG_0260

Dat de doos uit China kwam was de eerste aanwijzing. De verzendbon maakte het duidelijk. Mijn vriend in China heeft me een cadeau gestuurd. Hij weet dat ik in het jaar van het zwijn/varken geboren ben. In de Chinese dierenriem is het varken het twaalfde symbool.


IMG_0264

In de kartonnen doos zit deze kist van bamboe. Die kist alleen al vind ik prachtig. Op de doos staan maar drie termen in het Engels: Jin jun Mei, http://www.bamatea.com en http://www.8ma.net. De websites helpen niet zoveel behalve dan dat ze iets van het bedrijf vertellen die dit product verkoopt (2e theeproducent van China). Jin Jun Mei kom je op een aantal sites van theeverkopers tegen.


bijvoorbeeld op Wikipedia:

Jin Jun Mei (literally: ‘golden horse eyebrow’) is a lapsang souchong black tea from Wuyishan City, Fujian Province, China. It is made from two small shoots plucked in early spring from the plant’s stem which are subsequently fully oxidised and then smoked to giving a tea that has a sweet, fruity and flowery flavour with a long lasting sweet after-taste. The brew is bright reddish in colour.

Er is geen Nederlandse vertaling van deze tekst op Wikipedia.

In het kort komt het er op neer dat Jin jun Mei zoiets als
‘Gouden paardenwenkbrauw’ is. Het is een zwarte thee van het soort
lapsang souchong en is afkomstig uit de Fujian provincie.
Het wordt gemaakt van kleine jonge takken die vroeg in de lente
worden geplukt.
De blaadjes laat men dan volledig oxideren waarna ze gerookt worden.
Dat geeft de thee een zoete, fruit en bloemige smaak
met een lange nasmaak. Het brouwsel is roodachtig van kleur.

IMG_0265InDeKistDrieDozen

In de bamboedoos zitten drie kartonnen dozen met in elk een aantal zakjes met daarin een portie thee. Waarschijnlijk precies genoeg voor een bepaalde hoeveelheid water.


IMG_0285InKleinePortiesVerpakt


IMG_0287

Ik vermoed dat 1 zakje te veel is voor 1 glas thee. Zelfs als het glas wat groter is maar de thee werd niet bitter. Ik heb hem minstens drie maal opnieuw opgeschonken. De smaak is prima. Alleen nog wat experimenteren met de hoeveelheid. In het zakje dat ik tot nu toe gebruikt heb zitten grotere blaadjes maar ook hele kleine stukjes.


Het snoer der ontferming

Alleen die titel al!
Een grote literatuurfan ben ik niet.
Ik lees ook niet veel literatuur.
Maar toen ik van een ‘nieuwe’ Louis Couperus hoorde,
dacht ik: dat is misschien interessant.
Op internet vond ik een link naar De Parelduiker,
een literair tijdschrift. Dat kocht ik.

DeParelduikerSlauerhoff

De Parelduiker, Een parelduiker vreest den modder niet (Multatuli). Deze editie (jaargang 23, 2018, nummer 4) gaat vooral over Slauerhoff maar er staat ook een artikel in over Couperus in Japan.


Het artikel over Couperus is van de hand van H.T.M. van Vliet.
Van Vliet beschrijft hoe Couperus als een reisjournalist van de Haagse Post
met zijn vrouw naar Indië, China en Japan gaat.
De reis verloopt niet echt soepel en dat vindt zijn weerslag
in de zogenaamde Reisbrieven die in de Haagse Post verschenen.
Na de reis verschenen die brieven in boekvorm.
Thuis gekomen en na een ziekte verwerkte Couperus zijn ervaringen en
zijn studies in een aantal verhalen.
Die verschenen na zijn dood in boekvorm.
Deze maand verscheen er een nieuwe versie waarin de verhalen uitgebreid
worden toegelicht door Van Vliet en voorzien van afbeeldingen
die zeker of mogelijk Couperus hebben beïnvloed.

DeParelduikerHetSnoerDerOntfermingCouperus

Het boek: ‘Het snoer der ontferming’, is inmiddels uit. Ik ben het al aan het lezen en kom daar snel op terug. Tot nu toe (pagina 73) ben ik diep onder de indruk.


Wel heel bijzonder boek: Diamond Sutra / Lotus Sutra

ZhangXiaodongDiamondSutra(2017

Een van de vele versies van de Diamond Sutra die er ooit gemaakt zijn. Het oudst bekende Chinese gedrukte boek (uit 868 na Christus) is een versie van de Diamond Sutra. Dit hierboven is een moderne versie van dit Boeddhistische gebed gemaakt door een hedendaagse Chinese boekbinder waar ik verder niets van weet: Zhang Xiaodong. Gemaakt in 2017.


Deze kunstenaar maakt prachtige boeken.
Deze driedimensionale vorm is natuurlijk wel heel speciaal.
Van de beperkte informatie die ik via CNN las blijkt dat
dit soort vormen zijn voorkeur hebben.
Soms werkt hij meerdere jaren aan 1 boek.

Dat ik dit in een tweet vond geeft me gelijk de kans
om er een heel ander boeken project aan te koppelen.

LotusSutraProject

Het International Dunhuang Project (Internationaal samenwerkingsverband rond de archeologische vondsten van Aurel Stein) start een project om alle versies van de Lotus Sutra (een ander belangrijk Boeddhistisch gebed) te digitaliseren.


De Lotus Sutra werd geschreven tussen de 1e eeuw voor en 2e eeuw na Christus.
Het zouden de laatste aanwijzingen zijn van Boeddha ten aanzien van zijn leer.
Door parabels en korte verhalen wordt de boodschap aan de lezer overgebracht.

Frontispiece of Or.8210 S.1511, The Parable of the Medicinal Herbs (Chapter 5 of the Lotus Sūtra) ©TheBritishLibrary

Begin van een van de rollen (Or.8210/S.1511), de parabel van de medicinale kruiden (hoofdstuk 5 van de Lotus Sutra). Foto van het British Library ©.


Aurel Stein was de eerste westerling die in aanraking kwam met ‘Grot nummer 17′
in Dunhuang. Dit is een grot die lange tijd niet door mensen bezocht was
omdat de ingang van de grot verstopt was.
Stein kocht of kreeg een groot aantal van de manuscripten en gedrukte boeken
die in de grot aanwezig waren en bracht die naar de financiers van zijn
expeditie. Daarom zijn veel van deze werken aanwezig in de British Library.
In de grot waren -naast andere voorwerpen en boeken- meer dan 4000 versies
van de Lotus Sutra. De British Kibrary heeft er daar meer dan 1000 van.
Enkele versies bestaan uit een rol van 13 meter lang.
Het is de bedoeling om in 4 jaar zo’n 800 versies te conserveren en digitaliseren.

End piece of Or.8210 S.54, with wooden roller©TheBritishLibrary

Het eind van de versie met nummer Or.8210/S.54 met de houten rol. Foto van het British Library ©.


Het ontstaan van het boek

Hoe boeken, in de vorm zoals we die vandaag kennen, zijn ontstaan
vind ik een interessant onderwerp om te onderzoeken.
Daarom ben ik blij dat ik gestuit ben op het
International Dunhuang Project.

Sinds enige tijd ben ik op het spoor gekomen van Chinese
boekbindtechnieken.
Daar ben ik tegen aan gelopen op de site van IDP.
Een Engelstalige website:
The International Dunhuang Project: The Silk Road Online.
Deze website is een samenwerkingsverband van musea en instituten
van over de hele wereld, die manuscripten (in allerlei vormen),
textiel en afbeeldingen beheren die afkomstig zijn van de Chinese plaats
Dunhuang en andere plaatsen aan de Zijderoute.
Veel van deze voorwerpen zijn door ontdekkingsreizigers gekocht
en/of meegenomen tussen 1900 en 1940.

 photo DunHuangInChina.jpg

Dit is de locatie van Dunhuang in China. Aan de Zijderoute.


Op Wikipedia is geen Nederlandse informatie voorhanden bij
de term International Dunhuang Project. Wel in het Engels:

The International Dunhuang Project (IDP) is an international collaborative effort to conserve, catalogue and digitise manuscripts, printed texts, paintings, textiles and artefacts from Dunhuang and various other archaeological sites at the eastern end of the Silk Road. The project was established by the British Library in 1994, and now includes twenty-two institutions in twelve countries. As of 1 March 2016 the online IDP database comprised 137,812 catalogue entries and 483,721 images. Most of the manuscripts in the IDP database are texts written in Chinese, but more than fifteen different scripts and languages are represented, including Brahmi, Kharosthi, Khotanese, Sanskrit, Tangut, Tibetan, Tocharian and Old Uyghur.

Maar even doorzoeken en dan vind je:

Dunhuang is een stad in een oase in de provincie Gansu in het middenwesten van China. De bevolking bedraagt 100.000 personen. Dunhuang is onafhankelijk geweest, maar behoorde in bepaalde tijden ook tot zowel China als Tibet.

Het is gelegen nabij een kruising van de zijderoute en heeft daaraan, en aan de militaire impact die hierbij hoorde, zijn faam te danken.

De manuscripten van Dunhuang:

De manuscripten van Dunhuang zijn een verzameling historische en religieuze manuscripten uit de 5e tot 11e eeuw die in het begin van de 20e eeuw werden herontdekt. De manuscripten waren al die tijd opgeslagen in de Mogao-grotten bij Dunhuang (in de Chinese provincie Gansu), voornamelijk in grot 17.

 

De manuscripten zijn van grote historische, filologische en literaire betekenis. Het gaat om werken waarvan gedacht werd dat ze verloren waren geraakt, zoals de taoïstische boeken Hua Hu Jing en Tao Te Ching. Verder werden in de grot oude edities van klassieke werken gevonden, zoals van de Gesprekken van Confucius. Ook kwamen er onbekende talen uit Centraal-Azië aan het licht, zoals het Hotanees. Tussen de handgeschreven manuscripten werd het oudste compleet bewaard gebleven gedrukte werk ter wereld aangetroffen, een Diamantsoetra uit de tijd van de Tang-dynastie.

 

Twee belangrijke Tibetaanse teksten uit de vondst zijn de Tibetaanse annalen en de Oude Tibetaanse kroniek. Tot de vondst van de annalen en de kroniek werd de geschiedenis van Tibet voor een groot deel gebaseerd op de Rode annalen, Nieuwe rode annalen en de Blauwe annalen. Op basis van de manuscripten van Dunhuang schreef Gendün Chöpel in de eerste helft van de 20e eeuw zijn versie van de geschiedenis van Tibet neer in de Witte annalen.

 photo BritishLibraryOr8210S5451ff1-17VajracchedikaprajnaparamitasutraT235.jpg

British Library: Or.8210/S.5451 ff.1-17 Vajracchedikaprajnaparamitasutra (T.235). Een butterfly binding.


In 2009 werden in de collectie van de Dunhuang-documenten in de British Library enkele delen ontdekt van de tot nu toe oudst bekende versie van het Testament van Ba, de belangrijkste bron van kennis over de Tibetaanse samenleving in de tweede helft van de 8e eeuw.

 

De manuscripten zijn in 1900 ontdekt door de monnik Wang Yuanlu die zich had opgeworpen als beheerder van de honderden Mogao-grotten en met zeer beperkte middelen enkele daarvan trachtte te restaureren. Hij trof ongeveer 50.000 manuscripten aan die zo’n duizend jaar geleden waren ingemetseld en verborgen gehouden.

 

De ontdekking van het zogenaamde Bower manuscript door Hamilton Bower en de publicatie daarvan in 1897 had tot wetenschappelijke aandacht nieuwsgierigheid geleid naar haast vergeten boeddhistische beschavingen aan de zijderoute. In het eerste decennium van de twintigste eeuw waren er dus meerdere expedities in het gebied om naar restanten van die beschavingen te zoeken. In 1908 hoorde de Brits-Hongaarse oriëntalist Aurel Stein tijdens een expeditie in Centraal-Azië van deze vondst. Stein reisde onmiddellijk naar Dunhuang. In zijn ontmoetingen met Wang Yuanlu vergeleek Stein zichzelf voortdurend met Xuanzang, een beroemde Chinese monnik die in de 7e eeuw naar India reisde en in China gezien werd als de belangrijkste vertaler van soetras in het Chinees. Gecombineerd met wat financiële giften, waardoor Wang Yuanlu enige restauratiewerkzaamheden kon voortzetten, bracht dat Aurel Stein in het bezit van een zeer omvangrijke collectie documenten.

 photo BritishLibraryOr8210S5646.jpg

British Library: Or.8210/S.5646 (de nummering van bioeken en hun pagina’s is een vak apart) met hieronder een detail van de foto waarop te zien is dat het hier gaat om een zogenaamde butterfly binding met stab stitching. Nou, daar kom ik later nog op terug.

 photo BritishLibraryOr8210S5646Detail.jpg


Ruim een half jaar later werd hij gevolgd door Paul Pelliot, die ook met een zeer omvangrijke collectie vertrok. Op de terugreis naar Parijs liet Pelliot in 1909 in Peking enkele documenten aan Chinese geleerden zien. Die informeerden de Chinese regering. Deze gaf het bevel alle nog resterende Chinese documenten naar Peking te zenden, Dat bevel werd niet geheel uitgevoerd. Als gevolg daarvan werden er in de jaren daarna ook nog kleinere hoeveelheden documenten verkocht aan Russische en Japanse onderzoekers. De nog resterende Tibetaanse documenten bleven achter in kleinere provinciale musea in Gansu.

 

Deze manuscripten worden sindsdien bewaard door instituten over de gehele wereld, zoals de Nationale Bibliotheek van China, de British Library, de Bibliothèque nationale de France, en het Instituut voor Oriëntaalse Manuscripten in Sint-Petersburg. De door Aurel Stein verworven kunstvoorwerpen uit de grot, voornamelijk schilderijen, maken nu deel uit van de collectie van het British Museum. Paul Pelliot had aanzienlijk meer tijd dan Aurel Stein om gewenste manuscripten te selecteren. In tegenstelling ook tot Pelliot, die een perfecte beheersing had van Chinees, beheerste Stein het maar zeer matig. Het gevolg is dat in de collectie in Londen er veel kopieën zijn van steeds eenzelfde soetra. Alleen van de Diamant Soetra zijn er al ruim 500 in Londen aanwezig.

De website van het IDP kun je hier vinden: http://idp.bl.uk/

De tekst die ik daarover gelezen heb is van Colin Chinnery
en de afbeeldingen zijn van Li Yi en Colin Chinnery.
Al is het waarschijnlijk niet het eerste doel van de tekst die ik las,
de teksten zijn behoorlijk ‘boekbindervriendelijk’.
Mooi is dat de tekst vaak verwijst naar gedigitaliseerde voorbeelden
die je in detail kunt bekijken.
Soms met röntgen foto’s, een grote foto in geval van een rol, enzovoort.

 photo BritishLibraryOr8210S5556.jpg

British Library: Or.8210/S.5556, infrarode opname van het boek.


Wat mij zo interesseert is dat de tekst aan de hand van
de verschillende ‘boekvormen’ de brug probeert te slaan
tussen de rol en een gebonden boek.
En dat men die weg in verschillende stappen heeft gemaakt en
dat verklaard wordt waarom mensen die stappen namen.
Dat vertelt ons veel over de ontwikkeling van het boek.

De vormen die men onderscheidt zijn in de gevonden artefacten zijn:

de vlinderbinding of butterfly binding (hudie zhuang)
ingenaaide boek (aan de rug of door genaaide katernen) of
stitched binding (xian zhuang)
het palmblad boek, The Chinese pothi (fanjia zhuang)
de wervelwind binding, whirlwind binding (xuanfeng zhuang)
de accordion of concertine binding, concertina binding (jingzhe zhuang)
de omgedraaide vlinderbinding, wrapped-back binding (baobei zhuang)

De Nederlandse termen hierboven zijn van mij.
Als iemand betere termen er voor heeft dan hoor ik die graag.
Een van mijn volgende projecten wordt om van elk van bovengenoemde
vormen eens een hedendaagse versie te maken.
Dus een zeven- of achttal verschillende boeken
gebaseerd op deze boekvormen.

Laatste dag China 2016: Nanjing

Zoals al te zien was in een paar blogs
was de laatste dag in China in Nanjing.
Deze stad ook wel bekend onder de oude naam Nanking,
ligt op een niet al te grote afstand van Shanghai.
Daar is het eerste Ming-graf te bezoeken in wat men noemt
de Ming Tomb Scenic Area.
Het graf is misschien niet het mooiste Ming-graf en de omgeving
is veel meer verstedelijkt dan bij de graven die ten noorden
van Beijing te zien zijn maar het is wel het oudste graf.
Het heeft als voorbeeld gediend voor alle Minggraven die volgden.

 photo DSC_0753ABriefIntroductionToTheMingTombScenicArea.jpg

A brief introduction of the Ming Tomb scenic area.

The Ming Tomb, situated at Single-dragon Mound south of Zhongshan Mountain, is the tomb of Zhu Yuanzhang (1328 – 1398), founder of the Ming Dynasty.
Its construction project undertaken in 1381 lasted for more than 30 years until the Tablet of Great Merits was erected in 1413.
Once enclosed by a red wall of 22,5 kilometers in circumference, it is among the largest royal tombs ever existed in China.
The Ming Tomb has suffered a lot since completed.
What still exist include the Tablet Pavilion (known as “Square City”, Sacred Avenue, Tablet Hall, Sacrificial Palace (Xiaoling Palace). Rectangular Walls, Ming Tower and Treasure Mound.
In the preludial section from Xiama Archway to Gold Water Bridge, the most eye-catching views may be the stone sculptures along the Sacred Avenue.
Passing through the Gold Water Bridge, you step into the main body of the tomb and step into the history.
Other attractions in this area include the Plum Blossom Hill, The Plum Blossum Valley, the Art World of Red Mansions, the Zi Xia Lake, etc.


Onderwerp van deze blog zijn twee elementen uit de opsomming hierboven:
de ‘Sacred Way’ en ‘Shen Gong Sheng De Stele Building’.
De Sacred Way is de weg die naar het complex leidt waar onder andere
het grafgebouw te zien is.
Langs de weg staan stenen beelden van (mythische) dieren.

 photo DSC_0754StoneElephantRoad.jpg

Stone Elephant Road.

Stone Elephant Road, 615 meters long, is the first section of the Sacred Way.
Along this road are six kinds of stone animals including lions, Xiezhi, camels, elephants, unicorns and horses.
Carved out of whole pieces of stonein full relief with smooth lines, these animals are imposing in look and bold in style.
They not onlt indicate the loftiness, sanctity and glamour of the imperial tomb, but also achieve a symbolic effect of guarding the tomb against evil spirits and showing ritual customs.


 photo DSC_0755.jpg


 photo DSC_0756Horse.jpg

Het paard.

 photo DSC_0757HorseText.jpg

The horse was part of the emporer’s honor guard during court ceremonies of the Ming Dynasty.
Therefore, stone horses were a must in front of the imperial tomb.
With spirited eyes and proud look, they seem to be flaunting the merits of their imperial owner before death.


 photo DSC_0758Horse.jpg

Het paard.


 photo DSC_0759UnicornText.jpg

The unicorn, an auspicious creature of ancient Chinese fantasy, integrates the features of the tiger, lion, ox and dragon.
As the legend goes, it appeared only in the reign of a benevolent and wise emperor.
Therefore, no one except the emperor had it before his tomb.

 photo DSC_0760Unicorn.jpg

De eenhoorn met daarin eigenschappen van de tijger, de leeuw, de os en de draak.


 photo DSC_0761Elephant.jpg

De olifant.

The stone elephants are featured by simplicity and vividness.
Elephants were placed on the sacred way of imperial tombs as early as in the Eastern Han Dynasty (AS 25 – 220) and this practice continued in the Ming Dynasty.

 photo DSC_0763Elephant.jpg


De dieren staan paarsgewijs langs de weg:
een aan de linkerkant en een rechts.
Soms in een iets andere houding.
Door de jaren heen zijn ze zwaar beschadigd.
Zo heeft de eenhoorn geen hoorn meer, ontbreken (delen van) oren,
poten, staarten enzovoort. Maar de indruk die de beelden geven,
blijft imposant.

 photo DSC_0764Camel.jpg

De kameel/dromedaris.

 photo DSC_0765CamelText.jpg

The practice of putting stone camels in front of a tomb was initiated after the completion of the Ming Tomb.
By doing so the emporer intended to show off this national strength, and symbolize peace in the Western Regions (inhabited by the minority nationalities) and prosperity of the nation.


 photo DSC_0766Xiezhi.jpg

De Xiezhi.

 photo DSC_0767XiezhiText.jpg

Xiezhi, a bear-eyed unicorn, also named Renfashou, is a legendary animal standing for justice.
It is said that Xiezhi can identify the evil person in a flight by hitting him with his horn.
It is placed before the tomb to show uprightness.


 photo DSC_0768Lion.jpg

De leeuw.

 photo DSC_0769LionText.jpg

The lion is generally known as “King of all beasts” for its inborn agility and ferocity over other animals.
It is honored in Buddhism as a holy beast protecting Buddhist doctrines.
Stone lions in front of the imperial tomb demonstrate the emporer’s unparalled dignaty and power.

 photo DSC_0770Lion.jpg

De leeuw in vooraangezicht.


Terwijl we terug naar het metrostation lopen (en het restaurant)
komen we nog langs een grote stele gebouw.
Een gebouw gebouwd over een hele grote steen (denk Obelix of
de Hunnebedbouwers in Drenthe) met daarop een tekst.
Vaak bevat de tekst een ode aan een persoon.

 photo DSC_0771ShenGongShengDeSteleBuilding1413Text.jpg

Shen Gong Sheng De Stele Building was built in the eleventh year of Ming Yongle (AD 1413).
The plan of the building is square because of the damage on the roof, so it is commonly called as the “Si Fang Cheng”.
The stele named “Shen Gong Sheng De Monument Stele of Ming Xiaoling” is seated in the Si Fang Cheng by Ming Yongle Emperor, Zhu Di.
The stone tablet, written by Zhu Di himself, contains 2746 Chinese characters and records the life story of his father and the founder of Ming Dynasty, Zhu Yuanzhang.
The stele is the biggest stele monument in Nanjing city area.
In 2012, approved by the National Cultural Relics Bureau. Sun Yat-sen Mausoleum Authority Bureau implemented a protection engineering project to the Shen Gong Sheng De stele Building.

De Engelse vertaling is niet geweldig, vermoed ik,
maar mijn Chinees is nog minder.

 photo DSC_0772ShenGongShengDe.jpg

Shen Gong Shen De. Het is goed te zien dat het gebouw en vooral het dak recent gerestaureerd zijn.


 photo DSC_0773ShenGongShengDe.jpg

Hier zie je de enorme stele (steen) midden in het gebouw.


 photo DSC_0774ShenGongShengDe.jpg

Het plafond boven de stele.


 photo DSC_0775ShenGongShengDe.jpg

Helaas, tijd om naar huis te gaan.


Nanjing in de avond

Nanjing is de eerste hoofdstad van de Ming dinasty.
Dat is natuurlijk al heel lang geleden.
Misschien ken je het onder de naam Nanking.
Er wonen tussen de 7 en 8 miljoen inwoners.
Afgelopen september was ik er met een Chinese vriend
twee dagen. In de avond van de eerste dag
zijn we naar een populair plein gegaan met daarom heen
veel winkelstraten met veel restaurants.

 photo DSC_0682Nanjing.jpg

China zet behoorlijk in op lokaal toerisme en het vermaak voor de Chinezen.


 photo DSC_0685Nanjing.jpg

Brood en spelen? Naar het verleden verwijzen maakt onderdeel uit van het gevoel overbrengen naar de Chinezen dat het goed gaat met China. Dat ze op de goede weg zijn..


 photo DSC_0686ConfuciusTempel.jpg

Het was er druk maar heel relaxed en heel goed toeven was het in de Confucius tempel.


 photo DSC_0687.jpg


 photo DSC_0688BronzenBeeldConfucius.jpg

Dit is een enorm bronzen beeld van Confucius. Dit is een filosoof maar er worden voor hem ook tempels opgericht.


Bronze sculpture of Confucius.
Named as Qiu and styled as Zhongni.
Confucius was born in Zouyi, State Lu,
during the Spring-Autumn Period.
As the founder of Confucianism, Confucius was regarded as the greates thinker, educator and statesman in Chinese history.
The bronze sculptire of Confucius, 4,18 meters high and 2.500 kilograms in weight, was erected on January 8, 1993.
Is is the highest bronze sculpture of Confucius in China so far.

Wikipedia:

Confucius (Latinisering van het Chinees: letterlijk “Meester Kong”). Geboren in Qufu, 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.
Confucius was een denker en sociaal filosoof uit het oude China, lang vóór de vorming van het Chinese keizerrijk tijdens de Periode van Lente en Herfst en wordt gezien als “Wanshishibiao”, een voorbeeld voor alle leraren.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu in de tegenwoordige provincie Shandong.
In de Gesprekken van Confucius (Lunyu) zijn 499 uitspraken die Confucius zou hebben gedaan, bewaard gebleven.

 photo DSC_0692Confucius.jpg


 photo DSC_0693.jpg


 photo DSC_0699ConfuciusInDachengHall.jpg

In de tempel liggen meerdere ruimtes achter elkaar. Sommige zijn overdekt, andere niet. Hier zie je een schildering van Confucius Dacheng Hall.


 photo DSC_070Tempelbinnenplein.jpg

Een binnenplein van de tempel.


 photo DSC_0700BinnenpleinVandeTempel.jpg


 photo DSC_0703Tempeldaken.jpg


 photo DSC_0705SpeciaalGebouwVoorGroteKlok.jpg

Op een van de binnenpleinen is een speciaal gebouw voor een enorme bel.


 photo DSC_0708DraagstoelBed.jpg

Naast het filosofische of religieuze element waren er ook voorwerpen te zien die te maken hadden met het heel strenge examensysteem. Maar ook andere historische voorwerpen zoals dit bed of is het een draagstoel?


 photo DSC_0708DraagstoelBed Detail.jpg

Detail.


 photo WP_20160918_002WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail). Dit houtsnijwerk zal achter een plastic bescherming.


 photo WP_20160918_003WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail).


 photo DSC_0710SpiekSokken.jpg

Dit waren spieksokken. Volgens de toelichting bij deze sokken zijn ze volgeschreven door de studenten die er niet zeker van waren dat ze gingen slagen voor hun examen. Ik vind de sokken nogal groot en opvallend.


 photo DSC_0711TweeExemplarenVanDeAnalectGeschriftVanConfuciusQingDynasty.jpg

Twee exemplaren van de Analect, geschrift van Confucius, Qing Dynasty.


 photo DSC_0712Klok.jpg


 photo DSC_0718NanjingByNight.jpg


 photo WP_20160918_004AantalMensenGroepenVoorJe.jpg

Toen gingen we nog eten. Op dit bord kun je zien of en wanneer je ongeveer aan de beurt komt/bent. Het geeft de grootte van de beschikbare tafels aan en het meest recente nummer dat er kqan gaan eten. Bijzonder systeem.


 photo WP_20160918_006.jpg

Uiteindelijk kwamen we wel aan een tafeltje en hebben we er uitstekend gegeten.


 photo WP_20160918_007SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKetenOpenKeuken.jpg

Een restaurant met de sfeer van een oud Chinees eethuis met een open keuken.


 photo WP_20160918_008SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKeten.jpg

In werkelijkheid betreft het een keten van Chinese restaurants, heel modern georganiseerd. Heel effectief en lekker.


 photo WP_20160918_009DatZijnTeentjesKnoflook.jpg

Dat zijn inderdaad teentjes knoflook tussen het groen. Smaakten goed.


 photo WP_20160918_011NanjingByNight.jpg

Nog een korte wandeling.


 photo WP_20160918_012SpeciaalDessert.jpg

Op het laatste adres dit desert. De gelegenheid was een soort verzameling eettentjes die voor de gasten samen een zitruimte hadden. Je kon als gast dus van keuken naar keuken lopen. Er eten bestellen en vervolgens bediend worden door de verschillende ondernemenrs aan een tafel.


 photo WP_20160918_014SpeciaalDessert.jpg

Wat een fantastische dag!.


Eten in China

Eten in China is een belevenis.
In Shanghai bezocht ik een oud-collega en die vind
het ook leuk om allerlei nieuwe dingen te ontdekken.
Voor mij waren die dingen natuurlijk helemaal bijzonder.
Van een aantal momenten tijdens ons eten
heb ik foto’s gemaakt, die komen hier dus voorbij.

 photo WP_20160916_001DamatouPaardehoofd.jpg

Op 16 september aten we bij Damatou. Volgens mij beteket dat zo iets als paardehoofd. Dit was een eerste begin. Een lunch, niet te moeilijk, niet te experimenteel, wel lekker.


 photo WP_20160916_002.jpg

Het eten is vaak eenvoudig: een paar soorten groente bij elkaar. Prima.


 photo WP_20160916_004.jpg

Een mooi en vooral heel lekker stuk vis. Goed oefenen met de stokjes.


 photo WP_20160916_005.jpg

Het betalen is ook anders dan hier in het Westen. Men is veel verder met het betalen per telefoon. Het restaurant heeft een kaart met een QR-code erop. Die scan je met je telefoon en je betaalt het bedrag dat je wordt opgegeven. Dan controleert de bediening nog even of de betaling binnen is. Maar ook Uber (taxi’s bestellen en afrekenen per telefoon) is veel meer ingevoerd en het boeken van allerlei andere dingen als treinkaartjes enz gaat allemaal per telefoon.


 photo WP_20160916_008.jpg

De laatste dumpling bij het avondeten. Mijn collega weet dat ik die lekker vind.


 photo WP_20160916_012.jpg

En dan een hot pot.


 photo WP_20160916_013GoApe.jpg

Go Ape. Het centrum van Shanghai is als iedere andere grote wereldstad. Duur om te wonen maar heel trendy.


Schrijven is een kunst en sommige mensen halen alles uit de kast.

Als je naar China wilt vliegen, rechtstreeks vanaf Amsterdam,
dan loont het de moeite om een vlucht te zoeken
die van Antwerpen naar de plaats in kwestie in China gaat.
Je gaat dan namelijk met de Thalys van Antwerpen
naar Schiphol, waar je vervolgens met het vliegtuig
naar bijvoorbeeld Beijing of Shanghai vliegt.
Het scheelt een paar honderd euro.

Vorige week nam ik deze route voor de tweede maal.
Zorg wel dat je werkelijk via Antwerpen/Thalys gaat.
Het wordt in Amsterdam gecontroleerd.

 photo DSC_0427AntwerpenCentraalStation.jpg

Centraal station Antwerpen.


14/09/2016
Starbucks, Antwerpen, Centraal Station.
Onderweg naar Shanghai.
Schrijven is een kunst en sommige mensen halen alles uit de kast.

Aan een lange tafel, rechts op de hoek,
met de rug naar de muur, zit een man.

De tafel voor hem is ingericht als een bureau:
kleine tablet, half schuin opstaand tegen een tasje,
pennen, boekjes, een etui voor de leesbril,
typex, een mok – hier in de winkel gekocht,
souvenir van Belgie, Leuven, Brussel of Antwerpen,
ik kan het niet precies zien.
Alles ligt precies geordend voor hem.

Leesbril op de neus en rondkijkend, soms kijkend naar de tablet.
Het is misschien niet druk maar er is best wat te zien.
De ober flirt met een vaste klant en ze vindt het leuk,
toeristen met hun pc’s, want er is hier stroom, gratis wifi,
koffie en er zijn zitplaatsen.
Studenten met pc want er is stroom, gratis wifi,
en het is dicht bij school.

Durf ik af te drukken?

 photo WP_20160914_002WieIsDezeSchrijver.jpg

Ja, dus.


Infinit is gereed

 photo DSC_6298Geopend.jpg

Hier ligt mijn boek, opengeslagen, in de zon.


 photo DSC_6299Geopend.jpg

De deksel doet ook dienst als standaard voor de tekst.


 photo DSC_6300Uitgepakt.jpg

In de doos zitten naar Infinit met de tekst nog een voorwerp en een koordje.


 photo DSC_6301MetBok.jpg

Het voorwerp en het koordje vormen samen een soort bok zodat de tekst mooi rechtop blijft staan. Het chassis is de lessenaar.


 photo DSC_6302Infinit.jpg

Zo staat dan het boek en kan het gelezen worden.


De tekst bestaat uit 8 delen maar de delen vormen samen 1 tekst.
Om de leesvolgorde te ondersteunen begint ieder tekstdeel
met het paginanummer.

 photo DSC_6303EenTwee.jpg

Deel een en twee.


Tekst 1:

Een boek, voor mij, is een beschermings-mechanisme voor tekst, die het tegelijkertijd mogelijk maakt om van die tekst kennis te nemen.
B E S C H E R M I N G E N L E Z E N
Dat is nu een probleem met hoe het boekje Infinit wordt gepresenteerd. Infinit/infinite staat voor oneindig. Het is dan ook een presentatievorm van tekst die je ‘oneindig’ kunt omvouwen. Steeds kun je vanuit de binnenkant de volgende teksten openen. Om het lezen aangenaam en begrijpelijk te maken, kun je het boekje Infinit op verschillende manieren benaderen. Daarvoor heb ik een oplossing bedacht.
Dat voor wat betreft het lezen. Maar het element bescherming ontbreekt. Daarom heb ik een plat doosje gemaakt dat het boekje beschermt en tegelijk een presentatieplatform biedt.

Tekst 2:

Twee manieren, of misschien nog meer, zijn er om de pagina’s ‘om te slaan’. De doorlopende tekst wordt door die verschillende manieren van bladeren niet altijd goed leesbaar. Daarom begint iedere pagina van deze tekst met zijn paginanummer.
De bescherming van een tekst tegen vocht, licht, stof en gebruik, gebeurt vaak door een kaft. Maar soms is een doosje ook heel geschikt. Dit doosje heeft echter nog een functie.
P R E S E N T A T I E
Iedere keer als je een volgende tekst van het boekje wilt lezen, open je de pagina’s van de binnenzijde naar buiten, en draai je het boekje een kwartslag naar rechts. De opstaande zijkanten passen precies in de twee gleuven in de bodem van de doos. Zo kan de volgende tekst gelezen worden.

 photo DSC_6304DrieVier.jpg

Deel drie en vier.


Tekst 3:

Drie functies kan ik bedenken die een reden zijn om een boek te maken, naast de functies die al genoemd zijn: plezier, verspreiding en het bewaren van de tekst en/of afbeeldingen.
V R I J H E I D
Uiteindelijk zijn de ideeën die tot tekst gevormd zijn het belangrijkst. Die tekst mag vernieuwend, controversieel, wervend of uitdagend zijn. Dat hoeft natuurlijk niet. De vrijheid om dat wat je bezig houdt op ‘papier’ te zetten en het te verspreiden, is een fundamenteel recht. Dat kan schuren, wringen en weerstand oproepen, maar dat mag/moet dan ook. Iets anders is het als mensen het recht om te beledigen opeisen. Dan lijkt het niet meer om de zaak te gaan maar om de actie op zich. Duidelijk is dat die grens erg gevoelsmatig en grijs is. Beter van afblijven dus.

Tekst 4:

Vier dat recht op persvrijheid en vrije meningsuiting. Schrijf, spreek, blog, presenteer, schets, teken, maak foto’s, zing en maak games (volgens literatuurwetenschapper F.W. Korsten zijn games de toekomst van de literatuur. Arnon Grunberg sluit daar op aan met ‘Ook taal is een simulatie van de werkelijkheid. Een game.’ Volkskrant 21/02/2015)
H O R I Z O N T A A L
Lees in dit boek bij voorkeur de horizontaal liggende tekst. ‘Liggende’ is hier letterlijk bedoeld. Lees vervolgens de tekst van links naar rechts.
Je kunt de teksten op de opstaande randen ook zien en misschien met wat moeite ook lezen, maar als je steeds de horizontaal liggende paren tekst leest, weet je zeker dat na de teksten een en twee, drie en vier, tekst

 photo DSC_6305VijfZes.jpg

Deel vijf en zes.

Tekst 5:

Vijf komt, samen met zes, gevolgd door zeven en acht.
Teksten en tekeningen (of iedere andere vorm van afbeeldingen) zijn twee verschillende technieken om ideeën over te brengen. In die zin zijn ze voor mij hetzelfde en hebben ze, in relatie tot een boek, dezelfde functie. Maar ze zijn anders, ze kunnen elkaar versterken en sommige lezers beleven meer plezier aan een tekening dan aan een tekst en andersom. Met beide kun je een verhaal vertellen.
Het maken van een goed verhaal is een vak of kunst op zich.
V E R H A A L
Het is duidelijk dat schrijven niet een kunst is waar ik in uitblink. Deze tekst is dan ook een middel voor mij om het boekje Infinit te kunnen maken.

Tekst 6:

Zes dagen heeft het mij op zijn minst gekost om deze tekst te maken. De combinatie van het onderwerp en de eis, die ik mezelf had opgelegd, om iedere tekst met het paginanummer te laten beginnen, was veel gevraagd.
S C H R I F T
Maar het is gelukt en daarmee kunnen we nog even stilstaan bij de geschiedenis van het boek. Want al voel ik me soms een monnik, de geschiedenis van het boek is veel ouder dan dat van de Middeleeuwse monniken.
Al bij de oudste beschavingen (Soemerië, China, Egypte en de Indus-vallei) ontstonden verschillende vormen van het schrift (spijkerschrift, hiërogliefen, alfabet) en manieren om geschreven teksten te bewaren (klei, papyrus).


 photo DSC_6306ZevenAcht.jpg

Deel zeven en acht.


Tekst 7:

Zeven jaar duurt een bepaalde opleiding tot boekbinder. Dat is niet te combineren met mijn werk en privéleven. Het moet wel een hobby blijven. Bovendien zit de lol er voor mij niet in om voor andere mensen boeken te maken.
B O E K
Zusterboeken. Dat is het grote thema waarin een aantal van de toekomstige projecten zullen komen te staan. Zusterboeken zijn boeken waarvan/waarover ik meer dan 1 exemplaar heb of gemaakt heb. Een tijd terug kocht ik bijvoorbeeld een zesde druk van Hella S. Haasse ‘Het woud der verwachting’, 1962. Toen kreeg ik een paar weken geleden nog een versie van dit boek van mijn moeder. Een negenentwintigste druk uit 2011. Deze boeken zijn zusterboeken en die horen bij elkaar te blijven. Daar ga ik voor zorgen.

Tekst 8:

Acht pagina’s over wat ik denk dat een boek is. Maar wat denken anderen? Ik zocht en vond bijvoorbeeld de volgende vertaalde definitie van Philip Smith (boekbinder uit Engeland)
Een boek is de verpakking van meerdere oppervlaktes die samengehouden worden in een vaste of variabele volgorde door een scharniermechanisme, enige vorm van ondersteuning of een container, met daaraan verbonden zichtbaar of gesproken inhoud die we een tekst noemen.
SAMENGEHOUDEN DRAGER VAN TEKST
Volgens de auteur sluit deze definitie tekstdragers als kleitabletten en rollen uit, zo ook enkelvoudige oppervlaktes waarop een tekst is aangebracht (een tekst op een folder is geen boek).
Volgens deze definitie kan een CD een boek zijn.

Gekocht op een veiling: rode boekjes

Kort geleden heb ik twee rode boekjes en een horloge
gekocht op een veiling.
De drie voorwerpen werden als 1 lot aangeboden.
Ik heb ze gekocht maar nu wil ik weten wat ik gekocht heb.
De verkoper suggereert wel dat het om het ‘Rode boekje’ van Mao gaat
maar is dat ook zo?

Ik heb gewerkt met een Chinese collega die na een aantal jaren
in Nederland gewoond, gestudeerd en gewerkt te hebben,
terug is gegaan naar China.
Maar we houden nog steeds contact.
Daarom roep ik zijn hulp in.

Ik heb nu wat betere foto’s gemaakt van de voorwerpen
nadat het maken van afdrukken eigenlijk slecht lukte.
Die heb ik samen met wat ik op internet kon vinden
over het ‘Rode boekje’ aan hem gestuurd met het verzoek
wat te vertalen en eventueel zijn op- en aanmerkingen te geven.
Al is het zo dat die voormalige collega pas is geboren op het eind van
of na de Culturele Revolutie.

Ik ben begonnen om met papier en een potlood afdrukken te maken
van de tekst in relief op het boekje dat het meest in aanmerking komt
om werkelijk een ‘Rode boekje’ te zijn.

 photo DSC_5450RicePaperRubing.jpg

Met rijstpapier dat ik uit China heb meegebracht.


 photo DSC_5463RubingWhitePaper.jpg

Op gewoon wit papier.


 photo DSC_5465RubingWhitePaperCover.jpg

Zoals je hier in detail kunt zien, hielp dat niet echt.


Ik stuurde hem ook nog de volgende Engelstalige tekst
van Wikipedia:
Daar wordt gesproken over de ‘Quotations from Chairman Mao Tse-tung’.
De ‘Citaten van Voorzitter Mao Zedong’.
In die tekst staat ook geschreven dat er veel internationale versies
van het boekje zijn.

Foreign distribution
In 1966, the Propaganda Department of the Communist Party of China approved Quotations from Chairman Mao for export. To meet overseas requirements, the editors of the Chinese Foreign Language Press made revisions necessitated by the situation. They added a “second edition preface” endorsement by Lin Biao, dated 16 December 1966 (which was torn-out following Lin Biao’s death and public disgrace in September 1971). On the last page, they listed the names of the publisher (PLA General Political Department) without an ISBN, the printer and distributor (both Xinhua Bookstore), and the publication year.
By May 1967, bookstores in 117 countries and territories around the world – including Great Britain, France, Spain, Japan, Russia, Germany, Italy, Nepal, Indonesia, Burma, Iran, Arab and African nations and others – were distributing Mao’s Quotations. Foreign presses operating in 20 countries contributed to the publication of 20 translations in 35 versions.

Vervolgens had ik wat betere foto’s gemaakt van de plastic omslag:

 photo DSC_5470Cover01.jpg

Dit is duidelijk de beeltenis van Mao Zedong.


 photo DSC_5470Cover02.jpg

Dit is de tekst die op de omslag staat.


Inmiddels is die vertaald door mijn collega:
“Sailing the Seas Depends on the Helmsman”
Mijn collega spreekt Engels maar het is niet zijn moedertaal.
Bovendien heeft het Chinees een heel andere structuur dan onze taal.
Als ik probeer de Engels tekst in het Nederlands te vertalen
dan staat hier: ‘De zeeën bevaren hangt af van de roerganger’.
Roerganger is de titel die wij in het westen vaker gebruiken om Mao aan te duiden.
Overigens is het ook nog eens de titel van een Chinees lied
waarin Mao met de zon wordt vergeleken.

 photo DSC_5451FirstTitlePage.jpg

Eerste titelpagina (althans dat denk ik).


De bovenste tekst had ik al ontdekt op internet en de vertaling is:
‘Workers of the world, unite!” 全世界无产者,联合起来!
Mijn collega bevestigt dit:
‘Arbeiders/Proletariers aller landen, verenigt u’.

De tekst aan de onderkant lijkt me gedrukt maar
helemaal zeker ben ik niet.
Volgens mijn collega staat er:
‘Shanxi Normal University, Library, Wu Youwen’

en hij voegt daar aan toe

‘(a person’s name),
so that might be the original owner of the book.’

De naam van een persoon (Wu Youwen)
misschien de originele eigenaar van het boekje.

Shanxi Normal University is een grote universiteit in China
volgens het internet.

 photo DSC_5452TitlePage01.jpg

De volgende titelpagina.

 photo DSC_5452TitlePage02LooksTheSameTitleAsOnTheCover.jpg


De kreet van de omslag wordt hier nogmaals herhaald.
Daaronder staat:

“Xian Shiyou (Oil) College,
the Culture Revolutionary Committee,
printed 1967 at Xian”

Dan volgt een pagina met daarop een soort motto.
Van Lin Biao zo blijkt.

 photo DSC_5453HandwrittenButPrinted.jpg


Volgens mijn collega staat hier:
‘Great Leader, Great Teacher, Great Supreme Commander, and Great Helmsman.
Long live Chairman Mao , Long long live.
Dan volgt de handtekening van Lin Biao en de datum:
‘1967 May 1st’
Lin Biao was op dat moment de tweede man in het Chinese regime.

 photo DSC_5454MaoBehindSpecialPaper.jpg

Een pagina met een foto van Mao. Hier is de foto verstopt achter vloeipapier.


 photo DSC_5455LinBiao.jpg

Nogmaals Lin Biao.


Dit keer staat er:
‘Read Chairman Mao’s books, listen to Chairman Mao’s words,
and follow Chairman Mao’s instructions’.
Deze tekst had ik al herkend van internet.
Op Wikipedia staat als vertaling:
‘To study the works of President Zedong, to follow his teachings
and to behave according to his instructions’.
Dat is ongeveer het zelfde.

Dan lijkt er nog een pagina met een slogan te volgen:

 photo DSC_5456Slogan.jpg

Studying Chairman Mao’s great works………..


What the above picture says is
“Studying Chairman Mao’s great works, we need to study with questions,
study and practise them flexibly, studying as well as practising,
study with priorities, have quick effects, and focus on practising heavily”.
It is again Lin Biao’s words.

Dan komen we voor nu bij de laatste pagina.
Ik gaf mijn collega aan dat ik dacht dat het een lied was, misschien het volkslied.

 photo DSC_5457Music.jpg

‘Sailing the Seas Depends on the Helmsman’


Het is het lied, zo blijkt, waar ik eerder in deze blog al naar verwees:
Mao als zon:

No, it is not our National Anthem.
The name of the song is again “Sailing the Seas Depends on the Helmsman”.
The lyrics:
Sailing the Seas Depends on the Helmsman.
All living things depend on the sun for their growth.
Moistened by rain and dew, young crops grow strong.
Revolution depends on Mao Zedong Thought.
Fish cannot leave the water, nor can melons leave the vine.
The revolutionary masses cannot leave the Communist Party.
Mao Zedong Thought is the sun that never sets.

Mao’s gedachten als een nooit ondergaande zon.
ik moet er niet aan denken.

Kunstvaria

 photo AiWeiweiMapOfChina2009.jpg

Ai Wei Wei, Map of China, 2009.


 photo AnselmKieferTheOrdersOfTheNightDieOrdenDerNacht1996EmulsionAcrylicAndShellacOnCanvas.jpg

Anselm Kiefer, The orders of the night (Die Orden der Nacht), 1996, emulsion, acrylic and shellac on canvas.


 photo BruceKatsiffTheCabinetOfDrFoto1990PlatinumPalladiumPrint.jpg

Bruce Katsiff, The cabinet of Dr Foto, 1990, platinum palladium print.

Twee werken van 1 kunstenaar in 1 Kunstvaria komt niet vaak voor.
Vandaag dus wel.

 photo BruceKatsiffTheSleepOfPeace1988Printed2012PlatinumPalladiumPrint.jpg

Bruce Katsiff, The sleep of peace, 1988, printed 2012, platinum palladium print.


 photo GeorgeWesleyBellowsPoolPlayerLithographCirca1921.jpg

George Wesley Bellows, Pool player, circa 1921, lithograph.


 photo HenryFuseliTheThreeWitchesOrTheWeirdSistersCa1782ilOnCanvas.jpg

Henry Fuseli, The three witches or The weird sisters, circa 1782, oil on canvas.


 photo PaulNashShellburstZillebeke1917ColouredChalksOnBrownPaper.jpg

Paul Nash, Shellburst, Zillebeke, 1917, coloured chalks on brown paper.


 photo RembrandtHarmenszVanRijnScholarAtHisStudy1634OilOnCanvas.jpg

Rembrandt Harmensz van Rijn, Scholar at his study, 1634, oil on canvas.


 photo RobertDeKeersmaeckerWachtenAcrylAndOilOnCanvas.jpg

Robert de Keersmaecker, Wachten, acryl and oil on canvas.


Ming in de Nieuwe Kerk

 photo DSC_2923NieuweKerkMing01.jpg

Gisterochtend heb ik de tentoonstelling Ming bezocht
in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.

 photo DSC_2935NieuweKerk.jpg

De tentoonstellingen die ik er tot nu toe zag
waren zorgvuldig samengesteld en uitstekend gepresenteerd.
Over de samenstelling kan ik weinig zeggen.
De verzameling van het Nanjing Museum ken ik helaas niet.
Maar de presentatie is slordig.

Zo is de audio toer niet altijd goed afgestemd
met de voorwerpen die er getoond worden.
Zo wordt er gezegd dat ‘hiernaast’
het portret van de schilder Xu Wei te zien is.
Hiernaast?
30 Meter verderop.

De vitrines weerkaatsen op een vervelende manier
de toelichting in het glas zodat
van sommige voorwerpen delen niet of moeilijk te zien zijn.

Van een Kom (Longqing, 1567 -1572) wordt de buitenkant geroemd.
Prima, maar de buitenkant is niet te zien.
De opstelling is zo dat je alleen de binnenkant van de kom kunt zien.
Op de film en in de catalogus kun je zien dat het om
een prachtig voorwerp gaat.
Maar ik betaal 15 euro om het met eigen ogen te zien en dat
is helaas niet mogelijk.

 photo DSC_2936MingCatalogus.jpg

Catalogus bij de tentoonstelling ‘Ming’.


 photo DSC_2941MingKruikMetTweeHandvattenHongzhi14871505PorseleinNanjingMuseum.jpg

Wat mij betreft het mooiste voorwerp op de tentoonstelling. Een prachtige gele kruik. Kruik met twee handvatten, Hongzhi, 1487 – 1505, porselein, Nanjing Museum.

Geel aardewerk was voorbehouden aan de keizerlijke familie.
Hier is de binnenkant wit. Het fungeerde dan ook als hulpmiddel
bij rituele hofceremonies en niet als onderdeel van het priveservies van de keizer.
Maar het is er niet minder mooi om.

 photo DSC_2939MingFolder.jpg

Folder van de tentoonstelling ‘Ming’.


Tweede hoogtepunt was zeker een schildering van een ‘Fluitspelende Dame’.
Gemaakt door Tang Yin (of Tang Bohu).
(1470 – 1524, hangende rolschildering, inkt op zijde, Nanjing Museum)
Heel sierlijk, heel sereen. Mooi, beheerd kleurgebruik.
De rolschilderingen die er te zien waren,
zijn stuk voor stuk van een hoge kwaliteit.
Prachtig om te zien.
Een heel andere stijl is het werk ‘Pruimenbloesem en bamboe’
van Xu Wei (1521 – 1593 Rolschilderij, inkt op papier, Nanjing Museum).
Maar ook dit vond ik schitterend.

Gaan? Zeker.
Zeker als je niet eerder in de Nieuwe Kerk bent geweest.
Ga kijken naar de erotische prenten (Collectie Bertholet, Amsterdam)
in dezelfde ruimte als het praalgraf van Michiel de Ruyter.
(Wang Sheng, 1595, Compleet album van 10 schideringen op zijde en 10
kalligrafieen op papier)
De Chinese voorwerpen zijn prachtig en geven in korte tijd
een goed beeld van de Ming dynastie.

 photo DSC_2924NieuweKerk.jpg

 photo DSC_2923NieuweKerkMing02.jpg

Maar mijn eindoordeel is dat het beter kan.
Daar is niet zo veel voor nodig en is een enorme gemiste kans.
Zo vaak kunnen we niet kunst uit het Nanjing Museum zien.

The Hot Springs Of Odawara door Robert van Gulik

Op gezette tijden krijg ik de nieuwsbrief van de website
RechterTie.nl en op 10/04/2013 stond er het verhaal in van
Marco Huysmans die uitgenodigd was voor een symposium
in China over Robert van Gulik en zijn betekenis
voor de Chinese cultuur.
Daarnaast kondigde hij een bibliofiele uitgave aan
van het verhaal The Hot Springs Of Odawara.
Dat ging als volgt:

Nieuwsbrief RechterTie.nl van 10/04/2013.

Odawara
Toen ik bijgekomen was van de schok gevraagd
te zijn als spreker op een conferentie in China,
kreeg ik een ideetje dat de kriebels uit het begin
van deze nieuwsbrief verbond met de conferentie.
Als ik nu eens een mooie uitgave zou
maken van The Hot Springs of Odawara? Of
nog beter, als ik nu eens het Engelse origineel
zou uitgeven in combinatie met een Chinese
vertaling? Dat zou een boekje worden dat je in
twee richtingen kunt lezen (aangenomen dat je
het Chinees machtig bent): Chinees lees je immers
traditioneel van rechts naar links.
Om te beginnen vroeg ik Sunny of zij wist van
een Chinese vertaling. Die was er volgens haar
niet, maar ze bood direct spontaan aan om er
zelf een te maken, in klassiek Chinees met de
traditionele karakters. Dat aanbod greep ik
natuurlijk met beide handen aan, en ik ging
direct enthousiast aan de slag met de rest van
de voorbereidingen. Er moest een layout/bladspiegel
gekozen worden, papiersoorten, lettertypen,
enzovoort. Ik zal u hier niet met de details
vermoeien. Op de website zult u te zijner
tijd kunnen lezen wat de uitgangspunten van
het ontwerp waren en hoe die zijn vertaald in
concrete keuzes.
Eén ding stond bij voorbaat vast: het zou een
boekje worden dat gebonden was op klassieke
Chinese wijze. Al snel vond ik in de buurt een
ambachtelijke boekbinder die zijn vak geleerd
had op de abdij van Berne in Heeswijk. Hij
vond het een interessante uitdaging en kwam
met allerlei uitstekende ideeën voor de uitvoering.
Een echte vakman.

Gisteren was het zover: ik kreeg een mailtje dat
de eerste batch van 160 exemplaren klaar was.
Ik heb twee versies laten maken: een gewone,
met enkelvoudige Chinese binding; en een
luxe, met dubbele omslag en dubbele Chinese
binding. U ziet hieronder plaatjes van de Engelse
voorkant van de luxe editie en de Chinese
voorkant van de gewone versie.
De luxe editie verschijnt in een beperkte oplage
van 50 genummerde en gesigneerde exemplaren,
plus tien exemplaren hors commerce voor
familie en vrienden. Van de normale versie heb
ik voorlopig 100 exemplaren laten inbinden; er
zijn meer exemplaren gedrukt, maar ik wacht
met het inbinden daarvan tot ik beter kan inschatten
of er überhaupt belangstelling is voor
dit boekje. Het inbinden is handwerk en daarom
tamelijk prijzig: het is duurder dan het
drukken!
Maar het resultaat mag er wezen, toch?

 photo DSC_0665D.jpg

Deze week was het dan zover.
Mijn exemplaren zijn gearriveerd.
Ik heb nummer 27 van de 50 genummerde en
gesigneerde exemplaren met dubbele omslag
en dubbele Chinese binding.
Daarnaast heb ik twee versies met enkele omslag
en enkele Chinese binding.

 photo DSC_0666D.jpg

Prachtig verpakt.

De toelichting op de website op het ontwerp
van het boekje gaat als volgt:

 photo DSC_0667.jpg

Met als zegel het Shou symbol, het symbool voor ‘een lang leven’.

 photo DSC_0667ShouSymbol.jpg

The Hot Springs of Odawara — Ontwerp

Uitgangspunten

Het ontwerp is gebaseerd op de voorliefde van Van Gulik voor de traditie.
Waar een keuze gemaakt moest worden tussen klassiek
en modern is consequent voor klassiek gekozen.

 photo DSC_0668TheHotSpringsOfOdawara.jpg

The Hot Springs Of Odawara

Schreefletters in plaats van schreefloze;
traditionele Chinese karakters in plaats van vereenvoudigde;
een strak tekstbeeld gebaseerd op een vaste mathematische verhouding;
een klassiek papier in natuurlijke tinten;
gebonden op traditionele Chinese wijze.

 photo DSC_0669EngelsChineseUitgave.jpg

Een Engels-Chinese uitgave van het verhaal.

Pagina-layout

Het ontwerp van The Hot Springs of Odawara
is gebaseerd op het werk van Jan Tschichold.
Hij formuleerde een ontwerp voor “het perfecte boek”,
geheel gebaseerd op de verhouding 2:3.
Opengeslagen is de bladspiegel
zoals Tschichold die bedacht heeft.
Een tekstblok heeft als afmetingen 3″ × 4.5″.
De afmetingen van het boekje (5.5″ × 6.75″)
voldoen ook aan de 2:3-regel mits men
de ruimte voor de binding wegdenkt (1″).

 photo DSC_0670ChineseBoekbindTechniek.jpg

Chinese boekbindtechniek: dubbele binding.

Lettertypen

De Engelse tekst is gezet in 12-punts Adobe Garamond Pro
met een regelafstand van 16pt.
De Chinese tekst is gezet in 12-punts PMingLiU
met een regelafstand van 21pt.
De Chinese tekst is op de klassieke wijze gezet:
van boven naar onder en van rechts naar links.
Alleen het onderschrift bij het plaatje
wordt van links naar rechts gelezen.

 photo DSC_0671Nr27GesigneerdDoorDeEditorMarcoHuysmans.jpg

Nummer 27 van de serie van 50, gesigneerd door de uitgever Marco Huysmans.

Kleinkapitalen

Op diverse plaatsen is gebruik gemaakt van kleinkapitalen
(small caps) om accenten aan te brengen.
De omslag en de titelpagina zijn geheel in kleinkapitalen gezet.
Verder zijn de eerste paar woorden van elk deel
van de tekst in kleinkapitalen gezet
met een vetgedrukte en vergrote initiaal.

 photo DSC_0672VoorinDeEngelseUitgave.jpg

Voorin staat de Engelse uitgave.

Ligaturen

Er is gebruik gemaakt van ligaturen
voor diverse lettercombinaties.
De combinatie van een c en een t
wordt bijvoorbeeld zo weergegeven:

 photo AdobeGaramondProMetLigaturen.jpg

Cijfers

Cijfers zijn gezet in oldstyle figures.
Dit zijn cijfers die niet allemaal even hoog zijn
maar soms uitsteken boven het maaiveld (de letter “m”)
en soms onder de baseline komen.
Ter vergelijking ziet u hieronder eerst de normale cijfers
en dan de oldstyle cijfers in het lettertype van het boekje.

 photo AdobeGaramondProCijfersOldStyle.jpg

Hier alleen een voorbeeld van de Oldstyle cijfers.

Uitlijning

De uitlijning van de tekst is fully justified.
De tekst is optisch uitgelijnd; dat betekent
dat leestekens soms een stukje in de marge gezet zijn
om de uitlijning voor het menselijke oog beter te laten lijken.

Inspringen

Nieuwe paragrafen springen 24 pt in.
De regelafstand (16 pt) verhoudt zich tot deze indentatie als 2:3.

 photo DSC_0673AchterinDeChineseVertaling.jpg

Achterin (voor Westerse lezers zoals ik) de Chinese uitgave.

Paginanummers

Er zijn geen paginanummers.
Deze keuze houdt verband met het onderwerp
van het essay: het ontbreken van paginanummers
illustreert de continuïteit van de natuur
tegenover de begrensdheid van het menselijke bestaan.
Daarnaast is het essay zo kort
dat het ontbreken van een paginanummering
nauwelijks onthandt.
Het kan immers gemakkelijk (en wat mij betreft bij voorkeur)
in één zitting gelezen worden.

Chinees karakter

Het Chinese karakter dat op de omslag
en enkele andere plaatsen gebruikt is,
is een gestileerde versie van het karakter 寿 (shou)
dat “lang leven” betekent.
Van Gulik gebruikte het voor de uitgave van
Moord op Oudejaarsavond, ’s-Gravenhage 1958.

Papier

Het gebruikte papier is Gmund Savanna.
De omslag is gedrukt op 200-grams Arena Structuros,
voor het binnenwerk is gekozen voor 100-grams Cascara structuros.

Drukker

Het drukwerk is van Drukkerij Zeeland.

Binding

Het boekje is op traditionele Chinese wijze gebonden
door Jos van den Berg
van Handboekbinderij “De Boekenlegger”.
De luxe editie heeft een dubbele omslag en
is met een dubbele steek genaaid.

Thee

Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.

 photo DSC_0388.jpg

Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.


 photo DSC_0389.jpg

Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.


 photo DSC_0392.jpg

De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.


 photo DSC_0395.jpg

Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.


 photo DSC_0393.jpg

Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.


 photo DSC_0396.jpg

Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!

Vandaag even niet

Voor vandaag even geen uitgebreid blog bericht.
Ik was te laat thuis en morgen gaat het er ook niet van komen.
Morgenavond ga ik eten bij Chinese kennissen.
Met mijn collega ben ik ooit naar zijn bruiloft in China geweest.
Nu zijn de ouders van mijn collega op bezoek in Nederland.
Mijn collega gaat zelf, met vrouw en kind,
binnenkort terug naar China.
Dat is voor mij een extra reden om nog eens even langs te gaan.
Het zal er in de toekomst niet zo eenvoudig van komen.
De foto’s komen vrijdag dan wel.