The Met – New York: Sahel – Art and Empires on the Shores of the Sahara

The Met, of The Metropolitan, is een van de grootste en
belangrijkste musea. Één keer heb ik het museum bezocht.
De kans dat dit snel nog eens gebeurt is klein.
Maar daarom kun je nog wel volgen wat voor tentoonstellingen
men er organiseert.

‘Sahel – Art and Empires on the Shores of the Sahara’ viel meteen op.
De Sahel is een gebied in Afrika waarbij ik meteen aan een woestijn
moet denken. En Live Aid.
Dan denk ik niet meteen aan oude beschavingen.
Maar die waren er wel.
Deze tentoonstelling laat dat zien.
De afbeeldingen komen van de website.
Dus wil je meer zien, ga kijken.

Mijn afbeeldingen staan in een willekeurige volgorde.
Kenner van deze culturen ben ik niet.
Maar je hoeft geen kenner te zijn om te kunnen zien hoe bijzonder
deze voorwerpen zijn.

RecliningFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationMaliJenne-jenoTerracotta

Reclining figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, Mali, Jenne-jeno of Djenné-Djenno, terracotta.


From the first millennium, the western Sahel—a vast region in Africa just south of the Sahara Desert that spans what is today Senegal, Mali, Mauritania, and Niger—was the birthplace of a succession of influential polities. Fueled by a network of global trade routes extending across the region, the empires of Ghana (300–1200), Mali (1230–1600), Songhay (1464–1591), and Segu (1640–1861) cultivated an enormously rich material culture.

 

Samenvatting:
Het westen van de Sahel, een regio ten zuiden van de Sahara,
waar nu de landen Senegal, Mali, Mauritanië en Nigeria zijn,
was de geboorteplaats van een reeks opeenvolgende staten.
Gevoed door een netwerk van handelsroutes waren daar de rijken van
Ghana (200 – 1200), Mali (1230 – 1600), Songhay (1464 – 1591)
en Segu (1640 – 1861) die een enorm rijke cultuur ontwikkelde.

TheImportantStarsAmongTheMultitudeOfTheHeavens1733MaliTimbuktuPaper-DocumentsManuscripts

The important stars among the multitude of the heavens, 1733, Mali, Timbuktu, paper documents, manuscripts.


The science of astronomy has deep roots in Islamic scholarship.
As early as the ninth century thinkers such as Ahmad ibn Mohammad ibn Kathir al-Farghani’ (d. 861) enhanced mathematical models of the cosmos, using improved instruments, and also revised the Ptolemaic system.
This astronomical instructional text features a diagram that illustrates the rotation of the heavens.
It was used as a guide for tracking the movement of the stars in order to determine the beginning of the seasons as well as decipher horoscopes.

SeatedMaleFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationTerracotta

Seated male figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, terracotta.


KneelingFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationMaliInnerNigerDeltaTerracotta

Kneeling figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, Mali, Inner Niger Delta, terracotta.


Head3rd–11thCenturyNigerBura-Asinda-SikkaTerracotta

Head, 3rd – 11th century, Niger, Bura-Asinda-Sikka, terracotta.


Veel van de voorwerpen die je in dit bericht ziet zijn grafgiften.

Iedere keer dat een Nederlands politicus over de Islam spreekt
als een minderwaardige/achtelijke cultuur, dan verdraait hij bewust
de werkelijkheid hij is of zijn minst niet goed geïnformeerd.
Als het dat laatste is dan kan hij in het vervolg beter zijn mond houden.

HorseOrChariotOrnament9th–12thCenturyBronzeSenegalMatamRegion

Horse or chariot ornament, 9th – 12th century, bronze, Senegal, Matam Region.


BalaPlayers15th–16thCenturyDogonPeoplesMaliNorthCentralBandiagaraPlateauHardwoodWithOrganicMaterialsIron

Bala players, 15th – 16th century, Dogon peoples, Mali, North Central Bandiagara plateau, hardwood with organic materials, iron.


Bura-Asinda-SikkaTorsoOfAnEquestrian(RuiterGrafgift)3rd–11thCenturyExcavated1985Terracotta

Bura-Asinda-Sikka, torso of an equestrian (ruiter), 3rd – 11th century, excavated 1985, terracotta.


Bracelet3rd–11thCenturyBuraPeoplesNigerBronze

Bracelet, 3rd – 11th century, Bura peoples, Niger, bronze.


FemaleBody(VenusOfThiaroye)Before2000BC(Vraagteken)SenegalSandstone

Female body (Venus of Thiaroye), before 2000 BC(?), Senegal, sandstone.


Equestrian(Ruiter)Ca1400SoninkePeoplesMaliWood

Equestrian (ruiter), circa 1400, Soninke peoples, Mali, wood.


FemaleFigure18th–19thCenturySoninkePeoplesMaliWood

Female figure, 18th – 19th century, Soninke peoples, Mali, wood.


Film op vrijdag – Little Women

LittleWomenSaoirseRonanEmmaWatsonLauraDernMerylStreep

Little Women metSaoirse Ronan, Emma Watson, Laura Dern en Meryl Streep.


In de ogen van sommige een belangrijke film omdat het laat
zien wat de ‘rechten’ van vrouwen waren ten tijde
van de Amerikaanse Burgeroorlog.
Maar bij tijd en wijle te sentimenteel.
Meryl Streep is altijd een plezier om naar te kijken.

De laatste minuten zijn het leukst omdat je daar nog eens kunt zien
hoe een boek door een boekbinder in elkaar wordt gezet.
Compleet met een stempel van bladgoud.

Een film gebaseerd op een boek waarin te zien is hoe iemand
een boek kan schrijven, hoe je een boek kunt verkopen aan
een uitgever en hoe er een boek, het object, van gemaakt wordt.

***

Zwarte dag voor Brabant

“NOORD-BRABANT – Een rechtse coalitie met VVD, Forum voor Democratie en CDA komt steeds dichterbij in Noord-Brabant. “De zoektocht naar zuurstof start voor de VVD niet bij een volgende stap op het bestaande pad. De VVD stelt daarom voor dat de drie grootste partijen samen een poging wagen om een stabiele én open meerderheidscoalitie te bouwen”, laat de VVD vandaag weten.”

Hoe stom kun je zijn?
Nooit opgelet bij geschiedenis?

Terwijl de rest van de wereld de bevrijding van Auschwitz herdenkt
en stilstaat bij bij de miljoenen vermoorden, vaak vergast,
gaat de VVD, samen met het CDA, op een zoektocht naar zuurstof.

Zo dronken van de macht, zo vastgekleefd aan het pluche, dat ze
de domheid van hun eigen teksten niet eens doorzien.
Arm Brabant!

GitZwarteDagVoorBrabant

7 Februari 2020 is een zwarte dag voor Brabant.


Een wandeling door Antigua

Door Antigua kun je prima wandelen en we lieten ons vervoeren naar
het beginpunt van onze wandeling: Cerro de la Cruz.
Tegen de helling van een van de heuvels bij het centrum van Antigua
staat een 30 meter hoog kruis. Vanaf die plaats heb je een
heel goed zicht over Antigua.

Wat mij nog het meest opviel was dat een van de vulkaantoppen
in de buurt met enige regelmaat rookpluimen toonden.

DSC00589Antigua-CerroDeLaCruz

Antigua ligt vlak uitgespreid voor een vulkaantop.


DSC00590Antigua-CerroDeLaCruz

Cerro de la Cruz. Je ziet een rechthoekig stratenplan. Niet typisch Midden-Amerikaans. De meeste gebouwen zijn laagbouw.


DSC00591Antigua-CerroDeLaCruz

Rechts ligt nog een vulkaantop.


DSC00592Antigua-CerroDeLaCruz

Nog eens goed kijken.


DSC00593Antigua-CerroDeLaCruz
DSC00594Antigua-CerroDeLaCruz

Dat lijkt niet op een over drijvende wolk.

DSC00595Antigua-CerroDeLaCruz
DSC00596Antigua-CerroDeLaCruz


DSC00597Antigua-CerroDeLaCruz

DSC00598Antigua-CerroDeLaCruz

Het pad naar boven vanuit Antigua (of naar beneden) komt bij deze richel uit.


DSC00599Antigua-CerroDeLaCruz


Bombshell – film op vrijdag

JohnLithgowInBombshellPhotoByHilaryBGayle

John Lithgow in Bombshell, photo by Hilary B. Gayle.


De film Bombshell gaat met veel vaart door een verhaal
met heel veel karakters.
Ze worden allemaal geïntroduceerd op het scherm met tekststroken.
Als een middeleeuws Italiaans schilderij.
De film gaat soms over een sex-schandaal bij Fox News, dan over Trump
en zijn haat-liefde verhouding met de media en het doet me denken aan #Metoo.

Kate McKinnon doet het erg goed op de late-avond shows in Amerika met
haar deelname aan parodieën op het nieuws.
Ook hier is haar optreden erg de moeite waard.

Over ieder verhaal in de film is wel iets te zeggen maar bij het beeld
van Roger Ailes (John Lithgow) die uit een auto geholpen wordt
met een rollator, moest ik denken
aan Harvey Weinstein die met rollator naar de rechtbank komt.
#MeToo – #HeToo.

HarveyWeinsteinToCourtCNN

Harvey Weinstein op weg naar de rechtbank.


CharlizeTheronJohnLithgowInBombshellPhotoByHilaryBGayleK

Charlize Theron en John Lithgow in Bombshell. Foto door Hilary B Gayle.


****

Huis van het Boek

IMG_2490HuisVanHetBoekDenHaag

Dat ik het Huis van het Boek schitterend vind zal wel duidelijk worden door mijn berichten. Naast de miniatuurbibliotheek ga ik altijd even kijken bij de heel diverse collectie met prachtige oud meubilair waarin de collectie is ondergebracht. De hoek waar ik altijd even kijk is deze: Italiaanse schilderijen (op een paar na). In Italië zie je er soms heel veel in een korte tijd maar boven de Alpen is dat minder gewoon. Daarom is deze fijne collectie zo bijzonder.


De grote bibliotheek mag dan op een bezoek natuurlijk niet ontbreken.
Deze keer, vanwege de tentoonstelling Foute boeken, een reeks oude
‘foute boeken’ in de vitrines. Werken van Spinoza bijvoorbeeld.

IMG_2491HuisVanHetBoekDenHaagGoudaGheraertLeeuEpistelenEnEvangelien1477LetterBPenwerk

De letter B met penwerk uit ‘Epistelen en Evangelien’ van Gheraert Leeu uit 1477, Gouda.


Verder gewoon een paar foto’s van planken met boeken.

IMG_2493HuisVanHetBoekDenHaag

IMG_2494HuisVanHetBoekDenHaag

IMG_2495HuisVanHetBoekDenHaag


Genoeg boeken om een mens jaloers te maken.

Cécile Verwaaijen in Club Solo

Een tijdje terug liet ik de poster van de tentoonstelling
al zien op mijn blog.
Maar dit weekend ben ik ook naar de tentoonstelling gaan kijken.

‘Club Solo’ wat is dat? Het is de ‘opvolger’ van Lokaal01 in Breda.
Volgens de eigen website:

Kunstenaarsinitiatief Club Solo presenteert vijf keer per jaar solotentoonstellingen van Nederlandse en Belgische kunstenaars.

 

Hotel Solo biedt eens per jaar een podium aan een buitenlands kunstenaarsinitiatief.

 

Café Solo is een podium voor kleinschalige presentaties, zoals muziekoptredens, poëzieavonden, lezingen en filmvoorstellingen.

 

VISIE

Club Solo biedt mid-career kunstenaars de mogelijkheid werk te maken en te tonen in solopresentaties. De kunstenaar en zijn werk staan centraal. Voor het publiek is Club Solo een laagdrempelig, uitgesproken platform voor Nederlandse en internationale beeldende kunst.

Dit was de poster die ik mooi vond en die me hielp
om Club Solo ook weer een keer te gaan bezoeken.

IMG_2350CécileVerwaaijenClubSoloBreda

Cécile Verwaaijen. Ik was benieuwd.


De ruimte van Club Solo is niet groot.
Er is een benedenzaal en twee zalen boven (1 groter en 1 kleiner).
Vroeger was er boven nog een gang. Bovenaan de trap is een ruimte
waarin je loopt als je boven aankomt, een soort van hal.
‘Achter’ de trap is nog een ruimte met een glazen wand
die op de trap uitkijkt. Deze was niet in gebruik voor de tentoonstelling.

Verwaaijen werkt sinds 2018 aan de serie ‘Learning Arabic’.
Ze gaf een periode Nederlandse les aan de ‘nieuwkomers’, vaak
met een Arabische achtergrond en leerde deze mensen beter kennen.
De wens om zelf Arabisch te leren was het begin van een
proces van ‘uitburgeren’, dat leidde tot werken waarvan je
er een aantal in Club Solo kunt zien.

In de benedenzaal is de installatie Goodnight te zien.
De pilaren in de benedenzaal zijn bekleed met tapijt en
gebedskleden.

IMG_2500CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Goodnight.

IMG_2502CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight
IMG_2503CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Niet alle onderdelen van Goodnight zijn op mijn foto’s te zien.


IMG_2501CécileVerwaaijenClubSoloBredaMandala

Mandala.


IMG_2499CécileVerwaaijenClubSoloBredaOjalá

Ojalá (Ojalá= laten we hopen dat). We zien hier gebedskleden die letterlijk uit elkaar zijn gehaald. Door de andere rangschikking van de onderdelen krijgen die een andere betekenis en waarde. Het is een aanmoediging om dingen die ‘vast zitten’ on beweging te krijgen. Er waait een frisse wind door de kleden.


IMG_2504CécileVerwaaijenClubSoloBredaFlower

Flower.


IMG_2505CécileVerwaaijenClubSoloBredaCourage

Courage. Twee decoratieve elementen maken zich los van het gebedskleed. Ze willen meer zijn dan een motief in het grote geheel. Ze gaan hun eigen weg.


IMG_2506CécileVerwaaijenClubSoloBredaOrange

Orange.


IMG_2507CécileVerwaaijenClubSoloBredaNiqaab

Niqaap.


De teksten zijn voor een deel afkomstig van de flyer
die bij de tentoonstelling wordt uitgedeeld.
Ik was (en ben) enthousiast.

Atlas maior van Joan Blaeu

De reden waarom ik naar den Haag ging afgelopen zaterdag
was de tentoonstelling van de Atlas maior.
Deze beroemde atlas is in het geval van Huis van het Boek
afgezet (ingekleurd) door Dirck Jansz van Santen.
De atlas is in de basis gedrukt door een van de bekendste
drukkers van Nederland: Joan Blaeu.

IMG_2487HuidVanHetBoekJoanBlaeuAtlasMaior

De muren van de ruimte waar de 6 delen van de atlas te zien zijn, zijn bedrukt met fragmenten van kaarten. Denk bij het woord atlas niet meteen aan aan atlas als de Bosatlas. Het is niet één boek maar wordt gevormd door een aantal boeken. Soms gaat de informatie op de kaarten en in de boeken veel verder dan bij een Bosatlas.


Het is een van de topstukken van Huis van het Boek en het hoogtepunt van de Nederlandse boekdrukkunst uit de zeventiende eeuw: de Atlas Maior van de Amsterdamse drukker en uitgever Joan Blaeu.
De ‘Grote Atlas’, uitgegeven tussen 1662 en 1665, staat bekend als de mooiste atlas die ooit gemaakt is.
De atlas bevat ca 600 kaarten van alle gebieden van de wereld.
Naast een Latijnse editie verschenen er versies in het Nederlands, Frans, Duits en Spaans.
Veel exemplaren van de atlas werden voorzien van extra kaarten, bijvoorbeeld omdat die recenter of gedetailleerder waren.
Ook het museumexemplaar bevat veel toegevoegd materiaal.
Alle kaarten in dit exemplaar zijn ‘afgezet’ (ingekleurd) door de Amsterdamse meester-afzetter Dirck Jansz van Santen.
Bij de eigenlijke ‘Blaeu-atlas’ hoort een aantal Stedenboeken: boeken met plattegronden en beschrijvingen van steden in de Nederlanden en elders in Europa.
Ook een Zee-atlas maakt deel uit van het geheel.
Deze tentoonstelling laat de variantie en pracht van al die verschillende boeken zien.

IMG_2455JoanBlaeuAtlasMaiorEngeland

Omdat ik ging kijken op de eerste dag dat de Brexit definitief is begonnen, kan ik mijn bericht goed beginnen met de kaart van Engeland.


IMG_2456JoanBlaeuAtlasMaiorEngelandThreeGoldenLionsOnARedFieldRepresentingTheRulerOfTheKingdomOfEngland

Op de kaart staat het wapen afgebeeld van de Koning van Engeland, of zoals ik las op een site over heraldiek: ‘Three golden lions on a red field representing the ruler of the Kingdom of England’.


IMG_2457JoanBlaeuAtlasMaiorEngelandHetGoudStraaltJeTegemoet

Bij het werk van Van Santen spat het goud (zoals hier bij de letters) je tegemoet.


IMG_2458JoanBlaeuAtlasMaiorEngelandLondon

Detail van de kaart met London en omliggende steden. Iedere stad wordt gemarkeerd door een gouden punt.


De teksten in dit bericht zijn voor een groot deel afkomstig
van de borden op de tentoonstelling.

Familie Blaeu

 

De vader van Joan Blaeu, Willem Jansz (1571-1638), groeide op in Alkmaar.
Op 24-jarige leeftijd reisde hij naar Denemarken om te studeren bij de astronoom Tycho Brahe.
In 1596 trouwde hij in Alkmaar.
Joan, zijn oudste zoon, werd daar geboren.
Vanaf 1599 woonde het gezin in Amsterdam, waar Willem Jansz globes en instrumenten verkocht en vanaf 1602 ook kaarten en prenten.
In 1608 verscheen de eerste editie van zijn zeemansgids ‘Licht der zeevaert’.

 

Willem Jansz woonde en werkte vanaf 1605 op ’t Water (Het Damrak), naast zijn concurrent Johannes Janssonius.
Omdat hun namen op elkaar leken, voegde Willem Jansz vanaf 1621 de bijnaam van zijn grootvader, blauwe Willem, bij zijn naam.
Hij gebruikte vanaf toen ook het drukkersmerk met het motto ‘Indefessus agendo’, ‘Onvermoeibaar bezig’.
Blaeu drukte werken van dichters als Roemer Visscher en Vondel, maar ook verboden katholieke boeken.
Vanaf 1630 gaf gij atlassen uit.
In 1633 werd hij benoemd tot kaartmaker van de VOC.

 

In 1638 overleed Willem Jansz.
Zijn zoon Joan, die intussen rechten had gestudeerd, nam het bedrijf over.
In 1637 was aan de Bloemgracht een nieuwe, grote drukkerij gebouwd, de plek waar de Atlas Maior en vele andere uitgaven het licht zagen.
Net als zijn vader correspondeerde Blaeu met geleerden, zoals de brief aan een (onbekende) wetenschapper laat zien.
Blaeu vraagt of hij snel een tekst kan sturen over de modellen van het heelal van Copernicus (de zon draait om de aarde).
Die wil hij gebruiken in zijn voorwoord van zijn atlas.
In 1671 kocht Joan Blaeu een huis achter de Nieuwe Kerk, waar hij nog een drukkerij vestigde.
Die brandde in februari 1672 tot de grond toe af.
Joan Blaeu overleed niet veel later, op 28 december 1673.

IMG_2459GrollaeObsidio(BelegVanGroenlo)WillemBlaeu1629

Deze versie van Grollae Obsidio (Beleg van Groenlo) is gedrukt door Willem Blaeu in 1629. Het toont al de spreuk ‘Indefessus agendo’ die als een vorm van reclame of keurmerk werd gebruikt.


IMG_2461JoanBlaeuBriefVanJoanBlaeuAanEenOnbekendeWetenschapper30November1662

Dit is de handtekening van Joan Blaeu zoals die in de tekst wordt beschreven.


Dirk Jansz van Santen

 

‘Meester-afzetter’ klinkt anno 2020 niet als een reclame, maar een ‘afzetter’ was aan het eind van de zeventiende eeuw een inkleurder van prenten.
De inkleurder van de Atlas Maior van Huis van het boek was de beroemdste ‘meester-afsetter’ die Nederland ooit gekend heeft: Dirk Jansz van Santen (1637/8-1708).
Hij leefde en werkte in Amsterdam, maar over zijn leven is verder bijna niets bekend.
We weten dat hij werkte als boekbinder toen hij in 1674 trouwde.
Toen hij later lid werd van het St. Lucasgilde werd hij ‘afsetter’ genoemd.
Van Santens werk is te herkennen aan de uitzonderlijke luxe: hij maakte gretig gebruik van de beste en duurste pigmenten en bracht veelvuldig accenten aan met bladgoud.

 

Van Van Santen zijn uitsluitend topstukken bekend – atlassen, Statenbijbels en andere plaatwerken.
Verschillende bibliotheken in binnen- en buitenland bezitten door hem ingekleurde werken.
Behalve de Atlas maior heeft Huis van het Boek ook een door hem ingekleurd exemplaar van een werk van de Leidse hoogleraar Petrus Cunaeus (1586-1638) over het Joodse volk in het Oude Testament.

IMG_2462AfzetterDirkJanszVanSantenPetrusCaneausDeRepublykDerHebreenOfGemeenebestDerJoden3dlnAmsterdamWGoeree1684

Aan dit boek werkte ook Dirk Jansz van Santen. Het boek is geschreven door Petrus Caneaus en heet: ‘De Republyk der Hebreen of Gemeenebest der Joden. Het boek bestaat uit 3 delen.ln Amsterdam uitgegeven door W. Goeree in 1684. Iemand kon dus een boek schrijven en laten uitgeven. Een uitgever kon ook het initiatief nemen om een tekst te drukken en verkopen. Daarbij was het niet zo dat automatisch alle delen op dezelfde manier werden ingebonden of dat alle delen werden voorzien van platen of dat die platen ingekleurd werden. Afhankelijk van de grootte van je beurs liet je aanvullende werkzaamheden als binden in perkament of leer en het afsetten uitvoeren.


IMG_2463AfzetterDirkJanszVanSantenPetrusCaneausDeRepublykDerHebreenOfGemeenebestDerJoden3dlnAmsterdamWGoeree1684

Een ander deel van dit boek.


De Banden.

 

Exemplaren van de Atlas Maior werden vaak gebonden in perkament met een in goud gestempeld patroon van plaat- en rolstempels.
De atlas van Huis van het Boek is geen uitzondering.
We weten dat de beroemde Amsterdamse boekbinder Albertus Magnus banden maakte voor atlassen van Blaeu.
Hoewel het niet met zekerheid te zeggen is – andere Amsterdamse boekbinders maakten banden die erg leken op die van Magnus – is het goed mogelijk dat hij ook de banden om dit exemplaar heeft gemaakt.

IMG_2467PerkamentenBand

Als amateur boekbinder heb ik ook met aandacht gekeken naar de banden: wit perkament met goudopdruk.


IMG_2469PerkamentenBandRug

Zicht op de rug. Het lijkt erop dat de linten waarop de katernen zijn genaaid door de band komen.


IMG_2470PerkamentenBandUitstekendeLusjes

Hier zie je zo’n lint er een beetje uitsteken. Maar waarschijnlijk valt daar meer over te zeggen.


IMG_2471PerkamentenBand

Aan de voorsnede (voorkant) van het boek zie je dat er een randje perkament omgeslagen is, komend van het voor- en achterplat. De functie van de stukjes leer (?) zie ik niet maar had misschien met de sluiting te maken of was puur voor de versiering.


IMG_2472PerkamentenBand

Hier lijkt het er op alsof de kapitaalkern door het perkament komt. Hoe de twee (band en kapitaalkern) aan elkaar bevestigd zijn kan ik zo niet zien. Het eerste katern (van onder af gezien) lijkt van een ander materiaal.


IMG_2473AtlasMaiorJoanBlaeuKaartNicolaesVisscherNieuwNederland

Terug naar de kaarten: Noord Amerika, de oostkust.


Deze kaart van ‘Nieuw Nederland’ werd uitgegeven door Blaeu’s concurrent Nicolaes Visscher.
Hij werd vermoedelijk toegevoegd omdat hij gedetailleerder is dan de kaart van Blaeu, en omdat hij een panorama van Nieuw Amsterdam heeft.
De kaart dateert oorspronkelijk uit 1656, maar dit is een heruitgave uit 1685.
Op dat moment was Nieuw-Amsterdam al definitief overgedragen aan de Engelsen en heette het New York.
Aan de geografische namen op de kaart zijn de lokale indianenstammen af te lezen.
Ook hun dorpen en vaartuigen staan afgebeeld, net als de fauna.

IMG_2475AtlasMaiorJoanBlaeuKaartVanChina

De volgende kaart is van het Keizerrijk China.


De Chinese Muur is duidelijk zichtbaar op deze kaart van het oosten van China.
Hij werd gemaakt op basis van gegevens van de jezuïet Martinus Martini (1614-1661), die tussen 1643 en 1651 in China had rondgereisd als missionaris.
Dit deel van de Atlas maior heet ‘Novus atlas sinensis’ (Nieuwe Chinese atlas) en staat bekend als de eerste westerse atlas van het land.
De kaart is ook de eerste waarop Korea niet meer als eiland wordt weergegeven.

IMG_2476AtlasMaiorJoanBlaeuKaartVanChinaEersteWesterseKaarMetKoreaNietAlsEenEiland

Atlas Maior van Joan Blaeu: Kaart van China, de eerste westerse kaar met Korea niet als een eiland afgebeeld maar als schiereiland.


IMG_2478AtlasMaiorJoanBlaeuPieterGoosOostzee

Er lag ook een zeekaart open: van de Oostzee. Ik vond het instrument dat de man gebruikt heel bijzonder. Daarnaast is de ‘vertaaltabel’ voor de verschillende soorten ‘mijlen’ opvallend. Als ik het Oudnederlands goed lees: Duitse, Spaanse, Engelse en Franse mijlen. De naam van de maker van de kaart staat er ook bij: Pieter Goos.


IMG_2479AtlasMaiorJoanBlaeuStedenkaartRomeCastelSantAngeloEngelenburchtEnSintPieter

Detail van de kaart van Rome met de Engelenburcht en de St. Pieter.


IMG_2479AtlasMaiorJoanBlaeuStedenkaartRomeCastelSantAngeloEngelenburchtEnSintPieterDetailStPieter

Dit is denk ik het detail van de St. Pieter. Vanaf de rug gezien met bovenaan het St. Pietersplein met de obelisk.


IMG_2480AtlasMaiorJoanBlaeuStedenkaartRome


IMG_2483AtlasMaiorJoanBlaeuStedenkaartRome

Rome en Vaticaanstad.


IMG_2484AtlasMaiorJoanBlaeuHaarlemAanwijzingDerVermaersteEnMerckelijkstePlaetzen10tHuysVanLaurensKosterVinderDerDruckKonst

Dit is een detail van de kaart van Haarlem. Dat is dan werer zo leuk omdat je er het huis van Laurens Koster kunt zien. Dat is nummer 10 op ‘Aanwijzing der vermaerste en merckelijkste plaetzen’.

IMG_2485AtlasMaiorJoanBlaeuHaarlemAanwijzingDerVermaersteEnMerckelijkstePlaetzen10tHuysVanLaurensKosterVinderDerDruckKonst

10. ’t Huys van Laurens Koster, vinder der Druck konst.


IMG_2486AtlasMaiorJoanBlaeu

Dit wapen zal vast met Haarlem te maken hebben naar ik kon het met Wikipedia niet thuisbrengen.


IMG_2489HuisVanHetBoekDenHaagAtlasMaiorJoanBlaeu

Hier liggen ze dan: Atlas Maior van Joan Blaeu in het Huis van het Boek en Den Haag. Over een paar weken kun je andere kaarten zien van dezelfde atlas.


Bibliotheca Thurkowiana Minor

IMG_2452BibliothecaThurkowianaMinor

Alles waar je maar aan kunt denken, vind je in deze prachtige bibliotheek. Boeken natuurlijk, veel boeken, maar ook een wereldbol, een luie stoel, een schrijfbureau en de krant. De benedenverdieping.


IMG_2453BibliothecaThurkowianaMinorMetBeeldDonQuichote

Het beeld op de achtergrond is Don Quichot, nog in de buurt van de ‘reuzen’. ‘Ellos son Gigantes’ of ‘Het zijn reuzen’ is de manier waarop Don Quichot zijn vermeende tegenstanders omschrijft aan Sancho Panza. Don Quichot is de beschermheer van deze bibliotheek.


IMG_2454BibliothecaThurkowianaMinor

De boeken zijn per onderwerp gegroepeerd. Per onderwerp een eigen kast met een extra, verborgen, kast voor erotische literatuur. De bovenverdieping.


IMG_2451BibliothecaThurkowianaMinor

Als je deze bibliotheek wilt bezoeken dan kan dat in het ‘Huis van het Boek’, voorheen Museum Meermanno in Den Haag. Een prachtig gezicht.


02022020

Natuurlijk is het geen bijzondere dag.
Het is een dag als alle andere dagen, alleen de datum kun je
van links naar rechts leven of van rechts naar links,
met het zelfde resultaat.
De datum is een palindroom.
Kijk eens in Opperlandse Taal & Ketterkunde van Battus.
Je vindt er heel veel.

Ik neem er 1 over, blijkbaar van Drs. P:
‘Negen neven negen’.
Dis is een palindroom waarin bovendien ieder woord op zich zelf
ook al een palindroom is.

Voor mijn weblog is dit wel een bijzonder bericht.
Er komen weinig berichten voor op mijn weblog zonder foto.

Zonsondergang in Antigua

Het centrum van Antigua bestaat uit lage huizen.
Dat moet ook wel want dat is het bijzondere aspect van deze plaats.
Het is een haast Westers stratenplan in Centraal Amerika.
Dit was het bestuurlijk centrum van koloniaal Spanje tot
de aardbeving alles in puin legde.
Die lage huizen hebben heel vaak een toeristische bestemming:
hotel, winkel, restaurant of café.
Die lage daken zijn bij uitstek geschikt voor een rooftop
restaurant of café. Wij bezochten er een: harde muziek, duur,
heel veel te zwaarbewapende portiers om het gezellig te maken
maar wel met een uitzicht op een zonsondergang.
Waarschijnlijk zijn er mooiere zonsondergangen maar
wij konden niet zo heel veel kiezen (in de korte tijd dat we er waren).

DSC00586Antigua - Zonsondergang

DSC00587Antigua - Zonsondergang

DSC00588Antigua - Zonsondergang


Na weken terug naar ‘Van den vos Reynaerde’

De deelnemers hebben hun boeken al allemaal ingediend
voor de wedstrijd van de mooiste uitvoering van ‘Van den vos Reynaerde’.
Ik moet nog beginnen maar dat is niet erg.
Ik heb heel erg genoten van al die weken dat ik van papier
kerstversieringen maakte of bezig was met de voorbereiding
van de Cultuurnacht.
Nu is er weer ruimte om aan dit grote avontuur te gaan werken:
een middeleeuwse binding naar de richtlijnen van Goddijn.

IMG_2422NogTeSnijden

Om mensen te laten zien, tijdens de Cultuurnacht, hoe een boek gedrukt wordt (plano) en hoe het papier vervolgens wordt gevouwen, had ik het boek nog niet op- maat gesneden. Maar deze week was het zo ver. Bij het boek is 1 blanco katern meegeleverd. Dat heb ik in 2 gedeeld en één als eerste katern en het tweede als laatste katern opgenomen. Daarom kan ik makkelijk de plaats met potlood markeren waar ik ga snijden.


IMG_2423SchoongesnedenVersieVanVanDenVosReynaerde

Schoongesneden ziet het er dan als volgt uit. Altijd een spannend moment. Nu begint het op een boek te lijken. Als dekblad (schutblad dat met als doel extra bescherming te geven aan de katernen, bij het eerste en laatste katern wordt meegebonden) dienen twee stukken perkament.


IMG_2424Snijafval

Het snijafval. Helaas was het boek net iets dikker dan mijn snijmachine aankon. Ik heb het dus in twee keer gesneden. Dat kan eigenlijk niet zonder dat je dat achteraf ziet. Maar het vroeg snijden heeft zo-wie-zo nadelen en werd in de Middeleeuwen pas later gedaan.


IMG_2425SchoongesnedenVosOnderBezwaar

‘Onder bezwaar’ betekent in mijn geval: tussen twee planken en onder een stapel zware boeken. Hier ligt mijn exemplaar van ‘Van den vos Reynaerde’ inclusief de perkamenten dekbladen. Die dekbladen zitten met een rand van ongeveer 1 centimeter om het betreffende katern gevouwen. Maar perkament heeft wat tijd en druk nodig om zich te laten temmen. Zo zijn mijn handen vrij voor andere dingen.


IMG_2426EikenhoutenPlattenMetKapitaalhoekjesEnAfgerondeBuitenRanden

De twee eikenhouten platten zijn 1 centimeter dik. aan wat de rugzijde gaat worden (op de foto in het midden) zullen drie leren riempjes en twee perkamenten strengels de platten met elkaar en met het boekblok verbinden. De perkamenten strengels gaan de kapitaalkern vormen, het hart van het kapitaalband. Een van de grote uitdagingen die ik bij de vorige dummy niet helemaal kreeg zoals ik het wilde. De strengels komen aan de kop (bovenkant) en staart (onderkant) van het boek, daar waar nu een kapitaalhoekje is weggehaald. Ook de scherpe randen aan de buitenkant (waar straks de leren bekleding over komt) heb ik met een stukje schuurpapier wat afgerond.


IMG_2438TweeVanDeDrieLerenStroken

Uit de resten van een oude leren tas maak ik drie leren riempjes. Ruim 1 centimeter breed en 2 millimeter dik. Deze zitten inmiddels in de pers want mijn leer was maar 1 millimeter dik, dus heb ik een bredere strook dubbel gevouwen en gelijmd. Inderdaad dit leer is eerder gebruikt om de titel te oefenen met vergulden voor een ander boek (Bradel). Maar daar zie je straks toch niets van. De riempjes zijn misschien te lang maar de 15 centimeter uit het boek van Goddijn was vorige keer te weinig. We gaan het zien.


Best veel gedaan voor een eerste middag.

Hoi

In eerste instantie was ik wat teleurgesteld over de respons
op mijn oproep mee te schrijven aan een manuscript.
Misschien was het woord ‘manuscript’ een beetje afschrikwekkend.
Maar nu ik de 9 ‘inzendingen’ gelezen en bekeken heb, ben ik
eigenlijk heel tevreden.
Prachtige tekeningen en een quote van Yeats (!).

IMG_2428EenVisInHetWater


IMG_2429BeYourself

Be yourself, be you! Een hart onder de riem.


IMG_2430DeMeesteBezoekers

Hier lees je tussen de regels iets van mijn initiële teleurstelling.


IMG_2431IKKECastAColdEye

Iemand die de uitdaging oppakt. Waarschijnlijk is het een tweede persoon die het citaat van Yeats (Nobelprijs voor de literatuur) er aan toevoegt: “Cast a cold eye/On life / On death/Horseman pass by”.


Hieronder vind je het hele gedicht.
Hier moet ik nog even voor gaan zitten.
Maar dit geeft vast genoeg inspiratie voor een reactie.
Dat geldt trouwens voor alle tekeningen en teksten.

Under Ben Bulben, William Butler Yeats (1939)

I

Swear by what the sages spoke

Round the Mareotic Lake

That the Witch of Atlas knew,

Spoke and set the cocks a-crow.

Swear by those horsemen, by those women

Complexion and form prove superhuman,

That pale, long-visaged company

That air in immortality

Completeness of their passions won;

Now they ride the wintry dawn

Where Ben Bulben sets the scene.

Here’s the gist of what they mean.

II

Many times man lives and dies

Between his two eternities,

That of race and that of soul,

And ancient Ireland knew it all.

Whether man die in his bed

Or the rifle knocks him dead,

A brief parting from those dear

Is the worst man has to fear.

Though grave-diggers’ toil is long,

Sharp their spades, their muscles strong.

They but thrust their buried men

Back in the human mind again.

III

You that Mitchel’s prayer have heard,

“Send war in our time, O Lord!”

Know that when all words are said

And a man is fighting mad,

Something drops from eyes long blind,

He completes his partial mind,

For an instant stands at ease,

Laughs aloud, his heart at peace.

Even the wisest man grows tense

With some sort of violence

Before he can accomplish fate,

Know his work or choose his mate.

IV

Poet and sculptor, do the work,

Nor let the modish painter shirk

What his great forefathers did.

Bring the soul of man to God,

Make him fill the cradles right.

Measurement began our might:

Forms a stark Egyptian thought,

Forms that gentler Phidias wrought.

Michael Angelo left a proof

On the Sistine Chapel roof,

Where but half-awakened Adam

Can disturb globe-trotting Madam

Till her bowels are in heat,

Proof that there’s a purpose set

Before the secret working mind:

Profane perfection of mankind.

Quattrocento put in paint

On backgrounds for a God or Saint

Gardens where a soul’s at ease;

Where everything that meets the eye,

Flowers and grass and cloudless sky,

Resemble forms that are or seem

When sleepers wake and yet still dream.

And when it’s vanished still declare,

With only bed and bedstead there,

That heavens had opened.

Gyres run on;

When that greater dream had gone

Calvert and Wilson, Blake and Claude,

Prepared a rest for the people of God,

Palmer’s phrase, but after that

Confusion fell upon our thought.

V

Irish poets, learn your trade,

Sing whatever is well made,

Scorn the sort now growing up

All out of shape from toe to top,

Their unremembering hearts and heads

Base-born products of base beds.

Sing the peasantry, and then

Hard-riding country gentlemen,

The holiness of monks, and after

Porter-drinkers’ randy laughter;

Sing the lords and ladies gay

That were beaten into the clay

Through seven heroic centuries;

Cast your mind on other days

That we in coming days may be

Still the indomitable Irishry.

VI

Under bare Ben Bulben’s head

In Drumcliff churchyard Yeats is laid.

An ancestor was rector there

Long years ago, a church stands near,

By the road an ancient cross.

No marble, no conventional phrase;

On limestone quarried near the spot

By his command these words are cut:

Cast a cold eye

On life, on death.

Horseman, pass by!


IMG_2432MijnHuisIsGroot

Ik vermoed dat ik dit goed kan gebruiken om nog eens een poging te doen de Nederlandse taal en ons schrift te gebruiken zoals je dat in Arabische kalligrafie ziet.


IMG_2433Kaas

Tijdens mijn verhaal heb ik bezoekers mijn exemplaar van het boek ‘Kaas’ van Willem Elsschot laten zien (met gele boeksnede). Misschien komt daar deze bijdrage van Max vandaan.


IMG_2434Schaduwen

Heel donker gedicht met een bijpassende tekening.


IMG_2435MijnHoofdLoopt

Dit is een compliment van een van de bezoekers die een aantal ideeën heeft overgehouden aan het bezoek.


IMG_2427Hoi

‘Hoi’, de titel van dit bericht, geschreven door Reyn.


IJM-414

GravemakerDeIJM-414

Met enige regelmaat stuurt een gastblogger (uit Middelburg) mij een foto met het verzoek die te plaatsen. Het gaat heel vaak over IJmuiden en de zee/zeevaart. Soms in de vorm van een (zelf geschreven) verhaal en soms in de vorm van een olieverfschilderij zoals vandaag. Het schilderij komt 31 januari te koop via catawiki.


Logogrief

Een paar dagen geleden zocht ik een boek in mijn boekenkast.
Zoals altijd vond ik het boek wat ik zocht maar er was ook ‘bijvangst’.
Ik zag een goed ingebonden boek waarvan de rug niet direct een
lichtje liet branden.
Wat is dat?

Ik nam het mee en heb er veel uren in doorgebracht.
Het bleek een verzameling te zijn van ‘Boek & Band’.
Volgens het boek (tweede druk): ‘Boek & Band is het mededelingenblad
van de Nederlandse Handboekbinders- en Bandenontwerpgroep (NHB)’
Eerste jaargang no. 1 van het blad is van oktober 1984.

Binnenkort hoef ik een dergelijk boek niet meer te kopen want
leden van de Stichting Handboekbinden krijgen toegang tot de

‘gedigitaliseerde uitgaven van de Stichting Handboekbinden en haar voorgangers. De tijdschriften omvat o.a. de tijdschriften ‘Handboekbinden’, ‘Vouwbeen’, ‘Boekbehoud’, ‘Boek & Band’ en ‘Tampon’. De tijdschriften gaan terug tot ongeveer 1920 en het archief groeit constant.’

In Boek en Band vond ik een leuk artikel.
Het ging over een ‘logogrief’, dat begrip kende ik niet.
Er werd wel verwezen naar een ander boek dat ik heb.
Het begrip komt ook voor in ‘Opperlandse taal- & letterkunde’
uitgebracht door Battus (Hugo Brandt Corstius).
Dus even opgezocht.

BattusOpperlandseTaalEnLetterkunde

Mijn exemplaar is een zesde druk, 1985. Tweede hands, gekocht voor 9 gulden.


Nu geeft Battus geen definitie van wat een logogrief is.
Ook op internet kom ik niet echt verder: een taalspelletje of raadsel.
Meer kan ik er niet van maken.

BattusOpperlandseTaalEnLetterkundeJSpierLogogrief

Battus voert dit voorbeeld op van J. Spier. Leuk maar echt iets anders dan wat ik in Boek & Band las.


Boekenkast

Want dit is het gedicht ‘Boekenkast’ van Mr. J. Versfelt. En dat las ik in ‘Boek & Band’. Een klein raadsel. De cijfers verwijzen naar de letters van het woord ‘boekenkast’. Het woord dat zo ontstaat is onderwerp van de daarna volgende dichtregels.


Nu stond er in Boek & Band ook een afbeelding van het boekje
uit 1876 waar het gedicht in is opgenomen.
Dat heb ik gekocht want het is een leuke boekband.

IMG_2417MrJVersfeltGedichten1876GebrGiuntaDAlbaniVoorkant

Mr. J. Versfelt, Gedichten, 1876, gedrukt door Gebr. Giunta D’Albani.


IMG_2418MrJVersfeltGedichten1876GebrGiuntaDAlbaniAchterzijde

Op de achterkant komt dezelfde, geblinddrukte, oosters aandoende versiering voor als op de voorzijde. Maar dan zonder de centrale afbeelding in goud.


IMG_2419MrJVersfeltGedichten1876GebrGiuntaDAlbaniRug

Op de rug, niet heel goed zichtbaar: ‘J. Versfelt Gedichten’.


IMG_2420MrJVersfeltGedichten1876GebrGiuntaDAlbaniTitelpagina

Gedichten door Mr. J. Versfelt, Ridder der Militaire Willemsorde, 4de klasse, Vice-president van het Provinciaal Geregtshof in Noordbrabant, geboren 21 april 1805, gestorven 3 december 1874.


IMG_2421MrJVersfeltGedichten1876GebrGiuntaDAlbaniLogogriephenEnz

Op pagina 27 begint het onderdeel van de ‘Logogriephen enz.’ met het gedicht ‘Boekenkast’.


Mooi toch?

Cultuurnacht: terugblik

De Cultuurnacht heeft veel tijd gevraagd.
Je bepaalt natuurlijk zelf hoeveel tijd je er in steekt.
Bij mij was dat best veel.

IMG_2401CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisBladspiegel

Op vrijdagavond het ik de laatste bladspiegels nog afgemaakt. Helaas zal tijdens de Cultuurnacht blijken dat het niet eenvoudig is mensen te vragen iets te schrijven. Nog eens overdenken hoe ik dat ga oplossen.


IMG_2402CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisBladspiegel

Het was nodig de bladspiegels meer te benadrukken, soms te voorzien van een simpele tekening, van kleuren. Allemaal om te zien hoe mensen daar op reageren.


IMG_2403CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisBladspiegel

Wellicht zijn er mensen die de overeenkomsten zien met middeleeuwse aanvullingen op de pagina (initialen, miniaturen, penwerk, doodles). Maar het hielp niet echt.


IMG_2404CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisBladspiegel

Ik hoopte dat simpele tekeningen mensen op een idee zouden brengen. Zodat ze daar over zouden schrijven.


IMG_2405CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenis

De ruimte was op vrijdag al voor een deel ingericht. Op zaterdag heb ik de puntjes op de i gezet door bijvoorbeeld mijn slinger op de hangen.


IMG_2406CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisSchrijfopstelling

De schrijfplaats in te richten. Als mensen iets schreven dan was de bamboe-pen met inkt uit een inktpotje populair.


IMG_2408CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisUithangboek

Mijn uithangboek op het pad bij de deur gezet.


DSC02638CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisRuimteArgusvlinder

Het was een mooie ruimte voor mijn expositie. De halfronde vorm maakte het ook goed mogelijk om mijn verhaal te houden en steeds de voorbeelden er bij te kunnen pakken.


DSC02639CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisMagazijn76

Op zaterdagmiddag ben ik bij Magazijn76 op bezoek geweest. Dat is een van de drie locaties die bij de Cultuurnacht open waren. De schilderijen zijn van een kunstenaar die een werkplaats heeft vlak bij die van mij. Het vreemde van zo’n nacht is dat je zelf zo druk bezig bent maar dat je daarom weinig of niets meekrijgt van wat er bij de anderen gebeurt. Er stond een frietverkooppunt voor de deur, maar ik had er geen tijd voor. Ik had best een portie gelust.


DSC02640Magazijn76CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisOngefilterd

Dus ik ben helaas ook geen koffie gaan drinken bij ‘Ongefilterd’.


IMG_2409CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisWieDurft

Omdat ik vreesde dat het niet eenvoudig zou zijn om mensen aan het schrijven te krijgen heb ik ze nog eens extra uitgedaagd: Wie durft?


VerlangDeNacht

Verlang de nacht.


DSC02642CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisCultuurstraatje

Het Cultuurstraatje in de FutureDome in het vroeg van de avond. Gelukkig was het droog die avond, werd het alleen mistig. Wat een aparte sfeer geeft.


DSC02643CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenis

Dit is dan de Koepelgevangenis in de avond.


IMG_2411CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisZijDurfdenTeSchrijven

De eerste ‘helden’ van de avond: ‘Be yourself, be you!’


IMG_2412CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisNaAfloopZondagEersteTasTerugInWerkplaats

Zaterdagnacht heb ik al mijn spullen al wel bij elkaar gezet. Een eerste tas met boeken ging mee naar huis. Dit is dan op zondag. Met tassen bracht ik mijn spullen terug naar mijn werkplaats.


IMG_2413CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisOpruimenNaAfloopZondag

Work in progress (zondag).


CNB Abri's - RGB

De Cultuurnacht zit er voor deze editie weer op.


IMG_2415CultuurnachtBredaFutureDomeKoepelgevangenisNaAfloopZondag

Overdag is de Koepel ook indrukwekkend.


Geen tijd: Cultuurnacht Breda

Gisteren al druk geweest met mijn opstelling.

Vandaag daar aan verder gewerkt.

Volgens mij is het zo goed als gereed.

Even iets anders: Antigua op 26 december 2018

De afgelopen dagen heb ik mijn lezers misschien wat overvoerd
met informatie over de Cultuurnacht van aanstaande zaterdag.
Daarom ga ik vandaag verder waar ik een tijdje terug gebleven ben:
Panajachel in Guatemala.

Vandaag is het ‘Dag van het handschrift’.
Nu is het natuurlijk iedere dag wat.
Maar dit toeval is te mooi om niet aan te grijpen.
Daarom begin ik met twee pagina’s uit mijn dagboek van deze reis.

IMG_2390HandschriftAntiguaPagina1

Maar ben niet bang. Ik schrijf lelijk en groot. Misschien heb ik het wel in de auto geschreven.


25 december was warm!

 

26/12/2018

 

Vanmiddag gaan we naar Antigua.
Maar eerst in de ochtend koop ik nog een souvenir en bezoek ik de kleine maar leuke tentoonstelling over Maya vondsten in de streek.
De transfer verloopt goed.
De vertraging als gevolg van een file ligt niet aan de chauffeur.
Antigua was het hoofdkwartier van de koloniale Spaanse macht in Centraal Amerika.
Het stratenplan en alle grote gebouwen zijn uit de Spaanse periode als er niet in 1773

Het vervolg van deze tekst even verder op in dit bericht.

DSC01307SouvenierPanajachelBoekBananenbladerenMetJuteRug

Dit is het souvenir dat ik in Panajachel kocht. Een eenvoudig ingebonden boek. Het papier dat voor het boekblok is gebruikt is gemaakt van bananenbladeren. De rug is van jute. Misschien niet heel bijzonder. Je kon er allerlei kopen met allerlei afbeeldingen. Maar deze vond ik mooi. Ik ga dit model nog een keer namaken. De tentoonstelling is het museum in Hotel Posada de Don Rodrigo of Museo Lacustre de Atitlan.


IMG_2391HandschriftAntiguaPagina2Vervolg van de eerdere tekst.

een grote aardbeving had plaatsgevonden.
Dat was ook niet de eerste keer.
De Spanjaarden besloten de stad niet te herbouwen.
Pas later zijn vooral de kerken of wat er van over was gestabiliseerd.
Dat is wat je er vandaag dus ziet: gevels van kerken en overheidsgebouwen met of niets er achter of erachter een hele nieuwe bestemming.
Het stratenplan bestaat nog steeds en de huizen zijn in die typische kleuren uitgevoerd.

De transfer is onze eerste keer dat we in Guatemala een vorm van
vervoer gebruiken die het midden houdt tussen een taxi en een bus.
Toeristen kopen een kaartje om van de ene toeristische plaats naar
een andere te worden vervoerd.
Je kent elkaar niet maar iedereen is op vakantie.
In Antigua aangekomen is de zon al lang over het hoogste punt.
We maken een eerste wandeling en maken wat foto’s:

DSC00574Antigua CentraleKerk

Midden in het bestuurscentrum ligt de Iglesia de La Merced.


DSC00576Antigua Geveldetail

Een barokkerk.


DSC00577Antigua Rondrit


DSC00578Antigua CentralePleinRustigeKant

De rustige kant van het plein/park dat het centrum vormt van Antigua.


DSC00580Antigua Kloostergevel

Dit is een stuk van de gevel van een klooster in de buurt.


DSC00581Antigua Laagbouw

Zo zien de straten van Antigua er uit als het er rustig is.


DSC00582Antigua DeRealiteitVanDeKerkenKloosters

Dit is zomaar een blik in de Iglesia de La Merced. De kerk is niet meer dan een serie muren en een voorgevel. Dat wil niet zeggen dat het niet leuk is om die kerk te bezoeken. Maar daarover later meer.


DSC00583Antigua DeurEnSleutel


DSC00584Antigua OpDeHoekVanDeStraat

Op de hoek van de straat.


DSC00585Antigua MuurdecoratieBuiten

Decoratie op een buitenmuur.