Daarbij waren ze op het Kasteelplein goed te horen.
Tagarchief: KMA
De stad bekijken bij langzaam toenemend licht
Een visuele wandeling langs wat zich toont, verdubbelt en verdwijnt.
Licht als gids
Vanmorgen begon ik mijn wandeling eerder dan anders.
Het is duidelijk dat de herfst in volle omvang om zich heen grijpt.
Doordat de zon later opkomt en eerder ondergaat,
blijft het ’s ochtends langer donker en valt de avond sneller.
Het wordt frisser en in de natuur veranderen de kleuren.
Dus als ik dan in de ochtend net iets vroeger ga wandelen merk ik
dat meteen. Dan ziet alles er anders uit.
Ook de binnenstad van Breda, waar ik doorheen wandel,
toont zich dan in een ander licht.
Je merkt meteen dat de verlichting anders werkt dan zonlicht.
Dat is volgens mij ideaal voor fotografie.
Zonlicht plaatst alles óf in het volle licht, óf in de schaduw.
Natuurlijk vindt je daartussen heel veel nuances maar die zijn
vooral het domein van de traditionele schilderkunst of het
impressionisme.
Kunstlicht is er vooral om ons de weg te wijzen.
Het is dus niet zo krachtig als de zon. Maar juist die ‘beperking’
zorgt ervoor dat andere zaken worden uitgelicht dan overdag.
Dingen die je overdag niet opvallen spelen nu ineens de hoofdrol.
Rommel op straat, vuilniszakken, lelijke kleuren of vormen,
ze lijken te verdwijnen of minder belangrijk te worden.
Een camera, bij mij de camera van mijn telefoon, ziet dat meteen.
Dus besloot ik vanmorgen daar eens extra op te letten en
nam meer dan 20 foto’s die ik in dit bericht met jullie deel.
Koningin Wilhelmina Paviljoen en op de achtergrond de KMA.
Cingelstraat.
Reflectie en uitsnede
Bij het fotograferen let ik extra op lichtbronnen en
de oppervlakken die het licht terugkaatsen.
In de schemering kan het zijn dat een licht juist te sterk is.
Dan probeer ik die uit mijn foto te houden.
Maar soms lukt dat niet of ben ik nog niet zeker hoe het
er uiteindelijk op de foto uit zal komen te zien.
Ik let extra op weerspiegelingen op glas of op het water.
Op een eerdere foto weerspiegelt een lantaarn in de
ruit van een modern gebouw. Niet op de laten tussen de ruiten.
In het oude gebouw rechts zie je een lantaarn (die
niet te zien is) weerspiegelen in een van de ramen.
De weerspiegeling toont een witte gevel met weer een raam.
Er is een foto waarvan ik twee versies laat zien hieronder.
De eerste foto laat zien hoe ik de foto gemaakt heb.
Originele, volledige foto. Cingelstraat. Inrijpoort van het Huis van Brecht.
Op die foto krijgen de deur links en de lichtbron linksboven
te veel accent. Eigenlijk zou ik ook liever de steigers niet op
de foto willen zien. Maar dan moet ik misschien een paar weken
wachten want ze zijn net geplaatst.
Natuurlijk leveren de buizen van de steigers ook reflecties op.
Daarom verdwijnen ze niet allemaal uit het uiteindelijke resultaat.
Door een kleinere uitsnede komt het tegenlicht in de poort
beter tot zijn recht, en krijgt het licht
op de kinderkopjes meer nadruk.
Waarschijnlijk valt het jaartal 1792 (boven de deur,
in de timpaan) ook meer op.
De uitsnede van de eerdere foto. Deze beschouw ik als het echte resultaat.
Het maken van een uitsnede stelt je dus in staat om die
delen van de foto te kiezen waarmee je het verhaal wilt vertellen.
Breda, de Schoolstraat.
Spanjaardsgat.
Hoek Kraanstraat – Vismarktstraat.
De Vismarkt.
Vismarktstraat en Grote Kerk.
De Haven.
Het begin van de Haagdijk.
De Haven die achteraan nog donker is maar waar op de voorgrond het licht dat tussen de wolken door op het water reflecteert.
Tolbrug.
De Verlengde Mark tussen de Nieuwe Weg (links) en de Markendaalseweg (rechts).
St. Janstraat.
Grote Markt Zuid.
Grote Markt met tussen de bomen het standbeeld Judith op een pilaar. Ik ben zo gaan staan dat het licht deels achter het hoofd van Judith ‘verdwijnt’.
Lange Brugstraat.
Het begin van het Stadserf vanaf de Grote Markt.
Afwezigheid en stilte
Op mijn foto’s zie je weinig mensen. Natuurlijk is het
op een donderdagochtend rustiger in de binnenstad
dan op zaterdagmiddag. Dus er zijn minder mensen.
Ik wacht bewust, zodat er minder auto’s of mensen
in beeld verschijnen.
Mijn foto’s moeten een ander verhaal van de stad vertellen
dan het beeld dat overdag ontstaat.
De foto’s van vanochtend tonen niet alleen andere accenten,
maar ook hoe snel het ochtendlicht verandert —
en hoe stil de stad kan zijn.
Spontane structuren
Een paar van de foto’s hebben een ander onderwerp dan
‘Spontane structuren’. Structuren gevormd door sneeuw
en ondergrond.
De foto’s zijn gemaakt tijdens 1 wandeling.
Maar de foto’s waren erg leuk om te maken en misschien vind je
het ook leuk om naar de foto’s te kijken.
Breda, Kasteelplein en Grote Kerk.
Deel van de cadettenflat van de KMA aan het Kasteelplein.
Is dit een bestaand schrift of spontaan bedachte graffiti? Vervolgens is dan de vraag lees je het zoals je het hierboven ziet of….
Of zo?
Kom er eens om: een geveegde stoep. Tegelijk een mooie groep structuren.
De Verlengde Mark ter hoogte van het Franciscanessenplein.
Zou er ijs zijn?
Gisteren had ik beloofd deze week geen foto’s meer
op mijn weblog te zetten van de Grote Kerk van Breda.
Ik heb er vanmorgen tijdens mijn wandeling wel een
gemaakt en die is te zien op X, maar niet hier.
Vanmorgen stond ik op met dezelfde vraag als gisteren:
‘zou er al ijs zijn in Breda’.
Het water bij de Stadhouderspoort van de KMA is zo ongeveer het dichtsbijzijnde water. Dus de eerste plaats om te gaan kijken. Maar hier was nog geen ijs.
In de Cingelstraat zag ik een vreemde weerkaatsing van het licht op de lens van de camera.
Achteraan in de Schoolstraat werd al gewerkt. Vooraan een vreemd ‘gevonden voorwerp’.
Bij het Spanjaardsgat was al wel iets te zien. Niet dat het water helemaal bevroren was. Maar er zaten wel meeuwen midden op het water op een dun laagje ijs.
Deze foto is niet helemaal scherp maar het is wel een beetje ijs.
Een stuk verderop, aan het eind van de Verlengde Mark. Daar is dit klein stuk stilstaand water. Tussen drie kademuren en metalen schotten. IJs. Maar waarschijnlijk zal de zon daar later op de dag wel raad mee weten.
Al wandelend
Kasteelplein en KMA.
Breda, de Trapkes, Oude Haven, Haagdijk, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Drie op een rij.
Verlichting?
Het ene evenement is net weg en het volgende daalt neer op het Kasteelplein in Breda. Een of ander televisieprogramma. Talkshow. Vermoedelijk willen die ’s avonds niet tegen een te donkere gevel aankijken. Een beetje karig rijtje lampjes moet dit waarschijnlijk verbeteren.
Beetje overbodig…
Breda, KMA.
Breda, garnizoenstad? (deel 2)
Ook vandaag werd ik verrast door een erewacht (niet voor mij)
en dit keer sportende mensen in het Valkenberg.
Misschien hebben de twee dingen niet met elkaar te maken….
De erewacht aan de kant van het Kasteelplein. Vandaag ongeveer een kwartier later dan gisteren.
Een groep jonge sporters. Allemaal voorzien van duidelijke verlichting. Begeleid door twee mensen op de fiets. Als een geluk bij een ongeluk zijn geen van de lopers herkenbaar op deze foto. Juist daardoor vind ik dit toch een mooi beeld.
Breda, garnizoenstad?
Rond half acht, een beetje eerder dan de tijd van mijn reguliere ochtendwandeling, zag ik een soort van erewacht op de brug naar het Kasteel van Breda (KMA).
Even verderop, in het Valkenberg, kwam ik een militaire drumband tegen met soldaten erachter in volle bepakking. Waarschijnlijk hebben die twee zaken met elkaar te maken.
Ochtendwandeling
Eerlijk is eerlijk, de wandeling is van gisterochtend.
Maar in de binnenstad van Breda ontdek je iedere dag weer
nieuwe dingen.
Een kleine serie foto’s.
Toen ik het Stadserf af liep zag in dat de Willem Merkxtuin open was. Dat is leuk om daar eens in de ochtend door te lopen.
Dit beeld van een torso had ik niet eerder gezien: Evángelos Cotrótsos is de maker. De beschrijving op internet komt over als een slecht vertaalde webpagina: Figuratief beeld van rustend figuur. Marmer, 1981.
De tuin is niet altijd open en je loopt letterlijk door de achtertuin van de bewoners. Stilte is dus geboden.
Terug op de Grote Markt: de onderdelen van de marktkramen liggen nog op de trailer. Op de achtergrond schijnt de zon al op de gevel van het Tapperijke.
Het Kasteelplein en de KMA eens vanuit een andere hoek.
2 korte wandelingen in het kwadraat
De Stadhouderspoort aan het Kasteelplein in Breda.
Kasteelplein, Breda.
Dit was vanmiddag. Begijnhof, Breda.
Twee begijntjes in kerstsfeer in Breda.
Waterdruppels, kleur en nerven
Vanochtend ben ik even naar het station gewandeld.
Onderweg maakte ik de volgende foto’s.
Dat er plannen waren om het Kasteel op te knappen, daar had ik wel van gehoord. Maar blijkbaar is men al begonnen. Aan de kant van het Valkenberg zijn een aantal ramen dichtgetimmerd.
Waterdruppels.
Kleur.
Het was bijna windstil. Dat levert mooie reflecties op in de vijver. Alleen een meerkoet of eend kan deze rimpels veroorzaken.
Rimpelloos.
Meerkoet of eend.
Nerven.
Bladertapijt.
Wat kiezen we: corona of zon?
Op de persconferentie legt de regering heel helder uit
hoe we er voor staan op het vlak van corona:
niet best, het moet beter.
Maar laten we onze stemming helemaal beïnvloeden door
het slechte nieuws (aanslag Wenen, aanslagen Frankrijk,
klimaatveranderingen, enz) of laten we ook ruimte
voor de prachtige maan (afgelopen nacht) of de mooie zon
(vanochtend)?
Laten we ruimte open houden voor de zon.
De zon scheen mooi vanmorgen. Daardoor was in een raam van hotel Sutor het Kasteelplein goed te zien met het ruiterstandbeeld van stadhouder Willem III en de KMA in de verte.
De Grote Kerk ving vanmorgen misschien wel de meeste zonnestralen.
Dit is de veel kleinere Waalse Kerk in de Catharinastraat in Breda. Kleiner maar met ook een heel interessante geschiedenis zo half in het Begijnhof gelegen.
In de stralende zon en met weinig mensen of verkeer op straat ligt de Grote Kerk er vanuit alle kanten prachtig bij.
Met deze zon en deze beelden kunnen we er weer even tegen.
De ganzen houden de wacht
Deze twee (koppel?) ganzen lijken wel de wacht te houden bij de KMA op het Kasteelplein in Breda. Het lijkt er sterk op dat ze hier iedere ochtend zijn. De zijn het begin van mijn korte ochtendwandeling.
De lucht is al dagen blauw. De zon schijnt alsof het zomer is. Al vroeg is het buiten stralend. In het Valkenberg in Breda kun je zien dat de natuur niet alleen in de herfst mooie kleuren voor ons in petto heeft.
In de ochtend staat de zon nog laag en is het uitzicht in het park heel anders dan bijvoorbeeld midden op de dag. Dan zie je toch weer een nieuwe kant aan een beeld dat je al zo vaak gezien hebt. Hein Koreman, De vlucht, mei 1940.
Het Begijnhof in Breda, gezien vanuit het Valkenberg.
Breda, bollenstreek.
Ganzen bezoeken KMA
Alsof ze het rijk alleen hebben.
De hekken zijn weg
Daarmee maak ik geen verwijzing naar het goede weer
en de coronamaatregelen waar we allemaal van af willen.
Nee, het gaat om de hekken rond het beeld van Hercules
in het Park Valkenberg in Breda.
Het is al weer een tijd terug dat ik hier iets vertelde
over de vervanging van het oude beeld, de aanleg
van een heel nieuw perk en de plaatsing van het nieuwe beeld.
Maar al die tijd stonden er hekken omheen.
Die zijn nu weg. Het park wordt er gelijk een stuk ruimer door.
Mooi.
Maar mijn ochtendwandeling begon vanmorgen bij de buren: het Koningin Wilhelmina Paviljoen dat gisteren zo mooi in de zon lag, net als de KMA.
Zoals overal krijgt de natuur meer ruimte. Hier de kippen die in het park wonen.
Hier zijn de hekken dus weg, en, nee dit is geen corona desinfectiemaatregel. De gemeente maakt op gezette tijden, de paden in het park goed schoon. Dat gaat met warm water (denk ik). Gisterochtend scheen de zon dan al wel, was ook al warm, maar de omgevingstemperatuur was nog laag. Vandaar de stoom.
Hercules bekijkt om zijn gemak de ganzen die in alle vrijheid rondlopen alsof het park van hen is.
Het is een mooie aanwinst voor het park!
Nou, indrukwekkende six-pack. Hij liever dan ik.
Het park kan er zo mooi bij liggen.
Mauritssingel, Breda.
Delpratsingel, Breda.
Mauritsstraat, Breda.
Tulpen, hyacinten en sneeuwklokjes.
Jong groen in het Valkenberg. Dat zal de komende dagen hard gaan.
De wandeling van vrijdag
Het begint in de Cingelstraat. Met een verkapte selfie.
Even verderop heb je een mooi zicht op een deel van het KMA-terrein.
Rechts de bibliotheek van de KMA en het begin van het Huis van Brecht.
De Schoolstraat. Het is rond 08:00 uur en erg rustig in de stad.
De Kraanstraat met uitzicht op de Nieuwe Prinsenkade.
De Kraanstraat en Haven.
De Nieuwe Prinsenkade en het Spanjaardsgat (rechts).
De Vishal.
De Vismarktstraat.
De Grote Toren in het raam van Restaurant Taj Mahal.
De Haagdijk. Met nog een selfie.
Markendaalseweg en Nieuwe Mark.
Galerie Ecker.
De Nieuwe Mark.
IJsfabriek de Noordpool.
Snellenshof.
Snellenshof.
Markendaalseweg.
Waterstraat:O.L. Vrouwe- of Waterstraatse kerk. Nu horeca.
Karrestraat.
Eindstraat.
Deze gevel, op de hoek van de Ridderstraat/Karrestraat was me eerder niet opgevallen: London Bazar.
Bakkerskraam op de vrijdag weekmarkt. Met corona-afzetting met gekleurde lampenkappen.
Kaaskraam met afstand houden in de vorm van een middenstip.
Een andere hoek van Breda
Aanleiding is het feit dat er in Breda op een paar
plaatsen bomen gaan verdwijnen.
De bomen zijn ziek en worden vervangen.
Zo ook aan de Nijverheidssingel.
Een van de bomen aan de Nijverheidssingel.
De bomen op de voorgrond zullen dus ook wel verdwijnen. Kruispunt Tramsingel – Nieuwe Prinsenkade.
En omdat ik toch bezig was: gebouwen van de KMA of de Nederlandse Defensie Academie.
Koning Willem-Alexander brug met op de achtergrond de Rechtbank.
De rode gloed van de ondergaande zon….
….laat zich niet zo mooi op de foto zetten als ik wel
graag zou willen maar het leverde toch een mooie foto op.
Het Kasteel van Breda op de voormalige KMA in Breda. Gefotografeerd vanuit het Valkenberg.
De hemel vanochtend
Ook vanochtend was iemand nog vlieguren aan het maken boven Breda. Hier gezien boven het blokhuis van het Kasteel van Breda (de KMA), aan het Kasteelplein.
Argusvlinder 