Zenani Deorhi

Het is alleen al mooi dat je een bericht kunt maken
met een naam die de meeste mensen niets zal zeggen.
Maar als je een naam zoekt? Het is wel iets, toch?

Nog even verder wandelen in Jaipur, Amber Fort.

DSC_2659IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer

Zo, even de sfeer scheppen. Dit geeft een beetje een beeld van de omgeving.


DSC_2660IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2661IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerMetHickies

Mijn excuses. Het Baradari Pavilion op de achtergrond, achter mijn schoen met hickies, is een prachtig gebouw. Helemaal open, ergens midden in het paleis.


DSC_2662IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2663IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2664IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerZenaniDeorhi


DSC_2665IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerZenaniDeorhiTXT

Zenani Deorhi of het verblijf van de koninklijke dames.


Zenani Deorhi (Ladies’ Apartments)

The queen-mothers and the Raja’s consorts lived in this part of the palace which also housed their female attendants.
The royal ladies often had estates assigned to them, the management of which was also carried out from here.
Some of the ranis recorded in history were Rani Shringarde Kankawat and Rani Mahadevi Katoch of Kangra, married to Raja Man Singh; and Rani Chandrawat who was married to Mirza Raja Jai Singh.
It was Rani Shringarde Kankawat who had the well-known Jagat Shiromani temple built in Amber in the memory of her son Jagat Singh.
Rani Mahadevi Katoch funded the addition of toran gates to the Jagannath temple in Puri, Orissa.

DSC_2666IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer

Baradari Pavilion.


DSC_2667IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerZenaniDeorhi


DSC_2668IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer01

Het gaat mij niet zozeer om de inhoud van deze vier teksten (dat komt dadelijk) in drie talen (en schriften). Het gaat meer om de vormen van de tekens.

DSC_2668IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer02

Het Engelstalige deel van de teksten:

In the reign of the King of Kings, Refuge of Sultans, glory of the faith and the world, Muhammad Akbar, Badshah (emperor), may the Almighty preserve his Realm for ever, Maharaj Raja Man Singh s/o Raja Bhagwant Das, s/o Raja Bharmal, s/o Raja Pirti (Prithvi) Raj Kachhwaha, whose commands are exalted and who has laid the foundation of his kingdom on uprightness and justice (like Nousherwan), may his dignity be maintained for ever, mandated the construction of this palace in his (Raja Man Singh’s) domain.
This heaven like palace was completed on the day of month Zil Hijja in the year 1008 (Hijri), being built in a period of 25 years, having been most meticulously designed and expertly decorated.
Just as the heavens should always be laden with rain, so also this stately building, the foundation of the Maharaj’s (Great King) longevity & wealth, be preserved from any kind of damage.
Completed in the (Hijri) year 1008 (1599 AD).

The inscription in Persian, above, was affixed at some point in Man Singh’s Palace on its completion in 1599 AD.
It was placed here in December 2008 AD.

DSC_2669IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerGanesh

Met Ganesh, deze keer midden, boven de deur.


DSC_2670IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2671IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmerWaaromSchoen

Sorry, weer die schoen.


DSC_2672IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer

De vorige afbeelding (die met die schoen) is onderdeel van een brede strook onder aan een muur met meerdere afbeeldingen. Meest links is de afbeelding van Ganesh.


DSC_2673IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2674IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


DSC_2675IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer

Geweldige decoraties!


DSC_2676IndiaRajasthanJaipurAmberFortFortAjmer


Meestal houd ik wel overzicht, ook in de foto’s.
Maar deze ruimtes hebben me helemaal in de details getrokken.

Mooie beelden uit het British Museum

Uit Klein-Azie en India.

160 DSC_4384LondenBritishMuseum

Stond een beetje opzij. Er is ook zoveel te zien. Ik ben vergeten het bordje te fotograferen maar het roept beelden op van de Ishtar gate.


161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 01

China, Sancai figures from Tomb of Liu Tingxun who died AD 728.

161 DSC_4385ChinaBritishMuseumLondenSancaiFiguresTombOfLiuTingxunDiedAD728 02


Wikipedia:

Sancai (literally: “three colours”) is a versatile type of decoration on Chinese pottery using glazes or slip, predominantly in the three colours of brown (or amber), green, and a creamy off-white. It is particularly associated with the Tang Dynasty (618–907) and its tomb figures, appearing around 700.

Sancai of letterlijk ‘drie kleuren’ is een aardewerk in bruin (of amber),
groen en een roomkleurig wit. Wordt in verband gebracht met de Tang dynastie,
in het bijzonder bij grafbeelden.

162 WP_20180909_11_02_51_ProIndiaBritishMuseumLondenShivaMaheshvaraGreenChloriteAD700-900Kashmir

Shiva Maheshvara, green chlorite, AD 700 – 900, Kashmir.


163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia01

Vishnu and his consorts within an arched temple niche, Pala Dynasty, about AD 1000, East India.

163 WP_20180909_11_04_59_ProIndiaBritishMuseumLondenVishnuAndHisConsortsWithinAnArchedTempleNichePalaDynastyAboutAS1000EastIndia02

Detail.


164 WP_20180909_11_06_14_ProIndiaBritishMuseumLondenTheDivineCoupleShivaAndParvati1200-1300OrissaIndia

The divine couple Shiva and Parvati, 1200 – 1300, Orissa, India.


165 WP_20180909_11_07_33_ProIndiaBritishMuseumLondenTheThreePuriGodsJagannatha(right)Balabhadra(left)AndSisterSubhadra(Centre)1700-1800PuriOdisha

The Three Puri Gods, Jagannatha (right), Balabhadra (left) and Sister Subhadra (centre), 1700 – 1800, Puri, Odisha.


166 WP_20180909_11_11_57_ProIndiaBritishMuseumLondenStonePanelOfAnElephantAndRidersAbout1200-1300Karnataka

Stone panel of an elephant and riders, about 1200 – 1300, Karnataka, India.


Super mooi!
Er volgt nog meer.

Varanasi (Benares)

Varanasi of Benares is een stad in India.
Niet zomaar een stad. Als je opnames ziet van mensen op trappen (Ghats)
bij een rivier dan zijn het heel vaak opnames uit Varanasi.

Wikipedia:

Benares, ook wel bekend als Varanasi, Banāras, Kashi en Kasi, is een stad in de Indiase deelstaat Uttar Pradesh. Ze bestaat al langer dan 2700 jaar en is een van de oudste steden ter wereld. De stad ligt aan de heilige rivier de Ganges, in het (gelijknamige) district Benares (Varanasi) en had volgens de volkstelling van 2001 1.100.748 inwoners.

De stad is een van de vier belangrijkste pelgrimsplaatsen voor het Hindoeïsme in India (de drie andere zijn Bodhgaya, Puri en Ujjain). Boottochten kunnen een goed beeld geven van de rituele plaatsen aan de oever van de rivier (de zogenaamde ghats).

DSC_8659VaranasiBijAankomstWasHetMistigOpDeGanges

Ons hotel lag helemaal aan de rivier. De stad ligt aan een kant van de Ganges. We kwamen aan via een brug over de Ganges, vervolgens over een soort rondweg door de stad om dan aan te komen bij een doolhof van kleine straatjes waar het verschrikkelijk druk was. Het is de tweede keer dat we in Varanasi zijn. We waren er al eens kort in 1995. Deze keer was het bij de rivier heel mistig. Iets wat er vaker kan voorkomen. Februari ligt tussen het regenseizoen en het hete seizoen in, het is er dan vochtig en tegelijkertijd lopen de temperaturen sterk op.


DSC_8661VaranasieenVanDeKranzenOpOnsBed

Het hotel verraste ons met voor ieder een bloemenkrans op het bed.


DSC_8663VaranasiDeGangesOnzeBloemenkranzen

Wij vonden een offer aan de Ganges wel op zijn plaats. Dit is immers een van de rituelen die er dagelijks worden uitgevoerd door heel veel mensen op of aan de Ganges.


DSC_8664VaranasiDeGanges

Rechts Varanasi, links de Ganges en ertussen ghats en veel boten.


DSC_8666VaranasiDeRivierDeGangesKrijgtVeelVoorDeKiezen

Naast onze bloemenkransen krijgt de rivier de Ganges heel wat voor de keizen op een dag.


DSC_8667VaranasiIdealeReiniger

Maar gelukkig zijn er ook de natuurlijke opruimers.


De eerste keer waren we heel kort in Varanasi.
Deze keer wat langer om meer tijd te hebben om zowel de oever van
de Ganges goed te bezoeken en de straten en stegen
die daar direct achter liggen.
Je kunt je hier nauwelijks vervelen.
Er gebeurt zoveel, op elk uur van de dag, het in onvoorstelbaar.

27/10/2007 (deel 1)

27/10/07: DEPARTURE TRANSFER
FROM HOTEL TRANSIT TO
MUMBAI DOMESTIC AIRPORT
FOR YOUR FLIGHT
TO RAJKOT 9W-3409,
DEPATURE FROM MUMBAI AT 07.35 HRS

ARRIVAL AT RAJKOT AT 08.35 HRS,
STRAIGHT AWAY DRIVE TO DWARKA ( 245 KM),
DWARKA IS ONE OF THE 4 PRINCIPAL
DHAM YATRAS OF THE HINDUS,
THE OTHER BEING PURI,
BADRINATH-KEDARNATH AND RAMESHWARAM.
DWARKA WAS THE HOME OF LORD KRISHNA,
WHO MOVED TO THIS PRETTY COASTAL TOWN
WITH THE ENTIRE YUDUVANSHI CLAN.
MARINE EXCAVATIONS OFF THE DWARKA COAST
HAVE REVEALED IMPORTANT EVIDENCES
OF 4 ANCIENT CITIES.
PM ATTEND THE EVENING AARTI AT
THE DWARKADISH TEMPLE.
OVER NIGHT HOTEL DWARKA RESIDECNY / DWARKA

27/10/2008 Zaterdag

L. zag de man met het bordje met mijn naam als eerste.
Het was druk bij de uitgang van het vliegveld van Mumbai.
Snel al zaten we in de taxi.
Warm is het zelfs zo laat op de avond nog (22:20)
Hotel Transit heeft mooie kamers.
Het hotel is verdeeld over ten minste 2 gebouwen.
Het ligt tegen het domestic airport (de binnenlandse luchthaven)
van Mumbai aan.
Ideaal want binnen een paar uur vertrekken we
hier weer vandaan naar Rajkot.
Bij het hotel krijgen we de documenten uitgereikt:
Vouchers voor de hotels, het vervoer en een
e-ticket voor de binnenlandse vluchten.

L maakt zich zorgen of ik wel
door het geluid van de airco heen kan slapen.
Slapen doe ik niet en het geluid van buiten;
mensen, auto’s, vliegtuigen enz, steekt er toch bovenuit.
Onze wake-up call bestaat uit 2 telefoontjes, beide te vroeg.
05:30 en 05:35.
Om 06:15 uur worden we opgehaald.
De badkamer is prima.
Met warm water !

De luchthaven is erg mooi.
Druk.
Chocolate muffin voor mij.
Russian sandwich voor L.
We teren nog op de 300 roepee die we nog hadden van de vorige keer.
En de 175 die ik gisteren terug kreeg
op de dollars die we nog moesten betalen voor onze reis.

Het vliegtuig zit vol.
We kunnen op tijd weg.
Zien of dat lukt.

We krijgen tijdens de vlucht een ijsje.

Ik moet altijd wennen aan de incheck procedure.
In de vertrekhal, vaak vlak bij de ingang,
Staan controleposten voor de ruimbagage.
Als de bagage door de x-ray is gegaan
Wordt de bagage gestickerd.

Vervolgens ga je de bagage afgeven en de instapkaart afhalen.
Je krijgt een label voor de handbagage.
Als je naar de gate gaat wordt je nogmaals gecontroleerd.
Aan het eind van deze controle wordt je ticket
en de label van je handbagage gestempeld.
Voordat je het vliegtuig in kunt (bijvoorbeeld bij het instappen
van de bus die je naar het vliegtuig brengt)
wordt het label van je handbagage nogmaals gecontroleerd.
Dat geldt ook voor je ticket onderaan de trap van het vliegtuig.
08:30 uur Rajkot, 25xb0 Celsius.

We willen geld wisselen en onze chauffeur brengt ons naar een ICICI-bank.
Altijd een avontuur.
Er lopen zoveel mensen rond en wat die doen ?
Willen ze ons ook nog goud verkopen.
Munten.
Ik ben benieuwd.

Ze (de bankbeambte) begreep dat het verhaal
met de gouden munt niet ging werken.
Daar is dan verder ook niet meer over gesproken.
Ze vinden het leuk (zo lijkt het dan toch) dat mensen uit het westen
naar Gujarat komen en ze zijn er van overtuigd
dat het een goede vakantie zal zijn.
Wij denken dat ook.

In Dwarka aangekomen hebben we ons even opgefrist.
Daarna hebben we wat gegeten (vegetable springroll en birjanie rice).
De porties zijn alleen veel te groot.
Daarna zijn we een wandeling gaan maken:
langs de grote tempel (die gesloten was),
langs de Gompti Ghat en langs de locale vismarkt.

Deze tempel was niet intensief in gebruik, denk ik.

Het schip van de woestijn…

… als brenger van schaduw en rust.

De grote tempel ziet er imposant uit.
Dat is hij ook zo zal nog blijken.Maar ’s middags is hij gesloten: hitte.
De ghat is eigenlijk ook ‘dicht’: er zijn nauwelijks bezoekers.
Dat maakte het leuk.
De verkopers van ‘parels’, schelpen, foto’s en dergelijke
hadden geen zin om de toeristen na te jagen.
Er lopen in de stad veel dames rond met hele grote gouden oorsieraden,
soms hangsieraden, allemaal in donkerrode sharees.
Die zijn van het Rabari-volk.
De mannen dragen in beide oren grote oorbellen.

Op de locale vismarkt, buiten het tempelgebeuren,
zitten dames en heren vissen in stukken te hakken.
Beetje veel vliegen.

Reisverslag India 2004 (39): Puri

26/11/2004

De laatste hele dag.

Ontbijt bij Peace:
= goede cheese omelet
Lekkere grape (druiven) juice.

Jonge verkeersregelaars.

Souvenirs voor iedere beurs.

Vandaag hebben we wederom de grote tempel,
of liever gezegd de omgeving ervan bezocht.

Bedelaars, afdeling rijst.

Ook deze keer werden we ‘opgevangen’ door mensen die
vooral benadrukten geen gids te zijn.
Ze wilden ons alleen maar helpen.
De bibliotheek zou vandaag dicht zijn.
De bibliotheek zit in een gebouw van waaraf het dakterras
een beter zicht geeft op het tempelcomplex.
Nu worden we meegenomen naar een hotel in de buurt.
We moeten natuurlijk wel een donatie geven.
Als ik 50 RP geef vertelt men me dat ik voor 2 mensen moet betalen,
dus 2 x 50 RP.
Ik weiger dat en loop weg.
De helpers volgen ons en vertellen me dat het ook voor 80 RP kan.
Als ik dat weer weiger kan het voor 50 RP.

Het uitzicht is inderdaad beter dan vanaf de straat.
De tempel is ommuurd door een muur van 6 meter hoog.
We zien nu voor het eerst ook het keukencomplex
waar dagelijks duizenden maaltijden worden bereid.
Er werken 6000 mensen in de tempel.
De tempel is zowel een religieus als een economische factor
van belang.

Terwijl we foto’s maken vanaf het dak wordt er nog een poging
gedaan ons ansichtkaarten te slijten.
Onze ‘helpers’ willen dan toch nog geld zien.
We hebben niet kleiner dan 10 RP.
1 Biljet.
Ik vertel hen alleen 100 RP biljetten te hebben.
Die kunnen ze niet wisselen.

De keukensectie van het tempelcomplex vanaf een omliggend dak gezien.

Maar dat gaan ze wel proberen, ze kennen iemand die dat wel kan.
We worden meegenomen en voorlopig ligt de richting
die we nemen nog op onze route.
(ik krijg de indruk dat het de bedoeling is ons
vanaf het dak van nog een hotel
nog eens te laten kijken naar de Tempel.
Daar hebben we geen zin in.
Het bijzondere van deze tempel zit hem met name in
alles wat zich rond de tempel afspeelt.)
We willen naar het festival terrein bij de zee.

Oranje is een veel gebruikte kleur bijvoorbeeld zoals hier om een beeld aan te kleden.
Dit beeld bevindt zich boven de ingang van het tempelcomplex.

Wassen voor gebed.

Let op de kranen ze zijn uitgevoerd in de vorm van Ganesh (olifant).

Als de ‘helpers’ een andere route willen nemen en ik daarin
niet mee ga, kunnen we ineens overal wisselen.
100 RP worden 2 biljtten van 50 RP.
Onze hulp wil 50 RP, immers ‘dat is slechts 1 Euro.
Andere buitenlandse gasten betalen dat ook.’
Ik niet, 20 RP is meer dan genoeg.
Ik wissel nogmaals.
Hou 20 RP in mijn hand.
De ‘helper’ protesteert nog even.
Ik vertel hem ‘take it or leave it’.
Hij kiest eieren voor zijn geld.

Ik laat dit verhaal hier volledig terugkomen
omdat het een typisch voorbeeld is van een
avontuur dat je in India
meerdere keren per dag kan overkomen.
Het zijn met name de ‘slimme’ mensen die
proberen geld te krijgen van Westerlingen.
Daar is niets op tegen.
Je kunt het de mensen niet kwalijk nemen.
Maar je kunt eenvoudig weg niet iedereen helpen.
De vraag is zelfs of je de mensen wel helpt
door hun geld te geven waarvoor
nauwelijks een prestatie geleverd wordt.
Het kost veel tijd en je bereikt de mensen die
het nodig hebben niet.
Je kunt beter een goed doel in Nederland steunen zodat
er gewerkt kan worden aan structurele voorzieningen
zoals onderwijs, ziekenzorg, drinkwater, sanitair, ….

Zomaar een straat, zomaar een huis, zomaar een deur die openstaat.
De afbeelding die je hier ziet is die van ‘Lord Jagannath’.

De tempel is in 1198 gebouwd ter ere van Jagannatha.
Vishnu als Heer van het Universum.
In het centrale heiligdom kunnen pelgrims houten beelden zien
van Jagannatha, zijn broer Balabhadra en zijn zuster Subhadra.
Volgens de legende zijn deze beelden gemaakt
door de hemelse bouwmeester Vishvakarman.
Ogen en mond zijn in kleur aangebracht en bij het hoofd
steken korte armstompjes uit.
De benen ontbreken.
Het heet dat Vishvakarman zijn werk niet heeft kunnen afmaken.

Op de tweede dag van de wassende maan
in de maand Ashadha (juni/juli)
vindt in Puri een van de grootste
jaarlijks terugkerende gebeurtenissen van heel India plaats,
wanner het fantastische tempelwagenfestival (Rath Yatra)
van de Jagannath-tempel begint.

Dit festival herdenkt de reis van Krishna van Gokul naar Mathura.
Honderdduizenden pelgrims en toeristen komen vanuit heel India
om dit mee te maken.
De beelden van Jagannath, zijn broer en zuster,
worden uit de tempel gebracht en in enorme wagens (Ratha’s)
langs de brede Baradand (Grand Road) naar hun
‘zomerresidentie’ in Gundicha Mandir (Tuinhuis),
een kilometer verderop, gereden.

Officiele afbeelding van Jagganath, zijn broer en zus.

Aangezien het Volle Maan festival op het einde loopt
(sommige pelgrims zijn een hele maand in Puri
voor dit festival) is het erg druk.
De traffic police heeft extra (jonge) troepen laten aanrukken
om het verkeer in goede banen te leiden.
Zo worden de 2 looprichtingen in een aantal straten gescheiden
door een cordon van politiemensen.
Ze pikten er ook mensen uit die in de verkeerde
looprichting lopen.

We lunchen bij een hotel aan de ‘boulevard’.
Het restaurant ligt achter het hotel,
dus van de straat af en is ‘open air’.
Hotel Amber Deep inn Sea Beach.

= 1 vegetable cutlett
= 1 vegetable pakoda
= 1 vgetable fried rice

De cutlett en pakodas (8 stuks) liggen op schaaltjes met
daarop een opengevouwen servet.
Het servetje is keurig ingeknipt
zodat een geometrische afbeelding ontstaat.
Goed eten.
90 RP inclusief 2 locale cola (Thums up)
dus minder dan 2 Euro.

Thums Up is a carbonated soft drink
that is very popular in India,
where its bold ”
thumbs up” logo is common.
It is similar in flavor to other colas
but has a unique taste reminiscent of betel nut.
Introduced in 1977 to offset the expulsion of
The Coca-Cola Company and other foreign companies
from India, Thums Up, Limca and Campa Cola
gained nationwide acceptance.

Coca Cola kocht het merk in 1993.

De middag aan het strand.
De avond dan nu echt naar het Puri Beach Festival.
We zijn er om half zeven maar het begint pas na 7 uur.
Dan begint het ermee dat een aantal heren plaatsnemen
op het podium.
Op goudkleurige stoelen met rode bekleding.
De middelste stoel is het mooist.
Daar neemt de minister plaats.
Eerst de speeches dus.
Het merendeel van de tijd wordt in beslag genomen
door het opnoemen van namen en functies van de heren
op het podium en dan omstandig iedereen te bedanken.
Er is een presentatrice die iemand van de organisatie
aankondigt die dan de minister aankondigt.
Dat duurt dus even.
Dan volgt de eerste dans met live begeleiding.
Het is een stuk over Durga (Kali).
Oud thema, religieus maar nieuwe muziek,
nieuwe choreografie, mooie kleuren,
mooie muziek en zang.
Er is een band van ongeveer 10 mensen.
Een redelijke uitvoering.

Daarna gegeten bij Peace.

Voor een goede internet verbinding ga naar Nanako.com.
Net als Peace aan de CT road in Puri.
Je kunt er ook CD’s laten branden.

Reisverslag India 2004 (37): Puri

25/11/2004

Vandaag naar de grote Jagannath tempel geweest.

We lopen te voet naar de grote tempel.
Het wordt steeds drukker, zeker als we op de grote weg naar de tempel komen.
Die weg wordt op het hoofdfeest gebruikt om de beelden
die normaal in het tempelcomplex staan
in processie naar een andere tempel te brengen.
Met dat feest zijn er honderduizend mensen op de been.
Nu was er ook een feest en er waren zo’n 40.000 bedevaartgangers in Puri.

Ik probeer van een kleine afstand de bedelaars in beeld te brengen.
Je ziet er mensen met zakken rijst lopen die ze uitstooien
in de emmers, pannen, schalen of gewoon op een krant,
die de bedevaartsgangers voor zich hebben liggen.

Deze constructie bestaat uit fluiten die hier aan de man worden gebracht.

Deze foto is niet zo duidelijk.
Er stond voor de tempelingang een tent waar groepen bedevaartgangers
muziek maakten en zongen.
Foto’s maken is daar niet eenvoudig door de enorme drukte.

The name Jagannath literally means Lord of the Universe.
The Built of the present temple was begun by King Chora Ganga Deva
and finished by his descendant, Anangabhima in the 12th Century.
The Main temple structure is 65m (214 feet) high
and is built on elevated ground, which makes it look even larger
and adds to the imposing impressions you get
as you first come within sight of the temple.
The temple complex comprises an area of 10.7 acres
and is enclosed by two rectangular walls.
The outer enclosure is called Meghanada Prachira (665 x 640 feet).
The walls are 6 meters high.
The inner wall is called Kurmabedha (420 x 315 feet).
The walls were built during the 15th or 16th century.

This temple is said to have the largest kitchen in the world
and feeds thousands of devotees every day.
The kitchen can prepare food for 100000 people on a festival day
and 25000 is not unusual for a normal day.
There are 36 traditional communities
who render a specific hereditary service to the Deities.
The temple has as many as 6000 priests.

There is a wheel on top of the Jagannatha Temple
made of an alloy of eight different metals known as asta-dhatu.
It is known as the Nila Chakra.
On every Ekadasi day a lamp is lit on top of the temple near the wheel.

The main temple is surrounded by 30 different smaller temples.
The Narasimha temple adjacent to the western side
of the Mukti-mandapa is said to have been constructed
before the present temple.

In front of the main gate is an 11m pillar, called Aruna stambha,
which used to be in front of the Sun Temple in Konark.
It was brought to Puri during the 18th century.
The figure on top of the pillar is Aruna, the charioteer of the sun god.
In the passage room of this gate is a Deity of Lord Jagannatha
called Patita Pavana (Savior of the most fallen).

There are four gates the Eastern Singhadwara (Lion Gate),
the southern Ashwadwara (horse gate),
the western Vyagharadwara (tigers gate)
& the northern Hastidwara (elephants gate).
There is a carving of each form by the entrance of each gate,
is located on Grand Road.

Je mag als niet-Hindoe niet in de tempel maar het spektakel erom heen alleen al
is de moeite meer dan waard.
Honderden, duizenden mensen gaan op weg in gezang, biddend,
met religieuze muziek, gezang en toespraken op de achter- en de voorgrond.
Bedelaars, bedelaars en bedelaars; keurig in een rij opgesteld.
Aan beide kanten van de straat.
Overal kraampjes, met souveniers, offergaven, eten, groente,
huishoudelijke artikelen enz.
Natuurlijk overal koeien.
Een waar pandemonium.

De centrale toegangspoort van het tempelcomplex.
Verder mogen wij als niet Hindoes, niet komen.

De vele bedevaartgangers moeten natuurlijk ook iets eten.
Hier verkoopt men etenswaar dat erg populair is.

En dat eten wordt erg kunstzinnig uitgestald.

Vanuit de keuken wordt het afval via een schuif in de tempelmuur
naar buiten geschoven.
De koeien weten daar wel raad mee.
Dit zien we bij ons ook in kasteelmuren (zonder koeien dan)
of op de mestvaalt bij de boeren of in de tuin.

Het complex heeft meerdere toegangspoorten. Dit is er een van.

Het gewone leven gaat ongestoord door.

Rondom de tempelmuren zie je allerlei handel:
groente, fluiten, souveniers (voor de bedevaartsgangers),
rijst, kokosnoten, eten, snoep, enz, enz.

Dit straatbeeld geeft een idee van hoeveel mensen daar nu rondlopen.
De tempelmuren vormen een carrxc3xa9.
Alle winkels en kramen zijn langs de wegen te vinden langs de muren.
Een hele mooie wandeling.

Een van de leukste foto’s.
Op de foto staat een tempeltje, een stand van een aardewerk-verkoper
en iemand die eten verkoopt.
En dat allemaal op 3 vierkante meter.

Aan de hoofdweg naar de tempel zit een winkelcentrum met
daarin een restaurant. Daar komen de rijkere Indiase mensen.
Ook als Westers toerist kun je er eten en iets te drinken nemen.
Alles heet in Puri ‘Grand’: de grote weg, de grote tempel enz.
Dus ook dit restaurant.
Vanaf hun terras op de eerste verdieping kun je mooie foto’s maken.
Een ervan die ik gemaakt heb zie je hier.
Mij ging het in eerste instantie om de man met die grote vracht
achter op zijn fiets.
Thuis bleek dat de man midden in een circel van andere mensen staat.
De mensen lopen bijna allemaal van hem weg.
Dat levert een mooi plaatje op.

Producten en hun beursprijzen: suiker, erwten, rijst, olie enz.

Terwijl we rondlopen bij het tempelcomplex,
zijn we natuurlijk al opgevallen bij die mensen die begrijpen
dat aan toeristen uit het Westen goed geld te verdienen is.
Hun verhaal begint met het aanbieden van hulp of
men wil graag Engels met je spreken of iets dergelijks.
Niet zelden hebben ze andere bedoelingen.
Dat is niet erg want het kan goed van pas komen.
Ze weten de weg.
Er zijn dan ook mogelijkheden om het tempelcomplex van het dak
van een bibliotheek of een hotel te bekijken.
Deze twee foto’s zijn gemaakt vanaf zo’n uitkijkspunt.
Betaal niet te veel !

Handwerksman, bezig met een houten souvenier.
We zijn inmiddels al weer op weg terug naar het restaurant.

Grote reclameborden worden in India nog met de hand geschilderd.
In de middag naar het strand.

Lunch: Pizza and German Bakery
1 Danish, choco/banana croissant
1 lemon cake

De croissant had weinig met het Franse broodje te maken.
Het smaakt allemaal goed.
De filterkoffie was redelijk.

Diner: Xanado

Bierfietsen.
Men verkoopt wel een groot aantal items volgens het menu.
Maar dat wil nog niet zeggen dat het ook op voorraad is.
Geen paniek, de ober ging regelmatig op de fiets het bier halen bij een zaak in de buurt.
Muziek niet geweldig, grote zaak, mooie tuin.
Weinig klanten. Lekker gegeten.
Vooral de Gadu Gadu van L was bijzonder.
Een soort grote corn flakes die de ons bekende kroepoek vervangen (vergelijkbare smaak).
Met verse komkommer en rijst aangemaakt
zodat de smaak erg overeenkomt met de Gado Gado die wij in Nederland kennen.
’s Avonds nogmaals naar de grote tempel geweest
maar door omstandigheden hebben we het festival niet gehaald.