Waar de Lotus Twee Gezichten Draagt

– Padmapani en Lokeshvara als één stroom van compassie –

Gisteren kwamen de drie groepen godheden ter sprake
die zich vooral in de Himalaya ontwikkelden.
Toen had ik nog geen concreet voorbeeld.
Vandaag staat het hier voor me.
In tweevoud.

DSC05433 01ZürichMuseumRietbergBodhisattvaPadmapaniIndienHimachalPradeshDistrictLahulUndSpiti10th-11thCentCEMessing

Zürich, Museum Rietberg, Bodhisattva Padmapani, Indien, Himachal Pradesh, District Lahul und Spiti, 10th – 11th century CE, messing.


Padmapani is gemaakt van messing.
Tot nu toe zagen we steeds beelden van brons.
Zowel messing als brons zijn koperlegeringen.
Het verschil is dat bij messing zink gebruikt wordt
om de legering te maken, en bij brons is dat tin.
Brons is doorgaans harder waardoor details scherper kunnen worden uitgewerkt.

Een naam als ‘Padmapani’ doet me denken aan de namen
die gebruikt worden voor planeten of personen in Star Wars.
Waar zou George Lucas zijn inspiratie vandaan hebben?

De Bodhisattva zit is iets dat lijkt op een prieel.
Zijn het abstracte wolkenvormen die de bekroning van het prieel vormen?
Sierlijk wordt het prieel verbonden met de stralenkrans.
Het gietwerk oogt minder verfijnd dan bij andere voorbeelden.
Slijtage, corrosie en tijd kunnen hier
een grotere rol hebben gespeeld dan de hand van de maker.

De Bodhisattva draagt een kroon met een vermoedelijk Boeddha-beeldje.
Sierraden hangen van het hoofddeksel op de schouders en vallen samen
met de sierraden in de oren.
De ogen zijn gesloten of slechts licht geopend, zonder nadruk op detail —
waardoor de blik ingetogen en meditatief wordt.

DSC05433 02ZürichMuseumRietbergBodhisattvaPadmapaniIndienHimachalPradeshDistrictLahulUndSpiti10th-11thCentCEMessing

Het linkerbeen is gebogen en enkel en voet liggen op
de lotusverhoog waarop de Bodhisattva zit.
Het rechterbeen steunt op de grond.
Daarbij wijst de voet naar links.

Er loopt een koord over het torso over de linkerschouder.
Het hangt aan de linkerzijde naar beneden om vervolgens
rechts om het middel naar achter te lopen.

Er loopt een bredere band om de schouders,
aan de voorkant langs de bovenarmen,
om vervolgens tussen de benen samen te komen.
Als een lange smalle stola.

De Bodhisattva draagt een lendendoek, het bovenlichaam is naakt.
Om de hals draagt hij een grote ketting met hanger.

De rechterarm is gebogen waarbij pols en hand bijna de schouder aanraken.
De linkerarm ligt ontspannen op het linker bovenbeen.
De linkerhand houdt een lotus vast.
De bloem is zichtbaar voor de stralenkrans en naast het gezicht.

Het geheel staat op een platform,
waarop zowel het prieel als Padmapani rusten.
Rechts onderaan het platform staat een figuur met gevouwen handen.
Een donor? Een volgeling?
Het kapsel lijkt boeddhistisch en de figuur lijkt een gewaad te dragen.

DSC05433 03ZürichMuseumRietbergBodhisattvaPadmapaniIndienHimachalPradeshDistrictLahulUndSpiti10th-11thCentCEMessing

De grote vraag is waarvoor staat het in de hand houden van de lotus?

De lotus in de hand van Padmapani staat voor:

zuiverheid — het vermogen om in de wereld te zijn zonder door haar bezoedeld te raken;

compassie — de bloem is een van Avalokiteshvara’s kernattributen;

ontvouwing — de lotus opent zich zoals inzicht zich opent;

bodhisattvaschap — de lotus is hét symbool van de weg naar verlichting.

In de Himalaya‑regio van Lahul en Spiti, waar dit beeld vandaan komt, is de lotus bovendien een karakteristiek attribuut van bodhisattva‑voorstellingen: een teken van hun rol als gidsen tussen de aardse wereld en het pad naar inzicht.

Bij Padmapani is de lotus niet zomaar decoratief:
het is het teken dat hij de wereld benadert met mededogen
en dat hij de kracht heeft om wezens uit het lijden te tillen.

Het beeld behoort tot de Sammlung Berti Aschmann,
een privécollectie waarin boeddhistische kunst
uit uiteenlopende regio’s samenkomt.
We zagen haar naam al eerder bij Die heimliche Flucht das Prinzen Siddharta,
Pakistan, Gandhara-gebiet, 3rd or 4th century, schiefer.
Toen hebben we al stilgestaan bij het ontbreken van informatie
rond haar achtergrond.

DSC05434ZürichMuseumRietbergBodhisattvaPadmapaniIndienHimachalPradeshDistrictLahulUndSpiti10th-11thCentCEMessingTxtDSC05437ZürichMuseumRietbergBodhisattvaPadmapaniIndienHimachalPradeshDistrictLahulUndSpiti10th-11thCentCEMessing


Toen ik in Museum Rietberg rondliep en Padmapani fotografeerde
herinnerde ik me een beeld dat ik overgeslagen had
Bodhisattva Lokeshvara
maar dat wel een vergelijkbaar thema lijkt uit te beelden.
Dus daar wil ik nu even bij stilstaan.

DSC05438ZürichMuseumRietbergBodhisattvaLokeshvaraAlsHerrDerWeltIndienBiharTeladhaVihara9thCentCEBasalt

Zürich, Museum Rietberg, Bodhisattva Lokeshvara als Herr der Welt, Indien, Bihar, Teladha Vihara, 9th century CE, basalt.


Bodhisattva Lokeshvara is gemaakt in basalt.
een heel ander materiaal dan de messing.
Dit beeld komt ook uit een heel andere regio:
niet uit de Himalaya maar uit Bihar,
uit een klooster in de buurt van Nalanda.

Er staan vier figuren op dit beeld.
Het centrale en grootste figuur is Bodhisattva Lokeshvara.
In zijn linkerhand zie je meteen de stengel van de lotus
waarvan de bloem naast het gezicht zichtbaar is.
Heel vergelijkbaar met Padmapani.

De bloem verbergt een knop van de lotus.
Links achter het hoofd van Lokeshvara wordt nog een lotus zichtbaar.
Er staan er vele op dit beeld, als knop, als bloem en als symbool.

DSC05439ZürichMuseumRietbergBodhisattvaLokeshvaraAlsHerrDerWeltIndienBiharTeladhaVihara9thCentCEBasalt DetailMetLotus

Kijken we eerst even naar Lokeshvara.

Rond het hoofd een gestyleerde stralenkrans die op de muur
achter het beeld lijkt samen te vloeien met decoratieve banden.
Die banden hebben een florale decoratie.

Binnen de krans staan tekens.
Dat lijkt me tekst te zijn.

De Bodhisattva draagt een kroon met voorop een Boeddha.
De kroon is voorzien van linten die met decoraties
tot op de schouders vallen.
De oorsierraden vallen er mee samen.
Een halsketting, een band over het torso.
Geen smalle lendendoek maar textiel tot net boven de knie
met in banen stermotieven of zijn het bloemen?

De rechterarm met een open hand naast het lichaam.
De hand met de palm naar de bezoeker,
toont een cirkel met een symbool van de lotusbloem?
Sierraden aan de bovenarmen en polsen.

Het rechterbeen met de voet naar rechts.
Dat is het standbeen.
Het linkerbeen ontspannen, de heup kantelt.
Enkelsierraden.
Een sjerp over de bovenbenen.

Lokeshvara staat op een lotusplatform.

De figuur links naast het hoofd lijkt een Boeddha te zijn
maar is beschadigd.

Dit is vrijwel zeker Amitabha, de hemelse Boeddha van wie Avalokiteshvara emanatie is.
In Pala‑kunst staat Amitabha vaak boven of naast de bodhisattva.

DSC05440ZürichMuseumRietbergBodhisattvaLokeshvaraAlsHerrDerWeltIndienBiharTeladhaVihara9thCentCEBasalt FiguurLinks

De figuur linksonder, klein, lijkt een monnik, misschien een donor.
Hij houdt drie lotusknoppen in de hand.

De drie lotusknoppen verwijzen naar:
of de drie juwelen (Boeddha, Dharma, Sangha)
of de drie stadia van ontplooiing (knop, halfopen, open)

Het is een devotionele toevoeging, typisch voor Nalanda‑beelden.

De figuur rechtsonder lijkt met één voet
op het blad van een bijl te staan.
De bijl rust tegen de binnenkant van het linkerbeen
en de linkerarm rust op het heft.
De linkerarm en hand zijn opgeheven naast het gezicht.
De hand lijkt naar Lokeshvara te wijzen.
Wie is deze figuur?

De figuur is waarschijnlijk Vajrapani.
Waarom staat hij hier?

Omdat Lokeshvara in Nalanda‑kunst vaak wordt geflankeerd door twee beschermers:
Amitabha (spirituele oorsprong)
Vajrapani (wereldlijke kracht)

Vajrapani is de beschermer van de Dharma, degene die de wereldlijke obstakels wegslaat.

Het beeld is een geschenk van Eduard von der Heydt.
Al eerder beschreef ik zijn leven en verzamelactiviteiten.

De grote vraag hier is waarom is dit een beeld van
Bodhisattva Lokeshvara en niet van Padmapani?

DSC05441ZürichMuseumRietbergBodhisattvaLokeshvaraAlsHerrDerWeltIndienBiharTeladhaVihara9thCentCEBasalt LinksAchterHoofdLotus


Padmapani en Lokeshvara lijken bijna dezelfde figuur. En dat is geen vergissing — ze zijn in wezen twee manifestaties van dezelfde bodhisattva: Avalokiteshvara.
Maar binnen de kunstgeschiedenis zijn er heel specifieke, subtiele maar beslissende iconografische verschillen:

Padmapani = “Hij die de lotus in de hand houdt”

Padmapani is Avalokiteshvara in zijn meest herkenbare, zachte, compassievolle vorm, meestal:

  • zittend
  • met één lotus
  • in een ontspannen houding
  • met weinig begeleidende figuren
  • vaak in Himalaya‑stijl zoals hier.

Het is een devotionele, intieme vorm van Avalokiteshvara.

Lokeshvara = “Heer van de Wereld”

Dit is Avalokiteshvara in zijn kosmische, beschermende, wereldomvattende vorm:

    • staande houding
    • kosmische entourage
      (Lokeshvara wordt vaak omringd door een Boeddha (Amitabha), een beschermer (Vajrapani of Hayagriva) en een donor of monnik)
    • meerdere lotussen
    • monumentale compositie
    • regionale stijlverschillen

Padmapani (Himachal Pradesh, Lahul & Spiti): Himalaya‑mengstijl, messing, zachte contouren, prieelvorm.

Lokeshvara (Bihar, Nalanda): Pala‑stijl, basalt, strakke symmetrie, rijke entourage.

Iconografisch zijn ze bijna hetzelfde.
Je kunt het zo zien:

Padmapani = Avalokiteshvara als persoonlijke gids

Lokeshvara = Avalokiteshvara als kosmische heerser

Het verschil zit dus niet in wie hij is, maar in hoe hij verschijnt.

Mevrouw mijn moeder

Op 4 maart schreef ik voor het laatst over het avontuur
om een boekband met zilverwerk te versieren.
Het gaat om het boek ‘Mevrouw mijn moeder’ van Yvonne Keuls
dat verspreidt werd in het kader van Nederland leest.
Ik kreeg de losse katernen, net als ieder ander lid,
van de Stichting handboekbinden.

Nu zijn we 2 maanden verder.
In de tussentijd heb ik een boekenkast die ik gekregen heb
opnieuw geschilderd en had ik nog een paar projecten
onder handen.

IMG_0084

Maar de kast vergde veel tijd. Dit is zoals de kast begon. Hij was donker van kleur, gebeitst. Dat past niet zo in mijn kamer dus heb ik heb eerst in de grondverf gezet en daarna gelak met verf op waterbasis.


IMG_0174

De kast links is de nieuwe uitvoering. Inmiddels in gebruik. De kleuren in overeenstemming met de kast die er naast staat. De kleuren van de lades en deurtjes van de rechtse kast komen terug in de planken van de linkse kast.


Dus nu is er weer ruimte om mijn ‘zilverwerk’ af te maken.
Eerlijk gezegd hikte ik ook een beetje tegen het schuren
van de letter(delen) aan. Maar afgelopen week dat ik de juiste
aanpak gevolgd had en ik ben blij met het resultaat.

IMG_0230YKeulsMevrouwMijnMoederNederlandLeest

Deze letterdelen zijn gereed om bevestigd te gaan worden op het voorplat. Ik heb als bindwijze gekozen voor ‘opgelegde platten’. Dat geeft tot het eind toe veel vrijheid om bewerkingen op het voorplat te kunnen uitvoeren. Hier op de foto zie je het voorplat. Met de gaten waardoor de klampen het zilverwerk van de voorkant gaat verbinden met de messingplaat in het voorplat. Daarvan zie je later hopelijk niets meer door het schubald dat de messingplaat aan het zicht onttrekt.


IMG_0235YKeulsMevrouwMijnMoederNederlandLeestIMG_0236YKeulsMevrouwMijnMoederNederlandLeest

De grote ‘M’ moet nog verder geschuurd worden en gepolijst.


Mevrouw mijn moeder

In vogelvlucht ga ik even door de activiteiten van afgelopen week.
Intussen is de tentoonstelling van handgebonden boeken in
de Openbare Bibliotheek Amsterdam al begonnen.
Die deadline heb ik niet gehaald.
Maar mijn boek vordert wel, alleen niet zo snel als ik graag
had gezien.

IMG_9905YKeulsMevrouwMijnMoeder

De laatse keer was ik bij het begin van het zagen van de zilveren ornamenten. Nu is dat gereed. De ornamenten moeten nog wel gevijld, geschuurd en gepolijst worden maar de constructie van het boek moet ook door.


IMG_9907YKeulsMevrouwMijnMoederPassenEnMeten

Veel passen en meten. Hier liggen de ornamenten en de steen op het achterplat dat al bekleed is met Buckram.


IMG_9910YKeulsMevrouwMijnMoederWarmhoudplaatjeVoorVitrex

Bij de kringloopwinkel kocht ik een warmhoudplaatje op basis van waxine en een schaal voor de vitrex-oplossing (=een zuur).


IMG_9913YKeulsMevrouwMijnMoederOpstaandeKastInVitrex

In plaats van de schaal begin ik met een pindakaaspot (afsluitbare plastic deksel) voor de vitrex-oplossing. Hier ligt de bijna ovale, opstaande wand voor de kast in de vitrex na het solderen. De kast gaat de steen straks vasthouden. De wand is zo’n 4 mm hoog en 0,5 mm dik.


IMG_9914YKeulsMevrouwMijnMoederOpstaandeKastWandSteenGrondplaat

Hier zie je van boven naar onder: de opstaande wand, de steen en de grondplaat voor de kast. Nog lang niet gereed.


IMG_9923YKeulsMevrouwMijnMoeder2SchutbladenmetJapansPapier

Intussen bereid ik ook de schutbladen voor. Het boek ‘Mevrouw mijn moeder’ is geleverd zonder extra bladen die het mogelijk maken het boek te verbinden met de platten zonder tekst/afbeeldingen kwijt te raken. Daarom wordt het schutblad aan de kant van het boekblok maar als een smalle reep gelijmd. Het Japanse papier vind ik mooi, passend bij het boek maar erg stevig is het niet. Daarom plak ik het Japanse papier op een blanco vel papier voor de stevigheid.


IMG_9925YKeulsMevrouwMijnMoederMessingAanDeBinnenzijde

De ornamenten die op het voorplat worden aangebracht worden vastgemaakt met een plaat messing die aan de binnenkant van het voorplat komt te zitten. De ornamenten en de messing plaat houden elkaar dadelijk op zijn plaats. Maar om de maximale ruimte van het voorplat te kunnen benutten moet ik goed passen en meten. Hier ligt de plaat messing aan de binnenzijde van het voorplat en de ornamenten daar weer boven op om de positie te bepalen. Daarbij ben ik vooral beniewd naar de buitenmaten van de ornamenten en aangezien die een rechthoek vormen hoef ik niet te letten op spiegelbeeld. De messignplaat ligt vastgeplakt met schilderstape zodat ik dadelijk de plaats van de boorgaten kan gaan bepalen op de ornamenten en de gaten ook kan gaan boren.


IMG_9930YKeulsMevrouwMijnMoederKlampenInSpe

Deze stukjes zilver gaan dan gebruikt worden om de ornamenten en de messing plaat aan elkaar te klinken.


IMG_9931YKeulsMevrouwMijnMoeder

Ook de ornamenten plak ik vast met schilderstape en dan geef ik de plaats van de boorgaatjes aan.


IMG_9933YKeulsMevrouwMijnMoeder

Hier ben ik bezig de gaten te boren totdat mijn boortje brak. Vanmiddag hoop ik verder te gaan.


De boot vaart

Om de twee plaatjes messing met daartussen het plexiglas
aan elkaar te maken is het de bedoeling zilveren klinken te maken.
Denk aan klinknagel.
Van een stukje zilverdraad maak je een nagel door de
draad te verwarmen en gebruik te maken van de druppelvorming.

IMG_9278ZieGindsKlink

Hier hangt het stukje draad. Wat ik geleerd heb is dat het goed is om de draad eerst recht te maken (dus niet zoals op deze foto). Als de draad mooi rechts is ontstaat ook middel onderaan het draadje de druppel. Is de draad rond dan ontstaat de druppel aan een kant. Met alle gevolgen van dien.


IMG_9284ZieGindsStandaard

Op vijf plaatsen heb ik klinken gezet. Daarvoor had ik de ‘standaard’ moeten voorbereiden. Dat wist ik maar door tijdsdruk heb ik een andere keuze gemaakt en daarom moet ik vandaag op de blaren zitten. Gelukkig is de ‘standaard’ maar smal.


IMG_9285ZieGinds

Die klinken hadden beter gekund/gemoeten. Maar verder is het een leuk eerste resultaat.


Zie ginds…

Het lijkt misschien dat er niet veel gebeurd is
maar schijn bedriegt.
De delen van messing zijn normaals licht geschuurd en
daarna gepolijst.
Vervolgens heb ik de plaatsen bepaald waar de klinken
gaan komen. De klinken zijn stukjes zilverdraad die
de plaatjes messing met daartussen het plexiglas
bij elkaar gaan houden.

IMG_9254ZieGinds

Eerst met secondenlijm het plexiglas en de stukken messing aan elkaar gelijmd, de plaatsen bepaald voor het boren en vervolgens de gaten geboord. De secondenlijm is later eenvoudig weg te halen. De lijm houdt de losse delen maar een beperkte tijd bij elkaar. Maar voldoende voor wat ik moet doen.


IMG_9256

Dit zijn de vijf stukjes zilverdraad die ik nodig heb. Ze liggen hier op een kleine weegschaal. Ze wegen 1,2 gram à 2,25 euro. Het meest linkse draadje is door gedeeltelijk smelten voorzien van een knopje aan één kant van de draad.


IMG_9257MijnEersteKlink

De foto is slecht maar hier ben ik het knopje aan het vijlen om het te vormen zoals ik het graag wil hebben. Dit knopje komt aan de voorkant, de mooie kant van je werkstuk.


Zie ginds…

Al een tijdje volg ik een cursus edelsmeden.
De meeste tijd gaat uit naar de basis technieken van het zagen,
vijlen, schuren en boren. Daarnaast gereedschapskennis
en materiaalkennis.

Mijn eerste voorwerp waar ik aan werk maak ik in het kader
van het thema ‘On the road’.
Het is een gestyleerde boot uit messing gezaagd.
Ook de achterkant is nu gezaagd.
Volgende stap is om een vorm te laseren (geen basistechniek
van het edelsmeden maar goed bruikbaar) uit een materiaal
(in mijn geval acryl of plexiglas) om tussen de
voorkant en achterkant te gaan klinken.

IMG_9234

Vrijdag ben ik daar mee bezig geweest maar ik was niet tevreden over het resultaat. Je ziet hier dat zelfs als het blauw de golven niet volledig afdekt, de lichte kleur boven het messing uitsteekt.


IMG_9235

Als ik de voorkant weghaal dan zie je dat het lichte plexiglas onvoldoende de vorm van het messing volgt. Eigen schuld. Niet nauwkeurig genoeg gemeten. Dus dat moet opnieuw. Dat heb ik zaterdag dus gedaan.


IMG_9238

Met deze nieuwe vorm ben ik veel meer tevreden. Ik moet misschien er nog een beetje met de hand aan vijlen maar dit past veel beter.


IMG_9239

Hier zie je het plexiglas op de ondergrond liggen. Dat past veel beter.


IMG_9240

Nu de golven helemaal donkerblauw zijn en de lichte kleur de vorm van de boot goed volgt, zal een beetje vijlen voldoende zijn om het voorwerp, na het klinken, af te maken.


Zie ginds…

IMG_9176ZieGindsVoorEnAchterkant

Mijn stoomboot wordt een soort van sandwich: een messig voorkant die ik als eerste zaagde, een achterkant dit ik vandaag maakte en ertussen komen twee kleuren plexieglas (lichtblauw voor de lucht en donkerblauw voor het water).


IMG_9177ZieGinds

Beide delen moeten nu gevijld worden zodat ze mooi op elkaar passen. Dat kan ik bij MakersBase in de bibliotheek in Breda, De Nieuwe Veste, de twee plexiglasdelen laten lasersnijden. Daarna kunnen de delen aan elkaar gemaakt worden en kan het afgewerkt worden.


Een aantal jaren geleden heb ik een ontwerp gemaakt voor een boekband,
beter gezegd, voor de afbeelding op de boekband.
Het is er nooit van gekomen de afbeelding uit te snijden maar misschien
dat ik dat alsnog ga doen.

Zie ginds…..

De tijd van het jaar komt er aan dat ‘Zie ginds’ een
heel aantrekkelijke titel wordt voor een bericht.
Mijn bericht gaat over het zagen van een boot, een schip.
Dan snap je het verband wel.

IMG_9123ZieGinds

De vorige keer zagen jullie dat de lucht uitgezaagd was. Rest nog de water partijen. Hier is bij een eerste waterpartij al het grootste deel gezaagd.


IMG_9124ZieGinds

Als die er uit is zoals je hier kunt zien is het de beurt aan het laatste deel.


IMG_9125ZieGinds

Ook dat deel liets zich eenvoudig zagen. Afgelopen week was het in het zuiden van het land herfstvakantie en dus was er afgelopen vrijdag geen les. Daarom heb ik voldoende tijd om ook aan mijn tweede project te werken.


IMG_9126KoperenBoomPlaatjeHalfDoorgezaagd

Het plaatje koper waar ik dat werk in ga maken is smaller dan het 10 bij 10 dat ik kocht. Dus de eerste actie is om het plaatje op maat te zagen. Het deel onder de ingekraste afbeelding gaat de voet worden.


IMG_9127KoperenBoomPlaatjeHalfDoorgezaagd

Vanuit verschillend perspectief dezelfde stand van het werk. Ik kan geen stuk metaal van 10 centimeter vanuit 1 kant afzagen. Dat lukt niet met de afmetingen van de beugel van de zaag. Dus dit is het eerste deel.


IMG_9128KoperenBoom

Het basisplaatje heeft nu de goede afmetingen. Nu kunnen de delen er uit gehaald worden die ik uit het ontwerp weg wil hebben. Vooral de lucht.


Een boot zagen?

IMG_9107ZagenStap00

Dit is het begin. De gaatjes zijn de startpunten van de zaagtrajecten.


IMG_9108ZagenStap01

Een stukje lucht en een eerste golf zijn uit het plaatje messing gezaagd. Eerste zaag is gesneuveld. Kijken waar ik morgen kan komen.


Weer wat verder met de cursus

IMG_9088OntwerpMessingPlaatje

Vandaag ben ik vertrokken met mijn ontwerp en een plaatje messing. Idee is om het ontwerp te krassen in de messing en een eerste stuk uitzagen. Voor de volgende stukken moet ik eerst een gaatje boren per gebied.


IMG_9089Werkplaats

Dit is mijn nieuwe werkplek.


IMG_9090VoorbereidingKrasuitwerking

De eerste lijnstukken heb ik gekrast. De eerste golven met een pen aangegeven. Vooral om de verhoudingen in de gaten te houden.


IMG_9091BeginKrasuitwerking

Gekrast.


IMG_9092OntwerpEnKrasuitwerking

Volledig gekrast.


IMG_9094EersteZaagactieGereed

Eerste stuk gezaagd.



Nog meer scheepswrakken

Naast voorwerpen uit het wrak van de Leijmuiden waren er
nog meer voorwerpen van allerlei scheepswrakken in het museum in Praia.
Het is er dus druk geweest bij de Kaapverdische Eilanden
maar tegelijk gevaarlijk.

DSC_0140CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwellSilverReaalPiecesOfEight

Zilveren Realen of ‘Pieces of eight’. Spaanse munt die bekend stond als de Spaanse dollar. Afkomstig van het schip met de naam Hartwell. Het schip heeft een bewogen geschiedenis. Al op de eerste reis vond er muiterij plaats en verging het schip even later. Sindsdien zijn er drie pogingen gedaan de vracht (en aanwezig geld) veilig te stellen.


DSC_0141CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwell1787

Hartwell, 1787 vergaan.


DSC_0142CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwell1787BronzeLionEngland

Messing leeuw. Engels exportproduct. Afkomstig van de Hartwell.


DSC_0143CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumUnjnownC1850MilitairyBronzeBuckle

Gesp van een militair. Brons.


DSC_0145CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassShakoOrCapBadge

Dit is een ‘shako’. Een bronzen embleem voor op een hoofddeksel. Gevonden in het wrak van de Lady Burgess die op 20 april 1806 verging,


DSC_0147CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassStatue

Messing beeldje. Was waarschijnlijk verguld of verzilverd. Lady Burgess,


DSC_0148CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806


DSC_0149CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumLadyBurgessApril20th1806BrassLugagePlateInscribedMissDixonNr7

Miss Dixon heeft de ondergang van het schip overleefd. Dit is een van de bagagelabels die aan boord was op de Lady Burgess. Dit was nummer 7 van de stukken bagage die ze bij zich had.


DSC_0151CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumDanishShipErnestVonSchimmelmannSwedischCopperPlateMoney1644-1759

Dit had ik niet eerder gezien: Zweedse, koperen munten. Dales werden die genoemd. Verschillende waardes, is grootte, liggen hier in een vitrine bij elkaar. Gevonden in het wrak van een Deens schip met de naam Ernest von Schimmelmann.

DSC_0151CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumDanishShipErnestVonSchimmelmannSwedischCopperPlateMoney1644-1759 2Daler

Een van de munten van de vorige foto, een 2 daler stuk.


DSC_0152CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumHartwellOrLeijmuidenSolidSilverBell

Zilveren bel afkomstig van de Leijmuiden of de Hartwell.


DSC_0154CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialPrataSpanishColonialCoins

Spaanse koloniale munten.


DSC_0155CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialPrataAstrolaboReplicaPortugueseSilverPlatedNivolaoRuffo1645

Dit is een replica van een astrolabium of astrolabe. Een meetinstrument dat wordt gebruikt in de zeevaart (voor-, voorloper van onze GPS). Het origineel was van Portugese afkomst, verzilverd en had als inscriptie Nicolao Ruffo, 1645.


Naast een speciale vitrine met vondsten van zilver
is er in het museum ook een vitrine met gouden voorwerpen.

DSC_0156CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuroDiamondAndEmeraldGoldCross

Diamond and emerald gold cross of een gouden kruis met diamanten en smaragden.

DSC_0158CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuro


DSC_0157CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseumVitrineEspecialOuroGoldCoins

Gouden munten. Dit waren waarschijnlijk munten die een van de passagiers bij zich had. Deze en de eerdere zilveren munten vertellen ook een bijzonder verhaal over het koloniale systeem. Het Westen verkende de wereld met als eerste doel handel te drijven. Om handel te drijven heb je middelen nodig om te ruilen of kopen. Maar toen westerse landen aan land gingen in delen van de wereld (waar ze niets te zoeken hadden) was er steeds meer behoefte aan een gereguleerd systeem van betrouwbare middelen om handel te drijven maar ook om te kunnen leven in een gebied ver van huis. Landen zetten daarvoor speciale monetaire systemen op met speciaal daarvoor ontwikkelde betaalmiddelen.


DSC_0159CaboVerdeSantiagoPraiaArcheologicalMuseum

In het archeologisch museum waren ook meer ‘traditionele’ voorwerpen te zien die we in verband brengen met een archeologisch museum. Alles bij elkaar een zeer interessante ervaring.


Het Archeologisch Museum in Praia (Santiago, Cabo Verde) is moeilijk te vinden.
Het gebouw maakt geen ‘open’ indruk en de poort is niet altijd open.
Met de mooie vondsten die binnen te zien zijn in dat te begrijpen.
Dus aanhouden en dan vind je een verzameling schatten
en spannende verhalen.

ABCdarium en aquarel, in boekobject, staat in de kamer

IMG_3405

Er is een lange weg afgelegd met het kopen van twee exemplaren van een ‘ABCdarium der bomen’ en het afronden van het ‘houten boek’ waar één intussen ingebonden exemplaar met bijbehorende aquarel hun thuis gevonden hebben.


Eerst ABCdarium ingebonden en van een perkamenten omslag
voorzien, die met een perkamenten strengel
aan het boekblok is bevestigd.
Vervolgens het notenhout gekocht en het geschaafd eiken
voor het boekblok.
Het hout op maat gemaakt, gevernist, meerdere keren.
Perkament uitgezocht, op maat gemaakt en bevestigd.
Boekbindlinnen bevestigd aan de binnenkant van het boekblok
om de opening in het hout af te dichten.
Met messing een soort van leeslint bevestigd.
Het geheel in elkaar gezet.

Een ode aan bomen.

Houten boek (bijna gereed)

IMG_3390BoekobjectGeopend

Zo kwam het houten boek onder het bezwaar uit. De aquarel zit prima tegen de binnenkant van het voorplat. Met messing wil ik nog een soort van leeslint achter het boek laten lopen. Dan is het eenvoudig het boek uit het boekobject te halen.


IMG_3392DeAchterkant

Omdat het nog alleen maar gaat om het afwerken van een paar details, vandaag ook foto’s waarop het geheel van het boekobject goed te zien is. Zo ziet het boekobject er van achter uit.


IMG_3393DeAchterkantLinks

De achterplat met het blauwe boekbindlinnen.


IMG_3394MessingInDeKlem

Een cursus metaalbewerking is welkom. De messing gebruik je in de afwerking en dat betekent dat het oog daar direct op valt. Maar over het verwerken van messing moet ik nog veel leren. Hier probeer ik een messing uiteinde aan het leeslint te zetten.


IMG_3395AfgewerktMetMessing

Het leeslint met het boek op zijn plaats.


IMG_3396HulpkeOmBoekUitObjectTeHalen

Zo ziet het leeslint eruit als het boek uit zijn ‘kamertje’ is gehaald.


IMG_3398BoekobjectGeslotenMetAfwerkingVanHandgescheptPapier

Dit is het boekobject in gesloten toestand. Je ziet nu goed hoe met wit, handgeschept papier, het geschaafd eiken is beplakt. Als ik de eiken latten in verstek had gezaagd was dat niet nodig geweest. Maar ongelukkig ben ik er niet mee. Het papier is natuurlijk veel witter dan het eiken is en dat versterkt naar mijn gevoel het ‘houten boek’-idee.


Van den vos Reynaerde

Al een tijdje was hier niets meer te zien
over het inbinden van Van den vos Reynaerde.
Het werk lag niet stil maar ik heb een paar zijpaden
bewandeld om na te denken en te experimenteren met
hoe ik de titel op de eikenhouten platten van het boek ga zetten.
Het idee is om op een licht perkament de titel te schrijven,
met de hand, daaronder dan een stukje donker perkament
aan te brengen en dat dan met stroken messing vast te zetten.
Maar mijn metaalbewerkingsvaardigheden zijn zeer, zééér beperkt.
Mijn gereedschap is ook niet wat het moet zijn voor
metaalbewerking. Als de coronacrisis voorbij is ga ik eens op
een cursus bij een metaalbewerker.

IMG_2925VanDenVosreynaerdeMijnMetaalbewerkersKwaliteitenZijnBeperkt

Het messing blik is best te knippen maar recht knippen is iets anders. Daarbij vervormt het metaal. Mijn aambeeld is een stuk ijzer dat is bedoeld om op een pers blokken tekst vast te zetten zodat het bij het afdrukken niet gaat verschuiven. Maar uiteindelijk ben ik er in geslaagd een recht stukje te maken. Daar heb ik zelfs al een gat in gekregen om het straks met een spijker vast te kunnen zetten.


IMG_2930VanDenVosreynaerdeBeideIntegraleKapitaalbandenGereed

Intussen zijn de integrale kapitaalbanden ook af. De bindwijze staat beschreven in het boek van Peter Goddijn.


IMG_2959VanDenVosReynaerdeEvenOefenen

Met een bamboe pen en zwarte inkt wil ik de titel ‘Van de vos Reynarde’ op het perkament schrijven. Op het perkament staan nu nog wat hulplijnen. hopelijk gaan die er straks, als de inkt goed droog is weer makkelijk af.


IMG_2960VanDenVosReynaerdeMetBamboepen

Dit gaat het worden.


IMG_2961VanDenVosReynaerdeMetTweeLaagjesPerkament

Dan passen en meten. Je ziet dat ik onder de strook perkament (naturel geit) een stukje donkerder perkament heb liggen.


IMG_2962VanDenVosReynaerdeTitelPlaatjeEvenPassenMetMessing

Het idee is om dat straks vast te zetten met twee strookjes messing. Aan beide kanten een strookje. Vastgezet met messing spijkertjes.


Van den vos Reynaerde in het leer

IMG_2889SluitriemEerstePuntBevestigd

Vandaag eigenlijk twee dingen gedaan: de sluitriem bevestigd in de gleuf op de voorplat en een messing plaatje aangebracht ter ondersteuning. De tweede actie was het gedeeltelijk in het leer zetten van het boek: stukje achterplat, rug en stukje voorplat. Morgen de omslagen ervan afwerken.


Dan is er nog een hoop te doen:
= kapitaalband maken;
= sluitriem afmaken;
= venster van messing maken voor titel;
= dekbladen aan de binnenkant van de platten bevestigen;
= misschien nog een ‘Van den vos Reynaerde’-versiering aanbrengen.

Ben vast nog het een en ander vergeten.

Van den vos Reynaerde

Er is in Nederland al een reizende tentoonstelling met
64 versies van Van den vos Reynaerde.
Die van mij is daar niet te zien want hij is nog lang niet af.
Stap voor stap ga ik vooruit.

IMG_2658TweeStrengelsVanPerkamentKernVanIntegraalKapitaalband

Afgelopen zondag had ik geen camera bij me toen ik in mijn werkplaats was. Toen heb ik twee strengels gemaakt van perkament. Je neemt een strook perkament van 2 cm breed, drie maal zo lang als je nodig hebt. Dan plaats je voor 15 minuten het perkament in water. Het perkament wordt dan weer zacht en je kunt het oprollen en vastzetten op een plank of een stuk stevig karton.


IMG_2659StrengelVanPerkament

Deze strengels zijn ongeveer 3 mm dik. Naast de drie riempjes waarop de katernen gebonden gaan worden gaan deze strengels ook verbonden worden met de katernen, en wel aan de boven- en onderkant. Na het naaien en het aanbrengen van het leer als bekleding wordt het leer verbonden met deze gebonden strengels om zo het kapitaal te gaan vormen.


IMG_2660AchterplatBinnenkantRiempjesGelijmdenGespijkerd

Dit is de status van de achterplat zoals die zondag was. Dit is de binnenkant en je kunt zien dat de riempjes gelijmd en met messing spijkertjes vastgezet zijn. Dit verdwijnt straks uit het zicht door het perkamenten dekblad dat met het eerste en laatste katern wordt meegebonden.


IMG_2661AchterplatBuitenkantriempjesGelijmd

Dit is de buitenkant van het achterplat. De leren riempjes zijn ook hier gelijmd aan het eikenhout. Je ziet hier ook boven en onder de gaten waar de perkamenten strengels door moeten.


IMG_2666DebuitenkantVanDePlattenMetRiempjesEnStrengels

Vandaag zijn die gaten voor de strengels nog een beetje uit gevijld zodat de strengels er door kunnen. Op de buitenkant van het achterplat draai ik die strengels weer uit elkaar (eerst een beetje nat maken) en ga ik ze dan vastlijmen. Maar dat is voor de volgende keer.


IMG_2668AlleenDeStrenglesnogVastzettenOpDeAchterplat

De binnenkant van de achterplat. Als de strengels aan het achterplat zijn vastgemaakt gaat het echte inbinden beginnen. De tekst op de riempjes zijn van een eerdere test om op dit leer de naam van het boek te zetten met de verguldpers.


The Art of Bookbinding

IMG_1808HetPassenVanHetLeer

Als je aan het leer begint ziet het boek er al snel als een heel interessant object uit. Hier pas ik het boek nopg eens nadat ik het leer op maat heb gesneden.


IMG_1810HetIsEenRuglozeBindingDusHetLeerZitDirectOpDeKaternen

Deze middeleeuwse binding met houten platten heeft geen versterking op de rug. Dus het leer wordt direct op de katernen bevestigd. Dus zie je de oneffenheden van de rug door het leer heen. De leren riempjes vormen de ribben op het boek. Dit zet ik niet extra aan met een vouwbeen. De uitstraling blijft dan zo natuurlijk mogelijk.


IMG_1811DePlattenEnRugZijnGelijmd

Het leer is aan de houten platten en de rug bevestigd. Ik maak de omslagen niet zoals Goddijn beschrijft: zoals we een boek kaften. Ik heb een methode geleerd die een mooi resultaat geeft en daarom pas ik die hier toe. De eerste dummy had wel omslagen zoals het kaften van het boek. Die twee uitvoeringen kan ik dan straks nog eens goed vergelijken voordat ik aan Van den vos Reynaerde begin.


IMG_1812DeHoekenSnijdenInHetLeer

Hier zie je dat het leer voorbereid is om de omslagen te maken. Overigens beide teksten (The Art of Bookbinding en Van den vos Reynaerde) zijn beide uitgegeven door Atelier de Ganzenweide.


IMG_1814EvenHetBoekbeslagPassen

Even het boekbeslag passen als de omslagen goed vast zitten. Het boek laat ik nu een paar dagen goed drogen. Dan moet ik de kapitalen aan het boek maken, dan ga ik het beslag en de sluiting afmaken en bevestigen. Leeslint?


Avonturen van de boekbinder

Al weer een tijdje geleden heb ik het boekblok van
‘The Art of Bookbinding’ uit het naaibankje gehaald.
maar dat hier nog niet gemeld.
Het boek is gereed om met leer te bekleden maar dan moet
ik ook gaan beginnen aan het chevron-kapitaal.
Daarna komt de sluiting aan de beurt.

IMG_1780BoekUitMijnNaaibankjeGehaald

Zo komt het boek dan uit het naaibankje.Je kunt goed de geïntegreerde kapitaalkern zien aan de kop en staart (boven- en onderkant). Helemaal met zwart garen omwikkeld. Het perkamenten dekblad golft gelijk. Dat zal straks bevestigd worden tegen de binnenkant van de platten.


IMG_1783AchterplatBevestigd

Hier zie je dat het achterplat nu ook aan het boekblok is bevestigd. Zowel de perkamenten kapitaalkernen als de leren riempjes waarop genaaid is, zitten nu vast aan beide platten. Gereed om het in het leer te steken, na te denken over het chevron kapitaal en het boekbeslag met de sluiting.


IMG_1784AchterplatBovenaanzicht

Van bovenaf zie je de messing spijkertjes die gebruikt worden om de leren riempjes vast te zetten aan de houten platten.


IMG_1785ProeflapjeChevronKapitaal

Dit is het proeflapje dat ik gemaakt heb om de chevron steek te kunnen oefenen. Dat is geen overbodige luxe want het lukt me niet om die steek mooi te krijgen.


IMG_1790TweedePogingChevronKapitaalTeMaken

Daarom heb ik deze week nog een tweede proeflapje gemaakt van een restje leer en een stuk henneptouw.


IMG_1791InDeVoorplatIsruimteUitgespaardOmSluitriemTeBevestigen

Het werken aan het proeflapje kan ik ook thuis. Dat hoef ik niet in mijn werkplaats te doen. Daarom ga ik in mijn werkplaats door aan het beslag. Hier zie je het voorplat. Daarin is ruimte uitgespaard om de sluitriem te bevestigen. Op het voorplat zie je de sluitriem straks niet want de riem komt onder het bekledingsleer te zitten. Om het riempje vast te zetten maak je een soort van schildje van messing dat met spijkers vastgezet wordt op de voorplat, in het bekledingsleer en door het sluitriempje.


IMG_1792OntwerpVoorSchildjeEvenPassenOpHetBoek

Hier zie je mijn papieren ontwerpje voor het schild. Even passen.


IMG_1793OntwerpVanSchildjeGeplaktOpHetMessing

Dat ontwerp plak je dan op de plaat messing om de vorm uit te knippen/zagen en de gaatjes voor de spijkers voor te boren. Dit dunne messing kun je ook doorsteken met een els (priem).


IMG_1794OpHetRiempjeKomtDitPlaatjeVanMessing

Weer even passen.


IMG_1795BoekbeslagEvenPassen

Het beslag dat ik onlangs kocht wil ik ook op het boek bevestigen. Even passen.


IMG_1797TheArtOfBookbindingWordtInRoodLeerIngebondenDaaromKomtHetBoekbeslag

Het beslag komt dan natuurlijk boven op het leer te liggen. Dat zal zo’n beeld moeten gaan geven.


IMG_1798LerenRiempje

Dit wordt het riempje. Het is een stuk leer van ongeveer 17 centimeter lang en 4 centimeter breed dat dubbelgevouwen en gelijmd is.


IMG_1799ZoPastStraksHetRiempjeInDeVoorplat

Zo gaat het leren riempje dan in de uitsparing vallen. De sluiting komt dan op de rug.


Iedereen is weer bij!

De eerste dummy is af

De eerste dummy is er vooral op gericht
= het doe-het-zelf pakket van Atelier Libri te gebruiken
om een boeksluiting te maken;
= ervaring op te doen met leer en houten platten;
= ervaring op te doen met het zelf maken van
kapitaalband;
= om tijd te kopen en in tussen toch zinvol bezig te zijn en
intussen nog wat juiste materialen te kopen.

IMG_1654HoekenKunnenBeterNaaiwerkGeenSucces

Ergens had ik gelezen over de gewoonte om de hoeken van de omslagen met een draad aan elkaar te maken. Ik vond dat een leuk idee. Daarvoor koos ik het rode garen dat ik ook gebruikt heb voor de kapitaalband. Maar dat moet ik veel beter voorbereiden. Misschien is er iemand die me uit kan leggen hoe ik dat het best kan doen. Na de achterplat heb ik dat maar niet meer aan de voorplat geprobeerd.


IMG_1655HierMoetDeMuiterKomenPastDeSluithaak

Na de stroken leer vanaf de rug op de platten gelijmd te hebben heb ik de omslagen op de voor- en achterplat gelijmd. Ik heb dat gedaan alsof ik een schrift kaft. Dat kan beter. Ik ken ook wel een techniek om dat te doen. Dat was al eens eerder hier te zien. Maar bij dit middeleeuws uiterlijk kon het wel. Nu kan ik de muiter gaan vastzetten. Eerst nog even passen en zien of de sluithaak er goed in past.


IMG_1656DeMuiter

De muiter gaat goed.


IMG_1657DeMuiterZitOpHetBoek

Zoals je kunt zien zijn de katernen op de rug direct beplakt met het leer.


IMG_1659VoerkantBorgplaatjeVoor4MessingSpijkers

Ik kies voor een vierkant borgplaatje. Daarmee ga ik het riempje op de achterplat vastzetten met vier messing spijkertjes. Om de sluithaak met het riempje op de juiste plaats te krijgen heb ik het leer afgetekend. Maar dan zo dat er stippen staan waar het leer net overheen bevestigd moet worden.


IMG_1661

Het riempje zit er aan en de sluithaak past goed in de muiter.


IMG_1662MijnTafelIsTeRuwVoorHetLeer

De hoeken heb ik nog wel iets verbeterd maar bij de volgende dummy doe ik dat anders. Je ziet ook goed dat mijn tafeloppervlak goed is voor het ruwe werk maar voor de afwerking met leer ontstaan er te veel beschadigingen. Dat is jammer dus dat moet anders de volgende keer. Ik weet alleen nog niet hoe. Probleem is natuurlijk dat je bijvoorbeeld een hamer moet gebruiken om de muiter en sluithaak op de platten te bevestigen. Dat moet met een beetje kracht.


IMG_1663Bovenaanzicht


IMG_1664OpDeEikenhoutenPlattenVanDummy2

Met de eerste dummy ben ik best tevreden. Het moet bij de volgende dummy beter maar ik heb hier veel van geleerd. Zaterdag begin ik hopelijk aan The Art of Bookbinding (versie Atelier De Ganzenweide).


Weer gewerkt aan de dummy voor de dummy van Van den vos Reynaerde

De losse katernen van Van den vos Reynaerde, uitgebracht door
Atelier de Ganzenweide, ga ik inbinden in een middeleeuwse binding.
Naar een model beschreven door Peter Goddijn.
Maar daar komt zoveel bij kijken dat ik besloten heb eerst een dummy
te maken. Maar al lezend ontdekte ik zoveel nieuwe dingen
en had ik zoveel vragen dat ik besloot om met een Doe-het-zelf pakket
voor een boeksluiting van Atelier Libri een dummy te maken
voordat ik aan de echte dummy begin.
Het klinkt gecompliceerd maar ik leer zoveel van deze voorbereiding
dat ik blij ben met de keuze.

Hoe ver ben ik?
Ik heb een dik boekblok gemaakt, klein maar dik.
Gebonden op leren riempjes met houten platten.
Nu ben ik bezig met het boekbeslag; de sluiting.
Daarvoor had ik nog een kniptang nodig om uit een plaatje
messing een vorm te kunnen knippen.
De sluiting is nu bijna gereed.
De foto’s in deze blog gaan daar over.
Dan wil ik ook nog oefenen met handgemaakt kapitaalband.
Dat loopt nog niet zoals ik wil maar ik maak vorderingen.

IMG_1613DrieGatenVoorBevestigingsplaatjeLerenRiempje

Dit zijn de sluithaak (boven) en een plaatje messing met drie gaten. Uit dat plaatje knip ik dadelijk het bevestigingsplaatje dat gebruikt wordt om het leren riempje aan de sluithaak te zetten. Dat wordt dus passen en meten.


IMG_1614EvenPassenMetEenStrookjePapier

Even passen met een strookje papier (wit onderaan) hoe lang en breed het strookje leer moet worden.


IMG_1616EerstMetenMeteenStrookjePapier

Dat lijkt me een goede afmeting.


IMG_1618HetLeerVoorDeBoekbandKleurtLelijkOpDeFotoDaaromEensEenFotoInDeSchaduw

Het riempje wordt van rood leer.


IMG_1620GrootteBevestigingsplaatjeInschattenEnAftekenen

Steeds passen en meten en nu het bevestigingsplaatje aftekenen om uit te knippen.


IMG_1621BevestigingsplaatjeEnLerenRiempjePassen

Nu passen en meten met in ieder geval 1 set gaten op zijn plaats.


IMG_1623TweeSpijkertjesErin

Eerst het bevestigingsplaatje vastgezet met 1 messing spijker. Nu zijn de laatste twee aan de beurt. Het vinden van de gaatjes en recht houden van het leer is nog niet eenvoudig.


IMG_1625VoorlopigEindresultaat

Een tussen resultaat.


Als de kapitaalband gereed is kan ik de boekband in elkaar zetten en
de sluiting plaatsen. Als dat af is dan kan ik aan de echte dummy beginnen.

IMG_1626KapitaalbandOpBasisVanHennepTouwHierIsNogWatWerkTeDoen

Inderdaad. er is nog werk aan de winkel. Maar ik snap beter dan voor deze poging hoe ik het moet gaan doen. Dit kan ik eenvoudig uit elkaar halen. Dan om het pluizen van het henneptouw een beetje in te tomen een beetje insmeren met lijm. Dan kan ik dit verder weer goed gebruiken voor de tweede poging.