Gisteren kreeg ik twee boeken van de buren.
Ze gaan verhuizen
en kunnen niet alles meenemen naar het nieuwe huis.

Het ene boek is ‘Kramers Woordentolk’.
Dat vind ik dus meteen al prachtig: woordentolk.
Wij denken dan waarschijnlijk meteen aan een app als
Google Translate.
Maar in 1919 was dit een woordentolk.
Let wel, het was al de zestiende druk, dus een succesvolle uitgave

‘bevattende de vertaling en verklaring van 30000
vreemde woorden en uitdrukkingen’.

Het formaat van de woordentolk komt deels overeen
met mijn iPhone:
even breed, drie en een halve centimeter minder hoog
maar ruim vijf keer zo dik.
Een handzaam formaat zou ik het niet noemen.
Overigens kende ook deze woordentolk al emoticons:
bij een historisch woord plaatste men een tekeningetje van een boek
en bij een handelsterm een $-teken.
Een overzicht van de emoticons staat voorin het boek.

‘Het spreekt van zelf’, schreef meneer Prick van Wely in 1919
in het voorbericht,

‘dat een werkje als het onderhavige zich niet kan binden aan puriteinsche overwegingen of beperkingen, maar vrijuit moet kunnen spreken, juist omdat het vreemde woord zoo dikwijls gebruikt wordt om de bedekte wijze aan te duiden, wat in goed rond Hollandsch gezegd plat of grof zou klinken.’

Een overtuiging die onze dagelijkse talkshows lijken te volgen.
Om daaraan mee te kunnen doen kan het misschien handig zijn
een woordentolk aan te schaffen.