Vandaag komt de bloem niet eens meer open.
Maar misschien komt er nog een knop.
Auteursarchief: Argusvlinder
Even terug naar de Pushkar Camel Fair
Voor een show met een paard.
Gezien: Oliver Twist
Je moet maar durven.
De verfilming van het boek Oliver Twist uit 1948 is legendarisch:
regisseur David Lean met in de hoofdrol Alec Guinness.
De vertolking door Alec Guinness van de rol van Fagin was controversieel.
Toch kwam Roman Polanski in 2005 met zijn versie:
in kleur en met een einde zoals in het boek.
Ben Kingsley heeft lef en houdt zich goed staande.
Oliver Twist van regisseur Roman Polanski. Fagin wordt hier gespeeld door Ben Kingsley.
Ik zie Alec Guinness graag spelen, het spel van Robert Newton
levert een engere Bill Sikes op en zijn hond Bull’s-eye
is een betere vondst.
Francis L. Sullivan is een beter Mr. Bumble.
David Lean speelt ‘Please, sir, I want some more.’ beter uit.
Mijn voorkeur is dus duidelijk maar dat wil niet zeggen
dat de versie van Roman Polanski geen goede film is.
Met veel plezier naar gekeken.
***
Volgende stapje met de Letterzuil
De eerste verfbeurt was goed gedroogd.
Tweede plank gezaagd en die voor een eerste keer geverfd. De buitenkanten van de andere delen nog even voor een tweede keer geverfd.
Soms is een herhaling niet saai
Parodia Magnifica, de regen was genadeloos.
Breda, Grote Kerk.
De dag begon goed
Met deze prachtige bloeiende cactus op ons balkon…..
…..en de Grote Toren van Breda die boven ons in de zon straalt!
Intussen in de pauze
We hadden geen programma van de activiteiten bij de
Pushkar Camel Fair. In 2013 hadden we geen tablet bij ons
om op internet te zoeken naar een programma.
Toen we uiteindelijk iets vonden op papier dat op een
programma leek, hielp dat niet echt.
Dus dan val je van de ene in de andere verbazing.
Het dansnummer was vast iets dat op het officiële programma stond.
De vlagceremonie en de uitreiking van de poster zal daar
ook wel toe behoren.
De volgende zaken niet, denk ik.
Misschien kijkt men in India niet zo op van een slang maar ik wel. Zeker met een kind.
In het stadion werd nog een stuk afgezet voor een volgend onderdeel van het programma.
Even verderop waren verklede dromedarissen het stadion binnen gekomen.
Een soort van bruidsdromedaris?
Deze dromedaris wekte veel aandacht op.
Zelf bleef de dromedaris heel cool.
Op een andere plaats in het stadion hing deze tekening in traditionele stijl.
Daarnaast hing er nog een.
In dit detail van de vorige foto zie ik zo een boekbandillustratie. Alleen nog de goede titel vinden of bedenken. Iets met twee voeten en de zon?
Dan wil je toch direct weer naar Pushkar?
Twee halve en een hele = 2 Parodia Magnifica
De storm is voorbij, vandaag gaat de Parodia Magnifica
weer naar buiten.
De meeldraden en de stamper (?).
De laatste foto van binnen. Je ziet aan de vorm van het bloemblad dat de bloem voorbij het hoogtepunt is. Vanaf nu wordt de bloem minder mooi maar spectaculair vind ik hem nog steeds.
Dit is dan weer een foto van buiten. Eens kijken of de bloem ’s nachts zichzelf weer sluit zoals toen de bloem voor het eerst open kwam.
Foto van de dag
Onze Parodia Magnifica staat in bloei!
Er was weer werk aan de letterzuil
De geverfde delen waren allemaal goed gedroogd.
Ze konden weer op een stapeltje gelegd worden om de
nog ongeverfde achterkanten een eerste verfbeurt te geven.
Van een afstand ziet het er prima uit maar ze krijgen nog een tweede laag. Niet vandaag. Ik concentreer me vandaag even op de achterkanten waar nog geen verf op zit.
Tussen het verven door heb ik het meeste karton dat ik de afgelopen tijd verzameld heb op maat gesneden. Met 10 stukken karton van heel verschillende dikte en opdruk, ga ik een boek binden. Daarvoor ga ik de methode gebruiken van Keith Smith beschreven in zijn boek Smith’s Sewing Single Sheets (Non-adhesive Binding Volume IV).
Voor geïnteresseerden:
het gaat om ‘Single sheet coptics sewn across the spine type A’.
In het boek staan drie types beschreven die enkele vellen
kunnen inbinden in plaats van het binden van katernen.
Deze drie types hebben geen extra voorziening aan de rug
van het boek waaraan de bladen genaaid worden.
De meeste mensen zullen dit kennen als een Koptische binding.
De andere manier is op bandjes.
Maar een en ander zal duidelijker zijn als ik de binding ga maken
en ik er foto’s van ga tonen.
Mijn werkplaats ligt vol met geschilderd hout. Hier twee stukken.
De inspiratie voor Indiana Jones
Dat zou Spielberg gezegd hebben over Humphrey Bogart
in zijn rol van Dobbs in The Treasure of the Sierra Madre.
Hoofdrol Humphrey Bogart, regie John Huston.
De vader van John Huston (Walter Huston) speelde ook in
deze film en won één van de drie Oscars voor deze film.
Best Actor in a Supporting Role: Walter Huston
Best Director: John Huston
Best Writing, Screenplay: John Huston
De film uit 1948 is nog steeds goed aan te zien. The Treasure of the Sierra Madre.
****
Nog meer geel in Breda: Parodia magnifica
De bloem was vannacht dicht gegaan en ging in de ochtend langzaam open.
Schitterend gezicht.
De angst voor harde regen en wind heeft het toch gewonnen. De Parodia Magnifica hebben we van het balkon af gehaald en binnen op de vensterbank gezet.
Maar binnen is het ook een prachtig gezicht.
Stadslandschap achter slot en grendel
Breda, Halstraat.
Ander geel in Breda
Het is een coronamaatregel.
Dat is wel duidelijk.
Opvallend is het zeker.
Breda, Reigerstraat.
Vismarktstraat.
De verklarende tekst: Houd 1,5 meter afstand.
Breda, Haven.
Hoge Brug.
Breda, Hoge Brug.
Torenstraat.
Torenstraat.
Korte Brugstraat.
Een hele serie Parodia Magnifica (een cactus in bloei)
Een serie foto’s omdat ik bang ben dat een harde regenbui
de bloem wel eens helemaal kapot kan maken.
Bovendien verandert de bloem gedurende de dag enorm.
‘S nachts sluit de bloem zich en in de ochtend staat
hij bij ons op het balkon niet meteen in de volle zon.
Die zon komt pas rond de middag.
De bloem is overigens heel eenvoudig en mooi, fotogeniek.
Dit is rond 08:00 uur. Net na een regenbui is de bloem nog helemaal dicht.
Al snel gaat hij een beetje open.
Weer een stapje gezet met de letterzuil
Allereerst heb ik de eerste zijkant compleet gemaakt. De bovenste twee dwarslatten gaan de twee planken dragen. Zo kan ik op drie niveaus straks de lades met letters wegzetten: op de bodem en op de twee planken daarboven. Ieder heeft dan ongeveer 20 centimeter voor de 5 lades die samen zo’n 16 centimeter hoog zijn.
Dit wordt de tweede zijkant. Doordat ik drie rechte stroken gebruik, heb ik hier minder materiaal voor nodig dan voor de eerste zijkant. Deze tweede zijkant is ook van de dwarslatten voorzien (nog niet op deze foto).
Dan kan ik eens proberen de losse onderdelen in elkaar te zetten. Dan ziet het er zo uit vanaf links. Een plank ontbreekt nog want daar moet ik nog wat hout voor zoeken.
Zo kijk je er dan tegenaan vanaf rechts. Je ziet dat ik de zuil een beetje help met blijven staan, door er wat flessen en metalen driehoeken tegen en op te zetten en leggen.
Maar het is nog steeds een stapeltje hout. Tijd om deze houten delen eens in de verf te gaan zetten.
De bovenkant van de bodem. Ik zal natuurlijk het hout in meerdere sessies moeten verven al was het maar dat je niet boven en onderkant tegelijk kunt verven. De verf is op waterbasis. Geen idee hoe lang dat moet drogen in mijn behoorlijk warme werkplaats. Bovendien dekt de verf niet in een keer.
Dit is een van de toekomstige twee planken.
Eerste verfbeurt voor zijkant nummer 1.
Zo ziet zijkant nummer twee er uit. De aantekeningen met zwarte stift gaan er in ieder geval niet in een verfbeurt onder komen.
Parodia Magnifica: kwart voor 6 (17:45 uur)
Extra bericht: nog geen drie kwartier later!
Extra bericht.
Parodia Magnifica,: regelmatig bericht
Iedere keer als we naar de cactus kijken is de bloem
weer verder.
Tussen de ochtend en de middag zie je al gelijk het verschil.
Probleem wordt wellicht de regen die voor deze week
is voorspeld. De regen was vorig jaar ook een spelbreker.
Maar vooralsnog gaat het goed.
Dit was vanochtend.
Dit is rond 17:00 uur vanmiddag.
Letterzuil: het wordt serieus
Een timmerman ben ik niet en zal ik nooit worden.
Maar de 15 lades die ik gemaakt heb van karton
hebben nog een betere bescherming nodig.
Daarom ga ik een soort van letterzuil maken
waar in drie lagen, steeds 5 lades, vrij,
kunnen worden opgeborgen.
De afgelopen weken had ik eigenlijk zonder bedoeling,
de lades die gereed waren op een oude plank van
een meubel uit de douche geplaatst.
Die plank had de juiste breedte: 35 centimeter.
De lades zijn 30 c 30 cm.
Dus kon ik die lades makkelijk oppakken.
Daarom ga ik die plank gebruiken als de bodem voor mijn
letterzuil. Maar de plank is niet diep genoeg.
Die zaag ik nu in twee stukken en zet daar kleine balkjes
onder om het weer een geheel te maken.
De bodemplaat is er nu twee geworden.
De eerste 5 lades staan op de bodem die op twee balkjes staat. Op dit moment staan alle 15 lades weer op de bodem. Maar intussen begin ik aan de zijkanten. Die zijkanten gaan de twee andere leggers dragen. Er stond nog hout dus probeer ik dat zoveel mogelijk op te werken. De gleuf die in de bodem gekomen is gaat straks in de diepte van de letterzuil komen te liggen. Als ik dan de lades er terug in schuif blijven ze niet steken in die gleuf.
Hier pas ik de bodem op de twee delen die samen een van de zijkanten gaan vormen. De andere zijkant krijgt een andere vorm. Dat moet wel want ik heb onvoldoende hout om nog eens 65 bij 25 cm uit te zagen.
Ander perspectief, dezelfde delen voor de zijkant (onder) en de bodem van mijn letterzuil (opstaand). Om het geheel wat meer samenhang te geven heb ik vanmiddag ook al even verf gekocht. Dan ga ik de nu nog losse delen eerst in de verf zetten. Verf op waterbasis.
Een jaar later dreigt de Parodia Magnifica weer te gaan bloeien!
Zoals altijd stond de afgelopen winter onze cactus (een Parodia Magnifica heb ik vorig jaar geleerd) op een droogje in de slaapkamer. Als het weer dan weer wat beter wordt zetten we hem op het balkon. Nu lijkt het er op dat hij voor het tweede jaar op rij gaat bloeien.
Het leuke is dat iedere keer als je op het balkon gaat kijken, het lijkt alsof de knop geler wordt. Is door corona in ieder geval niet alles veranderd.
Argusvlinder 