Cécile Verwaaijen in Club Solo

Een tijdje terug liet ik de poster van de tentoonstelling
al zien op mijn blog.
Maar dit weekend ben ik ook naar de tentoonstelling gaan kijken.

‘Club Solo’ wat is dat? Het is de ‘opvolger’ van Lokaal01 in Breda.
Volgens de eigen website:

Kunstenaarsinitiatief Club Solo presenteert vijf keer per jaar solotentoonstellingen van Nederlandse en Belgische kunstenaars.

 

Hotel Solo biedt eens per jaar een podium aan een buitenlands kunstenaarsinitiatief.

 

Café Solo is een podium voor kleinschalige presentaties, zoals muziekoptredens, poëzieavonden, lezingen en filmvoorstellingen.

 

VISIE

Club Solo biedt mid-career kunstenaars de mogelijkheid werk te maken en te tonen in solopresentaties. De kunstenaar en zijn werk staan centraal. Voor het publiek is Club Solo een laagdrempelig, uitgesproken platform voor Nederlandse en internationale beeldende kunst.

Dit was de poster die ik mooi vond en die me hielp
om Club Solo ook weer een keer te gaan bezoeken.

IMG_2350CécileVerwaaijenClubSoloBreda

Cécile Verwaaijen. Ik was benieuwd.


De ruimte van Club Solo is niet groot.
Er is een benedenzaal en twee zalen boven (1 groter en 1 kleiner).
Vroeger was er boven nog een gang. Bovenaan de trap is een ruimte
waarin je loopt als je boven aankomt, een soort van hal.
‘Achter’ de trap is nog een ruimte met een glazen wand
die op de trap uitkijkt. Deze was niet in gebruik voor de tentoonstelling.

Verwaaijen werkt sinds 2018 aan de serie ‘Learning Arabic’.
Ze gaf een periode Nederlandse les aan de ‘nieuwkomers’, vaak
met een Arabische achtergrond en leerde deze mensen beter kennen.
De wens om zelf Arabisch te leren was het begin van een
proces van ‘uitburgeren’, dat leidde tot werken waarvan je
er een aantal in Club Solo kunt zien.

In de benedenzaal is de installatie Goodnight te zien.
De pilaren in de benedenzaal zijn bekleed met tapijt en
gebedskleden.

IMG_2500CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Goodnight.

IMG_2502CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight
IMG_2503CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Niet alle onderdelen van Goodnight zijn op mijn foto’s te zien.


IMG_2501CécileVerwaaijenClubSoloBredaMandala

Mandala.


IMG_2499CécileVerwaaijenClubSoloBredaOjalá

Ojalá (Ojalá= laten we hopen dat). We zien hier gebedskleden die letterlijk uit elkaar zijn gehaald. Door de andere rangschikking van de onderdelen krijgen die een andere betekenis en waarde. Het is een aanmoediging om dingen die ‘vast zitten’ on beweging te krijgen. Er waait een frisse wind door de kleden.


IMG_2504CécileVerwaaijenClubSoloBredaFlower

Flower.


IMG_2505CécileVerwaaijenClubSoloBredaCourage

Courage. Twee decoratieve elementen maken zich los van het gebedskleed. Ze willen meer zijn dan een motief in het grote geheel. Ze gaan hun eigen weg.


IMG_2506CécileVerwaaijenClubSoloBredaOrange

Orange.


IMG_2507CécileVerwaaijenClubSoloBredaNiqaab

Niqaap.


De teksten zijn voor een deel afkomstig van de flyer
die bij de tentoonstelling wordt uitgedeeld.
Ik was (en ben) enthousiast.

Club Solo

De naam heeft iets van een gelegenheid met rode lichten
of een nieuwe horecagelegenheid met DJ’s.
Maar het is een nieuw kunstinitiatief in Breda.
Een soort opvolger van Lokaal01.

Wat zeggen ze zelf:

Club Solo breekt een lans voor de autonomie en stelt het oeuvre van de kunstenaar centraal met het organiseren van solotentoonstellingen.
Curatoren van het Van Abbemuseum, Eindhoven en het MhKA, Antwerpen reageren op het werk van de kunstenaar door een specifieke bijdrage uit hun collectie in de tentoonstelling te plaatsen zodat er een unieke dialoog ontstaat.

 photo DSC_5957Poster.jpg

Club Solo, Kloosterlaan, Breda.


 photo DSC_5951TomClaasen.jpg

Tom Claassen heeft 1 groot werk. Het vult de hele ruimte van de benedenverdieping.

 photo DSC_5952tomClaasen.jpg

 photo DSC_5953TomClaasen.jpg


 photo DSC_5956JanVanMunsterToelichting.jpg

Jan van Munster, het werk wat ik hieronder laat zien is: Studie voor een clone, 2013.


 photo DSC_5955JanVanMunsterStudyForAClone.jpg

Jan van Munster, Studie voor een clone, 2013.

Lokaal01: Once more, unto the breach, dear friends, once more

Gisteren was het dan de laatste dag van Lokaal01 in Breda.
Met een grootse tentoonstelling werd er een punt
gezet achter dit unieke kunstproject.

Al eerder was hier een reeks foto’s van die tentoonstelling te zien
en vanaf vandaag kan ik in de catalogus ontdekken van wie al
die zeer uiteenlopende werken zijn.
Uiteenlopend van materiaal, visie, beleving enz.

Vandaag zijn de meeste foto’s van de performance van BMB Con.

 photo DSC_0922BMBConBereidtZichVoorDoorDePapierenKokersAanTeTrekkenZWFotoWiesjePeelsOnceMore1.jpg

BMB Con bereidt zich voor door de papieren kokers aan te trekken.
De zwartwit foto op de achtergrond is van Wiesje Peels, Once More #1, 2013.

‘Once more unto the breach’ is een zin uit de speech van
Shakespeare’s Henry V, Act III, 1598,
en betekent zoveel als laten we het nog een keer proberen.

 photo DSC_0925BMBConDeProjectiesOpDePapierenKokersZijnMoeilijkVastTeLeggen.jpg

Op de kokers van BMB Con worden beelden geprojecteerd die zich wat moeilijk laten vastleggen.

 photo DSC_0926BMBConChineseKaraktersGeprojecteerd.jpg

Bij deze Chinese karakters lukt het een beetje.

 photo DSC_0927BMBCon.jpg

 photo DSC_0929BMBCon.jpg

 photo DSC_0930BMBConEindeVanDePerformanceNadert.jpg

Het einde van de performance nadert.

 photo DSC_0934BMBConNeemtApplausInOntvangst.jpg

BMB Con neemt het applaus in ontvangst.

 photo DSC_0935PresentatieVanCatalogus.jpg

Presentatie van de catalogus.

 photo DSC_0938HelmutSmitsYourAdHere2013.jpg

Nog twee foto’s van werken: Helmut Smits, Your ad here, 2013.

 photo DSC_0940PaulHendrikseAllThoughtsArePreyToSomeBeast2011.jpg

Paul Hendrikse, All thoughts are prey to some beast, 2011.

Once more…and more

Lokaal01 in Breda houdt op te bestaan.
Dat is erg jammer want een bezoek aan dit kunstencentrum
is altijd een plezier.
Maar het is niet anders en nog een maal
halen ze alles uit de kast.
Gisteren heb ik er met veel plezier rondgelopen
en een serie foto’s gemaakt.

 photo DSC_0715OnceMoreAndMoreExtraProgram.jpg

Het goede nieuws is dat er naast de tentoonstelling nog een extra programma is.


 photo DSC_0716ExtraProgrammaAchterkant.jpg

Extra programma Once more…and more.

Het extra programma zal zich onverwacht afspelen en op 8 en 23 juni.
23 juni is als ik het goed begrijp de allerelaatste dag.


 photo DSC_0684D.jpg

Het begint al bij de ingang: “The characters and events depicted in this spectacle are fictitious, any similarity to actual persons, living or dead, is purely coincidental”. U bent gewaarschuwd.


 photo DSC_0685RechtsDemandeMoAndreaMedjesi-Jones.jpg

Rechts ‘DemandeMo’, Andrea Medjesi-Jones.

Wie precies wat gemaakt heeft wanneer wordt niet altijd duidelijk.
Het wachten is op de ‘final catalogue of the show’
die op 23 juni wordt gelanceerd.


 photo DSC_0686D.jpg

Wat ik erg goed gedaan vindt, is dat rond het Lokaal01 gebouw
een frame of hek van blauwe latten is gemaakt.
Die blauwe latten komen binnen overal terug.
Je ziet ze bijna op al mijn foto’s.


 photo DSC_0687DZonderSteunVanGreenpeaceVermoedIk.jpg

Vast zonder de steun van Greenpeace, vermoed ik.


 photo DSC_0688AllemaalGezichten.jpg

Net als voor de meeste werken geldt, je moet het gaan zien.
Hier een hele sliert gezichten tegen de muur en
een portfolio op de grond met schetsen/werk met gezichten.


 photo DSC_0689RenatoNicolodiMonumentAuxMorts.jpg

Renato Nicolodi, Monument aux morts.


 photo DSC_0692TheoSchepens.jpg

Theo Schepens (denk ik).


 photo DSC_0694KunstwerkenMakenIsLerenOmgaanMetFoutmeldingen.jpg

Kunstwerken maken is leren omgaan met foutmeldingen:
jezelf keer op keer afvragen wat je eigenlijk aan het doen bent.


 photo DSC_0695FixTheEconomyMakeBanksPay.jpg

Fix the economy, make banks pay!

Repareer de economie, laat de banken betalen.


 photo DSC_0696LetMeLiveInaWorldPure.jpg

Let me live in a world pure.


 photo DSC_0697D.jpg

Ik zal wel erg ouderwets zijn
maar bij een kunstwerk vind ik het wel belangrijk
dat het er goede uitziet.
Dat het vakwerk niet alleen in het idee
maar ook in de uitvoering,
de communicatie van de toeschouwer zit.
Hier is dat zeker het geval.

 photo DSC_0698D.jpg


 photo DSC_0699.jpg


 photo DSC_0700ResearchAndDestroy.jpg

Research and destroy.

Hier kun je een hele study over maken.
Deze tekening is onderdeel van een groter werk
dat je op de volgende foto ziet.
Ik ben heel benieuwd naar de catalogus.

 photo DSC_0701ResearchAndDestry.jpg


 photo DSC_0702D.jpg

Hele sterke foto’s, helemaal in de traditie van
de klassieke stillevens.

 photo DSC_0703MooiHoeDeBlauweLattenOveralTerugkomen.jpg

Zie hoe de blauwe latten overal terugkomen.
Met beperkte middelen een enorme impact. Proficiat!


 photo DSC_0704D.jpg


 photo DSC_0706ZichtNaarBuiten.jpg

Even buiten kijken. Achter en voor.

 photo DSC_0707ZichtNaarBuiten.jpg


 photo DSC_0708TheoSchepens.jpg

Nog een Theo Schepens. Ze staan op veel plaatsen
deze kleine, intrigerende beeldjes.


 photo DSC_0709AllesGeschilderdOokDeTape.jpg

De schilder van dit doek heeft een mooie techniek.
ook de tape die er op zit is geschildert.
Doet me denken aan het werk van Claudio Brave dat ik gisteren zag.
Die heeft een triptiek geschilderd (onder meer)
waarop een hyperrealistische afbeelding van pakpapier te zien is.

 photo DSC_0709AllesGeschilderdOokDeTapeD1.jpg


 photo DSC_0710Lokaal01.jpg

Lokaal01. Gaat dat zien!

Dichtpareltje in het Valkenberg

Gisteren even door het Valkenberg gelopen,
op weg naar Lokaal01, ik verliet het park
via de J.F. Kennedylaan.

 photo DSC_0491RolandJooris.jpg

Daar zag ik het ineens.
Het gedicht van Roland Jooris.
Natuurlijk gefotografeerd.
Kwam toen tot de volgende compilaties:

 photo RolandJoorisValkenberg.jpg

Park Het Valkenberg, Breda.

Vogel wipt/
Tak kraakt/
Lucht betrekt/
Bijna niets/
om naar te kijken/
en juist dat/
bekijk ik

Roland Jooris

Roland Jooris: Minimal.
Uit: Het museum van de Zomer, 1974)
Typografie op hekwerk, rechts van entree J.F. Kennedylaan.
In opdracht van gemeente Breda, supervisie door Post-St.Joost, Breda.

 photo RolandJoorisValkenberg02.jpg

Toch een mooie beschrijving van wat een kunstenaar doet en is?

Op het web kwam ik nog het volgende werk tegen
van Steffen Maas, grafisch ontwerper.

 photo SteffenMaasRolandJooris.jpg

Claudia Sola: Two fingers

Inmiddels was het vlak voor zonsondergang, het licht
verdween alsof een film van een westerse zonsondergang
versneld werd afgespeeld. x91Kijk eens naast je,x92 zei mijn
reisgenoot op gedempte toon. Ik draaide mijn hoofd en
zat oog in oog met een vrouwelijke chimpansee van
middelbare leeftijd. Zodra ze zag dat ik haar had
opgemerkt, stak ze haar rechterarm in mijn richting.
De palm van haar hand was naar boven gekeerd, haar
enorme vingers waren naar binnen gekromd. Voordat ik
het wist had ik mijn rechterhand uitgestoken en met mijn
vingers de hare omklemd. Daarop trok ze mijn arm naar
zich toe en drukte haar zachte lippen op de rug van mijn
hand, een klassieke handkus. Vervolgens liet ze mijn hand
weer los. Ze draaide zich om en bleef enkele ogenblikken
staan, daarbij steunend op de knokkels van haar handen.
Ten slotte verdween ze in het bos.

Deze chimpansee had me gegroet, een doodgewone
begroeting. Een mens is zonder nadenken in staat een
redelijke geslaagde chimpanseegroet uit te voeren.
We hadden niet de indruk dat mijn reactie een geweldig
misverstand veroorzaakte. Ik had er nooit bewust op
gelet hoe chimpansees elkaar groeten, laat staan dat ik
overwogen zou hebben hoe ik zou reageren op een
begroeting door een in het wild levende chimpansee.
Op zox92n moment valt de tijd even weg x96 mijn voorouders
en de hare zouden elkaar x miljoen jaar geleden, toen
nog als soortgenoten, ook gegroet kunnen hebben. Een
Chinese schrijver wiens naam ik vergeten ben, maakte
ooit een opmerking die alleen een Chinees kan maken:
hij verwonderde zich erover dat de Duitsers zulke goede
componisten hebben voortgebracht. Pas zo kort uit het
bos en nu al van die mooie muziek. Zo is het ook. De aap
is net uit het bos, inclusief de voorlijke Chinezen.

Tijs Goldschmidt

Te zien in Lokaal01 in het kader van BredaPhoto


Claudia Sola: Two fingers.





Claudia Sola: Two fingers.


Cultuurnacht: deel 2

Een tweede logje over de Cultuurnacht in Breda, afgelopen vrijdag.
Een heel bonte avond met erwtensoep (Breda’s museum), poffertjes (Vlaszak),
znigende apparaten (Lokaal01), een middeleeuwse muur (Gebouw F),
heksen en een moeras (Muziekschool), het lezen van tarotkaarten (De Geus),
lange rijen wachtenden (Grote Kerk) en een spook (KMA).
Kortom er was voor iedereeen wat te doen.

Na het Koningin Wilhelmina Paviljoen bezoocht ik Gebouw F.
Naast het lichtkunstwerk uit mijn eerste bericht was daar nog meer te zien.

Zo is er in dit voormalige kantoor van Dagblad De Stem een muur ondekt.
Volgens de ErfgoedBrief Breda (nummer 18) is hier sprake van een muur
die dateert uit de periode 1500 – 1700.
Er was niet veel aandacht voor in de drukte maar hij staat
er al even en dat zal nog wel even zo blijven.
Gelegenheid genoeg dus om de muur nog eens te gaan zien.

In Gebouw F was een fototentoonstelling met een bijbehorende film.
Een beetje saai.
Dan een aantal kunstenaars die met taal en illustraties bezig waren.
Daarnaast kleding van onder andere Magnus Dekker.
Gemaakt van iets dat lijkt op vilt, in felle kleuren,
sterk in vorm en uitstraling.

Onderweg naar Lokaal01 kwam ik langs nog een lichtkunstwerk.
In dit geval is het voorwerp waarop/-achter wordt geprojecteerd vlak.
De ruimtelijke werking wordt door het licht bereikt.
Je ziet kubussen zich vormen, openen en sluiten enz.
Maker bij mij onbekend.

In lokaal waren ook verschillende dingen te zien (en horen).
Ook hier was net als in Gebouw F een optreden gepland
(ik heb die overigens niet gezien of gehoord).

Een aantal kunstenaars maakten een werk onder de noemer Habitat.
Eehn van de kunstenaars is Rene Verberne.
Het werk heet:
‘Gehavende schimmen van langvergeten zomers’.
Het bestaat (volgens zijn website) uit:
‘Een op de kop hangend moeras vol rottende, bruine planten,
die langzaam op de vloer druppen.’

Het werk wat de meeste indruk maakte was dat van Chris Hendriks:
‘De droom van een wrak’.
Boven een kaart van de Biesbosch staat een machine.
Je hoort het water, de golven, eb en vloed.
De machine bestuurt vele draden die elk verbonden zijn
met een deel van een wrak.
Als een groep marionetten dansen de onderdelen van het wrak,
gerangschikt naar hun originele plaats in het wrak, op de imaginaire golven.
Mooi uitgelicht.

Op zolder was onder andere een video te zien van een performance
die eind vorig jaar plaats vond in Lokaal01:
‘It’s a wash out’ van Ton Vermeulen.

Volgens de website van Lokaal01:

It’s a wash out:
Een concert voor 3 wasmachines dat live wordt opgevoerd
op 12 november om 20 uur in de Geluidpost van Lokaal 01 Breda.
In samenwerking met Luc Houtkamp (saxofoon en electronica).

De titel roept bij mij wel wat vragen op.
‘Wash out’ staat voor het al dan niet bewust verkleuren van stoffen
als het gevolg van wassen. Zeg maar ‘verbleken’.
Zonder meer heel grappig.
Ik zie zo ‘The Supremes’ voor me.

In het Breda’s museum stond ik voor het eerst,
oog-in-oog met de tegels uit het renaissance paleis van het Kasteel van Breda:
de oogtegels:

En wat te denken van het portret van de naamgever van het gebouw
waarin ik nu woon: Justinus van Nassau.

In het Breda’s museum was ook nog een zaal met moderne, Breda’s, kunst.
Hier een paar werken uit zijn serie Metamorphosis:

Soot from the funnel

Door mijn recente bezoeken aan en web logs over Lokaal01
ben ik in contact gekomen met de medewerkster verantwoordelijk voor
de publiciteit: Griet Menschaert.

Met haar heb ik een soort interview gehouden.
Ik heb via e-mail een paar vragen gesteld.
Vervolgens heb ik soms aan de vraagstelling wat gewijzigd
omdat mij bepaalde zaken vooraf niet duidelijk waren.
Als er dus een fout staat nu, dan is dat volledig mijn schuld.
De vragen en antwoorden volgen hier.

Hoe is de tentoonstelling tot stand gekomen?

Wij hebben hier voor het eerst en samen met Fieldgate Gallery
deze kunstenaars bijeen gebracht.
Felix Schramm, Christophe Terlinden, Simon Kentgens, Harald Hund & Paul Horn en Erwan Maheo exposeerden al eerder bij Lokaal 01
en zijn ook door ons aangebracht.
Alle anderen zijn via Richard Ducker van Fieldgate Gallery voorgesteld.
Het is een wederzijds proces en gezoek geweest,
niet zozeer vanuit een strenge (verhalende) inhoudelijk dogma,
maar veeleer vanuit een gezamenlijke liefde voor het beeld.
Fieldgate heeft deze tentoonstelling ook vermeld op haar website,
omdat zij hier een even grote bijdrage als wij aan geleverd hebben.
Maar het vindt dus in Breda voor het eerst plaats.

Kate MccGwire.

Als je kijkt naar de tentoonstelling Soot from the funnel,
Wat is dan je reactie op de tentoongestelde stukken.

Mijn excuses, maar de reacties laat ik liever aan het publiek over.
Het valt wel op dat de duivenveren en de Dropping Furniture
er bij de meesten het gemakkelijkst in gaan.


Harald Hund & Paul Horn.

Lokaal01, Antwerpen en Breda?

Lokaal 01_Antwerpen en Lokaal 01_Breda worden door hetzelfde personeel bevolkt.
Zij zijn in samenhang ontstaan.
Wij zijn dan ook een Belgisch-Nederlandse instelling met twee dependances,
al zijn onze kantoren in Breda.
Onze directeur woont in Antwerpen en wij gaan met zijn allen geregeld heen en weer.
Veel kunstenaars die in Antwerpen een werkperiode hebben doorgebracht
(steeds een drietal weken met aan het eind een presentatieweekend),
nodigen wij vaak (soms jaren) later nog eens uit om deel te nemen
aan een tentoonstelling in Breda.
De kunstenaars gaan dus tussen de beide landen en steden heen en weer
en hun netwerk verbreedt op die manier.
Wij merken bovendien dat door deze dynamiek
veel van onze kunstenaars opgepikt worden door
belangrijke hedendaagse kunstmusea.

Soot from the funnel, waarom deze titel??

De titel komt overigens van een bordje op de ferry
die van deze kant naar de andere kant van het Kanaal vaart
(de verbinding tussen Fieldgate Gallery Londen en wij).
In de bedoelde betekenis vond ik bijvoorbeeld in wikipedia:
“A number of alterations to the original design of the Diana II
has been made during the years.
Already during her first year of Viking Line service,
her decks were heavily polluted by *soot from the funnel*.
The funnel received extended smoke pipes but as the problem persisted,
the screen on the rear top of the funnel was removed.
After another extension of the smoke pipes,
the problem was eventually solved but
made the ship’s exterior appearance rather odd.”

Soot from the funnel betekent letterlijk: roet uit de tunnel
(en die staat op de ferry en dat roet kan dus
vieze vlekken nalaten op meubels en kleding).

Griet Menschaert, hartelijk bedankt!