Van Lucknow naar Haridwar met de trein

DSC_9153LucknowOpHetStationWachten

Vanuit Lucknow gaan we naar Haridwar. Gelegen aan de Ganges is dit een van de zeven plaatsen in India die de Sapta Puri worden genoemd. De heiligste plaatsen voor de Hindoes. Maar eerst moeten we er met de trein zien te komen. Het wordt veel wachten. We zijn niet de enige die naar deze bedevaartsplaats toe willen (of er weer vertrekken).


Wikipedia (vertaald):

De Sapta Puri zijn zeven heilige pelgrimsplaatsen in India. De tirthas (bedevaartsplaatsen) zijn: Ayodhya (Rama), Mathura (Krishna), Haridwar (Vishnu), Varanasi (Shiva), Kanchipuram (Parvati), Ujjain (Shiva) en Dwarka (Krishna).

DSC_9155LucknowStationAndereTrein

Een andere trein.


DSC_9156LucknowStationWachten

Soms moet je gewoon wachten.


Le Martiniere College: real British

Een van de plaatsen die we bezochten in Lucknow in 2016
was Le Martiniere College. Een van de oudste jongensscholen
in India. Het hoofdgebouw is een opvallend gebouw
dat een aantal keren als filmlocatie is gebruikt.

DSC_9125LucknowLaMartiniereCollegeBekendVanDeFilm

Le Martiniere College, veel Britser gaat het niet worden. Sinds 1845 in gebruik als school.


DSC_9126LucknowLaMartiniereCollegeRealEnglish

In keurige jasjes.


DSC_9127LucknowLaMartiniereCollege

Echt mooi is het gebouw niet. Wel opvallend.


DSC_9128LucknowLaMartiniereCollegeHoogOpDak


DSC_9129LucknowLaMartiniereCollegeEnglishGardens

Engelse tuinen.


DSC_9130LucknowLaMartiniereCollegeBombastischeArchitectuur


DSC_9131LucknowLaMartiniereCollegeSpenceHall

Spence Hall, als er een gebouw naar je wordt genoemd heb je het helemaal gemaakt!


DSC_9132LucknowLaMartiniereCollegeTheMews1889

The Mews, nog een gebouw waar studenten verblijven. Uit 1889.


DSC_9133LucknowLaMartiniereCollege

Blijkbaar is paardrijden onderdeel van de opleiding.


DSC_9136LucknowLaMartiniereCollegeRichtingaanwijzer

Het is er groot. Dus deze borden helpen.


Lucknow: Residency

In het vorstendom Awadh was een Britse vertegenwoordiger actief.
“Vertegenwoordiger” is een omschrijving die misschien niet helemaal precies is.
Waarschijnlijk begon die vertegenwoordiger als een handelsreiziger
met assistenten en werd uiteindelijk de koloniale macht ter plaatse.
Als factor van macht heette die Britse vertegenwoordiger de Resident.
Voor hem en zijn staf, waaronder militairen, werd een vestigingsplaats
aangelegd in Lucknow.
Het was hier dat de eerste onafhankelijkheidsoorlog begon.
Dat was een bloedig gebeuren waarbij de verblijven in Lucknow
grote schade opliepen.
Deze gebouwen worden nu als monumenten onderhouden en in stand gehouden.
Dit is een beetje mijn samenvatting van de geschiedenis en die zal
afhankelijk van partij en standpunt wel afwijken van de werkelijkheid.
Maar dat doet niets aan de foto’s af.

DSC_9096LucknowSitePlanResidency

De plattegrond zoals we die op de plaats zelf aantroffen.


DSC_9097LucknowResidencyText

De toelichting voor de bezoekers van de site.


Residency
The history of the Residency can be tracked back to 1774 AD when Nawab Shujauddhaula agreed to have a British resident stationed in Awadh.
Residency was established at Lucknow when the capital of Awadh was shifted from Faizabad to Lucknow in the year 1775 AD.
Originally, the site of the Residency belonged to Sheikhzads.
Nawab Asafuddhaula started the construction of Lucknow Residency in the year 1775 AD for the British resident and his staff which was completed by Nawab Saadat Ali Khan in 1800 AD.
Later, it was used by Chief Commissioner of Awadh.
Gradually more buildings were added as their regiment grew.
The ruins of Residency, perserved in the same condition in which it came under central protection in the year 1920 AD remind us of the great uprising of 1857.
The evidence of First War of Independence of 1857 can be seen on each and every structure of the Residency.
These structures syffered heavy damages due to constant shelling and counter shelling; some were completely razed to ground and are in ruins.
The Residency complex today consists of ruins of several buildings, each ruins has its own storey to tell about the events of 1857 AD
During its historic siege in 1857 AD, these buildings and every fortified post were named usually after the person who lived there.
They were named as Sago’s house, Dr. Fayerer’s house, Brigade mess, Kanpur Bettery, Redan Battery, Sikh Square, Anderson’s Post etc and covered an area of about 33 acres.
To understand the clear picture of Residency an excavation was taken up here which has brought to light a number of buries structures including the well planned sewer system besides remains of material structure of that period.
A ‘1857 Memorial Museum’ has been set up here to depict an accurate presentation of the First War of Independence of 1857 in Awadh.

Samenvatting/Nederlandse vertaling:
In 1744 besloot Nawab Shujauddhaula een Britse vertegenwoordiging
toe te staan in Awadh.
Toen in 1775 de hoofdstad van Awadh verplaatste van Faizabad
naar Lucknow, verhuisde de Residency mee.
Nawab Asafuddhaula begon de bouw, Nawab Saadat Ali
rondde die af in 1800.
In 1920 werd het complex een monument en vanaf dat moment
werd de toenmalige staat van onderhoud bewaard als
herinnering aan de opstand van 1857.
Het complex bestaat uit verschillende gebouwen, allemaal
met hun eigen verhaal.
Tijdens het beleg in 1857 werd het complex
een verstevigde militaire post.
De gebouwen zijn allemaal zwaar beschadigd als gevolg
van bombardementen en beschietingen.
Een van de gebouwen huist het ‘1857 Memorial Museum’.

DSC_9098LucknowResidencyTheTreasuryHouse

The Treasury House. Een handelspost (handel was een belangrijke drijfveer voor het verblijf van de Britten in India) had natuurlijk behoefte aan middelen, geld. Waardevolle spullen en geld moet je ergens veilig bewaren dus vandaar dit gebouw.


DSC_9099LucknowResedencyTheTreasuryHouse


The Treasury House.

Supported by plain columns, the long one storeyed treasury was finished in 1851 at a cost of Rs. 16897,00.
During the revolution of 1857 the central part of this building was converted into an ordinance factory for manufacturing Enfield cartridges.

DSC_9100LucknowResidencyDrFayrersHouse

Om Britse soldaten op een verre post te houden moest er voor de volksgezondheid gezorgd worden. De dokter was dan ook een belangrijke post. Dit is het huis van chirurg Dr. Fayrer.


Dr. Fayrer’s house

It was named after Dr. Fayrer, who was Resident Surgeon during the siege of 1857.
Sir Hen(n)ry Lawrence was shifted to this building after being mortally wounded on 2nd July, who succumbed to his injuries on 4th July, 1857.

DSC_9101LucknowResidencySierlijkeKolommen

Het huis van de dokter was natuurlijk een voornaam gebouw met mooie kolommen.


DSC_9102LucknowResidency


DSC_9103LucknowResidencyBriefEncounters


DSC_9105LucknowResidencyErgHeetSchaduwOnderDeBoom

Gelukkig boden deze bomen veel schaduw. Onder andere op de bank. Het was warm die dag, 5 maart 2016, en hier was het even uitrusten.


DSC_9106LucknowResidencyMuseumOpDeAchtergrond

Maar niet iedereen heeft vakantie.


DSC_9107LucknowResidencyRestauratie


DSC_9109LucknowResidency1857MemorialMuseum

Dit is het 1857 Memorial Museum, museum en gedenkplaats.


DSC_9110LucknowResidencyMainBuilding

Dit was de woning van de Resident. Het belangrijkste gebouw voor de Britten in dit complex.


DSC_9111LucknowResidencyMainBuilding


DSC_9112LucknowResidencyMainBuilding


DSC_9113ResidencyMainBuildingText


Residency Main Building

Originally, it was a three storey imposing building meant for the British Resident which gave its name to the compound as Residency.
The principal entrance to the main building was on the east side under a handsome portico.
Along the west front, extended a wide and lofty colonnaded verandah.
Spiral stairs inside two turrets on the north and south sides led to the roof.
There were numerous lofty windows in this building and roof was protected with Italian bars.
Underground rooms in the southern part of the building provided an effective shield against hot winds of Lucknow summer.
During the siege of 1857, European ladies and children had taken shelter in these underground rooms.
Miss Susanna Palmer, daughter of Col. Palmer was killed in the annexy building and Henry Lawrence was mortally wounded when he was sitting in the library.
The annexy building which formerly used to be model room now houses “1857 Memorial Museum” displaying the model of Residency complex as it was before 1857. lithographs, excavated objects and a diorama showing the siege of Residency.

Samenvatting/Vertaling:
De woning van de Resident.
Heel ruim en mooi van opzet.
Een deel van het gebouw was onderkelderd.
Die plaats bood tijdens het beleg van 1857 bescherming aan
Europese vrouwen en kinderen.
Miss Susanna Palmer kwam om het leven in het gebouw waar nu het museum is.
Henry Lawrence raakte dodelijk gewond terwijl hij in de bibliotheek van dit gebouw zat.

DSC_9114LucknowResidencyMainBuilding

Uiteindelijk onderdrukken de Britten de opstand/Eerste onafhankelijkheidsoorlog. De doden worden begraven op een begraafplaats die deel uit maakt van het complex.


DSC_9115LucknowResidencyGrafmonumentEnVoederplaatsVoorVogels

Grafmonument en voederplaats voor vogels.


DSC_9116LucknowResidencyGrafmonument


DSC_9117LucknowResidencyOnderhoud01

Grafmonument voor een aantal Britse soldaten. Hieronder de namen.

DSC_9117LucknowResidencyOnderhoud02Namen


DSC_9118OLucknowResidencyGrafmonument01

Nog een grafmonument. Er zijn natuurlijk ook veel niet-Britten gesneuveld. Daar heb ik geen grafmonument van/voor gezien. De overwinnaar schrijft de geschiedenis.

DSC_9118OLucknowResidencyGrafmonument02

De namen.


DSC_9120BegumKothiText


Begum Kothi

Originally belonged to Nawab Asaf-Ud-Daula and sebsequently was sold to some Europeans who ran a business of European goods.
Later on, it was occupied by Vilayalti Begum Makhdarah Aliya, the begum of Nasir-ud-din-Heider and after her death, her step-sister Sharfunnisa had built an Imambara and a mosque at this place in traditional style of Avadh unlike other buildings of Residency.

‘Begum’ is de titel van een vrouw van een hooggeplaatste moslim.
Te vertalen met vorstin of hooggeplaatste vrouw.
Dus dit is een appartement voor een belangrijke vrouw: in eerste
instantie de vrouw van Nasir-ud-din-Haider, de tweede vorst van Awadh.
Haar schoonzus liet de moskee bouwen die onderdeel is van
het complex.

DSC_9121BegumKothi

Begum Kothi.


DSC_9122LucknowResidencyMoskee

De moskee / imambara.


DSC_9123LucknowResidency

Niet alle ruimtes waren toegankelijk. Een foto door de tralies.


DSC_9124LucjnowResidency

Het complex is prachtig aangelegd.


Naar de dierentuin in India (Lucknow)

Afgelopen zaterdag hoorde ik iemand op de radio over de problemen
die mensen soms hebben met het op vakantie gaan.
Een van de adviezen was: doe wat de lokale mensen doen.
Ga naar een supermarkt en kijk wat er zoal te koop is.

Toen we in 2016 in Lucknow waren zijn we naar de Zoo gegaan.
Naar de dierentuin gaan is niet het eerste wat bij me opkomt
in India maar het is weer eens wat anders. Je ziet dan hoe
sommige lokale mensen zich vermaken. Heel erg zoals wij in het Westen.
De verschillen zijn blijkbaar niet zo groot.

Het indrukwekkendst waren de enorme tijgers.
Ze wilde niet altijd op de foto zoals ik het graag gezien had.
Maar ook dat is zoals dat in Nederland gaat.

DSC_9080LucknowZooSwampDeerCervusDuvauvelli

Swamp deer of Cervus Duvaucelii (barasingahert). De fietsen op de achtergrond hebben ook wel iets.

DSC_9081LucknowZooSwampDeerCervusDuvauvelli

Het kan dan natuurlijk gebeuren dat de teksten niet helemaal in het Engels zijn.


DSC_9082LucknowZoo


DSC_9083LucknowZoo


DSC_9084LucknowZoo


DSC_9086LucknowZoo

Deze dieren zijn zo ongelofelijk indrukwekkend. Zo groot. Zo mooi van kleur.


DSC_9087LucknowZoo


DSC_9088LucknowZoo

Maar we weten allemaal dat ze eigenlijk niet in een dierentuin thuis horen. De dieren gaan zich behoorlijk gestoord gedragen door eindeloos op en neer hetzelfde pad te belopen.


DSC_9089LucknowZoo


DSC_9092LucknowZoo


DSC_9093LucknowZoo

Ik heb spijt dat ik van dit dier niet meer foto’s heb gemaakt. Hij staat er niet zo best op.


DSC_9095LucknowZoo

Bij de uitgang. Het was toch erg leuk al was het alleen maar om de verbaasde blikken te zien van de andere bezoekers. De chauffeur die ons naar de dierentuin had gebracht, vond ons bezoek ook maar een beetje vreemd.


Watermanagement in India: Shahi Bauli, Stepwell

DSC_9038LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwell

Op het terrein van de Bara Imambara ligt ook een stepwell.
Een type gebouw/voorziening waarvan ik het moeilijk vind
de naam te vertalen.
De ‘Step’ staat voor trap en ‘well’ staat voor bron.
Het is een ‘gebouw’ dat grotendeels in de grond ligt.
Op de bodem van het gebouw is een bron te vinden met water.
Heel belangrijk natuurlijk in de sommige heel droge delen
van het Indiaas subcontinent.
Een, soms heel tijk versierde, trap leidt je naar het water.

DSC_9039LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwell

Hier gaat de trap naar het water. Het gebouw is in dit geval niet heel erg versierd met beelden en dergelijke.


DSC_9040LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwell

Maar wel met versieringen rond de ramen.


DSC_9041LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwell


DSC_9042LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwell

Toen wij er waren werden de hekken geverfd.


DSC_9043LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwellErWordtGeverfd

Het is altijd leuk om naar werkende mensen te kijken.


DSC_9045LucknowBaraImambaraShahiBauliStepwellVerven


DSC_9046LucknowBaraImambaraAsafiMoskeeNieuweRichtingaanwijzer

Er was veel te zien maar deze moderne bordjes waren toch niet echt op hun plaats. Maar blijkbaar wel nieuw. De spelling is steeds weer anders maar de boodschap is duidelijk.


Bhool Bhulaiya

Het grote Bara Imambara-complex in Lucknow heeft een aantal
gebouwen. Onder andere de grote Asfi-moskee.
De Bhool Bhulaiya wordt gevormd door de verdiepingen boven op
de Bara Imambara ruimtes.
In het Engels noemt men het een labyrint.
Het woord schijnt te betekenen:

It’s not an easy word to translate, and it sort of means ‘a place where you can forget directions and paths and get lost’!

In het Nederlands iets als een ruimte waar je de richtingaanwijzingen en
de weg vergeet en verdwaalt.
Wat ik me vooral herinner is de verwarring over de term labyrint en
een gebouw met gangen en ruimtes waar je volgens mij heel veel
fantasie nodig hebt om te verdwalen.
Dan was er ook nog dit bord met instructies:

DSC_9028LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaSignText

Je mag er geen schoenen of sandalen dragen en stelletjes moeten een begeleider hebben?


Entry fee Rs.50 per person
Ticket for foreigners 500

Wearing shoes and chappals is stricktly prohibited.

Carrying guide is must for couples.

DSC_9029LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaOpDak

De versiering op het dak.


DSC_9030LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaOpDak

Uitzicht vanaf het dak.


DSC_9031LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaVanHetDak


DSC_9032LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaGang

Het doolhof. Bhool Bhulaiya.


DSC_9033LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaToegangspoortTotHetComplexVanafHetDak


DSC_9034LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaBeschermenVanMonumentenIsMoeilijk

Overal in de wereld hebben monumenten te lijden onder de bezoekers.


DSC_9035LucknowBaraImambaraBhoolBhulaiyaOpDakMetAndereBezoekers


DSC_9036LucknowBaraImambaraAsafiMoskee

De Asfi-moskee.


Bara Imambara

Uit een Wikipedia-artikel heb ik een aantal zinnen gehaald die
samen het onderstaande verhaal vormen.
Het artikel is, zoals vaker/bijna altijd, door meerdere mensen
opgesteld en dat is aan de tekst te zien. Daarom.

Nog even een kanttekening:
Als wij al iets van de islam weten dan is dat van Soennitische moslims.
Het Sji-isme is de tweede grote stroming in de islam.
Het Sji-isme komt vooral voor in Iran, Azerbeidzjan, Bahrein en Irak.
In Pakistan, India, Libanon, Jemen, Syrië, Afghanistan en diverse Golfstaten
vormen ze een grote minderheid.
Sji-iten of Shi’a kennen we veel minder.
Dat al alleen maakt de monumenten in Lucknow bijzonder.

Wikipedia:

Bara Imambargha is an imambargha complex in Lucknow, India, built by Asaf-ud-Daula, Nawab of Awadh, in 1784.
It is also called the Asafi Imambara.
An imambara is a shrine built by Shia Muslims of Delhi for the purpose of Azadari.
The Bara Imambara is among the grandest buildings of Lucknow.
The complex also includes the large Asfi mosque, the Bhul-bhulaiya (the labyrinth), and bowli, a step well with running water.
Two imposing gateways lead to the main hall.
The design of the Imambara was obtained through a competitive process.
The winner was a Delhi architect Kifayatullah, who also lies buried in the main hall of the Imambara.
It is another unique aspect of the building that the sponsor and the architect lie buried beside each other.

Nederlandse vertaling/samenvatting:

De Bara Imambargha is een imambargha complex in Lucknow.
De term ‘imambargha’ kende ik niet. Dus even opgezocht.
In het webarchief van een Pakistaanse, Engelstalige krant, Dawn,
vond ik het volgende artikel:

Imambargah or mosque?
 
WHENEVER a place of Shia Muslim worship is assaulted, it is mentioned in the headlines as ‘Imambargah’.
Imambargahs and mosques are two different places in Shia Islam. A mosque is used for Namaz, whereas Imambargah is for preaching Islam and its main purpose is to keep the purity of the mosque retained by restricting entry by women and small children.
On the other hand, everyone (men or women) can go to Imambargah.

Nederlandse samenvatting artikel:

Als er een aanslag plaatsvind op een plaats van gebed voor Shi’a Moslims
wordt in de koppen vaak gesproken van een ‘Imambargah’.
Een Imambargah en een Moskee zijn twee verschillende type gebouwen in de Shi’a Islam.
Een moskee wordt gebruikt voor Namaz (de dagelijkse gebeden).
Een Imambargah is een gebouw waar de Islam wordt verkondigd en het belamgrijkste doel
is om de moskee puur te houden door vrouwen en kinderen in de moskee niet toe te laten.
De Imambargah is voor iedereen (man en vrouw) toegankelijk.

Vervolg Nederlandse vertaling/samenvatting:

De Bara Imambara is gebouwd door Asaf-ud-Daula, de Nawab van Awadh, in 1784.

Nog wat achtergrondinformatie over deze man:

Asaf-ud-Daula (Faizabad, 23 september 1748 – Lucknow, 21 september 1797) was nawab van Avadh, een staat in het noorden van Voor-Indië, van 1775 tot zijn dood in 1797.
Hij was de opvolger van zijn vader Shuja-ud-Daula en werd zelf opgevolgd door zijn adoptiezoon Wazir Ali Khan.
In tegenstelling tot zijn vader was Asaf-ud-Daula weinig geïnteresseerd in politiek.
Hij verplaatste zijn hoofdstad van Faizabad naar Lucknow.
In de laatste stad liet hij vele moskeeën, paleizen en parken aanleggen, en aan zijn hof verbleven kunstenaars die een eigen stijl ontwikkelden, typisch voor Avadh.

De imambara is een heiligdom gebouwd door de Shi’a moslims van Delhi
om te rouwen (Azadari).
Azadari is een jaarlijks terugkerend ritueel aan het begin van het jaar.
De Bara Imambara is een van de grootste gebouwen van Lucknow.

Het complex bevat daarnaast de Asfi-moskee, Bhul-bhulaiya (een soort labyrint,
maar als wij ons een labyrint voorstellen
is het vaak in een tuin bijvoorbeeld.
In Lucknow gaat het om een paar etages boven de ruimtes van de Bara Imambara,
met veel gangen en een uitzicht vanaf het dak) en een step-well met de naam Bowli.
Het ontwerp van de Bara Imambara was het resultaat van een wedstrijd.
De winnaar van de wedstrijd was de architect Kifayatullah, afkomstig uit Delhi.
Kifayatullah ligt begraven in het complex net als de opdrachtgever Asaf-ud-Daula.

Nu de foto’s.

DSC_8978LucknowToegangsgebouwBijBaraImambara

Het gebied waar de Bara Imambara ligt is een onoverzichtelijk gebied. Veel monumenten, poorten, veel verkeer. Dit is een van de poortgebouwen die we later zullen gebruiken.


DSC_8978LucknowToegangsgebouwBijBaraImambaraDetailVanHetSierlijkeGebouw

De afbeeldingen van vissen zien we vaker vandaag.


DSC_8979LucknowBaraImambaraAsafiMoskee

Dit is de Asfi-moskee die naast de Bara Imambara ligt. De Bara Imambara wordt gevormd door een paar heel grote ruimtes die de benedenverdieping vormen van een gebouw met meerdere verdiepingen. Het bovendeel heet Bhool Bhulaiya en wordt omschreven als een labyrint.


DSC_8980LucknowSecondGatewayBaraImambara

Een van de toegangspoorten naar de Bara Imambara.


DSC_8981LucknowTweedeToegangspoortNaarBaraImambaraComplex

Door de grote hekken zie je die toegangspoort.


DSC_8990LucknowBaraImambaraIsEnormGroot

Links de Bara Imambara en rechts de Asfi-moskee.


DSC_8991LucknowBaraImambara

Het dak van het gebouw waar de Bara Imambara zich in bevindt.


DSC_8992LucknowBaraImambaraToSpreadFilthIsTheNatureIfAnimalWeAreHuman

Zo’n tekst zul je in West-Europa niet gauw zien: To spread filth is the nature of animal, we are human. Vuil verspreiden is de natuur van dieren, wij zijn mensen.


DSC_8993LucknowBaraImambara

Lucknow, Bara Imambara, Asfi-moskee.


DSC_8995LucknowBaraImambara

Een van de Bara Imambara-ruimtes.


DSC_8996LucknowBaraImambara


DSC_8997LucknowBaraImambaraHetHeiligdom

Een tweede ruimte van de Bara Imambara met het heiligdom.


DSC_8998LucknowBaraImambaraKleinEnHoogBalkonnetjeInHetGebouw

Een klein balkonnetje hoog tegen de muur.


DSC_8999LucknowBaraImambaraPlafond

Versiering van het plafond.


DSC_9003LucknowBaraImambara

De ruimtes zijn bijna helemaal leeg. De voorwerpen die er staan zeggen me niet zoveel.


DSC_9006LucknowBaraImambaraHetHeiligdom

De plaats waar p[drachtgever en architect begraven liggen.


DSC_9007BaraImambaraVooralLeegGebouwMaarEenPaarVoorwerpenZoalsDezeMiniMoskee

Soort miniatuur moskee.


DSC_9008LucknowBaraImambara


DSC_9009LucknowBaraImambara


DSC_9021LinksDeBaraImambaraRechtsDeAsafiMoskee

Links de Bara Imambara en rechts de Asfi-moskee.


DSC_9025LucknowBaraimambaraEenVanDeToegangspoorten

Het is een enorme oppervlakte.


DSC_9027LucknowBaraImambaraThisIsAHistoricalAndReligiousBuildingPleaseDon'tSpit

This is a historical and religious building. Please don’t spit. Dit is een historisch en religieus gebouw. Alstublieft niet spugen.


DSC_9047LucknowBaraImambaraOpWegNaarDeUitgang

Onderweg naar de uitgang.


DSC_9051LucknowBaraImambaraVersieringToegangspoort

Daar zijn de vissen weer. Deze keer op de toegangspoort tot het complex.


Van Bhopal naar Amritsar: Lucknow

In 2016 bezochten we Lucknow.
Nu voor veel mensen in het Westen een onbekende plaats.
Maar ooit een belangrijke hoofdstad in Inia.

Wikipedia:

Lucknow is de hoofdstad van de Indiase staat Uttar Pradesh en ligt in het noorden van India. De stad ligt in het gelijknamige district Lucknow en heeft 2.207.340 inwoners (2001).

Lucknow ligt in de historisch bekende Awadh-regio en is altijd een multiculturele stad geweest. Lucknow wordt ook wel de ‘Stad van de Nawabs’ genoemd. Andere bekende bijnamen zijn ‘de Gouden Stad van het Oosten’, Shiraz-i-Hind en het ‘Constantinopel van het Oosten’. Bekende bezienswaardigheden zijn de Bara Imambara en de Rumi Darwaza.

Het was een belangrijke stad voor de Britse bezetter en een van de plaatsen
waar het Indiase nationalisme tot een eerste uitbarsting kwam: de Sepoy-opstand.

Daarover schrijft Wikipedia:

Er was een algemene ontevredenheid over de manier waarop de Engelsen de Indiase vorsten behandelden en over de uitbuiting van de verarmde boeren. De eigenlijke opstand brak uit naar aanleiding van de ontdekking dat geweerkogels met varkens- of rundervet werden ingesmeerd waardoor zowel hindoes als de moslims in hun religieuze gevoelens werden gekwetst.

 

De opstand mislukte echter doordat de meeste vorsten het Britse bestuur trouw bleven en andere inheemse troepen zoals de Sikhs en de Gurkha’s zich niet aansloten. De opstand duurde tot het begin van 1858 en werd uiteindelijk met barbaarse strafmaatregelen door de Engelsen onderdrukt.

De volgende foto’s zijn in Lucknow gemaakt.
Op de dag dat we er aankwamen.
Maar eerlijk gezegd ben ik er niet helemaal zeker van.
De meeste foto’s tonen een gebouw dat ik in de toeristische informatie
van Allahabad en Lucknow niet kan vinden. Ook niet in mijn aantekeningen.
Maar mooi is het wel.

DSC_8969LucknowStraatbeeld

Ons hotel lag dicht bij het station. Daarom was het er zo druk en om de een of andere reden was in deze straat weinig gemotoriseerd verkeer.


DSC_8970LucknowBedrijvig

Net als meestal in India een bedrijvige stad.


DSC_8972LucknowOnbekendGebouwVerdieping1TotEnMetDeKlokBovenop

Deze foto toont het bedoelde gebouw. Je ziet de begane grond niet maar wel alle verdiepingen erboven inclusief de klok boven op dak. Het was aan het eind van de middag.


DSC_8973LucknowOnbekendGebouwTweePaauwen

Op de tweede verdieping versierde onder andere deze pauwen de gevel.


DSC_8974LucknowOnbekendGebouwDetailMetTweeVissen

Op de derde verdieping: vissen.


DSC_8975LucknowOnbekendGebouwTweePaauwen

Nog een stel pauwen.


DSC_8976LucknowOnbekendGebouw

Zo ligt het gebouw in het straatbeeld. Op het gebouw erachter staat bovenop reclame voor een hotel in Lucknow. Ook op een van de borden op het gebouw staat de naam Lucknow in het Engelstalige adres.


Eerste boek in de FutureDome

Al een tijd ben ik bezig met een boek dat alle
kaartjes, bonnetjes, treintickets, vliegtuigtickets,
toegangskaartjes, rekeningen enz, moet bewaren.
In het verleden fotografeerden ik ze allemaal en
ze kwamen op mijn blog terecht maar daarna gooide ik ze weg.
Het idee was om ze dit keer in een boek te bewaren
waarin de bonnetjes per plaats bij elkaar worden bewaard.
Daarvoor heb ik twee boeken gemaakt, beide met een kaft van
kurk. Maar geen traditionele rug. Dergelijke boeken kunnen
namelijk slecht met ongelijke paginadiktes omgaan.
In de winkel kun je boekringen kopen.
Die heb ik nu eens geprobeerd. het resultaat is een
soort ringband maar dan zonder de verbindende rug.
In het boek zitten enveloppen, gekocht of zelf gemaakt,
met een korte toelichting.

 photo WP_20170205_002HindustanTimesLucknow.jpg

Foto’s van de boeken volgen nog maar dit was een apart artikel wat we lazen in de Hindustan Times. De editie van Lucknow. Het vertelt van trainingen die in India gegeven worden aan roeiers en priesters. In het omgaan met toeristen. Doel is natuurlijk het toerisme te stimuleren.


 photo WP_20170205_004Patiala.jpg

Dit is de ‘envelop’ voor Patiala. Ik gebruik een zakje dat als verpakking heeft gediend voor sierraden. Niet uit India. Patiala is een plaats in de Punjab.


 photo WP_20170205_005Lucknow.jpg

De envelop voor Lucknow is gemaakt uit hetzelfde blad van de Hindustan Times als eerder genoemd artikel. Een advertentie voor huizen. Hoge prijzen voor de groeiende middenklasse en hoger. De randen van de envelop zijn verstevigd met stroken papier van een toeristenkaart van India. Het boek is net zo verschillend, afwisselend en druk als India zelf.


India-boekje vol symboliek

Pas geleden was op mijn weblog een serie van 9 foto’s te zien
van mijn vakantie in India.
Van iedere stad die we aangedaan hebben, had ik een karakteristieke
foto uitgekozen.
Op vakantie hebben we een paar souvenirs gekocht.
Een is een typische moslim boekstandaard.
In deze boekstandaard is het teken van het Sikh-geloof uitgesneden.
We hebben de standaard in Amritsar, in de Punjab, gekocht.
Dat tekend van het Sikh-geloof heet Deg Tegh Fateh.

 photo Deg Tegh Fateh.jpg

Deg Tegh Fateh, een geabstraheerd voorbeeld. Het jaar 1699 is belangrijk in het Sikh-geloof.


 photo DSC_0143BoekstandaardMetSikhSymbool.jpg

Hier zie je hetzelfde teken in de boekstandaard uitgesneden. Je ziet dergelijke boekstandaarden in de Moslim-wereld maar ook op veel plaatsen in Azie.


Om de functie van de standaard beter te laten uitkomen heb ik een boekje gemaakt.
De 9 foto’s met elk een korte tekst, vormen ieder een katern.
De katernen zijn aan elkaar genaaid met een oranje draad (die daar niet
zo geschikt voor bleek). Deze draad heb ik in Haridwar gekocht.
Drie strengen draad, oranje, geel en gebroken wit.
De draad is eigenlijk bedoeld om sieraden te maken.
De katernen zijn vervolgens voorzien van een kaft.
Daarvoor heb ik net als anders karton gebruikt maar dat vervolgens niet
ingebonden met linnen maar met papier.
Op de tentoonstelling Anatolia (Brussel, Europalia) werden boeken
verkocht met uitneembare vellen pakpapier met Turkse en Moslim-motieven.
Een van de vellen met Moslimmotieven heb ik gebruikt.
Omdat de katernen met oranje draad waren gebonden heb ik in de rug
een soort raampje gemaakt. Je kunt het resultaat van het
naaien dus langs de buitenkant zien.
Om voldoende sterkte te behouden heb ik de kaft met boeklon afgewerkt.
Heel sterk is het boekje niet maar op het eerste gezicht
ziet het er leuk uit en het ligt er puur voor de sier.

 photo DSC_0144PapierMetMoslimMotievenBoeklon.jpg

Hier ligt het boekje op de standaard om de Moslim-motieven te laten zien.


 photo DSC_0145OpengewerkteRugOranjeDraad.jpg

Als je goed kijkt zie je in de rug de open ruimte waar de witte katernen door te zien zijn en het oranje stiksel waarmee de katernen aan elkaar vast zitten. De schutbladen zijn extra sterke witte vellen papier.


 photo DSC_0146Lucknow.jpg

Zo hoort het boekje op de standaard, open te liggen. Hier liggen de pagina’s over Lucknow open.


India 2016

Dit jaar zijn we op vakantie geweest in Noord-India.
Om precies te zijn, we hebben negen plaatsen aangedaan, te beginnen
met Bhopal en eindigend in Amritsar.
Er zijn natuurlijk ook heel wat foto’s en verhalen gemaakt
maar om een eerste indruk te geven heb ik per plaats
een foto uitgezocht om die plaats te vertegenwoordigen.

Bhopal, city of lakes, stad van de meren.

Bhopal heb ik ervaren als een stad waar je op het ene moment
kunt genieten van de dynamiek en de bruisende drukte die zo typerend is
voor een stad in India,
maar waar je 10 minuten later kunt genieten van de rust op een mooi
aangelegd wandelpad langs het grote meer.

 photo DSC_8415BhopalCityOfLakes.jpg

Bhopal, genieten aan het grote meer.


Orcha, palaces and cenotaphs, paleizen en grafmomumenten.

Orcha is een kleine plaats, een verborgen parel in noord India.
Grote en mooie paleizen, tempels en grote grafmonumenten liggen er aan de rivier.

 photo DSC_8613OrchaPalacesAndCenotaphs.jpg

Een voorbeeld van de grafmonumenten in Orcha.


Varanasi, ghats.

Varanasi is een micro-cosmos aan de Ganges.
Hier komt alles wat India is samen: leven, dood, religie, kleur,
ceremonies, handel, werk, familie enzovoort.

 photo DSC_8720VaranasiGhats.jpg

Aarti aan de oevers van de Ganges in Varanasi.


Allahabad, confluence of rivers, samenstroming van heilige rivieren.

Allahabad, plaats waar de rivieren de Ganges, de Yamuna
en de mythische rivier Saraswati samenvloeien.
Dagelijks verzamelen honderden, zo niet duizenden pelgrims
zich op de zandbanken op de plaats waar de rivieren samenstromen.
Deze plaats wordt de Sangam genoemd.

 photo DSC_8883AllalabadSangam.jpg

De Sangam in Allahabad.


Lucknow, Muslim heritage and British rule, samenkomst van het moslim verleden en Brits bestuur in India.

In Lucknow staat een groot aantal gebouwen die aan het moslim-verleden herinneren
en ook resten van het Britse bestuur. Deze resten speelden een belangrijke rol
in wat in de geschiedenisboeken de ‘Indian Rebellion of 1857’ is gaan heten.

 photo DSC_9036LucjnowMuslimHeritage.jpg

De Asfi moskee naast de Bara Imambara in Lucknow.


Haridwar, Holy dip in the Ganges, onderdompeling in de Ganges.

In Haridwar werd/wordt dit jaar de Ardh Kumbh Mela gehouden.
Wij waren er bij de Mahashivratri (Grote Nacht van Shiva) en
waren getuigen bij Har Ki Pauri van de vele onderdompelingen van pelgrims.

 photo DSC_9169HaridwarHolyDip.jpg

Onderdompeling in de Ganges-rivier in Haridwar.


Chandigarh, architecture of Le Corbusier, architectuur van Le Corbusier.

Chandigarh is een stedenbouwkundig experiment waarvan er maar
een paar ter wereld zijn.
Le Corbusier ontwikkelde samen met Pierre Jeanneret (op basis van
eerdere ideeen van andere architecten) het plan voor de nieuwe
hoofdstad van de Punjab (en later Haryana).
De kans om vanuit het niets een nieuwe stad te ontwikkelen is
maar voor een paar architecten weggelegd. Vergelijk het met
het aanleggen van Brasilia door Oscar Niemeyer.

 photo DSC_9614ChandigarhLeCorbusier.jpg

Het ‘Open hand-monument’ van Le Corbusier in Chandigarh.


Patiala, jewel?, juweeltje?

Patiala wordt door sommigen gezien als een verborgen juweeltje.
Ik hou het er op dat er nog heel wat restauratiewerkzaamheden nodig zijn
alvorens deze plaats tot zijn recht gaat komen.

 photo DSC_9675PatialaRestauration.jpg

Het Qila Mubarak vanaf de straat gezien. Er is nog heel veel werk aan de winkel. Maar na het rustige en schone Chandigarh was dit weer het ‘echte’ dynamische India dat we eerder zagen.


Amritsar, Golden tempels, gouden tempels.

De Gouden tempel van de Sikhs is het bekendste monument van Amritsar.
Het is er genieten van de niet aflatende stroom pelgrims
die dagelijks dit monument bezoeken. De heiligste plaats
voor de Sikhs is volledig toegankelijk voor toeristen.
Door de Hindoes is in Amritsar ook een tempel aangelegd in het midden
van een kunstmatig meertje met een gouden bovenkant en met
zilveren deuren.

 photo DSC10066AmritsarGoldenTemples.jpg

De Gouden tempel (Harmandir Sahib) in Amritsar in het midden van de Sarovar.


Murray’s hand book India, Burma & Ceylon

Kort geleden kocht ik deze reisgids:

 photo DSC_7797MurraysHandBookIndiaBurmaCeylon12thEdition1926.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon. A hand book for travellers in India, Burma and Ceylon including all British India, the Portuguese and French possessions, and the Indian States. Twelfth edition with eighty-six maps and plans.


London, John Murray, Albemarle Street.
Calcutta Thacker, Spink, &Co.
1926

Als je op zoek bent naar een goede reisgids voor bijvoorbeeld Suriname of
Indonesie, dan ga je niet eerst een Nederlandse uitgever raadplegen.
Maar voor landen van het Britse koloniale rijk is dat dus anders.

Murray was een literaire uitgeverij.
Schrijvers als Jane Austen, Lord Byron, Walter Scott, Charles Darwin,
Herman Melville, David Livingstone, Sir Arthur Conan Doyle
en vele andere lieten Murray hun boeken uitgeven.

Dit handboek en andere gidsen werden in nauwe samenwerking
met Thomas Cook uitgebracht.

 photo DSC_7798MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonAdvertentieThomasCook.jpg

Ook deze advertenties geven aan dat de firma Thomas Cook betrokken was bij deze gids. Een van de familieleden werkte zelfs voor de uitgeverij.


Murray begon met gidsen over gebieden in het Verenigd Koninkrijk
en na zelf reizen te hebben gemaakt buiten Engeland
kwam gidsen over Europa en gebieden zoals India daarbij.

In 1859 verscheen de gids: The Bombay, Madras and Bengal presidencies, 3 volumes.
In 1892 verscheen deze gids als een (1) boek.
Het boek is geschreven en geredigeerd door verschillende auteurs.
Precies zoals de Lonely Planet vandaag de dag.

 photo DSC_7799MurraysAHandBookForTravellersInIndiaBurmaAndCeylonIncludingAllBritishIndiaThePortugueseAndFrenchPossessionsAndTheIndianStates.jpg

Titelblad: Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon. A hand book for travellers in India, Burma and Ceylon including all British India, the Portuguese and French possessions, and the Indian States. Twelfth edition with eighty-six maps and plans. Murray’s handboek voor India, Birma en Ceylon inclusief heel Brits India, de Portugese en Franse bezittingen en de Indiase staten. Twaalfde editie met 86 kaarten en plattegronden. 1926.


Het boek bevat naast algemene inleidingen en beschrijvingen van religies, klimaat, gewoontes enz, 51 routes waarvan 36 routes voor op het Indiase subcontinent.
De gidsen werden later onderdeel van het bedrijf dat de Blue Guides uitgeeft.
Die algemene inleiding wordt in het boek ‘General hints’ genoemd.
Daar zitten een paar mooie stukjes tussen.

Zoals bijvoorbeeld in het hoofdstukje over Motoring:

The customs duty is 30 per cent. ad valorum: if the car is re-exported within two years, a refund of 7/8ths of the amount deposited is returnable.

De kosten van de douane zijn bij het invoeren van een auto
30% van de waarde.
Exporteer je de auto binnen 2 jaar weer uit India dan kun je
zeven-achtste van het betaalde bedrag terugvragen.
En zo gaan de adviezen maar door voor die toeristen die
hun eigen vervoer meebrengen uit Engeland.

For landing and getting ready for the road, Rs. 100 should be allowed. Bombay is the best place to land for a tour through Northern India, as the roads are good, and arrangements for petrol etc., are easily made.

Om de auto aan land te brengen en gereed te maken om te rijden in Insia
moet rekening worden gehouden met een kost van 100 Roepies.
Bombay is de beste plaats om Noord-India te bezoeken.
De wegen zijn er goed en benzine kan er eenvoudig geregeld worden.

 photo DSC_7800MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonAverageRainfall.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: kaart met gemiddelde hoeveelheden regen.


Dan is er een hoofdstuk over Travelling servants, reizende bedienden.

A travelling servant who can speak English is almost indispensable, but should not be engaged except through friends resident in India or on the recommendation of a trustworthy Agent. Such a servant is almost necessary to wait on his master at hotels, where, without him, he may be but poorly served; and will be found very useful in a hundred different ways when travelling by rail or otherwise, and as an interpreter.

Een reizende bediende die Engels spreekt is bijna onmisbaar
maar moet alleen aangenomen worden via vrienden die in India wonen
of op aanraden van een betrouwbare agent.
Zo’n bediende is bijna noodzakelijk om zijn meester te bedienen in hotels,
waar zonder hem, je wel eens slecht bediend kunt worden; en is daarnaast
voor honderd andere dingen heel handig als je met de trein reist
of anderszins, en als vertaler.

 photo DSC_7804MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonLucknow.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: Lucknow.


Over hotels wordt het volgende gezegd:

Outside the Presidency towns, the chief hill stations and certain exceptional places, there are hardly any hotels in India really up to the European standard of excellence. At all the chief places fairley large airy rooms will be found in the hotels, but the traveller will hardly be well waited upon unless he brings a servant with him.

Buiten de Engelse koloniale hoofdsteden, de zomerresidenties
en enkele uitzonderlijke plaatsen zijn er in India geen hotels
die werkelijk voldoen aan de hoge Europese standaarden.
In alle grote plaatsen zijn er hotels met ruime kamers die
goed gelucht kunnen worden maar
de reiziger zal bijna nergens correct bediend worden behalve als
je zelf een bediende meeneemt.

Gelukkig is er in 100 jaar veel veranderd.

 photo DSC_7802MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonVegetableProducts.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: kaart die aangeeft waar de belangrijkste gewassen overwegend geteeld worden (rijst, graan ed.).


Over het eten staat er bijvoorbeeld:

The traveller will, of course, realise that he must not expect the quality of meat, fowls and eggs to be always up to the standard of a more temperate climate.

De reiziger zal zich natuurlijk dienen te realiseren dat je niet
de kwaliteit van vlees, wild en eieren kunt verwachten
die standaard is in een meer gematigd klimaat.

 photo DSC_7803MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonBenaresVaranasi.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: Varanasi of Benares zoals het genoemd werd.

Heel leerzaam vond ik het hoofdstuk over sport. De tekst gaat er
namelijk automatisch vanuit dat met sport niet zo zeer lichaamsbeweging
wordt bedoeld maar de jacht.

The equipment for these pursuits varies from day to day, and each man must best know his own wants. Firearms are subject to a heavy duty when brought into the country…. Large-game shooting is expensive and takes time; it should not be attempted except in company with a really good shikari and with the assistance of persons of local authority,….Small-game shooting- i.e., wild fowl, hare, etc., with an occasional shot at an antelope- is an easier matter, and will afford excellent sport.

De uitrusting voor deze uitdagingen varieeren van dag tot dag
en iedere man weet het best wat hij wil.
Vuurwapens zijn onderworpen aan hoge douanetarieven wanneer
je die het land invoert.
Jacht op groot wild is duur en kost tijd.
Onderneem geen poging hiertoe berhalve als men in het gezelschap is
van een groot-wildgids en dan met de hulp van lokale autoriteiten.
Jacht op klein wild (bijvoorbeeld gevogelte of haas) met af en toe een schot
op een antiloop, is een eenvoudigere aangelegenheid, en levert
prima sport op.

 photo DSC_7801MurraysHandBookIndiaBurmaCeylonListOfRoutes.jpg

Murray’s Hand book India, Burma & Ceylon: het overzicht met de routes die in het boek besproken worden.


Indomania

 photo EuropaliaIndia.jpg

De tweede tentoonstelling die ik afgelopen zaterdag
in Brussel in het Bozar bezocht heeft als titel Indomania.
Het wil een beeld geven van hoe het westen aangekeken heeft
tegen India, met alle wilde ideeen en misinterpretaties.
De tentoonstelling laat ook zien op welke manier
onze westerse kunst en cultuur beinvloed zijn door India.
Dat gaat dan van Rembrandt, via The Beatles tot bijvoorbeeld Rauschenberg.
Heel interessant.
De tentoonstelling en catalogus zijn gemaakt door onder andere
Deepak Ananth en Dirk Vermaelen.

 photo DSC_2994EuropaliaIndiaTas.jpg

Een India-verslaafde maakt je met alles uit of over India blij. Zo ook met deze tas.

 photo DSC_2995IndomaniaCatalogus.jpg

Catalogus Indomania door Deepak Ananth en Dirk Vermaelen. Op de omslag ‘John Wombwell in Indiaas kostuum met een hookah (waterpijp)’, Lucknow, Uttar Pradesh, Circa 1790, gouache gehoogd met goud.

 photo DSC_2987Ticket02Indomania.jpg

 photo DSC_2990FolioRhinoHuntingNeushoornjachtUitDeBaburNamaNationalMuseumDelhi1598GouacheOpPapier.jpg

Hoort eigenlijk niet hier. Uit de folder over de twee tentoonstellingen ‘India belichaamd’en ‘Indomania’. Folio ‘Rhino Hunting’ (Neushoornjacht) uit de Baburnama, National Museum, Delhi, 1598, gouache op papier.