Eerst haal je een papieren zak uit elkaar II

IMG_1353NogWatPapier

Alleen die eerste papieren zak gaf onvoldoende materiaal. Dus ben ik op zoek gegaan in mijn werkplaats. Ik kwam nog wat papier tegen, een papieren zak van handgeschept papier (uit Laos), een soort tas van plastic uit New Delhi en een tweetal jute zakjes. Hier begin ik het papier uit te vouwen en weer plat te maken. Daarna ga ik het strijken.


IMG_1354MijnLino

Al de afdrukken maak ik met dezelfde linosnede.


IMG_1356TheArtistsCarvingBlock

Ik maak niet graag reclame maar als ik het een prettig materiaal vind dan zeg ik dat ook. Het spul is erg zacht. Je kunt zonder veel kracht in de block snijden.


IMG_1358NogWatMateriaalGevonden

Nog wat meer materiaal. Die tas kan uit elkaar.


IMG_1359HandgescheptPapierenZakUitElkaarGehaaldEnGestreken

Gestreken ziet hij er dan zo uit.


IMG_1360StukjeJuteGevonden

Dit was een jute zak. Met een tornmesje open gemaakt en gestreken.


IMG_1362LinoOpJute


IMG_1363MetEenTweedeKleurOpKraftPapier

Het zwart is een echte drukinkt. De andere kleuren die ik vandaag gebruikte zijn acrylverf. Misschien niet zo geschikt maar die kleuren moeten ook op. Hier een tweede kleur op kraftpapier.


IMG_1364MetEenTweedeKleurOpJute

Hier een eerste tweede kleur op het jute. Voor het afdrukken gebruik ik de boekenpers.


IMG_1365MetEenTweedeKleurOpLinnen

Een tweede kleur op het boekbindlinnen. Wat ik met de afdrukken ga doen weet ik nog niet. Misschien ga ik ze in een verlengde leporello verwerken.


Verlengde leporello

Van het begin af aan had ik een beetje een
haat/liefde verhouding met de beschrijving van de
verlengde leporello zoals die stond in Handboekbinden.
Mij werd niet duidelijk wat men wilde bereiken.
Nu ik een boek gemaakt heb naar het ontwerp (want
door omstandigheden zoals beschikbaar materiaal,
heb ik er een eigen draai aan gegeven) snap ik het beter.

Nu is mij wel duidelijk wat men wil bereiken en is het
een vorm die ik in de toekomst zeker ga gebruiken.
Ik heb vaak katernen die qua dikte zich niet
altijd mooi aan de regels houden.
Vaak is dat omdat ik van alles in zo’n boek wil bewaren.
Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat ik handgeschept papier
gebruik en dat is niet altijd even mooi strak en vlak.

IMG_1199VerlengdeLeporello

Mijn versie heeft bijvoorbeeld geen voorflap en de hoogte is niet overal 14 centimeter zoals in de beschrijving staat. De katernen waren nogal netjes en dun. Gevolg is dat de rug dikker is dan de katernen bij elkaar. Dart ga ik wel oplossen.


IMG_1249VerlengdeLeporelloDrukMiniaturen

Van een aantal oudere projecten had ik nog ‘restjes’ liggen. Er waren nog dingen van mijn Dada-project, van mijn poging om met pallethout houtsnedes te maken, al dan niet in combinatie met gelli plate en ik heb een keer handgeschept papier gebruikt om te drukken. Dat leverde deze drukminiatuurtjes op. Ze zijn of 10 x 10 centimeter of zijn een strook van 8 centimeter hoog en 10 breed.


IMG_1251VerlengdeLeporelloBovenaanzicht

Als ik de drukminiatuurtjes inplak levert het dit bovenaanzicht op. Nu moet ik de rug eigenlijk wat verdikken zodat de rug en de katernen evenveel ruimte innemen. Dan past het allemaal weer mooi in de boekenkast.


Verlengde leporello

Nu ik weet hoe dit boek bedoeld is (zie laatste uitgave van
Handboekbinden: jaargang 12, nummer 4), kan ik het boek afmaken.
Volgens mij is het een erg bruikbaar ontwerp maar
zijn de katernen die ik snel gemaakt had, te dun om
de volle functie van de constructie duidelijk te maken.
Ik heb een stevige kaft gemaakt van grijsbord, beplakt met papier
en zonder opgezette randen.
Die hebben in mijn geval geen functie maar ik snap wel dat
bij mijn volgende uitvoering die gebruikt gaan worden.

IMG_1196VerlengdeLeporello

Zo gaat mijn eerste uitvoering er ongeveer uitzien (zonder mes :))


Verlengde leporello door Marie-Anne Denecker

In het huidige nummer van het tijdschrift ‘Handboekbinden’,
de uitgave van de Stichting Handboekbinden, staat een
artikel met een beschrijving van een verlengde leporello.
Omdat ik niet helemaal begreep wat er met het boek bereikt
kan worden, ben ik het boek aan het maken met nog wat resten papier.
Ik had nog wat stukken Zaansch Bord liggen en de katernen
zijn gewoon wit papier (120 gram). Het gaat me in deze eerste
versie van het boek niet om de decoratie. Get gaat om de vorm,
de aanpak en wat je er mee gaat bereiken.

IMG_1141VerlengdeLeporetto

De leporello, in de vorm van de instructie, is bedoeld voor drie katernen van 14 bij 14 centimeter die van verschillende dikte kunnen zijn. Een leporello is een boek waarbij een harmonicavorm centraal staat. Op de foto zie je op de achtergrond die harmonicavorm. Daarvoor liggen drie verlengstukken (blauw Zaansch Bord) en in wit de drie katernen.


IMG_1142VerlengdeLeporelloNuNogInElkaarZetten

Als je al die onderdelen even rechtop zet, en je zet ze in de juiste volgorde, dan krijg je een idee van hoe die delen in elkaar passen. Dit is de kern van het boekblok, de plaats van de band is me nog niet helemaal duidelijk als ik hier mee bezig ben. Intussen zijn deze foto’s al weer van een paar dagen terug.


IMG_1144VerlengdeLeporello

Hier zijn twee van de drie katernen al genaaid op de verlenging. Voor de precieze beschrijving verwijs ik naar het tijdschrift.


IMG_1152VerlengdeLeporelloBovenaanzicht

Hier zijn de harmonicavorm en de verlengstukken in en aan elkaar gezet. Bovenaanzicht. Het idee is dat door in de vouwen in het harmonicadeel de dikte aan te passen, je dikkere en dunnere katernen bij elkaar in één leporello kunt samenbrengen met toch een goed te hanteren boek als resultaat.


Ik weet niet wanneer ik verder kan werken aan het boek want
de glazen kralen voor de sluiting van de Omslagband met
directe strengeling, zijn gearriveerd.

Open Atelier Haagweg

Bij mijn bezoek aan de ateliers aan de Haagweg heb ik
natuurlijk ook wat foto’s gemaakt.
Die deel ik hier graag.

Het complex aan de Haagweg heeft drie verdiepingen.
Ik begon beneden en zag daar werk van Paul der Kinderen.

WP_20180610_13_48_50_ProPaulDerKinderen

Bijvoorbeeld dit werk. Herhalingen spelen een belangrijke rol in zijn werk. Kijk maar eens naar zijn website.


Op de eerste verdieping zag ik werk van Liesbeth Verhoeven.
Ze had haar tekeningen/foto’s verwerkt in een leporello.
Die vervolgens laten inbinden.
Ik vond het een leuk werk dus heb ik een exemplaar gekocht.

WP_20180610_17_44_43_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!OmslagLeporello

Het werk van Liesbsth Verhoeven heet ‘Vrachtwagen HAH!’


WP_20180610_17_45_27_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!

De titelpagina van ‘Vrachtwagen HAH!’


WP_20180610_17_46_09_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!

Een dubbele pagina van de leporello.


BusinessCardLiesbethVerhoeven


Op de bovenste verdieping bezocht ik het boekbindatelier
van Ineke Vergeer.
Een hele goede, nauwkeurige boekbindster die haar kennis en ervaring
bijvoorbeeld inzet tijdens de cursussen die ze in Breda
en door Nederland geeft.

WP_20180610_13_33_07_ProInekeVergeerTravelsWithCharleyJohnSteinbeck

Hier een van de vele prachtige voorbeelden die er uitgestald stonden. Dit is een boek in een doos. Het boek is geïnspireerd op  Travels with Charley van John Steinbeck.


WP_20180610_13_32_56_ProInekeVergeerVoorbeeldenVanHaarWorkshops

Op lange tafels had Ineke Vergeer boeken uitgestald die de modellen zijn voor de boeken waaraan in de cursussen door haar en de cursisten wordt gewerkt. Per cursus een serie voorbeelden.


Het laatste atelier dat ik bezocht was dat van Roel van Daal.
In zijn door prachtig natuurlijk verlicht atelier zag ik
zijn werk waarvan ik er hier een paar toon.

BusinessCardRoelVanDaal


WP_20180610_13_34_24_ProRoelVanDaal

Twee heel grote, stralende schilderijen van twee bekende plaatsen in Breda. Links de Sint Janstraat en rechts de Visserstraat. Twee straten in het centrum van Breda.


WP_20180610_13_41_07_ProRoelVanDaal

Roel van Daal schildert hier alsof je in een etalage kijkt naar weerspiegelingen in de ruit en door de ruit naar een straat aan de overkant. Je blijft kijken. Het is net alsof er steeds weer iets gebeurd.


WP_20180610_13_34_24_ProRoelVanDaalDetailStJanstraat

Omdat deze Sint Janstraat van Roel van Daal prachtig zou passen boven onze bank, nog maar een plaatje van dit schilderij.


Het was er goed toeven op de Haagweg.
Wellicht tot een volgende keer.

Sanskrit – Asia and Beyond

Gisteren was het een echte museumdag voor mij.
Ik bezocht musea in Amsterdam en een tentoonstelling
in de universiteitsbibliotheek van Leiden:
Sanskrit – Asia and Beyond.
In het Nederlands: Sanskriet, in Azie en ver daar buiten.

Het is geen eenvoudige tentoonstelling voor een leek.
Maar de kans om prachtige oude manuscripten te kunnen zien,
komt niet zo vaak voor.
Er was een prachtige leporello te zien en een paar
boeken van palmbladeren.
Van die laatste ben ik nu al weer een tijd aan het proberen
te achterhalen hoe dat nu precies in elkaar zit.

Jammer dat er geen uitgave bij de tentoonstelling is.
Al was het maar een paar A4-thes met de teksten van de tentoonstelling
(misschien zelfs in het Nederlands) en een paar foto’s van de voorwerpen.

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


WP_20170819_15_31_53_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Het eerste voorwerp dat mijn aandacht trok was meteen een boek van palmbladen: Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830.


De tentoonstelling vertelt over verschillende adpecten van het Sanskriet.
Volgens de makers van de tentoonstelling is Sanskriet voor Azie
wat het Latijn was voor Europa: de taal van de wetenschap, religie,
machthebbers en de verhalen.
Over de boeken en andere voorwerpen is het moeilijk informatie
te vinden op het internet.
Is het ‘Sivadharmasastra’ of ‘Siva Dharmasastra’ of ‘Śivadharmaśāstra’?

Over het ‘Grantha ‘ schrift zegt Wikipedia:

The Grantha alphabet (Tamil: கிரந்த எழுத்து, translit. Kiranta eḻuttu; Malayalam: ഗ്രന്ഥലിപി; Sanskrit: ग्रन्थलिपिः, translit. grantha lipi) is an Indian script that was widely used between the sixth century and the 20th centuries by Tamil and Malayalam speakers in South India, particularly in Tamil Nadu and Kerala, to write Sanskrit and the classical language Manipravalam, and is still in restricted use in traditional Vedic schools (Sanskrit veda pāṭhaśālā). It is a Brahmic script, having evolved from the Tamil-Brahmi. The Malayalam script is a direct descendant of Grantha, as are the Tigalari and Sinhala alphabets.

Hele korte samenvatting:
Het Grantha alfabet is een Indiaas schrift dat tussen de 6de en 20ste eeuw
werd gebruikt door mensen die Tamil of Malayalam spreken in Zuid India.
Met name in Tamil Nadu en Kerala werd het gebruikt om Sanskriet en de
klassieke taal Manipravalam te schrijven.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830Detail

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_52_ProManuscriptOfTheMahabharataPaperBengaliScriptBengalC19thCentury

Manuscript of the Mahabharata, paper, Bengali script, Bengal, circa 19th century.


WP_20170819_15_33_13_ProSanskritLanguageAndScripts

Dit is een voorbeeld van hoe in de vitrines de verschillende voorwerpen worden verklaard. Hier ‘Talen en Schriftsoorten’.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogerius

De bestudering van het Sanskriet kent een wetenschappelijke traditie waarbij stil gestaan wordt. Hier zien we een versie van het boek ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius. De drukker van dit boek was Françoys Hackes of Franciscus Hackius. Drukker in Leiden van 1638-1655. Dit boek is uit 1651.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogeriusDetail

Het prachtige titelblad van ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius


Wikipedia (helaas in het Engels):

It is possible Abraham was born in Haarlem, like his brother Jacobus, also a chaplain, who went to the Indies. The Calvinist Rogerius (anglicized as Roger), studied in Leiden under Antonius Walaeus. His first trip was to Batavia (1631) and then Surat (1632). From 1633 he worked as a chaplain in Pulicat, the capital of Dutch Coromandel. He studied Hinduism in southern India and learned Portuguese. Rogerius authored Open Door to the Secrets of Heathendom, which begins with ten years of ministry among the Tamil people in the Dutch colony of Pulicat near Madras, India. His knowledge came from three Brahmins whom he met regularly. In 1642 he went back to Batavia and became the manager of an orphanage/school and promoted the use of Portuguese during church services. In 1647 he returned to the Dutch Republic.

 

“De Open-Deure tot het verborgen Heydendom ofte Waerachtigh vertoogh van het leven ende zeden, mitsgaders de Religie ende Gotsdienst der Bramines op de Cust Chormandel ende der landen daar ontrent (“The open door to the hidden paganism or truthful account of life and customs, as well as religion and worship of the Brahmins at Coromandel Coast and surrounding countries “), which was published in Leiden in 1651 and since translated into German (1663), French (1670). This book was one of the first European books describing hinduism. The book has two parts. The first deals with the Brahmins life and customs, while the other describes their faith and worship. Rogerius seems to have been the first published a translation of aphorisms in Sanskrit by Bhartṛhari, (Hundred aphorisms on the path to heaven by the heathen Bhartṛhari, famous amongst the Brahmins on the Coromandel coast) which forms the third part of the book.

Belangrijkste feiten in de tekst hierboven:
Abraham Rogerius was een Calvinistische predikant.
Ging in 1631 naar Batavia en in 1632 naar Seurat.
Van 1633 werkte hij in Pulicat.
Daar bestudeerde hij het Hindoeisme.
zijn boek ‘De Open-Deure tot het verborgen Heydendom’
was een van de eerste boeken in Europa over Hindoeisme.
Het werd in 1663 in het Duits en in 1670 in het Frans vertaald.
Het boek bestaat uit drie delen. Deel 3 bevat een vertaling
van aforismen die origineel in Sanskriet geschreven waren.

WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863

Illuminated volume of Wajang Purwa plays Kandhi Ana and Minta Raga, Javanese language and script, Java, 1863. Met die prachtige extra flap aan het boek (rechts).


WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863Detail

De linkerpagina van het boek op de vorige foto: Wajang Purwa plays.


WP_20170819_15_40_49_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Een wel heel bijzondere uitvoering van een boek: op rollen in een houten kist. Illuminated manuscript of the Devimahatmya, paper on roll in wooden box, North-West India, 19th century.


Wikipedia:

Devi Mahatmya (Sanskriet, IAST: devī māhātmyam, letterlijk: “glorie van de godin”), Durga Saptashati (Sanskriet: durgā saptashatī, “700 verzen voor Durga”) of Chandipatha (Sanskriet: caṇḍī pāṭha) is een hindoegeschrift uit de 5e of 6e eeuw. Het is de oudst bekende hindoeïstische tekst waarin waarin god aanbeden wordt als vrouw. In oudere hindoeïstische teksten komen wel vrouwelijke goden (godinnen) voor, maar deze hadden een ondergeschikte rol. De Devi Mahatmya is onderdeel van de Markandeya Purana, een van de zogenaamde Purana’s, en is opgesteld in het Sanskriet.

WP_20170819_15_41_22_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Het viel niet mee mooie foto’s te maken door de vitrines. Maar dit is een heel bijzonder boek. Een prachtige uitvoering. Illuminated manuscript of the Devimahatmya.


WP_20170819_15_42_33_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Illuminated volume of the Bhagavadgita, paper, Devanagari script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_01_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Detail met de illustratie van de vorige foto. Illuminated volume of the Bhagavadgita in Devanagari script.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCentury

Leaf from an illuminated Bhagavatapurana manuscript, Urdu in Arabic script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail01

Detail van de vorige foto. Een soort ‘hij heeft het gedaan’.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail02LetOpDeHoek

De afbeelding paste niet helemaal in het kader. Dan pas je natuurlijk gewoon het kader aan.


WP_20170819_15_44_48_ProManuscriptOfTheRamayanaLontar(=PalmLeafManuscript)JavaneseLanguageInBalineseScriptBali1807

Ik had het vermoeden dat boeken van palmbladen altijd klein en handzaam zijn. Niet dus. Manuscript of the Ramayana, lontar (lontar is een Indonesische term voor palm leaf manuscript), Javanese language in Balinese script, Bali, 1807.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

Leather bound volume of the Adi Darma Sastra and Adidumastra, Javanese language and script, Java, 1900.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900Detail

Met links een blad met prachtige vissen.


WP_20170819_15_45_15_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

En rechts grapjes die we ook kennen uit Westerse middeleeuwse geschriften.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCentury

De afbeelding uit dit geillustreerde handschrift dient een beetje als het logo voor de tentoonstelling. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama, paper, Devanagari script, North India, 19th century.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCenturyDetail

Ergens op internet (of misschien was het op de tentoonstelling) las ik wat deze afbeelding betekent. Maar helaas kan ik het niet meer vinden. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama.


Wikipedia:

De Vishnu sahasranama is een hymne waarin de 1008 namen bezongen worden van Vishnoe, een van de belangrijkste vormen van God in het hindoeïsme en voor volgelingen van Vishnoe ook de verpersoonlijking van de Allerhoogste. De letterlijke betekenis is de 1000 namen van Vishnoe.

WP_20170819_15_49_06_ProManuscriptOfTheAstasahasrikaPrajnaparamitaPalmLeafNepalC12thCentury

Manuscript of the Astasahasrika Prajnaparamita, palm leaf, Nepal, circa 12th century.


WP_20170819_15_49_19_ProManuscriptOfTheAtthakathaOfBuddhaghosaPalmLeafPaliInCambodianScript19thCenturyGiftOfPrinceDarmrongOfSiam

Manuscript of the Atthakatha of Buddhaghosa, palm leaf, Pali in Cambodian script, 19th century, gift of Prince Damrong of Siam.


WP_20170819_15_51_38_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

De eerder genoemde leporello. Leporello manuscript of a Buddhist work on tantric ritual with 284 illustrations of Mudra (Hand-Gestures), Nepal, 19th century.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

Hetzelfde document maar dan frontaal.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCenturyDetail

Het document gaat over de betekenis van de houdigen die je met je handen kunt aannemen en die zo typisch zijn voor beelden in het Boeddhisme.


WP_20170819_15_52_13_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury


WP_20170819_15_52_55_ProEtchingDeviByJyotiBhattIndia20thCenturyReferredToAsSpeudoTantricArt

Dit lichamelijke aspect van Sanskriet komt ook terug in dit moderne werk: Etching ‘Devi’ by Jyoti Bhatt, India, 20th century. Referred to as pseudo tantric art.


Wikipedia:

Jyotindra Manshankar Bhatt (12 March 1934) Better Known as Jyoti Bhatt’, is an Indian artist best known for his modernist work in painting and printmaking and also his photographic documentation of rural Indian culture. He studied painting under N. S. Bendre and K.G. Subramanyan at the Faculty of Fine Arts, Maharaja Sayajirao University (M.S.U.), Baroda. Later he studied fresco and mural painting at Banasthali Vidyapith in Rajasthan, and in the early 1960s went on to study at the Academia di Belle Arti in Naples, Italy, as well the Pratt Institute in New York

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


Prachtige tentoonstelling. Ga eens kijken zou ik zeggen.

Twee boeken van Mieke Messbauer in het Chassé Theater

Gisteravond wilde ik naar de film gaan
toen me rechts, in een raamvenster, twee boeken zag staan.
Het venster bevindt zich tussen de entree en het kantoor
waar de theaterkaartjes worden verkocht.
Het kantoor was gesloten dus kon ik maar een kant van
de boeken zien.

Bij de boeken, die hoofdzakelijk in zwart, grijs en wit zijn uitgevoerd,
staat een toelichting.

Chassé Theater
Leporello boeken van Mieke Messbauer

 

Deze boeken zijn tot stand gekomen gebruik makend van fotografie, grafietpotlood voor tekenen en frottage (door wrijven op papier iets afbeelden), Oost-Indische inkt en een scalpel voor het uitsnijden.

 

De boeken zijn vouwboeken (Leporello) met pop-up elementen, waardoor de fascinerende architectuur van het Chassé theater wordt uitgelicht.

 

De werken zijn aan twee kanten te bekijken.
De voorkant bestaat uit delen van het theater.
Als men goed kijkt zijn de architectonische onderdelen
van het theater te herkennen, gewoon en gespiegeld.
Aan de achterkant zien we voornamelijk de bezoekers van het theater, die niet herkenbaar zijn afgebeeld.

 

Het fotograferen en maken is een proces dat Mieke Messbauer bijna een heel jaar heeft gekost.
Dit project was onderdeel van haar specialisatie tijdens de studie tekenen op de deeltijdacademie in Arendonk, Belgie.

Dus tijd voor wat foto’s:

 photo WP_20170721_001MiekeMessbauerBinnenkantBandTheaterdakEnStadswapenVanBreda.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, binnenkant band (?), Theaterdak en stadswapen van Breda.


 photo WP_20170721_002MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, interieur van het theater met de karakteristieke loopbruggen.


 photo WP_20170721_003MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, met op de voorgrond de bezoekers die uit het boek ‘springen’.


 photo WP_20170721_004MiekeMessbauerIntroductie.jpg

Mieke Messbauer, afbeelding bij introductietekst.