Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Jaarmarkt en processie, deel 1

Posted on by

Geen gebeurtenis in het Brabantse of Limburgse land.
Maar een deel van de Pushkar Camel Fair en een optocht
van verschillende religieuze bewegingen in het stadion.

DSC_2010IndiaPushkarCamelFair

Deze ochtend zou een heel kleurrijke ochtend worden. En druk, heel druk. We wandelen over dat deel van de Pushkar Camel Fair dat vol staat met kraampjes.

DSC_2011IndiaPushkarCamelFair

Iedere dag wordt het drukker en mensen blijven toestromen.

DSC_2012IndiaPushkarCamelFair

DSC_2013IndiaPushkarCamelFair

Sommige kramen staan op schragen en andere liggen op een kleed langs de weg of het pad, niet zo georganiseerd als markten in Nederland. Er lopen ook allerlei mensen rond die dingen willen verkopen. Sommige met een heel verhaal en andere met een handkar zoals deze verkoper van pelpinda’s die hij als je er om vraagt ook kan roosteren.

DSC_2014IndiaPushkarCamelFair01

Eenmaal in het stadion komt er een stoet auto’s met verklede mensen, spandoeken, maskers en versieringen. We zullen tussen de deelnemers iemand ontdekken die we eerder in de lokale Sikh-tempel hebben ontmoet. Daar sprak hij ons aan om uitleg te geven over de tempel. Hij was afkomstig uit Delhi en was op bedevaart in Pushkar. Hij verbleef in de tempel en nam daarom ook deel aan de optocht die een brug wil slaan tussen alle religies.

DSC_2014IndiaPushkarCamelFair02

Deze wagen wil een lans breken voor de bescherming van de bomen.

DSC_2015IndiaPushkarCamelFair

DSC_2016IndiaPushkarCamelFair

DSC_2017IndiaPushkarCamelFair

Op de tribune een grote groep vertegenwoordigers van religieuze stromingen en overtuigingen.

DSC_2019

Zo leek het haast wel een soort van ‘Laatste Avondmaal’. Het zag er allemaal prachtig uit.

DSC_2020IndiaPushkarCamelFair

DSC_2021IndiaPushkarCamelFair

DSC_2022IndiaPushkarCamelFair

Volgens mij herkennen we in deze man de berijder van de dromedaris van een aantal berichten eerder. Hij had zijn best gedaan!

DSC_2023IndiaPushkarCamelFair

Incredible India.

Boekband zoekt boekblok

Posted on by

Vandaag weer wat verder gekomen met de leren bekleding
van mijn boekband waarvoor ik nog naar de inhoud op zoek ben.
Vorige keer liet ik zien dat ik twee stroken min of meer gereed had
en een volgende drie onlays op het basisleer had geplakt.
Vandaag kon ik dus weer schaven en leerdunnen.

IMG_3972Schaven

Hier zie je de achterkant van het basisleer. Die ben ik aan het schaven en leerdunnen. Dat gaat me beter af dan de eerste twee stroken. Met iets meer zelfvertrouwen en experimenteren met de plaats van het mesje in de schaaf, gaat het vandaag sneller en (en dat is belangrijker) ben ik meer tevreden over het resultaat. Ik ben dan ook nog even terug gegaan naar de eerste twee stroken. Je ziet het leer een beetje zakken in het basisleer. Maar ik kan me niet herinneren ooit een boekband gezien te hebben, laat staan kunnen voelen, waarop deze techniek is toegepast. Ik weet dus niet precies wanneer de juiste verdieping is bereikt.

IMG_3973CompleetBeplakt

Vandaag de laatste twee stroken op het basisleer geplakt. Nu zit het leer in de boekenpers maar zaterdag kan ik dan proberen de bekleding af te maken. De voorstelling heeft geen diepere betekenis dan dat het boek ‘Idee’ gaat heten en dat de verschillende kleuren, vormen en groottes staan voor verschillende ideeën. Daarnaast probeer ik het leer te laten doorlopen van de voorplat, over de rug naar de achterplat.

IMG_3974DeAchterkant

Zo ziet de achterkant van het leer er dan uit voordat het de boekenpers in gaat.

Treuzelende boekbinder

Posted on by

Misschien denk je: hoe zit het nou met Type C van het inbinden
van losse bladen volgens Keith Smith?
Nou ik ben er wel aan doorgegaan maar ik moet opnieuw lijm maken.
Probleem is dat ik nog een hoeveelheid heb staan met een zelf verzonnen
samenstelling en die wil ik eerst opmaken. Bijvoorbeeld aan paste paper.
Tegelijk ben ik met back pairing bezig. Een heel spannend experiment
dat tot nu toe goed verloopt. Dus de verschillende projecten vragen om aandacht.
Ik moet kiezen.

Maar goed vandaag even kort stilstaan bij de vorderingen.

IMG_3954KeithSmithAchterplat

De buitenkant van de achterplat is een paar dagen geleden al voorzien van een kunstleren bekleding. Egaal geel.

IMG_3970KeithSmithAchterplatGereed

Intussen is de binnenkant ook egaal geel.

IMG_3971KeithSmirhAchterplatGereed

Het wachten is dus nog even op het voorplat.

Boekband zoekt boekblok

Posted on by

Omdat ik vandaag vrij was kon ik zowel in de ochtend als
in de middag een tijdje naar de FutureDome.

IMG_3962EersteStrokenDecoratieGesneden

Begonnen met het snijden van twee stroken leer van de in totaal zeven stroken die samen het ontwerp gaan vormen voor ‘Idee’. Nog steeds een beetje gebaseerd op het ‘Pak van Sjaalman’. Ik begin met deze twee stroken omdat ik nog niet weet hoe de schaaf en het leerdunmes gaat werken op een volledig formaat bekleding. Mijn overweging was om van binnen naar de rand van het basisleer toe te werken. Misschien had ik alle stroken er in een keer op kunnen bevestigen. Maar daar heb ik na dit boek een beter idee van.

IMG_3963EersteTweeStrokenGelijmd

Het viel nog niet mee om een markering op het basisleer te krijgen. Voor een deel heeft dat ook te maken met de vrijheid die ik mezelf geef om tot op het laatste moment nog maten aan te passen van de stroken. De maten die in de tekening staan komen wel in de richting van mijn schets maar wijken toch af. Maar een exact ontwerp maken en me daar dan ook precies aan houden, dat past niet zo bij mij. De eerste stroken zitten bovenop het leer gelijmd. Nu gaat het leer even in de boekenpers om te drogen en dan kan het leerdunnen beginnen.

IMG_3964UitDeBoekenPersWordenStrokenMeteenDuidelijk

Aan de achterkant van het basisleer is door de vleug van het leer te zien waar de stroken op het leer geplakt zitten. Mark Cockram en Karin Cox vermelden niet dat de dikte van het leer dat je op het basisleer plakt een belangrijke rol speelt. Ik ga dat ook merken want mijn kleuren leer hebben verschillende diktes.Vooral het stukje donker rood leer (straks: 2 bij 2 centimeter) is aanmerkelijk dunner dan het bruine en rode leer. Maar ik verwacht dat hoe dunner de onlay, hoe minder het nodig is om aan de achterzijde het leer te dunnen.

IMG_3965SporenSchaafLeerdunmes

De hobbyschaaf begint gelijk zijn werk te doen op de verhoogde plaatsen.

IMG_3966DeSporenVanDeSchaafEnLeerdunmesWordenSteedsDuidelijker

Dat wordt steeds duidelijker.

IMG_3967HoogteVerschillenInLeerGelijmdgeBackPaired

Na een tijdje schaven steken de onlays steeds minder boven het basisleer uit. Het is nog moeilijk voor mij om te bepalen wanneer ik kan stoppen. Met dunner onlay-leer wordt die beslissing denk ik eenvoudiger. Nu, bij de eerste stroken, verschilt de dikte van het basisleer en de onlays niet veel. Hoede les voor een volgende keer.

IMG_3969OndersteDrieStrokenAlleenNogGelijmd

De volgende onlay stroken zijn gesneden en bevestigd. Ze zitten nu in de boekbindpers. Niet te strak. Voldoende op het leer te laten drogen en goed vast te zetten. Ik heb alleen met PVA gelijmd. De voorbeelden werken allemaal met paste (zelfgemaakte lijm). Vanuit het oogpunt van conservering is dat beter. Maar het aspect ‘zelf lijm maken’ is een extra complexiteit die ik nu nog even niet nodig heb.

Boekband zoekt boekblok

Posted on by

Voor het nieuwe project heb ik besloten een bestaande
kartonnen boekband te gaan bekleden met leer terwijl
ik het leer decoreer met stroken leer van verschillende afmetingen.
Die stroken leer ga ik bevestigen en bewerken met een
techniek die ‘back pairing’ wordt genoemd door Mark Cockram
en die ook beschreven staat in het huidige nummer van
het blad van de Stichting Handboekbinden.
Dat artikel is geschreven door Karin Cox.

IMG_3955LeerIsNatuurproductDusMetOneffenheden

Nu heb ik de techniek van back pairing nog nooit geprobeerd. Ik ben niet ervaren in het werken met leer. Bij back pairing is het idee dat je de decoratie bovenop een stuk basisleer plakt om vervolgens aan de achterkant (back) van het basisleer, het leer te dunnen (pairing), zodat de decoratie vlak met het basisleer komt te liggen. Leer is een natuurlijk product en is dus niet altijd van perfecte vorm. Op de foto zie je dat het leer op een plaats is ingescheurd. Dat kan ik moeilijk gebruiken op een boekband maar ik kan daar gerust iets wegsnijden om een eerste test te doen.

IMG_3956MisschienTeZuinigOnlayopBasisleer

Dit is mijn testlapje: het donkere leer is de decoratie en het lichte leer is het basisleer. Deze kleuren (met nog een paar) ga ik dadelijk ook in het echt gebruiken. Op het lichte leer zie je indrukken van de knijpers waarmee het leer opgespannen is geweest bij het schoonmaken van de huid (bovenaan en helemaal onderaan rechts).

IMG_3958DeDriehoekigeVormVanDeOnlayTekentZichAf

Dan schaaf ik met een hobbyschaaf en mijn leerdunmes aan de achterkant de verdikking weg die veroorzaakt wordt door de decoratie. De driehoek van de decoratie wordt zichtbaar in de vleug van de vleeszijde van het leer.

IMG_3959SchaafselVanHetLeerMetGereedschap

Het vraagt wat werk en ik leer weer een paar dingen die ik al eerder ervaren had maar vergeten was. Je maakt het jezelf makkelijk als je het basisleer goed kunt vasthouden. Mijn stuk leer is ongemakkelijk klein. De schaaf heeft zo zijn afmetingen. Met het mes kun je op veel plaatsen makkelijker bij. Maar het mes vraagt weer een eigen benadering. Dat wil zeggen dat ik nog even moet nadenken in welke volgorde ik de decoratie straks op de definitieve bekleding ga plakken/bewerken.

IMG_3960BasisleerVoorDeBoekbandGesneden

De buitenkant van de boekband was al eens te zien op mijn blog. Hier zie je de binnenkant. Geschuurd. De band ligt op het basisleer dat ik net op maat heb gesneden.

Pushkar Camel Fair

Posted on by

Het is al weer even geleden dat we in Pushkar waren.
Zeven jaar.
Al die tijd dacht ik: het heeft niet zo veel zin
mijn foto’s te laten zien. Al die dromedarissen.
Maar nu ik er weer eens naar kijk, valt het eigenlijk best mee.
Alleen weet ik niet altijd precies meer wat wel en minder
goed bij elkaar past.
Vandaag een korte serie foto’s die in tijd gezien wel
zo achter elkaar gemaakt zijn maar die misschien
beter bij het laatste blogbericht hadden kunnen worden opgenomen.

DSC_2000IndiaPushkarCamelFair

We dwalen een beetje buiten het stadion op de Fair rond. Zien dan plotseling deze poort.

DSC_2003IndiaPushkarCamelFairCamelDung

Een veldje met uitwerpselen van de dromedarissen.

DSC_2004IndiaPushkarCamelFair

Op die stapel rechts zie je ook uitwerpselen. Die zijn van runderen en worden gebruikt als brandstof.

DSC_2005IndiaPushkarCamelFair

DSC_2007IndiaPushkarCamelFairZonsondergang

Tijd om me op de volgende serie foto’s te gaan voorbereiden.

Boekband zoekt boekblok

Posted on by

Ongeveer een jaar geleden begon ik kerstversieringen
te maken op basis van katernen van bestaande boeken.
Daarvoor kocht ik wat boeken bij een kringloopwinkel.
Niet om hun inhoud maar vanwege gun uiterlijke kenmerken:
dikte, hoogte, materiaal van de band en bindwijze.
De katernen zijn voor een groot deel opgebruikt: veranderd
in kerstbomen enz.
Maar ik heb nog twee boekbanden liggen.

IMG_3947BoekbandGeschuurdAanBeideKanten

Dit is geen groot boek maar de kaft is erg sterk. Gisteren heb ik de laatste storende elementen met schuurpapier verwijderd. Nu is de band glad aan de voor- en achterkant. Ook de hoeken, gemaakt met een soort van gouden plasticfolie, zijn nu helemaal glad.

IMG_3948DieHadIkNogLiggen

Ik had ook nog een paar katernen liggen. De maten zijn niet goed voor deze kaft maar dat ga ik proberen op te lossen zoals hierboven aangegeven: ik ga bij de helft de onderkant gelijk laten lopen, bij de andere helft de bovenkant. De katernen zijn nog leeg.

IMG_3952

Het idee is een eenvoudige vorm van ‘back pairing’ te gaan toepassen. Die techniek zag ik eerder dit jaar bij Mark Cockram op een video en Karin Cox beschrijft de methode ook in het meest recente nummer van uitgave van de Stichting Handboekbinden. Daarbij ga je met kleine stukken leer een decoratie maken op een leren boekbandbekleding. Dat zorgt voor een verdikking op de boekband. Om dat tegen te gaan kun je aan de achterkant van de boekbandbekleding leer weghalen met een leerdunmes. Dat ga ik proberen. Dit is een variant op de ‘cushion onlay’ die ik pas probeerde. Hier zie je mijn ontwerp. Heel eenvoudig (hoop ik). De kleuren van de stroken papier hebben geen betekenis.

IMG_3953

Zo’n ontwerp maak ik eigenlijk nooit. Maar bij deze methode is dat misschien toch wel een goed idee. Het dient om je ideeën te ordenen, te toetsen en om achteraf te kunnen bepalen waar je in het proces denkfouten maakte.

Soms Breekt Er Een Hart, Soms Blaft Er Een Hond

Posted on by

Het nummer met dezelfde titel als dit blogbericht
heb ik nog niet gehoord.
Ik luister namelijk naar de nieuwe CD van Spinvis: 7.6.9.6.
Mijn exemplaar is met boek.

Spinvis7696

De teksten van Spinvis zijn super! De muziek mag er absoluut ook zijn. Dit is een CD waar ik nog veel plezier aan ga beleven.

Ik bouw een schip
Omdat ik ooit, toch ooit
De zeilen hijs
Of hoe dat heet, op reis
Tot die tijd
Tot die tijd
Blijf ik eeuwig hier
Hier bij jou is alles wat ik vraag
En varen doe ik morgen
Doe ik morgen
Niеt vandaag

Spinvis maakte de CD 7.6.9.6. met Jan Teertstra, Saartje Van Camp,
Merel Junge, Marcel van As, Lucas Olderman en Rob de Jong.

Krimp in het Latijn?

Posted on by

Dit heb ik vanmiddag gelezen, de tekst van de Homeruslezing.
Die lezing wordt gehouden in het kader van de
‘Week van de Klassieken’.
Deze keer door Marita Mathijsen.
Een goed verhaal over het verdwijnen van het Latijn
uit de academische wereld waarbij het tussen de regels ook
gaat over de toenemende rol van het Engels op universiteiten
en in onze maatschappij.
Vol leuke feiten en er zitten weer een paar aanknopingspunten in
om verder kennis van te nemen, bijvoorbeeld:
wie was en wat deed C. R. Hermans allemaal?

MaritaMathijsenKrimpInHetLatijn

Marita Mathijsen, Krimp in het latijn?.

Ik luister nu naar…

Posted on by

NeilYoungTheTimesCover

Neil Young, The Times – Porch episode (EP).

De informatie over en op de CD wordt steeds beperkter.
Alleen de juridische informatie is aanwezig.
Er is wel een extra inlegvel.

NeilYoungTheTimesLeaflet

Het nummer ‘Lookin’ for a leader 2020′ is nieuw.
Daarin kiest hij duidelijk voor iedereen behalve Trump:

Yeah, we had Barack Obama
And we really need him now
The man who stood behind him
Has to take his place somehow
America has a leader
Building walls around our house
He don’t know black lives matter
And we got to vote him out

Wat niet echt getuigt van vertrouwen in Joe Biden.

Just like his big new fence
This president’s goin’ down
America’s movin’ forward
You can feel it in every town
Scared of his own shadow
Building walls around our house
He’s hidin’ in his bunker
Something else to lie about

Maar Trump is een leugenaar.

Een korte wandeling rond de weekmarkt

Posted on by

IMG_3941

De weekmarkt: altijd hetzelfde of steeds weer verschillend? Voor mij is het dat laatste. Daarom loop ik er graag op een vrijdagmorgen even overheen. Net als vandaag.

IMG_3942BredaFietsbeleid

Stadserf, toonbeeld van Breda’s fietsbeleid?

IMG_3943BredaPoortVanHetStadserf

Stadserf, de poort naar de Grote Markt.

IMG_3944BredaGroteMarktMetWeekmarkt

Soraya Zaman: American Boys

Posted on by

IMG_3904BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Een van de fotoseries van BredaPhoto is te zien in de Chassé Parking in Breda. Parkeergarages, net als leegstaande gebouwen, lenen zich erg goed voor het maken van bijzondere foto’s. Dit is de ingang van de parkeergarage voor auto’s. Langs deze in- en uitrit hangen de werken uit de serie American Boys van Soraya Zaman. Omdat je snel van de openbare weg naar je parkeerplaats kunt rijden noemt BredaPhoto deze plaats de Drie minuten galerij.

IMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys HeaderIMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys TextIMG_3906BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

De stemming van de personen op de foto’s is heel wisselend en dat
trof mij zo. Sommige foto’s hebben een hele zachte sfeer
terwijl die van anderen een veel harder beeld geven.
Een paar voorbeelden.

IMG_3907BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3908BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3909BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys

De serie American Boys van Soraya Zaman.

IMG_3910BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Zicht op een van de voetgangersuitgangen van de Chassé parking.

Losse bladen inbinden: type B

Posted on by

Iedere keer weer een klein stapje nemen bij het inbinden van
een boek met behulp van losse bladen zoals beschreven door Keith Smih.
Smith beschrijft in het boek ‘Smith’s Sewing Single Sheets’
drie methodes om dit te doen zonder extra ondersteuning aan de rug.
Ik heb type A al afgerond. Type B, dat laat ik in dit bericht
zien, heeft een andere manier voor het binden en verbinden
van de voor- en achterplat. Maar we beginnen met….

IMG_3856KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeBGeprikt

Voor alle types is dat steeds hetzelfde: eerst zoeken we de losse bladen op, in mijn geval losse stukken karton van verschillende dikte en materiaal, bekleden we de platten en prikken dan platten en bladen voor met een prikmal.

IMG_3857KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeBStartpuntBlad1

Dan nemen we twee draden. Deze keer probeer ik het met draden die 130 centimeter lang zijn. De vorige keer was de lengte 1 meter 50. Daar bleef nogal wat van over. Aan elk uiteinde komt een naald en in het geval van type B begint het inbinden bij het voorlaatste losse blad. Dus niet bij de achterplat.

IMG_3859KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeB

Ook deze keer weer heel uiteenlopende stukken karton met allerlei bedrukking. 10 losse bladen. Alleen het binden en verbinden van de platten is bij type A anders dan bij type B.

IMG_3861KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeB

Dit is heel dun karton, uit een doos voor tissues.

IMG_3862KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeBVoorplat

Net voor het laatste losse blad neem ik het boek er weer even bij om de instructies nogmaals goed door te nemen. Het is niet erg ingewikkeld maar het duurt wel even voor de logica helemaal helder is.

IMG_3863KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeB

Even later is het boek ingebonden. Vreemd is als je de grootte van het boek ziet, verwacht je een bepaald gewicht. Maar door het gebruik van het karton is het boek juist heel licht.

IMG_3869KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeAB

Dit zijn type A en B bij elkaar. Dus werd het tijd voor type C. Het ritueel begint.

IMG_3938KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeC

De platten zijn op maat gesneden. Ik kan beginnen aan het bekleden van de platten.

IMG_3939KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeC

Deze keer zal de rechthoek in het midden afwijkend zijn.

IMG_3940KeithSmithSmithsSewingSingleSheetsTypeC

Voor de trouwe luisteraar zal het duidelijk zijn: het midden zal worden gevormd door een van de vellen ‘paste paper’ waar ik mee in de weer ben geweest. Deze met groen, geel en sterretjes maakt veel kans maar de keuze is nog niet definitief.

Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux

Posted on by

Ook de Stadsgalerij is een van de locaties van BredaPhoto.
Er is daar één werk te zien van de landschapsfotograaf Mateo Ancis.
In dit geval een video.
Het is prima van BredaPhoto om ook veel ruimte te geven aan
digitale fotografie en video. Maar het zijn wel media met
andere mogelijkheden.
Het is wel prachtig om dit werk te kunnen zien op deze schaal.

IMG_3896MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxInstallatieoverzichtIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux HeaderIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux Text

Om je een beetje het gevoel te geven van het timelaps effect (het
geluid kan ik je helaas niet laten horen).

IMG_3898MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3899MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3900MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3901MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux

Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux.

Paste paper: volgend experiment

Posted on by

Misschien ben ik een beetje te veel aan het experimenteren.
Eigenlijk moet ik eerst eens proberen het ‘gewone’ proces
onder de knie te krijgen.
Mijn vorige bericht over dit onderwerp liet een aantal nog
niet opgedroogde pogingen zien.
Intussen zijn die al wel opgedroogd en ben ik al weer een paar
stappen verder.

IMG_3855PastePaperGedroogd

De eerste, volledig gele poging (onderaan de foto), heb ik met een te dunne lijmoplossing gedaan. Toen ik de lijm dikker maakte voor de kleuren rood en groen ging dat veel beter. Overigens kan die gele ondergrond prima de basis zijn voor een volgende stap.

IMG_3866

Dit zijn de ‘kammen’ die ik zelf gesneden heb uit een stuk verpakkingsplastic. Die werken prima. Maar ik wil eigenlijk fijnmazigere afbeeldingen kunnen maken. Een warenhuis die veel plastic onzinspullen verkoop heeft geholpen.

IMG_3919

Hier heb ik de eerste, gele poging gebruikt voor nog een experiment. Natuurlijk kun je het paste paper ook nog nabewerken: andere kleuren, lijnen of vormen aanbrengen of zoals hier: sterretjes.

IMG_3933

Vandaag ander papier geprobeerd. Maar de restjes die ik wilde opmaken heb ik te dun gemaakt. Eens zien wat dat gaat worden.

IMG_3934

Dit zijn de nieuwe kammen maar er is een verband (vermoed ik) tussen de dikte van de lijmoplossing en de breedte van de tanden en de onderlinge afstand tussen de tanden. Te dunne oplossing met fijne tanden lijkt leuk maar loopt helemaal dicht.

IMG_3935

Hier zie je die fijnere lijntjes maar die overleven niet. Ik vermoed dat dit bij het drogen helemaal gaat dichtlopen.

IMG_3936

Dus de zelfgemaakte kammen nog eens ingezet.

IMG_3937

Even de lijmoplossingen opgemaakt.

Yellapah of Vellore

Posted on by

Het is geen complexe afbeelding.
Er staan maar een paar mensen op en een draagstoel.
Maar de persoon met het meeste macht en aanzien,
die zit er maar een beetje ongelukkig bij.
Dat maakt het zo’n goed schilderij.
Je ziet hem denken: ‘Dit is een luxe vorm van vervoer,
al mijn kennissen reizen zo, iedereen zegt dat het comfortabel is
en daarom zal ik er in blijven zitten/hangen’.

IMG_3830YellapahOfVelloreAStationPalanquinWithAnArmyOfficerPerhapsTheFortAdjudantWhoCommissionedTheSetC1828OpaqueWatercolourOnPaper

Yellapah of Vellore, A station palanquin with an army officer (perhaps the Fort Adjudant who commissioned the set), circa 1828, opaque watercolour on paper. Topstuk uit het boek Forgotten Masters, de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling met medewerking van William Dalrymple.

Alleen voor Bredanaars

Posted on by

IMG_3894ZesJaarNaDeBrandBouwactiviteitenInDeFebo

Zes jaar geleden brandde de F.E.B.O. af in Breda. Op de ochtend van de Singelloop. Vandaag zag ik er voor het eerst iets dat leek op bouwactiviteiten. Overigens is de FEBO iets anders dan je misschien denkt. F.E.B.O. staat voor Federation Espanol Brabante Occidental. Ik ben benieuwd.

Meyenfeldt Slaats & Zonen

Posted on by

Tijd genoeg dus liep ik nog even langs Antiquariaat
Meyenfeldt Slaats & Zonen.
Meestal is de winkel gesloten.
Ik ben er nog nooit binnen geweest.
Maar de etalage maakt veel goed, heel veel!
De openingstijden ook.

IMG_3911MeyenfeldtSlaatsEnZonen

De openingstijden.

IMG_3912MeyenfeldtSlaatsEnZonen

De etalage.

BredaPhoto: Marjolijn Dijkman

Posted on by

Vandaag was ik een dag vrij en kon nog een paar onderdelen
van de 2020 editie van BredaPhoto zien.
De ochtend begon met Club Solo en ik kan ook deze keer mijn
enthousiasme niet onder stoelen of banken steken.

IMG_3874BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, haar titel van dit werk is: Prospect of interception. Ik noem het vanwege een klein stukje tekst onder de video-installatie: And yet hidden from us. Video-installatie op zwarte ondergrond, 120 minuten, 2016. Geluid: Ji Youn Kang.

Dit is een van de de beste zo niet het beste onderdeel
dat ik tot nu toe gezien heb.
Mooi aan Club Solo is dat het klein is. Het dwingt de
organisatie om tot de kern te komen en de toeschouwers
te verleiden met een beperkt aantal werken. In dit geval 9.
Werk van Marjolijn Dijkman heb ik eerder niet gezien.

IMG_3875BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUsInstallationView

Marjolijn Dijkman, Prospect of interception. Installatie-overzicht.

Het werk betreft een animatiefilm over een androide. De film gaat over,
en ik citeer de hand out, ‘onze verhouding tot de ruimte en onze visie
op buitenaards leven en buitenaardse intelligentie’.

IMG_3877BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, And yet hidden from us (en toch voor ons verborgen).

De vorm van de werken van Marjolijn Dijkman die in club Solo
te zien zijn, zijn niet steeds fotografisch
in de enge betekenis van het woord (afbeelding in zwart/wit of kleur
op een stuk papier).

IMG_3878BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, diverse materialen, 2015. Gedeelte van een achtdelige installatie. ‘Welke besluiten neemt een mens in zo’n zoektocht. Kun je voorspellen wat de volgende stap is in de ontwikkeling van een bepaalde gebruiksvorm?’

IMG_3879BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityDetail

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, detail.

IMG_3880BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInvlusiefKoperenSculpturaleElementen

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, boven in de foto twee van de drie ‘sculpturele koperen elementen’.

IMG_3881BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.

IMG_3887BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInstallationView

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.

Dan een videoprojectie in een halfronde schaal
die voor dit doel gemaakt lijkt te zijn.
Met veel zorg uitgevoerd en het levert verrassende beelden op:
qua onderwerp, tekst, kleur, beleving.
Mijn foto’s geven geen representatief overzicht.

IMG_3882BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, video, 24:02 minuten, 2018. Geluid: Póm Bouvier.

IMG_3883BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

IMG_3884BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, ‘Een planetarium heeft altijd iets educatiefs, maar dit is meer een “onderbuik planetarium” wat refereert aan ons gebruik en onze interpretatie van polariteit en magnetisme’.

IMG_3885BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

IMG_3886BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

In dit gedeelte van de voice-over gaat het over hoe twee helften (het woord gaat uit dat ze samen een eenheid vormen) elkaar soms tegenwerken.

IMG_3888BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.

IMG_3889BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.

Het laatste werk van Marjolijn Dijkman dat ik hier laat zien
is speciaal gemaakt voor het Munch Museum in Oslo en ik kan me
voorstellen dat gezien de kleuren en de structuraliteit van
het werk het daar aansloeg.

IMG_3890BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVisionInstallationView

BredaPhoto, Club Solo, Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, video, 26:37 minuten, muziek van Henry Vega, 2018. Gemaakt in samenwerking met Toril Johannessen.

IMG_3891BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, ‘een reflectie op de manier waarop wij onze omgeving zien en hoe we omgaan met een microkosmos die in het dagelijks leven niet zichtbaar is’.

IMG_3892BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision.

De tentoonstellingen in Club Solo bevatten vaak ook een reactie
op het getoonde werk vanuit het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor
Actuele Kunst in Gent).
Deze keer twee werken. Eén van Johan de Wilde en het werk dat
ik hier laat zien van Nina Canell.

IMG_3893BredaPhotoClubSoloNinaCanellPerpetuumMobile25kg

Nina Canell, Perpetuum Mobile (25kg), 2009 – 2014. ‘een emailschaal gevuld met water en een zak cement, koppelt het ongrijpbare aan het grijpbare via de niet waarneembare energie van een ultrasoon apparaat, dat het water doet condenseren tot mist en geleidelijk aan de cement doet verharden tot een materiële sculptuur. Hiermee suggereert Nina Canell dat de samenhang of het samengaan tussen twee tegengestelden…’