Open Atelier Haagweg

Bij mijn bezoek aan de ateliers aan de Haagweg heb ik
natuurlijk ook wat foto’s gemaakt.
Die deel ik hier graag.

Het complex aan de Haagweg heeft drie verdiepingen.
Ik begon beneden en zag daar werk van Paul der Kinderen.

WP_20180610_13_48_50_ProPaulDerKinderen

Bijvoorbeeld dit werk. Herhalingen spelen een belangrijke rol in zijn werk. Kijk maar eens naar zijn website.


Op de eerste verdieping zag ik werk van Liesbeth Verhoeven.
Ze had haar tekeningen/foto’s verwerkt in een leporello.
Die vervolgens laten inbinden.
Ik vond het een leuk werk dus heb ik een exemplaar gekocht.

WP_20180610_17_44_43_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!OmslagLeporello

Het werk van Liesbsth Verhoeven heet ‘Vrachtwagen HAH!’


WP_20180610_17_45_27_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!

De titelpagina van ‘Vrachtwagen HAH!’


WP_20180610_17_46_09_ProLiesbethVerhoevenVrachtwagensHah!

Een dubbele pagina van de leporello.


BusinessCardLiesbethVerhoeven


Op de bovenste verdieping bezocht ik het boekbindatelier
van Ineke Vergeer.
Een hele goede, nauwkeurige boekbindster die haar kennis en ervaring
bijvoorbeeld inzet tijdens de cursussen die ze in Breda
en door Nederland geeft.

WP_20180610_13_33_07_ProInekeVergeerTravelsWithCharleyJohnSteinbeck

Hier een van de vele prachtige voorbeelden die er uitgestald stonden. Dit is een boek in een doos. Het boek is geïnspireerd op  Travels with Charley van John Steinbeck.


WP_20180610_13_32_56_ProInekeVergeerVoorbeeldenVanHaarWorkshops

Op lange tafels had Ineke Vergeer boeken uitgestald die de modellen zijn voor de boeken waaraan in de cursussen door haar en de cursisten wordt gewerkt. Per cursus een serie voorbeelden.


Het laatste atelier dat ik bezocht was dat van Roel van Daal.
In zijn door prachtig natuurlijk verlicht atelier zag ik
zijn werk waarvan ik er hier een paar toon.

BusinessCardRoelVanDaal


WP_20180610_13_34_24_ProRoelVanDaal

Twee heel grote, stralende schilderijen van twee bekende plaatsen in Breda. Links de Sint Janstraat en rechts de Visserstraat. Twee straten in het centrum van Breda.


WP_20180610_13_41_07_ProRoelVanDaal

Roel van Daal schildert hier alsof je in een etalage kijkt naar weerspiegelingen in de ruit en door de ruit naar een straat aan de overkant. Je blijft kijken. Het is net alsof er steeds weer iets gebeurd.


WP_20180610_13_34_24_ProRoelVanDaalDetailStJanstraat

Omdat deze Sint Janstraat van Roel van Daal prachtig zou passen boven onze bank, nog maar een plaatje van dit schilderij.


Het was er goed toeven op de Haagweg.
Wellicht tot een volgende keer.

Sanskrit – Asia and Beyond

Gisteren was het een echte museumdag voor mij.
Ik bezocht musea in Amsterdam en een tentoonstelling
in de universiteitsbibliotheek van Leiden:
Sanskrit – Asia and Beyond.
In het Nederlands: Sanskriet, in Azie en ver daar buiten.

Het is geen eenvoudige tentoonstelling voor een leek.
Maar de kans om prachtige oude manuscripten te kunnen zien,
komt niet zo vaak voor.
Er was een prachtige leporello te zien en een paar
boeken van palmbladeren.
Van die laatste ben ik nu al weer een tijd aan het proberen
te achterhalen hoe dat nu precies in elkaar zit.

Jammer dat er geen uitgave bij de tentoonstelling is.
Al was het maar een paar A4-thes met de teksten van de tentoonstelling
(misschien zelfs in het Nederlands) en een paar foto’s van de voorwerpen.

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


WP_20170819_15_31_53_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Het eerste voorwerp dat mijn aandacht trok was meteen een boek van palmbladen: Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830.


De tentoonstelling vertelt over verschillende adpecten van het Sanskriet.
Volgens de makers van de tentoonstelling is Sanskriet voor Azie
wat het Latijn was voor Europa: de taal van de wetenschap, religie,
machthebbers en de verhalen.
Over de boeken en andere voorwerpen is het moeilijk informatie
te vinden op het internet.
Is het ‘Sivadharmasastra’ of ‘Siva Dharmasastra’ of ‘Śivadharmaśāstra’?

Over het ‘Grantha ‘ schrift zegt Wikipedia:

The Grantha alphabet (Tamil: கிரந்த எழுத்து, translit. Kiranta eḻuttu; Malayalam: ഗ്രന്ഥലിപി; Sanskrit: ग्रन्थलिपिः, translit. grantha lipi) is an Indian script that was widely used between the sixth century and the 20th centuries by Tamil and Malayalam speakers in South India, particularly in Tamil Nadu and Kerala, to write Sanskrit and the classical language Manipravalam, and is still in restricted use in traditional Vedic schools (Sanskrit veda pāṭhaśālā). It is a Brahmic script, having evolved from the Tamil-Brahmi. The Malayalam script is a direct descendant of Grantha, as are the Tigalari and Sinhala alphabets.

Hele korte samenvatting:
Het Grantha alfabet is een Indiaas schrift dat tussen de 6de en 20ste eeuw
werd gebruikt door mensen die Tamil of Malayalam spreken in Zuid India.
Met name in Tamil Nadu en Kerala werd het gebruikt om Sanskriet en de
klassieke taal Manipravalam te schrijven.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830Detail

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_03_ProManuscriptOfTheSivadharmasastraPalmLeafGranthaScriptSouthIndia1830

Manuscript of the Sivadharmasastra, palm leaf, Grantha script, South India, 1830. Detail.


WP_20170819_15_32_52_ProManuscriptOfTheMahabharataPaperBengaliScriptBengalC19thCentury

Manuscript of the Mahabharata, paper, Bengali script, Bengal, circa 19th century.


WP_20170819_15_33_13_ProSanskritLanguageAndScripts

Dit is een voorbeeld van hoe in de vitrines de verschillende voorwerpen worden verklaard. Hier ‘Talen en Schriftsoorten’.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogerius

De bestudering van het Sanskriet kent een wetenschappelijke traditie waarbij stil gestaan wordt. Hier zien we een versie van het boek ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius. De drukker van dit boek was Françoys Hackes of Franciscus Hackius. Drukker in Leiden van 1638-1655. Dit boek is uit 1651.


WP_20170819_15_36_34_ProDeOpenDeureTotHetVerborgenHeydendomDoorDAbrahamusRogeriusDetail

Het prachtige titelblad van ‘De open-deure tot het verborgen heydendom’ door D. Abrahamus Rogerius


Wikipedia (helaas in het Engels):

It is possible Abraham was born in Haarlem, like his brother Jacobus, also a chaplain, who went to the Indies. The Calvinist Rogerius (anglicized as Roger), studied in Leiden under Antonius Walaeus. His first trip was to Batavia (1631) and then Surat (1632). From 1633 he worked as a chaplain in Pulicat, the capital of Dutch Coromandel. He studied Hinduism in southern India and learned Portuguese. Rogerius authored Open Door to the Secrets of Heathendom, which begins with ten years of ministry among the Tamil people in the Dutch colony of Pulicat near Madras, India. His knowledge came from three Brahmins whom he met regularly. In 1642 he went back to Batavia and became the manager of an orphanage/school and promoted the use of Portuguese during church services. In 1647 he returned to the Dutch Republic.

 

“De Open-Deure tot het verborgen Heydendom ofte Waerachtigh vertoogh van het leven ende zeden, mitsgaders de Religie ende Gotsdienst der Bramines op de Cust Chormandel ende der landen daar ontrent (“The open door to the hidden paganism or truthful account of life and customs, as well as religion and worship of the Brahmins at Coromandel Coast and surrounding countries “), which was published in Leiden in 1651 and since translated into German (1663), French (1670). This book was one of the first European books describing hinduism. The book has two parts. The first deals with the Brahmins life and customs, while the other describes their faith and worship. Rogerius seems to have been the first published a translation of aphorisms in Sanskrit by Bhartṛhari, (Hundred aphorisms on the path to heaven by the heathen Bhartṛhari, famous amongst the Brahmins on the Coromandel coast) which forms the third part of the book.

Belangrijkste feiten in de tekst hierboven:
Abraham Rogerius was een Calvinistische predikant.
Ging in 1631 naar Batavia en in 1632 naar Seurat.
Van 1633 werkte hij in Pulicat.
Daar bestudeerde hij het Hindoeisme.
zijn boek ‘De Open-Deure tot het verborgen Heydendom’
was een van de eerste boeken in Europa over Hindoeisme.
Het werd in 1663 in het Duits en in 1670 in het Frans vertaald.
Het boek bestaat uit drie delen. Deel 3 bevat een vertaling
van aforismen die origineel in Sanskriet geschreven waren.

WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863

Illuminated volume of Wajang Purwa plays Kandhi Ana and Minta Raga, Javanese language and script, Java, 1863. Met die prachtige extra flap aan het boek (rechts).


WP_20170819_15_39_03_ProIlluminatedVolumeOfWajangPunwaPlaysKandhiAnaAndMintaRagaJavaneseLanguageAndScriptJava1863Detail

De linkerpagina van het boek op de vorige foto: Wajang Purwa plays.


WP_20170819_15_40_49_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Een wel heel bijzondere uitvoering van een boek: op rollen in een houten kist. Illuminated manuscript of the Devimahatmya, paper on roll in wooden box, North-West India, 19th century.


Wikipedia:

Devi Mahatmya (Sanskriet, IAST: devī māhātmyam, letterlijk: “glorie van de godin”), Durga Saptashati (Sanskriet: durgā saptashatī, “700 verzen voor Durga”) of Chandipatha (Sanskriet: caṇḍī pāṭha) is een hindoegeschrift uit de 5e of 6e eeuw. Het is de oudst bekende hindoeïstische tekst waarin waarin god aanbeden wordt als vrouw. In oudere hindoeïstische teksten komen wel vrouwelijke goden (godinnen) voor, maar deze hadden een ondergeschikte rol. De Devi Mahatmya is onderdeel van de Markandeya Purana, een van de zogenaamde Purana’s, en is opgesteld in het Sanskriet.

WP_20170819_15_41_22_ProIlluminatedManuscriptOfTheDevimahatmyaPaperOnRollInWoodenBoxNorth-WestIndia19thCentury

Het viel niet mee mooie foto’s te maken door de vitrines. Maar dit is een heel bijzonder boek. Een prachtige uitvoering. Illuminated manuscript of the Devimahatmya.


WP_20170819_15_42_33_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Illuminated volume of the Bhagavadgita, paper, Devanagari script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_01_ProIlluminatedVolumeOfTheBhagavadgitaPaperDevanagariScriptNorthIndiaC19thCentury

Detail met de illustratie van de vorige foto. Illuminated volume of the Bhagavadgita in Devanagari script.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCentury

Leaf from an illuminated Bhagavatapurana manuscript, Urdu in Arabic script, North India, circa 19th century.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail01

Detail van de vorige foto. Een soort ‘hij heeft het gedaan’.


WP_20170819_15_43_32_ProLeafFromAnilluminatedBhagavatapuranaManuscriptUrduInArabicScriptNorthIndiaC19thCenturyDetail02LetOpDeHoek

De afbeelding paste niet helemaal in het kader. Dan pas je natuurlijk gewoon het kader aan.


WP_20170819_15_44_48_ProManuscriptOfTheRamayanaLontar(=PalmLeafManuscript)JavaneseLanguageInBalineseScriptBali1807

Ik had het vermoeden dat boeken van palmbladen altijd klein en handzaam zijn. Niet dus. Manuscript of the Ramayana, lontar (lontar is een Indonesische term voor palm leaf manuscript), Javanese language in Balinese script, Bali, 1807.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

Leather bound volume of the Adi Darma Sastra and Adidumastra, Javanese language and script, Java, 1900.


WP_20170819_15_44_59_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900Detail

Met links een blad met prachtige vissen.


WP_20170819_15_45_15_ProLeatherBoundVolumeOfTheAdiDarmaSastraAndAdidumastraJavaneseLanguageAndScriptJava1900

En rechts grapjes die we ook kennen uit Westerse middeleeuwse geschriften.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCentury

De afbeelding uit dit geillustreerde handschrift dient een beetje als het logo voor de tentoonstelling. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama, paper, Devanagari script, North India, 19th century.


WP_20170819_15_46_12_ProIlluminatedManuscriptOfTheVisnusahasranamaPaperDevanagariScriptNorthIndia19thCenturyDetail

Ergens op internet (of misschien was het op de tentoonstelling) las ik wat deze afbeelding betekent. Maar helaas kan ik het niet meer vinden. Illuminated manuscript of the Visnusahasranama.


Wikipedia:

De Vishnu sahasranama is een hymne waarin de 1008 namen bezongen worden van Vishnoe, een van de belangrijkste vormen van God in het hindoeïsme en voor volgelingen van Vishnoe ook de verpersoonlijking van de Allerhoogste. De letterlijke betekenis is de 1000 namen van Vishnoe.

WP_20170819_15_49_06_ProManuscriptOfTheAstasahasrikaPrajnaparamitaPalmLeafNepalC12thCentury

Manuscript of the Astasahasrika Prajnaparamita, palm leaf, Nepal, circa 12th century.


WP_20170819_15_49_19_ProManuscriptOfTheAtthakathaOfBuddhaghosaPalmLeafPaliInCambodianScript19thCenturyGiftOfPrinceDarmrongOfSiam

Manuscript of the Atthakatha of Buddhaghosa, palm leaf, Pali in Cambodian script, 19th century, gift of Prince Damrong of Siam.


WP_20170819_15_51_38_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

De eerder genoemde leporello. Leporello manuscript of a Buddhist work on tantric ritual with 284 illustrations of Mudra (Hand-Gestures), Nepal, 19th century.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury

Hetzelfde document maar dan frontaal.


WP_20170819_15_51_57_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCenturyDetail

Het document gaat over de betekenis van de houdigen die je met je handen kunt aannemen en die zo typisch zijn voor beelden in het Boeddhisme.


WP_20170819_15_52_13_ProLeporelloManuscriptOfABuddhistWorkOnTantricRitualWith284IllustrationsOfMudraHand-GesturesNepal19thCentury


WP_20170819_15_52_55_ProEtchingDeviByJyotiBhattIndia20thCenturyReferredToAsSpeudoTantricArt

Dit lichamelijke aspect van Sanskriet komt ook terug in dit moderne werk: Etching ‘Devi’ by Jyoti Bhatt, India, 20th century. Referred to as pseudo tantric art.


Wikipedia:

Jyotindra Manshankar Bhatt (12 March 1934) Better Known as Jyoti Bhatt’, is an Indian artist best known for his modernist work in painting and printmaking and also his photographic documentation of rural Indian culture. He studied painting under N. S. Bendre and K.G. Subramanyan at the Faculty of Fine Arts, Maharaja Sayajirao University (M.S.U.), Baroda. Later he studied fresco and mural painting at Banasthali Vidyapith in Rajasthan, and in the early 1960s went on to study at the Academia di Belle Arti in Naples, Italy, as well the Pratt Institute in New York

WP_20170819_15_55_58_ProSanskrit – Across Asia and Beyond


Prachtige tentoonstelling. Ga eens kijken zou ik zeggen.

Twee boeken van Mieke Messbauer in het Chassé Theater

Gisteravond wilde ik naar de film gaan
toen me rechts, in een raamvenster, twee boeken zag staan.
Het venster bevindt zich tussen de entree en het kantoor
waar de theaterkaartjes worden verkocht.
Het kantoor was gesloten dus kon ik maar een kant van
de boeken zien.

Bij de boeken, die hoofdzakelijk in zwart, grijs en wit zijn uitgevoerd,
staat een toelichting.

Chassé Theater
Leporello boeken van Mieke Messbauer

 

Deze boeken zijn tot stand gekomen gebruik makend van fotografie, grafietpotlood voor tekenen en frottage (door wrijven op papier iets afbeelden), Oost-Indische inkt en een scalpel voor het uitsnijden.

 

De boeken zijn vouwboeken (Leporello) met pop-up elementen, waardoor de fascinerende architectuur van het Chassé theater wordt uitgelicht.

 

De werken zijn aan twee kanten te bekijken.
De voorkant bestaat uit delen van het theater.
Als men goed kijkt zijn de architectonische onderdelen
van het theater te herkennen, gewoon en gespiegeld.
Aan de achterkant zien we voornamelijk de bezoekers van het theater, die niet herkenbaar zijn afgebeeld.

 

Het fotograferen en maken is een proces dat Mieke Messbauer bijna een heel jaar heeft gekost.
Dit project was onderdeel van haar specialisatie tijdens de studie tekenen op de deeltijdacademie in Arendonk, Belgie.

Dus tijd voor wat foto’s:

 photo WP_20170721_001MiekeMessbauerBinnenkantBandTheaterdakEnStadswapenVanBreda.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, binnenkant band (?), Theaterdak en stadswapen van Breda.


 photo WP_20170721_002MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, interieur van het theater met de karakteristieke loopbruggen.


 photo WP_20170721_003MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, met op de voorgrond de bezoekers die uit het boek ‘springen’.


 photo WP_20170721_004MiekeMessbauerIntroductie.jpg

Mieke Messbauer, afbeelding bij introductietekst.


Workshop linosnijden

Gisteren heb ik deelgenomen aan een workshop linosnijden.
De workshop was georganiseerd door Jonna Cohen van Cohen Boekwerk
in Rotterdam.
De workshop werd gegeven door Titi Zaadnoordijk.
De rode draad van de dag was het maken van een leporello.
Maar er was veel aandacht voor de techniek van het snijden,
hoe de afbeelding te maken, hoe het boekje samen te stellen en
er was een heerlijke maaltijd tussen de middag.

 photo WP_20161119_001InRotterdamVroegKlaarMetKerstmis.jpg

Toen ik van de tram naar het adres van Cohen Boekwerk liep zag ik deze kerstboom liggen. Ze zijn er vroeg bij dit jaar in Rotterdam!.


 photo WP_20161119_002CohenBoekwerkInRotterdam.jpg

Jonna heeft een prachtig atelier waar we de hele dag makkelijk met de groep deelnemers aan de slag konden. Ik had eigenlijk geen thema bedacht. Aan de ene kant wilde ik een drukkersvignet maken maar daarmee vul je geen leporello. Dus heb ik de fietstocht naar Meersel-Dreef er maar mee gecombineerd.


 photo WP_20161119_003MateriaalEnGereedschapKurklino.jpg

Dit is het gereedschap en het materiaal. Het leuke is dat je niet heel speciaal gereedschap nodig hebt om met kurklinoleum aan de slag te gaan. Het is veel zachter dan het traditionele linoleum. Dat levert natuurlijk tegelijkertijd ook weer zo zijn eigenschappen op: een korrelige structuur, snel kunnen werken, maar grover.


 photo WP_20161119_006GeenVerhaallijnMaarVoorMijnBoekMarkEnVis.jpg

Als je vanuit Breda naar Meersel-Dreef fietst, een vertrouwd evenement voor veel Bredanaars, dan fietsen de meesten langs de rivier de Mark. Daar zul je soms vissen zien zoals hier op mijn eerste probeersel met kurklino.


 photo WP_20161119_009Argusvlinder.jpg

Een eerste argusvlinder (te groot als drukkersvignet).


 photo WP_20161119_010DeEersteVlinderAanHetDroogrek.jpg

Hier hangt een eerste proefdruk aan het wasrek te drogen.


 photo WP_20161119_011EenArgusvlinderOpEenBladLinoMetAfdruk.jpg

Van de tweede argusvlinder zie je hier de afdruk met gelijk daarnaast de gesneden lino.


 photo WP_20161119_014OpDeFietsNaarMeerseldreefLangsDeRivierDeMark.jpg

Dit is het fietspad met rechts de Mark. Het lino werkt erg snel. Daar moet je wel aan wennen. Voor een leporello heb je zo’n 5 a 6 lino’s nodig.


 photo WP_20161119_018BijAankomstInMeerselDreefEenTrapist.jpg

Als je dan in Meersel-Dreef aankomt staat een goed glas trappist (of een ander drankje) op je te wachten. De Paterskerk, tuin en de vele cafe’s maken Meersel-Dreef een populaire bestemming op de zondagen. Vooral in de zomer.


 photo WP_20161119_019DeLinosOpdePersopDeLeporello.jpg

De linos zijn inge-inkt, vervolgens leg je de leporello op de pers en de linos daar weer bovenop. Let op leg wel de onderkant van iedere lino aan dezelfde kant. De kurklino rekt wel wat uit op de pers. Daar moet je rekening mee houden. Overigens heb je geen pers nodig om deze linos thuis af te drukken.


Mijn leporello staat nog te drogen dus het eindresultaat
zie je binnenkort.
Samenvattend was het een erg leuke dag waar
ik weer veel van geleerd heb.

Vrouwen rond Van Gogh II

Ook vandaag een korte serie foto’s van de boekbanden
die in Moti in Breda ten toon waren bij de gelegenheid
van het verschijnen van het boekje ‘Vrouwen rond Van Gogh’.

 photo WP_20160109_006NoraJanssensEdelpappbandAcrylverfOpPapier.jpg

Nora Janssens, Edelpappband (?) van acrylverf op papier.


 photo WP_20160109_008TimNijsBandzetterAcrylverfOpBoekbinderslinnenSilhouettenVanAquarelpapier.jpg

Tim Nijs, Bandzetter, acrylverf op boekbinderslinnen, silhouetten aan aquarelpapier.


 photo WP_20160109_009InekeVergeerLeporelloFotokartonBoekbindlijmMetBestempeling.jpg

Ineke Vergeer, Leporello, fotokarton, boekbindlijm met bestempeling. Als ik me de toelichting goed herinner staan de florale motieven aan de bovenkant voor de vrouwen uit de gegoede milieus en de vaatdoek ruitjes staan voor de werkende vrouwen.

 photo WP_20160109_010InekeVergeerLeporelloFotokartonBoekbindlijmMetBestempeling.jpg


 photo WP_20160109_012AgnesLeijenKoptischeBandLinnenMetAcrylDiverseSoortenStofNaaimachineEnBoekbindgaren.jpg

Agnes Leijen, Koptische band, linnen met acryl, diverse soorten stof, naaimachine- en boekbindgaren. Een aantal boekbinders gebruikten het symbool van de hartjes dat ook in het boek voorkomt. In het boek zweven de kartjes steeds ronds het hoofd van Vincent als hij verliefd is.

 photo WP_20160109_013AgnesLeijen.jpg

Agnes Leijen, toelichting.


Koolmezen in een leporello

Een leporello of harmonicaboekje.
Zo’n boekje wilde ik eigenlijk al eens maken.
Met de serie foto’s van de koolmezen en het vogelrestaurant
had ik de kans dat eens te doen.

 photo DSC_6373FotosBeschrijvenUitsnijdenGoedeVolgorde.jpg

Eerst de foto’s op de goede volgorde. Dan een foto uitgesneden voor op de kaft. Vervolgens hier en daar bij de foto tekst geschreven en nog een aantal pagina’s toegevoegd met alleen maar tekst.


 photo DSC_6376StrookjesBoekbindersLinnen.jpg

Vervolgens heb ik boekbinderslinnen gebruikt om de foto’s aan elkaar te maken. De volgende keer maak ik de stroken net zo groot (hoog) als de foto’s.


 photo DSC_6377LangzaamGroeitHetBoek.jpg

Dan maar plakken en je ziet het boek ‘groeien’.


 photo DSC_6379.jpg

Het wordt een hele reeks. Hier de achterkanten met de stroken linnen.


 photo DSC_6380BoekblokGereed.jpg

Het boekblok is klaar. Maar het is zo lang. Ik ga nu de achterkanten aan elkaar naaien. Niet heel strak maar voldoende om het boek niewt uit elkaar te laten vallen. De eerste kaarten gaan straks het schutblad vormen voor het boek en worden op de kaft geplakt.


 photo DSC_6381BoekblokGereed.jpg

De achterkanten.