Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Punjab and Haryana Secretariat, 1953

Posted on augustus 20, 2018 by Argusvlinder

Het Secretariaat.
Vermoedelijk is dat het regeringscentrum van Punjab en Haryana.
Het parlement zetelt is het gebouw ernaast: de Assembly.
Maar de ambtenaren bezetten het gebouw dat Secretariat heet.
Ontworpen door Le Corbusier.
Het gebouw heb ik alleen vanuit de verte gezien.
De Assembly vond ik veel interessanter.
Dat gaat een van de volgende blogs duidelijk maken.
Daarna reizen we door naar Amritsar met de Gouden Tempel.

Chandigarh, Capitol Area, Le Corbusier, Punjab and Haryana Secretariat, 1953.

Fenomenale doos

Posted on augustus 20, 2018 by Argusvlinder

Voor het project Boek in een doos / Book in a box
was ik het internet aan het afstruinen en kwam toen
op de blog uit van Marjolein van Eig van 17 juni 2015:
Detail 7: Fenomenale doos.

Hier kun je het hele verhaal van de Fenomenale doos lezen.

In mijn blog vat ik de dingen even samen die mij
zo in het verhaal trokken.

De fenomenologie is een filosofische stroming die ontstond tegen het einde van de negentiende eeuw. Ze probeert de fenomenen om ons heen te beschrijven zoals ze voor ons verschijnen, zonder enige vooronderstelling. Daarbij worden niet alleen zichtbare en de herkenbare elementen verwoord, maar ook aspecten die niet direct zichtbaar zijn.

Een mooi voorbeeld van een fenomenologische beschrijving kun je lezen in een essay van George Simmel over de brug en de deur. Hij beschrijft hierin de impact van een deur op een ruimte: “ …de deur laat op een besliste manier zien hoe scheiden en verbinden twee kanten van dezelfde medaille zijn. Juist omdat een deur ook kan worden geopend, levert het sluiten ervan een sterk gevoel van bescherming op tegen alles wat zich buiten deze ruimte bevindt. Dit gevoel is sterker dan bij een opgebouwde muur. De laatste is immers stom, maar de deur spreekt tot ons.” Kortom, de scheiding die de deur maakt, benadrukt tegelijkertijd de verbinding die de deur als fenomeen in zich heeft.

Ik heb wel even naar het essay gezocht.
Maar zonder titel kwam ik niet ver.
Wel vond ik informatie over George Simmel.
Kijk maar eens op de George Simmel Wikipedia pagina.

Deze fenomenologische manier van het beschrijven van objecten is wellicht vaag, maar het is een prettige manier om anders naar de dingen om ons heen te kijken. Maurice Merleau-Ponty, een van de grondleggers van de fenomenologische waarneming, onderscheidt twee manieren van kijken: het zien en het ervaren. We zien bijvoorbeeld een gebouw: de gevel, de ramen en kolommen. Zo zien we ook een kerk, want we zien een groot gebouw met een toren en een kruis. We ervaren echter: ruimte, licht, beweging, materiaal of ritme. Daarmee wil Merleau-Ponty zeggen: wat je ziet is een image, een bekend beeld, maar wat je ervaart is een veel complexere wereld die wordt bepaald door bijvoorbeeld tactiliteit, geur en ruimte.

Meindert Hobbema, Het laantje van Middelharnis, 1689.

De moderne kunst legt deze ambiguïteit in de waarneming mooi bloot. Door het oude bekende beeld in het schilderij weg te laten, blijft enkel de ervaring van de fenomenen over. Kijkend naar de ‘Cathedra’ van Barnett Newman kun je dezelfde landschappelijke ervaring hebben als bij ‘Het laantje van Middelharnis’ van Meindert Hobbema. Dat is natuurlijk een geniale ontdekking. Je hoeft geen vaas te schilderen om een vaas te zien. Het gaat om de ervaring.

Barnett Newman, Cathedra, 1951. De intensiteit van Cathedra ontstond doordat Newman het blauw van het schilderij opbouwde in zes afzonderlijke lagen verf van verschillende blauwpigmenten. Zo creëerde hij een diep en rijk geschakeerd kleurvlak, dat een ruimtelijke illusie oproept. Volgens https://www.artsalonholland.nl.

Hoe zit dat in de architectuur? Dat probeerde ik tijdens mijn afstudeerscriptie te onderzoeken, al weer wat jaartjes geleden aan de TU Delft. Ik had hiervoor drie gebouwen uitgezocht, beter gezegd, drie ‘dozen’. De doosvorm leek me een uitermate geschikt gebouwtype voor de fenomenologische beschrijving. Immers, de doos toont niet het standaard beeld van een gebouw, het verraadt geen achterliggende wereld middels de gebruikelijke tekens. De doos laat het over aan de waarnemer wat de ervaring zal zijn.

De drie dozen waren: het klooster La Tourette van Le Corbusier, de Kunsthal van Koolhaas en de Thermen in Vals van Zumthor. Daar is van alles over te zeggen, maar uiteindelijk kwam ik uit op de volgende noties:
– Zumthors gebouw is als een uitgeslepen rotsblok. Er is geen enkel verschil tussen binnen en buiten, de doos is door en door solide. Schudden zal geen invloed hebben.

Peter Zumthor, Thermen in Vals, Zwitserland, 1996.

– Koolhaas’ doos is een verrassingsdoos, waarvan de gevel de verpakking is. Binnen wacht een wereld van ervaringen. Schudden kan prima, het gaat om de intrigerende reeks van ervaringen.

OMA / Rem Koolhaas, De Kunsthal.

– Le Corbusiers klooster toont een zorgvuldig en serieus vormgegeven geometrie. Niet schudden, want dan verwoest je die!

Le Corbusier, Sainte Marie de la Tourette, 1960.

Vooral het kijken naar een doos, voor mij vooral
een bron voor geheimzinnigheid, niet alleen vanuit
het perspectief van wat je ziet maar ook de ervaringen
die je met een doos hebt, vond ik erg interessant in het artikel.
Praat ik nog niet eens over het boek in de doos….

Tower of Shadows / Toren van schaduwen

Posted on augustus 20, 2018 by Argusvlinder

Le Corbusier en zijn team experimenteerden met
verschillende technieken in beton, om optimaal
verkoeling te geven in de gebouwen en om in de koude periode
de gebruikers van de gebouwen te beschermen
tegen de kou.
Daarvoor bouwde ze, op schaal, hun experimenten.
Dat resulteerde in de Tower of Shadows.

De toren is een gebouw dat aan een kant open is. De ‘wanden’ worden gevormd door de experimenten. Ik zou me voor kunnen stellen dat dit al een fase verder in het ontwerpproces is. Dus niet zozeer een aantal experimenten of uit te proberen maar om te demonstreren aan belangstellenden. Maar ik weet hier te weinig van.

Hier zie je de binnenkant van het gebouw.

Door de mensen bij de ingang krijg je een gevoel voor de grootte van het gebouw.

Activiteiten in de drukkerij

Posted on augustus 19, 2018 by Argusvlinder

Even een samenvatting van mijn activiteiten in de drukkerij.
Voor mijn project Boek in een doos – Book in a box
het ik de titel gezet op de ‘normale’ manier:
twee gecentreerde regels tekst.
Maar ook als een soort (bij gebrek aan een beter woord)
woordkunst. Als een soort krijswoordraadsel:

Dit is een proefdruk. De positie van de tekst op de pagina bevalt me nog niet. De letters ga ik niet 100% goed onder elkaar krijgen maar ik ben dan ook geen professionele drukker.

De Nederlandse tekst verticaal, en de Engelse tekst horizontaal.

	B
B	O	O	K
	E
	K

		I	N		A
		N

		E
		E
		N

				D
			B	O	X
				O
				S

Ik heb zowel nieuwe pagina’s bedrukt als de achterkanten van de pagina’s met de ‘normale’ titel.

Om de roller te voorzien van inkt gebruik in een stuk dik glas waar ik de drukinkt op aanbreng. Daar kan ik de inkt dan goed verdelen over de roller. Na afloop zit er altijd nog wat inkt op het glas. Daarin heb ik met de achterkant van een satéprikker het ‘logo’ van dit project getekend.

Vervolgens heb ik die ‘afbeelding’ overgebracht op een stuk papier met een nog niet gebruikte roller.

Geometric Hill en Martyr’s Memorial

Posted on augustus 19, 2018 by Argusvlinder

Op het Capitol Complex staan twee monumenten die maar weinig
aandacht krijgen op internet: Geometric Hill en Martyr’s Memorial.
Ook als je in Chandigarh bent wordt daar weinig aandacht
aan besteed.
Op Geometric Hill zie je de baan van de zon in een eenvoudig
reliëf.
Martyr’s Memorial is een soort ‘open lucht’ gebouw: er staan muren,
er is een toegang, er zijn enkele ‘versieringen’, maar het is open.
Geen tekst, geen toelichting.
Het is meer een plaats dan een ding of monument.
Het aantal slachtoffers bij de opsplitsing van het Indiaas subcontinent
in Pakistan, Bangladesh en India is enorm.
Dus de wens om vrede en hereniging in het Open Hand Monument
gaat prima samen met een gedachtenisplaats als Martyr’s Memorial.
Wat alleen niet uitgekomen is van de ideeën van Le Corbusier,
is dat het plein (Capital Area) niet het levend centrum
van de stad geworden is.
Het is het domein geworden van administrateurs en juristen.

Le Corbusier: Geometric Hill.

Le Corbusier: Martyr’s Memorial

Detail van de vorige foto. Het toont de versiering met een swastika. Dit symbool is veel ouder dan het hakenkruis van de Nazi’s. De term swastika komt van het Sanskriet en heeft verschillende betekenissen afhankelijk van de cultuur en het geloof waarbinnen het symbool gebruikt wordt.

In een artikel op Quora een forum met vragen en antwoorden
wordt de swastika besproken.
Daar lees je onder andere:

The word Swastika is derived from the Sanskrit words Su(good) and Asti(fortune). So it basically denotes prosperity. It can also be used to represent Lord Surya’s(the sun god) chariot.

Het woord ‘swastika’ komt van het Sanskriet.
Van de woorden ‘Su’ (=goed) en ‘Asti’ (=fortuin).
Dus het wenst je voorspoed.
Het kan ook worden gebruikt om de Zonnewagen van Lord Surya
te verbeelden.

De binnenruimte van Martyr’s Memorial.

Aretha Franklin overleden (en onze televisie ook)

Posted on augustus 18, 2018 by Argusvlinder

Dat Aretha Franklin deze week overleed was ook uitgebreid te zien op het Nederlands journaal.

Ze maakte mij heel gelukkig met haar muziek.

Dat onze televisie ook nagenoeg overleden is,
maken deze foto’s ook duidelijk.
We dachten: dan kopen we toch gewoon een andere.
Stoer, via het internet.
Dankzij Dynalogic (personalized logistics), MediaMarkt
en Ziggo zijn we veel geld kwijt en zitten we dadelijk
een week zonder televisie.
Bovendien kostte het ons al veel tijd.
Wat een oplichters.

Open Hand

Posted on augustus 17, 2018 by Argusvlinder

Waarschijnlijk spreekt dit mensen het meest aan:
het Open Hand Monument van Le Corbusier.
Een grote open hand die op een stang als een weerhaan in de wind meedraait.
De Open Hand is het symbool dat Le Corbusier vaker gebruikte.
De stad Chandigarh (op Wikipedia staat de regering van)
gebruikt het als het symbool van de stad.

Volgens Le Corbusier was het een symbool voor vrede en hereniging,
immers met een hand zo open, kun je vrij dingen weggeven
en ontvangen.
De hand draait op een stang boven een soort kuil
met daarin een spreekgestoelte.
Ik meen mij te herinneren dat jaarlijks, bij de opening
van het parlementair jaar, de ruimte gebruikt wordt om
de parlementariërs toe te spreken. Maar op internet
kan ik daarover niets vinden.

Hier zie je de Open Hand, de stang waar de hand op draait en onderaan het spreekgestoelte.

Dit is de kant van de hand waarop je de groeven in de hand kunt zien. De achterkant is nagenoeg glad.

Le Corbusier. De hand werd pas na dood van Le Corbusier gerealiseerd. Op deze plaats was eerst het huis van de gouverneur gepland. Uiteindelijk was dat gebouw al ergens anders gebouwd.

Op deze foto, heel goed kijken, staan twee mensen op het spreekgestoelte. Het is allemaal nogal groot.

De foto’s zijn gemaakt tijdens onze wandeling van de High Court naar de Assembly. Intussen zorgde de wind er ook nog eens voor dat de hand in een andere richting draaide.

De wolken worden steeds donkerder.

Hier kijk je op de achterkant van de open hand.

Chandigarh: Overzicht

Posted on augustus 17, 2018 by Argusvlinder

Het plein waar de gebouwen aan liggen die door
Le Corbusier zijn ontworpen is enorm groot.
Een soort lange rechthoek.
We liepen met de groep van de rondleiding ongeveer langs het
midden het plein op: rechts de High Court en links de Assembly.
Veel meer dan dat we deze bekende gebouwen gingen bekijken
wisten we niet. We hadden niet echt een voorstudie gedaan.
Dat Zwitserse kerkje vond ik altijd al mooi (Le Notre Dame du Haut
van Le Corbusier).
Maar de grootte van het plein viel me toch wel op.
Nu was het weer op die dag niet zonnig.
Het had geregend en het ging nog regenen.
Dreigende wolken boven ons.
Dat beïnvloed natuurlijk je foto’s enorm.

Dit is het beeld vanaf de High Court. Die opmerkelijke ‘schoorstenen’ zijn van het parlementsgebouw en links zie je het Secretariaat.

Door de lens van de camera te gebruiken komen de ‘schoorstenen’ wat dichterbij. In artikelen spreekt met van een Toren in de vorm van een hyperbool en een Piramide-vorm. Wat ze precies voorstellen en/of symboliseren is mij nog niet duidelijk geworden.

Met dezelfde lens: Rechts de Tower of Shadows. Een soort testgebouw. Ideeën over hoe vormen in beton zich op schaal zouden gedragen in de zon, regen en wind werden hier getest. Links op de achtergrond Punjab and Haryana Secretariat, 1953.

Even later scheen heel even de zon. Onder de hyperbooltoren zie je de enorme deur met, in emaille, een schildering van Le Corbusier.

Lichtgekleurde zaden van de boom tegen de donkere wolken die de regen aankondigen.

Marjolein van Eig

Posted on augustus 17, 2018 by Argusvlinder

Toen Auguste Perret in Marseille de Unité d’habitation van zijn voormalige leerling Le Corbusier bezocht, zei hij: “Ik ken twee architecten in Frankrijk, de andere is Le Corbusier.” Ik neem aan dat een besmuikt lachje volgde, zelfspot siert immers de mens, maar met die Fransen weet je dat nooit. Voor hen die in de jaren negentig aan de TU in Delft geschoold zijn, is de uitspraak van Perret verrassend, Corbu was toch juist de enige echte architect?

Introductie van een blog van de hand van Marjolein van Eig. Het volledige verhaal kun je hier lezen. Het artikel heet ‘Detail 04 – Stapelen of gieten’.

Marjolein van Eig schreef een aantal blogverhalen voor ‘de Architect’.
Ik ken ‘de Architect’ niet maar het blijkt een blad te zijn.
Op de website vind ik een kleine 30-tal blogs van haar hand.
De eerste uit 2015 en de laatste uit mei 2018.
De verhalen zijn verrassend leesbaar.
Verrassend want meestal kan ik die verhalen over architectuur niet lezen.
Ze zijn saai, opgeklopt, nietszeggend. Maar nu niet.
Ze zijn grappig, informatief en ze openen je ogen.
Je ziet details die ja best wel kende maar waarvan je niet wist
dat ze een naam hadden (negge), laat staan dat iemand er bewust mee bezig was.

Marjolein van Eig is architect en eigenaar van BureauVanEig. Haar ontwerpen kenmerken zich door het hergebruik en de interpretatie van archetypes. Zij plaatst haar gebouwen op een zorgvuldige, vanzelfsprekende en verrassende manier in de tijd.

Tot zo ver de reclame.
De stukjes zijn gewoon goed te lezen.
Dus kom ik er nog op terug.

Hoe ik aan de blog kwam.
In het kader van mijn project Boek in een doos – Book in a box,
las ik een van de artikelen met de naam ‘Detail 07 – Fenomenale doos’.
Daarover later meer.

Le Corbusier, Marseille, Unité d’habitation

Chandigarh: Punjab and Haryana High Court

Posted on augustus 16, 2018 by Argusvlinder

Lopen over dat enorme plein.
Misschien was het de donkere wolken.
Ik hou het op de eerste aanblik voor de voor mij nog
geheimzinnige gebouwen en monumenten.
Een hele aparte sfeer.
Voor mij deed dit bezoek niet onder voor het bezoek aan de Taj Mahal,
Uxmal in Mexico, De Gouden Tempel in Amritsar of Karnak in Egypte.

We zijn niet in het gebouw geweest. Dat was in functie. Je kunt ook in Nederland niet zomaar een Rechtbank bezoeken. Die kleuren en de gewelven. Dit het Hoge Gerechtshof voor de staten Punjab en Haryana. Het gebouw is uit 1952.

Die verschillende vormen. Dit is geen eenheidsworst zoals we in Amsterdam ooit besloten de Bijlmer te bouwen.

Van een afstand lijkt het allemaal hoekig en recht. Maar dat is maar schijn.

Heel veel is juist rond, glooiend en zacht.

Hier zie je dat naar boven toe, dat daar het gebouw rond naar voren steekt.

Hier zie je dat nog beter.

Het verloopt veel organischer dan je van een afstand denkt.

Dit is later op de middag. Uit de verte, na een regenbui.

Creatieve woensdag: Boek in een doos

Posted on augustus 15, 2018 by Argusvlinder

Het lijkt misschien wat stil op het vlak van mijn
drukkerijtje en boekbinderij maar schijn bedriegt.
Alleen het was erg lang geleden dat ik zelf nog een tekst
gezet en gedrukt had en dus ging alles eerst fout.
Natuurlijk niet eerst nakijken hoe het ook alweer moest.

Maar vandaag ging het de goede kant uit
door eenvoudig (opnieuw) te beginnen en stap voor stap
naar de eerste pagina te werken.

De eerste pagina van de 7 verschillende boeken in 7 verschillende dozen
met 7 verschillende boekenleggers.
Ik noem het project: Boek in een doos – Book in a box.

De tekst opnieuw met een letterhaak gezet en op de pers geplaatst.

Dan een proef getrokken op een stuk kladpapier.

Vervolgens een goede afdruk gemaakt en het blad gevouwen. Het past straks precies in de doos waarvoor de tekst bedoeld is.

In het begin was de tekst wel goed maar zat hij verkeerd op de pers. Daarom heb ik dat ook gecorrigeerd en je zag het resultaat op de vorige pagina.

Het geheim van de laatste der begijnen

Posted on augustus 15, 2018 by Argusvlinder

Afgelopen zondag zag ik in de etalage van de stripwinkel
De Stripspecialist een groot schilderij van René van der Heijden:

Het fictieve stripverhaal van Kuifje: Het geheim van de laatste der begijnen.

Op deze omslag zijn naast Kuifje natuurlijk
Kapitein Haddock te zien en in de verte Jansen en Jansen.
Verder zie je dat uit de ingang van het Begijnhof in Breda,
Naast de ingang van het Valkenberg, met grote snelheid
een begijn in een auto de Catharinastraat inscheuren.
Richting Reigerstraat.
De eeuwig jonge journalist en de kapitein springen
net op tijd opzij.
Natuurlijk lopen de detectives Jansen en Jansen letterlijk
en figuurlijk weer achter de feiten aan.

Naast de ingang van het Valkenberg is ook de Waalse Kerk goed te zien. Bobbie is aan de voeten van Kuifje en in de lucht een klein vliegtuigje. Is de begijn daar voor op de vlucht?

De verborgen wereld

Posted on augustus 15, 2018 by Argusvlinder

Op dit moment lees ik het boek ‘De verborgen wereld’.
De volledige titel is:
Jos Gommans, De Verborgen Wereld – Nederland en India vanaf 1550.
Aan de hand van voorwerpen uit de collectie van het Rijksmuseum
vertelt Jos Gommans de gezamenlijke geschiedenis van Nederland en India.
Het boek is prachtig geïllustreerd en ik vind vooral deel 3:
De verstrengeling: een neoplatoonse onderstroom, heel interessant.

Daar komt bijvoorbeeld de volgende tekst in voor:

Een afbeelding (surat) leidt tot de vorm die het representeert en dat geeft de betekenis (ma’ni),
net zoals de vorm van een lijn tot letters en woorden leidt, die van daaruit betekenis krijgen.
Hoewel de Europese meesters over het algemeen afbeeldingen van materiële afspiegelingen maken,
drukken zij in een merkwaardige morfologie verschillende betekenissen van de geschapen wereld uit.
Op die manier leiden ze diegene die alleen maar de buitenkant van dingen zien naar de plek van de echte waarheid.
Desalniettemin, voorzien lijnen (schrijven en kalligrafie) ons van de ervaring van de ouden en worden ze op die manier een instrument in de geestelijke vooruitgang.

Dit is een citaat uit een Perzische tekst uit het boek van Abul Fazi:
Ain-i-Akbari.
Dit fragment (pagina 197-199) is de Nederlandse vertaling gebaseerd
op de tekst van Ebba Koch en Yunus Jaffery,
opgenomen in het boek: ‘The Mughal emperor as Solomon, Majnun and Orpheus,
or the album as a think tank for allegory’ uit 2010.
Daarbij baseerden Koch en Jaffery zich op de uitgave
onder redactie van H. Blochmann uit 1872.

Jos Gommans, De Verborgen Wereld – Nederland en India vanaf 1550.

Wikipedia:

The Ain-i-Akbari or the “Constitution of Akbar”, is a 16th-century, detailed document recording the administration of emperor Akbar’s empire, written by his vizier, Abu’l-Fazl ibn Mubarak.
It makes the Volume III and the final part of the much larger document, the Akbarnama, the Book of Akbar, also by Abul Fazl, and it itself is in three volumes.

It is currently housed in the Hazarduari Palace, in West Bengal.

De Ain-i-Akbari of ‘De wet van Akbar’, is 16e eeuws document geschreven
door de vizier (eerste minister) Abu’l-Fazl ibn Mubarak.
Het uitgebreide document beschrijft hoe de regering van keizer Akbar
verliep.
Het is deel 3 van een uitgebreider document dat de ‘Akbarnama’
wordt genoemd en dat ook door Abul Fazl is geschreven.
Het boek bevindt zich in het Hazarduari paleis in West Bengalen (India).

Wikipedia:

Ebba Koch is an art and architectural historian, who defines and discusses cultural issues of interest to political, social and economic historians. Presently she is a professor at the Institute of Art History in Vienna, Austria and a senior researcher at the Austrian Academy of Sciences. She completed her doctorate in philosophy and her Habilitation at Vienna University.

Koch has spent much of her professional life studying the architecture, art, and culture of the Mughal Empire, and is considered a leading authority on Mughal architecture. In 2001 she became the architectural advisor to the Taj Mahal Conservation Collaborative.

Wikipedia:

S.M. Yunus Jaffery (1930 – 29 August 2016) was an Indian scholar of the Persian language. He was from Delhi, India.

He is mentioned in writer William Dalrymple’s 1994 book, City of Djinns.

He was given the Farabi International Award, a literary prize, in 2006 by the Iran government for his work towards the Persian language.

Jaffery had written short stories in Urdu and Hindi as well, apart from his work in Persian language. He had translated Hindu epic Ramayan to Persian, and edited, transcribed historical books like Shah Jehan Nama to clear Persian script. He was well versed with culture and norms of Mughal times, along with his Persian writing.

He attended Delhi College (now Zakir Hussain College, Delhi University) for his graduate studies and later taught there. He had also studied Persian studies in University of Tehran in 1960s. In 1995, he retired from Zakir Hussain College, Delhi as dean of Persian studies.

Jaffery died on 29 August 2016 in Delhi.

Chandigarh: Capitol Area

Posted on augustus 14, 2018 by Argusvlinder

Het bestuursgebied is de plaats waar de meeste van de bekende
gebouwen van Le Corbusier in Chandigarh staan.
Niet zo eenvoudig te vinden.

We hadden ons met de riksja laten afzetten bij het Hoge Gerechtsgebouw.
Op de plaats waar we al eerder geweest waren.
We hadden de zijkant van het gebouw gezien (dacht ik).
Logischerwijs is het dan een geval van de hoek om lopen.
Maar dat is niet eenvoudig in een gebied dat gewoon in gebruik is
door overheden en justitie.

Dit is een putdeksel in Chandigarh met op de deksel een afbeelding van het stratenplan. de ‘Capitol Area’ is het deel onder de letters ‘NDI’ van Chandi.

Het is er om te beginnen niet gemaakt voor voetgangers.
Ergens kon je je opgeven voor een excursie en de tijd drong.
Uiteindelijk kwamen we 5 minuten te laat maar de groep was er nog.
Men was gewend dat toeristen wel eens te laat komen.
Er volgde een veiligheidscontrole en het invullen van een formulier.

Buiten betrok de lucht steeds meer.
We hadden al regen gehad en zouden nog meer krijgen.

Eerst een korte wandeling en dan komen we op het plein met daaraan
en op:
Punjab and Haryana High Court (1952), Punjab and Haryana Secretariat (1953),
Punjab and Haryana Assembly (1955) en de monumenten:
Open Hand, Tower of Shadows, Geometric Hill en Martyr’s Memorial

De eerste indruk:

Punjab and Haryana High Court (1952).

In de verte van links naar rechts: Punjab and Haryana Secretariat (achter het groen), Tower of Shadows (goed zoeken) en de Punjab and Haryana Assembly (met de bijzondere constructie op dak).

Het Open Hand Monument.

De Punjab and Haryana High Court vind ik een fascinerend gebouw. Goed te zien op deze foto zijn de ‘luchtbogen’ die boven op het gebouw zitten en het dak vormen. Die moeten zorgen voor verkoeling op hete dagen. Die kleuren spreken mij ook erg aan.

Punjab and Haryana High Court, versiering en zonwering.

Chandigarh: Architecture Museum

Posted on augustus 13, 2018 by Argusvlinder

Je bezoekt niet vaak een Architectuurmuseum.
Ik tenminste niet.
Als ik er over nadenk: het zou wel eens het eerste
architectuurmuseum kunnen zijn waar ik ooit ben geweest.
Het onderwerp van dit museum is dan ook wel heel bijzonder:
de stad Chandigarh.
Er zijn niet veel architecten en planologen die de kans krijgen
een plan te maken voor een nieuwe stad, voor een gebied waar tot
op dat moment nauwelijks iets was, en dat dan ook te realiseren.
In India deed zich die kans voor.

Het museum is niet heel groot maar wel een heel origineel gebouw.
Het bevat brieven, tekeningen, foto’s en meubels.

A new city is born.

A new city is born

As India attained independence in 1947, it also faced the
tragedy of partition of itd territory to carve out Pakistan.
The erstwhile province of Punjab lost its much loved-capital of Lahore, the loss of which was keenly felt, by the refugees who had to migrate.

Thus a new city was required for the now truncated Punjab – both to resettle the large number of refugees and to serve as a capital: although, the decision to build a new city then seemed extravagant, as a young nation faced numerous financial problems, there were compelling reasons.
Most of the existing towns, even before the partition, lacked basic civic amenities, and their populations had now nearly doubled with the influx of refugees.
This rendered them as unsuitable choices for a new capital.
Hence a new city was to be built.

The historic words of Jawaharlal Nehru, India’s first prime minister articulated the common vision concerning the nature of this daring project.
“Let this be a new town symbolic of the freedom of India unfettered by traditions of the past…an expression of nation’s faith in the future.”

Chandigarh, Architecture Museum, gallery bench by Pierre Jeanneret (de bank rechts is ontworpen door Pierre Jeanneret). Het basisidee bij het ontwerpen van meubels was voor Le Corbusier dat de meubels een soort verlengde waren van de mens. De mens moet zich niet aan passen aan het meubelstuk, het meubelsruk moet gemaakt worden voor de gebruiker.

De politieke keuzes die Le Corbusier in zijn leven maakten waren fout.
Antisemitisme en fascistische sympathieën.
Op zijn zachts gezegd was zijn gedrag erg opportunistisch.

Op een van de tekeningen wordt gesuggereerd dat afmetingen voor het ontwerp van de stad gebaseerd werden op ‘de menselijke maat’. Chandigarh Architecture Museum, One quarter hour’s walk (de afstand die een persoon in een kwartier kan lopen).

De monumenten. Naast gebouwen ontwierp Le corbusier ook monumenten. Het capitool van de stad Chandigarh is een heel groot plein. Op en aan dat plein staan drie belangrijke gebouwen. Tussen die gebouwen staan een aantal monumenten. Daar gaat deze tekst over en in het bijzonder over het Open Hand-monument.

The Monuments

Besides the three major buildings of the Capitol area, Le Corbusier also planned a number of “monuments” along the main piazza to activate and adorn its linear perspective.
The most significant of these is the monument of the Open Hand.
Rising 26 meters high, above the beautifully proportioned, “trench of consideration”, a giant hand in metal sheets is designed to rotate “like a weather cock, not to show the incertitude of ideas, but to indicate symbolivally the direction of wint (that is the state of afairs)”.
It is also meant to convey a ,essage of peace: “Open to give, Open to receive”.
It has been adopted as the official emblem of Chandigarh.

The other monuments along the piazza are the: Tower of Shadows, Geometric Hill and Martyr’s Memorial.
The Tower of Shadows is an interesting study of movements of the sun – a great preoccupation woth Le Corbusier – and the various shading devices planned to cut it off for buildings planned in hot regions.
The ensemble of the various buildings, monuments and the spaces in the Capitol area has an underlying unifying force for real monumentality, cpmbined with aculptural plasticity: made possible by the imaginary use of concrete.

Dit is een lithografie van Le Corbusier met een soort artist impression van het Open Hand-monument. Dit monument is na het overlijden van Le Corbusier gerealiseerd.

Nog meer meubels en een bijzonder tapijt.

Een indruk van een ruimte in het museum.

Dat er vanaf het begin door verschillende mensen heel verschillend gedacht werd over de opdracht een nieuwe stad te bouwen en de manier waarop die opdracht werd uitgevoerd door Le Corbusier en zijn medewerkers, is te lezen in dit deel van een toespraak van Jawaharlal Nehru. Chandigarh Architecture Museum, Jawaharlal Nehru, speech, 17 March 1959. Maar ook hoe fundamenteel de keuzes waren die er werden genomen.

“I have welcomed very greatly one experiment in India, Chandigarh.
Many people argrue about it, some like it and some dislike it.
It is the biggest example in India of experimental architecture.
It hits you on the head, and makes you think.
You may squirm at the impact but it has made you think and imbibe new ideas, and the one thing India requires in many fiekds is being hit on the head so that it may think.
I do not like every building in Chandigarh.
I like some of them very much.
I like the general conception of the township very much but above all I like the creative approach, not being tied down to what has been done by our forefathers but thinking in new term of light and air and ground and water and human beings.”

Jawaharlal Nehru (Speech 17 March 1959)

Blauwalg

Posted on augustus 12, 2018 by Argusvlinder

Nog een bord.
Deze keer uit het Valkenberg in Breda.
Het bord liet zich maar moeilijk fotograferen.
De plaats is misschien een beetje vreemd.
In het park, helemaal aan een kant. Het zal niet veel
voetgangers opvallen.
Wel bij de hondenuitlaatplaats.

Blauwalg in het water aan het Valkenberg in Breda.

Chandigarh

Posted on augustus 12, 2018 by Argusvlinder

De regen had een behoorlijke impact op het straatbeeld.

Dit is het Chandigarh Government Museum & Art Gallery. Het gebouw zag toen wij het bezochten er niet zo uit. Toen wij er waren regende het. Deze foto is van Wikipedia. De architecten van het gebouw waren Le Corbusier met Manmohan Nath Sharma, Pierre Jeanneret en Shiv Dutt Sharma.

We hebben het museum bezocht maar ik heb er maar een paar foto’s gemaakt. Voor de verlichting rekende men voor een deel op de zon maar die was er niet toen wij het museum bezochten. De collectie is heel uiteenlopen. Ik was het meest onder de indruk van de eigentijdse Indiase kunst. De maker van dit werk ken ik niet.

Deze foto geeft een indruk van de hal van het gebouw.

Chandigarh Government Museum & Art Gallery, Sonal Garg, T-Roti Series 2, mixed media on sheet.

Chandigarh, Government Museum & Art Gallery, Arup Das, Christ, oil colour on canvas.

Chandigarh, Government Museum & Art Gallery, Chandra Bhattacharjee, Untitled, 1988, oil colour on canvas.

Chandigarh, Government Museum & Art Gallery, Anis Farooqi, Story teller, 1966, oil colour on canvas.

Buiten regende het. Even verder op staat het Chandigarh Architecture Museum. Daarover meer in een volgende blog.

Chandigarh Architecture Museum, de architect van dit gebouw is S.D. Sharma.

Chandigarh Government Museum & Art Gallery. Dit is mijn foto van het museum, die van Wikipedia is toch leuker om naar te kijken.

De taalstaat

Posted on augustus 11, 2018 by Argusvlinder

Op zaterdagochtend luister ik vaak naar Frits Spits.
Zijn huidige programma heet de Taalstaat.
Allerlei aspecten van de Nederlandse taal komen aan de orde.
Ik ben geen taalpurist maar Frits Spits is een fantastische
programmamaker.
Hij kan over ieder onderwerp een superaantrekkelijk programma
maken en mij maakt het dan niets uit waarover het gaat.

In het kader van 15 augustus, het einde van de Tweede Wereldoorlog
in Indonesië stond hij in het programma stil bij
woorden in de Nederlandse taal die we overgenomen hebben uit Indonesië.
Adriaan van Dis werd daarvoor telefonisch geïnterviewd.

Van Dis kon er zo een hele reeks uit zijn mouw schudden, elk met een
korte toelichting.
Toen Frits Spits zijn fascinatie voor het overnemen van woorden uit
een andere taal uitsprak zei van Dis:
“De taal is niet van de PVV”.
Het is schitterend dat een bekende Nederlander (een van de weinige)
zich zo consequent en onderbouwd uitspreekt tegen het gedachtegoed van de PVV.

De uitzending van de Taalstaat is vast al terug te luisteren via internet.

Boekvondst: uit Chandigarh in India

Posted on augustus 11, 2018 by Argusvlinder

Een boek is een droom die je in je hand houdt (A book is a dream that you hold in your hand).

Bord in een gazon in de buurt van een bibliotheek,
in sector 17, in Chandigarh.

Chandigarh Redux, foto’s van Werner Feiersinger

Posted on augustus 10, 2018 by Argusvlinder

Wanneer precies weet ik niet meer, maar het moet eind 2015
of heel vroeg in 2016 geweest zijn toen ik dit boek kocht:

Een fotoverslag van Werner Feiersinger met een essay van Andreas Vass over een bezoek aan Chandigarh. Omdat ik wist dat we die stad zouden gaan bezoeken kocht ik dit boek.

Op internet vind ik alleen een Duitstalig Wikipedia-artikel over de man.
Het is een Oostenrijkse beeldhouwer en fotograaf.
Veel werk of informatie kan ik niet vinden.
Over Andreas Vass nog minder.

Het vreemde aan het boek is dat er heel weinig mensen
op de foto’s staan.
Er wonen genoeg mensen. Maar waarom je ze niet op de foto’s ziet
os een raadsel voor mij.

Het essay in het boek probeert Le Corbusier te verdedigen.
Waarom snap ik niet.
De opdracht en het plan van aanpak zijn beide bizar:
bouw een nieuwe stad, gebaseerd op niet eerder geteste idealen,
om het bestuur van 2 verminkte staten onder te brengen,
in een korte periode, als onderdeel van een de-kolonisatie poging
en om de droom van een politicus te realiseren.

Per definitie onbegonnen werk.

Maar dat neemt niet weg dat het een bijzonder resultaat is.

Hoe zit de moderne geschiedenis van Chandigarh volgens Wikipedia in elkaar?
De tekst van Wikipedia is aangepast/ingekort en de vertaling is niet letterlijk.

Chandigarh was the dream city of India’s first Prime Minister, Jawaharlal Nehru. After the partition of India in 1947, the former British province of Punjab was split between (mostly Sikhs) East Punjab in India and (mostly Muslim) West Punjab in Pakistan. The Indian Punjab required a new capital city to replace Lahore, which became part of Pakistan during the partition. Therefore, an American planner and architect Albert Mayer was tasked to design a new city called “Chandigarh” in 1949. The government carved out Chandigarh of nearly 50 Pwadhi speaking villages of the then state of East Punjab, India. Shimla was the temporary capital of East Punjab until Chandigarh was completed in 1960.

Chandigarh was de gedroomde stad van de eerste premier
van India: Jawaharlal Nehru.
Bij de opdeling van India in 1947 werd de voormalige provincie Punjab
gedeeld in een westelijk deel met een overwegende Sikh bevolking en
een oostelijk deel met in meerderheid Moslims, dat bij Pakistan aansloot
Het Indiase deel had een hoofdstad nodig omdat de voormalige
hoofdstad Lahore onderdeel van Pakistan was geworden.
Daarom kreeg een Amerikaanse planner en architect, Albert Mayer, de opdracht
in 1949 om de nieuwe stad Chandigarh te ontwerpen.
Een gebied waar een 50-tal dorpen lagen werd daarvoor aangewezen.
Tot 1960, toen Chandigarh gereed was, diende Shimla als tijdelijke hoofdstad.

Albert Mayer, during his work on the development and planning of the new capital city of Chandigarh, developed a superblock-based city threaded with green spaces which emphasized cellular neighborhoods and traffic segregation. His site plan used natural characteristics, using its gentle grade to promote drainage and rivers to orient the plan. Mayer discontinued his work on Chandigarh after developing a master plan for the city when his architect-partner Matthew Nowicki died in a plane crash in 1950. Government officials recruited Le Corbusier to succeed Mayer and Nowicki, who enlisted many elements of Mayer’s original plan without attributing them to him.

Albert Mayer een op superblokken gebaseerde stad waar groene ruimtes
tussendoor slingerden die de celvormige buurten en de verkeersscheiding
benadrukte. Daarbij werd gebruik gemaakt van de natuurlijke omstandigheden
zoals het enigszins schuin aflopen van het gebied.
Daarmee zou afvoer eenvoudiger zijn.
Ook de loop van riviertjes vereenvoudigen de navigatie door het gebied.
Nadat zijn architectuurpartner Matthew Nowicki in 1950 omkwam bij
een vliegtuigongeluk stopte hij met het werk.
Op dat moment was zijn master plan voor Chandigarh gereed.
Overheidsfunctionarissen namen toen Le Corbusier aan om Mayer op te volgen.
Veel elementen uit het master plan werden door Le Corbusier overgenomen
zonder te vermelden dat ,die onderdeel waren van het plan van Mayer.

Le Corbusier designed many administration buildings, including the High Court, the Palace of Assembly and the Secretariat Building. Le Corbusier also designed the general layout of the city, dividing it into sectors. Chandigarh hosts the largest of Le Corbusier’s many Open Hand sculptures, standing 26 metres high. The Open Hand (La Main Ouverte) is a recurring motif in Le Corbusier’s architecture, a sign for him of “peace and reconciliation. It is open to give and open to receive.”

Le Corbusier ontwerp veel administratieve/overheid gebouwen.
Daaronder zijn de High Court, the Palace of Assembly en het Secretariat Building
(Hoog gerechtshof, het parlementsgebouw en het secretariaat/bestuursgebouw).
Le corbusier ontwiep ook de lay-out van de stad waarbij de sectoren ontstonden.
In Chandigarh is het grootste Open Hand-beeldhouwerk van
Le Corbusier (26 meter hoog).
Het is een terugkerend motief in zijn architectuur, een teken voor
“vrede en verbroedering. Het is open om te geven en open om te ontvangen”.

On 1 November 1966, the newly formed state of Haryana was carved out of the eastern portion of East Punjab, in order to create a new state for the majority Haryanvi-speaking people in that portion, while the western portion of East Punjab retained a mostly Punjabi-speaking majority and was renamed as Punjab. Chandigarh was located on the border of both states and the states moved to incorporate the city into their respective territories. However, the city of Chandigarh was declared a union territory to serve as capital of both states.

Op 1 november 1966 werd de staat Haryana gecreëerd uit het oostelijk deel
van Indiaas Punjab.
In het gebied woonde een voornamelijk Haryanvi-sprekende bevolking.
Chandigarh lag op de grens van beide staten maar
de stad zelf werd een Uniegebied om te dienen als hoofdstad van beide staten.

Pierre Jeanneret, Town Hall, Chandigarh. Op mijn foto van hetzelfde gebouw (hier onder) staan toch wat meer mensen.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Punjab and Haryana Secretariat, 1953

Fenomenale doos

Tower of Shadows / Toren van schaduwen

Activiteiten in de drukkerij

Geometric Hill en Martyr’s Memorial

Aretha Franklin overleden (en onze televisie ook)

Open Hand

Chandigarh: Overzicht

Marjolein van Eig

Chandigarh: Punjab and Haryana High Court

Creatieve woensdag: Boek in een doos

Het geheim van de laatste der begijnen

De verborgen wereld

Chandigarh: Capitol Area

Chandigarh: Architecture Museum

Blauwalg

Chandigarh

De taalstaat

Boekvondst: uit Chandigarh in India

Chandigarh Redux, foto’s van Werner Feiersinger

Over Argusvlinder

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: