Infinit is gereed

 photo DSC_6298Geopend.jpg

Hier ligt mijn boek, opengeslagen, in de zon.


 photo DSC_6299Geopend.jpg

De deksel doet ook dienst als standaard voor de tekst.


 photo DSC_6300Uitgepakt.jpg

In de doos zitten naar Infinit met de tekst nog een voorwerp en een koordje.


 photo DSC_6301MetBok.jpg

Het voorwerp en het koordje vormen samen een soort bok zodat de tekst mooi rechtop blijft staan. Het chassis is de lessenaar.


 photo DSC_6302Infinit.jpg

Zo staat dan het boek en kan het gelezen worden.


De tekst bestaat uit 8 delen maar de delen vormen samen 1 tekst.
Om de leesvolgorde te ondersteunen begint ieder tekstdeel
met het paginanummer.

 photo DSC_6303EenTwee.jpg

Deel een en twee.


Tekst 1:

Een boek, voor mij, is een beschermings-mechanisme voor tekst, die het tegelijkertijd mogelijk maakt om van die tekst kennis te nemen.
B E S C H E R M I N G E N L E Z E N
Dat is nu een probleem met hoe het boekje Infinit wordt gepresenteerd. Infinit/infinite staat voor oneindig. Het is dan ook een presentatievorm van tekst die je ‘oneindig’ kunt omvouwen. Steeds kun je vanuit de binnenkant de volgende teksten openen. Om het lezen aangenaam en begrijpelijk te maken, kun je het boekje Infinit op verschillende manieren benaderen. Daarvoor heb ik een oplossing bedacht.
Dat voor wat betreft het lezen. Maar het element bescherming ontbreekt. Daarom heb ik een plat doosje gemaakt dat het boekje beschermt en tegelijk een presentatieplatform biedt.

Tekst 2:

Twee manieren, of misschien nog meer, zijn er om de pagina’s ‘om te slaan’. De doorlopende tekst wordt door die verschillende manieren van bladeren niet altijd goed leesbaar. Daarom begint iedere pagina van deze tekst met zijn paginanummer.
De bescherming van een tekst tegen vocht, licht, stof en gebruik, gebeurt vaak door een kaft. Maar soms is een doosje ook heel geschikt. Dit doosje heeft echter nog een functie.
P R E S E N T A T I E
Iedere keer als je een volgende tekst van het boekje wilt lezen, open je de pagina’s van de binnenzijde naar buiten, en draai je het boekje een kwartslag naar rechts. De opstaande zijkanten passen precies in de twee gleuven in de bodem van de doos. Zo kan de volgende tekst gelezen worden.

 photo DSC_6304DrieVier.jpg

Deel drie en vier.


Tekst 3:

Drie functies kan ik bedenken die een reden zijn om een boek te maken, naast de functies die al genoemd zijn: plezier, verspreiding en het bewaren van de tekst en/of afbeeldingen.
V R I J H E I D
Uiteindelijk zijn de ideeën die tot tekst gevormd zijn het belangrijkst. Die tekst mag vernieuwend, controversieel, wervend of uitdagend zijn. Dat hoeft natuurlijk niet. De vrijheid om dat wat je bezig houdt op ‘papier’ te zetten en het te verspreiden, is een fundamenteel recht. Dat kan schuren, wringen en weerstand oproepen, maar dat mag/moet dan ook. Iets anders is het als mensen het recht om te beledigen opeisen. Dan lijkt het niet meer om de zaak te gaan maar om de actie op zich. Duidelijk is dat die grens erg gevoelsmatig en grijs is. Beter van afblijven dus.

Tekst 4:

Vier dat recht op persvrijheid en vrije meningsuiting. Schrijf, spreek, blog, presenteer, schets, teken, maak foto’s, zing en maak games (volgens literatuurwetenschapper F.W. Korsten zijn games de toekomst van de literatuur. Arnon Grunberg sluit daar op aan met ‘Ook taal is een simulatie van de werkelijkheid. Een game.’ Volkskrant 21/02/2015)
H O R I Z O N T A A L
Lees in dit boek bij voorkeur de horizontaal liggende tekst. ‘Liggende’ is hier letterlijk bedoeld. Lees vervolgens de tekst van links naar rechts.
Je kunt de teksten op de opstaande randen ook zien en misschien met wat moeite ook lezen, maar als je steeds de horizontaal liggende paren tekst leest, weet je zeker dat na de teksten een en twee, drie en vier, tekst

 photo DSC_6305VijfZes.jpg

Deel vijf en zes.

Tekst 5:

Vijf komt, samen met zes, gevolgd door zeven en acht.
Teksten en tekeningen (of iedere andere vorm van afbeeldingen) zijn twee verschillende technieken om ideeën over te brengen. In die zin zijn ze voor mij hetzelfde en hebben ze, in relatie tot een boek, dezelfde functie. Maar ze zijn anders, ze kunnen elkaar versterken en sommige lezers beleven meer plezier aan een tekening dan aan een tekst en andersom. Met beide kun je een verhaal vertellen.
Het maken van een goed verhaal is een vak of kunst op zich.
V E R H A A L
Het is duidelijk dat schrijven niet een kunst is waar ik in uitblink. Deze tekst is dan ook een middel voor mij om het boekje Infinit te kunnen maken.

Tekst 6:

Zes dagen heeft het mij op zijn minst gekost om deze tekst te maken. De combinatie van het onderwerp en de eis, die ik mezelf had opgelegd, om iedere tekst met het paginanummer te laten beginnen, was veel gevraagd.
S C H R I F T
Maar het is gelukt en daarmee kunnen we nog even stilstaan bij de geschiedenis van het boek. Want al voel ik me soms een monnik, de geschiedenis van het boek is veel ouder dan dat van de Middeleeuwse monniken.
Al bij de oudste beschavingen (Soemerië, China, Egypte en de Indus-vallei) ontstonden verschillende vormen van het schrift (spijkerschrift, hiërogliefen, alfabet) en manieren om geschreven teksten te bewaren (klei, papyrus).


 photo DSC_6306ZevenAcht.jpg

Deel zeven en acht.


Tekst 7:

Zeven jaar duurt een bepaalde opleiding tot boekbinder. Dat is niet te combineren met mijn werk en privéleven. Het moet wel een hobby blijven. Bovendien zit de lol er voor mij niet in om voor andere mensen boeken te maken.
B O E K
Zusterboeken. Dat is het grote thema waarin een aantal van de toekomstige projecten zullen komen te staan. Zusterboeken zijn boeken waarvan/waarover ik meer dan 1 exemplaar heb of gemaakt heb. Een tijd terug kocht ik bijvoorbeeld een zesde druk van Hella S. Haasse ‘Het woud der verwachting’, 1962. Toen kreeg ik een paar weken geleden nog een versie van dit boek van mijn moeder. Een negenentwintigste druk uit 2011. Deze boeken zijn zusterboeken en die horen bij elkaar te blijven. Daar ga ik voor zorgen.

Tekst 8:

Acht pagina’s over wat ik denk dat een boek is. Maar wat denken anderen? Ik zocht en vond bijvoorbeeld de volgende vertaalde definitie van Philip Smith (boekbinder uit Engeland)
Een boek is de verpakking van meerdere oppervlaktes die samengehouden worden in een vaste of variabele volgorde door een scharniermechanisme, enige vorm van ondersteuning of een container, met daaraan verbonden zichtbaar of gesproken inhoud die we een tekst noemen.
SAMENGEHOUDEN DRAGER VAN TEKST
Volgens de auteur sluit deze definitie tekstdragers als kleitabletten en rollen uit, zo ook enkelvoudige oppervlaktes waarop een tekst is aangebracht (een tekst op een folder is geen boek).
Volgens deze definitie kan een CD een boek zijn.

De Gierenclub

Afgelopen zaterdag kocht ik de graphic novel
‘De Gierenclub’ van Rudi Vranckx (Tekst) en
Caryl Strzelecki (Tekeningen).
Rudi Vranckx is van huis uit journalist en werkt voor
een Belgische omroep.
Caryl Strzelecki is een Belgische illustrator,
striptekenaar, reclametekenaar en cartoonist.

 photo DSC_3611RudiVranckxTekstCarylStrzeleckiTekeningenDeGierenClub.jpg

Zelf noemen de makers Joe Sacco als inspiratiebron.
Dat is begrijpelijk al zijn de verhalen van Sacco meer
geconcentreerd rond 1 verhaal, 1 gegeven.
In De Gierenclub worden eigenlijk verhalen verteld
rond 4 landen: Tunesie, Egypte, Libie en Syrie.

Ik vind het ook wel wat weghebben van Guy Delisle.
Hij schrijft op een meer poetische manier over zijn
journalistenbestaan.
Meer literair, meer met het oogpunt een stripverhaal te maken.
Het werk van Rudi Vranckx en Caryl Strzelecki is meer
een ‘verstript’ artikel of tv-rapportage.

Het resultaat is erg geslaagd.
De tekenstijl wordt aangepast aan het verhaal.
Zo komt er geregeld een stuk waarin de schrijver met de tekenaar overlegd.
Een soort introspectie. Daarvoor is een aparte uitvoering gekozen.

De misschien wel zwartste bladzijde uit de Arabische Lente,
de arrestatie en moord op Moammar Khadaffi,
is ook als zwarte bladzijdes opgenomen:

 photo DSC_3613RudiVranckxTekstCarylStrzeleckiTekeningenDeGierenClubZwartePagina.jpg

 photo DSC_3614RudiVranckxTekstCarylStrzeleckiTekeningenDeGierenClubOverleg.jpg
Het overleg tussen schrijver (en ervaringsdeskundige) en de tekenaar en soms zoals in dit voorbeeld: introspectie.

De term ‘Gierenclub’ is een geuzennaam voor dezelfde internationale groep journalisten
die elkaar steeds weer tegenkomen bij brandhaarden. Waar ook ter wereld.
Een fenomeen dat door Vranckx verder niet wordt uitgewerkt.
Maar dat is niet storend omdat wat er verteld wordt, er echt toe doet.

 photo DSC_3615RudiVranckxTekstCarylStrzeleckiTekeningenDeGierenClubJournalistieker.jpg

Als een serie verstripte foto’s.

Stoel van Thutmosis in het Met

Afbeelding van de dag van het Metropolitan Museum
was de armleuning van de stoel
van de Egyptische farao Thutmosis.

 photo ArmPanelFromCeremonialChairOfThutmoseIVNewKingdomCa1400ndash1390BCWoodFicusTheodoreMDavisCollection02.jpg

Aan de andere kant toont het paneel Thutmosis terwijl hij
op zijn troon zit. Hij wordt omschreven als de jonge god, Menkheperure.
Hij draagt de rode kroon van Beneden Egypte.
Voor hem is de godin met het leeuwenhoofd te zien, Weret, wiens naam
geschreven staat boven haar hoofd.
Achter de koning is de god Thot te zien (met Ibis-hoofd).
“Heer van Hermopolis, geeft leven en een plaats om te leven aan iedereen”,
zegt Thot, “Ik heb je miljoenen jaren van leven en plaats om te leven gegeven,
verenigd met de eeuwigheid.”
Achter de troon staat te lezen:”Al het leven en rond hem zoals bij Re.”

 photo ArmPanelFromCeremonialChairOfThutmoseIVNewKingdomCa1400ndash1390BCWoodFicusTheodoreMDavisCollection01.jpg

On the other side, the panel depicts the enthroned Thutmose, described as “the young god, Menkheperure,” wearing the red crown of Lower Egypt. In front of him is the lion-headed goddess Weret, whose name is written above her head. Behind the king is the ibis-headed god Thoth “Lord of Hermopolis, giving all life and dominion.” Thoth says, “I have brought you millions of years of life and dominion united with eternity.” Behind the throne is the phrase “All life and dominion around him [like] Re.”

 photo ArmPanelFromCeremonialChairOfThutmoseIVNewKingdomCa1400ndash1390BCWoodFicusTheodoreMDavisCollection01DetailOfThutmosisInChair.jpg

Egypte 2006 07: Tombs of the Nobles

25/12/2006 Maandag

Aswan: Tombs of the Nobles

Na het uitslapen gaan we naar de Tombs of the Nobles.
We weten nu waar de ferry vertrekt.
De Lonely Planet (Mei 2006) geeft dit vertrekpunt
op hun kaartje niet goed aan.

Op weg naar Tombs of the Nobles. De graven liggen tegen de zandduinen.

Als je van de ferry afkomt is
het aan de andere kant van de Nijl gelijk heel anders.
Hier aan de Westkant overheerst het woestijnzand.

De tombes zijn half in de openlucht.
De tombes die wat meer bijzonder zijn,
zijn afgesloten met een ijzeren deur en hangsloten.
De deuren zijn er voor om duiven en ander ongedierte buiten te houden.
De sloten zijn er voor om te zorgen
dat de heren van de organisatie voldoende tips (fooi)
van de toeristen kunnen krijgen iedere dag.

Kleine klim heuvel op.

Uitzicht op de eilanden in de Nijl (Elefantine links, Kitchener Island rechts) en Aswan.

De graven zijn interessant om te zien.
Ze zijn minder goed uitgewerkt dan de tempels.
De afbeeldingen zijn van een mindere kwaliteit
maar de ligging van de graven is fantastisch.

Kaartje voor de graven. Let niet op de naam en afbeelding.

Bezocht:
graf van Mekhu en Sabni (vader en zoon), Sarenput II, Sarenput I.

Er is hier nog werk genoeg lijkt me.

Restanten van Koptische muurschilderingen.

Herders, onderweg naar de stal ?.

De woestijn, altijd fascinerend.

Het weer is erg mooi.
Voor we terug gaan nog een dorpje in de buurt doorgelopen.

Lunch genoten in het Ibishotel.
Een hotel met een reeks kleine gebouwtjes:
de kamers, en een centraal gedeelte (restaurant, receptie en zwembad).
Het bijzondere aan dit hotel is dat het aan de Nijl ligt.
Mooi uitzicht, lekker eten.
Vervolgens maken we een felucca-tocht.
Het weer is prachtig.
Weinig wind, veel zon.
Anderhalf uur lekker dobberen op de Nijl.

Felucca’s.

De Nijlboten voor de cruises.

Aswan is een rustige stad.
Een verademing als je Cairo kent.

De kerststal bij de Koptische kerk. Een beetje vol is de stal wel.
Maar het is compleet met de aankondiging en de vlucht naar Egypte.

De hotelrekening.

Egypte 12: Cairo Khan al-Khalili

Donderdag 29/12/2005

Vandaag uitgeslapen (tot 10:30 uur).
We gaan te voet naar Khan al-Khalili.

De bestemming van vandaag is een wijk met kleine winkels.
Er worden op een nabij gelegen plein veel toeristen gedumpt.
Die doen dan de eerste straten.
Daar verkopen ze stoffen kamelen, Tut-anch-Amon maskers, piramides ed.
Wij zijn nu vanuit het centrum daar naar toe gelopen.
Vanuit het centrum gezien zijn we, rechts van de weg
die langs het gebied gaat, gaan wandelen.
Daar worden de bazaars slechts met mate bezocht door toeristen
en kopen de Egyptenaren hun spullen.
Dat geldt ook voor xc2xbe van de Muski, de straat waar we langs gelopen zijn
naar het El Hussein plein.
In het rechtse deel van Islamitisch Cairo staan veel moskeeen
en wikala’s (moslimscholen) die intensief gerestaureerd
worden (met Amerikaans geld (?)).
Een van de monumenten in het ‘Museum without frontiers’
zoals de gemeente het noemt is een stadspoort
met 2 minaretten (Fatamidisch Cairo).
1001 nacht !

(Zelfportret)

(Of je nog een Fez wilt)

(Mooi bewerkte gebouwen, vooral door de USA gerestaureerd)

(Egyptische katoen)

(Nog veel restauratie-activiteiten aan de gang)

(Fatamidisch Cairo)

(Misschien wel de mooiste foto van deze vakantie)

(Lekker eten!)

(Vanuit het poortgebouw naar het verkeer)

(Schaduw van de minaret over de stad)

(Niet alle gebouwen zijn in even goede staat)