Varanasi (Benares)

Varanasi of Benares is een stad in India.
Niet zomaar een stad. Als je opnames ziet van mensen op trappen (Ghats)
bij een rivier dan zijn het heel vaak opnames uit Varanasi.

Wikipedia:

Benares, ook wel bekend als Varanasi, Banāras, Kashi en Kasi, is een stad in de Indiase deelstaat Uttar Pradesh. Ze bestaat al langer dan 2700 jaar en is een van de oudste steden ter wereld. De stad ligt aan de heilige rivier de Ganges, in het (gelijknamige) district Benares (Varanasi) en had volgens de volkstelling van 2001 1.100.748 inwoners.

De stad is een van de vier belangrijkste pelgrimsplaatsen voor het Hindoeïsme in India (de drie andere zijn Bodhgaya, Puri en Ujjain). Boottochten kunnen een goed beeld geven van de rituele plaatsen aan de oever van de rivier (de zogenaamde ghats).

DSC_8659VaranasiBijAankomstWasHetMistigOpDeGanges

Ons hotel lag helemaal aan de rivier. De stad ligt aan een kant van de Ganges. We kwamen aan via een brug over de Ganges, vervolgens over een soort rondweg door de stad om dan aan te komen bij een doolhof van kleine straatjes waar het verschrikkelijk druk was. Het is de tweede keer dat we in Varanasi zijn. We waren er al eens kort in 1995. Deze keer was het bij de rivier heel mistig. Iets wat er vaker kan voorkomen. Februari ligt tussen het regenseizoen en het hete seizoen in, het is er dan vochtig en tegelijkertijd lopen de temperaturen sterk op.


DSC_8661VaranasieenVanDeKranzenOpOnsBed

Het hotel verraste ons met voor ieder een bloemenkrans op het bed.


DSC_8663VaranasiDeGangesOnzeBloemenkranzen

Wij vonden een offer aan de Ganges wel op zijn plaats. Dit is immers een van de rituelen die er dagelijks worden uitgevoerd door heel veel mensen op of aan de Ganges.


DSC_8664VaranasiDeGanges

Rechts Varanasi, links de Ganges en ertussen ghats en veel boten.


DSC_8666VaranasiDeRivierDeGangesKrijgtVeelVoorDeKiezen

Naast onze bloemenkransen krijgt de rivier de Ganges heel wat voor de keizen op een dag.


DSC_8667VaranasiIdealeReiniger

Maar gelukkig zijn er ook de natuurlijke opruimers.


De eerste keer waren we heel kort in Varanasi.
Deze keer wat langer om meer tijd te hebben om zowel de oever van
de Ganges goed te bezoeken en de straten en stegen
die daar direct achter liggen.
Je kunt je hier nauwelijks vervelen.
Er gebeurt zoveel, op elk uur van de dag, het in onvoorstelbaar.

27/10/2007 (deel 1)

27/10/07: DEPARTURE TRANSFER
FROM HOTEL TRANSIT TO
MUMBAI DOMESTIC AIRPORT
FOR YOUR FLIGHT
TO RAJKOT 9W-3409,
DEPATURE FROM MUMBAI AT 07.35 HRS

ARRIVAL AT RAJKOT AT 08.35 HRS,
STRAIGHT AWAY DRIVE TO DWARKA ( 245 KM),
DWARKA IS ONE OF THE 4 PRINCIPAL
DHAM YATRAS OF THE HINDUS,
THE OTHER BEING PURI,
BADRINATH-KEDARNATH AND RAMESHWARAM.
DWARKA WAS THE HOME OF LORD KRISHNA,
WHO MOVED TO THIS PRETTY COASTAL TOWN
WITH THE ENTIRE YUDUVANSHI CLAN.
MARINE EXCAVATIONS OFF THE DWARKA COAST
HAVE REVEALED IMPORTANT EVIDENCES
OF 4 ANCIENT CITIES.
PM ATTEND THE EVENING AARTI AT
THE DWARKADISH TEMPLE.
OVER NIGHT HOTEL DWARKA RESIDECNY / DWARKA

27/10/2008 Zaterdag

L. zag de man met het bordje met mijn naam als eerste.
Het was druk bij de uitgang van het vliegveld van Mumbai.
Snel al zaten we in de taxi.
Warm is het zelfs zo laat op de avond nog (22:20)
Hotel Transit heeft mooie kamers.
Het hotel is verdeeld over ten minste 2 gebouwen.
Het ligt tegen het domestic airport (de binnenlandse luchthaven)
van Mumbai aan.
Ideaal want binnen een paar uur vertrekken we
hier weer vandaan naar Rajkot.
Bij het hotel krijgen we de documenten uitgereikt:
Vouchers voor de hotels, het vervoer en een
e-ticket voor de binnenlandse vluchten.

L maakt zich zorgen of ik wel
door het geluid van de airco heen kan slapen.
Slapen doe ik niet en het geluid van buiten;
mensen, auto’s, vliegtuigen enz, steekt er toch bovenuit.
Onze wake-up call bestaat uit 2 telefoontjes, beide te vroeg.
05:30 en 05:35.
Om 06:15 uur worden we opgehaald.
De badkamer is prima.
Met warm water !

De luchthaven is erg mooi.
Druk.
Chocolate muffin voor mij.
Russian sandwich voor L.
We teren nog op de 300 roepee die we nog hadden van de vorige keer.
En de 175 die ik gisteren terug kreeg
op de dollars die we nog moesten betalen voor onze reis.

Het vliegtuig zit vol.
We kunnen op tijd weg.
Zien of dat lukt.

We krijgen tijdens de vlucht een ijsje.

Ik moet altijd wennen aan de incheck procedure.
In de vertrekhal, vaak vlak bij de ingang,
Staan controleposten voor de ruimbagage.
Als de bagage door de x-ray is gegaan
Wordt de bagage gestickerd.

Vervolgens ga je de bagage afgeven en de instapkaart afhalen.
Je krijgt een label voor de handbagage.
Als je naar de gate gaat wordt je nogmaals gecontroleerd.
Aan het eind van deze controle wordt je ticket
en de label van je handbagage gestempeld.
Voordat je het vliegtuig in kunt (bijvoorbeeld bij het instappen
van de bus die je naar het vliegtuig brengt)
wordt het label van je handbagage nogmaals gecontroleerd.
Dat geldt ook voor je ticket onderaan de trap van het vliegtuig.
08:30 uur Rajkot, 25xb0 Celsius.

We willen geld wisselen en onze chauffeur brengt ons naar een ICICI-bank.
Altijd een avontuur.
Er lopen zoveel mensen rond en wat die doen ?
Willen ze ons ook nog goud verkopen.
Munten.
Ik ben benieuwd.

Ze (de bankbeambte) begreep dat het verhaal
met de gouden munt niet ging werken.
Daar is dan verder ook niet meer over gesproken.
Ze vinden het leuk (zo lijkt het dan toch) dat mensen uit het westen
naar Gujarat komen en ze zijn er van overtuigd
dat het een goede vakantie zal zijn.
Wij denken dat ook.

In Dwarka aangekomen hebben we ons even opgefrist.
Daarna hebben we wat gegeten (vegetable springroll en birjanie rice).
De porties zijn alleen veel te groot.
Daarna zijn we een wandeling gaan maken:
langs de grote tempel (die gesloten was),
langs de Gompti Ghat en langs de locale vismarkt.

Deze tempel was niet intensief in gebruik, denk ik.

Het schip van de woestijn…

… als brenger van schaduw en rust.

De grote tempel ziet er imposant uit.
Dat is hij ook zo zal nog blijken.Maar ’s middags is hij gesloten: hitte.
De ghat is eigenlijk ook ‘dicht’: er zijn nauwelijks bezoekers.
Dat maakte het leuk.
De verkopers van ‘parels’, schelpen, foto’s en dergelijke
hadden geen zin om de toeristen na te jagen.
Er lopen in de stad veel dames rond met hele grote gouden oorsieraden,
soms hangsieraden, allemaal in donkerrode sharees.
Die zijn van het Rabari-volk.
De mannen dragen in beide oren grote oorbellen.

Op de locale vismarkt, buiten het tempelgebeuren,
zitten dames en heren vissen in stukken te hakken.
Beetje veel vliegen.

Reisverslag India 2004 (37): Puri

25/11/2004

Vandaag naar de grote Jagannath tempel geweest.

We lopen te voet naar de grote tempel.
Het wordt steeds drukker, zeker als we op de grote weg naar de tempel komen.
Die weg wordt op het hoofdfeest gebruikt om de beelden
die normaal in het tempelcomplex staan
in processie naar een andere tempel te brengen.
Met dat feest zijn er honderduizend mensen op de been.
Nu was er ook een feest en er waren zo’n 40.000 bedevaartgangers in Puri.

Ik probeer van een kleine afstand de bedelaars in beeld te brengen.
Je ziet er mensen met zakken rijst lopen die ze uitstooien
in de emmers, pannen, schalen of gewoon op een krant,
die de bedevaartsgangers voor zich hebben liggen.

Deze constructie bestaat uit fluiten die hier aan de man worden gebracht.

Deze foto is niet zo duidelijk.
Er stond voor de tempelingang een tent waar groepen bedevaartgangers
muziek maakten en zongen.
Foto’s maken is daar niet eenvoudig door de enorme drukte.

The name Jagannath literally means Lord of the Universe.
The Built of the present temple was begun by King Chora Ganga Deva
and finished by his descendant, Anangabhima in the 12th Century.
The Main temple structure is 65m (214 feet) high
and is built on elevated ground, which makes it look even larger
and adds to the imposing impressions you get
as you first come within sight of the temple.
The temple complex comprises an area of 10.7 acres
and is enclosed by two rectangular walls.
The outer enclosure is called Meghanada Prachira (665 x 640 feet).
The walls are 6 meters high.
The inner wall is called Kurmabedha (420 x 315 feet).
The walls were built during the 15th or 16th century.

This temple is said to have the largest kitchen in the world
and feeds thousands of devotees every day.
The kitchen can prepare food for 100000 people on a festival day
and 25000 is not unusual for a normal day.
There are 36 traditional communities
who render a specific hereditary service to the Deities.
The temple has as many as 6000 priests.

There is a wheel on top of the Jagannatha Temple
made of an alloy of eight different metals known as asta-dhatu.
It is known as the Nila Chakra.
On every Ekadasi day a lamp is lit on top of the temple near the wheel.

The main temple is surrounded by 30 different smaller temples.
The Narasimha temple adjacent to the western side
of the Mukti-mandapa is said to have been constructed
before the present temple.

In front of the main gate is an 11m pillar, called Aruna stambha,
which used to be in front of the Sun Temple in Konark.
It was brought to Puri during the 18th century.
The figure on top of the pillar is Aruna, the charioteer of the sun god.
In the passage room of this gate is a Deity of Lord Jagannatha
called Patita Pavana (Savior of the most fallen).

There are four gates the Eastern Singhadwara (Lion Gate),
the southern Ashwadwara (horse gate),
the western Vyagharadwara (tigers gate)
& the northern Hastidwara (elephants gate).
There is a carving of each form by the entrance of each gate,
is located on Grand Road.

Je mag als niet-Hindoe niet in de tempel maar het spektakel erom heen alleen al
is de moeite meer dan waard.
Honderden, duizenden mensen gaan op weg in gezang, biddend,
met religieuze muziek, gezang en toespraken op de achter- en de voorgrond.
Bedelaars, bedelaars en bedelaars; keurig in een rij opgesteld.
Aan beide kanten van de straat.
Overal kraampjes, met souveniers, offergaven, eten, groente,
huishoudelijke artikelen enz.
Natuurlijk overal koeien.
Een waar pandemonium.

De centrale toegangspoort van het tempelcomplex.
Verder mogen wij als niet Hindoes, niet komen.

De vele bedevaartgangers moeten natuurlijk ook iets eten.
Hier verkoopt men etenswaar dat erg populair is.

En dat eten wordt erg kunstzinnig uitgestald.

Vanuit de keuken wordt het afval via een schuif in de tempelmuur
naar buiten geschoven.
De koeien weten daar wel raad mee.
Dit zien we bij ons ook in kasteelmuren (zonder koeien dan)
of op de mestvaalt bij de boeren of in de tuin.

Het complex heeft meerdere toegangspoorten. Dit is er een van.

Het gewone leven gaat ongestoord door.

Rondom de tempelmuren zie je allerlei handel:
groente, fluiten, souveniers (voor de bedevaartsgangers),
rijst, kokosnoten, eten, snoep, enz, enz.

Dit straatbeeld geeft een idee van hoeveel mensen daar nu rondlopen.
De tempelmuren vormen een carrxc3xa9.
Alle winkels en kramen zijn langs de wegen te vinden langs de muren.
Een hele mooie wandeling.

Een van de leukste foto’s.
Op de foto staat een tempeltje, een stand van een aardewerk-verkoper
en iemand die eten verkoopt.
En dat allemaal op 3 vierkante meter.

Aan de hoofdweg naar de tempel zit een winkelcentrum met
daarin een restaurant. Daar komen de rijkere Indiase mensen.
Ook als Westers toerist kun je er eten en iets te drinken nemen.
Alles heet in Puri ‘Grand’: de grote weg, de grote tempel enz.
Dus ook dit restaurant.
Vanaf hun terras op de eerste verdieping kun je mooie foto’s maken.
Een ervan die ik gemaakt heb zie je hier.
Mij ging het in eerste instantie om de man met die grote vracht
achter op zijn fiets.
Thuis bleek dat de man midden in een circel van andere mensen staat.
De mensen lopen bijna allemaal van hem weg.
Dat levert een mooi plaatje op.

Producten en hun beursprijzen: suiker, erwten, rijst, olie enz.

Terwijl we rondlopen bij het tempelcomplex,
zijn we natuurlijk al opgevallen bij die mensen die begrijpen
dat aan toeristen uit het Westen goed geld te verdienen is.
Hun verhaal begint met het aanbieden van hulp of
men wil graag Engels met je spreken of iets dergelijks.
Niet zelden hebben ze andere bedoelingen.
Dat is niet erg want het kan goed van pas komen.
Ze weten de weg.
Er zijn dan ook mogelijkheden om het tempelcomplex van het dak
van een bibliotheek of een hotel te bekijken.
Deze twee foto’s zijn gemaakt vanaf zo’n uitkijkspunt.
Betaal niet te veel !

Handwerksman, bezig met een houten souvenier.
We zijn inmiddels al weer op weg terug naar het restaurant.

Grote reclameborden worden in India nog met de hand geschilderd.
In de middag naar het strand.

Lunch: Pizza and German Bakery
1 Danish, choco/banana croissant
1 lemon cake

De croissant had weinig met het Franse broodje te maken.
Het smaakt allemaal goed.
De filterkoffie was redelijk.

Diner: Xanado

Bierfietsen.
Men verkoopt wel een groot aantal items volgens het menu.
Maar dat wil nog niet zeggen dat het ook op voorraad is.
Geen paniek, de ober ging regelmatig op de fiets het bier halen bij een zaak in de buurt.
Muziek niet geweldig, grote zaak, mooie tuin.
Weinig klanten. Lekker gegeten.
Vooral de Gadu Gadu van L was bijzonder.
Een soort grote corn flakes die de ons bekende kroepoek vervangen (vergelijkbare smaak).
Met verse komkommer en rijst aangemaakt
zodat de smaak erg overeenkomt met de Gado Gado die wij in Nederland kennen.
’s Avonds nogmaals naar de grote tempel geweest
maar door omstandigheden hebben we het festival niet gehaald.